Μετάβαση σε περιεχόμενο

Άσχημη ψυχολογία αγωγή και στρες στην εγκυμοσύνη


Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα κορίτσια διαβάζω φόρουμ εδώ και πολύ καιρό απ την αρχή της εγκυμοσύνης μου αλλά δεν είχα γράψει ποτέ τώρα είμαι στην 16η εβδομάδα μέχρι τώρα ήμουν απ την αρχή με λίγη κακή διάθεση λίγο ζόρι αλλά σχετικά εντάξει, έχω έναν μήνα που είμαι χάλια κάθε μέρα δεν έχω διάθεση για τίποτα δεν δουλεύω και έτσι δεν περνάει η ώρα μου ο σύντροφος δουλεύει μέχρι αργά κάθε μέρα 6 στα 7 και είμαι μόνη μου απ ότι καταλαβαίνετε παρέα ή φίλους για ένα καφέ δεν έχω οπότε είναι ακόμα δυσκολότερο…και τις τελευταίες δύο εβδομάδες είχαμε μεγάλες συγκρούσεις με τον σύντροφο ένα άγχος που δεν μειωνόταν με τίποτα ένα βάρος στο στήθος όλη την ώρα ! Είχα χάσει τον ύπνο μου έβλεπα διάφορα όνειρα ξυπνούσα στις 3:30 και με έπαιρνε 4:30 πέντε πάλι ο ύπνος και 7 η ώρα πάλι στο πόδι. Γενικά πέρασα δύσκολα με κλάματα με λυγμούς ένιωθα μόνη μου ότι δεν με καταλαβαινε κανείς απομονωμένη φοβισμένη μόνο να κάνω δουλειές του σπιτιού και τηλεόραση σταμάτησα να πολύ βγαίνω και έξω για ένα περπάτημα 10-15 λεπτών που έκανα δεν ένιωθα καλά δεν ήθελα και πάλι να το κάνω μόνη μου, με τα πολλά είχα χωρίσει με τον σύντροφο εγώ το πρότεινα και ακόμα πιο χάλια εκεί αφήστε τα, είπαμε να κάνουμε μια συζήτηση και του έδωσα μια τελευταία ευκαιρία για να μην μακρηγορώ τα βρήκαμε και είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα αλλά εγώ είμαι μονίμως σε ένα χάλι και με μια χάλια διάθεση κλαίω κάθε μέρα, κάνω συνεδρίες με ψυχολόγο εδώ και χρόνια γιατί είχα κάποια θέματα παλιά και είχα πάρει και αγωγή αλλά την είχα κόψει 2 χρόνια τώρα και χτες που είχα συνεδρία μου είπε πως με βλέπει με κατάθλιψη και ότι θα χρειαστεί να με δει ειδικός για μια αγωγή σε χαμηλή δόση που να συμφωνεί και ο γυναικολόγος.. απλά εγώ δεν θέλω να πάρω χάπια.. φοβάμαι μην κάνουν κακό αλλά και πέρα απ αυτό δεν θέλω δεν ξέρω τι άλλο να κάνω να προσπαθήσω να βγω απ αυτό και να καλυτερέψω χωρίς αγωγή και να είμαι και πιο καλά ήρεμη.. φοβάμαι ότι κακό κακό στο παιδάκι μου και ότι το ταράζω όλη την ώρα είχα διαβάσει ότι με άγχος στρες και κλπ αυξάνονται οι κίνδυνοι για αποβολή ή να έχει μετέπειτα προβλήματα στην ζωή του και τρέμω γίνομαι χειρότερα.. συγνώμη για το μεγάλο μήνυμα προσπάθησα να τα γράψω όσο πιο περιληπτικά γινόταν, βλέπω που συζητάτε όλους τους προβληματισμούς σας και μιλάτε κάθε μέρα στο φόρουμ και πίστευα ότι θα νιώσω λίγο καλύτερα να μιλήσω με κάποιον έστω και έτσι.

Δημοσίευση

Πρώτα απ' όλα μπράβο σου που αναγνωρίζεις την κατασταση και δώσε λίγη αναγνώριση στον εαυτό σου που ήδη αγαπάς τόσο το μωράκι σου ώστε να ανησυχείς ποιο είναι το καλύτερο για αυτό.

Εγώ κορίτσι μου θα σου πω να ακούσεις τον ψυχολόγο σου γιατί ούτε η πρώτη είσαι και δυστυχώς ούτε η τελευταία που βιώνει κατάθλιψη στην εγκυμοσύνη. Υπάρχουν και γυναίκες που τους προκύπτει ενόσω είναι έγκυες χωρίς να προϋπάρχει. Μίλα με τον γυναικολόγο σου και ξεκίνα κάποια αγωγή γιατί όσο το αφήνεις θα γιγαντώνεται και μετά όταν γεννήσεις, με την αϋπνία και την κούραση μόνο πιο δύσκολα θα είναι τα πράγματα. Όσον αφορά στο ότι το άγχος αυξάνει τους κινδύνους, θα πω ότι δες το λογικά -τοσες γυναίκες είναι έγκυες σε εμπόλεμες ζώνες και γεννάνε μια χαρά αλλά και εδώ αν διαβάσεις στο φόρουμ είναι πάρα πολλές κοπέλες που η εγκυμοσύνη είναι η πιο αγχωτική περίοδος της ζωής τους. 

Όσον αφορά στον σύντροφό σου, έχεις άλλο σύστημα υποστήριξης? Αν ναι προσπάθησε να μοιραστείς και μαζί τους τα συναισθήματα σου γιατί καλώς ή κακώς εμείς εδώ δεν βιώνουμε τη σχέση σου για να μπορούμε να σε συμβουλεψουμε σχετικά. 

Τέλος, μπορείς να ξεκινήσεις κάποιο χόμπι ακόμα και στο σπίτι. Δοκίμασε να κάνεις μεγάλα παζλ, να λύνεις σταυρόλεξα, να μαγειρεύεις, να φυτέψεις λουλούδια, να διαβάσεις βιβλία. Αν και για μένα τώρα που έχει καλό καιρό το να είσαι έξω είναι ότι καλύτερο. Πάρε ένα περιοδικό και άραξε σε ένα παγκάκι να αλλάζεις παραστάσεις. Γιατί να μένεις μέσα συνέχεια?

 

Δημοσίευση
στις πριν 26 λεπτά, ο/η MinaSam είπε:

Πρώτα απ' όλα μπράβο σου που αναγνωρίζεις την κατασταση και δώσε λίγη αναγνώριση στον εαυτό σου που ήδη αγαπάς τόσο το μωράκι σου ώστε να ανησυχείς ποιο είναι το καλύτερο για αυτό.

Εγώ κορίτσι μου θα σου πω να ακούσεις τον ψυχολόγο σου γιατί ούτε η πρώτη είσαι και δυστυχώς ούτε η τελευταία που βιώνει κατάθλιψη στην εγκυμοσύνη. Υπάρχουν και γυναίκες που τους προκύπτει ενόσω είναι έγκυες χωρίς να προϋπάρχει. Μίλα με τον γυναικολόγο σου και ξεκίνα κάποια αγωγή γιατί όσο το αφήνεις θα γιγαντώνεται και μετά όταν γεννήσεις, με την αϋπνία και την κούραση μόνο πιο δύσκολα θα είναι τα πράγματα. Όσον αφορά στο ότι το άγχος αυξάνει τους κινδύνους, θα πω ότι δες το λογικά -τοσες γυναίκες είναι έγκυες σε εμπόλεμες ζώνες και γεννάνε μια χαρά αλλά και εδώ αν διαβάσεις στο φόρουμ είναι πάρα πολλές κοπέλες που η εγκυμοσύνη είναι η πιο αγχωτική περίοδος της ζωής τους. 

Όσον αφορά στον σύντροφό σου, έχεις άλλο σύστημα υποστήριξης? Αν ναι προσπάθησε να μοιραστείς και μαζί τους τα συναισθήματα σου γιατί καλώς ή κακώς εμείς εδώ δεν βιώνουμε τη σχέση σου για να μπορούμε να σε συμβουλεψουμε σχετικά. 

Τέλος, μπορείς να ξεκινήσεις κάποιο χόμπι ακόμα και στο σπίτι. Δοκίμασε να κάνεις μεγάλα παζλ, να λύνεις σταυρόλεξα, να μαγειρεύεις, να φυτέψεις λουλούδια, να διαβάσεις βιβλία. Αν και για μένα τώρα που έχει καλό καιρό το να είσαι έξω είναι ότι καλύτερο. Πάρε ένα περιοδικό και άραξε σε ένα παγκάκι να αλλάζεις παραστάσεις. Γιατί να μένεις μέσα συνέχεια?

 

Αρχικά ευχαριστώ για την απάντηση. Ναι αυτό σκέφτηκα να αρχίσω να περπατάω λίγο μήπως κάνω και κάποιο είδος γυμναστικής για εγκύους μια φορά την εβδομάδα να περνάει πιο γρήγορα η ώρα και να ασχολούμαι με κάτι, βιβλία διαβάζω μου αρέσει κάπως περνάει ο χρόνος. Θα προσπαθήσω όπως μου είπε και ο ψυχολόγος μια δυο βδομαδες να πιέσω τον εαυτό μου μήπως τα καταφέρω κάνω πράγματα και νιώσω καλύτερα αλλά φοβάμαι μην φύγει και επιστρέψει μετά χειρότερα..αν δεν μπορώ θα πάω κατευθείαν σε ειδικό για αγωγή.. το θέμα μου με την αγωγή είναι ότι δεν θα μπορώ να θηλάσω λογικά..αλλά αν δεν γίνεται αλλιώς Θα πάρω δεν το συζητώ απλοσ Προσπαθώ όσο γίνεται να το αποφύγω, και θα έχω και σε αυτό αντιπαράθεση με τον σύντροφο θα μου πει δεν είναι κάτι θα το ξεπεράσεις απ το να θηλάσεις το παιδί σου που είναι πιο σημαντικό, γενικά δεν κατανοεί και τώρα ότι είμαι είμαι κάπως απλά θεωρεί ότι είμαι υπερβολική και ότι είναι απλά οι ορμόνες, γενικά δεν ξέρει ότι στο παρελθόν έπαιρνα αγωγή αλλά ξέρει ότι με βλέπει ψυχολόγος αλλά δεν είναι και πολύ θετικός σε αυτά.. τώρα για τα άτομα που μου είπες δεν έχω και πολλά κοντινά που να εμπιστεύομαι με την μητέρα μου έχω θέματα μιλάμε για τα τυπικά τώρα που με βλέπει έτσι προσπαθεί κάτι να μου πει κάποια πράγματα αλλά επειδή δεν θα καταλήξει καλά και επειδή δεν την εμπιστεύομαι δεν το συνεχίζω για να μην τσακωθώ 

Δημοσίευση

Γλυκό μου κορίτσι με το καλό να φέρεις το μωράκι σου στον κόσμο σε ένα υγιές και ήρεμο περιβάλλον. Πιο πολύ από το να θηλάσεις πρεπει να είσαι καλά για σένα και για αυτό! Θα είσαι ό,τι έχει, όλος του ο κόσμος και είναι τυχερό που η μαμά του ήδη έχει αναλάβει δράση για να είναι έτοιμη να το αποδεχτεί όταν ξεμυτισει. Η ψυχική νόσος δεν είναι ταμπού, τα άτομα που χρειάζονται βοήθεια δεν είναι ούτε εγωιστές ούτε υπερευαίσθητοι ούτε υποκριτές. Τα άτομα που χρειάζονται φάρμακα τα χρειάζονται πραγματικά, δεν είναι προαιρετικό και δεν περνάει απλώς "μόνο του" ανεξάρτητα από το τι νομίζει το περιβάλλον. Πάντως για να σου φύγει αυτό το άγχος υπάρχουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα συμβατά με εγκυμοσύνη και θηλασμό και μπορεις να το παίρνεις αμέσως μετά το θηλασμό ώστε να έχει περάσει λίγη ώρα μέχρι τον επόμενο η να βγάλεις γάλα με θηλαστρο για να έχεις να δώσεις στο μωρό αν πάρεις τη φαρμακευτική αγωγή κοντά στην ανάγκη του μωρού για σίτιση αλλά αυτά θα σου τα εξηγήσουν οι αρμόδιοι. Αυτή τη στιγμή όμως προτεραιότητα έχεις εσύ. Είσαι πολύ δυνατή που αναγνωρίζεις το πρόβλημα και ψάχνεις λύσεις. Η μισή δουλειά έχει ήδη γίνει. Με το καλό το παιδάκι σου να είσαι καλά να το μεγαλώσεις με αγάπη και ενσυναίσθηση. Έκανες καλά που έγραψες. Η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη ειδικά μεταξύ γυναικών.

Δημοσίευση

Συμφωνω κι εγω πως ειναι πολυ σημαντικο που αναγνωριζεις τη δυσκολια που αντιμετωπιζεις. Η περιοδος της εγκυμοσυνης ειναι απο μονη της πολυ αγχωτικη. Θα σου ελεγα κι εγω να προσπαθησεις να κανεις πραγματα που θα σε χαλαρωνουν και θα γεμιζουν τον χρονο σου. Και μενα δουλευε μεχρι αργα ο αντρας μου και οι φιλες μου εμεναν πολυ μακρια και δεν μπορουσαμε να βρεθουμε συχνα, σχεδον καθολου. Εβγαινα ομως για περπατημα, εκανα πιλατες διαβαζα εβλεπα καμια σειρα και περασε ο καιρος νερακι. Ευχομαι να πανε ολα καλα και με το καλο να ερθει στον κοσμο το μωρακι σου. 

Δημοσίευση
στις πριν 1 ώρα, ο/η Mariaa_ είπε:

Αρχικά ευχαριστώ για την απάντηση. Ναι αυτό σκέφτηκα να αρχίσω να περπατάω λίγο μήπως κάνω και κάποιο είδος γυμναστικής για εγκύους μια φορά την εβδομάδα να περνάει πιο γρήγορα η ώρα και να ασχολούμαι με κάτι, βιβλία διαβάζω μου αρέσει κάπως περνάει ο χρόνος. Θα προσπαθήσω όπως μου είπε και ο ψυχολόγος μια δυο βδομαδες να πιέσω τον εαυτό μου μήπως τα καταφέρω κάνω πράγματα και νιώσω καλύτερα αλλά φοβάμαι μην φύγει και επιστρέψει μετά χειρότερα..αν δεν μπορώ θα πάω κατευθείαν σε ειδικό για αγωγή.. το θέμα μου με την αγωγή είναι ότι δεν θα μπορώ να θηλάσω λογικά..αλλά αν δεν γίνεται αλλιώς Θα πάρω δεν το συζητώ απλοσ Προσπαθώ όσο γίνεται να το αποφύγω, και θα έχω και σε αυτό αντιπαράθεση με τον σύντροφο θα μου πει δεν είναι κάτι θα το ξεπεράσεις απ το να θηλάσεις το παιδί σου που είναι πιο σημαντικό, γενικά δεν κατανοεί και τώρα ότι είμαι είμαι κάπως απλά θεωρεί ότι είμαι υπερβολική και ότι είναι απλά οι ορμόνες, γενικά δεν ξέρει ότι στο παρελθόν έπαιρνα αγωγή αλλά ξέρει ότι με βλέπει ψυχολόγος αλλά δεν είναι και πολύ θετικός σε αυτά.. τώρα για τα άτομα που μου είπες δεν έχω και πολλά κοντινά που να εμπιστεύομαι με την μητέρα μου έχω θέματα μιλάμε για τα τυπικά τώρα που με βλέπει έτσι προσπαθεί κάτι να μου πει κάποια πράγματα αλλά επειδή δεν θα καταλήξει καλά και επειδή δεν την εμπιστεύομαι δεν το συνεχίζω για να μην τσακωθώ 

Ζητα βοηθεια χθες. Δεν παίζουμε με αυτα τα πράγματα. Γιατι αν τωρα ειναι καταθλιψη μετα θα ειναι επιλοχειος. Και αν δεν θηλασεις δεν πειράζει. Σημασια εχει να εισαι καλα εσυ για να ειναι καλα και το παιδι. Οσο για τον συντροφο σου τον θεωρω απαραδεκτο. Αντι να σε στηριξει σε ριχνει χειροτερα.

Δημοσίευση
στις πριν 1 ώρα, ο/η eva96 είπε:

Ζητα βοηθεια χθες. Δεν παίζουμε με αυτα τα πράγματα. Γιατι αν τωρα ειναι καταθλιψη μετα θα ειναι επιλοχειος. Και αν δεν θηλασεις δεν πειράζει. Σημασια εχει να εισαι καλα εσυ για να ειναι καλα και το παιδι. Οσο για τον συντροφο σου τον θεωρω απαραδεκτο. Αντι να σε στηριξει σε ριχνει χειροτερα.

Μου είπε και ο ψυχολόγος ότι λόγω ότι έχεις ένα προϊστορικό στο παρελθόν ότι κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να είχα και στην εγκυμοσύνη και μου είπε χτες ότι μπορεί να έχω και στην λοχεία, αυτό θέλω και γω να είμαι καλά για να μπορέσω να ανταποκριθώ επίσης για τον σύντροφο το ξέρω και προσπαθώ να κάνω υπομονή δεν ξέρω πραγματικά ώρες ώρες τι σκέφτεται 

Δημοσίευση
στις πριν 1 ώρα, ο/η Zelda είπε:

Γλυκό μου κορίτσι με το καλό να φέρεις το μωράκι σου στον κόσμο σε ένα υγιές και ήρεμο περιβάλλον. Πιο πολύ από το να θηλάσεις πρεπει να είσαι καλά για σένα και για αυτό! Θα είσαι ό,τι έχει, όλος του ο κόσμος και είναι τυχερό που η μαμά του ήδη έχει αναλάβει δράση για να είναι έτοιμη να το αποδεχτεί όταν ξεμυτισει. Η ψυχική νόσος δεν είναι ταμπού, τα άτομα που χρειάζονται βοήθεια δεν είναι ούτε εγωιστές ούτε υπερευαίσθητοι ούτε υποκριτές. Τα άτομα που χρειάζονται φάρμακα τα χρειάζονται πραγματικά, δεν είναι προαιρετικό και δεν περνάει απλώς "μόνο του" ανεξάρτητα από το τι νομίζει το περιβάλλον. Πάντως για να σου φύγει αυτό το άγχος υπάρχουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα συμβατά με εγκυμοσύνη και θηλασμό και μπορεις να το παίρνεις αμέσως μετά το θηλασμό ώστε να έχει περάσει λίγη ώρα μέχρι τον επόμενο η να βγάλεις γάλα με θηλαστρο για να έχεις να δώσεις στο μωρό αν πάρεις τη φαρμακευτική αγωγή κοντά στην ανάγκη του μωρού για σίτιση αλλά αυτά θα σου τα εξηγήσουν οι αρμόδιοι. Αυτή τη στιγμή όμως προτεραιότητα έχεις εσύ. Είσαι πολύ δυνατή που αναγνωρίζεις το πρόβλημα και ψάχνεις λύσεις. Η μισή δουλειά έχει ήδη γίνει. Με το καλό το παιδάκι σου να είσαι καλά να το μεγαλώσεις με αγάπη και ενσυναίσθηση. Έκανες καλά που έγραψες. Η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη ειδικά μεταξύ γυναικών.

Συνήθως απαγορεύουν το θηλασμό σε περίπτωση αγωγής, ελπίζω αν τουλάχιστον πάρω που δνε βλέπω να την γλιτώνω να γίνει κάπως έτσι αν γίνεται αλλιώς ναι καλύτερα να είμαι καλά για να μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και μην χάνω στιγμες του βουλιάζοντας στον δικό μου λάκο σε ευχαριστώ πολυ! 

Δημοσίευση
στις πριν 1 ώρα, ο/η Zaxaroulamak είπε:

Συμφωνω κι εγω πως ειναι πολυ σημαντικο που αναγνωριζεις τη δυσκολια που αντιμετωπιζεις. Η περιοδος της εγκυμοσυνης ειναι απο μονη της πολυ αγχωτικη. Θα σου ελεγα κι εγω να προσπαθησεις να κανεις πραγματα που θα σε χαλαρωνουν και θα γεμιζουν τον χρονο σου. Και μενα δουλευε μεχρι αργα ο αντρας μου και οι φιλες μου εμεναν πολυ μακρια και δεν μπορουσαμε να βρεθουμε συχνα, σχεδον καθολου. Εβγαινα ομως για περπατημα, εκανα πιλατες διαβαζα εβλεπα καμια σειρα και περασε ο καιρος νερακι. Ευχομαι να πανε ολα καλα και με το καλο να ερθει στον κοσμο το μωρακι σου. 

Αυτό σκέφτομαι να κάνω κάποια πραγματα αν και σήμερα που ήμουν πιο θετική το μεσημέρι και είχα πει να πάω τώρα δεν είμαι πολύ ζεστή δνε έχω τόσο διάθεση και δεν πολύ θέλω κιόλας ενώ θέλω να κάνω κάτι δεν θέλω να βγω και δεν νιώθω καλά το ξέρω περίεργο και δεν το περιγράφω και πολύ καλά αλλά κάπως έτσι είμαι τώρα και γω αυτό ελπίζω όλα να πάνε καλά.. ευχαριστώ 

Δημοσίευση

@Mariaa_ δεν έχω ζήσει ποτέ κατάθλιψη ούτε είχα τρελό άγχος στην εγκυμοσύνη. Όμως η εγκυμοσύνη και η λοχεία είναι μια περίοδος που είναι πολύ ευαίσθητη για εμάς. Θυμάμαι ότι έκλαιγα για το παραμικρό για καταστάσεις που δεν θα έκλαιγα κανονικά. 

Στην εγκυμοσύνη δούλευα και είχα το πρόγραμμα μου, αλλά όταν γέννησα και έμεινα μόνη με το μωρό τότε αντιμετώπισα την μητρική μοναξιά που λέω εγώ, κάτι που το βλέπω σε όλες τις νέες μητέρες. Ξαφνικά αλλάζει όλος σου ο κόσμος, όλο σου το πρόγραμμα και δεν έχεις παρέες και κάποιον να μιλήσεις τις ώρες που εσύ μπορείς. Ξέρεις πως αντιμετώπισα αυτή την κατάσταση; Έφτιαξα πρόγραμμα που απαιτούσε καθημερινή έξοδο και το τηρουσα πιστά όσο κουρασμένη και να ήμουν. Έτσι "αναγκαζόμουν" να ακολουθήσω μία ρουτίνα σαν να έχω δουλειά (έβρισκα και εξωτερικές δουλίτσες βέβαια να κάνω). Τι προτείνω λοιπόν; Φτιάξε καθημερινό πρόγραμμα και τήρησε το ευλαβικά. Σε αυτό βάλε καθημερινή έξοδο το πρωί (ο ήλιος κάνει καλό). 

Α επίσης έκανα φιλίες από εδώ μέσα και μιλούσα με κάποιες κοπέλες που ήμασταν στην ίδια φάση και μοιραζόμασταν κάπως την καθημερινότητα.

Δυστυχώς μετά τη γέννα έρχονται τα baby blues, που είναι 2 εβδομάδες που θα είσαι χάλια συναισθηματικά και θα κλαις συνέχεια. Μετά γενικά οι πρώτες 40 μέρες έχουν αρκετό ξενύχτι και κούραση, ειδικά όταν θηλάζεις. Και αν έχει και κολικούς το μωρό; Κλάψε Χαράλαμπε...

Όχι δεν στα λέω όλα αυτά για να σε αγχωσω. Στα λέω για να καταλάβεις ότι πρέπει να είσαι καλά! Να φροντίσεις να είσαι στην καλύτερη δυνατή σου φάση! Αν πρέπει να πάρεις αντικαταθλιπτικά, να πάρεις. Περί θηλασμού του συντρόφου σου δεν του πέφτει κανένας λόγος! Δικό σου το σώμα! Ο δικός του ρόλος είναι να στηρίξει μόνο την απόφαση σου.

Τέλος, μπες σε ομαδουλες να βρεις κι άλλες εγκύους να μοιράζεστε τα άγχη σας και που ξέρεις; Ίσως βρεις κάποια φίλη να βγαίνετε 😊

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...