Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπερα κοριτσια. Ηρθε η ωρα να γραψω και εγω την ιστορια μου μηπως μεσα απο την δικη μου ιστορια βρει κουραγιο μια αλλη κοπελα. πριν 3 χρονια μολις ειχαμε παντρευτει με τον συντροφο μου και μετα απο λιγους  μηνες εμεινα εγκυος το θελαμε πολυ να μεγαλωσει η οικογενεια μας και ετσι εγινε δεν δυσκολευτηκα καθολου να μεινω εγκυος στην δευτερη προσπαθεια εγινε. Περιμενα να αδιαθετησω τιποτα πουθενα η περιοδος. Μετα απο λιγες μερες εκανα β χοριακη βγηκε θετικη και μετα απο λιγες μερες πηγα στον γιατρο. Ειμουν 7 εβδομαδων εγκυος χαρα εμεις που να ξεραμε τι ερχοταν.. κανουμε υπερηχο ειδαμε σακο και τιποτα αλλο. Ο γιατρος ελεγε παμε καλα.. μου δινει οδηγιες καποια φαρμακα και κλεινουμε ραντεβου δυο εβδομαδες μετα για να ακουσουμε καρδια. Δυο εβδομαδες μετα δεν με δεχεται ποτε μου εβρισκε δικαιολογιες και αρχιζω να καταλαβαινω οτι κατι δεν παει καλα. στις 10 εβδομαδες ειδα αιμα τον πηρα τηλεφωνο μου εδωσε χαπια χωρις να μου κανει υπερηχο χωρις να ξερω τι γινεται και εδω αρχιζειο εφιαλτης. Λιγες μερες μετα καναμε υπερηχο διαγνωση ΚΕΝΟΣ ΣΑΚΟΣ. σοκ εγω και ο αντρας μου δεν ηξερα απο που μας ηρθε. Μας ειπε τιμη για αποξεση σε ιδιωτικο μαιευτηριο και εννοειται μας ειπε οτι πρεπει να εξεταστουμε και η δυο για να δουμε τι εφτιαξε. Αλλαξα γιατρο επιτοπου μπηκα για αποξεση με κλαματα φοβομουν. Ελεγα γιατι; γιατι τοση κοροιδια.. οπως εμαθα μετα το ηξερε απο την αρχη και μας κοροιδευε.. οταν βγηκα απο το μαιευτηριο δεν αισθανομουν τιποτα ενιωθα κενη ηθελα να παω σπιτι μου να ηρεμισω. Εκανα 1,5 χρονο να το ξεπερασω και να ξανα μεινω εγκυος. Αυτην την στιγμη εχω στην αγκαλια μου το μωρακι μου που για να το αποκτησω περασα πολλα και θα τα ξανα περνουσα αν χρειαζοταν. Ειχα στο πλαι μου εναν γιατρο ο οποιος με στηριξε απο την αρχη εως και τωρα που πια εχω γεννησει και ποτε δεν μας ειδε σαν πορτοφολι περα απο γιατρος ειναι πανω απο ολα ανθρωπος. Αν γυρνουσα το χρονο πισω σιγουρα θα επερνα δευτερη γνωμη ισως να ειχα γλιτωσει την ψυχικη οδυνη. Πια δεν ποναω τοσο πολυ αλλα δεν θα το ξεχασω ποτε. Παντα να περνετε δευτερη και τριτη γνωμη αν δεν σας καλυπτει. 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @MinaSam @evaioan ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες! @MinaSam είμαι εκπαιδευτικός οπότε και μέχρι τις 4 να είναι ανοιχτός δεν με πειράζει, όπως και είναι κλειστός τον Αυγουστο!  Ναι τους έχω ακούσει αυτούς!  Θα κλείσω ένα ραντεβού!  @evaioan ποια από τις δύο κοκκινοσκουφιτσες λες; Στην Πυλαία ή στο Πανόραμα ;  
    • Καλή χρονιά κορίτσια να έχουμε με υγεία και με το καλό τα μωράκια μας.! Εμείς σήμερα, αν και τα Φώτα, είχαμε ραντεβού στο νοσοκομείο στο γιατρό μας. Η μπέμπα είναι μια χαρά! Μεγαλώνει πολύ καλά! Είναι 31+3 σήμερα και έχουμε doppler 20/01 στην γυναικολόγο που μας παρακολουθεί εκτός νοσοκομείου. Έχουμε φτάσει σχεδόν 1.700 gr και θέλουμε λίγο προσοχή με το αλάτι.. το ζάχαρο το έχω ελεγχόμενο με μηχανάκι. Κάνω τη διατροφή όσο γίνεται πιο σωστά για να μην έχω απρόοπτα.  Έχω ξεκινήσει κι εγώ να ανοίγω κούτες τις ανηψιάς μου με μωρουδιακά και να παίρνω ότι χρειάζεται για τη βαλίτσα του νοσοκομείο.  Τώρα δυσκολεύομαι λίγο με τα πράγματα γιατί χρειάζομαι τη βοήθεια της μαμάς μου για να τα βρω όλα άκρη και εκείνη πρέπει να φροντίζει τη γιαγιά μου που είναι άρρωστη και δυστυχώς ολικά τυφλή. Οπότε χρειάζεται άνθρωπο 24 ώρες το 24ωρο. Μένουμε όλοι μαζί σε ένα σπίτι προς το παρόν, για να μπορεί η μαμά να φροντίζει και εμένα και τη γιαγιά ταυτόχρονα. Και έχει μείνει πίσω και η μετακόμιση μας. Γενικά λίγο σκατά μας πήγε ο Δεκέμβριος αλλά το παλεύουμε με αισιοδοξία. Βοήθεια από την πεθερά δεν μπορώ να έχω γιατί κι αυτή τρέχει με τον πεθερό μου, τον βάλαμε κι αυτόν σε νοσοκομείο και τώρα σε κέντρο αποκατάστασης γιατί του παρουσιάστηκε αυτοάνοσο σοβαρό. Τεσπα! ελπίζω να γεννήσω με το καλό και μετά όλα να πάρουν το δρόμο τους.
    • Αχ κορίτσια μια τρέλα ζω και εγώ τους τελευταίους μήνες...  Από την ώρα που βγήκα απ' το νοσοκομείο έκανα ένα μήνα ακριβώς για να συνέλθω! Μένω στο πατρικό μου για να με φροντίζει η μαμά μου. Αρχές Δεκεμβρίου μπήκαν έκτακτα νοσοκομείο η γιαγιά μου ( η μαμά της μαμάς μου, που είναι ολικά τυφλή) και ο πεθερός μου.. με αποτέλεσμα να έχουμε πιάσει όλα τα νοσοκομεία του νομού. Η μία στο Διδυμότειχο και ο άλλος στην Αλεξανδρούπολη. Έμεινε πίσω η δική μας μετακόμιση γιατί η μαμά μου έπρεπε για 8 μέρες να είναι στο νοσοκομείο με τη γιαγιά και η πεθερά μου στο άλλο νοσοκομείο με τον πεθερό μου... Μια τρέλα γενικότερα. Εγώ αναγκαστικά γύρισα σπίτι με τον άντρα μου ο οποίος δούλευε ταυτόχρονα και τις μέρες που είχε υπηρεσίες έπρεπε να είμαι τελείως μόνη στο σπίτι.  Τελικά η γιαγιά βγήκε, απλά χρειάζεται τη μαμά 24 ώρες το 24ωρο στο σπίτι και ο πεθερός μου είναι με σοβαρό αυτοάνοσο σε κέντρο αποκατάστασης στην Καβάλα. Στο καπάκι πρέπει να αρχίσω να ετοιμάζω βαλίτσα μαιευτηρίου γιατί έχω μπει στον 8ο και χρειάζομαι τη βοήθειά της μαμάς μου γιατί μόνη δεν μπορώ να κάνω τπτ! Τελευταίο υπέρηχο έχω 20/01 στη γυναικολόγο μου και μετά 03/02 στο νοσοκομείο αρχίζω τις κορδέλες.  Σήμερα πήγαμε στο νοσοκομείο, είχαμε ραντεβού με το γιατρό, είδαμε τη μπέμπα, είναι μια χαρά, 1700 περίπου με το κεφάλι κάτω.  Είμαστε 31+3 σήμερα και λίγο το αλάτι θα πρέπει να προσέξω, αλλιώς όλα καλά! Ελέγχω το ζάχαρο καθημερινά και όσο μπορώ κοιτάω να ακολουθώ σωστότερα τη διατροφή μου για να φτάσω αισίως σε φυσιολογικό τοκετό. Ο γιατρός μου δηλαδή αυτό επιδιώκει, είναι ευτυχώς υπέρ του φυσιολογικού τοκετού.  @Princess28 εγώ κορίτσι δεν είχα σε όλη την εγκυμοσύνη ούτε εμετούς, ούτε αναγούλες, ούτε ζαλάδες.. αυτό που έχω και δεν περνάει τόσο καιρό είναι οι καούρες.. αυτό που πας να ξαπλώσεις και μέσα στη νύχτα ανεβαίνει ένα κάψιμο στο λαιμό σου και σε όλα σου τα σώθηκα μπορεί να με τρελένει άνετα.. ευτυχώς έχω βρει λίγο τη γιατρειά μου στο malox plus. Το παίρνω σχεδόν κάθε μέρα πριν κοιμηθώ και μπορώ λίγο να ηρεμώ. Στα κιλά έχω φτάσει αυτά που είχα όταν ξεκίνησα την εγκυμοσύνη, στα 100 δηλαδή. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στους πρώτους μήνες κατέβηκα στα 93 και τώρα ήρθα ξανά στα αρχικά.. δεν ξέρω πόσα κιλά θα πάρω ακόμη.. αλλά ελπίζω όχι πολλά. Είχα ήδη 30 κιλά επάνω στην έναρξη της εγκυμοσύνης από τις ορμόνες και τα φάρμακα που έπαιρνα τόσο καιρό για την εξωσωματική. Ελπίζω μετά τη γέννα να μπορέσω να επανέλθω στα αρχικά μου. 
    • Καλη χρονια κοριτσια!!! Να χαιρεστε τις οικογενειες σας! Χαθηκατε ολες!!
    • Προσωπικά δεν έχουμε καθόλου επαφές κάτι η αποκόλληση κάτι η θέση του πλακούντα και οι δύο γιατροί (γυναικολόγος και αυτός που είχαμε πάει για την α' επιπέδου) δε μας το έχουν επιτρέψει. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...