Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Καλησπερα σε ολους.Ειμαι νεο μελος γραφω πρωτη φορα.

Εχω ενα πανεμορφο μπεμπακο 6 μηνων.

Ο λογος που σας γραφω ειναι γιατι δεν νιωθω ευτυχισμενη. Δεν ξερω αν αυτο συμβαινει γιατι αυτη η αρχικη περιοδος ειναι τοσο δυσκολη ή αν εγω τελικα εχω το προβλημα. Η αληθεια ειναι πως δεν εχω καθολου βοηθεια και το μωρακι μου ειναι αρκετα προσκολλημενο πανω μου με αποτελεσμα να μην εχω καθολου χρονο για τιποτα. Θηλαζω αποκλειστικα και ξυπναμε ακομα πολλες φορες το βραδυ για φαγητο οποτε ειμαι παντα αυπνη. Τωρα μολις ξεκινησαμε στερεα. Απλα ο μικρος μου δεν καθεται καθολου μονος να παιξει,θελει να ειναι μονο στην αγκαλια μου,η να ειμαι παντα εκει οταν παιζει στο χαλακι του.Αν τον αφησω εστω 5 λεπτα ξεσπαει σε κλαμματα.Ο αντρας μου δουλευει πολλες ωρες,δεν οδηγω και με αυτη την απιστευτη ζεστη δεν μπορουμε να βγαινουμε παρα μονο αργα το απογευμα. Με τον υπνο εινα μαλωμενος οποτε μεσα στη μερα εχω 3 μισαωρα που κοιμαται για να μπορεσω φαω η να κανω καμια δουλεια. Στο καροτσι δεν καθεται οποτε και η βολτα ειναι δυσκολη..Εχω γινει μια σκια του εαυτου μου,απεριποιητη εντελως να σερνομαι ολη μερα απο την κουραση. Δεν εχω καταθλιψη αν αυτο σκεφτει καποιος απλα δεν νιωθω ευτυχια μεσα απο αυτο που βιωνω..βλεπω αλλους ανθρωπους και ζηλευω την ελευθερη ζωη τους.Δεν μπορω να βγω ουτε για ενα καφε μονη γιατι θηλαζω πολυ συχνα και τον κοιμιζω σχεδον παντα εγω γιατι με ζηταει. Περασαν 6 μηνες ολοι μου λεγανε οτι θα βελτιωθουν τα πραγματα αλλα δεν νιωθω να αλλαξε κατι

Πολλες φορες νιωθω πολυ εγκλωβισμενη και απελπισμενη,χρειαζομαι ενα διαλειμμα λιγο χρονο για μενα..δεν μπορω να χαρω τη μητροτητα ετσι..εχω ενα υπεροχο συντροφο που με στηριζει αλλα γιατι δε νιωθω ευτυχισμενη σαν μητερα? εγω εχω το προβλημα τελικα?

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Καλησπέρα και  να  σου ζήσει το μωράκι σου!δεν έχεις κανένα πρόβλημα!Είναι φυσιολογικά αυτά που νιώθεις με όσα λες ότι περνάς!!!!Και εγώ το έχω νιώσει πολλές φορές!δεν έχουμε χρόνο πλέον για μας και δεν είναι εύκολο να προσαρμοστούμε!Αν δεν έχεις και βοήθεια είναι ακόμα πιο δύσκολα!Ούτε εγώ έχω!Να μην ανησυχείς καθόλου θα βρεις τη σειρά σου και θα νιώσεις και εσύ καλύτερα!Επίσης μπορείς να δοκιμάσεις να του δίνει με μπιμπερό γάλα κάποιος αλλος (εαν υπαρχει)ή να τον ταΐσει  τώρα που αρχίζει να τρωει για να μπορείς να βγεις μια βόλτα εφόσον το έχεις ανάγκη! 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Καλησπέρα νομίζω πως λίγο πολύ είναι φυσιολογικά όλα αυτά. Είναι λίγο πιο δύσκολα τα πράματα όταν δεν έχεις βοήθεια και εγώ δεν έχω απλά το μεσημέρι γυρίζει ο άντρας μου από τη δουλειά και μπορώ να κάνω ένα μπάνιο σαν άνθρωπος και από εκεί και πέρα με βοηθάει.πιστευω πως η αϋπνία είναι που σε σκοτώνει τον πρώτο ενάμιση μήνα που δεν κοιμόταν το μωρο ήμουν αρρωστη.αν μπορεί να κρατήσει ο άντρα σου το μωρο έστω μια ώρα να βγεις μια βόλτα έξω η να κάνεις κάτι για το ευατο σου να νιώσεις καλύτερα.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Ενιωθα ακριβως ετσι πριν λιγο καιρο. Φοβηθηκα μηπως ειχα επιλοχειο καταθλιψη και πηγα σε ψυχολογο. Με καθησυχασε οτι δεν περνουσα επιλοχειο καταθλιψη. Απλα ειπε οτι ημουν μια νεα μανα εξαντλημενη σε απογνωση και οτι χρειαζομουν αμεσα ο,τι βοηθεια μπορουσε να μου προσφερει ο καθενας. Αμεσως μιλησα σε ολους τους δικους μου. Με στηριξαν ολοι αμεσως. Αρχισαν να με βοηθανε. Σταματησα να θηλαζω....οποτε αρχισαν να τον ταιζουν κι αλλοι και ενιωσα οτι απελευθερωθηκα. Κοινως κοιταξα λιγο κ τον εαυτο μου. Ο αντρας μου σε καθε ευκαιρια κοιτουσε να κανουμε πραγματα εξω απ το σπιτι. Κοιμηθηκε καποια βραδια και σε γιαγιαδες και καναμε υπνο σερι σαν ζευγαρι που μας ανανεωσε.

Μίλα για το πως νιωθεις σε οποιο κοντινο εχεις κ μπορει να βοηθησει. Συγγενεις, φιλοι, κουμπαροι... οποιοσδηποτε! Πες σε τι φαση εισαι και ο,τι τους χρειαζεσαι. Δεν ειναι κακο. Για να ειμαστε ευτυχισμενες δε φτανει να ειμαστε μαμαδες 24 ωρες το 24ωρο με κολλημενα μωρα πανω μας. Χρειαζονται κι αλλα πραγματα που τα ξεχναμε τωρα με τα μωρα. 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Σας ευχαριστώ πολυ για τις απαντησεις. Δυστυχώς δεν υπάρχουν γονείς πεθερικα κτλ.. Απο θεμα βοήθειας ειμαστε λιγο ατυχοι. Εχω την αδερφη μου η οποια θα μπορούσε μια στο τοσο να τον κρατήσει αλλα ο μικρος μου είναι τοσο προσκολλημένος που δεν καθεται,μονο στον αντρα μου μπορω τον αφησω να πάω ενα σούπερ. Αλλα κι αυτο για λιγο γιατι αν κουραστει και προσπαθησει να τον κοιμισει θα σηκωσει τον κοσμο.Θελει εμενα. Οποτε καταλαβαινετε είμαστε κολλημενοι 24 ωρες το 24ωρο και πλεον εχω λαλησει. Χρειάζομαι ενα μικρο διαλειμμα. Να παρω μια ανασα. Ισως ειναι κ η αυπνια. 6 μηνες τώρα χωρις ύπνο εχω θολωσει. 

Θελω να σας ρωτήσω καθως μεγαλώνει το μωρο αλλαζουν τα πράγματα καθολου?  Εχω αρχισει να πιστεύω οτι δεν θα νιωσω ποτε ξανα ομορφα. Οτι θα είμαι πάντα ενα ρακος που θα προσπαθω να βγάλω τη καθε μερα με την ψυχολογία μου στο πατωμα

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 33 λεπτά, ο/η Tabitha είπε:

Σας ευχαριστώ πολυ για τις απαντησεις. Δυστυχώς δεν υπάρχουν γονείς πεθερικα κτλ.. Απο θεμα βοήθειας ειμαστε λιγο ατυχοι. Εχω την αδερφη μου η οποια θα μπορούσε μια στο τοσο να τον κρατήσει αλλα ο μικρος μου είναι τοσο προσκολλημένος που δεν καθεται,μονο στον αντρα μου μπορω τον αφησω να πάω ενα σούπερ. Αλλα κι αυτο για λιγο γιατι αν κουραστει και προσπαθησει να τον κοιμισει θα σηκωσει τον κοσμο.Θελει εμενα. Οποτε καταλαβαινετε είμαστε κολλημενοι 24 ωρες το 24ωρο και πλεον εχω λαλησει. Χρειάζομαι ενα μικρο διαλειμμα. Να παρω μια ανασα. Ισως ειναι κ η αυπνια. 6 μηνες τώρα χωρις ύπνο εχω θολωσει. 

Θελω να σας ρωτήσω καθως μεγαλώνει το μωρο αλλαζουν τα πράγματα καθολου?  Εχω αρχισει να πιστεύω οτι δεν θα νιωσω ποτε ξανα ομορφα. Οτι θα είμαι πάντα ενα ρακος που θα προσπαθω να βγάλω τη καθε μερα με την ψυχολογία μου στο πατωμα

Νομίζω πως και τα μωρά περνάνε φάσεις.το μωρό μου είναι μόλις 2,5 μηνών για να ξέρω αν όσο μεγαλώνουν στρώνουν τα πράματα αλλά μπορώ να σου πω πως ο πρώτος μήνας ήταν δράμα μετά μου κοιμόταν στης 3 τα μεσάνυχτα και ξυπνάτγε 2 το μεσημέρι μέχρι που μια μέρα άλλαξε και τώρα κοιμάται από της 11 αργότερα θα βγάλει δοντάκια και πάλι θα έχουμε κλάματα και αϋπνίες νομίζω πως είναι κύκλος ολο αυτο αλλά όσο μπορείς προσπάθησε να μη σε περνει από κάτω 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Ακριβώς όπως τα λέει η @vayaki  !συμφωμω απολυτα!ανατρίχιασα οσο διαβαζα το μήνυμα σου!

@Tabitha πρέπει να το δουλέψετε λιγάκι το ότι είναι κολλημένος πάνω σου...βέβαια θα μου πεις χωρίς βοήθεια πως να το κάνεις και θα έχεις και δίκιο!Ίσως με τον άντρα σου να προσπαθήσετε να αναλαμβάνει σιγά σιγά τον μικρό για να πάρεις μια ανάσα!και εμένα δουλεύει ο άντρας μου αλλά του ζητάω όταν νιώσω την ανάγκη να αναλάβει τη μικρή γιατί νιώθω πως θα τρελαθώ ώρες ώρες!δούλεψε το και με την αδελφή σου...Ίσως αν ξεκινήσετε να πηγαίνετε βόλτες μαζί..δεν ξέρω πώς είναι καθώς μεγαλώνουν τα μικρά μας γιατί η μπέμπα μου αύριο γίνεται 3 μηνών!πιστεύω πως θα καλυτερέψουν τα πράγματα δεν μπορεί!!!

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις πριν 7 λεπτά, ο/η stasa199 είπε:

Ακριβώς όπως τα λέει η @vayaki  !συμφωμω απολυτα!ανατρίχιασα οσο διαβαζα το μήνυμα σου!

@Tabitha πρέπει να το δουλέψετε λιγάκι το ότι είναι κολλημένος πάνω σου...βέβαια θα μου πεις χωρίς βοήθεια πως να το κάνεις και θα έχεις και δίκιο!Ίσως με τον άντρα σου να προσπαθήσετε να αναλαμβάνει σιγά σιγά τον μικρό για να πάρεις μια ανάσα!και εμένα δουλεύει ο άντρας μου αλλά του ζητάω όταν νιώσω την ανάγκη να αναλάβει τη μικρή γιατί νιώθω πως θα τρελαθώ ώρες ώρες!δούλεψε το και με την αδελφή σου...Ίσως αν ξεκινήσετε να πηγαίνετε βόλτες μαζί..δεν ξέρω πώς είναι καθώς μεγαλώνουν τα μικρά μας γιατί η μπέμπα μου αύριο γίνεται 3 μηνών!πιστεύω πως θα καλυτερέψουν τα πράγματα δεν μπορεί!!!

Ακριβως αυτο που λες. Θελει δουλιτσα ωστε το μωρο να μην ειναι κολλημενο εντελως πανω στη μαμα. Φοβομουν στις αρχες να τον αφησω οπουδηποτε. Νομιζα οτι αν δεν ειναι κολλημενος πανω μου ολη μερα....θα παθει ψυχολογικα και δεν ξερω κι εγω τι αλλο. Βλακειες! Στην ουσια εγω ημουν φοβιτσιαρα κ κολλημενη. Αν συνεχιζα ετσι με αυτο το σκεπτικο σιγουρα το μωρο θα ηταν μονο πανω μου κολλημενο. Αρχισε η μανα μου να μου λεει: αστον κανενα βραδυ εδω σε εμας. Εεε και τολμησα και το εκανα και επιασε! Ουτε το μωρο επαθε τιποτα...ουτε εμεις. Κι αυτος μια χαρα περασε και ειχε μπολικη αγαπη κι εμεις οι γονεις του ξεκουραστηκαμε και μετα ειχαμε περισσοτερες αντοχες να του δωσουμε κι αλλη κι αλλη αγαπη. Χρειαζομαστε ολοι γεμισμα μπαταριων! Οποτε η καθε βοηθεια καλοδεχουμενη. Οποιος μπορει να κρατησει εστω για λιγο το μωρο, οταν το εχουμε αναγκη...καλο ειναι να γινεται για να μη λαλησουμε! 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Και να σας πω και μια αλλη σκεψη που με βοηθαει; αναλογιστειτε ποσο μικρο διαστημα ειναι η βρεφικη ηλικια των μωρων μας μπροστα στην υπολοιπη ζωη μας (γεροί να ειμαστε). Κραταει μονο λιγους μηνες. Οχι οτι δε θα εχουμε αργοτερα αγχη και δυσκολιες αλλα η βρεφικη ηλικια πως να το κανουμε ειναι λιγο παλουκι για τις πρωταρες μαμαδες. Οπως ειπαμε ομως κραταει λιγο κι οχι για παντα. Οποτε υπομονη αδερφια😂 θα ερθουν καλυτερες στιγμες! 

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Αν έχετε την οικονομική δυνατότητα φυσικα μπορείτε να πάρετε μία κοπέλα κάποιες μέρες της εβδομάδας ώστε να σε βοηθάει με τον μικρό να τον πηγαίνει βόλτες ώστε να μπορείς να κοιμασαι, αν γίνει αρκετές φορές με άλλους θα συνηθίσει.αυτα για λίγο καιρό τώρα,μετα ίσως τον γράψεις σε κάποιο παιδικό κ θα χαλαρώσουν τα πράγματα ειδικά από όταν θα περπατάει μόνο του κ θα θέλει να εξερευνεί τα πάντα.

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Κορίτσι μου να σου ζησει το μπεμπακι!Διαβασα σε ένα βιβλιο οτι ο πρωτος χρονος της μητροτητας ειναι δυσκολος γιατι εν μερει πενθουμε τον προηγουμενο τροπο ζωης μας και εχουμε την ευθυνη και το αγχος για το μωρο που φεραμε στον κοσμο..Δεν πιστεύω οτι δεν εισαι ευτυχισμενη απλα εισαι πολυ κουρασμενη .Το μωράκι σου είναι πολυ μικρο. Ακομα νομίζει οτι είστε ενα γι'αυτό σε ζηταει.Και τα μωρακια που θηλαζουν ειναι περισσότερο κολλημένα στην μαμά τους.Αν σε ενοχλει αυτο μπορεις να σταματησεις τον θηλασμο.Στα πρακτικά τωρα:Κανονισε μια φορα την εβδομαδα να βγεις για ενα καφε μια ωρα με τις φιλες σου μολις τον εχεις ταισει..Καπου κοντα στο σπιτι σου ωστε αν πεινασει φευγεις.Φωναξε μια κοπελα στο σπιτι για νυχια και μαλλιά η για ενα μασαζακι να νιωσεις λιγο περιποιημένη..Μαγειρεψε στο ρεπο του αντρα σου 3-4 φαγητα να εχετε για μέρες να μην το εχεις έγνοια.Κανε τις δουλειες σου από μια καθε μερα να μην μαζεύονται.Η αν μπορεις μια στο τοσο παρε γυναικα.Κανε τα ψωνια του σουπερμαρκετ ονλαιν να στα φερουν στην πόρτα σου να μην βγαινεις και κουραζεσαι.Και θα σου πω και το κλασικό κοιμησου όποτε κοιμαται το μωρο.Ακομα κ αν ειναι για μιση ωρα..Αν εχετε καποιον που μπορει να τον κρατήσει να βγεις μια ωρα με τον αντρα σου οι δυο σας να αναζοωγονηθειτε η να κοιμηθείτε ενα διωρακι αν αυτό εχετε ανάγκη.Η αν εχεις μια φιλη με μωρο να την φωναζεις να παιζουνε μαζι να κοινωνικοποιηθεί ο μικρος σου.Οσο για την βολτα εχεις δοκιμασει με μάρσιπο?Μπορεί να του αρεσει να ειναι κοντα σου..Στα λεω γιατι αυτά κανω και γω που η μικρη μου ειναι κολλημενη πανω μου και γενικα δυσκολη σε ολα της.Και μενα με πειραζε στην αρχη που άλλαξε τελειως η ζωη μου και πιο πολυ που δεν εχω χρονο με τον αντρα μου αλλα πλεον κοιταω να απολαμβανω τις μερες με το μωρο μου και να με βλέπει παντα χαμογελαστη γιατι δεν θα ειναι παντα μωράκι και ο καιρος περναει πολυ γρηγορα!Μην ξεχνας οτι οσο κουραστικό και αν ειναι για το μωρο σου εισαι ολος του ο κοσμος!!

Screenshot_20190827-110403(1).png

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites
στις On 26/8/2019 at 5:27 ΜΜ, ο/η Tabitha είπε:

Καλησπερα σε ολους.Ειμαι νεο μελος γραφω πρωτη φορα.

Εχω ενα πανεμορφο μπεμπακο 6 μηνων.

Ο λογος που σας γραφω ειναι γιατι δεν νιωθω ευτυχισμενη. Δεν ξερω αν αυτο συμβαινει γιατι αυτη η αρχικη περιοδος ειναι τοσο δυσκολη ή αν εγω τελικα εχω το προβλημα. Η αληθεια ειναι πως δεν εχω καθολου βοηθεια και το μωρακι μου ειναι αρκετα προσκολλημενο πανω μου με αποτελεσμα να μην εχω καθολου χρονο για τιποτα. Θηλαζω αποκλειστικα και ξυπναμε ακομα πολλες φορες το βραδυ για φαγητο οποτε ειμαι παντα αυπνη. Τωρα μολις ξεκινησαμε στερεα. Απλα ο μικρος μου δεν καθεται καθολου μονος να παιξει,θελει να ειναι μονο στην αγκαλια μου,η να ειμαι παντα εκει οταν παιζει στο χαλακι του.Αν τον αφησω εστω 5 λεπτα ξεσπαει σε κλαμματα.Ο αντρας μου δουλευει πολλες ωρες,δεν οδηγω και με αυτη την απιστευτη ζεστη δεν μπορουμε να βγαινουμε παρα μονο αργα το απογευμα. Με τον υπνο εινα μαλωμενος οποτε μεσα στη μερα εχω 3 μισαωρα που κοιμαται για να μπορεσω φαω η να κανω καμια δουλεια. Στο καροτσι δεν καθεται οποτε και η βολτα ειναι δυσκολη..Εχω γινει μια σκια του εαυτου μου,απεριποιητη εντελως να σερνομαι ολη μερα απο την κουραση. Δεν εχω καταθλιψη αν αυτο σκεφτει καποιος απλα δεν νιωθω ευτυχια μεσα απο αυτο που βιωνω..βλεπω αλλους ανθρωπους και ζηλευω την ελευθερη ζωη τους.Δεν μπορω να βγω ουτε για ενα καφε μονη γιατι θηλαζω πολυ συχνα και τον κοιμιζω σχεδον παντα εγω γιατι με ζηταει. Περασαν 6 μηνες ολοι μου λεγανε οτι θα βελτιωθουν τα πραγματα αλλα δεν νιωθω να αλλαξε κατι

Πολλες φορες νιωθω πολυ εγκλωβισμενη και απελπισμενη,χρειαζομαι ενα διαλειμμα λιγο χρονο για μενα..δεν μπορω να χαρω τη μητροτητα ετσι..εχω ενα υπεροχο συντροφο που με στηριζει αλλα γιατι δε νιωθω ευτυχισμενη σαν μητερα? εγω εχω το προβλημα τελικα?

Καλησπερα..Αρχικα να σου ζησει ο μικρουλης σου.

Δεν ειμαι ακομα στη θεση σου για να μπορω να σε καταλαβω καλως εχοντων των πραγματων θα ειμαι σε μερικους μηνες.Νομιζω πως οσα περιγραφεις ομως ειναι απολυτα φυσιολογικα.Η ζωη τα συναισθηματα δεν ειναι μια ευθεια γραμμη ..Ολο αυτο συμβαινει επειδη εισαι αρκετες ωρες σπιτι χωρις βοηθεια και βλεπεις την ιδια παρασταση που λενε καθε μερα. Σκεψου τι τροποι υπαρχουν να χαλαρωσεις λιγο.Ισως τωρα που ελπιζουμε να αρχισει να δροσιζει αρχισετε βολτες με τον μικρο και παιρνεις και συ τον αερα σου παραπανω..Βγειτε λιγο με τον αντρα σου να ερθετε πιο κοντα μολις καταφερετε.. Ειναι ο πρωτος χρονος με ενα μωρακι νομιζω σιγα σιγα ολα θα βελτιωθουν..Επισης καταθλιψη δεν εχεις ..Αλλα αν σου επιτρεπει η οικονομικη σου δυνατοτητα να επισκεφτεις καποια στιγμη καποιον ψυχολογο καντο.Δεν ειναι ταμπου και θα νιωσεις αληθεια πολυ ομορφα

Κοινοποιήστε αυτή την δημοσίευση


Σύνδεσμος σε αυτή τη δημοσίευση
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Κορίτσια μου τι κάνετε??? Χάνομαι και επανέρχομαι... Βλέπω είστε όλες μια χαρά... Πολύ χαίρομαι... Εγώ πάω πολύ καλύτερα απλά έχω πολύ στεναχώρια και άγχος... Αύριο έχω ραντεβού με το αφεντικό μου και προστασία του πολίτη στην επιθεώρηση και έχω κατά αγχωθεί... Εσείς τι κάνετε?? 
    • @Narcissa και εγώ το πρώτο έλεγα να πάρω για το νεράκι όταν ξεκινήσουμε!πάλι καλά βολεύτηκε τη σύριγγα και δεν το έχεις άγχος! Εμείς 10 κάνουμε μπάνιο όπως σας έχω ξανά πει αλλά τώρα τελευταία μου νυστάζει από πιο νωρίς η μικρή και είπαμε και εμείς να κάνουμε πιο νωρίς μπανάκι για να κοιμάται!εχθές κουτουλαγε η καημένη στο ριλαξ και ο άντρας μου γελούσε! Μασιτικο δεν έχουμε πάρει αλλά έχουμε τη σοφή που μας την είχαν φέρει δώρο και όλο αυτήν έχουμε στα χέρια και στο στόμα! @Angelmammy υπομονή...μπορεί από τον πυρετό να μην εχει όρεξη  μην ανησυχεις θα περάσει  και αυτο...
    • Τελικα τι έγινε με τον μικρό?έχει κενώσεις?
    • Και εγώ το ιδιο κανω αλλά την κρατάω στο δεξί χερι και της κρατάω και τα δύο ποδαράκια μόνο για λίγο την κρατάω από το ένα για να την πλύνω!
    • ναι θα το κανουμε αμεσα εμας α κ β ειναι 46% κ η ολικη 55% Η μεση προωθητικη ικανοτητα 32.8% μακαρι να πανε ολα καλα οπως κ στη δικη σου περιπτωση!
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...