Νέα σε όλα!!

[Panicaki!]

Καλησπέρα και ευχαριστώ εκ των προτέρων! Έχω διαβάσει πολλές συζητήσεις εδώ μέσα με πολύ ενδιαφέρον κ πολλές φορές ήθελα να συμμετέχω..Να όμως που ήρθε η στιγμή να συζήτησω κ εγώ μαζί σας κάτι κ πολύ θα ήθελα τις καλοδεχουμενες απόψεις κ κυρίως εμπειρίες σας!!Είμαι 35 ετών και πολύ αγχωδης!!!έχω περάσει απο όλα τα στάδια στρές κ άγχους μαζί κ με κρίσεις πανικού! Πριν απο λίγες μέρες έμαθα οτι είμαι έγκυος!!!!!!!!!τα συναισθήματα μου ανάμεικτα πάλλονται μεταξύ μεγάλης χαράς αλλά κ τεράστιου φόβου!!!! Πολλές φορες οι σκέψεις κανουν την καρδιά μου να φτερουγίζει!!! Τι γίνεται απο δω κ πέρα????? Τι γίνεται αν παθω μια κρίση πανικού??? Πως μπορεί να επηρεάσουν το μωράκι????είναι τόσα που φοβάμαι.... Είμαι η μονη??υπάρχει αλλη παθουσα εδώ??? Θα χαιρομουν πολύ να συζητάμε.... Πιστεύω οτι έτσι θα χαλαρωνα κάπως... Είναι τοσα καινούργια όλα.....εκτός απο το άγχος!!!!!! Θα χαρώ πολύ να τα πούμε..!!!!

[mariatzo]

Καλησπερα και καλως ηρθες.συγχαρητηρια για την εγκυμοσυνη σου.Σε καταλαβαίνω παρά πολύ γι αυτά που λες για το άγχος.εγω είμαι 28 χρονών και δεν με θυμάμαι πότε χωρίς άγχος.πολυ συχνά και με κρίσεις πανικού.θελω να σε ρωτήσω εάν σε παρακολουθεί κάποιος γιατρός.ψυχιατρο εννοώ.εμενα με παρακολουθεί.ποσο και το προσπαθούσες για μωρό?

[kaposetsi]

Καλησπέρα. Συχαριτιρια για την εγκυμοσύνη σου. Εγώ δεν είναι έγκυος αλλά κι εγώ έχω σκεφτεί άμα μείνω έγκυος Τι θα γίνει γιατί κι εγώ είμαι πολύ αγχώδεις και εμφάνισα πριν 2 μήνες κρίσεις πανικού κι με τρομάζει τώρα μια εγκυμοσύνη πολύ και το θέλουμε πολύ ένα παιδάκι. Έχεις συζήτηση με το γιατρό σου για αυτό; μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτό το θέμα. Με το καλό να έρθει στην αγγελία σας. 

[Panicaki!]

Γεια σας κορίτσια!! Πολύ χαρηκα! Έχω παει σε ειδικό κ ακόμη πάω.. Το άγχος όμως παραμένει.. Έχω πάρει κ κάποια αντικαταθλιπτικά παλιότερα αλλά με την καθοδήγηση της γιατρού δεν τα χρειαζομουν άλλο κ τα σταμάτησα..σύμφωνα με αυτους το άγχος δεν πρεπει να μας καθηλώνει.. Όλα είναι στο μυαλό!!! Κ προφανώς αποδείχτηκε γιατί αν ήμουν αληθινά αγχωμενη ίσως να δυσκολευομουν με εγκυμοσύνη..το παιδί το θέλουμε πολύ κ ήρθε μετα απο λίγες προσπάθειες...το άγχος παντα θα υπάρχει.. Αλλοτε του δινουμε σημασια κ χασκογελαει με μας κ αλλοτε αδιαφορουμε τσατιζεται κ φευγει!!Δεν γίνεται να  αφήνουμε  να μας καταστρέφει τις στιγμές...έλα μου όμως που φορες φορες δεν ελέγχεται!!!οποία το έχει ζησει το καταλαβαίνει..κ σε μένα τώρα είναι πολλά τα καινούργια που ζω και αγχωνομαι!κ περισσότερο φοβάμαι για το μωρακι..αυτά...!!! Εσείς τι λέτε?

[kaposetsi]

@Panicaki! όλα καλά θα είναι όλες η κοπέλες που είναι εγκυουλες πιστεύω έχουν άγχος προσπάθησε να το διαχειριστείς και όλα καλά.. 

[Gina83]

Σε καταλαβαίνω απόλυτα! Το άγχος κανεις δεν το θέλει στη ζωή του κ πολλές φορές όσο κ αν προσπαθούμε δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε. Φυσικά θα υπάρχουν στιγμές ή περίοδοι που θα έχουμε περισσότερο άγχος αλλα όταν αυτο έρχεται κ μας συνεπαίρνει τότε είναι πολυ δύσκολο. Κατι που βρίσκω εγώ προσωπικά επιςησ δύσκολο είναι οτι εκτός του οτι βιώνεις το άγχος να σε κατακλύζει, που είναι απο μόνο του μια πολυ δυσάρεστη εμπειρία, υπάρχουν οι γύρω μας που πολυ απλά λένε «Ελα, όλα καλά, μην αγχώνεσαι, μπορείς να το διαχειριστείς, όλοι αγχώνονται, έτσι είναι η ζωή κτλ» αλλα κ ο ίδιος μας ο εαυτός που μας λέει «μα είναι δυνατόν να το αφήνω να με ρίχνει έτσι;; Αφού ξέρω οτι είναι όλα στο μυαλό!». Και φυσικά δεν αμφισβητώ την καλοπροαίρετη διάθεση των άλλων, θέλουν να μας κάνουν να νιώσουμε καλυτερα. Η δικιά μου «συμβουλή» είναι πως ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ για κανενα λόγο να ταλαιπωρεισαι και να προσπαθείς μόνη σου να το αντιμετωπίσεις, υπάρχουν ειδικοί (ψυχολόγοι, ψυχίατροι) που μπορούν να σε στηρίξουν. Στην εγκυμοσύνη είναι πιστεύω έτσι κι αλλιώς αυξημένο το άγχος, και οι ορμόνες παίζουν με τη διάθεση μας κάνοντας την διαχείριση των συναισθημάτων μας κ του άγχος μια πιο δύσκολη διαδικασία. Σκέψου μόνο κατι απλό, αν είχες ένα καθαρά σωματικό σύμπτωμα, φοβερό  πονοκέφαλο, πόνο στην κοιλιά, ή κατι άλλο δεν θα πήγαινες στο γιατρό; Οκ μπορεί ο φοβερός πονοκέφαλος να μην είναι απειλητικός για τη ζωή μας, όπως κ το άγχος, ομως αν υπάρχει κάτι για να τον ηρεμήσει κ να κάνει τη ζωή μας λιγότερο επώδυνη γιατί να μην το κάνουμε;;

πολλα έγραψα, σας κούρασα! Απλά θέλω να σου πω πως δεν εισαι μόνη, πως φυσικά δεν ήρθε το τέλος του κόσμου με το να έχεις άγχος στην εγκυμοσύνη, και πως αν νιώσεις οτι αυτο σε κατακλύζει υπάρχουν λύσεις. Σου μιλάω απο καρδιάς κ έχοντας στο νου τις δικές μου εμπειρίες (πολυ άγχος!) ?

[Λευτέρης]

@Panicaki! καταρχήν τρελαίνομαι με το nickname σου! 

Κατα δεύτερον, εγώ έχω τρομερό άγχος σαν άνθρωπος και είμαι πολύ φοβιτσιαρα με αρρώστιες γιατρούς κτλ. Πίστευα ότι την εγκυμοσύνη θα δυσκολευτώ πολύ να τη διαχειριστώ... και σίγουρα υπήρξαν και υπάρχουν στιγμές που φρικαρω αλλά να που έφτασα 8 1/2 μηνών και τώρα πέρα του άγχους μου σκέφτομαι ποτε θα γνωρίσω το μικρακι μου! 

Κανεις πολύ καλά κι έχεις βοήθεια, πιστεύω οτι μια χαρά θα πάνε όλα κι αν κάποια στιγμή δεν πάνε (στο μυαλουδάκι σου πάντα) έχεις κόσμο γύρω σου εξειδικευμένο να σε βοηθήσει. Όποτε όσο μπορείς φχαριστησου το.... μια καλή και τελειομηνη εγκυμοσύνη σου εύχομαι! 

[Μπλε]

Καλησπερα κοπελα μου μολις ειδα το ποστ σου και δεν θα μπορούσα να μην σου γραψω την εμπειρία μου η οποια πιστεύω καπως να σου δωσει κουράγιο.  Ειμαι 26  και μολις μπήκα στον 4ο μηνα της εγκυμοσύνης μου. Την πρωτη μου κριση πανικού την επαθα στα 10 μου περιπου. Εχω χρόνια διαταραχή άγχους και εχω περασει διαστήματα αγοραφοβίας αλλα και κατάθλιψης. Στα 20 μου Μετα απο μια κακη εμπειρία έπεσα ακομα περισσότερο κ φοβομουν να παω ακομα και στο περίπτερο και οι κρισεις πανικου δεν ηταν απλα καθημερινές αλλα συνέβαιναν και πολλές φορες μεσα στην ημέρα. Το μόνο που σκεφτόμουν ολη μερα είναι οτι θα πεθάνω. Τοτε υιοθετησα το σκυλί μου το οποιο μου εδωσε μεγαλη χαρα κ ηταν απίστευτη παρηγοριά ομως κ παλι δεν ήμουν λειτουργική. Άρχισα λοιπον με ψυχιατρους και ψυχολογους που φυσικα βοήθησαν παρα πολύ κυριως για να καταλάβω οτι δεν ειμαι χαλασμενη οπως πίστευα και οτι ξεπερνιούνται ολα. Πήρα και εγω χάπια για 2 χρονια τα οποια δεν εκαναν κατι παραπάνω απ'το να "μπλοκάρουν" τις κρίσεις πανικού. Πρόσφατα παντρεύτηκα και ηταν το καλύτερο πραγμα που θα μπορούσε να μου συμβεί , αυτο με εκανε να κοψω τα χαπια καθως ήμουν τοσο σίγουρη για τον εαυτό μου που πραγματικά δεν μου χρειαζόντουσαν και όντως μετα απο 2 χρόνια που τα έπαιρνα δεν ειχα ουτε μιση παρενέργεια που τα σταμάτησα, ουτε μιση κριση πανικού. Οταν εμεινα έγκυος το σκέφτηκα, φοβήθηκα για το πως θα ειναι μια εγκυμοσύνη για έναν τοσο αγχωτικό άνθρωπο οπως εγω. Αλλα εχω αποφασίσει ότι η ζωη του παιδιού μου ειναι πιο σημαντική απ'την δική μου και φυσικά θελω να ειμαι καλά ωστε να ειναι κ αυτό. Απο την στιγμή αυτης της συνειδητοποίησης δεν θα σου πω οτι δεν εχω αγχος και φυσικά με πιανουν κατι μινι κρισουλες ΑΛΛΑ δεν με νοιάζει αν θα παθω κριση πανικού οποτε δεν παθαίνω και πιστεύω πως τελικά η μητρότητα γιατρεύει τα πάντα. Να εισαι σίγουρη πως πολυ σύντομα θα σκεφτεσαι μονο το να είναι καλα το σπορακι σου και κανένα άγχος δεν θα σε τρομάζει! Οι γυρω μου απορούν με την διαφορά που βλέπουν πανω μου με την εγκυμοσύνη , ισως γιατι κανείς δεν καταλαβαίνει ποσο δυνατό ειναι το συναίσθημα του να περιμένεις το παιδακι σου!!Φυσικά εχω εναν άντρα ο οποιος με στηρίζει αφάνταστα και δεν εχει δειγμα αγχους πανω του. Σίγουρα χρειάζεσαι και τους γυρω σου. Οπως και να χει ελπιζω το δικο μου παράδειγμα να σε παρηγορεί καπως. Σου εύχομαι μια υπέροχη και τελειομηνη εγκυμοσύνη!!

 

Σορυ για το τεράστιο μήνυμα.

[Panicaki!]

στις πριν 4 ώρες, ο/η NikhNikh είπε:

@Panicaki! όλα καλά θα είναι όλες η κοπέλες που είναι εγκυουλες πιστεύω έχουν άγχος προσπάθησε να το διαχειριστείς και όλα καλά.. 

?

[Panicaki!]

στις πριν 3 ώρες, ο/η Gina83 είπε:

Σε καταλαβαίνω απόλυτα! Το άγχος κανεις δεν το θέλει στη ζωή του κ πολλές φορές όσο κ αν προσπαθούμε δεν μπορούμε να το διαχειριστούμε. Φυσικά θα υπάρχουν στιγμές ή περίοδοι που θα έχουμε περισσότερο άγχος αλλα όταν αυτο έρχεται κ μας συνεπαίρνει τότε είναι πολυ δύσκολο. Κατι που βρίσκω εγώ προσωπικά επιςησ δύσκολο είναι οτι εκτός του οτι βιώνεις το άγχος να σε κατακλύζει, που είναι απο μόνο του μια πολυ δυσάρεστη εμπειρία, υπάρχουν οι γύρω μας που πολυ απλά λένε «Ελα, όλα καλά, μην αγχώνεσαι, μπορείς να το διαχειριστείς, όλοι αγχώνονται, έτσι είναι η ζωή κτλ» αλλα κ ο ίδιος μας ο εαυτός που μας λέει «μα είναι δυνατόν να το αφήνω να με ρίχνει έτσι;; Αφού ξέρω οτι είναι όλα στο μυαλό!». Και φυσικά δεν αμφισβητώ την καλοπροαίρετη διάθεση των άλλων, θέλουν να μας κάνουν να νιώσουμε καλυτερα. Η δικιά μου «συμβουλή» είναι πως ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ για κανενα λόγο να ταλαιπωρεισαι και να προσπαθείς μόνη σου να το αντιμετωπίσεις, υπάρχουν ειδικοί (ψυχολόγοι, ψυχίατροι) που μπορούν να σε στηρίξουν. Στην εγκυμοσύνη είναι πιστεύω έτσι κι αλλιώς αυξημένο το άγχος, και οι ορμόνες παίζουν με τη διάθεση μας κάνοντας την διαχείριση των συναισθημάτων μας κ του άγχος μια πιο δύσκολη διαδικασία. Σκέψου μόνο κατι απλό, αν είχες ένα καθαρά σωματικό σύμπτωμα, φοβερό  πονοκέφαλο, πόνο στην κοιλιά, ή κατι άλλο δεν θα πήγαινες στο γιατρό; Οκ μπορεί ο φοβερός πονοκέφαλος να μην είναι απειλητικός για τη ζωή μας, όπως κ το άγχος, ομως αν υπάρχει κάτι για να τον ηρεμήσει κ να κάνει τη ζωή μας λιγότερο επώδυνη γιατί να μην το κάνουμε;;

πολλα έγραψα, σας κούρασα! Απλά θέλω να σου πω πως δεν εισαι μόνη, πως φυσικά δεν ήρθε το τέλος του κόσμου με το να έχεις άγχος στην εγκυμοσύνη, και πως αν νιώσεις οτι αυτο σε κατακλύζει υπάρχουν λύσεις. Σου μιλάω απο καρδιάς κ έχοντας στο νου τις δικές μου εμπειρίες (πολυ άγχος!) ?

Σ ευχαριστώ πολύ για το μεγάλο μήνυμα κ το ενδιαφέρον σου..καθόλου δεν με κουρασες το αντίθετο! Μακάρι όλα να πάνε καλά!?

[Panicaki!]

στις πριν 53 λεπτά, ο/η Μπλε είπε:

Καλησπερα κοπελα μου μολις ειδα το ποστ σου και δεν θα μπορούσα να μην σου γραψω την εμπειρία μου η οποια πιστεύω καπως να σου δωσει κουράγιο.  Ειμαι 26  και μολις μπήκα στον 4ο μηνα της εγκυμοσύνης μου. Την πρωτη μου κριση πανικού την επαθα στα 10 μου περιπου. Εχω χρόνια διαταραχή άγχους και εχω περασει διαστήματα αγοραφοβίας αλλα και κατάθλιψης. Στα 20 μου Μετα απο μια κακη εμπειρία έπεσα ακομα περισσότερο κ φοβομουν να παω ακομα και στο περίπτερο και οι κρισεις πανικου δεν ηταν απλα καθημερινές αλλα συνέβαιναν και πολλές φορες μεσα στην ημέρα. Το μόνο που σκεφτόμουν ολη μερα είναι οτι θα πεθάνω. Τοτε υιοθετησα το σκυλί μου το οποιο μου εδωσε μεγαλη χαρα κ ηταν απίστευτη παρηγοριά ομως κ παλι δεν ήμουν λειτουργική. Άρχισα λοιπον με ψυχιατρους και ψυχολογους που φυσικα βοήθησαν παρα πολύ κυριως για να καταλάβω οτι δεν ειμαι χαλασμενη οπως πίστευα και οτι ξεπερνιούνται ολα. Πήρα και εγω χάπια για 2 χρονια τα οποια δεν εκαναν κατι παραπάνω απ'το να "μπλοκάρουν" τις κρίσεις πανικού. Πρόσφατα παντρεύτηκα και ηταν το καλύτερο πραγμα που θα μπορούσε να μου συμβεί , αυτο με εκανε να κοψω τα χαπια καθως ήμουν τοσο σίγουρη για τον εαυτό μου που πραγματικά δεν μου χρειαζόντουσαν και όντως μετα απο 2 χρόνια που τα έπαιρνα δεν ειχα ουτε μιση παρενέργεια που τα σταμάτησα, ουτε μιση κριση πανικού. Οταν εμεινα έγκυος το σκέφτηκα, φοβήθηκα για το πως θα ειναι μια εγκυμοσύνη για έναν τοσο αγχωτικό άνθρωπο οπως εγω. Αλλα εχω αποφασίσει ότι η ζωη του παιδιού μου ειναι πιο σημαντική απ'την δική μου και φυσικά θελω να ειμαι καλά ωστε να ειναι κ αυτό. Απο την στιγμή αυτης της συνειδητοποίησης δεν θα σου πω οτι δεν εχω αγχος και φυσικά με πιανουν κατι μινι κρισουλες ΑΛΛΑ δεν με νοιάζει αν θα παθω κριση πανικού οποτε δεν παθαίνω και πιστεύω πως τελικά η μητρότητα γιατρεύει τα πάντα. Να εισαι σίγουρη πως πολυ σύντομα θα σκεφτεσαι μονο το να είναι καλα το σπορακι σου και κανένα άγχος δεν θα σε τρομάζει! Οι γυρω μου απορούν με την διαφορά που βλέπουν πανω μου με την εγκυμοσύνη , ισως γιατι κανείς δεν καταλαβαίνει ποσο δυνατό ειναι το συναίσθημα του να περιμένεις το παιδακι σου!!Φυσικά εχω εναν άντρα ο οποιος με στηρίζει αφάνταστα και δεν εχει δειγμα αγχους πανω του. Σίγουρα χρειάζεσαι και τους γυρω σου. Οπως και να χει ελπιζω το δικο μου παράδειγμα να σε παρηγορεί καπως. Σου εύχομαι μια υπέροχη και τελειομηνη εγκυμοσύνη!!

 

Σορυ για το τεράστιο μήνυμα.

Σ ευχαριστώ πολύ κ εύχομαι κ σε σένα μία τέλεια εγκυμοσύνη!! Ποσο δίκιο έχεις κ ποσο χαίρομαι που τα βλέπεις πια έτσι τα πράγματα γιατί έτσι είναι!?

[Panicaki!]

στις πριν 3 ώρες, ο/η Λευτέρης είπε:

@Panicaki! καταρχήν τρελαίνομαι με το nickname σου! 

Κατα δεύτερον, εγώ έχω τρομερό άγχος σαν άνθρωπος και είμαι πολύ φοβιτσιαρα με αρρώστιες γιατρούς κτλ. Πίστευα ότι την εγκυμοσύνη θα δυσκολευτώ πολύ να τη διαχειριστώ... και σίγουρα υπήρξαν και υπάρχουν στιγμές που φρικαρω αλλά να που έφτασα 8 1/2 μηνών και τώρα πέρα του άγχους μου σκέφτομαι ποτε θα γνωρίσω το μικρακι μου! 

Κανεις πολύ καλά κι έχεις βοήθεια, πιστεύω οτι μια χαρά θα πάνε όλα κι αν κάποια στιγμή δεν πάνε (στο μυαλουδάκι σου πάντα) έχεις κόσμο γύρω σου εξειδικευμένο να σε βοηθήσει. Όποτε όσο μπορείς φχαριστησου το.... μια καλή και τελειομηνη εγκυμοσύνη σου εύχομαι! 

Σ ευχαριστώ και σου εύχομαι πραγματικά με εναν πόνο!! Μακάρι να φτάσω κ εγώ στη θέση σου έτσι "αναίμακτα" κ να ανυπομονω για την στιγμή που θα κλάψω απο χαρά μόλις αντίκρυσω την μικρή ζωουλα μου!!!(απο τώρα ανυπομονω..!!!!!!)?