Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση
Τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι πολύ συνηθισμένα στα παιδιά, γι” αυτό είναι σημαντικό οι γονείς, αλλά και οι προπονητές τους να ξέρουν πώς πρέπει να γίνονται η διάγνωση και η αντιμετώπιση, προκειμένου να αποφευχθούν οι μακροχρόνιες συνέπειες.

Ο βασικότερος κανόνας είναι ότι μετά από ένα χτύπημα κανένα παιδί δεν πρέπει να επιστρέφει στο παιχνίδι ή στον αγώνα την ίδια ημέρα ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή εάν δεν βεβαιώσει πρώτα ένας γιατρός ότι δεν έχει συμπτώματα εγκεφαλικής διάσεισης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», η απόφαση πρέπει απαραιτήτως να λαμβάνεται από τον γιατρό και όχι από τρίτους (γονείς, παιδιά, προπονητές).

Η σωστή διάγνωση της διάσεισης προϋποθέτει ο γιατρός να ξέρει τις νοητικές και σωματικές δεξιότητες του παιδιού πριν από το χτύπημα.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έναν πλήρη νευρολογικό και νοητικό έλεγχο των παιδιών κατά την έναρξη της αθλητικής χρονιάς, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες οδηγίες της Εθνικής Εταιρείας Προπονητών (NATA) των ΗΠΑ.

Ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει λήψη ιατρικού ιστορικού, σωματικές και νευρολογικές αξιολογήσεις, κινητική κατάσταση (λ.χ. ισορροπία) και τεστ νευρονοητικών λειτουργιών.

Εάν υπάρχουν υπόνοιες εγκεφαλικής διάσεισης, οι προαναφερθείσες εξετάσεις πρέπει να επαναληφθούν και τα αποτελέσματά τους να συγκριθούν με τις αρχικές εξετάσεις.

«Οι κλασικές ερωτήσεις του τύπου «τι ώρα είναι;», «ξέρεις πού βρίσκεσαι;», «πότε έχεις γενέθλια;» είναι αναποτελεσματικές για την αξιολόγηση της νοητικής κατάστασης και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται» τονίζει η ΝΑΤΑ. «Ούτε έχει νόημα η ερώτηση «είσαι καλά;»».

Η σωστή διάγνωση της διάσεισης χρειάζεται χρόνο, γι” αυτό το παιδί δεν πρέπει να επιστρέψει βεβιασμένα στις αθλητικές του υποχρεώσεις, τονίζει ο δρ Στίβεν Μπρόλιο, διευθυντής του Εργαστηρίου Έρευνας Νευροτραυμάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και κύριος συγγραφέας των οδηγιών της ΝΑΤΑ.

Μετά τη διάγνωση

-Ο ασθενής πρέπει να μένει σε ήρεμο περιβάλλον χωρίς στρες και να κοιμάται αρκετά προκειμένου να αναρρώσει ο εγκέφαλος.

-Ο ασθενής δεν πρέπει να καταπονεί το σώμα και το μυαλό του.

-Απαγορεύονται άσκηση, κοπιώδεις φυσικές δραστηριότητες, βιντεοπαιχνίδια, TV, χρήση κινητών και κομπιούτερ, δυνατή μουσική, κοπιώδες διάβασμα.

-Μόλις εξαφανιστεί κάθε σύμπτωμα (μπορεί να χρειαστούν 1-2 εβδομάδες ή περισσότερο), η επιστροφή στη φυσική δραστηριότητα πρέπει να είναι βαθμιαία.

-Αν επανεμφανιστούν τα συμπτώματα, η δραστηριότητα πρέπει να διακοπεί αμέσως.

Γονείς, προπονητές και παιδιά πρέπει επίσης να ξέρουν τα συμπτώματα που υποδηλώνουν επιδείνωση: αυξανόμενη σύγχυση, οξυθυμία, διακύμανση στα επίπεδα συνείδησης, επιδεινούμενος πονοκέφαλος και επαναλαμβανόμενοι έμετοι απαιτούν άμεσο επανέλεγχο από τον γιατρό.

Στη διάρκεια της ανάρρωσης, τέλος, ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα καθώς και το αλκοόλ και κάθε ουσία που μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο. Σε περίπτωση αμφιβολίας, πρέπει να συμβουλεύεται τον γιατρό του.

Πηγή:onmed.gr


Δείτε ολόκληρο το άρθρο

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...