Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Μαρακι ολα αυτα που σκεφτεσε και φοβασε , εγω δυστηχως τα ενιωσα αφου γεννησα. Μεχρι τοτε πιστευα οτι μπορω να τα καταφερω ψυχολογηκα αλλα δυστηχως λυγησα. Εφτασα σε σημειο να σκεφτω οτι ισως δεν εκανα καλα που εκανα μωρο. Επασχα ομως απο καταθληψη πριν γεννησω χωρις να το ξερω και αφου γεννησα και ανελαβα την ευθηνη του μωρου γεμησα με αγχος. Δεν κοιμομουνα για πολλους μηνες και μαλιστα ειχα καμερα στο μικρο για να ειμαι σιγουρη οτι δεν θα παθει τιποτα. Φοβαμαι ακομη και τωρα οτι θα μου παθει κατι κι εγω δεν θα μπορω να το βοηθησω. Νομιζω οτι η απαντησεις στα ερωτηματα σου βρησκονται μεσα σου. Αν θελεις πραγματικα αυτο το παιδι ολα θα πανε καλα ολες μας τα καταφεραμε και δεν εχουμε τιποτα περισσοτερο απο αυτο που εχεις κι εσυ, την αγαπη. Τα ξενυχτια θα τα συνηθεισεις και οσο για το αν θα καταλαβενεις τι θελει το μωρο σου εχω να σου πω οτι οσο πιο πολυ χρονο αφιερωνεις για το μωρο τοσο περισσοτερο θα το γνωριζεις. Εγω χαρηκα το μωρο μου απο τη στιγμη που παραιτηθηκα απο τη δουλεια μου. Και εκει καταλαβα οτι το μωρο το θελω πραγματικα και το αγαπαω οσο και αν ταλαιπωρουμε. Εχουμε δυναμη μεσα μας που ουτε και εμεις οι ιδιες δεν μπορουμε να φανταστουμε. Μην αγχωνεσε για τιποτα το μονο που να σκεφτεσε να ειναι η αγκαλια του. Μολις θα σε αγκαλιαζει θα ξεχνας τα παντα. Εμενα με ρωτανε αν ηταν καλο μωρο και εγω λεω πως δεν με ταλαιπωρησε χωρις να το σκεφτω. Αν το σκεφτω θα θυμηθω το ποσες πολλες φορες πηγα στη δουλεια με 1 ωρα υπνου και ζαλιζομουνα απο τη αυπνια και γυριζα σπιτι και δεν ειχα την πολυτελεια να κοιμηθω γιατι οι δικοι μου ειναι μακρια. Κι ομως τα καταφερα. Θα γινεις τελεια μαμα και μονο που σκεφτεσε τα παντα αυτο φτανει για να καταλαβω οτι εισαι υπευθυνος ανθρωπος. Αυτο θελουν τα μωρακια αγαπη και υπευθυνοτητα.

Ξερεις τι ειναι αυτο που με κανει να νιωθω περιφανη και καλη μαμα; Τα βραδια που ο γιος μου με αγκαλιαζει και λεει μονο "μαμα". Φτανει μονο η λεξη "μαμα" χωρις το "σαγαπω" ή το "σε εχω αναγκη". Η λεξη "μαμα" μαζι με την αγκαλια τα περιλαμβανει ολα. Και τωρα ειμαι σιγουρη οτι, και καλα εκανα που γεννησα το μωρο μου και το αγαπαω πιο πολυ και απο την ιδια μου τη ζωη.

Μαρακι σου ευχομαι να αρχισεις συντομα το ταξιδι της εγκυμοσηνης και ολα θα σβησουν απο το μυαλο σου αυτοματα θα το δεις. Απολαυσε καθε στιγμη της και καθε στιγμη με το μωρακι σου. Δυστηχως μεγαλωνουν παραπολυ γρηγορα...

Ολα θα πανε καλα θα το δεις:)

  • Απαντήσεις 205
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Μαρακι ολα αυτα που σκεφτεσε και φοβασε , εγω δυστηχως τα ενιωσα αφου γεννησα. Μεχρι τοτε πιστευα οτι μπορω να τα καταφερω ψυχολογηκα αλλα δυστηχως λυγησα. Εφτασα σε σημειο να σκεφτω οτι ισως δεν εκανα καλα που εκανα μωρο. Επασχα ομως απο καταθληψη πριν γεννησω χωρις να το ξερω και αφου γεννησα και ανελαβα την ευθηνη του μωρου γεμησα με αγχος. Δεν κοιμομουνα για πολλους μηνες και μαλιστα ειχα καμερα στο μικρο για να ειμαι σιγουρη οτι δεν θα παθει τιποτα. Φοβαμαι ακομη και τωρα οτι θα μου παθει κατι κι εγω δεν θα μπορω να το βοηθησω. Νομιζω οτι η απαντησεις στα ερωτηματα σου βρησκονται μεσα σου. Αν θελεις πραγματικα αυτο το παιδι ολα θα πανε καλα ολες μας τα καταφεραμε και δεν εχουμε τιποτα περισσοτερο απο αυτο που εχεις κι εσυ, την αγαπη. Τα ξενυχτια θα τα συνηθεισεις και οσο για το αν θα καταλαβενεις τι θελει το μωρο σου εχω να σου πω οτι οσο πιο πολυ χρονο αφιερωνεις για το μωρο τοσο περισσοτερο θα το γνωριζεις. Εγω χαρηκα το μωρο μου απο τη στιγμη που παραιτηθηκα απο τη δουλεια μου. Και εκει καταλαβα οτι το μωρο το θελω πραγματικα και το αγαπαω οσο και αν ταλαιπωρουμε. Εχουμε δυναμη μεσα μας που ουτε και εμεις οι ιδιες δεν μπορουμε να φανταστουμε. Μην αγχωνεσε για τιποτα το μονο που να σκεφτεσε να ειναι η αγκαλια του. Μολις θα σε αγκαλιαζει θα ξεχνας τα παντα. Εμενα με ρωτανε αν ηταν καλο μωρο και εγω λεω πως δεν με ταλαιπωρησε χωρις να το σκεφτω. Αν το σκεφτω θα θυμηθω το ποσες πολλες φορες πηγα στη δουλεια με 1 ωρα υπνου και ζαλιζομουνα απο τη αυπνια και γυριζα σπιτι και δεν ειχα την πολυτελεια να κοιμηθω γιατι οι δικοι μου ειναι μακρια. Κι ομως τα καταφερα. Θα γινεις τελεια μαμα και μονο που σκεφτεσε τα παντα αυτο φτανει για να καταλαβω οτι εισαι υπευθυνος ανθρωπος. Αυτο θελουν τα μωρακια αγαπη και υπευθυνοτητα.

Ξερεις τι ειναι αυτο που με κανει να νιωθω περιφανη και καλη μαμα; Τα βραδια που ο γιος μου με αγκαλιαζει και λεει μονο "μαμα". Φτανει μονο η λεξη "μαμα" χωρις το "σαγαπω" ή το "σε εχω αναγκη". Η λεξη "μαμα" μαζι με την αγκαλια τα περιλαμβανει ολα. Και τωρα ειμαι σιγουρη οτι, και καλα εκανα που γεννησα το μωρο μου και το αγαπαω πιο πολυ και απο την ιδια μου τη ζωη.

Μαρακι σου ευχομαι να αρχισεις συντομα το ταξιδι της εγκυμοσηνης και ολα θα σβησουν απο το μυαλο σου αυτοματα θα το δεις. Απολαυσε καθε στιγμη της και καθε στιγμη με το μωρακι σου. Δυστηχως μεγαλωνουν παραπολυ γρηγορα...

Ολα θα πανε καλα θα το δεις:)

Δημοσίευση

Μαρακι ολα αυτα που σκεφτεσε και φοβασε , εγω δυστηχως τα ενιωσα αφου γεννησα. Μεχρι τοτε πιστευα οτι μπορω να τα καταφερω ψυχολογηκα αλλα δυστηχως λυγησα. Εφτασα σε σημειο να σκεφτω οτι ισως δεν εκανα καλα που εκανα μωρο. Επασχα ομως απο καταθληψη πριν γεννησω χωρις να το ξερω και αφου γεννησα και ανελαβα την ευθηνη του μωρου γεμησα με αγχος. Δεν κοιμομουνα για πολλους μηνες και μαλιστα ειχα καμερα στο μικρο για να ειμαι σιγουρη οτι δεν θα παθει τιποτα. Φοβαμαι ακομη και τωρα οτι θα μου παθει κατι κι εγω δεν θα μπορω να το βοηθησω. Νομιζω οτι η απαντησεις στα ερωτηματα σου βρησκονται μεσα σου. Αν θελεις πραγματικα αυτο το παιδι ολα θα πανε καλα ολες μας τα καταφεραμε και δεν εχουμε τιποτα περισσοτερο απο αυτο που εχεις κι εσυ, την αγαπη. Τα ξενυχτια θα τα συνηθεισεις και οσο για το αν θα καταλαβενεις τι θελει το μωρο σου εχω να σου πω οτι οσο πιο πολυ χρονο αφιερωνεις για το μωρο τοσο περισσοτερο θα το γνωριζεις. Εγω χαρηκα το μωρο μου απο τη στιγμη που παραιτηθηκα απο τη δουλεια μου. Και εκει καταλαβα οτι το μωρο το θελω πραγματικα και το αγαπαω οσο και αν ταλαιπωρουμε. Εχουμε δυναμη μεσα μας που ουτε και εμεις οι ιδιες δεν μπορουμε να φανταστουμε. Μην αγχωνεσε για τιποτα το μονο που να σκεφτεσε να ειναι η αγκαλια του. Μολις θα σε αγκαλιαζει θα ξεχνας τα παντα. Εμενα με ρωτανε αν ηταν καλο μωρο και εγω λεω πως δεν με ταλαιπωρησε χωρις να το σκεφτω. Αν το σκεφτω θα θυμηθω το ποσες πολλες φορες πηγα στη δουλεια με 1 ωρα υπνου και ζαλιζομουνα απο τη αυπνια και γυριζα σπιτι και δεν ειχα την πολυτελεια να κοιμηθω γιατι οι δικοι μου ειναι μακρια. Κι ομως τα καταφερα. Θα γινεις τελεια μαμα και μονο που σκεφτεσε τα παντα αυτο φτανει για να καταλαβω οτι εισαι υπευθυνος ανθρωπος. Αυτο θελουν τα μωρακια αγαπη και υπευθυνοτητα.

Ξερεις τι ειναι αυτο που με κανει να νιωθω περιφανη και καλη μαμα; Τα βραδια που ο γιος μου με αγκαλιαζει και λεει μονο "μαμα". Φτανει μονο η λεξη "μαμα" χωρις το "σαγαπω" ή το "σε εχω αναγκη". Η λεξη "μαμα" μαζι με την αγκαλια τα περιλαμβανει ολα. Και τωρα ειμαι σιγουρη οτι, και καλα εκανα που γεννησα το μωρο μου και το αγαπαω πιο πολυ και απο την ιδια μου τη ζωη.

Μαρακι σου ευχομαι να αρχισεις συντομα το ταξιδι της εγκυμοσηνης και ολα θα σβησουν απο το μυαλο σου αυτοματα θα το δεις. Απολαυσε καθε στιγμη της και καθε στιγμη με το μωρακι σου. Δυστηχως μεγαλωνουν παραπολυ γρηγορα...

Ολα θα πανε καλα θα το δεις:)

Δημοσίευση

Νόπη μου με συγκίνησες.....

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μου...

Θέλω να σου πω, πως και εγώ πέρασα ένα διάστημα με πολύ άγχος, (εγώ με το άγχος πάμε πακέτο σε όλους τους τομείς της ζωής μου...), πανικούς και σχεδόν κατάθλιψη.... (λέω σχεδόν γιατί η κατάθλιψη είναι κάτι ποιο σοβαρό από αυτό που έχουμε περάσει εμείς...). Εκανα θεραπεία όμως και τα ξεπέρασα όλα (και εξακολουθώ να κάνω βέβαια...).

Και τώρα που βλέπω οτι αγχώνομαι γιαυτη την αλλάγή που ετοιμάζομαι να κάνω στην ζωή μου, φοβάμαι πάλι μην πάθω τα ίδια.... και αυτή την φορά δεν με νοιάζει για εμένα.... αλλά για το μωράκι που θα εχω και θέλω να του δώσω τα καλυτερα!!

:kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Νόπη μου με συγκίνησες.....

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μου...

Θέλω να σου πω, πως και εγώ πέρασα ένα διάστημα με πολύ άγχος, (εγώ με το άγχος πάμε πακέτο σε όλους τους τομείς της ζωής μου...), πανικούς και σχεδόν κατάθλιψη.... (λέω σχεδόν γιατί η κατάθλιψη είναι κάτι ποιο σοβαρό από αυτό που έχουμε περάσει εμείς...). Εκανα θεραπεία όμως και τα ξεπέρασα όλα (και εξακολουθώ να κάνω βέβαια...).

Και τώρα που βλέπω οτι αγχώνομαι γιαυτη την αλλάγή που ετοιμάζομαι να κάνω στην ζωή μου, φοβάμαι πάλι μην πάθω τα ίδια.... και αυτή την φορά δεν με νοιάζει για εμένα.... αλλά για το μωράκι που θα εχω και θέλω να του δώσω τα καλυτερα!!

:kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Νόπη μου με συγκίνησες.....

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μου...

Θέλω να σου πω, πως και εγώ πέρασα ένα διάστημα με πολύ άγχος, (εγώ με το άγχος πάμε πακέτο σε όλους τους τομείς της ζωής μου...), πανικούς και σχεδόν κατάθλιψη.... (λέω σχεδόν γιατί η κατάθλιψη είναι κάτι ποιο σοβαρό από αυτό που έχουμε περάσει εμείς...). Εκανα θεραπεία όμως και τα ξεπέρασα όλα (και εξακολουθώ να κάνω βέβαια...).

Και τώρα που βλέπω οτι αγχώνομαι γιαυτη την αλλάγή που ετοιμάζομαι να κάνω στην ζωή μου, φοβάμαι πάλι μην πάθω τα ίδια.... και αυτή την φορά δεν με νοιάζει για εμένα.... αλλά για το μωράκι που θα εχω και θέλω να του δώσω τα καλυτερα!!

:kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Νόπη μου με συγκίνησες.....

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες την εμπειρία σου μαζί μου...

Θέλω να σου πω, πως και εγώ πέρασα ένα διάστημα με πολύ άγχος, (εγώ με το άγχος πάμε πακέτο σε όλους τους τομείς της ζωής μου...), πανικούς και σχεδόν κατάθλιψη.... (λέω σχεδόν γιατί η κατάθλιψη είναι κάτι ποιο σοβαρό από αυτό που έχουμε περάσει εμείς...). Εκανα θεραπεία όμως και τα ξεπέρασα όλα (και εξακολουθώ να κάνω βέβαια...).

Και τώρα που βλέπω οτι αγχώνομαι γιαυτη την αλλάγή που ετοιμάζομαι να κάνω στην ζωή μου, φοβάμαι πάλι μην πάθω τα ίδια.... και αυτή την φορά δεν με νοιάζει για εμένα.... αλλά για το μωράκι που θα εχω και θέλω να του δώσω τα καλυτερα!!

:kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Μαράκι μου καλημέρα, χαίρομαι που έβαλες αυτήν την ερώτηση, το ίδιο συζητούσα και εγώ τις προάλλες με την κουμπάρα μου, που έχει ήδη ένα κοριτσάκι 3 χρονών και σε λίγο καιρό θα γεννήσει και το βαφτηστήρι μου...Τόσο λοιπόν εκείνη όσο και εγώ,- που δεν έχω γίνει μανούλα ακόμα όσο και αν απίστευτα το θέλω- καταλήξαμε οτι αυτοί οι προβληματισμοί είναι απόλυτα φυσιολογικοί...πάντα έχεις άγχος με το θέμα παιδιού...στην αρχή έχεις άγχος αν θα μείνεις έγκυος, μετά για την εγκυμοσύνη και αν θα είναι καλά το μωρό, μετά το πώς θα γεννήσεις, κατόπιν αν θα είσαι καλή μαμά, και μετά αν θα περπατήσει, μιλήσει, φάει, κοιμηθεί στην ώρα του, αν θα είναι έξυπνο και...η λίστα είναι ατελείωτη...Νομίζω όμως οτι αν η απόφαση να κάνεις ένα παιδάκι είναι συνειδητή, είσαι έτοιμη - πανέτοιμη για τα πάντα θα έλεγα - πολύ πριν γίνει το παιδί...Και εξάλλου, η φύση μας έχει προικήσει με αυτό το αλάνθαστο μητρικό ένστικτο, που είναι ο καλύτερος φύλακας-άγγελος για τα μωράκια μας! Θα δει λοιπόν, οτι όταν θα πιάσεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου, ξεχνιούνται όλα και αφοσιώνεσαι εκεί...δεν έχεις ίσως και άλλη επιλογή..αυτό σημαίνει να είσαι και να νιώθεις Μάνα..

Αχ! Καλή μας επιτυχία ! Σας φιλώ όλες!

Δημοσίευση

Μαράκι μου καλημέρα, χαίρομαι που έβαλες αυτήν την ερώτηση, το ίδιο συζητούσα και εγώ τις προάλλες με την κουμπάρα μου, που έχει ήδη ένα κοριτσάκι 3 χρονών και σε λίγο καιρό θα γεννήσει και το βαφτηστήρι μου...Τόσο λοιπόν εκείνη όσο και εγώ,- που δεν έχω γίνει μανούλα ακόμα όσο και αν απίστευτα το θέλω- καταλήξαμε οτι αυτοί οι προβληματισμοί είναι απόλυτα φυσιολογικοί...πάντα έχεις άγχος με το θέμα παιδιού...στην αρχή έχεις άγχος αν θα μείνεις έγκυος, μετά για την εγκυμοσύνη και αν θα είναι καλά το μωρό, μετά το πώς θα γεννήσεις, κατόπιν αν θα είσαι καλή μαμά, και μετά αν θα περπατήσει, μιλήσει, φάει, κοιμηθεί στην ώρα του, αν θα είναι έξυπνο και...η λίστα είναι ατελείωτη...Νομίζω όμως οτι αν η απόφαση να κάνεις ένα παιδάκι είναι συνειδητή, είσαι έτοιμη - πανέτοιμη για τα πάντα θα έλεγα - πολύ πριν γίνει το παιδί...Και εξάλλου, η φύση μας έχει προικήσει με αυτό το αλάνθαστο μητρικό ένστικτο, που είναι ο καλύτερος φύλακας-άγγελος για τα μωράκια μας! Θα δει λοιπόν, οτι όταν θα πιάσεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου, ξεχνιούνται όλα και αφοσιώνεσαι εκεί...δεν έχεις ίσως και άλλη επιλογή..αυτό σημαίνει να είσαι και να νιώθεις Μάνα..

Αχ! Καλή μας επιτυχία ! Σας φιλώ όλες!

Δημοσίευση

Μαράκι μου καλημέρα, χαίρομαι που έβαλες αυτήν την ερώτηση, το ίδιο συζητούσα και εγώ τις προάλλες με την κουμπάρα μου, που έχει ήδη ένα κοριτσάκι 3 χρονών και σε λίγο καιρό θα γεννήσει και το βαφτηστήρι μου...Τόσο λοιπόν εκείνη όσο και εγώ,- που δεν έχω γίνει μανούλα ακόμα όσο και αν απίστευτα το θέλω- καταλήξαμε οτι αυτοί οι προβληματισμοί είναι απόλυτα φυσιολογικοί...πάντα έχεις άγχος με το θέμα παιδιού...στην αρχή έχεις άγχος αν θα μείνεις έγκυος, μετά για την εγκυμοσύνη και αν θα είναι καλά το μωρό, μετά το πώς θα γεννήσεις, κατόπιν αν θα είσαι καλή μαμά, και μετά αν θα περπατήσει, μιλήσει, φάει, κοιμηθεί στην ώρα του, αν θα είναι έξυπνο και...η λίστα είναι ατελείωτη...Νομίζω όμως οτι αν η απόφαση να κάνεις ένα παιδάκι είναι συνειδητή, είσαι έτοιμη - πανέτοιμη για τα πάντα θα έλεγα - πολύ πριν γίνει το παιδί...Και εξάλλου, η φύση μας έχει προικήσει με αυτό το αλάνθαστο μητρικό ένστικτο, που είναι ο καλύτερος φύλακας-άγγελος για τα μωράκια μας! Θα δει λοιπόν, οτι όταν θα πιάσεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου, ξεχνιούνται όλα και αφοσιώνεσαι εκεί...δεν έχεις ίσως και άλλη επιλογή..αυτό σημαίνει να είσαι και να νιώθεις Μάνα..

Αχ! Καλή μας επιτυχία ! Σας φιλώ όλες!

Δημοσίευση

Μαράκι μου καλημέρα, χαίρομαι που έβαλες αυτήν την ερώτηση, το ίδιο συζητούσα και εγώ τις προάλλες με την κουμπάρα μου, που έχει ήδη ένα κοριτσάκι 3 χρονών και σε λίγο καιρό θα γεννήσει και το βαφτηστήρι μου...Τόσο λοιπόν εκείνη όσο και εγώ,- που δεν έχω γίνει μανούλα ακόμα όσο και αν απίστευτα το θέλω- καταλήξαμε οτι αυτοί οι προβληματισμοί είναι απόλυτα φυσιολογικοί...πάντα έχεις άγχος με το θέμα παιδιού...στην αρχή έχεις άγχος αν θα μείνεις έγκυος, μετά για την εγκυμοσύνη και αν θα είναι καλά το μωρό, μετά το πώς θα γεννήσεις, κατόπιν αν θα είσαι καλή μαμά, και μετά αν θα περπατήσει, μιλήσει, φάει, κοιμηθεί στην ώρα του, αν θα είναι έξυπνο και...η λίστα είναι ατελείωτη...Νομίζω όμως οτι αν η απόφαση να κάνεις ένα παιδάκι είναι συνειδητή, είσαι έτοιμη - πανέτοιμη για τα πάντα θα έλεγα - πολύ πριν γίνει το παιδί...Και εξάλλου, η φύση μας έχει προικήσει με αυτό το αλάνθαστο μητρικό ένστικτο, που είναι ο καλύτερος φύλακας-άγγελος για τα μωράκια μας! Θα δει λοιπόν, οτι όταν θα πιάσεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου, ξεχνιούνται όλα και αφοσιώνεσαι εκεί...δεν έχεις ίσως και άλλη επιλογή..αυτό σημαίνει να είσαι και να νιώθεις Μάνα..

Αχ! Καλή μας επιτυχία ! Σας φιλώ όλες!

Δημοσίευση

Marga μου φτου σας φτου σας και τα δύο!!!!!!

Το κακό με εμένα είναι οτι εχω την τάση να τα αναλύώ όλα και να αγχώνομαι!!!!

Σίγουρα θα λατρεύω το μωράκι μου (ήδη το λατρεύω πριν καν υπάρξει) και μόνο και μόνο από αυτο και με την βοήθεια της Παναγίας θα είμαι προστατευτική μανούλα.

Θέλω να πιστεύω οτι οταν το πνεύμα θέλει... το σώμα ακολουθεί.... ;)

Δημοσίευση

Marga μου φτου σας φτου σας και τα δύο!!!!!!

Το κακό με εμένα είναι οτι εχω την τάση να τα αναλύώ όλα και να αγχώνομαι!!!!

Σίγουρα θα λατρεύω το μωράκι μου (ήδη το λατρεύω πριν καν υπάρξει) και μόνο και μόνο από αυτο και με την βοήθεια της Παναγίας θα είμαι προστατευτική μανούλα.

Θέλω να πιστεύω οτι οταν το πνεύμα θέλει... το σώμα ακολουθεί.... ;)

Δημοσίευση

Marga μου φτου σας φτου σας και τα δύο!!!!!!

Το κακό με εμένα είναι οτι εχω την τάση να τα αναλύώ όλα και να αγχώνομαι!!!!

Σίγουρα θα λατρεύω το μωράκι μου (ήδη το λατρεύω πριν καν υπάρξει) και μόνο και μόνο από αυτο και με την βοήθεια της Παναγίας θα είμαι προστατευτική μανούλα.

Θέλω να πιστεύω οτι οταν το πνεύμα θέλει... το σώμα ακολουθεί.... ;)

Δημοσίευση

Marga μου φτου σας φτου σας και τα δύο!!!!!!

Το κακό με εμένα είναι οτι εχω την τάση να τα αναλύώ όλα και να αγχώνομαι!!!!

Σίγουρα θα λατρεύω το μωράκι μου (ήδη το λατρεύω πριν καν υπάρξει) και μόνο και μόνο από αυτο και με την βοήθεια της Παναγίας θα είμαι προστατευτική μανούλα.

Θέλω να πιστεύω οτι οταν το πνεύμα θέλει... το σώμα ακολουθεί.... ;)

Δημοσίευση

Οταν εμαθα οτι ημουν εγκυος για πρωτη φορα,φρικαρα,γιατι ηταν απροσμενο και σε στιγμη που δεν ηταν ολα οπως τα θελαμε!Εριξα μαυρο δακρυ(ναι κι ομως)και ο αντρας μου ηταν μεσα στην τρελλη χαρα!Οταν ακουσα ομως για πρωτη φορα την καρδια του να χτυπα,ενιωσα τοσο απιστευτα,λες και ειχε απλωσει η Παναγια το χερι Της πανω μου και με ευλογησε,τοσο πολυ!!Κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης προσεχα τοσο πολυ,που απορησα με τον εαυτο μου,δεν ειχα καμμια αμφιβολια οτι δεν θα γινομουν καλη μαμα!Οταν το αγκαλιασα,με την μια το λατρεψα και το φροντισα λες και το ειχα ξανακανει!Ουτε βιβλια,ουτε τιποτα...το ενστικτο!!Δεν εμπιστευομαι τα βιβλια του καθενος,γιατι το καθε μωρο ειναι διαφορετικο και το μεγαλωμα του διαφερει απο μαμα σε μαμα!Μονη σου θα μαθεις τις αναγκες του,τα θελω του,μην φοβασαι...και με την ψυχη που εχεις θα τα καταφερεις...;)

Δημοσίευση

Οταν εμαθα οτι ημουν εγκυος για πρωτη φορα,φρικαρα,γιατι ηταν απροσμενο και σε στιγμη που δεν ηταν ολα οπως τα θελαμε!Εριξα μαυρο δακρυ(ναι κι ομως)και ο αντρας μου ηταν μεσα στην τρελλη χαρα!Οταν ακουσα ομως για πρωτη φορα την καρδια του να χτυπα,ενιωσα τοσο απιστευτα,λες και ειχε απλωσει η Παναγια το χερι Της πανω μου και με ευλογησε,τοσο πολυ!!Κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης προσεχα τοσο πολυ,που απορησα με τον εαυτο μου,δεν ειχα καμμια αμφιβολια οτι δεν θα γινομουν καλη μαμα!Οταν το αγκαλιασα,με την μια το λατρεψα και το φροντισα λες και το ειχα ξανακανει!Ουτε βιβλια,ουτε τιποτα...το ενστικτο!!Δεν εμπιστευομαι τα βιβλια του καθενος,γιατι το καθε μωρο ειναι διαφορετικο και το μεγαλωμα του διαφερει απο μαμα σε μαμα!Μονη σου θα μαθεις τις αναγκες του,τα θελω του,μην φοβασαι...και με την ψυχη που εχεις θα τα καταφερεις...;)

Δημοσίευση

Οταν εμαθα οτι ημουν εγκυος για πρωτη φορα,φρικαρα,γιατι ηταν απροσμενο και σε στιγμη που δεν ηταν ολα οπως τα θελαμε!Εριξα μαυρο δακρυ(ναι κι ομως)και ο αντρας μου ηταν μεσα στην τρελλη χαρα!Οταν ακουσα ομως για πρωτη φορα την καρδια του να χτυπα,ενιωσα τοσο απιστευτα,λες και ειχε απλωσει η Παναγια το χερι Της πανω μου και με ευλογησε,τοσο πολυ!!Κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης προσεχα τοσο πολυ,που απορησα με τον εαυτο μου,δεν ειχα καμμια αμφιβολια οτι δεν θα γινομουν καλη μαμα!Οταν το αγκαλιασα,με την μια το λατρεψα και το φροντισα λες και το ειχα ξανακανει!Ουτε βιβλια,ουτε τιποτα...το ενστικτο!!Δεν εμπιστευομαι τα βιβλια του καθενος,γιατι το καθε μωρο ειναι διαφορετικο και το μεγαλωμα του διαφερει απο μαμα σε μαμα!Μονη σου θα μαθεις τις αναγκες του,τα θελω του,μην φοβασαι...και με την ψυχη που εχεις θα τα καταφερεις...;)

Δημοσίευση

Οταν εμαθα οτι ημουν εγκυος για πρωτη φορα,φρικαρα,γιατι ηταν απροσμενο και σε στιγμη που δεν ηταν ολα οπως τα θελαμε!Εριξα μαυρο δακρυ(ναι κι ομως)και ο αντρας μου ηταν μεσα στην τρελλη χαρα!Οταν ακουσα ομως για πρωτη φορα την καρδια του να χτυπα,ενιωσα τοσο απιστευτα,λες και ειχε απλωσει η Παναγια το χερι Της πανω μου και με ευλογησε,τοσο πολυ!!Κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης προσεχα τοσο πολυ,που απορησα με τον εαυτο μου,δεν ειχα καμμια αμφιβολια οτι δεν θα γινομουν καλη μαμα!Οταν το αγκαλιασα,με την μια το λατρεψα και το φροντισα λες και το ειχα ξανακανει!Ουτε βιβλια,ουτε τιποτα...το ενστικτο!!Δεν εμπιστευομαι τα βιβλια του καθενος,γιατι το καθε μωρο ειναι διαφορετικο και το μεγαλωμα του διαφερει απο μαμα σε μαμα!Μονη σου θα μαθεις τις αναγκες του,τα θελω του,μην φοβασαι...και με την ψυχη που εχεις θα τα καταφερεις...;)

Δημοσίευση

Κορίτσια εγώ όταν έκανα τεστ και βγήκε θετικό αρχισα να κάνω σαν τρελλή.Φώναζα τον άντρα μου να ρθει και να το δει γιατί δεν το πίστευα πήρα τη γιατρό μου τηλ. τη μαμά μου τον μπαμπά μου,τους τρέλλανα όλους!!!

Τι ευτυχισμένες στιγμές!!!:woohoo: για πολλές μέρες ήμουν κάπως έτσι:woohoo: Αλλά μετά μου ήρθε αίμα και τρελλάθηκα.Ευτυχώς μέχρι τώρα όλα είναι καλά δόξα τω Θεώ!Μετά έρχονται άλλα σιγά σιγά,τώρα αισθάνομαι οτι με κλωτσάει κορίτσια όταν ισιώνω το κορμί μου και χαλαρώνω και αναρωτιέμαι είναι δυνατόν απο τώρα??Απο 18 εβδομάδα άρχισα να νιώθω τέτοια αλλά τώρα πιο έντονα.Χθες ένιωσα κάτι στο σημελιο που είχα το χέρι μου στην κοιλιά μου και το αισθάνθηκα σαν να κινήθηκε κάτι δηλ. όχι μόνο αίσθηση.Είναι υπέροχο...Αν και οι φοβίες δεν σου φεύγουν ποτέ μάλλον....

Δημοσίευση

Κορίτσια εγώ όταν έκανα τεστ και βγήκε θετικό αρχισα να κάνω σαν τρελλή.Φώναζα τον άντρα μου να ρθει και να το δει γιατί δεν το πίστευα πήρα τη γιατρό μου τηλ. τη μαμά μου τον μπαμπά μου,τους τρέλλανα όλους!!!

Τι ευτυχισμένες στιγμές!!!:woohoo: για πολλές μέρες ήμουν κάπως έτσι:woohoo: Αλλά μετά μου ήρθε αίμα και τρελλάθηκα.Ευτυχώς μέχρι τώρα όλα είναι καλά δόξα τω Θεώ!Μετά έρχονται άλλα σιγά σιγά,τώρα αισθάνομαι οτι με κλωτσάει κορίτσια όταν ισιώνω το κορμί μου και χαλαρώνω και αναρωτιέμαι είναι δυνατόν απο τώρα??Απο 18 εβδομάδα άρχισα να νιώθω τέτοια αλλά τώρα πιο έντονα.Χθες ένιωσα κάτι στο σημελιο που είχα το χέρι μου στην κοιλιά μου και το αισθάνθηκα σαν να κινήθηκε κάτι δηλ. όχι μόνο αίσθηση.Είναι υπέροχο...Αν και οι φοβίες δεν σου φεύγουν ποτέ μάλλον....

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
    • Κορίτσια λ,Μ έστειλε σήμερα τα αποτελέσματα..απορώ πώς...92 157 105..όμως από φέτος Μ είπε άλλαξαν τα όρια κ εκεί που ήταν 160 ή 180 την πρώτη ώρα έγινε 140 κ είμαι πάνω από τα όρια στη μια μέτρηση..τα έχω στείλει στον γιατρό..δεν απάντησε κάτι..αν δεν απαντήσει κάτι,θα περιμένω την Παρασκευή να Μ πει στο ραντεβού...
    • Σχετικά με τον ύπνο τι να σου πω... Κάπως ο ίδιος μας υπέδειξε αυτο το ωράριο. Δλδ από 2/3 μηνών κάναμε πάντα τη ρουτίνα του μπάνιου κάπου 7/8μμ και μετά γλαρωνε, θήλαζε και κοιμόταν το μεγαλύτερο stretch ύπνου (4-5 ώρες και καμιά φορά και 6 ώρες σερί). Οπότε το τηρήσαμε έκτοτε και χτίσαμε τις ρουτίνες γύρω απ' αυτο το ωράριο του νυχτερινού ύπνου. Ειδικά απ' όταν ξεκίνησε βρεφικό αυτό το ωράριο όχι απλά εδραιώθηκε αλλά απ' τις 6.30μμ είναι ήδη κουρασμένος φουλ, κι αν χάσουμε το παράθυρο μπάνιο-γαλα-νανι θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει απ' τις κραυγές του 😂😂  Κάνει και 2 ημερήσιους ακόμα (πρωί περίπου 30/45λεπτα και μεσημέρι 1/2ωρες), από τον 15ο/18ο μήνα θα αφαιρέσουμε σταδιακά τον πρωινό και θα μείνει ο μεσημεριανος μόνο που τον κάνει ούτως ή άλλως στο σχολείο.  Σε γενικές γραμμές η βραδινή του ρουτίνα είναι η εξής (το έγραψα και πρόσφατα σε άλλη ενότητα, κάνω αντιγραφή εδώ): 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Από εκεί και πέρα, συνήθως κάνει 2 αφυπνίσεις, μια στις 00:00/01:00 και μετά 03:00/04:00. Ξυπνάει 6/6:30 για πρωί 🫠 ιδανικά θα ήθελα να ξυπνάει 7/7.30 αλλά όσες φορές και να προσπαθήσαμε να καθυστερήσουμε τον βραδινό ύπνο έβγαζε τρομερή γκρίνια, ήταν υπέρ κουρασμένος και υπέρ νευριασμένος που μετά κάναμε αμάν να τον κοιμίσουμε, Ενώ άμα μένουμε πιστοί στο πρόγραμμα του πλέον τον ακουμπάμε στο κρεβάτι του, κάνουμε πατ πατ στο πωπουδακι μαξ 5 λεπτά και γεια σας. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δύσκολα να ξεβολευτουμε κι εμείς 😂😂😂  Πάντως έχει να κάνει και με το στυλ ζωής της κάθε οικογένειας ρε συ - έχουμε κι εμείς φιλικό ζευγάρι που βάζουν τον μικρό τους το νωρίτερο 11μμ γτ έτσι τους βολεύει επειδή μετά ξυπνάει 9 το πρωί. Εμείς ούτως ή άλλως ξεκινάμε δουλειά 8πμ και κοιμόμαστε κι οι ίδιοι νωρίς, οπότε λειτουργεί όπως έχει. 
    • Εγω βάζω από αρκετά νωρίς το λαδάκι της  weleda κ είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όχι τόσο για ραγαδες γιατί είχα ηδη απο προηγούμενες εγκυμοσύνες, όμως ενυδατώνει εξαιρετικά το δέρμα κ αφήνει ωραία αίσθηση 
    • Ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου για τις λεπτομερείς πληροφορίες όπως πάντα 🤩 βρήκα τα μαχαιροπίρουνα της ezpz σε προσφορά στο Αμαζον οπότε λέω να τα παραγγείλω να δοκιμάσουμε γιατί έχουμε και το ανοιχτό ποτηράκι της ίδιας εταιρείας και είμαστε ευχαριστημένοι.  Τώρα για το γάλα που λες, έχει ήδη σταματήσει τη φόρμουλα και πίνει αγελαδινό μερικές μέρες αφοτου χρονισε.. Τότε δε το σκέφτηκα κι απλά του το προσφερα στο μπιμπερο όπως κάθε άλλο γάλα. Θα δοκιμάσω σ' αυτό το ποτηράκι με το καλαμάκι να δούμε... Θα κάνω το πείραμα αύριο το πρωί - σ' αυτή τη φάση πίνει δύο φορές γάλα, το πρώτο μόλις ξυπνήσει και το δεύτερο πριν κοιμηθεί.  Επίσης μιας και λέμε για το γάλα, πρόσφατα διάβασα ότι είναι προτιμότερο το κατσικίσιο απ' το αγελαδινό... Πφφφ όλο νέες πληροφορίες, πραγματικά νιώθω πελαγωνενη ώρες ώρες... Τώρα που το σκέφτομαι μήπως να του βάλω κατσικίσιο στο ποτηράκι με το καλαμάκι; Χμμ κάπως να τα διαφοροποιησουμε όπως είπατε κι εσύ, κι έτσι να ξέρει τι να περιμένει απ' το κάθε δοχείο.
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...