ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ!!

[spirgeo]

Χρωμοσωμικές ανωμαλίες

Φυσιολογικά χρωμοσώματα

· Ο άνθρωπος διαθέτει σε κάθε κύτταρό του 46 χρωμοσώματα, στα οποία είναι εναποθηκευμένες όλες οι κληρονομικές του ιδιότητες. Δυο από αυτά , το Χ και Υ , είναι τα λεγόμενα φυλετικά χρωμοσώματα . Μόνον τα γεννετικά κύτταρα διαθέτουν 23 χρωμοσώματα. (ωάριο και σπερματοζωάριο)

· Τα 46 χρωμοσώματα αποτελούνται από 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων

· Τα κορίτσια χαρακτηρίζονται από τον συνδυασμό 46ΧΧ και τα αγόρια από τον συνδυασμό 46ΧΥ

Η γονιμοποίηση.

· Ο πυρήνας του ωαρίου έχει πάντοτε 23Χ . Ο πυρήνας του σπερματοζωαρίου τουναντίον περιέχει μεν 23 χρωμοσώματα, ο τύπος όμως μπορεί να είναι 23Χ ή 23 Υ. Με άλλα λόγια, ένα χρωμόσωμα, το Υ, προσδιορίζει το αγόρι.. Κατά την ένωση ωαρίου και σπερματοζωαρίου ενώνονται τα χρωμοσώματα σε ζεύγη και έτσι δημιουργείται, ή ένα αγόρι (46ΧΥ), ή ένα κορίτσι(46ΧΧ) .

· Ένα υγιές παιδί μπορεί να γεννηθεί, μόνον όταν δεν υπάρχουν αποκλίσεις στον αριθμό των χρωμοσωμάτων των γονέων, ή βλάβες μέσα στο ίδια τα χρωμοσώματα, ώστε οι μετέπειτα αλλεπάλληλοι πολλαπλασιασμοί των κυττάρων να διεκπεραιωθούν φυσιολογικά.

Αποκλίσεις από το φυσιολογικό

Μία σειρά αποκλίσεων στην κληρονομικότητα, μπορεί να μεταφερθεί από τους γονείς στα παιδιά. Π.χ. τμήματα ενός χρωμοσώματος μπορεί να λείπουν ή να έχουν ανταλλαγεί

· Επίσης, στην γονιμοποίηση μπορεί κατά την ένωση των πυρήνων ωαρίου και σπερματοζωαρίου, ή κατά την κυτταρική υποδιαίρεση, να προκύψουν λάθη στην κατανομή των χρωμοσωμάτων. Αυτό έχει σαν συνέπεια να μειωθεί ή ν’ αυξηθεί ο συνολικός αριθμός των χρωμοσωμάτων στο παιδί.

· Όχι όμως μόνον ο αριθμός, αλλά και το σχήμα των χρωμοσωμάτων μπορεί ν’ αλλοιωθεί κατά την διάρκεια αυτών των διαδικασιών..

· Ακόμη, μπορεί να προκύψουν μη κληρονομικές μεταβολές, από εξωτερικές επιδράσεις, όπως ακτινοβολία ή χημικές ουσίες.

Παιδιά με χρωμοσωμικές ανωμαλίες

Η πλέον γνωστή χρωμοσωμική ανωμαλία είναι η τρισωμία 21, το λεγόμενο σύνδρομο Down , ή μογγολισμός. Τρισωμία 21 σημαίνει, ότι το χρωμόσωμα 21 υπάρχει τρεις , αντί δύο φορές. Τα παιδιά με την διαταραχή αυτή, έχουν καθυστέρηση στην πνευματική τους ανάπτυξη και πάσχουν συχνότερα από συγγενείς (εκ γεννετής) παθήσεις, όπως πχ. καρδιακές βλάβες.

Παιδιά με άλλες τρισωμίες (πχ στο χρωμόσωμα 13 ή 18) δεν μπορούν να επιβιώσουν καθόλου, ή πάσχουν από βαριές αναπηρίες και έχουν μειωμένη προσδοκία ζωής, σε σχέση με υγιή παιδιά

Στα έμβρυα με τον συνδυασμό 45ΧΟ, λείπει ένα φυλετικό χρωμόσωμα. Το παιδί αυτό αναπτύσσεται σαν κορίτσι, που πάσχει από το σύνδρομο Turner. Γυναίκες με το σύνδρομο αυτό είναι μικροκαμωμένες, η βάση του λαιμού τους είναι πλατιά (Pterygium colli) και δεν μπορούν να συλλάβουν. Συνήθως όμως η πνευματική τους ανάπτυξη είναι φυσιολογική

Εξετάσεις και διαγνωστική χρωμοσωμικών ανωμαλιών

Για την διερεύνηση χρωμοσωμικών ανωμαλιών στο έμβρυο κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, υπάρχουν διάφορες τεχνικές

Η αμνιοκέντηση.

Η βιοψία χοριακής λάχνης

Η βιοψία από τον πλακούντα

Η αιμοληψία απο τον ομφάλιο λώρο, με παρακέντησή του, κάτω απο υπερηχογραφικό έλεγχο.

Η λήψη κύτταρων από το ίδιο το έμβρυο, με απ΄ευθείας παρακέντηση ή με παρακέντηση της ουροδόχου κύστεως, πάντα κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο.

Σε περίπτωση που διαπιστωθεί μια χρωμοσωμική ανωμαλία, που οδηγεί σε βαριές αναπηρίες του παιδιού, ή δεν είναι καν συμβατή με την ζωή, η εγκυμοσύνη μπορεί να διακοπεί.

Η διακοπή της κυήσεως, αυτό θα πρέπει να συμβεί όσο το δυνατόν ενωρίτερα.

[spirgeo]

Περί κολπίτιδος

Λευκόρροια (Κολπίτις)

Η κολπική έκκριση σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας είναι φυσιολογικό φαινόμενο, που δεν πρέπει να έχει ενοχλητικές διατάσεις. Η ποσότητα που θεωρείται φυσιολογική, είναι για τις περισσότερες γυναίκες υποκειμενικό μέγεθος. Έχω την άποψη, ότι το λεγόμενο ‘’τεστ της κυλόττας ‘’, που άκουσα σε πανεπιστημιακή παράδοση, σχετικά με την εκτίμηση της λευκόρροιας, είναι αντιπροσωπευτικό.

Σε γυναίκες που η κυλόττα τους παραμένει στεγνή επί 12 ώρες, το κολπικό έκκριμα είναι φυσιολογικό

Αν πρέπει να αλλάξετε μερικές φορές την ημέρα το κυλοττάκι σας, τότε καλλίτερα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας .

Αν το χρώμα του κολπικού εκκρίματος μεταβάλλεται απο λευκοκίτρινο που είναι συνήθως, σε γιαουρτοειδές, κόκκινο, καφεοειδές ή και πράσινο, τότε είναι ώρα να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Το ίδιο ισχύει και όταν εμφανιστεί κνησμός (φαγούρα).

Τι μπορεί να κάνει ο γιατρός σας;

Πολλές φορές ο γιατρός σας είναι σε θέση να βάλει την σωστή διάγνωση με την απλή επισκόπηση της περιοχής και να δώσει την κατάλληλη θεραπεία.

Με την μέτρηση της οξύτητας των υγρών (του λεγόμενου pH ), είναι σε θέση να ξεχωρίσει, αν τα ενοχλήματα οφείλονται σε μικροβιακή αιτία, ή σε μύκητες,

Με την μικροσκοπική εξέταση ενός νωπού παρασκευάσματος ( λίγο διάλυμα φυσιολογικού ορού ανακατεύεται με ελάχιστη ποσότητα εκκρίματος κόλπου και μικροσκοπείται αμέσως) μπορεί σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις να τεθεί η σωστή διάγνωση (Κολπίτις μικροβιακής αιτιολογίας – κολπίτις εκ μονιλιάσεως – τριχομοναδική κολπίτις) και να δοθεί αποτελεσματική θεραπεία. Αν ο γυναικολόγος δεν έχει την ο ίδιος την δυνατότητα αυτή, στέλνει το δείγμα, ή την ίδια την ασθενή, σε μικροβιολογικό εργαστήριο.

Πολύ σπάνια είναι αναγκαίες πιο λεπτομερείς εξετάσεις.

Από που προέρχεται η λευκόρροια;

· Συνήθως προέρχεται από επιμόλυνση του κόλπου με μικρόβια ή μύκητες, Η επιμόλυνση επέρχεται συνήθως σε συνδυασμό με μία μείωση της άμυνας της περιοχής και λιγώτερο από μαζική εισβολή βακτηριδίων, κόκκων και μυκήτων. Εξ άλλου, η περιοχή βρίθει από παθογόνους μικροοργανισμούς και η σεξουαλική σχέση γίνεται με κάθε άλλο παρά άσηπτο τρόπο,

· Συχνό παράδειγμα για τα παραπάνω, είναι η εμφάνιση κολπίτιδων, μετά από χρήση αντιβιοτικών.

· Ένας άλλος παράγων προκλήσεως παθολογικής λευκόρροιας, είναι και κάθε είδους φλεγμονή στον τράχηλο, στο ενδομήτριο και τέλος και στην σάλπιγγα, που πρεξενεί αλλαγή στο pH τού κόλπου και με τον τρόπο αυτό υποθάλπει τον πολλαπλασιασμό παθολογικών μικροοργανισμών στο κολπικό έκκριμα.

· Κλασικό παράδειγμα είναι η προσβολή του τραχήλου από HPV (ιούς των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων) και η εμφάνιση υποτροπών κολπίτιδων εναλλασσόμενης αιτιολογίας.!

· Η συχνές υποτροπές παθολογικής λευκόρροιας, μπορεί να οφείλονται και σε μειωμένη ανοσολογική αντίσταση γενικότερα.

Ποια είναι η θεραπεία της λευκόρροιας ;

Η θεραπεία πρέπει να είναι ανάλογη με την αιτία και μπορεί να γίνει με εξωτερικές και ενδοκολπικές πλύσεις, αλοιφές και κολπικά υπόθετα, ή με από στόματος με χάπια. Μερικές φορές είναι ανάγκη να εφαρμοστεί θεραπεία και στον σύντροφο.

Παρά τις διαγνωστικές και θεραπευτικές δυνατότητες, υπάρχουν περιπτώσεις λευκόρροιας που υποτροπιάζουν σύντομα και συχνά, εξαντλώντας την υπομονή των ασθενών και των γιατρών.

Περίπου όλες αυτού του είδους οι κολπίτιδες, αυτοθεραπεύονται κάποτε και μόνες τους..

Τι επιπλοκές μπορεί να έχει μία κολπίτιδα;

Αυτό που εννοούμε με ανιούσα λοίμωξη. Να προσβληθεί δηλαδή από παθογόνους μικροοργανισμούς το ενδομήτριο και η σάλπιγγα, προξενώντας ενδεχομένως και στειρότητα. Ωστόσο αυτού του είδους οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.

Εκείνο που φαίνεται ότι είναι σημαντικό, είναι ο ρόλος της κολπίτιδας μικροβιακής αιτιολογίας στην πρόκληση αποβολών σε προχωρημένη κύηση, καθώς και η πρόκληση προώρων τοκετών. Αρκετοί γιατροί εξετάζουν το pH του κόλπου συχνά κατά την κύηση (κάθε μήνα, ή και συχνότερα) και όταν αυτό ξεπερνά τα 4,8, προβαίνουν σε μικροσκοπική εξέταση του κολπικού εκκρίματος και θεραπεία τυχόν διαταραχής του.Ιδε σχετικά την ανακοίνωση του Saling στο Internet: http://www.gyn.gr/artman/publish/article_9.asp

Ακόμη: Κατεβάστε από τα Download την παρουσίαση ''Διαγνωστική προσέγγιση της κολπίτιδος''.

[spirgeo]

Περί κολπίτιδος

Λευκόρροια (Κολπίτις)

Η κολπική έκκριση σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας είναι φυσιολογικό φαινόμενο, που δεν πρέπει να έχει ενοχλητικές διατάσεις. Η ποσότητα που θεωρείται φυσιολογική, είναι για τις περισσότερες γυναίκες υποκειμενικό μέγεθος. Έχω την άποψη, ότι το λεγόμενο ‘’τεστ της κυλόττας ‘’, που άκουσα σε πανεπιστημιακή παράδοση, σχετικά με την εκτίμηση της λευκόρροιας, είναι αντιπροσωπευτικό.

Σε γυναίκες που η κυλόττα τους παραμένει στεγνή επί 12 ώρες, το κολπικό έκκριμα είναι φυσιολογικό

Αν πρέπει να αλλάξετε μερικές φορές την ημέρα το κυλοττάκι σας, τότε καλλίτερα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας .

Αν το χρώμα του κολπικού εκκρίματος μεταβάλλεται απο λευκοκίτρινο που είναι συνήθως, σε γιαουρτοειδές, κόκκινο, καφεοειδές ή και πράσινο, τότε είναι ώρα να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Το ίδιο ισχύει και όταν εμφανιστεί κνησμός (φαγούρα).

Τι μπορεί να κάνει ο γιατρός σας;

Πολλές φορές ο γιατρός σας είναι σε θέση να βάλει την σωστή διάγνωση με την απλή επισκόπηση της περιοχής και να δώσει την κατάλληλη θεραπεία.

Με την μέτρηση της οξύτητας των υγρών (του λεγόμενου pH ), είναι σε θέση να ξεχωρίσει, αν τα ενοχλήματα οφείλονται σε μικροβιακή αιτία, ή σε μύκητες,

Με την μικροσκοπική εξέταση ενός νωπού παρασκευάσματος ( λίγο διάλυμα φυσιολογικού ορού ανακατεύεται με ελάχιστη ποσότητα εκκρίματος κόλπου και μικροσκοπείται αμέσως) μπορεί σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις να τεθεί η σωστή διάγνωση (Κολπίτις μικροβιακής αιτιολογίας – κολπίτις εκ μονιλιάσεως – τριχομοναδική κολπίτις) και να δοθεί αποτελεσματική θεραπεία. Αν ο γυναικολόγος δεν έχει την ο ίδιος την δυνατότητα αυτή, στέλνει το δείγμα, ή την ίδια την ασθενή, σε μικροβιολογικό εργαστήριο.

Πολύ σπάνια είναι αναγκαίες πιο λεπτομερείς εξετάσεις.

Από που προέρχεται η λευκόρροια;

· Συνήθως προέρχεται από επιμόλυνση του κόλπου με μικρόβια ή μύκητες, Η επιμόλυνση επέρχεται συνήθως σε συνδυασμό με μία μείωση της άμυνας της περιοχής και λιγώτερο από μαζική εισβολή βακτηριδίων, κόκκων και μυκήτων. Εξ άλλου, η περιοχή βρίθει από παθογόνους μικροοργανισμούς και η σεξουαλική σχέση γίνεται με κάθε άλλο παρά άσηπτο τρόπο,

· Συχνό παράδειγμα για τα παραπάνω, είναι η εμφάνιση κολπίτιδων, μετά από χρήση αντιβιοτικών.

· Ένας άλλος παράγων προκλήσεως παθολογικής λευκόρροιας, είναι και κάθε είδους φλεγμονή στον τράχηλο, στο ενδομήτριο και τέλος και στην σάλπιγγα, που πρεξενεί αλλαγή στο pH τού κόλπου και με τον τρόπο αυτό υποθάλπει τον πολλαπλασιασμό παθολογικών μικροοργανισμών στο κολπικό έκκριμα.

· Κλασικό παράδειγμα είναι η προσβολή του τραχήλου από HPV (ιούς των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων) και η εμφάνιση υποτροπών κολπίτιδων εναλλασσόμενης αιτιολογίας.!

· Η συχνές υποτροπές παθολογικής λευκόρροιας, μπορεί να οφείλονται και σε μειωμένη ανοσολογική αντίσταση γενικότερα.

Ποια είναι η θεραπεία της λευκόρροιας ;

Η θεραπεία πρέπει να είναι ανάλογη με την αιτία και μπορεί να γίνει με εξωτερικές και ενδοκολπικές πλύσεις, αλοιφές και κολπικά υπόθετα, ή με από στόματος με χάπια. Μερικές φορές είναι ανάγκη να εφαρμοστεί θεραπεία και στον σύντροφο.

Παρά τις διαγνωστικές και θεραπευτικές δυνατότητες, υπάρχουν περιπτώσεις λευκόρροιας που υποτροπιάζουν σύντομα και συχνά, εξαντλώντας την υπομονή των ασθενών και των γιατρών.

Περίπου όλες αυτού του είδους οι κολπίτιδες, αυτοθεραπεύονται κάποτε και μόνες τους..

Τι επιπλοκές μπορεί να έχει μία κολπίτιδα;

Αυτό που εννοούμε με ανιούσα λοίμωξη. Να προσβληθεί δηλαδή από παθογόνους μικροοργανισμούς το ενδομήτριο και η σάλπιγγα, προξενώντας ενδεχομένως και στειρότητα. Ωστόσο αυτού του είδους οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.

Εκείνο που φαίνεται ότι είναι σημαντικό, είναι ο ρόλος της κολπίτιδας μικροβιακής αιτιολογίας στην πρόκληση αποβολών σε προχωρημένη κύηση, καθώς και η πρόκληση προώρων τοκετών. Αρκετοί γιατροί εξετάζουν το pH του κόλπου συχνά κατά την κύηση (κάθε μήνα, ή και συχνότερα) και όταν αυτό ξεπερνά τα 4,8, προβαίνουν σε μικροσκοπική εξέταση του κολπικού εκκρίματος και θεραπεία τυχόν διαταραχής του.Ιδε σχετικά την ανακοίνωση του Saling στο Internet: http://www.gyn.gr/artman/publish/article_9.asp

Ακόμη: Κατεβάστε από τα Download την παρουσίαση ''Διαγνωστική προσέγγιση της κολπίτιδος''.

[spirgeo]

Περί κολπίτιδος

Λευκόρροια (Κολπίτις)

Η κολπική έκκριση σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας είναι φυσιολογικό φαινόμενο, που δεν πρέπει να έχει ενοχλητικές διατάσεις. Η ποσότητα που θεωρείται φυσιολογική, είναι για τις περισσότερες γυναίκες υποκειμενικό μέγεθος. Έχω την άποψη, ότι το λεγόμενο ‘’τεστ της κυλόττας ‘’, που άκουσα σε πανεπιστημιακή παράδοση, σχετικά με την εκτίμηση της λευκόρροιας, είναι αντιπροσωπευτικό.

Σε γυναίκες που η κυλόττα τους παραμένει στεγνή επί 12 ώρες, το κολπικό έκκριμα είναι φυσιολογικό

Αν πρέπει να αλλάξετε μερικές φορές την ημέρα το κυλοττάκι σας, τότε καλλίτερα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας .

Αν το χρώμα του κολπικού εκκρίματος μεταβάλλεται απο λευκοκίτρινο που είναι συνήθως, σε γιαουρτοειδές, κόκκινο, καφεοειδές ή και πράσινο, τότε είναι ώρα να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Το ίδιο ισχύει και όταν εμφανιστεί κνησμός (φαγούρα).

Τι μπορεί να κάνει ο γιατρός σας;

Πολλές φορές ο γιατρός σας είναι σε θέση να βάλει την σωστή διάγνωση με την απλή επισκόπηση της περιοχής και να δώσει την κατάλληλη θεραπεία.

Με την μέτρηση της οξύτητας των υγρών (του λεγόμενου pH ), είναι σε θέση να ξεχωρίσει, αν τα ενοχλήματα οφείλονται σε μικροβιακή αιτία, ή σε μύκητες,

Με την μικροσκοπική εξέταση ενός νωπού παρασκευάσματος ( λίγο διάλυμα φυσιολογικού ορού ανακατεύεται με ελάχιστη ποσότητα εκκρίματος κόλπου και μικροσκοπείται αμέσως) μπορεί σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις να τεθεί η σωστή διάγνωση (Κολπίτις μικροβιακής αιτιολογίας – κολπίτις εκ μονιλιάσεως – τριχομοναδική κολπίτις) και να δοθεί αποτελεσματική θεραπεία. Αν ο γυναικολόγος δεν έχει την ο ίδιος την δυνατότητα αυτή, στέλνει το δείγμα, ή την ίδια την ασθενή, σε μικροβιολογικό εργαστήριο.

Πολύ σπάνια είναι αναγκαίες πιο λεπτομερείς εξετάσεις.

Από που προέρχεται η λευκόρροια;

· Συνήθως προέρχεται από επιμόλυνση του κόλπου με μικρόβια ή μύκητες, Η επιμόλυνση επέρχεται συνήθως σε συνδυασμό με μία μείωση της άμυνας της περιοχής και λιγώτερο από μαζική εισβολή βακτηριδίων, κόκκων και μυκήτων. Εξ άλλου, η περιοχή βρίθει από παθογόνους μικροοργανισμούς και η σεξουαλική σχέση γίνεται με κάθε άλλο παρά άσηπτο τρόπο,

· Συχνό παράδειγμα για τα παραπάνω, είναι η εμφάνιση κολπίτιδων, μετά από χρήση αντιβιοτικών.

· Ένας άλλος παράγων προκλήσεως παθολογικής λευκόρροιας, είναι και κάθε είδους φλεγμονή στον τράχηλο, στο ενδομήτριο και τέλος και στην σάλπιγγα, που πρεξενεί αλλαγή στο pH τού κόλπου και με τον τρόπο αυτό υποθάλπει τον πολλαπλασιασμό παθολογικών μικροοργανισμών στο κολπικό έκκριμα.

· Κλασικό παράδειγμα είναι η προσβολή του τραχήλου από HPV (ιούς των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων) και η εμφάνιση υποτροπών κολπίτιδων εναλλασσόμενης αιτιολογίας.!

· Η συχνές υποτροπές παθολογικής λευκόρροιας, μπορεί να οφείλονται και σε μειωμένη ανοσολογική αντίσταση γενικότερα.

Ποια είναι η θεραπεία της λευκόρροιας ;

Η θεραπεία πρέπει να είναι ανάλογη με την αιτία και μπορεί να γίνει με εξωτερικές και ενδοκολπικές πλύσεις, αλοιφές και κολπικά υπόθετα, ή με από στόματος με χάπια. Μερικές φορές είναι ανάγκη να εφαρμοστεί θεραπεία και στον σύντροφο.

Παρά τις διαγνωστικές και θεραπευτικές δυνατότητες, υπάρχουν περιπτώσεις λευκόρροιας που υποτροπιάζουν σύντομα και συχνά, εξαντλώντας την υπομονή των ασθενών και των γιατρών.

Περίπου όλες αυτού του είδους οι κολπίτιδες, αυτοθεραπεύονται κάποτε και μόνες τους..

Τι επιπλοκές μπορεί να έχει μία κολπίτιδα;

Αυτό που εννοούμε με ανιούσα λοίμωξη. Να προσβληθεί δηλαδή από παθογόνους μικροοργανισμούς το ενδομήτριο και η σάλπιγγα, προξενώντας ενδεχομένως και στειρότητα. Ωστόσο αυτού του είδους οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.

Εκείνο που φαίνεται ότι είναι σημαντικό, είναι ο ρόλος της κολπίτιδας μικροβιακής αιτιολογίας στην πρόκληση αποβολών σε προχωρημένη κύηση, καθώς και η πρόκληση προώρων τοκετών. Αρκετοί γιατροί εξετάζουν το pH του κόλπου συχνά κατά την κύηση (κάθε μήνα, ή και συχνότερα) και όταν αυτό ξεπερνά τα 4,8, προβαίνουν σε μικροσκοπική εξέταση του κολπικού εκκρίματος και θεραπεία τυχόν διαταραχής του.Ιδε σχετικά την ανακοίνωση του Saling στο Internet: http://www.gyn.gr/artman/publish/article_9.asp

Ακόμη: Κατεβάστε από τα Download την παρουσίαση ''Διαγνωστική προσέγγιση της κολπίτιδος''.

[spirgeo]

Περί κολπίτιδος

Λευκόρροια (Κολπίτις)

Η κολπική έκκριση σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας είναι φυσιολογικό φαινόμενο, που δεν πρέπει να έχει ενοχλητικές διατάσεις. Η ποσότητα που θεωρείται φυσιολογική, είναι για τις περισσότερες γυναίκες υποκειμενικό μέγεθος. Έχω την άποψη, ότι το λεγόμενο ‘’τεστ της κυλόττας ‘’, που άκουσα σε πανεπιστημιακή παράδοση, σχετικά με την εκτίμηση της λευκόρροιας, είναι αντιπροσωπευτικό.

Σε γυναίκες που η κυλόττα τους παραμένει στεγνή επί 12 ώρες, το κολπικό έκκριμα είναι φυσιολογικό

Αν πρέπει να αλλάξετε μερικές φορές την ημέρα το κυλοττάκι σας, τότε καλλίτερα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας .

Αν το χρώμα του κολπικού εκκρίματος μεταβάλλεται απο λευκοκίτρινο που είναι συνήθως, σε γιαουρτοειδές, κόκκινο, καφεοειδές ή και πράσινο, τότε είναι ώρα να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Το ίδιο ισχύει και όταν εμφανιστεί κνησμός (φαγούρα).

Τι μπορεί να κάνει ο γιατρός σας;

Πολλές φορές ο γιατρός σας είναι σε θέση να βάλει την σωστή διάγνωση με την απλή επισκόπηση της περιοχής και να δώσει την κατάλληλη θεραπεία.

Με την μέτρηση της οξύτητας των υγρών (του λεγόμενου pH ), είναι σε θέση να ξεχωρίσει, αν τα ενοχλήματα οφείλονται σε μικροβιακή αιτία, ή σε μύκητες,

Με την μικροσκοπική εξέταση ενός νωπού παρασκευάσματος ( λίγο διάλυμα φυσιολογικού ορού ανακατεύεται με ελάχιστη ποσότητα εκκρίματος κόλπου και μικροσκοπείται αμέσως) μπορεί σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις να τεθεί η σωστή διάγνωση (Κολπίτις μικροβιακής αιτιολογίας – κολπίτις εκ μονιλιάσεως – τριχομοναδική κολπίτις) και να δοθεί αποτελεσματική θεραπεία. Αν ο γυναικολόγος δεν έχει την ο ίδιος την δυνατότητα αυτή, στέλνει το δείγμα, ή την ίδια την ασθενή, σε μικροβιολογικό εργαστήριο.

Πολύ σπάνια είναι αναγκαίες πιο λεπτομερείς εξετάσεις.

Από που προέρχεται η λευκόρροια;

· Συνήθως προέρχεται από επιμόλυνση του κόλπου με μικρόβια ή μύκητες, Η επιμόλυνση επέρχεται συνήθως σε συνδυασμό με μία μείωση της άμυνας της περιοχής και λιγώτερο από μαζική εισβολή βακτηριδίων, κόκκων και μυκήτων. Εξ άλλου, η περιοχή βρίθει από παθογόνους μικροοργανισμούς και η σεξουαλική σχέση γίνεται με κάθε άλλο παρά άσηπτο τρόπο,

· Συχνό παράδειγμα για τα παραπάνω, είναι η εμφάνιση κολπίτιδων, μετά από χρήση αντιβιοτικών.

· Ένας άλλος παράγων προκλήσεως παθολογικής λευκόρροιας, είναι και κάθε είδους φλεγμονή στον τράχηλο, στο ενδομήτριο και τέλος και στην σάλπιγγα, που πρεξενεί αλλαγή στο pH τού κόλπου και με τον τρόπο αυτό υποθάλπει τον πολλαπλασιασμό παθολογικών μικροοργανισμών στο κολπικό έκκριμα.

· Κλασικό παράδειγμα είναι η προσβολή του τραχήλου από HPV (ιούς των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων) και η εμφάνιση υποτροπών κολπίτιδων εναλλασσόμενης αιτιολογίας.!

· Η συχνές υποτροπές παθολογικής λευκόρροιας, μπορεί να οφείλονται και σε μειωμένη ανοσολογική αντίσταση γενικότερα.

Ποια είναι η θεραπεία της λευκόρροιας ;

Η θεραπεία πρέπει να είναι ανάλογη με την αιτία και μπορεί να γίνει με εξωτερικές και ενδοκολπικές πλύσεις, αλοιφές και κολπικά υπόθετα, ή με από στόματος με χάπια. Μερικές φορές είναι ανάγκη να εφαρμοστεί θεραπεία και στον σύντροφο.

Παρά τις διαγνωστικές και θεραπευτικές δυνατότητες, υπάρχουν περιπτώσεις λευκόρροιας που υποτροπιάζουν σύντομα και συχνά, εξαντλώντας την υπομονή των ασθενών και των γιατρών.

Περίπου όλες αυτού του είδους οι κολπίτιδες, αυτοθεραπεύονται κάποτε και μόνες τους..

Τι επιπλοκές μπορεί να έχει μία κολπίτιδα;

Αυτό που εννοούμε με ανιούσα λοίμωξη. Να προσβληθεί δηλαδή από παθογόνους μικροοργανισμούς το ενδομήτριο και η σάλπιγγα, προξενώντας ενδεχομένως και στειρότητα. Ωστόσο αυτού του είδους οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες.

Εκείνο που φαίνεται ότι είναι σημαντικό, είναι ο ρόλος της κολπίτιδας μικροβιακής αιτιολογίας στην πρόκληση αποβολών σε προχωρημένη κύηση, καθώς και η πρόκληση προώρων τοκετών. Αρκετοί γιατροί εξετάζουν το pH του κόλπου συχνά κατά την κύηση (κάθε μήνα, ή και συχνότερα) και όταν αυτό ξεπερνά τα 4,8, προβαίνουν σε μικροσκοπική εξέταση του κολπικού εκκρίματος και θεραπεία τυχόν διαταραχής του.Ιδε σχετικά την ανακοίνωση του Saling στο Internet: http://www.gyn.gr/artman/publish/article_9.asp

Ακόμη: Κατεβάστε από τα Download την παρουσίαση ''Διαγνωστική προσέγγιση της κολπίτιδος''.

[spirgeo]

Ο ορισμός του σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη (ΣΔΚ) είναι η διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη διαπιστωμένη για πρώτη φορά κατά την εγκυμοσύνη.Η πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αφορά περίπου στο 2% των εγκύων, και πρέπει να διαγνωστεί εγκαίρως, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Η μηνιαία εξέταση ούρων είναι ένας από τους πλέον αξιόπιστους τρόπους να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε κάποιες σοβαρές ασθένειες, μεταξύ αυτών και εκείνη του σακχαρώδους διαβήτη κυήσεως. Ενδεικτικά, οι έγκυες με κλινικό διαβήτη, νοιώθουν δίψα, κούραση, και την ανάγκη να επισκεφτούν την τουαλέτα, σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι πριν.

Αλλά τα συμπτώματα τις περισσότερες φορές δεν είναι φανερά, και ο ευκολότερο τρόπος για να καταλάβετε είναι οι συχνές εξετάσεις ούρων για τυχόν ίχνη σακχάρου.

Τι συμβαίνει στο σώμα;

Όταν τρώτε , το σώμα σας παράγει μια ορμόνη, την ινσουλίνη, που είναι και η υπεύθυνη για την ποσότητα του σακχάρου στο αίμα. Όταν είστε έγκυος, το σώμα σας χρειάζεται παραπάνω ποσότητα ινσουλίνης, και αν δεν υπάρχει αρκετή (είτε λόγω ελαττωματικής παραγωγής από το πάγκρεας είτε λόγω ελαττωματικής δραστικότητας), τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας ανεβαίνουν - και αυτό είναι που ονομάζουμε σακχαρώδη διαβήτη κυήσεως. Επίσης, επειδή η εγκυμοσύνη είναι μια «διαβητογόνος» κατάσταση, μπορεί να επιδεινωθεί ένας προϋπάρχων υποκλινικός διαβήτης.

Επειδή ο - μη ρυθμισμένος- σακχαρώδης διαβήτης της εγκυμοσύνης αυξάνει τους κινδύνους για εμφάνιση επιπλοκών τόσο στο έμβρυο όσο και στη μητέρα (όπως η ανάπτυξη υπέρτασης ή προεκλαμψίας), πρέπει να παρακολουθείται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μετά τον τοκετό θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η κατάσταση της μητέρας, γιατί υπολογίζεται πως 40% των γυναικών αυτών μπορεί να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (μη ινσουλινοεξαρτώμενο) μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Πώς τίθεται η διάγνωση;

Σε κάθε ραντεβού σας με τον γυναικολόγο, θα κάνετε και εξετάσεις για να δείτε τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Ο πιο εύκολος τρόπος όμως, είναι με μια απλή εξέταση ούρων, γιατί η γλυκόζη εμφανίζεται στα ούρα όταν ξεπεράσει κάποια επίπεδα στο αίμα. Πολλές έγκυες γυναίκες είχαν αυξημένα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα χωρίς όμως να έχουν διαβήτη, οπότε μην ανησυχήσετε αν τα νούμερα είναι υψηλά – το πιο πιθανό είναι να σας παραπέμψει ο γιατρός σας να κάνετε κάποιες επιπλέον εξετάσεις.

Σήμερα, σε όλες τις έγκυες που διανύουν την 24η - 28η εβδομάδα κύησης και που δεν είναι υψηλού κινδύνου, πραγματοποιείται μια εξέταση που λέγεται καμπύλη γλυκόζης.

· Για να γίνει αυτή η εξέταση πρέπει να έχει προηγηθεί μια νύχτα χωρίς να έχετε φάει τίποτα, ακολουθούμενη από μια εξέταση αίματος.

· Θα σας δώσουν ένα ζαχαρούχο υγρό (για παράδειγμα νερό με ζάχαρη ή κάποιο ισοτονικό ποτό) και θα δουν μετά από αυτό, πως μεταβολίζεται η ζάχαρη από τον οργανισμό σας.

· Αν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι σε υψηλά επίπεδα μετά από 1 και 2 ώρες που σας δόθηκε το ζαχαρούχο υγρό, αυτό σημαίνει ότι το σώμα σας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη.

Οι φυσιολογικές τιμές μετά από χορήγηση 100 γραμμαρίων γλυκόζης, είναι

mg/dl

mmol/l

γλυκόζη νηστείας

95

5.3

γλυκόζη σε 1 ώρα

180

10.0

γλυκόζη σε 2 ώρες

155

8.6

γλυκόζη σε 3 ώρες

140

7.8

Για να χαρακτηρισθεί η δοκιμασία διάγνωσης θετική, δύο ή περισσότερες τιμές πρέπει να είναι ίσες ή μεγαλύτερες από τα παραπάνω όρια.

Η περιγραφή αυτή είναι κάπως απλουστευμένη ώστε να γίνεται κατανοητή. Έχουν θεσπιστεί αυστηρά κριτήρια, με δοκιμασία ανίχνευσης και δοκιμασία διάγνωσης. Στην κλινική πράξη, οι περισσότεροι γυναικολόγοι εφαρμόζουν τη δοκιμασία διάγνωσης εξαρχής, σε όλες τις έγκυες. Όπως είπαμε παραπάνω, η δοκιμασία αυτή γίνεται μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Εξαιρούνται οι έγκυες «υψηλού κινδύνου» που είναι γυναίκες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω παράγονες κινδύνου:

· εκσεσημασμένη παχυσαρκία (Δείκτης μάζας σώματος:ΔΜΣ ³ 30 kg/m2)

· σακχαρώδης διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού

· ιστορικό ΣΔΚ σε προηγούμενη εγκυμοσύνη

· ιστορικό γέννησης μακροσωμικών νεογνών (> 4 kg)

· γλυκοζουρία (σάκχαρο στα ούρα)

Στις γυναίκες αυτές, η εξέταση πραγματοποιείται νωρίτερα στην εγκυμοσύνη.

Αντιμετώπιση

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλαγή στο διαιτολόγιο και έλεγχος της αύξησης του σωματικού βάρους, μπορεί να είναι αυτό που τελικά χρειάζεστε για να διαχειριστείτε τον διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.

Ιδανικές τροφές είναι:

* η κατανάλωση πουλερικών, κρέατος, ψαριών (εννοείται χωρίς το λίπος - πέτσα) και γαλακτοκομικών προϊόντων με χαμηλά λιπαρά. Προτιμούνται τρόποι μαγειρέματος χωρίς χρήση λαδιού όπως βράσιμο, στον ατμό ή στη σχάρα.

* Οι φυτικές ίνες στα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά βοηθούν στη σταθεροποίηση της γλυκόζης στο αίμα, λόγω και της ταχύτερης διέλευσης της τροφής από το έντερο.

* Προτιμήστε τα ψητά και βραστά φαγητά. Καλό είναι να αποφεύγονται όλες τις κατεργασμένες τροφές όπως τα χάμπουργκερ, κατεψυγμένα τρόφιμα όπως πίτσες καθώς και οι σάλτσες που περιέχουν λίπη και τα dressing στις σαλάτες.

Μια συμβουλή που μπορεί να σας δώσει ο γιατρός σας - μαζί ίσως και με έναν μετρητή σακχάρου για να εξετάζεστε μόνη σας - είναι τα μικρά και τακτά γεύματα, για να βοηθήσετε τον οργανισμό σας να μεταβολίζει καλύτερα τη γλυκόζη.

Εάν τα μέτρα αυτά δεν αποδώσουν στο σωστό έλεγχο του σακχάρου, τότε ο γιατρός σας (συνήθως σε συνεργασία με έναν ενδοκρινολόγο) θα σας συστήσουν την έναρξη αγωγής με ινσουλίνη μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Τα από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα, αντενδείκνυνται στην εγκυμοσύνη!

Επηρεάζεται το έμβρυο από το σακχαρώδη διαβήτη;

Το ποσοστό εμφάνισης διαπλαστικών ανωμαλιών είναι ελαφρώς πιο αυξημένο στα έμβρυα διαβητικών μητέρων. Εντούτοις, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης κυήσεως δεν εμφανίζεται πριν το 2ο τρίμηνο, το τρίμηνο στο οποίο όλα τα ζωτικά όργανα του μωρού σας έχει ήδη σχηματιστεί, οπότε ο κίνδυνος να επηρεαστεί το μωρό σας, είναι σχετικά μικρός.

Σε περίπτωση μη καλής ρύθμισης του διαβήτη, είναι δυνατό να παρουσιαστούν ορισμένες επιπλοκές στο έμβρυο, με πιο συχνή το αυξημένο βάρος του εμβρύου (συχνά πάνω από 4 κιλά) και πιο τραγική τον ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου, κυρίως κατά τον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης. Για το λόγους αυτούς, οι περισσότεροι μαιευτήρες συστήνουν την περάτωση του τοκετού μόλις συμπληρωθούν οι 38 εβδομάδες. Ο τοκετός σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί κάλλιστα να γίνει κολπικά ενώ η καισαρική τομή θα γίνει όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.

Το μωρό σας, μετά την γέννησή του , μπορεί να έχει χαμηλά επίπεδα γλυκόζης, ή υπογλυκαιμία, και ίσως να χρειαστεί να εξετάζεται τακτικά μέχρι τα επίπεδα του σακχάρου του να επανέλθουν στο κανονικό.

Τι συμβαίνει μετά τον τοκετό;

Τα επίπεδα γλυκόζης επανέρχονται συνήθως στα φυσιολογικά όρια μετά τη γέννα, αλλά για προληπτικούς λόγους, θα πρέπει να κάνετε πάλι μετά από 6 εβδομάδες που γεννήσατε, μια εξέταση ανοχής στη γλυκόζη. Από τη στιγμή που εμφανίσατε σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη σας, είναι πολύ πιθανό να ξαναεμφανιστεί σε μελλοντική εγκυμοσύνη.

Είναι σημαντικό όμως να γνωρίζετε, πως αν ακολουθήσετε ένα υγιεινό διαιτολόγιο, μπορείτε να μειώσετε τους κινδύνους επανεμφάνισής του.

[spirgeo]

Ο ορισμός του σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη (ΣΔΚ) είναι η διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη διαπιστωμένη για πρώτη φορά κατά την εγκυμοσύνη.Η πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αφορά περίπου στο 2% των εγκύων, και πρέπει να διαγνωστεί εγκαίρως, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Η μηνιαία εξέταση ούρων είναι ένας από τους πλέον αξιόπιστους τρόπους να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε κάποιες σοβαρές ασθένειες, μεταξύ αυτών και εκείνη του σακχαρώδους διαβήτη κυήσεως. Ενδεικτικά, οι έγκυες με κλινικό διαβήτη, νοιώθουν δίψα, κούραση, και την ανάγκη να επισκεφτούν την τουαλέτα, σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι πριν.

Αλλά τα συμπτώματα τις περισσότερες φορές δεν είναι φανερά, και ο ευκολότερο τρόπος για να καταλάβετε είναι οι συχνές εξετάσεις ούρων για τυχόν ίχνη σακχάρου.

Τι συμβαίνει στο σώμα;

Όταν τρώτε , το σώμα σας παράγει μια ορμόνη, την ινσουλίνη, που είναι και η υπεύθυνη για την ποσότητα του σακχάρου στο αίμα. Όταν είστε έγκυος, το σώμα σας χρειάζεται παραπάνω ποσότητα ινσουλίνης, και αν δεν υπάρχει αρκετή (είτε λόγω ελαττωματικής παραγωγής από το πάγκρεας είτε λόγω ελαττωματικής δραστικότητας), τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας ανεβαίνουν - και αυτό είναι που ονομάζουμε σακχαρώδη διαβήτη κυήσεως. Επίσης, επειδή η εγκυμοσύνη είναι μια «διαβητογόνος» κατάσταση, μπορεί να επιδεινωθεί ένας προϋπάρχων υποκλινικός διαβήτης.

Επειδή ο - μη ρυθμισμένος- σακχαρώδης διαβήτης της εγκυμοσύνης αυξάνει τους κινδύνους για εμφάνιση επιπλοκών τόσο στο έμβρυο όσο και στη μητέρα (όπως η ανάπτυξη υπέρτασης ή προεκλαμψίας), πρέπει να παρακολουθείται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μετά τον τοκετό θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η κατάσταση της μητέρας, γιατί υπολογίζεται πως 40% των γυναικών αυτών μπορεί να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (μη ινσουλινοεξαρτώμενο) μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Πώς τίθεται η διάγνωση;

Σε κάθε ραντεβού σας με τον γυναικολόγο, θα κάνετε και εξετάσεις για να δείτε τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Ο πιο εύκολος τρόπος όμως, είναι με μια απλή εξέταση ούρων, γιατί η γλυκόζη εμφανίζεται στα ούρα όταν ξεπεράσει κάποια επίπεδα στο αίμα. Πολλές έγκυες γυναίκες είχαν αυξημένα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα χωρίς όμως να έχουν διαβήτη, οπότε μην ανησυχήσετε αν τα νούμερα είναι υψηλά – το πιο πιθανό είναι να σας παραπέμψει ο γιατρός σας να κάνετε κάποιες επιπλέον εξετάσεις.

Σήμερα, σε όλες τις έγκυες που διανύουν την 24η - 28η εβδομάδα κύησης και που δεν είναι υψηλού κινδύνου, πραγματοποιείται μια εξέταση που λέγεται καμπύλη γλυκόζης.

· Για να γίνει αυτή η εξέταση πρέπει να έχει προηγηθεί μια νύχτα χωρίς να έχετε φάει τίποτα, ακολουθούμενη από μια εξέταση αίματος.

· Θα σας δώσουν ένα ζαχαρούχο υγρό (για παράδειγμα νερό με ζάχαρη ή κάποιο ισοτονικό ποτό) και θα δουν μετά από αυτό, πως μεταβολίζεται η ζάχαρη από τον οργανισμό σας.

· Αν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι σε υψηλά επίπεδα μετά από 1 και 2 ώρες που σας δόθηκε το ζαχαρούχο υγρό, αυτό σημαίνει ότι το σώμα σας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη.

Οι φυσιολογικές τιμές μετά από χορήγηση 100 γραμμαρίων γλυκόζης, είναι

mg/dl

mmol/l

γλυκόζη νηστείας

95

5.3

γλυκόζη σε 1 ώρα

180

10.0

γλυκόζη σε 2 ώρες

155

8.6

γλυκόζη σε 3 ώρες

140

7.8

Για να χαρακτηρισθεί η δοκιμασία διάγνωσης θετική, δύο ή περισσότερες τιμές πρέπει να είναι ίσες ή μεγαλύτερες από τα παραπάνω όρια.

Η περιγραφή αυτή είναι κάπως απλουστευμένη ώστε να γίνεται κατανοητή. Έχουν θεσπιστεί αυστηρά κριτήρια, με δοκιμασία ανίχνευσης και δοκιμασία διάγνωσης. Στην κλινική πράξη, οι περισσότεροι γυναικολόγοι εφαρμόζουν τη δοκιμασία διάγνωσης εξαρχής, σε όλες τις έγκυες. Όπως είπαμε παραπάνω, η δοκιμασία αυτή γίνεται μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Εξαιρούνται οι έγκυες «υψηλού κινδύνου» που είναι γυναίκες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω παράγονες κινδύνου:

· εκσεσημασμένη παχυσαρκία (Δείκτης μάζας σώματος:ΔΜΣ ³ 30 kg/m2)

· σακχαρώδης διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού

· ιστορικό ΣΔΚ σε προηγούμενη εγκυμοσύνη

· ιστορικό γέννησης μακροσωμικών νεογνών (> 4 kg)

· γλυκοζουρία (σάκχαρο στα ούρα)

Στις γυναίκες αυτές, η εξέταση πραγματοποιείται νωρίτερα στην εγκυμοσύνη.

Αντιμετώπιση

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλαγή στο διαιτολόγιο και έλεγχος της αύξησης του σωματικού βάρους, μπορεί να είναι αυτό που τελικά χρειάζεστε για να διαχειριστείτε τον διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.

Ιδανικές τροφές είναι:

* η κατανάλωση πουλερικών, κρέατος, ψαριών (εννοείται χωρίς το λίπος - πέτσα) και γαλακτοκομικών προϊόντων με χαμηλά λιπαρά. Προτιμούνται τρόποι μαγειρέματος χωρίς χρήση λαδιού όπως βράσιμο, στον ατμό ή στη σχάρα.

* Οι φυτικές ίνες στα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά βοηθούν στη σταθεροποίηση της γλυκόζης στο αίμα, λόγω και της ταχύτερης διέλευσης της τροφής από το έντερο.

* Προτιμήστε τα ψητά και βραστά φαγητά. Καλό είναι να αποφεύγονται όλες τις κατεργασμένες τροφές όπως τα χάμπουργκερ, κατεψυγμένα τρόφιμα όπως πίτσες καθώς και οι σάλτσες που περιέχουν λίπη και τα dressing στις σαλάτες.

Μια συμβουλή που μπορεί να σας δώσει ο γιατρός σας - μαζί ίσως και με έναν μετρητή σακχάρου για να εξετάζεστε μόνη σας - είναι τα μικρά και τακτά γεύματα, για να βοηθήσετε τον οργανισμό σας να μεταβολίζει καλύτερα τη γλυκόζη.

Εάν τα μέτρα αυτά δεν αποδώσουν στο σωστό έλεγχο του σακχάρου, τότε ο γιατρός σας (συνήθως σε συνεργασία με έναν ενδοκρινολόγο) θα σας συστήσουν την έναρξη αγωγής με ινσουλίνη μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Τα από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα, αντενδείκνυνται στην εγκυμοσύνη!

Επηρεάζεται το έμβρυο από το σακχαρώδη διαβήτη;

Το ποσοστό εμφάνισης διαπλαστικών ανωμαλιών είναι ελαφρώς πιο αυξημένο στα έμβρυα διαβητικών μητέρων. Εντούτοις, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης κυήσεως δεν εμφανίζεται πριν το 2ο τρίμηνο, το τρίμηνο στο οποίο όλα τα ζωτικά όργανα του μωρού σας έχει ήδη σχηματιστεί, οπότε ο κίνδυνος να επηρεαστεί το μωρό σας, είναι σχετικά μικρός.

Σε περίπτωση μη καλής ρύθμισης του διαβήτη, είναι δυνατό να παρουσιαστούν ορισμένες επιπλοκές στο έμβρυο, με πιο συχνή το αυξημένο βάρος του εμβρύου (συχνά πάνω από 4 κιλά) και πιο τραγική τον ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου, κυρίως κατά τον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης. Για το λόγους αυτούς, οι περισσότεροι μαιευτήρες συστήνουν την περάτωση του τοκετού μόλις συμπληρωθούν οι 38 εβδομάδες. Ο τοκετός σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί κάλλιστα να γίνει κολπικά ενώ η καισαρική τομή θα γίνει όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.

Το μωρό σας, μετά την γέννησή του , μπορεί να έχει χαμηλά επίπεδα γλυκόζης, ή υπογλυκαιμία, και ίσως να χρειαστεί να εξετάζεται τακτικά μέχρι τα επίπεδα του σακχάρου του να επανέλθουν στο κανονικό.

Τι συμβαίνει μετά τον τοκετό;

Τα επίπεδα γλυκόζης επανέρχονται συνήθως στα φυσιολογικά όρια μετά τη γέννα, αλλά για προληπτικούς λόγους, θα πρέπει να κάνετε πάλι μετά από 6 εβδομάδες που γεννήσατε, μια εξέταση ανοχής στη γλυκόζη. Από τη στιγμή που εμφανίσατε σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη σας, είναι πολύ πιθανό να ξαναεμφανιστεί σε μελλοντική εγκυμοσύνη.

Είναι σημαντικό όμως να γνωρίζετε, πως αν ακολουθήσετε ένα υγιεινό διαιτολόγιο, μπορείτε να μειώσετε τους κινδύνους επανεμφάνισής του.

[spirgeo]

Ο ορισμός του σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη (ΣΔΚ) είναι η διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη διαπιστωμένη για πρώτη φορά κατά την εγκυμοσύνη.Η πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αφορά περίπου στο 2% των εγκύων, και πρέπει να διαγνωστεί εγκαίρως, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Η μηνιαία εξέταση ούρων είναι ένας από τους πλέον αξιόπιστους τρόπους να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε κάποιες σοβαρές ασθένειες, μεταξύ αυτών και εκείνη του σακχαρώδους διαβήτη κυήσεως. Ενδεικτικά, οι έγκυες με κλινικό διαβήτη, νοιώθουν δίψα, κούραση, και την ανάγκη να επισκεφτούν την τουαλέτα, σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι πριν.

Αλλά τα συμπτώματα τις περισσότερες φορές δεν είναι φανερά, και ο ευκολότερο τρόπος για να καταλάβετε είναι οι συχνές εξετάσεις ούρων για τυχόν ίχνη σακχάρου.

Τι συμβαίνει στο σώμα;

Όταν τρώτε , το σώμα σας παράγει μια ορμόνη, την ινσουλίνη, που είναι και η υπεύθυνη για την ποσότητα του σακχάρου στο αίμα. Όταν είστε έγκυος, το σώμα σας χρειάζεται παραπάνω ποσότητα ινσουλίνης, και αν δεν υπάρχει αρκετή (είτε λόγω ελαττωματικής παραγωγής από το πάγκρεας είτε λόγω ελαττωματικής δραστικότητας), τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας ανεβαίνουν - και αυτό είναι που ονομάζουμε σακχαρώδη διαβήτη κυήσεως. Επίσης, επειδή η εγκυμοσύνη είναι μια «διαβητογόνος» κατάσταση, μπορεί να επιδεινωθεί ένας προϋπάρχων υποκλινικός διαβήτης.

Επειδή ο - μη ρυθμισμένος- σακχαρώδης διαβήτης της εγκυμοσύνης αυξάνει τους κινδύνους για εμφάνιση επιπλοκών τόσο στο έμβρυο όσο και στη μητέρα (όπως η ανάπτυξη υπέρτασης ή προεκλαμψίας), πρέπει να παρακολουθείται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μετά τον τοκετό θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η κατάσταση της μητέρας, γιατί υπολογίζεται πως 40% των γυναικών αυτών μπορεί να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (μη ινσουλινοεξαρτώμενο) μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Πώς τίθεται η διάγνωση;

Σε κάθε ραντεβού σας με τον γυναικολόγο, θα κάνετε και εξετάσεις για να δείτε τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Ο πιο εύκολος τρόπος όμως, είναι με μια απλή εξέταση ούρων, γιατί η γλυκόζη εμφανίζεται στα ούρα όταν ξεπεράσει κάποια επίπεδα στο αίμα. Πολλές έγκυες γυναίκες είχαν αυξημένα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα χωρίς όμως να έχουν διαβήτη, οπότε μην ανησυχήσετε αν τα νούμερα είναι υψηλά – το πιο πιθανό είναι να σας παραπέμψει ο γιατρός σας να κάνετε κάποιες επιπλέον εξετάσεις.

Σήμερα, σε όλες τις έγκυες που διανύουν την 24η - 28η εβδομάδα κύησης και που δεν είναι υψηλού κινδύνου, πραγματοποιείται μια εξέταση που λέγεται καμπύλη γλυκόζης.

· Για να γίνει αυτή η εξέταση πρέπει να έχει προηγηθεί μια νύχτα χωρίς να έχετε φάει τίποτα, ακολουθούμενη από μια εξέταση αίματος.

· Θα σας δώσουν ένα ζαχαρούχο υγρό (για παράδειγμα νερό με ζάχαρη ή κάποιο ισοτονικό ποτό) και θα δουν μετά από αυτό, πως μεταβολίζεται η ζάχαρη από τον οργανισμό σας.

· Αν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι σε υψηλά επίπεδα μετά από 1 και 2 ώρες που σας δόθηκε το ζαχαρούχο υγρό, αυτό σημαίνει ότι το σώμα σας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη.

Οι φυσιολογικές τιμές μετά από χορήγηση 100 γραμμαρίων γλυκόζης, είναι

mg/dl

mmol/l

γλυκόζη νηστείας

95

5.3

γλυκόζη σε 1 ώρα

180

10.0

γλυκόζη σε 2 ώρες

155

8.6

γλυκόζη σε 3 ώρες

140

7.8

Για να χαρακτηρισθεί η δοκιμασία διάγνωσης θετική, δύο ή περισσότερες τιμές πρέπει να είναι ίσες ή μεγαλύτερες από τα παραπάνω όρια.

Η περιγραφή αυτή είναι κάπως απλουστευμένη ώστε να γίνεται κατανοητή. Έχουν θεσπιστεί αυστηρά κριτήρια, με δοκιμασία ανίχνευσης και δοκιμασία διάγνωσης. Στην κλινική πράξη, οι περισσότεροι γυναικολόγοι εφαρμόζουν τη δοκιμασία διάγνωσης εξαρχής, σε όλες τις έγκυες. Όπως είπαμε παραπάνω, η δοκιμασία αυτή γίνεται μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Εξαιρούνται οι έγκυες «υψηλού κινδύνου» που είναι γυναίκες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω παράγονες κινδύνου:

· εκσεσημασμένη παχυσαρκία (Δείκτης μάζας σώματος:ΔΜΣ ³ 30 kg/m2)

· σακχαρώδης διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού

· ιστορικό ΣΔΚ σε προηγούμενη εγκυμοσύνη

· ιστορικό γέννησης μακροσωμικών νεογνών (> 4 kg)

· γλυκοζουρία (σάκχαρο στα ούρα)

Στις γυναίκες αυτές, η εξέταση πραγματοποιείται νωρίτερα στην εγκυμοσύνη.

Αντιμετώπιση

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλαγή στο διαιτολόγιο και έλεγχος της αύξησης του σωματικού βάρους, μπορεί να είναι αυτό που τελικά χρειάζεστε για να διαχειριστείτε τον διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.

Ιδανικές τροφές είναι:

* η κατανάλωση πουλερικών, κρέατος, ψαριών (εννοείται χωρίς το λίπος - πέτσα) και γαλακτοκομικών προϊόντων με χαμηλά λιπαρά. Προτιμούνται τρόποι μαγειρέματος χωρίς χρήση λαδιού όπως βράσιμο, στον ατμό ή στη σχάρα.

* Οι φυτικές ίνες στα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά βοηθούν στη σταθεροποίηση της γλυκόζης στο αίμα, λόγω και της ταχύτερης διέλευσης της τροφής από το έντερο.

* Προτιμήστε τα ψητά και βραστά φαγητά. Καλό είναι να αποφεύγονται όλες τις κατεργασμένες τροφές όπως τα χάμπουργκερ, κατεψυγμένα τρόφιμα όπως πίτσες καθώς και οι σάλτσες που περιέχουν λίπη και τα dressing στις σαλάτες.

Μια συμβουλή που μπορεί να σας δώσει ο γιατρός σας - μαζί ίσως και με έναν μετρητή σακχάρου για να εξετάζεστε μόνη σας - είναι τα μικρά και τακτά γεύματα, για να βοηθήσετε τον οργανισμό σας να μεταβολίζει καλύτερα τη γλυκόζη.

Εάν τα μέτρα αυτά δεν αποδώσουν στο σωστό έλεγχο του σακχάρου, τότε ο γιατρός σας (συνήθως σε συνεργασία με έναν ενδοκρινολόγο) θα σας συστήσουν την έναρξη αγωγής με ινσουλίνη μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Τα από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα, αντενδείκνυνται στην εγκυμοσύνη!

Επηρεάζεται το έμβρυο από το σακχαρώδη διαβήτη;

Το ποσοστό εμφάνισης διαπλαστικών ανωμαλιών είναι ελαφρώς πιο αυξημένο στα έμβρυα διαβητικών μητέρων. Εντούτοις, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης κυήσεως δεν εμφανίζεται πριν το 2ο τρίμηνο, το τρίμηνο στο οποίο όλα τα ζωτικά όργανα του μωρού σας έχει ήδη σχηματιστεί, οπότε ο κίνδυνος να επηρεαστεί το μωρό σας, είναι σχετικά μικρός.

Σε περίπτωση μη καλής ρύθμισης του διαβήτη, είναι δυνατό να παρουσιαστούν ορισμένες επιπλοκές στο έμβρυο, με πιο συχνή το αυξημένο βάρος του εμβρύου (συχνά πάνω από 4 κιλά) και πιο τραγική τον ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου, κυρίως κατά τον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης. Για το λόγους αυτούς, οι περισσότεροι μαιευτήρες συστήνουν την περάτωση του τοκετού μόλις συμπληρωθούν οι 38 εβδομάδες. Ο τοκετός σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί κάλλιστα να γίνει κολπικά ενώ η καισαρική τομή θα γίνει όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.

Το μωρό σας, μετά την γέννησή του , μπορεί να έχει χαμηλά επίπεδα γλυκόζης, ή υπογλυκαιμία, και ίσως να χρειαστεί να εξετάζεται τακτικά μέχρι τα επίπεδα του σακχάρου του να επανέλθουν στο κανονικό.

Τι συμβαίνει μετά τον τοκετό;

Τα επίπεδα γλυκόζης επανέρχονται συνήθως στα φυσιολογικά όρια μετά τη γέννα, αλλά για προληπτικούς λόγους, θα πρέπει να κάνετε πάλι μετά από 6 εβδομάδες που γεννήσατε, μια εξέταση ανοχής στη γλυκόζη. Από τη στιγμή που εμφανίσατε σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη σας, είναι πολύ πιθανό να ξαναεμφανιστεί σε μελλοντική εγκυμοσύνη.

Είναι σημαντικό όμως να γνωρίζετε, πως αν ακολουθήσετε ένα υγιεινό διαιτολόγιο, μπορείτε να μειώσετε τους κινδύνους επανεμφάνισής του.

[spirgeo]

Ο ορισμός του σακχαρώδους διαβήτη στην εγκυμοσύνη (ΣΔΚ) είναι η διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη διαπιστωμένη για πρώτη φορά κατά την εγκυμοσύνη.Η πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αφορά περίπου στο 2% των εγκύων, και πρέπει να διαγνωστεί εγκαίρως, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Η μηνιαία εξέταση ούρων είναι ένας από τους πλέον αξιόπιστους τρόπους να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε κάποιες σοβαρές ασθένειες, μεταξύ αυτών και εκείνη του σακχαρώδους διαβήτη κυήσεως. Ενδεικτικά, οι έγκυες με κλινικό διαβήτη, νοιώθουν δίψα, κούραση, και την ανάγκη να επισκεφτούν την τουαλέτα, σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι πριν.

Αλλά τα συμπτώματα τις περισσότερες φορές δεν είναι φανερά, και ο ευκολότερο τρόπος για να καταλάβετε είναι οι συχνές εξετάσεις ούρων για τυχόν ίχνη σακχάρου.

Τι συμβαίνει στο σώμα;

Όταν τρώτε , το σώμα σας παράγει μια ορμόνη, την ινσουλίνη, που είναι και η υπεύθυνη για την ποσότητα του σακχάρου στο αίμα. Όταν είστε έγκυος, το σώμα σας χρειάζεται παραπάνω ποσότητα ινσουλίνης, και αν δεν υπάρχει αρκετή (είτε λόγω ελαττωματικής παραγωγής από το πάγκρεας είτε λόγω ελαττωματικής δραστικότητας), τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας ανεβαίνουν - και αυτό είναι που ονομάζουμε σακχαρώδη διαβήτη κυήσεως. Επίσης, επειδή η εγκυμοσύνη είναι μια «διαβητογόνος» κατάσταση, μπορεί να επιδεινωθεί ένας προϋπάρχων υποκλινικός διαβήτης.

Επειδή ο - μη ρυθμισμένος- σακχαρώδης διαβήτης της εγκυμοσύνης αυξάνει τους κινδύνους για εμφάνιση επιπλοκών τόσο στο έμβρυο όσο και στη μητέρα (όπως η ανάπτυξη υπέρτασης ή προεκλαμψίας), πρέπει να παρακολουθείται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μετά τον τοκετό θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η κατάσταση της μητέρας, γιατί υπολογίζεται πως 40% των γυναικών αυτών μπορεί να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (μη ινσουλινοεξαρτώμενο) μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Πώς τίθεται η διάγνωση;

Σε κάθε ραντεβού σας με τον γυναικολόγο, θα κάνετε και εξετάσεις για να δείτε τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Ο πιο εύκολος τρόπος όμως, είναι με μια απλή εξέταση ούρων, γιατί η γλυκόζη εμφανίζεται στα ούρα όταν ξεπεράσει κάποια επίπεδα στο αίμα. Πολλές έγκυες γυναίκες είχαν αυξημένα τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα χωρίς όμως να έχουν διαβήτη, οπότε μην ανησυχήσετε αν τα νούμερα είναι υψηλά – το πιο πιθανό είναι να σας παραπέμψει ο γιατρός σας να κάνετε κάποιες επιπλέον εξετάσεις.

Σήμερα, σε όλες τις έγκυες που διανύουν την 24η - 28η εβδομάδα κύησης και που δεν είναι υψηλού κινδύνου, πραγματοποιείται μια εξέταση που λέγεται καμπύλη γλυκόζης.

· Για να γίνει αυτή η εξέταση πρέπει να έχει προηγηθεί μια νύχτα χωρίς να έχετε φάει τίποτα, ακολουθούμενη από μια εξέταση αίματος.

· Θα σας δώσουν ένα ζαχαρούχο υγρό (για παράδειγμα νερό με ζάχαρη ή κάποιο ισοτονικό ποτό) και θα δουν μετά από αυτό, πως μεταβολίζεται η ζάχαρη από τον οργανισμό σας.

· Αν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι σε υψηλά επίπεδα μετά από 1 και 2 ώρες που σας δόθηκε το ζαχαρούχο υγρό, αυτό σημαίνει ότι το σώμα σας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη.

Οι φυσιολογικές τιμές μετά από χορήγηση 100 γραμμαρίων γλυκόζης, είναι

mg/dl

mmol/l

γλυκόζη νηστείας

95

5.3

γλυκόζη σε 1 ώρα

180

10.0

γλυκόζη σε 2 ώρες

155

8.6

γλυκόζη σε 3 ώρες

140

7.8

Για να χαρακτηρισθεί η δοκιμασία διάγνωσης θετική, δύο ή περισσότερες τιμές πρέπει να είναι ίσες ή μεγαλύτερες από τα παραπάνω όρια.

Η περιγραφή αυτή είναι κάπως απλουστευμένη ώστε να γίνεται κατανοητή. Έχουν θεσπιστεί αυστηρά κριτήρια, με δοκιμασία ανίχνευσης και δοκιμασία διάγνωσης. Στην κλινική πράξη, οι περισσότεροι γυναικολόγοι εφαρμόζουν τη δοκιμασία διάγνωσης εξαρχής, σε όλες τις έγκυες. Όπως είπαμε παραπάνω, η δοκιμασία αυτή γίνεται μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Εξαιρούνται οι έγκυες «υψηλού κινδύνου» που είναι γυναίκες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω παράγονες κινδύνου:

· εκσεσημασμένη παχυσαρκία (Δείκτης μάζας σώματος:ΔΜΣ ³ 30 kg/m2)

· σακχαρώδης διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού

· ιστορικό ΣΔΚ σε προηγούμενη εγκυμοσύνη

· ιστορικό γέννησης μακροσωμικών νεογνών (> 4 kg)

· γλυκοζουρία (σάκχαρο στα ούρα)

Στις γυναίκες αυτές, η εξέταση πραγματοποιείται νωρίτερα στην εγκυμοσύνη.

Αντιμετώπιση

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλαγή στο διαιτολόγιο και έλεγχος της αύξησης του σωματικού βάρους, μπορεί να είναι αυτό που τελικά χρειάζεστε για να διαχειριστείτε τον διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.

Ιδανικές τροφές είναι:

* η κατανάλωση πουλερικών, κρέατος, ψαριών (εννοείται χωρίς το λίπος - πέτσα) και γαλακτοκομικών προϊόντων με χαμηλά λιπαρά. Προτιμούνται τρόποι μαγειρέματος χωρίς χρήση λαδιού όπως βράσιμο, στον ατμό ή στη σχάρα.

* Οι φυτικές ίνες στα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά βοηθούν στη σταθεροποίηση της γλυκόζης στο αίμα, λόγω και της ταχύτερης διέλευσης της τροφής από το έντερο.

* Προτιμήστε τα ψητά και βραστά φαγητά. Καλό είναι να αποφεύγονται όλες τις κατεργασμένες τροφές όπως τα χάμπουργκερ, κατεψυγμένα τρόφιμα όπως πίτσες καθώς και οι σάλτσες που περιέχουν λίπη και τα dressing στις σαλάτες.

Μια συμβουλή που μπορεί να σας δώσει ο γιατρός σας - μαζί ίσως και με έναν μετρητή σακχάρου για να εξετάζεστε μόνη σας - είναι τα μικρά και τακτά γεύματα, για να βοηθήσετε τον οργανισμό σας να μεταβολίζει καλύτερα τη γλυκόζη.

Εάν τα μέτρα αυτά δεν αποδώσουν στο σωστό έλεγχο του σακχάρου, τότε ο γιατρός σας (συνήθως σε συνεργασία με έναν ενδοκρινολόγο) θα σας συστήσουν την έναρξη αγωγής με ινσουλίνη μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης. Τα από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα, αντενδείκνυνται στην εγκυμοσύνη!

Επηρεάζεται το έμβρυο από το σακχαρώδη διαβήτη;

Το ποσοστό εμφάνισης διαπλαστικών ανωμαλιών είναι ελαφρώς πιο αυξημένο στα έμβρυα διαβητικών μητέρων. Εντούτοις, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης κυήσεως δεν εμφανίζεται πριν το 2ο τρίμηνο, το τρίμηνο στο οποίο όλα τα ζωτικά όργανα του μωρού σας έχει ήδη σχηματιστεί, οπότε ο κίνδυνος να επηρεαστεί το μωρό σας, είναι σχετικά μικρός.

Σε περίπτωση μη καλής ρύθμισης του διαβήτη, είναι δυνατό να παρουσιαστούν ορισμένες επιπλοκές στο έμβρυο, με πιο συχνή το αυξημένο βάρος του εμβρύου (συχνά πάνω από 4 κιλά) και πιο τραγική τον ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου, κυρίως κατά τον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης. Για το λόγους αυτούς, οι περισσότεροι μαιευτήρες συστήνουν την περάτωση του τοκετού μόλις συμπληρωθούν οι 38 εβδομάδες. Ο τοκετός σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί κάλλιστα να γίνει κολπικά ενώ η καισαρική τομή θα γίνει όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.

Το μωρό σας, μετά την γέννησή του , μπορεί να έχει χαμηλά επίπεδα γλυκόζης, ή υπογλυκαιμία, και ίσως να χρειαστεί να εξετάζεται τακτικά μέχρι τα επίπεδα του σακχάρου του να επανέλθουν στο κανονικό.

Τι συμβαίνει μετά τον τοκετό;

Τα επίπεδα γλυκόζης επανέρχονται συνήθως στα φυσιολογικά όρια μετά τη γέννα, αλλά για προληπτικούς λόγους, θα πρέπει να κάνετε πάλι μετά από 6 εβδομάδες που γεννήσατε, μια εξέταση ανοχής στη γλυκόζη. Από τη στιγμή που εμφανίσατε σακχαρώδη διαβήτη στην εγκυμοσύνη σας, είναι πολύ πιθανό να ξαναεμφανιστεί σε μελλοντική εγκυμοσύνη.

Είναι σημαντικό όμως να γνωρίζετε, πως αν ακολουθήσετε ένα υγιεινό διαιτολόγιο, μπορείτε να μειώσετε τους κινδύνους επανεμφάνισής του.

[mairoula]

μπράβο ρε κορίτσια για την πληροφόρηση...

αν και όλες λίγο πολύ τα ξέρουμε καλό είναι να τα ξαναδιαβάζουμε για να μην κάνουμε υπερβολές.

καλημέρα

[mairoula]

μπράβο ρε κορίτσια για την πληροφόρηση...

αν και όλες λίγο πολύ τα ξέρουμε καλό είναι να τα ξαναδιαβάζουμε για να μην κάνουμε υπερβολές.

καλημέρα

[mairoula]

μπράβο ρε κορίτσια για την πληροφόρηση...

αν και όλες λίγο πολύ τα ξέρουμε καλό είναι να τα ξαναδιαβάζουμε για να μην κάνουμε υπερβολές.

καλημέρα

[mairoula]

μπράβο ρε κορίτσια για την πληροφόρηση...

αν και όλες λίγο πολύ τα ξέρουμε καλό είναι να τα ξαναδιαβάζουμε για να μην κάνουμε υπερβολές.

καλημέρα

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

Σπυριδούλα οι τιμές είναι απο το δάχτυλο ή απο φλέβα??Γιατί απο φλέβα εγώ είχα 84.

Απο δάχτυλό, νηστείας 96 και σε 2 ώρες 140.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

Σπυριδούλα οι τιμές είναι απο το δάχτυλο ή απο φλέβα??Γιατί απο φλέβα εγώ είχα 84.

Απο δάχτυλό, νηστείας 96 και σε 2 ώρες 140.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

Σπυριδούλα οι τιμές είναι απο το δάχτυλο ή απο φλέβα??Γιατί απο φλέβα εγώ είχα 84.

Απο δάχτυλό, νηστείας 96 και σε 2 ώρες 140.

[ΕΛΕΝΑ.Ρ]

Σπυριδούλα οι τιμές είναι απο το δάχτυλο ή απο φλέβα??Γιατί απο φλέβα εγώ είχα 84.

Απο δάχτυλό, νηστείας 96 και σε 2 ώρες 140.

[babylove!]

koritsia poly xrisima ola mprabo sas!!!synexiste boithate poly.

[babylove!]

koritsia poly xrisima ola mprabo sas!!!synexiste boithate poly.

[babylove!]

koritsia poly xrisima ola mprabo sas!!!synexiste boithate poly.

[babylove!]

koritsia poly xrisima ola mprabo sas!!!synexiste boithate poly.

[veta]

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ SPIRGEO ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΠΟΡΙΕΣ.ΜΠΡΑΒΟ!! ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΕ

[veta]

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ SPIRGEO ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΠΟΡΙΕΣ.ΜΠΡΑΒΟ!! ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΕ

[veta]

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ SPIRGEO ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΠΟΡΙΕΣ.ΜΠΡΑΒΟ!! ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΕ

[veta]

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ SPIRGEO ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΠΟΡΙΕΣ.ΜΠΡΑΒΟ!! ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΕ