Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Λοιπον...μετα απο χρονια προσπαθειων και εξωσωματικες αποφασισα πως πρεπει λιγο να "κουλαρω" γιατι η ψυχολογια μου κ το.κλιμα στο γαμο μου χειροτερευε!παιζω το τελευταιο μου χαρτι και λεω:μια ακομη προσπαθεια,μετα τελος!αν δεν ερθει κ παλι τοτε κριμα αλλα θα το παρω αποφαση!γινεται ολη η διαδικασια στην ελλαδα(μενω εξωτερικο)κ μετα τις 12 μερες παω το πρωι στο κεντρο ν δωσω αιμα και.αμεσως μετα για αεροδρομιο!πετουσαμε για επιστροφη!καταφερνω να το ξεχασω και πεφτω με τα μουτρα στα αφορολογητα χωριζοντας με τον αντρα μου οταν ξαφνικα χτυπαει το τηλ και ειμαι στα αρωματα!τελειως αφερημενη απαντω και ακουω:ιωαννα...συγχαρητηρια!τα καταφεραμε!!θα σας πω μονο.να φανταστειτε πως συναντηθηκα παλι με τον καλο μου!σαν ασπρομαυρη ταινια!τρεχαμε να αγκαλιαστουμε κλαιγοντας(ειναι ενα σκηνικο τρυφερο.και γελοιο ταυτοχρονα)!η εγκυμοσυνη κυλησε αψογα!χωρις ενοχλητικα.συμπτωματα κ ετσι δουλευα μεχρι κ που μπηκα στο μηνα μου!φυσικα ημουν μεσα στο αγχος σκεφτοντας παντα το χειροτερο και φου εφτασε η πητ μου λεει ο γιατρουδακος μου(απο τον θεο σταλμενος)θες να μπεις μεσα με προκληση?δε ξερω θελω να το σκεφτω!μου δινει το παραπεμπτικο για νοσοκομειο.ααφηνοντας τα ολα στη δικη μου κριση!λεω στον αντρα μου παμε να δοκιμασουμε!απο εδω και περα μπορει να βγει!μπαινω την επομενη μερα λοιπον με προκληση!κανω προκληση 2 φορες τη μερα για τις επομενες 3 μερες!πονοι ναι,διαστολη οχι!παρε παυσιπονο!κυριακη πρωι παλι τα ιδια(μπηκα πεμπτη)κ αλλο παυσιπονο!φευγει ο αντρας μου στη δουλεια κ μενω με μαμα και αδερφη.να περιμενω να περασουν οι πονοι!τιποτα ομως!οπου η μαμα μ λεει στην αδερφη μου:για κρατα χρονο βρε χριστινα να δουμε!εγω:ασε μας καλε μαμα!δεν γενναω ακομα!θα περασει που θα παει!εκει λοιπον ειχα πονους καθε 3 λεπτα και μετα απο πολυ λιγο στα 2 λεπτα!η αδερφη κ η μαμα μου κοιταζοντε σοκαρισμενες!εγω σαν τη τρελη ρωταω:τι?τι?τι?τιιιι????αρχιζουν καποια δακρυα απο.τον πονο να τρεχουν κ μου λεει η μαμα μου μαλλον γεννας!εεεε??τωρα???φοβαμαιιιι!στο καπακι δινω εντολη στην αδερφη να παρει τον μελλον χαζομπαμπα τηλ ενω εμενα μου σπανε τα νερα και ντρεπομαι να πω οτι κατουρηθηκα(χαχαχαχα)ο μπαμπας διακτινιζεται και μαζι με τη μαια στις 19:00 μπαινω στην αιθουσα τοκετου!πονος και επισκληριδιο!αναθεμα στον αναισθησιολογο που μιλαει ασταματητα(δυστυχως οχι ελληνικα)και πολυ γρηγορα και εγω δε καταλαβαινω χριστο!το μονο που επιασα ειναι να με μαλωνει γιατι απο το δοκιμαστικο ευτυχως τσιμπημα κουνηθηκα!παει και αυτο!η ωρα ειναι 22:00 και εγω ειμαι σε νιρβανα!παει ο συζηγος να φερει τη πεθερα και εγω μενω στην αιθουσα με τη μαμα μου κ σχολιαζουμε το συστημα ελλαδα και εδω!κατα τις 01:00 με το συζηγο διπλα μας παιρνει ο υπνος!στις 2 με ξυπνανε!διαστολη 10!!!μειωνουν επισκληριδιο και ερχονται οι πονοι μου!σπρωξε!!!πως ομως????δε ξερω!!!(αλλο κομματι κ αυτο)μεχρι τις 6 εσπρωχνα κοριτσια!!τιποτα..πουθενα.ο μπεμπης!απελπιστηκα!ερχεται ο γιατρος να.μου πει πως μαμα και γιος ειναι πολυ ταλαιπωρημενοι κ ο μπεμπης αργα μεν αλλα σταδιακα χανει παλμους!τι??????καισαρικη???μα δεν θελω???το μωρο μου ομως..!!και εκει ξεκιναει το μινι μαρτυριο!απαγορευεται ο συζηγος να.μπει μαζι μου μεσα(γκρρρρρ)και εμφανιζεται κ ο αναισθησιολογος"αμαξοστοιχια"!!παθαινω σπασμους και ο γιατρος προσπαθει να με ηρεμησει και να με συνεφερει!δε καταφεραν να φερουν τη θερμοκρασια μου στα κανονικα της μεχρι που ειδα το μωρο μου!ξημερωματα δευτερας στις 06:37 και ημερομηνια 28 Οκτωβριου ηρθε ο δικος μου επαναστατης!!μα τι ομορφο που ειναι!ειναι δικο μου?εγινα μαμα?ειμαστε γονεις!ειναι το πιο ομορφο πλασμα!αν και συναισθηματικα ειμαι μουδιασμενη(κ σωματικα)καταφερνω οταν τον φερνουν διπλα στο προσωπο μου να τον φιλησω και να τον καλως ορισω!!εσενα περιμενα ολη μου τη ζωη!για εσενα γεννηθηκα και εγω!!για εσενα εκλαιγα!εσενα ζητουσα!σε εσενα μιλουσα!!!για εσενα προσευχομουν,προσκυνουσα!!!ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ!!Σ'ευχαριστω θεε μου!Και την Αγια Ειρηνη Χρυσοβαλαντω!

Με αφησαν 3 ωρες στην ανανηψη και οταν μπαμπας και γιος ανταμωσαν εγω ελειπα!αυτο που μου ειπε ο καλος μου ηταν οτι μολις τον ειδε σοκαριστηκε με το σχημα του κεφαλιου του μωρου και το πρωτο που ρωτησε ηταν ανα θα μεινει ετσι για παντα!χαχαχαχαχα(ειχε το συνηθες ωοειδες σχημα)

Η αναρρωση ηταν δυσκολη!Παρ'ολα αυτα ειχα το μωρο διπλα.μου 24 ωρες το 24ωρο κ το θηλαζα με οσο γαλα ειχα!

Ακομα δεν εχω συμφιλιωθει με την ιδεα της καισαρικης και ακομα ποναει η ψυχη μου(μη με ρωτατε γιατι) αλλα εδω και ενα χρονο ζω τις καλυτερες μερες της μεχρι τωρα ζωης μου!προσευχομαι να προσεχει ο θεουλης ολα τα παιδακια του κοσμου!

Ξερω οτι ειναι πολυ μεγαλο το ποστ αλλα προσπαθησα να το συρρικνωσω οσο μπορουσα!10000 συγνωμη αλλα το ειχα αχτι να μπω μια μερα και να γραψω τη δικη μου ιστορια τοκετου!σας ευχαριστω ολες πολυ και ειδικα τα κοριτσια που ηταν διπλα μου μεσω του μαμμυ απο τοτε που ξεκινησα τον δικο μου αγωνα!σας φιλω...

Δημοσίευση

Να σας ζήσει και να το χαίρεστε το παιδάκι σας!!!!!!!!!!! 

Μη στεναχωριέσαι για την καισαρική, κι εγώ το πρώτο με καισαρική το γέννησα, λόγω ψηλής πίεσης και απογοητεύτηκα πολύ, ενώ το δεύτερο πήγα να το γεννήσω φυσιολογικά, αλλά μετά από πεντακόσιες ώρες ωδινών, καταλήξαμε και πάλι σε καισαρική, λόγω προβληματικής θέσης του μωρού! 

Και πάλι να σας ζήσει!

  • 2 weeks later...
Δημοσίευση

Να σας ζησει το αγορακι σας!

Να το χαιρεστε και να ειναι παντα υγιης και γερος!

Συγκινηθηκα με την ιστορια σου γιατι διαβαζα τον αγωνα σου απο παλια...μπραβο που δεν τα παρατησες και με την πιστη σας Ο Θεος σας βοηθησε κι σας ευλογησε με το δωρο Του για ολες αυτες τις προσπαθειες σας!

  • 3 years later...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...