Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπερα κοριτσια....

 

να ξανασυστηθω καλυτερα...εχω μια κορη 19μηνων και ειμαι ξανα εγγυος με πητ 16/09/14.

στην πρωτη εγγυμοσυνη μου εκατσα ενα μηνα ξαπλα στον εβδομο λογω συσπασεων...σε λιγες μερες μπαινω στον εβδομο και τρεμω οτι θα γεννησω προωρα...το κοριτσι μου ειναι πολυ ζωηρο και ολη μερα πραγματικα τρεχω...σημερα επεσα κιολας αλλα ευτυχως προλαβα και γονατισα και εβαλα και το ενα μου χερι και δεν τρανταχτηκα...κλωτσησε και το μωρο και συνηλθα λιγο...

επισης η μικρη δεν παει πουθενα θελει μονο εμενα και ζηταει αγκαλιες....ο αντρας μου δουλευει  η πεθερα μου επισης η μανα μου και η αδερφη μου ειναι μακρυα...πως θα τα βγαλω περα μεχρι να γεννησω?μ επιασαν τα ψυχολογικα μου...ειναι σαν να μην ειμαι εγγυος οτι το δευτερο το εχω βαλει σε δευτερη μοιρα...δεν προσεχω καθολου γιατι δεν μπορω...φοβαμαι οτι θα παθει κατι και θα φταιω εγω που δεν μπορουσα να προσεξω που δεν μαλωσα την κορη μου που δεν την αφησα να κλαιει και την πηρα μετα απο λιγο αγκαλια...

πραγματικα πειτε μου τι κανατε εσεις που εχετε παιδια σχετικα κοντα το ενα με το αλλο...

 

Δημοσίευση

Γεια σου Ιωάννα! Καταρχήν ψυχραιμία! Ειμαι ακριβώς στην ίδια φάση με σένα και σε καταλαβαινω απολυτα. έχω κι εγω μια κορη λιγο μεγαλυτερη απο τη δικιά σου 3.5 χρονων αλλά δεν έχει καμία σημασία γιατι ειτε μιλάω σε τοιχο ειτε μιλάω σε αυτην ειναι το ιδιο. Ειμαι 3,5 μηνων εγκυος και δεν εχω βοηθεια απο πουθενα γιατι ζουμε σε αλλη πολη απο αυτες των γονιών μας... Δυστυχως για εμας δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα παρα μονο να βοηθανε οι αντρες μας και να οπλιστουμε με ΜΕΓΑΛΗ  υπομονη. Πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό σου, να μη τη σηκωνεις αγκαλια παρα μονο οταν καθεσαι και να παρεις διαφορα μικροπραγματα για ωρα αναγκης οταν την πιανει η ζωηράδα της να την μπλοκάρεις, για να μην αφινιάζει. μια σβουρα, μια κουκλιτσα, αυτοκόλλητα, οτιδηποτε μπορει να σου φανει χρησιμο ακομα και πραγματα που ηδη εχεις στο σπιτι, πχ καλαμακια σε διαφορα χρωματα. Εγω οταν λειπει ο αντρας μου στη δουλεια την απασχολω με χειροτεχνιες, φτιαχνουμε διάφορα κολάζ, τη βαζω και κοβει χαρτια και τα κολλάει και αλλα τετοια παρομοια. Ακομη τη βαζω να δει παιδικα το ξερω οτι δε πρεπει  πολυ τηλεοραση αλλα και τι να κανω οταν ειμαι μονη μου? Ειναι δυσκολο για ενα μωρακι 19 μηνων να καταλαβει οτι δεν μπορεις να το παιρνεις αγκαλια αλλα και η δικια μου που καταλαβαινει τι της λεω με εκμεταλευεται, δεν τρωει το φαι της, κανει πεισματα...  θελω να σου πω οτι την υπομονη θα την χρειαστεις και για αργοτερα που θα μεγαλωσει και θα έχεις και ένα νεογέννητο που θα θέλει την αμέριστη προσοχή σου. Και στη τελικη δε θα παθει και τιποτα αμα δεν τη παρεις αγκαλια αστην να κλαψει θα κουραστει και θα σταματησει καποια στιγμη ή εκεινη την ωρα που ζητάει να την παρεις δωστης κατι να ξεχαστει. Δεν ξέρω αν ο αντρας σου προσφέρει πολύ ή λίγο μεσα στο σπίτι ή κοιτάει τη μικρή λιγο ή περισσότερο.. Εγώ από την αρχή τον έβαλα στα δυσκολα και τωρα κάνει πάρα πολλά πράγματα μόνος του, στη μικρή μου, Την κάνει πάντα αυτός μπανιο από μωρο, παιζουν πανε κουνιες, εχουν χρόνο μαζι και εγω εχω χρονο για τον αυατο μου! και Δε με έχει ανάγκη οταν εγω λειπω στη δουλεια ή τωρα που είμαι εγκυος και δεν πολυ ασχολουμαι με δουλιες.. Κανει όλο το σπίτι μονος του. Γιατί του είπα από την αρχή το πιο απλό.

 

Πως, ότι και να κάνει ΜΑΖΙ με τη κόρη του, ή ΓΙΑ την κόρη του, ΔΕΝ θα το κάνει για εμένα. Δεν θα το κάνει για να βοηθήσει εμένα. Θα το κάνει πάνω ΑΠ'ΟΛΑ για να έχει ΑΥΤΟΣ μια καλή σχέση με την κόρη του με γέρές βάσεις που ξεκινάνε απο ΤΩΡΑ που ειναι μωρο. 

 

Ελπίζω να σε βοήθησα λιγακι. Κοιτα τον εαυτό σου και το μωρακι που εχεις στη κοιλιτσα. Το οφείλεις και σε ΄σενα και σε αυτό! Εγώ σου εύχομαι μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη και με ένα μόνο πονάκι!

Δημοσίευση

 δεν εχω βοηθεια απο πουθενα γιατι ζουμε σε αλλη πολη απο αυτες των γονιών μας... Δυστυχως για εμας δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα παρα μονο να βοηθανε οι αντρες μας και να οπλιστουμε με ΜΕΓΑΛΗ  υπομονη.

 

ναι...βοηθαει...πεταει τα σκουπιδια λιγο πριν σκουλικιασουν...α επλυνε και 2φορες τα πιατα τους τελευταιους 6μηνες....

 

Πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό σου, να μη τη σηκωνεις αγκαλια παρα μονο οταν καθεσαι και να παρεις διαφορα μικροπραγματα για ωρα αναγκης οταν την πιανει η ζωηράδα της να την μπλοκάρεις, για να μην αφινιάζει. μια σβουρα, μια κουκλιτσα, αυτοκόλλητα, οτιδηποτε μπορει να σου φανει χρησιμο ακομα και πραγματα που ηδη εχεις στο σπιτι, πχ καλαμακια σε διαφορα χρωματα.

 

με τα καλαμακια παιζει....τα σκορπαει παντου και μετα τα μαζευω μπουσουλωντας και μολις τελειωσω εχεται τα παίρνει και τρεχει και τα ξαναριχνει....

 

Ακομη τη βαζω να δει παιδικα το ξερω οτι δε πρεπει  πολυ τηλεοραση αλλα και τι να κανω οταν ειμαι μονη μου?

 

ντα ντα ντα....βαζω τη ντορα...αλλο αλλο...τι θες αγγελικη? αγκο αγκο αγκο...βαζω το ντιεγκο....σε 10λεπτα...αλλο αλλο αλλο....τι να βαλς τωρα? μαου μαου...βαζω και το μικυ μαους....και φτου απ την αρχη....

 

Εγώ από την αρχή τον έβαλα στα δυσκολα και τωρα κάνει πάρα πολλά πράγματα μόνος του, στη μικρή μου, Την κάνει πάντα αυτός μπανιο από μωρο, παιζουν πανε κουνιες, εχουν χρόνο μαζι και εγω εχω χρονο για τον αυατο μου! 

 

στο μπανιο εκεινος την κραταει και εγω την λουζω και οποτε την πηρε μονος του εξω γυρισαν σε λιγοτερο απο 3τεταρτα κλαιγοντας με αναφιλητα....και αυτο το μισαωρο συνηθως σιδερωνω καθαριζω το μπανιο κανω πραγματα που δεν μπορω να κανω με το μωρο....

 

Ελπίζω να σε βοήθησα λιγακι. Κοιτα τον εαυτό σου και το μωρακι που εχεις στη κοιλιτσα. Το οφείλεις και σε ΄σενα και σε αυτό! Εγώ σου εύχομαι μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη και με ένα μόνο πονάκι!

 

ενταξει νομιζω οτι τα γραφω τραγικα λογω απελπισιας....δεν ξερω..καλη και τελειομηνη εγκυμοσυνη και σε σενα....

Δημοσίευση

Να θέσεις όρια και στη μικρη και στον αντρα σου. σε κανουν οτι θελουν. Να είσαι αυστηρη και με τους δυο για να μη σε εκμεταλευονται.

Στη κορη σου πες της εκεινη την ωρα δεν εχει αλλα παιδικα. εχει αυτα. θελεις να το δεις καλως αν δε θελεις τη κλεινω τη τηλεοραση. 

μη της δινεις καλαμακια αφου τα σκορπαει ή αφησε τα εκει κατω να τα μαζεψει ο αντρας σου.Ζητησε του το ευγενικα.  αν δεν τα μαζεψει αφησε τα κατω ενα μηνα. ΕΣΥ ΜΗΝ ΤΑ ΜΑΖΕΨΕΙΣ.

Στον αντρα σου κανε για αρχη μια συζητηση ηρεμα οταν κοιμαται το μωρο και πες του τα προβληματα σου. οτι δε πρεπει να κουραζεσαι οτι δε πρεπει να γινουν συσπασεις για να μη γεννησεις προωρα και τα σχετικα..αν δεις οτι δεν καταλαβαινει με το καλο τοτε με καποιο τροπο πρεπει να καταλαβει πρωτου πεσεις κατω και κυνδινευσει η υγεια σου.  ασε το σπιτι ασυμαζευτο μη μαγειρευεις μη του σιδερωνεις τα ρουχα μην τον υπηρετεις γενικα. και αν τολμησει και σου πει κατι εσυ με ψυχραιμια θα του πεις οτι αφου δε συμμορφωνεται εσυ δεν εχεις σκοπο να ουτε να τρελαθεις ουτε να παθει κατι το μπεμπε.

Δε πειραζει που κλαει μαζι του στο μπανιο. πες του τι να κανει απο πριν την κανει μπανιο για να μη κλαει. και αν αρχισει και κλαει ή διαμαρτυρηθει ο αντρας σου και σε φωναξει να πας εσυ πες δε μπορω ποναω. γενικα να του δινεις ευθυνες και αρμοδιοτητες ριξτον στα βαθεια και μη φοβασαι οτι θα πνιγει. θα κολυμπησει θα ανακαστει να το κανει.

Τι άλλο να σου πω κορίτσι μου εγώ αυτα πιστευω και αυτα κανω τωρα ειναι δεν ειναι σωστα, σε μενα ειχαν αποτελεσμα και δεν εχω θεμα. 

καλη επιτυχια παντως αν τα εφαρμοσεις

Δημοσίευση

αχ ρε κοριτσι καλα τα λες....αλλα στην πραξη τι γινεται?

το εχουμε συζητησει το θεμα απειρες φορες αλλα εγω τα λεω εγω τ ακουω...γυρναει το απογευμα απο την δουλεια ειναι κουρασμενος δεν λεω...αλλα δεν μπορει να καταλαβει οτι κουραζομαι κ εγω στο σπιτι... "σιγα μωρε τι κανεις?ενα φαι και πινεις καφεδες ολη μερα..."η μονιμη απαντηση του....ελεος πια...χθες βγηκε ο κυριος και του ειπα αν γυρισει μετα τις 11 θα βρει στην πορτα τον συρτη...11παρα τεταρτο τσουκου τσουκου μπηκε με παγωτο στο χερι να με καλοπιασει...αρε ξυλο που θελει...

η δε αγγελικη σημερα μου εβγαλε την πιστη...πηδηξε και βγηκε απο το παρκο...εκλεγε 1ωρα γιατι ηθελα να την ταισω και αυτη ηθελε χυμο...τα παιχνιδια τα κουβαλαει ολο το πρωι στο σαλονι στην κουζινα στο μπανιο....τουβλακια ζωακια παντου...γυρισε γυρισε επαιξε εκλαψε σκαρφαλωσε χτυπησε και τωρα...ησυχια...επιτελους κοιμαται....εχει μεινει ο μικυ στην τηλεοραση αλλα δεν τον ακουω καν.....

Δημοσίευση

Ω βρε κοριτσακι μου ζορια....ισως στις δυσκολες στιγμες να σκεφτεσαι πως θα ναι οταν θα μεγαλωσουν λιγο εκει στα τρια ετη να αυτοεξυπηρετουνται και τα δυο και ποσο αξια μανουλα θα νιωθεις τοτε που θα τα χεις καταφερει μονη....πιστεψε με νιωθεις μεγαλη αυτοικανοποιηση!!

Ως τοτε υπομονη και ακολουθα τις συμβουλες της δυναμικης Joannas....για το μαχαραγια του σπιτιου σας.

Δημοσίευση

ok τελος...

αισθανομαι η πιο αχρηστη μανα...βγηκαμε να πλυνουμε το μπαλκονι την πισινουλα μας τα παιχνιδακια μας...πεξαμε με τα νερα γελασαμε...αληθεια την προσεχα...πεδιλακια να μη γλιστρησει καπελακι για τον ηλιο...τελειωσαμε και γυρισα την πλατη μου να αφησω την σκουπα και....μπουμ...πως χτυπησε στο μαρμαρο που σκαρφαλωσε ακομα δεν καταλαβα...ευτυχως δαγκωσε μονο τα χειλια της και εχει μια γρατσουνια στο πηγουνι...αιμα αιμα αιμα...το ατιμο το χειλι τι αιμα βγαζει...ωχ παναγια μου...τι θεριο μεγαλωνω...

δεν μπορω να την κοιταξω...ντρεπομαι που το λεω..

και οταν λεω στο μαχαραγια μας οτι ειναι ζωηρη μου απανταει "εσυ την εκανες ετσι"

ε ναι αυτο μπορουσα αυτο εκανα..αν μπορουσες ας την εκανες εσυ καλυτερη...αλλα που εισαι?πουθενα!

χθες παλι ηθελε η κυρια να ανεβαινει στο γραφειο και του λεω ρε συ μαλωσε την λιγο εμενα δεν μ ακουει..."καποιος κανει τον καλο και καποιος τον κακο μες στο σπιτι..εγω θα κανω τον καλο. δεν την μαλωνω..." ε ωραια τοτε να το αφησουμε το παιδι να σκοτωθει....δεν νιωθει κοριτσια μου δεν νιωθει και εγω τρελενομαι...ειναι και οι ορμονες στο full και καποια μερα θα του ορμηξω...να τον βαλω κατω και να του παταω το κεφαλι μπας και αδειασει απο τις μαλ...που εχει μεσα...!!! [smilie=nono.gif] ντροπη μου... [smilie=nono.gif]

Δημοσίευση

Δε νομίζω ότι είσαι άχρηστη. Αυτά συμβαίνουν σε όλα τα παιδιά, σε κλάσματα δευτερολέπτου. Όταν ήταν ο δικός μου στην ηλικία της κόρης σου, τον έβαλα τιμωρία στο κρεβατάκι του γιατί πετούσε πράγματα απ' τα παράθυρα, καθόμουν μαζί του στο δωμάτιο, και χωρίς να το καταλάβω, σε χρόνο dt που λένε, πήγε να βγει απ' την κούνια, έκανε τούμπα στον αέρα και προσγειώθηκε με την πλάτη στο πάτωμα... Ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα.

Τον περασμένο Απρίλιο τον κρατούσαν οι γονείς μου, κι όπως έτρεχε σκόνταψε σ' ένα παιχνίδι, έπεσε κάτω και χτύπησε ακριβώς όπως και η μικρή σου στην πισίνα.

Μια χαρά μάνα είσαι, σκέψου ότι στην κατάστασή σου οι περισσότερες (κι εγώ σ' αυτές) δεν κάνουν όλες αυτές τις δουλειές και τις δραστηριότητες με τα παιδιά τους. Εγώ πάντως στις 27 βδομάδες, ούτε μπαλκόνια θα έπλενα, ούτε πισινούλες, ούτε τίποτα! 

Ο άντρας σου πάντως είναι απαράδεκτος... Κι ο δικός μου, μου κάνει τα νεύρα τσατάλια, αλλά τουλάχιστον βοηθά... 

Δημοσίευση

γεια σου κοριτσι μου...μια απο τα ιδια...εχω εναν γιο 25 μηνων ειμαι στον 3ο μηνα κυησης και ολη μερα τρεχω μονη πισω απο τον μικρο!!!

οσο για το να βαλεις ορια στο μωρο οπως ακουσα παραπανω σε τοοοσοοο μικρο μωρο 1,5 ετους ΞΕΧΝΑ ΤΟ!!!

ειναι η ηλικια του να κανει ζαβολιες...και να εξερευνα και να θελει παιχνιδια...

οποτε μονο με τον αντρα σου πρεπει να βαλεις ορια....αυτααα φιλια

Δημοσίευση

τι να κανω μωρε...και μπαλκονια και σπιτι και ολα εγω...

χθες κοριτσια μου πηρε ο αντρας μου την μικρη βολτα...μονος του...το τονιζω μονος του...εκλεγε βεβαια η μικρη στο ασανσερ (την ακουγα) αλλα δεν εδωσα σημασια...

2 ωρες κοριτσια ηρεμησα...πηγανε στο γηπεδο και παιζανε με την μπαλα...γυρισανε 9παρα γιατι η μικρη ζηταγε πλα (πιπιλα) και νανι (ενα αρκουδακι που το παιρνει και κοιμαται) οποτε μολις γυρισανε μπανιο γαλα υπνο....

γυρναει ο βασιλης και μου λεει

-γιατι εισαι ετσι σημερα?δεν θα γκρινιαξεις?

-οχι...

-γιατι?

-γιατι ξεκουραστηκα...

-ε αν ειναι ετσι να την παρω και αυριο...αν ειναι να γλιτωσω την γκρινια...

στα ντουβαρια μιλαω τοσο καιρο?τι σκατα?περιμενω να δω αν θα την παρει και σημερα εστω αυτο το διωρο...αν την παρει εχουμε κανει μια καλη αρχη...για να δουμε...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
    • Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 
    • Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...