Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα σε όλα τα μέλη.

 

Θα ήθελα να σας εκφράσω την πίκρα και τον πόνο μου. Είμαι 38 ετών και έχω ένα παιδί 4 ετών. Προσπαθώ χωρίς αποτέλεσμα να μείνω ξανά έγκυος τα τελευταία 3 χρόνια και αντί αυτού,  ξαφνικά, σταμάτησε η περίοδός μου. Έκανα αιματολογικές εξετάσεις οι οποίες έδειξαν πρόωρη εμμηνόπαυση. Ιστορικό πρόωρης εμμηνόπαυσης δεν υπάρχει στην οικογένεια και ο γιατρός μου ήταν αποκαρδιωτικός. Αν θελήσω να κάνω παιδί μου είπε, θα πρέπει να μπω σε διαδικασία εξωσωματικής με δανεικό ωάριο, και μάλιστα θα πρέπει να το αποφασίσω άμεσα, στη χρονιά που διανύουμε. Ψάχνω απεγνωσμένα να βρω τι έχω κάνει και σταμάτησε η περίοδός μου, σε τι έφταιξα. Δεν πίνω, δεν καπνίζω δεν ξενυχτάω... Μια ωραία πρωϊα είχα ξαθυστέρηση και πέταξα απο την χαρά μου  νομίζοντας πως είμαι έγκυος αλλά μάταια... Ψάχνω μία αιτία, ψάχνω μία ελπίδα, ψάχνω κάτι να με βοηθήσει..   

Δημοσίευση

Anastasia μου θα σου έλεγα να πας και σε άλλο γιατρό... πριν 4 χρόνια έμεινες έγκυος φυσιολογικά και ξαφνικά δεν γίνεται τίποτα? νόμιζα ότι η εμμηνόπαυση έρχεται σιγά σιγά, δηλ. τα τελευταία 5 χρόνια θεωρούνται υπογόνιμα και μετά κόβεται η περίοδος... τι εξετάσεις αίματος έκανες? μήπως πρέπει να κάνεις και άλλες? όπως και να'χει ρώτα και μια άλλη γνώμη!

Δημοσίευση

Δάφνη μου σε ευχαριστω για την απάντηση, σκέφτομαι και εγώ να πάω και σε άλλο γιατρό μα τι νόημα να έχει αφόσον δεν έχω περίοδο? Κόπηκε στα ξαφνικά και έκανα ορμονικές εξετάσεις, στα ύψη οι τιμές (FSH, LH, E2) "καραμπινάτη εμμονόπαυση" μου είπε ο γιατρός.. :(

Δημοσίευση

αχ δεν μου αρεσει να λεω αυτες τις ιστοριες τυπου μια γνωστη μιας φιλης μου αλλα θα στην πω...λοιπον μια φιλη μου χωρις παιδακι μπηκε στη διαδικασια αυτη στα 35 της...ευτυχως ο θεος τη φωτησε και αλλαξε γιατρο...με ιστροφαρμακευτκη βοηθεια καταφερε να κανει δικο της παιδακι(με εξωσωματικη)θα σου προτεινα να πας σε αλλο γιατρο και μαλιστα πολυ εξιδηκευμενο σε θεματα υπογονιμοτητας...

Δημοσίευση

santaloxilo σε ευχαριστώ για την απάντηση, είμαι στη φάση της προσπάθειας να αποδεχτώ αυτό που μου συναίβει.. Δεν είναι τόσο απλό το θέμα μία πρόωρης εμμηνόπαυσης για μία νέα γυναίκα, και δεν είναι μόνο το θέμα τεκνοποίησης, η περίδος σημαίνει πολλά για εμάς τις γυναίκες. Έτσι νιώθω τώρα : νιώθω απογοήτευση και πίκρα. Κατηγορώ τον εαυτό μου που δεν ξεκίνησα ποιο γρήγορα να κάνω δεύτερο παιδί, τουλάχιστο που δεν προσπάθησα. Ουσιαστικά ξεκίνησα ελεύθερες επαφές μετά το 2ο χρόνο ζωής του παιδιού μου. Και να το αποτέλεσμα.  

Δημοσίευση

Anastasia καταλαβαινω το συναισθημα σου αυτο των ενοχων εννοω αλλα δεν συμφωνω..μην το κανεις αυτο στον ευατο σου..κι εγω ημουν με τον καλο μου 7 χρονια μαζι πριν παντρευτουμε...καθε φορα που αργουσε λιγο η περιοδος εμενα με εζωναν τα φιδια και ενω ηξερα οτι θα μαι με αυτον τον ανθρωπο μαζι ,παρακαλουσα να μην ειμαι εγκυος γιατι δεν ημουν ετοιμη..κι τελικα ημουν ετοιμη το 2011 που παντρευτηκαμε...μεχρι σημερα δεν εχουμε καταφερει να κανουμε παιδι..πολλες φορες σκεφτηκα αυτο που λες και πολλα περι ενοχων..οι μη εχοντες παιδια καταλαβαινουν τι θελω να πω(φταιω εγω που δεν του χαριζω ενα παιδι κτλ)αλλα δεν ειναι ετσι...καποια πραγματα απλα δεν γινονται...ξεκινησες ως φυσιλογικος ανθρωπος για την αποκτηση 2 παιδιου..που να φανταστεις τι θα προκυψει;;μην κατηγορεις τον εαυτο σου λοιπον γιατι σαν εσενα ειναι δεκαδες γυναικες..τωρα ως αναφορα το θεμα της περιοδου εχεις δικαιο να λες πως ειναι ενα σοκ μεγαλο για τον οργανισμο σε αυτη την ηλικια...απο την αλλη εγω ειμαι σιγουρη ως εστω με φαρμακευτικη αγωγη κατι θα γινει...εδω ειναι γυναικες που δεν ειχαν ποτε περιοδο και με τα φαρμακα κατι εκαναν..θα σε συμβουλευα επειδη το αγχος ειναι ακομα χειροτερος παραγοντας ειδικα στα γυναικολογικα(δες ποια μιλαει...που ειναι ο γιατροςμου να με καμαρωσει)με ψυχραιμια να παρεις γνωμες ειδικων..ακομα κι αν ειναι αυτο το προβλημα σου πια ειμαι σιγουρη πως θα σου βρουν μια λυση..περιμενουμε νεα σου με αγωνια...και ψηλα το κεφαλι ..για σενα αλλα και για ολες εμας που παλευουμε με αλλα θεματα.....ολα θα πανε καλα καθε προβλημα εχει τη λυση του..ψαξε να παρεις γνωμες!!!!!!!!!!!!!!!!

Δημοσίευση

santaloxilo σε ευχαριστώ και πάλι. Κάπως έτσι ξεκίνησα και εγώ. Ήμουν χρόνια με τον άντρα μου προν παντρευτούμε και φυλαγόμουν σαν τρελλή, μέχρι και τον τελευταίο μήνα πριν το γάμο. Το παιδί ήρθε δύσκολα, με εξατάσεις, επεμβάσεις και θεραπείες. Μετά από 4 χρόνια γάμου. Σε καταλαβαίνω πως νιώθεις. Και κατηγορώ τον εαυτό μου γιατί ενώ ήξερα για μένα ότι δε συλαμβάνω εύκολα, καθυστέρησα πολύ να ξαναρχίσω προσπάθεις. Θα προσπαθήσω να αλλάξω τρόπο σκέψης. Αλλά φαντάζομαι ότι θα χρειαστώ χρόνο.

Δημοσίευση

πάρε το χρόνο σου κοριτσακι μου με ηρεμία και σκέψου τα επόμενα βηματα σου...μην κοιτας τι θα γινοταν αν.....κοιταμε μπροστα!!!Ψηλά το κεφάλι...με ηρεμια και σκέψη και θα βρεθει λυση..οταν εχουμε μπροστα το προβλημα εχουμε και τη λυση...επισκεψου καποιους ειδικους και μιλησε μαζι τιυς και γιατι όχι αν χρειαστει και με καποιον ψυχολογο....σε φιλω γλυκα να θυμασαι ειμαστε πολλες..μεσα σε ολη τη μαυριλα να παιρνεις δυναμη απο το παιδακι σου απο το θαυματακι σου και να σκεφτεσαι πως η ζωη εκει που μας κανει να κλαιμε μας κανει να χαμογελαμε....ι εσυ εχεις ενα μεγααααααααααααλο λογο να χαμογελας...εχεις ηδη ενα παιδακι γερο και δυνατο με πολυ κοπο απο οτι περιγραφεις...ισως εισαι τοοοοοοοοσοοοοοοο γλυκια μανουλα κι αγωνιστηκες τοοοοοοοοοοοοσοοοοοοοοο πολυ για την αποκτηση του που ο θεουλης θελησε να σου μονοπωλησει την αγαπη.......να σκεφτεσαι θετικαααααααααα πολλα πολλα φιλια 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...