Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημέρα

μπαίνω πρώτη φορά στο forum,

και θα ηθελα πραγματικα να μοιραστω το προβλημα μου.

Προσπαθουμε με τον αντρα μου εδω και 2 χρονια για μωρακι,δυστυχως δεν τα εχουμε

καταφερει και οπως ειναι λογικο αγχωνει και εμενα και αυτον.

Οι γονεις του οποτε και να μας δουν μας ρωτανε γιατι δεν κανουμε παιδι

και γιατι το καθυστερουμε τοσο.Εχουμε κανει εξετασεις και εγω και ο συζυγος και ολα βγηκαν φυσιολογικα. Ολοι οι γνωστοι και φιλοι πλεον με ρωτανε ποτε θα μεινω εγκυος

Μου εχουν σπασει τα νευρα,εκει που παω καποιο διαστημα να χαλαρωσω και να μην το σκεφτομαι, να σου καποιος καλοθελητης που με ξαναριχνει στο αγχος και στην αγωνια για να αποκτισουμε ενα μωρακι. Το θεμα ειναι οτι εχει πλεον επηρεασει πολυ και τον αντρα μου. Πριν απο ενα χρονο σκεφτηκα μηπως πηγαιναμε καποιο ταξιδι στο εξωτερικο να χαλαρωσουμε από όλο αυτό, αλλα η απάντηση του αντρα μου ηταν ότι δεν μπορουμε να κανονισουμε ενα ταξιδι στο εξωτερικο γιατι στο ενδιαμεσο μπορει να μεινω εγκυος.Το δεκτηκα και δεν επεμενα περισσοτερο.Αυτες τις μερες ειδα μια προσφορα μιας αεροπορικης για εξωτερικο και ειπα μηπως μπορεσουμε τωρα, αλλά η απάντηση του συζυγου ηταν ακριβως η ίδια ¨πρεπει να επικεντρωθούμε στο παιδι, και να μην κλεισουμε τιποτα γιατι μπορει να μεινω εγκυος¨.Ενω ειχαμε συμφωνησει μεταξυ μας να μη δινουμε σημασια στα σχολια των τριτων , να μην αγχωνομαστε και το μωρακι θα ερθει, βλεπω οτι δυστυχως τα πραγματα δεν ειναι ετσι.

Δε ξερω τι να κανω πλεον

Με συγχωρειτε για το μεγαλο μηνυμα αλλα επρεπε καπου να τα πω

Δημοσίευση

καλησπερα...2 χρονια και κατι και εγω χωρις αποτελεσμα με το ιδιο αγχος...στη δική μας περιπτωση εγω ημουν οπως ο αντρας σου...δεν προγραμματιζα μηπως και μεινω...δυστυχως επιρρεαζομαστε υποσυνειδητα..ομως θα σου πω πως το καλυτερο που εχεις να κανεις ειναι να κανεις μια κουβεντα μαζι του και να του πεις οτι η σταση του σε αγχωνει περισσοτερο...Κι εμεις κατα το γιατρο δεν εχουμε κατι(σαλπιγγογραφιες σπερματοδιαγραμματα ολα οκ),εχουμε μπει στη διαδικασια να κανουμε πολλαπλη προκληση ωορυξιας και ενεση για να δουμε ποτε ακριβως σπαει το αυγο...Σου συνιστω να κλεισεις τα αφτια σε ολους τους γυρω...το θεμα αφορα μονο τους 2 σας..ο επομενος που θα σου πει κατι αντιστοιχο δωσε και μια αντιστοιχη απαντηση...εγω καποια στιγμη ειπα στην πεθερα μου οτι αυτο που κανει με ενοχλει γιατι δεν μπορει να θελει μωρο πιο πολυ απο μας...για να μην ερχεται δεν μπορει να ρθει..απο τοτε δεν μου ξαναπαν κατι...σου ευχομαι απο καρδιας τα καλυτερα και να ξερεις πως ειμαστε πολλα ζευγαρια στην ιδια θεση και πολλες σε νιωθουμε απολυτα ..

Δημοσίευση

Butterfly, όσο υπάρχει το άγχος δύσκολα θα έρθει το μωρό. Ξέρω ζευγάρια που έκαναν το πρώτο με εξωσωματική γιατί είχαν άγχος και το δεύτερο ήρθε φυσιολογικά και γρήγορα. Κάνε μια συζήτηση με τον άντρα σου γιατί πιστεύω ότι σου πολλαπλασιάζει το άγχος με τη στάση του..Να επιμείνεις στο ταξίδι. Σταματείστε να σκέφτεστε για λίγο το θέμα του μωρού και κοιτάξτε να απολάυσετε όλα αυτά που θα θεωρούνται πολυτέλεια όταν με το καλό αποκτήσετε μπεμπάκι (ύπνος, βόλτες, ταξίδια και άλλα πολλά). Το πρώτο μου παιδάκι το έπιασα μετά από 8 μήνες προσπαθειών. Στους 8 μήνες λοιπόν, και ενώ η ψυχολογία μου ήταν στα πατώματα, πήγα να δω την κολλητή μου που είχε ένα μωράκι 40 ημερών. Η κολλητή μου ήταν σαν ζόμπι από το ξενύχτι και το μωρό έκλαιγε συνέχειαααα....Γύρισα σπίτι μου και είπα ότι δεν πειράζει που δεν έχω μείνει έγκυος ακόμα γιατί απολαμβάνω ένα σωρό πράγματα που δεν μπορεί πλέον να απολαύσει η φίλη μου. Το αποτέλεσμα;; Τον επόμενο μήνα έμεινα έγκυος. Να περνάτε καλά, λοιπόν, και θα έρθει και το μωρό!

Δημοσίευση

Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ για τη συμπαρασταση,

το θεμα ειναι οτι ο καιρος περναει και ο αντρας μου εριξε μια προταση να παμε σε κεντρο υποβοηθουμενης αναπαραγωγής, αν μπουμε και σε αυτη τη διαδικασια πιστευω οτι δε θα τα καταφερουμε με φυσικο τροπο, και το λεω αυτο γιατι οι εξετασεις μας δεν εδειξαν καποιο προβλημα ουτε σε μενα ουτε σε αυτον.

27 χρονων ειμαι ρε κοριτσια , δεν ειναι λιγο νωρις να σκεφτομαι για εξωσωματικη?

Μπορει να σκεφτομαι και λαθος, δε ξερω.

Δημοσίευση

butterfly είσαι πολύ μικρή για να αγχώνεσαι τόσο!

Το άγχος είναι ό,τι χειρότερο.

Καλύτερα θα κάνατε αν λέγατε "θα πάμε το ταξίδι μας, και μέχρι τότε, σταματάμε τις προσπάθειες για να μην το χάσουμε". Εμείς το έχουμε πει πολλές φορές αυτό και το έχουμε κάνει.

Η εξωσωματική είναι μια πάρα πολύ ψυχοφθόρος διαδικασία, και αφού δεν έχετε πρόβλημα, είναι κρίμα να μπλεχτείς σε κάτι τέτοιο. Φυσικά, υπάρχουν και άλλες μέθοδοι, π.χ. η σπερματέγχυση.

Πάντως, εγώ όσες φορές έμεινα έγκυος (μία που δεν προχώρησε, μία που έκανα τον μικρό μου, και μία τώρα), δε μετρούσα μέρες, δε μετρούσα θερμοκρασίες, και προσπαθούσα να μην το σκέφτομαι καν.

Και κυρίως: μην ακούτε τους άλλους!!!

Δημοσίευση

πεταλουδιτσα εγω ειμαι 30 αν ειχες το δικο μου γιατρο θα σε σκυλοβριζε που σκεφτεσαι απο τωρα εξωσωματικες..ουτε για πλακα ...εχεις τεραστιο συμαχο το χρονο...χαλαρωστε και προσπαθήστε να το συζητησετε ηρεμα..νομιζω πως το αγχος μεταδιδεται απο τον αντρα σου...να σου πω επισης οτι οντας στην ιδια κατασταση δεν θα σου πω για το αγχος κτλ..αφενως γιατι ο γιατρος μου δεν πιστευει στο αγχος και γιατι δεν γινεται να μην εχεις αγχος κι οποιος λεει οτι δεν ειχε μετα απο 2 χρονια προσπαθειων πραγματικα δεν το πολυπιστευω και αφετερου γιατι θεωρω οτι στην περιπτωση σου ειναι καθαρα θεμα πιθανοτητων το οτι δεν ηρθε το μωρο οπως και στη δικη μου...

Δημοσίευση
πεταλουδιτσα εγω ειμαι 30 αν ειχες το δικο μου γιατρο θα σε σκυλοβριζε που σκεφτεσαι απο τωρα εξωσωματικες..ουτε για πλακα ...εχεις τεραστιο συμαχο το χρονο...χαλαρωστε και προσπαθήστε να το συζητησετε ηρεμα..νομιζω πως το αγχος μεταδιδεται απο τον αντρα σου...να σου πω επισης οτι οντας στην ιδια κατασταση δεν θα σου πω για το αγχος κτλ..αφενως γιατι ο γιατρος μου δεν πιστευει στο αγχος και γιατι δεν γινεται να μην εχεις αγχος κι οποιος λεει οτι δεν ειχε μετα απο 2 χρονια προσπαθειων πραγματικα δεν το πολυπιστευω και αφετερου γιατι θεωρω οτι στην περιπτωση σου ειναι καθαρα θεμα πιθανοτητων το οτι δεν ηρθε το μωρο οπως και στη δικη μου...

πραγματικα και εγω αυτο ακριβως πιστευω ,οτι στην περιπτωση μας , οπως καταλαβα και στη δικη σου ειναι θεμα πιθανοτητων, τωρα αν βαλεις καποιους μηνες που μπορει να χασαμε την ωορρηξια και καποιους αλλους λογω του τρελου αγχους......καταλαβαινεις....

το κακο με εμας πιστευω ειναι οτι μια μερα "ξυπνησαμε" και ειπαμε οτι θελουμε να κανουμε παιδι.απο εκει και περα η ζωη μας σα να βρίσκεται στον παγο...περιμενουμε ποτε θα μεινω εγκυος,τιποτε αλλο.

οσον αφορα τα πεθερικα μου, περιμενουν ποτε θα με ξεμοναχιασουν, ωστε να μην ειναι ο αντρας μου μπροστα, για να πεταξουν την κακια τους."ποτε θα κανετε παιδι,τι περιμενετε,τι θα γινει με την περιπτωση σας " και τετοια ομορφα. θαρρεις και εμεις δεν το θελουμε, μονο αυτοι.

Δημοσίευση

ετσι ακριβως...να σκεφτεσαι θετικα...να μην απαντας σε κακοηθιες..παντα θα βρισκεται καποιος να σου τα πει αυτα...εχουμε το θεμα μας κι εχουμε κι ολους τους γυρω..ελεος...εγω στη θεση σου θα μιλουσα στον αντρα μου μαζι με το γιατρο μου...σε καθε κυκλο οι πιθανοτητες ειναι 15 τοις 100..οκ αλλοι ειναι πιο τυχεροι αλλα εμεις οχι τι να κανουμε;;ετσι ειναι και με το τζοκερ δεν το τυχαινουν ολοι....θα ρθει και σε μας ..αφου καναμε αρχη και ειδαμε τα των εξετασεων θα ρθει...εμενα οπως σου ειπα μου δινει χαπια μετα απο δικη μου επιμονη(ναι ναι εχω κι εγω τον ιδιο καλο)ειμαι στον τριτο κυκλο(τα χαπια ειναι για προκληση ωορυξιας πολλαπλης και κανω και μια ενεση και ξερω ποτε θα σπασει το ωαριο)δεν ειναι βεβαια και το καλυτερο ορμονες ειναι αλλα ειπα να δοκιμασω..αν δεν πετυχει θα δοκιμάσω με σπερματεγχυσεις κι αν οχι τοτε θα συζητησω την εξωσωματική..ο γιατρος μου ειναι καθετος οτι δεν θα με παει απο τωρα για εξωσωματικη(και κανει εξωσωματικες δεν ειναι οτι το λεει για να μην παω σε αλλον)απλά ο ανθρωπος λεει οτι εχεις μια χαρα εξετασεις γιατι να πας;;αυτα απο μενακαλη δυναμη σε οτι κανεις

Δημοσίευση

καλησπερα κοριτσια...ειμαι καινουρια και εγω...θελω τα φωτα σας..εχω κυκλο 30 ημερων καποιες φορεσ εως 33 ημερες....σταθερο σε γενικες γραμμες...εκανα μια χοριακη με μια μερα καθυστερηση 0,10 αρνητικοτατη....απογοητευτικα...τεστ ουρων αρνητικοτατο...ομως συνεχιζω με τριτη ημερα καθυστερησης πρησμενο εντονα στηθος λιγα πονακια και τσιμπηματα στις ωοθηκες οταν περπαταω νιωθω πως θα αδιαθετησω αλλα τιποτα..ως συμπτωματα μονο αυτα τα λιγα...υπαρχει περιπτωση απλα να ειναι νωρις και να ειναι αρνητικα ολα τα τεστ η απλα θα αδιαθετησω και το αγχος προκαλει καθυστερηση...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Όχι,έκανα κανονικά..Μ πήρε το νηστείας,ηπια το ζαχαρονερο έμεινα εκεί..δεν επιτρεπόταν τπτ εκτός από νερό κ ανά μια ώρα αιμοληψια...
    • Χαχα ωραία τα unicorn babies ✨🌸 Λοιπόν εδώ η μικρή 2μηνων + κάτι ημερών πια, τη νύχτα είναι όπως ήταν ο δικός σας! 2-3 αφυπνίσεις και γενικά καλά πάει για την ώρα.  Το θέμα είναι την ημέρα που θα πρέπει να δοκιμάζω διάφορα για να κάνει τα naps της και ότι πλέον παρατηρήσαμε ότι για να την πάρει ο ύπνος ξεσπάει για κάποια ώρα σε κλάμα. Ενδεχομένως να περνάει και το λεγόμενο purple crying τώρα γιατί πραγματικά γίνεται μελιτζανι όταν κλαίει 😟😅. Το βράδυ μπορεί να ξεκινήσω τη διαδικασία με θηλασμό χαλάρωση στο κρεβάτι κατά τις 8 και τελικά να την πάρει με τα κλάματα κλπ στις 9+ με 10 ο ύπνος μια και καλή. Πρόγραμμα εννοείται στη φάση που είμαστε δεν παίζει αλλά φροντίζουμε χαμηλά φώτα από τις 6 και μετά και απλά φροντίζω το πρωί μέχρι τις 8+ να χει σηκωθεί για την ημέρα να θηλάσει και να κάνει το πρώτο nap της μέρας. Από τον 4ο και μετά θα βάλω κανονικά πρόγραμμα αν και με το sleep regression δεν ξέρω πως θα πάει.  Είναι πολύ κουραστικό αυτό με το κλάμα πάντως, δηλαδή ακούω κάτι φίλες να λένε ότι το μωρό τους νυσταζε και απλά κοιμόταν, και μου φαίνεται εξωπραγματικό! Εμείς παλεύουμε για να κοιμηθεί με όσο λιγότερο δράμα γίνεται 🤣 Αλλά και πάλι ελπίζω πως θα αλλάξει αυτό! 
    • Ααα οκ γιατί έχω είχα κανει μια φορά μετά την καμπύλη ζαχαρου άλλη μέρα όμως και έκανα μια μικρή  πήγα στο μικροβιολογικό έδωσα αίμα νηστείας και μετά ήπια ένα ποτήρι γάλα έφαγα 2 φρυγανιές και μετά στην ώρα ξανά έδωσα αίμα και έφυγα νομίζω κάτι παρόμοιο σου έκανε 
    • Έτσι τη λένε απλώς.. επειδή γντ νωρίτερα...κανονική είναι 
    • Σ' ευχαριστώ κορίτσι μου που μπήκες στον κόπο να μου απαντήσεις! ♥️ Έτσι είναι το μωράκι συνεχώς αλλάζει, (πέρα από το κλάμα που παραμένει το ίδιο χαχαχα, αλλά κι αυτό θα αλλάξει πιστεύω).  Όσον αφορά το μπιμπερο, επειδή έφτασα σε σημείο υπερκόπωσης από την κούραση και το 24/7 ενασχοληση με τη μπέμπα που έχει τα ζόρια της η γλυκουλα κι η οποία είναι ολημερίς σχεδόν πάνω μου, είπα να το εισαγουμε πάλι ακόμη και φόρμουλα μια φορά τη μέρα ώστε να το μάθει και να μπορώ να ξεκουραστώ λίγο ή αν λειψω να μην το έχω άγχος ότι θα πεινάσει και θα ξεσηκώσει τον κόσμο. Από την άλλη ξέρω ότι οσο περνα ο καιρός θα αντέχει λίγο παραπάνω και θα ηρεμήσει κάπως γενικώς (ελπίζω δηλαδή 😅)  Ο θηλασμός μου έχει εδραιωθεί όλα οκ είναι. Αν τώρα δεν θελήσει ποτε μπιμπερο οκ θα το αποδεχτώ κι αν χρειαστεί άμεσα υπάρχει και η λύση με σύριγγα και έτσι κι αλλιως μετά θα μπορεί να πίνει και σε ποτήρι όταν θα μπούνε οι τροφές. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...