Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Το Σάββατο 20 Απριλίου φίλησα την κορούλα μου και μπήκα στην κλινική να γεννήσω το γιο μου με πρόκληση στην 39η εβδομάδα, μιας και είχα διαστολή έξι. Από τη στιγμή που μπήκα στο μήνα μου είχα διαστολή 3, την επόμενη βδομάδα 4 κ.ο.κ.

Ήμουνα πολύ χαρούμενη και όλοι μου λέγανε ότι θα έχω μια εύκολη γέννα. Μπήκα στις 9 το πρωί, στις 10 μου βάλανε το φάρμακο και γέννησα στις 2.20μ.μ σπρώχνοντας 3 μόλις φορές τον μπεμπούλη μου 3,460kgr και 51cm. Με ανέβασαν στο δωμάτιό μου και μετά από λίγο μου φέρανε το μωρό μου. Μου έκανε εντύπωση ότι είχε κρύα πόδια και ανέπνεε πολύ γρήγορα, σαν λαχανιασμένο. Δεν είπα όμως τίποτα γιατί νόμισα ότι ήταν η προσαρμογή από τη μήτρα στον έξω κόσμο. Το απόγευμα στο επισκεπτήριο ήρθαν οι γονείς μου με την κόρη μου, τα αδέρφια μου και κάποιοι φίλοι. γελούσαμε πάρα πολύ γιατί δεν ξέραμε τι γίνεται στον επάνω όροφο...

Έφυγαν και με τον άντρα μου περιμέναμε να έρθει η ώρα να ξαναδούμε το παλικαράκι μας. Έρχεται στο δωμάτιο ο γιατρός μου και η παιδίατρος και μας λένε ότι το παιδί έκανε ταχύπνοια και το πήγανε σε λάμπα. Θορυβηθήκαμε αλλά δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πόσο θα χειροτέρευαν τα πράγματα. Μετά από αρκετή ώρα μας λένε ότι το μωρό χειροτέρεψε και το βάλανε στην εντατική της κλινικής. Για να μην σας κουράσω το παιδί διασωληνώθηκε, κάλεσαν και τη διευθύντρια της κλινικής και μετά από συζήτηση το παιδί μεταφέρθηκε διασωληνωμένο με αναπνευστική δυσχέρεια στο ιπποκράτειο με τον άντρα μου να τρέχει με το αυτοκίνητο στο νοσοκομείο για να κάνει την εισαγωγή. Κι εγώ έχω μείνει σοκαρισμένη στοην κλινική και περιμένω να επιστρέψει. εννοείται ότι ζήτησα να φύγω εκείνη την ώρα αλλά ο γιατρός μου με έπεισε να μείνω μέχρι το πρωί. Στις 9.30 το πρωί της κυριακής πήρα εξιτήριο και περίμενα να έρθει η ώρα για το επισκεπτήριο για να πάω να δω το μωρό μου.

Στις 12 η ώρα ήμουν στο νοσοκομείο και η γιατρός με πολύ αυστηρό ύφος μας είπε ότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και κρίσιμα και δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθούν. Το κλάμα δεν σταματούσε με τίποτα. στο σπίτι η κόρη μου,17,5 μηνών τότε προσπαθούσε να καταλάβει τί έγινε και όλοι είναι χάλια και η μαμά της κλαίει συνέχεια.

Την επόμενη μέρα ο άντρας μου ασχολήθηκε μετα διαδικαστικα (ΑΜΚΑ κτλ) και εγώ πήγα στο νοσοκομείο με τον μπαμπά μου. Βλέπω το μωρό μου να το έχουνε βάλει σε έναν άλλο αναπνευστήρα και εννοείται ότι από παντού έβγαιναν σωληνάκια. Η γιατρός μου λέει ότι η κατάσταση επιδεινώθηκε και μένει ακόμα ενα μηχάνημα που μπορούνα να χρησιμοποιήσουν. Μετά μόνο ο Θεός. Μια νοσοκόμα μου είπε αν θέλω να τον αεροβαφτίσουμε και το κάναμε. Το απόγευμα που πήγαμε με τον άντρα μου η κατάσταση είχε επιδεινωθεί κι άλλο, τον είχαν βάλει και στο άλλο μηχάνημα. Βγαίνοντας ο άντρα μου που μέχρι τότε έδινε κουράγιο σε μένα έσπασε, έβαλε τα κλάματα και για λίγο οι ρόλοι άλλαξαν. Πλησίαζε πάσχα κι εμείς περνούσαμε τον δικό μας γολγοθά. Πήγαινα στην εκκλησία και παρακαλούσα το θεό να βοηθήσει το παιδάκι μου που έδινε τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του κι εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

Για 10 μέρες ζούσαμε αυτή την κατάσταση και παρακαλούσαμε να είναι σταθερός και να μην χειροτερέψει. Την Μ.Δευτέρα πηγαίνουμε και τον έχουνε βάλει στον πιο απλό αναπνευστήρα οπότε αναθαρρήσαμε λίγο. Όμως οι γιατροί μας είπαν ότι αυτό δεν σημαίνει τίποτα, έβγαλαν τον άλλο γιατί δεν μπορούσε να του προσφέρει τίποτα πια. Και ότι το μωρό δεν έχει καμία διαφόρά από τν μέρα που τον πήγαμε και κανόνικά θα έπρεπε να είχε δείξει σημάδια βελτίωσης αλλά δεν έδειξε. Μας κόπηκαν τα πόδια. Το 'ιδιο απόγευμα φάνηκε η πρώτη βελτιωση και από κει και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους.

Συνέβησαν κι άλλα πράγματα αλλά δεν χρειάζεται να σας κουράσω και εξάλλου δεν ήταν τόσο σοβαρα ώστε να εξαρτάται η ζωή του παιδιού μας.

Το μωρό το πήραμε 41 ημερών από εκεί. Και είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε όλοι στο σπίτι. Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω με τίποτα ό,τι έγινε, ούτε την εικόνα του μωρού μου με τόσα σωληνάκια σε κεφάλι, κορμό και άκρα. Τώρα τον έχω στην αγκαλιά μου, τον κοιτάζω και ευχαριστώ το Θεό.

Δημοσίευση

Να σας ζήσει το μωράκι σας και να είναι η τελευταία περιπέτεια γι αυτόν και για εσάς οικογενειακώςΤί ζήσατε Θεέ μου κι εσείς?Τί περιπέτεια ζωής και θανάτου?Ελπίζω τώρα να μεγαλώνει μια χαρά και να τον χορτάσετε αγκαλιές και φιλιά!!Η Παναγιά είδε τον γολγοθά σας και σας προστάτεψε το μωράκι όπως θα εκανε κι αυτή αν μπορούσε για τον δικό της γιο.Είναι ένα θάυμα προσωπικό σας και μπράβο για το κουράγιο και την πίστη που δείξατε.Και πάλι να τα χαίρεστε τα παιδάκια σας να είναι πάντα γερά και τυχερα!!Με συγκίνησες..

Δημοσίευση

Να σας ζησει το αγγελουδι σας.γερο και δυνατο να ειναι παντα...ποτε να μην περασετε τετοιες στεναχωριες και τετοια προβληματα...αχ ππαναγιτσα μου ματρυριο να βλεπεις το παιδακι σου να βασανιζεται και να μην μπορεις να κανεις τιποτα για να το βοηθησεις....το εζησα πιο ηπια για ααλλους λογους για 8 μερες και ξερω την αγωνια να τρεμεις για την ζωη του παιδιου σου...να χαιρεστε τα παιδακια σας και κανενας αλλος γονιος να μην περασει τετοιο μαρτυριο για να σφιξει στην αγκαλια του το παιδακι του....

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλή σας ημέρα , έχω και εγώ θετική χοριακή μετά από χρόνια εξωσωματικής και διανύω τον τρίτο μήνα . Θα γεννήσω Αύγουστο . Δεν μπορώ να το πιστέψω ακόμη είμαι πολύ φοβισμένη και σχεδόν ΄δεν μπορώ να χαρώ . Είχα πάρα πολλές ναυτίες και βάρος στο στομάχι από το μεσημέρι και έπειτα και ακόμη παιδεύομαι κυρίως με βάρος στο στομάχι και επιπλέον με έχουν βάλει να προσέχω πάρα πολύ την διατροφή μου εξ' αιτίας του ζάχαρου νηστείας που ήταν λίγο αυξημένο στο 98 , ενώ η καμπύλη ζαχάρου που μου έκαναν ήταν εντάξει . Οπότε έχω περιορίσει πάρα πολύ τι τρώω και αυτό είναι δύσκολο γιατί με τόσο βάρος στο στομάχι  που έχω και πάρα πολύ φαγητά που με πειράζουν δυσκολεύομαι . Εύχομαι σε όλες μας μια καλή αυχενική 
    • Και γω με καισαρική θα πάω, για τον ίδιο λόγο @eva96.  @melitiniღ, βάλε προτεραιότητες. Ας πούμε το ριλάξ δεν νομίζω πως θα το χρησιμοποιήσεις άμεσα. Εγώ δηλαδή τον έβαλα τον μικρό μας στο ριλάξ όταν ήταν 3 μηνών περίπου. Όταν δεν ήταν στην κούνια του (ή στην αγκαλιά μας!) ήταν στην καλαθούνα/πορτ μπεμπέ αραχτός και λάιτ! Σωστή σκέψη από νωρίς ο αποστειρωτής. Εγώ η έξυπνη πίστευα πως θα κάνω αποκλειστικό θηλασμό και δεν είχα πάρει αποστειρωτή. Όταν λοιπόν επιστρέψαμε σπίτι έφαγα φρίκη με την κατσαρόλα και την αποστείρωση και μήπως κάνω κάποιο λάθος στην αποστείρωση και πάρει κανένα μικρόβιο το παιδί. Ευτυχώς αυτό κράτησε πολύ λίγο. Τον αγαπημένο μου αποστειρωτή δεν τον έχω αποχωριστεί καθόλου. Παρόλο που ο μικρός πια είναι 2 ετών, που και που του αποστειρώνω τα μπιμπερό του κυρίως για την αποφυγή των οσμών που (νομίζω) πως έχουν τα μπουκάλια. Να κάνετε καλή επιλογή και στα αφρόλουτρα και τις κρέμες (αλλαγής και ενυδατικές). Εγώ είχα γεννήσει ιδιωτικά και μας έδωσαν πολλά δείγματα από διάφορες εταιρείες. Προτίμησα τα φαρμακευτικά και μέχρι στιγμής έχω μείνει ευχαριστημένη.
    • Ναι από την αρχή φαινόταν ότι θα είναι μικρό μωρό οπότε έπαιξε κ αυτό τον ρόλο του. Αχ αυτές τις λίγες μέρες περιμένω κ γω να περάσουν.. Θέλει υπομονή!  Δεν ξέρω να σου πω για τις συσπάσεις γτ από την αρχή είχα 2 στο 10λεπτο δηλαδή 2:00 το μεσημέρι. Στη γιατρό πήγα 6 το απόγευμα κ ήταν ήδη 3λεπτες. Δεν ξέρω πως μετράνε τη διαστολή πάντως η μαία μου έβαλε 3 δάχτυλα. Δεν μου είπε αν έχω διαστολή μ είπε ότι εξαληφθηκε ο τράχηλος. Όταν πήγα ιασω μου βάλανε όρο και ήταν σαν να μην είχα μετά δλδ 7:30 - 8 το απόγευμα λες κ οι συσπάσεις είχαν φύγει. Ή τουλάχιστον εγώ δεν τις μετρούσα! Δεν ξέρω πως έγινε. Έπρεπε να πάει 9 το βράδυ γτ είχα φάει στις 3 και δεν γινόταν νωρίτερα η επισκληριδιος. 
    • Ευχαριστώ πάρα πολύ! Διάβασα και τα δικά σου πως περνάς και πως σκέφτεσαι ώρες ώρες και να ξέρεις ταυτίστηκα με κάποιες σκέψεις σου... Δεν είσαι μόνη! θα σου πω πως όλα γίνονται σιγά σιγά.. Όλοι θέλουμε να έχουμε τη Σειρά μας, να είναι όλα έτοιμα, τακτοποιημενα, ρυθμισμένα, "ιδανικά" με άλλα λόγια και να γεννήσουμε χωρίς σκοτούρες αλλά δεν βγαίνει πάντα και δεν είναι κακό. Είναι απλά διαφορετικό. Εγώ τον πρώτο στο αυτοκίνητο τον έχω από την πρώτη μέρα στη θέση του συνοδηγού με κλειστό αερόσακο όπως προβλέπει ο νόμος. Οπότε ένας ενήλικας με 4 παιδιά χωράνε σε ένα αμάξι έστω κ έτσι αν χρειαστεί να τους πας κάπου.  Μόνο τη χάρη μου έκανε! Ευτυχώς είχε 26 ο μήνας κ είναι όντως ωραία!   
    • Ναι μωρέ λίγο πρόωρο αλλά οριακά! Μια μέρα μετά αν γενναγες θα θεωρούνταν τελειομηνο σκέψου! Οπότε για λίγο θα μείνει θερμοκοιτίδα, όλα καλά θα είναι σε λιγες μέρες θα την έχετε μαζί σας ☺️ Βγήκε και λίγο μικρούλι στα κιλά ε, ίσως παίζει ρόλο κι αυτό! Σε λίγες μέρες θα πάρει τα πάνω της και θα την έχετε σπιτάκι❤️ Εγώ ένα πράγμα αναρωτιέμαι μόνο, από το μεσημέρι που είχαν φτάσει στο 3λεπτο πώς καθυστέρησες τη γέννα μέχρι τις 9 το βράδυ;; Γίνεται αυτό;;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...