Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Επιτελους θα σας πω και εγω την πιο τρυφερη ιστορια της ζωης μου....

Στις 15-02-2013 κατα τις 9:30 πηγα στο νοσοκομειο σε συνναινοηση με την γιατρο μου για προετοιμασια μιας και ειχαμε σχεδον 2,5 διαστολη...

Πηγα μες την τρελη χαρα με τον αντρουλη μου με τα πραγματα μας μιας και ξεραμε οτι μεχρι την επομενη θα ειχαμε το αστερακι μας αγγαλιτσα...

Πηγαινω κανω νον στρες και μου λενε οτι ειμαστε σε καλο δρομο...Κανουμε την προετοιμασια και ευτυχως τα ειχα καταφερει με το ξυρισμα,το κλυσμα δεν το γλυτοσα...

Ξαναπηγαινω στο δωματιο και μου λενε να κοιμηθω γιατι θα εχω δυσκολη μερα...εγω το ματι γαριδα....

ο αντρας μου ολο κοιμησου και κοιμησου ηταν...στο τελος κοιμηθηκε και ησυχασα...κατα τις 2 το βραδυ αρχισα να εχω τα πρωτα πονακια...ισα ισα που τα ενιωθα..κατα τις εξι το πρωι τα πονακια ηταν πονοι και ξαναμπαινω στο μηχανιμα...ολα καλα...στις 9 το πρωι οι πονοι ηταν πονοι πονοι...και μπηκα παλι στο μηχανιμα...δεν εδειχνε την πραγματικη ενταση των συσπασεων και ενω πονουσα νομιζαν οτι τους εκανα πλακα...οταν το ξαναεβαλαν καταλαβαν οτι το εννοουσα...ομως οι πονοι ερχονταν διπλοι ο ενας μετα τον αλλον,οσο περνουσε η ωρα τοσο δυναμοναν και ηταν πιο συχνοι κατα τις 10:30 ζηταω να ερθει μεσα ο αντρουλης μου....ερχετε και μου κραταει το χερι...η γιιατρος μου μου τριβει την πατουσα για να με βοηθεισει και κατα τις 12 παιρνει τους γιατρος γιατι κοντευαμε να γεννησουμε...ο αντρουλης μου να μου κραταει το χερι και να τρελαινετε που με εβλεπε να ποναω τοσο πολυ...12:25 εσπασαν τα νερα...ενιωσα ενα εντονο τσουξιμο και σαν να ηθελα να κανω κακα μου... :oops::oops::oops::oops:

Με σηκωνουν απο το κρεβατι για να κατσω στην καρεκλα εγω φωναζα πιαστε τον μπεμπη βγαινει...δεν μπορω να κατσω θα του πατησω το κεφαλι και αλλα τετοια...με το ζορι εκατσα...12:28 η γιατρος μετα απο μια κραυγη δικια μου επιασε τον μπεμπουλη μας στον αερα και εκεινη την στιγμη ακουσα τον πιο ομορφο ηχο...το πρωτο του κλαμα...τον ειδα που τον ειχε η γιατρος και δεν μπορουσα να το πιστεψω οτι μολις ειχα γεννησει τον αγγελο μας...ο αντρας μου ηταν στην πορτα γιατι δεν προλαβε να αποστηρωθει και να ετοιμαστει και γελαγε δακρυζε...ωσπου να το καθαρισουν ειχαν ετοιμασει και εμενα...μολις τον πηρα αγκαλια ετρεχαν δακρυα απ τα ματια μου...ηρθε ο αντρας μου κοντα και κοιταζαμε τον μπεμπακο μας...ηταν η πιο γλυκια στιγμη της ζωης μου... και μετα απο λιγη ωρα ο παιδιατρος...εγω σηκωθηκα πηγα εκανα μπανιο και μετα μου τον εφεραν στο δωματιο...αυτη ειναι η δικια μου εμπειρια τοκετου...η πιο ομορφη και γλυκια στιγμη της ζωης μου...

Δημοσίευση

Να σας ζησει Λαμπρινη μου , καλοτυχος , γερος και να τον καμαρωσετε οπως ποθειτε. Υπεροχη η ιστορια που μας εγραψες , καλη λοχεια τωρα και πολλα φιλια να του δινεις καθε μερα απο τις "θειες" του.

Δημοσίευση

Binoula μου, ευτυχισμένη μου μανούλα....

Να σου ζήσει ο άντρας σου να είναι γερός και ευλογημένος στη ζωή του!!!

Καλό σαραντισμό να έχεις...

Χαίρομαι πάααααρα πολύ!!!! Πως αισθάνεσαι τώρα???

Φιλάκια!!!

Δημοσίευση

Ευχαριστω πολυ κοριτσακια μου...για τις ευχες σας...Νικη μου νιωθω πολυ περιεργα...δεν μπορω να το πιστεψω οτι ειναι δικο μας παιδι....τον κοιταω και νομιζω οτι θα μου τον παρουν...το αγγελουδι μας...ειμαι πολυ ευτυχισμενη που αξιωθηκα να γινω μανουλα και που ολα πηγαν καλα και φυγαμε δυο και γυρισαμε τρεις...το παλευω παρα πολυ με τον θηλασμο..ελπιζω να τα καταφερω...κοριτσακια μου καθε μερα του δινω φιλακια απο τις θειες του...για να ξερει οτι τον αγαπαμε ολες παρα πολυ...

Δημοσίευση

εκτακτη ειδηση....σχεδον 50 εκατοστα, παιδαρος, ομορφος σαν αγγελος, καλομοιρωμενος, γερος σαν τα ψηλα βουνα, καλοτυχος, με μια φρεσκομανουλα σουπερ για πεθερα και με προικα νταξξξξξξξξ μολις αφιχθη.....να τον χαιρεστε....παρακαλω οι νυφες θα περνουν ανα 10 ημερησιως με τα ευλογημενα λοχεια με την μανουλα του.....ευχαριστουμε πολυ!!!

Συγχαρητήρια για τα καινούρια σας ονόματα "Μαμά" & "Μπαμπάς"...καλε πως σας πανε ετσι??????????

ανα χαθεις μαρη εγκυο γυναικα με κανεις και κλαιω βραδιατικα...θα παω να φαω μια κρανς με την γεννα σου μ,ε συγκινησες...

φιλικα ευα

Δημοσίευση

τελειαααααααααα!!!!!!!

να σας ζησει!!! συγκινηθηκα και θυμηθηκα τα δικα μου!!

ποσο μ αρεσει να ακουω τετοιες ιστοριες...

ολα καλα να σας πηγαινουν και με το καλο να του κανετε πολλα αδερφακια!!!!

Δημοσίευση

ΒΙνουλα μου γλυκια!!!!Να σας ζησει κ απο δω το αστερακι σας!!Να ειναι γερο κ καλοφωτισμενο!Να το δειτε οπς επιθυμειτε!!!καλη λοχεια να εχεις!!!Τωρα αρχιζουν τα πιο ομορφα!!!! :-*

Δημοσίευση

Λαμπρινουλα μου τι ωραια ιστορια, τιποτα δεν συγκρινεται με αυτο που εζησες...... εχω συγκινηθει, κι αυτο γιατι αυτη την εγκυμοσυνη την εχουμε ζησει "εμεις οι θειες" απτην πρωτη στιγμη, με ολες σου τις αγωνιες, φοβιες, χαρες.... καλη λοχεια και καλη ανατροφη στο ζουζουνακι σας!!!!!

Δημοσίευση

Ευχαριστω πολυ κοριτσακια μου...προσπαθησα να σας το περιγραψω οσο πιο αναλυτικα και ομορφα μπορω...ειναι η πιο ομορφη στιγμη της ζωης μου...μακαρι να το ζησουν ολες οι κοπελες που προσπαθουν και θελουν ενα μωρακι...ειμαι πολυ ευτυχισμενη...το πιο ομορφο μωρακι πιστευω οτι εχω...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...