Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κοντεύει μήνας από τότε που γέννησα αλλά τώρα βρήκα τον χρόνο (πιστεύω) για να γράψω κι εγώ τη δική μου περιγραφή!

Ηξερα ότι θα γεννούσα με προγραμματισμένη καισαρική ευθύς εξ αρχής, λόγω υψηλότατης μυωπίας που έχω. Έτσι, με το που μπήκα στον 9ο, έφτιαξα τα πραγματάκια μου και ήρθα στο πατρικό μου, λίγες μέρες μετά είχα ραντεβού με τον γιατρό μου για να ορίσουμε ημερομηνία. Κατά την επίσκεψη όμως στον γιατρό μου είπε ότι ο μπέμπης μπορεί και να μας προλάβαινε και να γεννιόταν νωρίτερα από την ημερομηνία που είχαμε ορίσει. Τρόμαξα λίγο γιατί ο άντρας μου ήταν μακριά και θα ερχόταν μια μέρα πριν την καισαρική, οπότε τις επόμενες 15 μέρες έκατσα λίγο στα αυγά μου, παρακαλώντας τον μπέμπη να περιμένει τον μπαμπάκα του!

Κι έτσι έγινε, ήρθε ο άντρας μου και την επόμενη το πρωί ξεκινήσαμε για το μαιευτήριο. Με πήραν για τις γνωστές εξετάσεις, γλίτωσα το ξύρισμα γιατί είχε δουλέψει τυφλό σύστημα που τελικά έπιασε και το κλίσμα γιατί η νοσοκόμα με ρώτησε αν είχα πάει τουαλέτα κι εφόσον ήταν καισαρική δεν το θεώρησε απαραίτητο (δόξα τον θεό!) και μετά με συνέδεσαν με τον καρδιοτοκογράφο και φώναξαν τον άντρα μου. Κι εκεί που περιμέναμε ήσυχα κι ωραία, λέγοντας χαζομάρες-φανερά αγχωμένοι και οι δυο- νιώθω έντονες συσπάσεις με πόνο...Στην αρχή λέω η ιδέα μου είναι αλλά τελικά, ο μικρούλης μου είχε αποφασίσει να βγει εκείνη την ημέρα!!! Ήρθε και ο γιατρός μου να με δει και το επιβεβαίωσε!! Η ώρα πέρασε και με πήραν για το χειρουργείο, επισκληρίδειο (καλέ αυτό πόνεσε λίγο), οι νοσοκόμες και οι μαίες να με ετοιμάζουν, ήρθε κι ο γιατρός μου, όλοι άνετοι και χαλαροί κι εγώ σφιγμένη και εν αναμονεί. Όλη την ώρα το μόνο που ένιωθα ήταν ένα τράνταγμα έντονο από την κοιλιά και κάτω και ξαφνικά μια πίεση έντονη και το κλάμα του μικρού...το οποίο συνοδεύτηκε από τα δικά μου δάκρυα. Ο γιατρός τον σήκωσε ψηλά για να τον δώ, ένα κατακόκκινο πλασματάκι που έκλαιγε γοερά, τον παρέλαβε μια μαία που τον ετοίμασε δίπλα μου για να τον βλέπω και μετά από λίγο τον έβαλαν πάνω μου, ένα προσωπάκι μικρό με κλειστά ματάκια και σουφρωμένο χειλάκι. Ο γιος μου! Το πλάσμα που δημιουργήθηκε από την αγάπη μας, ένα μικρό θαύμα που ολοκληρώθηκε μέσα στο σώμα μου....Τα δάκρυα ποτάμι και τα συναισθήματα απερίγραπτα! Μου τον πήραν για να τον πάνε στον πατέρα του και τους δικούς μου που περίμεναν απέξω, με ετοίμασαν και μετά στην ανάνηψη όπου η ώρα δεν πέρναγε με τίποτε. Με πήγαν να δω τον άντρα μου και τους γονείς μου, όλοι χαρούμενοι και απίστευτα συγκινημένοι και μετά από λίγο με ανέβσαν επάνω στο δωμάτιο.

Εκεί άρχισαν οι πόνοι μιας και έφυγε η επισκληρίδειος και την πρώτη ημέρα υπέφερα αρκετά μέχρι το απόγευμα αλλά τα ξέχασα μόλις μου έφεραν τον μικρούλη μου για να τον θηλάσω. Ένα αχόρταγο στοματάκι!! Η ανάρρωση ευτυχώς ξεκίνησε γρήγορα και η παραμόνη στο μαιευτήριο είναι μια πολύ όμορφη ανάμνηση.

Από τότε η μέρα μου καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τις απαιτήσεις του μικρού αλλά είμαι απίστευτα γεμάτη και ευτυχισμένη. Ένα μικρό θαύμα ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου!

  • 3 weeks later...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Και εγώ μια από τα ίδια και αν έχω και καμιά δύσκολη μέρα με τα παιδεία όταν χαλαρώνω ένα γλυκό θέλω για να ηρεμήσω 😂
    • Τέλεια!! Μπράβο στη ζουζούνα και σε σένα!  
    • Ούτε η δικιά μου έχει σάλια.. και δεν μπορώ να θυμηθώ και πότε σταμάτησαν.. αλλά σίγουρα έχει πολλούς μήνες.. σάλια από ένα σημείο και μετά είχε μόνο όταν δάγκωνε αφοσιωμένα τα παιχνίδια της αλλά και αυτό τώρα το έχει σταματήσει..  Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που χρειάζεται να προσέξεις στο μέλι.. σίγουρα προσέχεις ποιότητα.. ιδανικά αν έχεις κάποιον δικό σας άνθρωπο εμπιστοσύνης σε κανά χωριό τίποτα να σου δώσει.. προσωπικά της το έδωσα πρώτα μαγειρεμένο σε μαρινάδα στο κοτόπουλο και μετά στο γιαούρτι.. αλλά δεν είναι και του γλυκού η δικιά μου οπότε δεν ξετρελαθηκε.. Για τα κουταλάκια του παιδιού τώρα.. όταν το έψαχνα, όλοι οι ειδικοί πρότειναν της ezpz που έχει για το κάθε στάδιο ηλικίας του παιδιού και βοηθά στο αντανακλαστικό του κλεισίματος του στόματος για να μάθει να τρώει μόνο του..  https://share.google/vrPFvDEYqK57IYw1x Από τα παραπάνω που δείχνεις, κανένα δεν εξυπηρετεί από όσο ξέρω.. ειδικά τα κάτω.. μη ξοδευτεις να τα πάρεις δηλαδή..  Προσωπικά δεν είχα την δυνατότητα να  πάρω τα συγκεκριμένα οπότε πήρα κάτι παρόμοια με ξύλινο σκελετό και σιλικόνη στην άκρη που δεν εξυπηρέτησαν γιατί ήταν για άνω των 12 μηνών (δεν το ήξερα τότε) και προτιμούσε να δαγκώσει το ξύλο από το να το χρησιμοποιήσει για να φάει και ενώ δοκίμασα μερικά ακόμα γνωστών εταιρειών που έλεγαν από 4μ+ να μοιάζουν με τα ezpz αλλά δυστυχώς είχαν πολύ κακό  στόμιο για το παιδί (είτε πολύ πλατύ, είτε πολύ βαθύ) ή ήταν τόσο μαλακά που τσάκιζαν και έπεφτε το φαγητό πριν το βάλει στο στόμα, στο τέλος κατάβολεύτηκε κάτι φθηνά του Jumbo τύπου 1€ που πήραμε τυχαία έτσι για να τα δοκιμάσουμε και αυτά.. καλή αναλογία σκληρού/μαλακού ώστε να μην διπλώνει/τσακίζει, όταν έβρισκε μάγουλο πχ ή κούτελο κ.ο.κ... μικρό ρηχό στόμιο όπως θα έπρεπε..  https://share.google/PriVcsMxMsYYl5qyl Η δικιά μου από 6μ πήρε κουταλάκι.. και ναι μέχρι να μάθει έτρωγαν τα μαλλιά, τα αυτιά, τα μάτια της μέσα.. μιλάμε για "τρελή επιτυχία" ούτε στόχο να το έβαζε.. εδώ και μερικούς μήνες (από 8μ περίπου) της αφήνω προγεμισμενα κουταλάκια στο δίσκο πάνω, το παίρνει το τρώει μου το δίνει πίσω και παίρνει το επόμενο που της έχω ήδη αφήσει στο δίσκο.. ναι πάλι λερώνεται γύρω από το στόμα αλλά καμία σχέση..  Το μπιμπερο καλό είναι να το κόψετε σιγά σιγά.. δεν βοηθάει πουθενά.. και είναι λογικό να δυσκολεύεται με το καλαμάκι.. είναι εντελώς διαφορετική διαδικασία για να το πιει σε σχέση με το μπιμπερο, χρειάζεται να χρησιμοποιεί διαφορετικά την γλώσσα το παιδί, να αναπτύξει νέες δεξιότητες που απαιτούν χρόνο και εξάσκηση.. εγώ της δίνω από ανοιχτό ποτηράκι μετά το φαγητό όταν είναι στην καρέκλα ακόμα ώστε αν τα κάνει π@@να (που θα τα κάνει) να μην γίνει ο τόπος όλος, και ένα κλειστό ποτηράκι με καλαμάκι που της έχω μόνιμα προσβάσιμο για να πίνει όποτε θέλει..  Στην διαφοροποίηση των υγρών ανά ποτήρι έχει δίκιο η @_piripiri_ και σωστά το αναφέρει.. συνδέουν συγκεκριμένα σκεύη με το υγρό στοιχείο που περιέχει οπότε λογικό να τους έρχεται παράξενο και να μην το θέλουν διαφορετικά.. όπως ακριβώς και εμείς δηλαδή.. πχ και εγώ που της έβαλα κατσικίσιο γάλα στο ποτήρι με το καλαμάκι που έχουμε και ενώ το πήρε με ενθουσιασμό γιατί αγαπάει το νερό, όταν είδε ότι δεν ήταν νερό αυτό το έφτυνε και το πέταξε.. της πήρα ένα άλλο παρόμοιο ποτηράκι με καλαμάκι σε άλλο σχέδιο χρώμα κλπ και το δέχτηκε, τουτέστιν το κράτησε και το πιπιλαγε όχι ότι ξετρελαίνεται ιδιαίτερα με το κατσικίσιο παρόλο που δοκίμασα διάφορους τρόπους.. εσένα τώρα @Θέτις Κ. που έχετε χρονισει μπορείς να κόψεις το μπιμπερο μαζί με τη φόρμουλα ταυτόχρονα και να περάσετε σε γάλα κατσικίσιο στο ποτήρι ή σε ποτήρι με καλαμάκι.. όπως περίπου έκανες την μετάβαση από το στήθος στην φόρμουλα, κάπως έτσι και από το μπιμπερο στο ποτήρι.. σταδιακά φυσικά..
    • Να σας ζήσει κορίτσι!!! Γέρος δυνατός και χαρούμενος!!! Καλή ανάρρωση!!!! Πως ήταν η γέννα σου;;; Έχω ακούσει για ανακούφιση από κάτω που βάζουν αλουμινονερο.. Το βάζεις σε στρογγυλά βαμβακακια πάνω στη σερβιετα και ανακουφίζει... 
    • Κ εγω απο όρεξη αλλο τίποτα 😂 όλο λέω τελος κ απο δω κ πέρα λίγος καιρός που έμεινε θα προσέξω, κ όλο κ υποκυπτω σε βλακειουλες!
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...