Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κοντεύει μήνας από τότε που γέννησα αλλά τώρα βρήκα τον χρόνο (πιστεύω) για να γράψω κι εγώ τη δική μου περιγραφή!

Ηξερα ότι θα γεννούσα με προγραμματισμένη καισαρική ευθύς εξ αρχής, λόγω υψηλότατης μυωπίας που έχω. Έτσι, με το που μπήκα στον 9ο, έφτιαξα τα πραγματάκια μου και ήρθα στο πατρικό μου, λίγες μέρες μετά είχα ραντεβού με τον γιατρό μου για να ορίσουμε ημερομηνία. Κατά την επίσκεψη όμως στον γιατρό μου είπε ότι ο μπέμπης μπορεί και να μας προλάβαινε και να γεννιόταν νωρίτερα από την ημερομηνία που είχαμε ορίσει. Τρόμαξα λίγο γιατί ο άντρας μου ήταν μακριά και θα ερχόταν μια μέρα πριν την καισαρική, οπότε τις επόμενες 15 μέρες έκατσα λίγο στα αυγά μου, παρακαλώντας τον μπέμπη να περιμένει τον μπαμπάκα του!

Κι έτσι έγινε, ήρθε ο άντρας μου και την επόμενη το πρωί ξεκινήσαμε για το μαιευτήριο. Με πήραν για τις γνωστές εξετάσεις, γλίτωσα το ξύρισμα γιατί είχε δουλέψει τυφλό σύστημα που τελικά έπιασε και το κλίσμα γιατί η νοσοκόμα με ρώτησε αν είχα πάει τουαλέτα κι εφόσον ήταν καισαρική δεν το θεώρησε απαραίτητο (δόξα τον θεό!) και μετά με συνέδεσαν με τον καρδιοτοκογράφο και φώναξαν τον άντρα μου. Κι εκεί που περιμέναμε ήσυχα κι ωραία, λέγοντας χαζομάρες-φανερά αγχωμένοι και οι δυο- νιώθω έντονες συσπάσεις με πόνο...Στην αρχή λέω η ιδέα μου είναι αλλά τελικά, ο μικρούλης μου είχε αποφασίσει να βγει εκείνη την ημέρα!!! Ήρθε και ο γιατρός μου να με δει και το επιβεβαίωσε!! Η ώρα πέρασε και με πήραν για το χειρουργείο, επισκληρίδειο (καλέ αυτό πόνεσε λίγο), οι νοσοκόμες και οι μαίες να με ετοιμάζουν, ήρθε κι ο γιατρός μου, όλοι άνετοι και χαλαροί κι εγώ σφιγμένη και εν αναμονεί. Όλη την ώρα το μόνο που ένιωθα ήταν ένα τράνταγμα έντονο από την κοιλιά και κάτω και ξαφνικά μια πίεση έντονη και το κλάμα του μικρού...το οποίο συνοδεύτηκε από τα δικά μου δάκρυα. Ο γιατρός τον σήκωσε ψηλά για να τον δώ, ένα κατακόκκινο πλασματάκι που έκλαιγε γοερά, τον παρέλαβε μια μαία που τον ετοίμασε δίπλα μου για να τον βλέπω και μετά από λίγο τον έβαλαν πάνω μου, ένα προσωπάκι μικρό με κλειστά ματάκια και σουφρωμένο χειλάκι. Ο γιος μου! Το πλάσμα που δημιουργήθηκε από την αγάπη μας, ένα μικρό θαύμα που ολοκληρώθηκε μέσα στο σώμα μου....Τα δάκρυα ποτάμι και τα συναισθήματα απερίγραπτα! Μου τον πήραν για να τον πάνε στον πατέρα του και τους δικούς μου που περίμεναν απέξω, με ετοίμασαν και μετά στην ανάνηψη όπου η ώρα δεν πέρναγε με τίποτε. Με πήγαν να δω τον άντρα μου και τους γονείς μου, όλοι χαρούμενοι και απίστευτα συγκινημένοι και μετά από λίγο με ανέβσαν επάνω στο δωμάτιο.

Εκεί άρχισαν οι πόνοι μιας και έφυγε η επισκληρίδειος και την πρώτη ημέρα υπέφερα αρκετά μέχρι το απόγευμα αλλά τα ξέχασα μόλις μου έφεραν τον μικρούλη μου για να τον θηλάσω. Ένα αχόρταγο στοματάκι!! Η ανάρρωση ευτυχώς ξεκίνησε γρήγορα και η παραμόνη στο μαιευτήριο είναι μια πολύ όμορφη ανάμνηση.

Από τότε η μέρα μου καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τις απαιτήσεις του μικρού αλλά είμαι απίστευτα γεμάτη και ευτυχισμένη. Ένα μικρό θαύμα ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου!

  • 3 weeks later...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @Tinasardin8689 μπορεί να στα στείλουν σήμερα αν λειτουργεί το μικροβιολογικό. 
    • Με το καλό τα μωράκια μας. Εγώ τρώω μόνο ψωμί ...το οποίο και αυτό το βγάζω κάποιες φορές αλλά με ενοχλεί λιγότερο.το θέμα μου είναι ότι είμαι μόνιμα διψασμένη και έτσιπιω ι κάτι πχ λίγο χυμό το μετανιώνω μετά😔.
    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...