Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα κορίτσια.

Ήθελα να μοιραστώ κι εγώ κάπου τον πόνο μου...

Έχω ένα αγοράκι 20 μηνών και από τότε που γεννήθηκε είμαστε 24 ώρες το 24ωρο μαζί. Είμαι από την εγκυμοσύνη μου άνεργη, μόλις πριν λίγο καιρό έκλεισε και ο σύζυγος την ατομική του επιχείρηση οπότε είμαστε και οι 2 μέσα στο σπίτι, με τον μικρό μας. Οικονομικά τα βγάζουμε πέρα τσίμα τσίμα, μένουμε σε ενοίκιο αλλά τον Ιούνη μετακομίζουμε επαρχία, σε μικρότερη πόλη, μιας κι εκεί έχω δικό μου σπίτι, μπας και αλλάξει λίγο η μοίρα μας όσον αφορά τα επαγγελματικά - οικονομικά.

Η μαμά μου είναι μακριά, η πεθερά ανήμπορη να βοηθήσει και έχω κολλήσει μέσα στο σπίτι, κάθε μέρα ξυπνάω, ταίζω το μωρό, τον πάω βόλτα, γυρνάμε, μαγειρεύω, τον κοιμίζω, το απόγευμα ξανά τάισμα, ύστερα πάλι βόλτα, το βράδυ ύπνο, κι εγώ πέφτω ξερή εξουθενωμένη απο όλη την ημέρα. Και να σημειώσω οτι το παιδί είναι και δύσκολο στον ύπνο και μπορεί και να μην κοιμάμαι καλά αρκετά βράδια.

Ο άντρας μου δεν μπορώ να πω, θα ασχοληθεί μαζί του κάποιες στιγμές για να με ξεκουράσει, αλλά μόνο όσον αφορά το παιχνίδι, ποτέ δεν άλλαξε πάνα, δεν του έκανε μπάνιο, δεν τον κοίμισε, δεν τον τάισε, τίποτα. Ούτε βόλτα τον πάει π.χ. με το καρότσι γιατί λέει το μωρό φωνάζει (έχουμε ζωηρό παιδάκι) και τους ακούνε όλοι και ντρέπεται.

Έχω βαλτώσει, δεν ασχολούμαι καθόλου με τον εαυτό μου, έχω πάρει κιλά, δεν βγαίνουμε έξω γιατί δεν έχουμε που να τον αφήσουμε, γενικώς για να μην τα πολυλογώ όλα περνάνε απο τα χέρια μου και με έχει κουράσει πολύ αυτή η ρουτίνα. Αγαπάω πολύ το παιδί μου και τον άντρα μου αλλά έχω παρατήσει εμένα, δεν έχω διέξοδο, ο άντρας μου για παράδειγμα όταν μπουχτίζει λέει πάω μια βόλτα, εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό, ένα πλασματάκι κρέμεται από πάνω μου και έχει δεθεί τόσο και με τους 2 μας που δεν ξέρω τι θα κάνουμε.

Εχω μια ελπίδα τώρα που θα μετακομίσουμε και θα είναι πιο κοντά οι γονείς μου να έχω μια βοήθεια, θέλω τόσο να βρω μια δουλειά, να βγαίνω από το σπίτι, να ντύνομαι, να μην κυκλοφορώ όλη μέρα με τη φόρμα και τα μαλλιά μαζεμένα, να πάρω λίγο αέρα γιατί πνίγομαι...

Αυτά είχα να πω εν ολίγοις, κάπως ξαλάφρωσα λιγάκι.

Ευχαριστώ που με ακούσατε...ή μάλλον που με διαβάσατε... :)

Δημοσίευση

Σε καταλαβαινω ειναι γολγοθας αυτο που περνας αλλα μονο αν οπως ειπες μετακομισετε θα μπορεσεις να απελευθερωθεις λιγο.Η βοηθεια απο τριτα ατομα ειναι σημαντικη και πολυτιμη τοσο για σενα οσο και για τους γυρω σου γιατι θα μπορεις να προσφερεις κι εσυ αλλα και να παιρνεις απο την μικρη ελευθερια που θα εχεις,Μην το βαζεις κατω και θα ρθουν καλυτερες μερες και για σενα αλλα και για την οικογενεια σου.

Δημοσίευση

φωτεινη και εμεις πακετο ειμαστε με τα διδυμακια μας.

απο την αρχη μας ξεκαθαρισαν μαμα και πεθερικα οτι και τα 2 μαζι δεν τα αναλαμβανουν.

εμεις δε θελαμε να ειναι χωρια.

απο οταν ηταν 15 μηνων και αρχισα δουλεια τα κραταει η μαμα μου με μια κοπελα. γιατι η μαμα μου ειναι 72χρ και δεν θελουμε να την ξεκανουμε.

αλλα οπου παμε , παμε πακετο.

και εγω σκεφτομαι με τον αντρα μου.... ποτε θα ξαναπαμε μονοι καπου;;;;;

αλλα το ριχνουμε στο χαβαλε.

προσπαθησε με καποιες μεθοδους απο βιβλια να το μαθεις να κοιμαται, για να ξεκουραζεσαι, εμεις καναμε τη μεθοδο του "κοιμησου παιδι μου" και να ειναι συνεργασιμος στις εξοδους σας πχ απο το βιβλιο της νταντας αμεσου δρασεως που ηταν και στην τβ. ετσι θα ευχαριστιεστε τις οικογενειακες εξοδους σας.

και αν απο το φθινοπωρο υπαρξει η δυνατοτητα να τον στειλεις παιδικο θα σε βοηθισει πιστευω.

δεν ξερεις αλλες μαναδες απο την γειτονια σου που να παιζουν πχ τα παιδια σας στην παιδικη χαρα; για να κουβεντιαζετε και να ξεδινεις λιγο.

αυτα ειχα να σου πω.... και οσο μπορεις ριξτο στην τρελιτσα και στο χαβαλε, μαζι με τον αντρα σου ομως. πρεπει και αυτος να αναλαβει ευθυνες.

Δημοσίευση

Kαλησπέρα.Δεν ξέρω αν θα σε βοηθήσει αυτό που θα σου γράψω αλλά πιστεύω οτι στην ίδια κατάσταση με σένα είναι πάρα πολλές μαμάδες( κ γω μέσα,άνεργο άντρα, ενοίκιο , έξοδα να τρέχουν ,2 παιδιά κλπ..)

Δες την μετακόμιση σαν μια καινούρια αρχή.Πάρε το μωράκι σου αγκαλιά κ πίστεψε πως όλα θα πάνε καλύτερα.Κ σίγουρα με τη βοήθεια της μαμάς σου θα ξεκουραστείς πολύ.Πανω από όλα υγεία κ όλα τα άλλα θα καλυτερέψουν. :)

Δημοσίευση

Δεν εισαι η μονη που βρισκεται σε αυτη τη κατασταση....8α δεις που οταν αλλαξεις περιβαλλον και πας κοντα στους γονεις σου 8α νιωσεις πολυ πιο ευχαριστα.

Κι εγω με ενα παιδι 14 μηνων εχω κλειστει μεσα στο σπιτι, εχω παραμελεισει τον εαυτο μου και ολη μου η εννοια ειναι το μωρο. Ο αντρας μου ευτυχως δουλευει ολη μερα αλλα δεν εχω την απαιτηση να κρατησει και την μπεμπεκα, ξερω οτι ερχετε κουρασμενος.

Εχω την πε8ερα μου ακριβως απο πανω αλλα αποφευγω να της αφηνω την μπεμπα .

Και αυτη κουραζεται γιατι κραταει τα 4 παιδια της κορης της :shock::shock::shock:

Κα8ε μερα τα ιδια, ταισμα μαγειρεμα πλυσιμο κλπ κλπ κλπ.

Να σου πω την αλη8εια μου αρεσει οπως περναω, η ευχαριστηση πλεον εμενα και του αντρα μου ειναι να βλεπουμε το παιδακι μας κα8ε μερα να μεγαλωνει .

Ολα 8α γινουν, κι ο αντρουλησ σου 8α βρει δουλεια, ολα ειναι μεσα στο προγραμμα της ζωης.

Να σκεφτεσαι πως μονο και μονο που εισαι μανα εισαι η πιο ευτυχισμενη γυναικα στο κοσμο.

Δημοσίευση

καλησπερα!!!μπορω να πω οτι σε νιωθω!!!εγω δεν δουλευω εδω κ 2χρονια μιας κ δεν με εχουν καλεσει σαν αναπληρωτρια εδω κοντα μεγαλωννω τα δυο μας παιδακια!!οι γονεις μου μενουν αθηνα τα πεθερικα αρκετα μακρια(ευτυχως)..ο αντρας μου εχει σταθερη δουλεια δοξα το θεο ασχολειταθ με τα μικρα παρα πολυ...δεν εχω κανενα παραπονο!!εγω ομως εχω κουραστει καθε μερα τα ιδια!!!εκανα την μεθοδο με το βιβλιο του υπνου κ στα 2 παιδια μου...τωρα ειμαι καλα!!!κοιμουνται απο μονα τους εχω αρχισει και χανω τα περιττα κιλακια μου φτιαχνομαι μεσα στο σπιτι βγαινω τις βολτες μου και γενικοτερα αλλα σκεπτικο!!!η μονη μας χαρα ειανι τα ΠΑΙΔΙΑ μας!!!οταν ερχεται η μαμα μου βγαινουμε λιγακι τα 2μας αλλα αυτο γινεται μια φορα το μηνα!!!απολαυσε το παιδακι σου και προσπαθησε να κανεις κ κατι για τον εαυτο σου....α!!!τον μεγαλο τον εστειλα παιδικο και για 5ωρες κανω οτι θελω ταπρωινα με τον μικρο που ειναι πιο ησυχος!!

Δημοσίευση

Κοριτσι μου παρε μια βαθια ανασα καταρχην. Δοκιμασε να συζητησεις ηρεμα με τον αντρα σου και ζητησε του σιγα σιγα να μαθει να κανει καποια πραγματα, ωστε αν νιωσει πως θες να πας μια βολτα να ξεσκασεις, να μην πελαγωσει. Η εστω αν θες να κλειστεις στο δωματιο να διαβασεις ενα βιβλιο βρε παιδι μου. Εμενα ο αντρας μου βοηθαει παρα πολυ με το μωρο και δουλευω κιολας, αλλα και παλι που και που νιωθω αυτη τη ρουτινα, ειναι φυσικο, η ζωη μας αλλαξε, αλλα γεμισε με χαρα και με αγαπη! Αν προσπαθησετε κι οι δυο θα βρεθει μια λυση και η ζωη στην επαρχια ισως ειναι η αλλαγη που ζητας. Καλη τυχη σου ευχομαι!

Δημοσίευση

Σας ευχαριστώ όλες που μου δίνετε κουράγιο. Ξέρω ότι πολλές μανούλες είναι στην ίδια κατάσταση με μένα και ίσως και σε ακόμη πιο δύσκολη, δεν θέλω να είμαι αχάριστη, αλλά να, καμιά φορά σε παίρνει από κάτω βρε παιδί μου...

Δοκίμασα τη μέθοδο του ''κοιμήσου παιδί μου'' αλλά δεν τα καταφέραμε μιας και ο μπαμπάς δεν άντεχε (ούτε κι εγώ είναι η αλήθεια) αλλά πέρα απ' αυτό, μας χτυπούσαν από τη διπλανή οικοδομή τον τοίχο όλη νύχτα όσο έκλαιγε ο μικρός, φοβήθηκα μην καλέσουν καμιά πρόνοια, δεν ξέρεις τι θα βάλει στο μυαλό του ο άλλος.

Επειδή ο μπαμπάς του του κάνει όλα τα χατίρια, μα ΟΛΑ, το έχει πάρει χαμπάρι και τον κάνει ότι θέλει, με αποτέλεσμα αν τον πάει βόλτα με καρότσι να μην κάθεται, να γκρινιάζει να κατεβεί, να ζητάει πράγματα κτλ. Οπότε μου ξεκαθάρισε οτι δεν μπορεί να τον πηγαίνει. Μέσα στο σπίτι, δεν έχω παράπονο, μου τον κρατάει, αλλά πάλι αυτό δεν με βοηθάει πολύ...

Αλλά όπως είπα ας μην είμαι και αχάριστη...Ας έχει υγεία το παιδί και να είμαστε αγαπημένοι και ελπίζω πως και με τη νέα αρχή θα φτιάξουν τα πράγματα.

Να χαίρεστε όλες τα αγγελούδια σας!

  • 2 weeks later...
Δημοσίευση

λοιπον κοριτσακι μου γλυκο ελπιζω να πας γρηγορα στην μανουλα σου γιατι σιγουρα μια εξτρα βοηθεια θα σου δωσει φτερα...αλλα πρεπει να κανεις κ εσυ πραγματακια για σενα κ συ εχεις δικαιωμα να πας μια βολτα κ να κρατησει το νινι ο αντρας σου επισης ασε να κανει κ τιποτα κ ο αντρουλης ας πουμε εσυ ταιζεις αυτος ας αναλαβει το μπανιο εσυ κοιμιζεις αυτος ας αναλαβει την βρωμικη δουλεια της πανας εμεις καπως ετσι το κανουμε γιατι δεν παλευεται αλλιως ενα παιδι ειναι η μεγαλυτερη ευτυχια του κοσμου αλλα στανταρ εχει πολλες απαιτησεις..τωρα που ανοιγει ο καιρος η βολτες θα σου αλλαξουν την ψυχολογια πιστευω.ολα τα μπορουν κ οι αντρες απλα εμεις τους καλομαθαινουμε να θυμασαι...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Με το καλό τα μωράκια μας. Εγώ τρώω μόνο ψωμί ...το οποίο και αυτό το βγάζω κάποιες φορές αλλά με ενοχλεί λιγότερο.το θέμα μου είναι ότι είμαι μόνιμα διψασμένη και έτσιπιω ι κάτι πχ λίγο χυμό το μετανιώνω μετά😔.
    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...