Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Τί να πω εγώ τώρα; Τί να πω;

Όσα είπε η Πόπη είναι τα σημαντικά! Και κάθε μέρα λέω στον άντρα μου καλημέρα αγάπη μου, καληνύχτα αγάπη μου! Τον φιλάω συνέχεια, την ώρα που βλέπουμε τηλεόραση, όταν παίζουμε Play station, όταν τρώμε, όταν παίζουμε!!!! Συνέχεια!!!! Είμαστε σχεδόν 9 χρόνια μαζί και 5 μήνες παντρεμένοι και είναι η ζωή μου όλη! Σίγουρα δεν είμαι όπως τους πρώτους μήνες της σχέσης μας και περάσαμε και δύσκολες στιγμές! Αλλά δεν περνάει μέρα που να μην του πω ότι τον αγαπάω, ότι είναι η ζωή μου, η αγάπη μου, τα πάντα μου!(Το έκανα και τατουάζ για να το βλέπει και να μην το ξεχνάει ΠΟΤΕ!)

Θα ευχηθώ να μην χάσει ποτέ κανένας τον ανθρωπό του για να καταλάβει πόσο πολύ τον αγαπούσε... Και με το να χάσει δεν εννοώ μόνο το θάνατο, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να "χάσεις" έναν άνθρωπο! Και με το θάνατο αν και δεν είναι πια δίπλα μας είναι πάντα μαζί μας και η Πόπη μπορεί να μας το επιβεβαιώσει αυτό!

Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή...

Δημοσίευση

Τί να πω εγώ τώρα; Τί να πω;

Όσα είπε η Πόπη είναι τα σημαντικά! Και κάθε μέρα λέω στον άντρα μου καλημέρα αγάπη μου, καληνύχτα αγάπη μου! Τον φιλάω συνέχεια, την ώρα που βλέπουμε τηλεόραση, όταν παίζουμε Play station, όταν τρώμε, όταν παίζουμε!!!! Συνέχεια!!!! Είμαστε σχεδόν 9 χρόνια μαζί και 5 μήνες παντρεμένοι και είναι η ζωή μου όλη! Σίγουρα δεν είμαι όπως τους πρώτους μήνες της σχέσης μας και περάσαμε και δύσκολες στιγμές! Αλλά δεν περνάει μέρα που να μην του πω ότι τον αγαπάω, ότι είναι η ζωή μου, η αγάπη μου, τα πάντα μου!(Το έκανα και τατουάζ για να το βλέπει και να μην το ξεχνάει ΠΟΤΕ!)

Θα ευχηθώ να μην χάσει ποτέ κανένας τον ανθρωπό του για να καταλάβει πόσο πολύ τον αγαπούσε... Και με το να χάσει δεν εννοώ μόνο το θάνατο, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να "χάσεις" έναν άνθρωπο! Και με το θάνατο αν και δεν είναι πια δίπλα μας είναι πάντα μαζί μας και η Πόπη μπορεί να μας το επιβεβαιώσει αυτό!

Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή...

Δημοσίευση

11 xronia meta kai den mporo na skefto mera n'arxizei xoris to gliko tou fili kai tin kalimera tou...den ton barethika, oute me baretrhike (ap'oti mou deixnei) poteeeee kai den mporo na katalabo pos sumbainei auto se kapoia zeugaria....:dry: :dry: mallon apla to afinoun na sumbei.... 11 xronia meta ki eno douleuoume stin idia douleia stelnoume o enas ston allo rabasakia....:blush: :blush: opote milao gia to ti aisthanomai gia ton antrouli mou, oxi apla noiotho skirtimata, kapoies fores bourkono kiolas....:blush: :blush: elpizo tora pou tha erthei kai i mpoumpou, tipota apo auta na mi xathei kai na eimaste kai oi treis mazi eutuxismenoi!!!!:silly: :silly: :silly:

Δημοσίευση

11 xronia meta kai den mporo na skefto mera n'arxizei xoris to gliko tou fili kai tin kalimera tou...den ton barethika, oute me baretrhike (ap'oti mou deixnei) poteeeee kai den mporo na katalabo pos sumbainei auto se kapoia zeugaria....:dry: :dry: mallon apla to afinoun na sumbei.... 11 xronia meta ki eno douleuoume stin idia douleia stelnoume o enas ston allo rabasakia....:blush: :blush: opote milao gia to ti aisthanomai gia ton antrouli mou, oxi apla noiotho skirtimata, kapoies fores bourkono kiolas....:blush: :blush: elpizo tora pou tha erthei kai i mpoumpou, tipota apo auta na mi xathei kai na eimaste kai oi treis mazi eutuxismenoi!!!!:silly: :silly: :silly:

Δημοσίευση

geo222 νομίζω η So Sad απάντησε όχι μόνο σε σένα αλλά και σε μένα που πίστευα ότι τέτοιοι έρωτες δεν υπάρχουν, είναι μόνο στα παραμύθια και στις ταινίες. Δεν υποτιμώ τον δικό μου έρωτα για τον άντρα μου, κάθε άνθρωπος έχει το δικό του τρόπο να εκδηλώνει την αγάπη του. Χρειάζεται όμως να διαβάζουμε τέτοια λόγια για να συνερχόμαστε από τη ρουτίνα της καθημερινότητας που πλήττει μια σχέση. Να αγκαλιάζουμε τον άντρα μας, να του λέμε σ'αγαπώ και να μη σκεφτόμαστε καθημερινές δουλειές που δε θα προλάβουμε να κάνουμε. Να είστε όλες καλά κορίτσια!So Sad...ευτυχώς που είμαστε πολλές στο γραφείο και συγκρατηθήκαμε...ΈL ESTA CONTIGO CADA VEZ QUE ESTA EN TU PENSAMIENTO.

Δημοσίευση

geo222 νομίζω η So Sad απάντησε όχι μόνο σε σένα αλλά και σε μένα που πίστευα ότι τέτοιοι έρωτες δεν υπάρχουν, είναι μόνο στα παραμύθια και στις ταινίες. Δεν υποτιμώ τον δικό μου έρωτα για τον άντρα μου, κάθε άνθρωπος έχει το δικό του τρόπο να εκδηλώνει την αγάπη του. Χρειάζεται όμως να διαβάζουμε τέτοια λόγια για να συνερχόμαστε από τη ρουτίνα της καθημερινότητας που πλήττει μια σχέση. Να αγκαλιάζουμε τον άντρα μας, να του λέμε σ'αγαπώ και να μη σκεφτόμαστε καθημερινές δουλειές που δε θα προλάβουμε να κάνουμε. Να είστε όλες καλά κορίτσια!So Sad...ευτυχώς που είμαστε πολλές στο γραφείο και συγκρατηθήκαμε...ΈL ESTA CONTIGO CADA VEZ QUE ESTA EN TU PENSAMIENTO.

Δημοσίευση

Αχ ρε κοριτσια με συγκινησατε! Και εγω ειμαι της λογικης των καθημερινων μικροπραγματων...Πιστευω πως ποτέ δεν πρεπει να θεωρεις τον αλλον δεδομενο γιατι τοτε αρχιζει να χανεται η μαγεια και να φθειρεται η σχεση... Και τα μικροπραγματα ολα δίνουν πάντα νέα πνοή και γλυκαίνουν την καρδιά. Εγώ είμαι 12 χρόνια με τον Φίλιππο και τολμώ να πω πως ακόμα είμαστε ερωτευμένοι, όχι όπως ήμασταν στα 20 μας που ήμασταν "παιδιά" και κάναμε τρέλες και πετούσαμε στα σύννεφα. Αλλά με έναν άλλο τρόπο, πιο ώριμο, τρελό αλλά ήρεμο, γιατι ο έρωτας εξελίχθηκε με τα χρόνια και ήρθε και η αγάπη, η συντροφικότητα, η συμβίωση, ο γάμος... Και όταν ήρθαν και τα παιδιά μας, είδα πραγματικα πως θα ειναι παντα εδω για μένα. Δεν φανταζομουν οτι θα μου στεκοταν και θα με βοηθουσε τοσο πολυ, ειχα φοβερη ανασφαλεια! Και μακαρι να ηταν ολες οι σχεσεις καπως ετσι και να φερονταν ολοι οι ανθρωποι σωστα, αλλά κάθε μερα ακούω ιστοριες και ιστοριες, για μοιχειες, για αγαπες που εδειχναν αμφιδρομες και τελικα ηταν μονοπλευρες, για γυναικες που τις παρατανε οι αντρες τους με μωρα στην αγκαλια, και πιο καθημερινες βεβαια για αντρες που δε βοηθανε καθολου στην ανατροφη των παιδιων και για μαμαδες που τα αμελουν και ενα σωρο προβληματα. Ξεφυγα λιγο απο το θεμα, επιστρεφω λοιπον, η αποψη μου με 2 λογια ειναι πως ο ερωτας δε φευγει αν δεν τον αφησεις, απλα καταλαγιαζει και μεταλασσεται σε κατι πιο ωριμο και πιο βαθυ...

Δημοσίευση

Αχ ρε κοριτσια με συγκινησατε! Και εγω ειμαι της λογικης των καθημερινων μικροπραγματων...Πιστευω πως ποτέ δεν πρεπει να θεωρεις τον αλλον δεδομενο γιατι τοτε αρχιζει να χανεται η μαγεια και να φθειρεται η σχεση... Και τα μικροπραγματα ολα δίνουν πάντα νέα πνοή και γλυκαίνουν την καρδιά. Εγώ είμαι 12 χρόνια με τον Φίλιππο και τολμώ να πω πως ακόμα είμαστε ερωτευμένοι, όχι όπως ήμασταν στα 20 μας που ήμασταν "παιδιά" και κάναμε τρέλες και πετούσαμε στα σύννεφα. Αλλά με έναν άλλο τρόπο, πιο ώριμο, τρελό αλλά ήρεμο, γιατι ο έρωτας εξελίχθηκε με τα χρόνια και ήρθε και η αγάπη, η συντροφικότητα, η συμβίωση, ο γάμος... Και όταν ήρθαν και τα παιδιά μας, είδα πραγματικα πως θα ειναι παντα εδω για μένα. Δεν φανταζομουν οτι θα μου στεκοταν και θα με βοηθουσε τοσο πολυ, ειχα φοβερη ανασφαλεια! Και μακαρι να ηταν ολες οι σχεσεις καπως ετσι και να φερονταν ολοι οι ανθρωποι σωστα, αλλά κάθε μερα ακούω ιστοριες και ιστοριες, για μοιχειες, για αγαπες που εδειχναν αμφιδρομες και τελικα ηταν μονοπλευρες, για γυναικες που τις παρατανε οι αντρες τους με μωρα στην αγκαλια, και πιο καθημερινες βεβαια για αντρες που δε βοηθανε καθολου στην ανατροφη των παιδιων και για μαμαδες που τα αμελουν και ενα σωρο προβληματα. Ξεφυγα λιγο απο το θεμα, επιστρεφω λοιπον, η αποψη μου με 2 λογια ειναι πως ο ερωτας δε φευγει αν δεν τον αφησεις, απλα καταλαγιαζει και μεταλασσεται σε κατι πιο ωριμο και πιο βαθυ...

Δημοσίευση

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΤΩΡΑ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΟ ΠΟΣΤ ΣΟΥ.ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΦΥΣΙΚΑ ΟΤΙ Η ΠΟΠΗ(So Sad) ΜΕ ΚΑΛΥΨΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΟΣΑ ΕΙΠΕ.ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ 22 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ ΑΠΟ 14 ΕΤΩΝ.ΚΑΙ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ.ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΚΤΗΣΗ 2 ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗ.ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΔΑΞΑΜΕ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΣΜΟΥΣ.ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 22 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ 3 ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΑΣ ΣΕ 3 ΜΗΝΕΣ.ΛΕΣ ΝΑ ΕΦΥΓΕ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ?ΚΟΙΤΑΩ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΧΑΡΑ.ΠΟΤΕ ΠΕΡΑΣΑΝ 22 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ.ΗΤΑΝ ΑΜΟΥΣΤΑΚΟΣ ΑΚΟΜΗ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΗ.ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥ ΛΕΩ ΠΟΣΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΤΟ ΙΔΙΟ.ΦΟΒΑΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΤΡΕΧΕΙ ΕΤΣΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΟΣΑ ΜΑ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΩ.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΛΙΓΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ.ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΤΑ.ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΦΗΣΗΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ Η ΑΓΑΠΗ.ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ.

Δημοσίευση

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΤΩΡΑ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΟ ΠΟΣΤ ΣΟΥ.ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΦΥΣΙΚΑ ΟΤΙ Η ΠΟΠΗ(So Sad) ΜΕ ΚΑΛΥΨΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΟΣΑ ΕΙΠΕ.ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ 22 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΖΙ ΑΠΟ 14 ΕΤΩΝ.ΚΑΙ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ.ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΚΤΗΣΗ 2 ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗ.ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΔΑΞΑΜΕ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΕΣΜΟΥΣ.ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 22 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ 3 ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΑΣ ΣΕ 3 ΜΗΝΕΣ.ΛΕΣ ΝΑ ΕΦΥΓΕ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ?ΚΟΙΤΑΩ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΧΑΡΑ.ΠΟΤΕ ΠΕΡΑΣΑΝ 22 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ.ΗΤΑΝ ΑΜΟΥΣΤΑΚΟΣ ΑΚΟΜΗ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΗ.ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥ ΛΕΩ ΠΟΣΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΤΟ ΙΔΙΟ.ΦΟΒΑΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΤΡΕΧΕΙ ΕΤΣΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΧΩ ΤΟΣΑ ΜΑ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΩ.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΛΙΓΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ.ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΤΑ.ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΦΗΣΗΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ Η ΑΓΑΠΗ.ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ.

  • 4 weeks later...
Δημοσίευση

geo222 έγραψε:

Καλημέρα,:unsure:

έχω μία απορία. Γιατί ξεθωριάζει ο έρωτας όσο περνάνε τα χρόνια? Όσες σχέσεις έχω κάνει διαπιστώνω ότι μετά από λίγο καιρό αρχίζω να βαριέμαι τη σχέση.

Η σχέση "μετασχηματίζεται" σε κάτι σημαντικό, η αγάπη βαθαίνει, η παρέα βελτιώνεται ο αλληλοσεβασμός εδραιώνεται, αλλά το ερωτικό αίσθημα, το σκίρτημα μειώνεται!

Ξέρεις κανείς γιατί συμβαίνει αυτό?

Δεκτές και επιστημονικές και πρακτικές εξηγήσεις. :blush:

Ωραίο θέμα άνοιξες. Σαν να ήσουν μέσα στο μυαλό μου...

Πιστεύω πως όταν βρεις την "αδερφή ψυχή" τίποτε δεν μπορεί να σου αλλοιώσει την σχέση. Γνωρίζω ζευγάρια, πολύ λίγα, τα οποία αν και είναι πάνω από 20 χρόνια μαζί, είναι ακόμη πιτσουνάκια! Κοιτάζονται με αγάπη, κρατιούνται χέρι χέρι, έχουν "χημεία".

Θεωρώ πως τέτοιου είδους σχέσεις είναι σπανιότατες. Είναι σαν να κυνηγάς τζακ ποτ. Έτσι συμβιβάζεσαι με κάτι λιγότερο. Όταν έχεις το "λιγότερο" τότε πρέπει να δουλεύεις την σχέση σου καθημερινά. Γιατί είναι σαν ένα αδύναμο φυτό...

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...