Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Επιτελους βρηκα λιγο χρονο να σας γραψω την δικη μου εμπειρια τοκετου.

Ας τα παρουμε ομως απο την αρχη.

27/12/2010:

Μετα απο 2 μερες καθυστερησης και 2 μερες πριν τα γενεθλια μου εκανα τεστ εγκυμοσυνης.Κα ηταν θετικο!Το καλυτερο δωρο γενεθλιων που πηρα ποτε! :D

Οι μηνες κυλησαν γρηγορα,με μερικα προβληματα.Μια μικρη αποκολληση στην αρχη και αρκετες συσπασεις προς το τελος.Ευτυχως ξεοεραστηκαν.

Το πραγματικο προβλημα ομως ηρθε κατα τον 7ο μηνα.Η μπεμπουλα ειχε τυλιχτει με τον λωρο και εριχνε συνεχεια παλμους.Με αποτελεσμα να ειμαι σχεδον καθε μερα για καρδιοτοκογραφο.Ειχα πολυ μεγαλο αγχος,αν δεν την ακουγα για μια ωρα τρελαινομουν!Επισης ο πλακουντας ειχε γερασει και δεν ξεραμε αν τρεφοταν σωστα το μωρο και τα αμνιακα ειχαν μειωθει...Απο ενα σημειο και μετα η γιατρος μου εκρινε πως το μωρακι μου κινδυνευε και δεν επρεπε να περμενουμε να φτασουμε στις 40 εβδομαδες.Ετσι κανονισαμε να παμε για προγραμματισμενη καισαρικη.

13 Αυγουστου 2011:

Κατα τις 8 το πρωι μπηκα στο μαιευτηριο για να γεννησω.Αφου κανονισαμε τα διαδικαστικα,πηγαμε με τον αντρα μου και την μαμα μου στο δωματιο.Στο μεταξυ ειχε ερθει και η πεθερα μου με την κουνιαδα μου.Κατα τις 9:30 με πηρε η μαια να με ετοιμασει.Μου φορεσε μια ρομπιτσα μιας χρησης,παντοφλιτες,σκουφακι και μου εβαλε το καθιερωμενο κλυσμα. :lol: Μετα γυρισα παλι στο δωματιο και περιμενα.Στις 9:50 με πηραν στο χειρουργειο.Χαιρετησα ολους και εκει με επιασαν τα κλαμματα,ειχα αρχισει να φοβαμαι...Τον αντρα μου θα τον χαιρετουσα κατω.

Μολις κατεβηκα μια αλλη μαια με εβαλε απευθειας στο χειρουργειο.Της λεω θελω να χαιρετησω τον αντρα μου!Με εβγαλε παλι εξω.Ευτυχως εκεινη την ωρα ειχε μολις κατεβει.Τον αγκαλιασα και τον φιλησα.Απο εδω και περα δεν θα ειμασταν πια 2 αλλα τρεις!

Με εβαλαν να καθισω στο κρεβατι για να μου βαλουν την ραχιαια.Η σπονδυλικη μου στηλη ομως ειναι λιγο στραβη λογω σκολιωσης και η βελονα εβρισκε δεξια...Εκει αγχωθηκα πραγματικα!Την εβγαλαν και την ξαναεβαλαν.Παλι πηγαινε λιγο δεξια αλλα ειπε ο αναισθησιολογος πως ηταν ενταξει.Δεν πονεσα,απλα ενοιωσα την βελονα και το φαρμακο να μπαινει και να μουδιαζω.Αμεσως ηρθε η γιατρος μου,με ρωτησε πως ειμαι και αρχισε η διαδικασια.Εγω ημουν σαν να μου ειχαν κανει μεθη!Με επιασε πολυ η αναισθησια.Μετα ρωτησα τον αναισθησιολογο αν μου ειχαν βαλει ηρεμιστικη και μου ειπε πως δεν μου ειχαν βαλει τιποτα!Ειχα συνειχεια τα ματια κλειστα,σαν να νυσταζα.

Μετα απο 5 λεπτα,στις 10:25 ακουσα ενα δυνατο κλαμα,μου τραβηξαν το παραβαν και ειδα το μωρακι μου να το κρατανε απο τα ποδια,με τον λωρο ακομα πανω του και ασπρο απο τα αμνιακα υγρα.Σοκαριστηκα!Δεν θα ξεχασω ποτε αυτη την εικονα!Η πρωτη φορα που αντικρυσα το κοριτσακι μου!Ταυτοχρονα ακουσα τον βοηθο να λεει "πωπω και με περιτυληξεις",μιας και τελικα ειχε διπλη περιτυλιξη.Αυτο μου το ειπε η γιατρος μου στον 8ο,ηταν καιρο τυλιγμενη αλλα δεν ηθελε να με αγχωσει και δεν μου το ειχε πει νωριτερα...

Την πηραν πισω σε ενα τραπεζι και ο παιδιατρος της εβαλε οξυγονο και την μετρησε.Εγω παρακολουθουσα και δεν μπορουσα να συγκρατησω τα δακρυα μου.Δεν περασαν 2 λεπτα και μου την εφεραν στην αγκαλια μου.Ενα τοσο δα μικρο πλασματακι με πολλα μαυρα μαλλακια,ιδιο ο μπαμπας της!Το κοριτσακι μου,η ζωη μου ολοκληρη!Μολις την ακουμπησαν πανω μου σταματησε να κλαιει.Την αγκαλιασα και την φιλησα,ενω δεν μπορουσα να σταματησω να κλαιω.Τα λογια δεν μπορουν να περιγραψουν τα συναισθηματα μου εκεινη την στιγμη....

Μετα την πηραν να την βαλουν στην θερμοκοιτιδα.Γεννηθηκε στις 36 εβδομαδες και 6 μερες και ηταν μικρουλα,2595 γραμμαρια.

Με ετοιμασαν και με ανεβασαν στο δωματιο.Εκει με περιμεναν ο αντρας μου,η μαμα μου,η πεθερα μου και η κουνιαδα μου.Ολοι μου ελεγαν πως ειναι κουκλιτσα!Ο αντρας μου κοιτουσε σαν χαμενος,με ενα τεραστιο χαμογελο.Μετα μου ειπαν οτι σοκαριστηκε οταν του εφεραν το μωρο στην αγκαλια του.Δεν το περιμενε και του ηρθε αποτομο! :lol: Ηταν ολοι τους αφηρημενοι και ξαφνικα βγηκαν και τους εδωσαν το μωρο! :lol:

Μετα απο λιγες ωρες μου εφεραν την κουκλιτσα μου και την θηλασα,ενω εγω στο μεταξυ ειχα λυσσαξει να μου την φερουν!Επιτελους την ειχα στην αγκαλια μου!

Η αναισθησια περασε γρηγορα,μεσα σε μιαμιση ωρα.Παρενεργειες δεν ειχα καθολου,μονο που για αρκετη ωρα ενοιωθα ακομα νυσταγμενη.Πονουσα αρκετα στην τομη αλλα το ιδιο κιολας απογευμα σηκωθηκα απο το κρεβατι.Την επομενη εκοβα βολτες στον διαδρομο.

Εδω θελω να πω οτι το μωρο μου ετρωγε κανονικα απο το στηθος μου και οι μαιες με τον παιδιατρο ηθελαν να την ξυπανω και να της δινω μπιμπερο!Για να χορταινει,λεει,επειδη ειναι μικρουλα! :evil: Φυσικα το μωρο μου δεν ξυπνουσε,αφου χορταινε με το δικο μου!Την 3η μερα που ειχα πια πολυ γαλα το εβγαζα με το θηλαστρο και της το διναμε.Με το ζορι,αφου δεν ηθελε ουτε ακομα θελει το μπιμπερο!Με εκαναν να νοιωθω τυψεις πως αφηνω νηστικο το παιδι μου!

Ολα αυτα τελειωσαν με το που γυρισαμε σπιτι,μετα απο 4 μερες στις 17 Αυγουστου.Η μπεμπουλα μου θηλαζει αποκλειστικα και ειναι μια χαρα!Πηρε 1200γρ μεσα σε ενα μηνα!Ο παιδιατρος μας ειναι πολυ υποστηρικτικος με τον θηλασμο,ευτυχως!

Χθες η μπεμπουλιτσα μας εγινε ενος μηνος!Ηρθε και μας αλλαξε την ζωη!Ηρθε και γεμισε το σπιτι μας ευτυχια!Την λατρευουμε,ειναι η ζωη μας ολοκληρη!

Δημοσίευση

αρε νικη παλι με πηραν τα ζουμια.....οοοοχι δεν φταινε οι ορμονες αλλα νομιζω πως καθε φορα που θα διαβαζω μια εμπειρια γεννας,παντα θα με παιρνουν τα ζουμια...κ ποσο μαλλον εμπειριες κοριτσιων που ξερω κ μοιραστηκαμε μαζι αυτους τους υπεροχους εννια μηνες,μια καλοκαιρινη παρεα που αισιως φτασαμε στο φθηνοπωρο (αν κ ζεστο :D:D ) κ κραταμε στην αγκαλια μας τα μωρακια μας.κ σιγουρα μας περιμενει ενας γεματος χειμωνας.

κ παλι να σου ζησει κ εσεις να ειστε γεροι κ αγαπημενοι να το βλεπετε να μεγαλωνει.φιλια πολλα!!!

Δημοσίευση

Σ'ευχαριστω πολυ Μιχαελα μου!Και εσυ να χαιρεσαι τα κοριτσακια σου!

Μοιραστηκαμε τοσα πολλα ολους αυτους τους μηνες!Και θα συνεχισουμε να μοιραζοαστε τις εμπειριες μας!Ειστε η καλυτερη παρεουλα! :D

Δημοσίευση

Μπεμπουλινο μου, να σας ζησει το κοριτσακι σας!να ναι γερο και καλοτυχο και να σας χαριζει μονο στιγμες ευτυχιας!

Συνεχισε με τον θηλασμο και μην ακους κανεναν ασχετο!

Σε αρκετα σημεια με συγκινησες πολυ..ειδικα εκει πριν μπεις στο χειρουργειο και οταν ειδες την μικρη σου!καπως ετσι φανταζομαι θα ειναι και για μενα..αααχχχχχ..

Να σου ζησει και παλι!

Δημοσίευση

αχ βρε Νικη....εριξα κλαμα....πωποοο...οι ορμονες Μιχαελα μου οι ορμονες..τι επειδη γεννησαμε δεν εχουμε??Αχ...και εμενα μου ελεγαν οτι επρεπε να τρωει συνεχεια γιατι ειναι μικρουλα..αλλα να περιμενω μεχρι 5 ωρες το πολυ αν δεν ξυπναει τοτε να την ξυπναω...ευτυχως δεν εχουμε τετοιο θεμα και βλεπω μπουτακια να παχινουν...κοντα γεννηθικαμε στα κιλα οποτε φανταζομαι σαν πρελοκακι θα ηταν η μικρη εε??Αχ καλοτυχη να ειναι και να την ευχαριστηθεις και να ειναι γερη και υγειης...

Δημοσίευση

Νίκη μου συμφωνώ απόλυτα με τη "συνάδελφο" Μιχαέλα!! :lol::lol: Τα είπες τόσο ωραία... Να σας ζήσει και πάλι καλή μου!! Να πίνει το γαλατάκι της μαμάς και να γίνει ένα μεγαααααλο κορίτσι!!! :D:D:D και εσείς να την καμαρώνετε!

Δημοσίευση

νικη μου αχ συγκινηθηκα πολυκ οχι μονο,μιλαμε για κλαμα......, κοριτσι μου με την ιστορια σου!!!!!!!

να σας ζησει κοπελα μου η μπεμπουλιλτσα σας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! να ειναι παντα γερη , υγιεις κ καλοτυχη στη ζωουλα της!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ευχομαι πραγματικα οτι καλυτερο!!!!!!!!!!!!

να την χαιρεστε κ να την καμαρωνετε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

καλη λοχεια κ σε σενα καλη μου!!!!!

φιλησε της το πατουσακι !!!!!!!!!!!!!!

Δημοσίευση

Συμπεθέρα μου με συγκίνησες πολύυυυυυυυυυυυυ!!!! Να σου ζήσει και πάλι η νύφη μας! Να ειναι παντα της ευτυχισμένη και να έχει όλα τα καλά του κόσμου στη ζωή της!

Μου φαίνεται απιστευτο πώς πέρασε ο καιρός...ποτε μοιραζομασταν τις αγωνίες μας.....ποτε ανησυχούσες κι εσύ και εμείς μαζί σου για τη μική....

Να μου την φιλήσεις την μπεμπα μας!!

Δημοσίευση

Κοριτσια σας ευχαριστω πολυ!Και εσειςνα χαιρεστε τα μωρακια σας και καλη εγκυμοσυνη στις εγκυουλες!

Οι θηλασμοι μας συνεχιζονται ακαθεκτοι!

Συμπεθερα μου,ποσα μοιραστηκαμε ολο αυτο τον καιρο!Νοιωθω σαν να σε ξερω εδω και χρονια!Η μπεμπουλα μου και εγω στελνουμε πολλα φιλακια σ'εσενα και στον Στεφανακο! :D

Δημοσίευση

να σας ζησει η μπεμπουλα σας να ειναι παντα γερη κ ευτυχισμενη κ να σας γεμιζει παντα με χαρες

υπεροχη η ιστιρια σου αχ με εκανες κ βουρκωσα :D:D

καλη λοχεια κ με το καλο να σαραντισετε

Δημοσίευση

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

Να σας ζήσει η μπεμπούλα και να χει όλα τα καλά!!!!

Να είναι ΓΕΡΗ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ, ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ & ΕΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΜΑΡΩΝΕΤΑΙ!!!

ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...