Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Γεια σου pappy! :)

Παιρνεις τιποτε φαρμακα;

Ειχες και πριν την εγκυμοσυνη ταχυκαρδιες;

Ενημερωσες τον γιατρο σου;

Πωπω αποριες... :lol::lol::lol::lol:

Ειχα κ εγω ταχυκαρδιες στην εγκυμοσυνη αλλα ηταν απο το χαπι που επαιρνα για τις συσπασεις απο τον 3ο μηνα....

Παντως και πριν την εγκυμοσυνη μου ειχα κρισεις πανικου (ταχυκαρδια,ζαλαδες,σφιξιμο στο στομαχι,ταση για εμετο κτλ) και με ηρεμουσαν πολυ οι βολτες με το αυτοκινητο,τα πολλα νερα (πααααρα πολλα μπουκαλακια),η σιωπηλη παρεα του αντρα μου ή των κολλητων μου κ τα αδιαφορα προγραμματα στην τι βι. Με ηρεμουσε,επισης, να ξαπλωνω στο κρεβατι κ να εχω σηκωμενη την πλατη μου σε μαξιλαρια

Δημοσίευση

οχι δεν περνω κανενα φαρμακο και αυτα τα εθχα και πιο πριν αλλα τωρα ειναι πιο εντονα....δεν πιστευω οτι εχω κατι αλλα ψαχνω τροπους να ηρεμω γενικως....ειναι η πρωτη μου εγκυμοσυνη

Δημοσίευση

ΠΑΠΥ ΜΟΥ Κ ΓΩ ΕΙΧΑ ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΑ ΟΤΑΝ ΞΑΠΛΩΝΑ ΗΡΕΜΟΥΣΑ Κ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΜΕΤΑ ΜΙΑ ΧΑΡΑ Η ΠΗΓΕΝΑ ΒΟΛΤΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ...ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Κ Η ΖΕΣΤΗ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΙΣ ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ Κ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΑΜΕΣΑ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΣΟΥ.

Δημοσίευση

ναι τον εχω ελεξει πριν απο δυο μηνες ηταν καλα αλλα μου ειπαν να ξανα ελεξω σε 8 μηνες γιατι παει να δημιουργηθει ενα οζιδειο...τωρα θα δουμε, θα παω παλι στο ενδοκρ να μου πει.παντως δεν μου ειχε παει εκει το μυαλο

Δημοσίευση

βασικά... κι εγώ θα σου έλεγα για τον θυροειδή...

μην το καθυστερήσεις 8 μήνες!!!

είναι πολλή σημαντική ορμόνη και για σένα αλλά και για το έμβρυο!!!

εμένα μου δημιουργήθηκε υποθυροειδισμός στην εγκυμοσύνη.

τον ανακάλυψα στην 9η βδομάδα που είχα κάνει όλες εκείνες τις εξετάσεις αίματος...

μόλις γέννησα έφυγε και ο θυροειδής...

έπαιρνα κάθε μέρα τη θυροξίνη μου και κάθε 6- 7 μήνες τον ελέγχαμε.

  • 2 months later...
Δημοσίευση

κι εγω εχω κοριτσακι μου ταχυκαρδιες και δυσπνιες και βαρος στο στηθος αλλα ειναι καθαρα απο το αγχος μου και της φοβιες. δεν εχω καταφερει να βρω ακομα κατι να με ηρεμεί και η αγχοδεις δουλια μου το κανει ποιο δυσκολο διοτι το επαναφερει το αισθημα καθε λιγο και λιγακι...αλλα νομιζω οι βολτες με το αυτοκινητο, το διαβασμα και το περπατημα θα σε βοηθήσουν.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Γειά σας κοριτσια!!Γεννησαμε κ βολευτήκαμε στο δωματιο μασς🥰🥰🥰Μια σταλιά ειναι 2990..τις τελευταίες 10 μερες δεν Πηρε καθόλου με βάση τον υπερχο💙 Είμαστε καλα,Έχει θηλάσει αλλα κοιμάται σε γενικες γραμμές,μου είπαν σημρρα να μην το ζορίσω,οσο θελει..Κοιμάμαι όρθια 😅 αρχικά άργησε πολυ να ξεμουδιασουν τα πόδια μου κ ημουν κανα 2 ωρο στην ανανηψη απλα για να τα κουνησω ελαφρως..ακομη δεν μπορω να τα λυγισω π.χ..κατά τα αλλα μεχρι στιγμής καλα ολα🥰
    • Πότε έχεις ΠΗΤ; Σου εύχομαι να πάνε όλα όπως τα θες και να έχεις μία εύκολη και γρήγορη γέννα 😊
    • Να σου ζήσει το αγοράκι σου κορίτσι μου!! Γερό και καλότυχο να είναι!! Και εγώ για vbac πάω και ανυπομονώ!! 
    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...