Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Επιτελους βρηκα λιγη ωριτσα να σας γραψω και εγω την 2η γεννα μου ...

Η εγκυμοσυνη μου κυλησε πολυ ομαλα αλλα με περισσοτερη κουραση λογω και του 1ου παιδιου.

Μολις μπηκα στον μηνα μου δεν αντεχα αλλο ηθελα να γεννησω...Καθε φορα που πηγαινα στον γιατρο μου του γκρινιαζα...

Ειχα πητ τελος Νοεμβριου.

Το Σαββατο 20/11 κατα τις 11 το βραδυ αρχιζουν κατι πονακια αλλα οχι πολυ δυνατα ...λεω μπα δεν θαναι τιποτα...αυτα ομως συνεχιζαν ...εκει που καθομουν στον καναπε και εβλεπα τηλεοραση(γιατι που υπνος..με ειχε πιασει αγχος) κατα τις 2 ακουω ενα κρακ..και μετα απο 2 λεπτα τσουπ τρεχουν λιγα νερα.

Ε αυτο ηταν λεω παιρνω τον γιατρο τηλ..Μου λεει ξεκινα για μαιευτηριο.

Φτανω κατα τισ 3 τα ξημερωματα μπαινω με την μαια για τα γνωστα..κλισμα κτλμετα στο δωματιο ωδινων μαζι με τον αντρουλη μου τον γιατρουλη κα την μαια μιλαγαμε,γελαγαμε και οι πονοι δυναμωναν....η διαστολη προχωραγε πολυ καλα και κατα τισ 5μιση κανω επισκληριδιο. Μετα απο λιγο η διαστολη 8 μου λενε σε λιγο θα κρατας τον γιο σου αγκαλια...με 3 εξωθησεις και πανευκολα στισ 7 βγηκε ο μπεμπουλης,ακουσα το κλαμα του και ανακουφιστικα.Ολα τελεια πηγαν και τωρα ειμαι πανευτυχης.Ισως σε λιγα χρονακια να κανω και 3ο :D:D:D

Ευχομαι σε ολες τις εγκυουλες με το καλο!και σε οσες προσπαθουν γρηγορα να ερθει το μωρακι τουσ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...