Eιμαι η ζουμπι..κ ειμαι καλα...

[ζουμπι]

Κοριτσια...σας ελειψα...;;;Πω,πω...καλε τι αλλαγες εγιναν εδω;;Εχασα το μπουσουλα στην αρχη μεχρι να βρω ακρη..χα,χα!

Λοιπον καταρχας να δωσω ευχες σε οσες ειναι εγγυες αλλα κ οσες εχουν γεννησει..μη περιμενετε να σας θυμηθω μια προς μια..ενεκα μεγαλη γυναικα....

Και τωρα στα δικα μου...Ελειψα παρα πολυ καιρο απο εδω γιατι μετα την τελευταια περιπετεια με την παλλινδρομη που ειχα...εγινα κομματια,ψυχολογικα.Χαθηκα γενικα...επεσα σε μελαγχολια..σχεδον καταθλιψη..Δεν ηθελα να ακουω για εγκυμοσυνες,να διαβαζω για μωρα..κ γενικα οτι ειχε σχεση με ολα αυτα.Περασα απιστευτα δυσκολα.Για εμενα ολο αυτο που εζησα ηταν συγκλονιστικο.Πρωτη φορα στη ζωη μου επεσα τοοοσο πολυ.Επιασα πατο κ πιο κατω απο τον πατο ακομα..

Πηρα κ 10 κιλα...δεν ηθελα να μιλαω σε ανθρωπο,οτι εκανα ακομα κ τα πιο καθημερινα μου φαινονταν βουνο.Με το ζορι σηκωνομουν απο το κρεβατι κ ηθελα να κλαιω,να κλαιω,να κλαιω...το εβλεπα σαν λυτρωση.Απο την αλλη ειχα κ την κορη μου που δεν επρεπε να καταλαβει τιποτα απο ολα αυτα..αφηστε..

Ο μονος ανθρωπος που ειναι παντα εκει κ ηταν κ ολο αυτο το διαστημα..ο αντρας μου.Δεν εχω λογια..απιστευτη στηριξη κ ακομα πιο απιστευτη υπομονη.

Δεν περιμενα να νοιωσω ετσι στη ζωη μου..οταν ακουγα τετοιες ιστοριες κοιτουσα παντα ειρωνικα κκ ελεγα.."μα,καλα..πως κανουν ετσι;;τιποτα πια δεν αντεχουν..;;"Και ομως ηρθε η σειρα μου κ περασα μεσα απο ολο αυτο.

Απομακρυνθηκα απο ολους κ απ'ολα..το μονο που εκανα ηταν να μπαινω στο facebook να παιζω παιχνιδια.Ακομα κ εκει που μου στελναν μυνηματα,με προσκαλουσαν για καφε τα κοριτσια που γνωριζομαστε(να΄ναι καλα),με το ζορι απαντουσα..κ ζηταω συγνωμη για αυτο αλλα πιστευω θα με καταλαβετε.

Τωρα ειμαι καπως καλυτερα.Τουλαχιστον προσπαθω.Επισκεφθηκα κ εναν ειδικο,εκανα καποιες συνεδριες,ομως ολα ηταν στο δικο μου χερι,εγω επρεπε να βοηθησω τον εαυτο μου να μην βουλιαξει κ αλλο.Οποσδηποτε πηρα δυναμη απ'το παιδι μου κ τον αντρα μου.

Δεν λεω πως ακομα δεν με ποναει,απλα τωρα ειναι πιο ανεκτο κ τα πραγματα τα βλεπω λιγο πιο καθαρα κ ψυχραιμα.Πλεον δεν ευχομαι τιποτα αλλο περα απ'το να ειμαστε ολοι μας καλα.Τιποτα αλλο.Εκανα οτι μπορουσα για να κανω αλλο ενα παιδι αλλα...δεν ξερω γιατι..ειμαι ατυχη.Το πηρα αποφαση λοιπον.Σταματησαμε τα παντα κ να σας πω κατι;;οσες φορες φτασαμε ενα βημα πριν την εξωσωματικη παντα,μα παντα κατι γινοταν κ δεν προχωρουσαμε.Το πηραμε σαν μυνημα πια αυτο κ ειπαμε πως ισως κατι θελει να μας πει η ζωη..αρα κ εμεις το αφηνουμε στην τυχη του.Δεν το παλευω πια να μεινω εγγυος σωνει κ καλα.Δεν κοιταω,γονιμες,θερμοκρασιες,δεν κανω σπερματεγχυσεις κ δεν παω να κανω εξωσωματικη.

Οχι απο αρνηση..οχι.Αλλα απο συνειδητοποιηση..οτι εγινε,εγινε.Προσπαθω κ θελω να ειμαι ηρεμη.Στο κατω κατω εχω ενα φανταστικο παιδι,ευλογηθηκα μια φορα να γινω μανα.Τι να πουνε αλλες γυναικες που δεν το εχουν νοιωσει ποτε;;;Ειμουν απιστευτα εγωιστρια.Ποτε δεν ειδα ουσιαστικα τα καλα που ειχα στη ζωη μου,παντα ηθελα το παραπανω..Ε..λοιπον κυρια μου,δεν μπορουμε να τα εχουμε ολα!(στον εαυτο μου μιλαω τωρα..).Οχι δεν μπορουμε.Αν δεν εκτιμησω αυτα που ηδη εχω,πως θα παω παρακατω;;Αν δεν καταλαβω πως τιποτα δεν ειναι δεδομενο,πως θα ζητησω κ αλλα;;

Εχω το παιδι μου κ τον αντρα μου που με λατρευουν.Καθομαστε στον καναπε το βραδυ κ βλεπουμε τηλεοραση κ νοιωθω τα χερια τους να με χαιδευουν κ οι δυο..και νοιωθω καθε μερα ποσο με αγαπουν,μου το δειχνουν με καθε τροπο.

Επρεπε να το ζησω ολο αυτο για να παρω το μαθημα μου.Να καταλαβω για ποιο λογο αξιζει να ζουμε,τι εχει τελικα σημασια κ πως δεν πρεπει να μας κατατρωει η πλεονεξια.

Εκανα πολλα ξεκαθαρισματα.Ακομα κ στους ανθρωπους που με περιελαβαν.Σε ανθρωπους πολυ κοντινους που τελικα ηταν διπλα μου,μονο για να ειναι..χωρις ουσια.Κρατησα κοντα μου αυτους που πραγματικα με αγαπουν κ τους αγαπω κ εγω.

Σε ολο αυτο που εζησα επι..σχεδον 1 χρονο,ελαχιστοι βρεθηκαν να με ακουσουν,να μου συμπαρασταθουν.Γιατι δεν ηταν μονο το θεμα της εγκυμοσυνης,ηταν κ αλλα προβληματα οικονομικα κ διαφορα που με εφεραν σε αυτο το σημειο.Επεσαν ολα μαζι με αποκορυφωση την αποβολη κ εκει εσπασα.

Για να τελειωνω κ να μην σας κουραζω αλλο..οσες μπειτε στον κοπο να το διαβασετε.Καταφερα,μεσα απο τη μαυριλα κ τη μιζερια να δω τα καλα της ζωης κ να τα εκτιμησω κ να πω ευχαριστω.Αυτο θα πρεπει να κανουμε ολοι καθημερινα.Και κατι αλλο..ΝΑ ΖΟΥΜΕ!!!Να ζουμε κοριτσια,εχουμε ξεχασει να ζουμε.Εχουμε ξεχασει οτι τα απλα,καθημερινα πραγματα ολα αυτα που θεωρουμε δεδομενα..αυτα ειναι η ζωη.Και οι στιγμες,οι μικρες στιγμες ευτηχιας ειναι αυτες που μας "γεμιζουν"κ μας δινουν δυναμη.Το να αγκαλιασεις το παιδι σου,να το ακουσεις να σου λεει "μανουλα σ'αγαπω",να παρεις ενα χαδι απ'τον αντρα σου,ενα του χαμογελο,να τους φροντισεις,να εχεις ενα ομορφο σπιτακι,ζεστο,καθαρο που να μοσχοβολαει φαγητο,μια εκδρομουλα τις Κυριακες,ενα σινεμαδακι με ποπ-κορν,μια βολτιτσα...Αυτη ειναι η ζωη.Ολα τ'αλλα ερχονται κ παρερχονται.Ουτε τα λεφτα,ουτε τα αυτοκινητα,ουτε τα εξοχικα,ουτε κ το γινατι...θα κανω παιδι ο κοσμος να χαλασει(αυτο για εμενα το λεω).

Ολοι εχουμε ερθει για ενα σκοπο.Οσο πιο νωρις το καταλαβουμε τοσο καλυτερα θα ζησουμε..και να μην ξεχναμε..η ζωη ειναι μονο για μια φορα...δευτερη ζωη δεν εχει.....

Σας ευχαριστω που με διαβασατε..οσες με διαβασετε μου εκανε καλο που τα εγραψα ολα αυτα.Ελπιζω να μην εγινα πολυ κουραστικη.Σας φιλω ολες κ ευχομαι μεσα απο την καρδια μου στην καθε μια σας ξεχωριστα..καλη ζωη!

ΖΟΥΜΠΙ

[elina76]

.

[minie]

κουκλιτσα μου καλωσορισες!βγαζεις απιστευτη δυναμη ψυχης απο αυτα που γραφεις..ολα θα πανε καλα,και ολα θα ερθουν επιδη τα θελεις πολυ!

[ΜΠΕΜΠΟΥΛΗΣ]

ζουμπι μου χαιρομαι παρα πολυ που επεστρεψες

χαιρομαι που εισαι παλι δυνατη και που παρολα οσα περασες εισαι ξανα ορθια και αισιοδοξη!!!!

[Panayiota]

Χαιρομαι που σε διαβαζω κοριτσαρα μου!!!!

Και συμφωμω απολυτα στον ορισμο σου για το τι ειναι ζωή!!!

Ελπιζω απο εδω και περα ολα να πανε καλα, να εχετε υγεια και ηρεμια!!!!!

[geo-r-gia]

Ζουμπι δεν έχουμε ξαναμιλήσει, αλλά από την ιστορία σου κατάλαβα ότι πέρασες δύσκολα. Θα σου πω λοιπόν να μην τα σκεφτεσαι άλλο, να είσαι αισιόδοξη να χαίρεσαι το παιδάκι σου που σε χρειάζεται.Η ζωή μας είναι μόνο μια και καλό για μας είναι να αισθανόμαστε ευτυχισμενοι με όσα έχουμε. Όλα τα υπόλοιπα υγεία να υπάρχει και κάποια στιγμή όλο και θα έρθουν.

[STRAWBERRY]

Με συγκίνησες πραγματικά πόσο δίκιο έχεις πρέπει να μάθουμε να εκτιμούμε τα πάντα.Σου εύχομαι όλα καλά κοριτσάρα μου.Μου έφτιαξες την Κυριακή

[rebbeka]

καλωσηρθες παλι ζουμπι!!!!

^'> ^'> ^'> ^'> ^'> ^'> ^'>

[maria+fotis]

που 'σαι βρε Ζούμπι ;;;!!!!

να σκέφτεσαι θετικά ! ευτυχία ειναι και ενα απλό λουλουδάκι που ανθίζει καπου σε μια γωνιά του κόσμου...

καλώς ήλθες και καλές γιορτές !!!

[συννεφακι]

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΖΟΥΜΠΙ ΜΟΥ , ΚΑΛΑ ΕΙΣΑΙ; ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ; ΕΠΑΘΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΙΑ ΠΑΛΛΙΝΔΡΟΜΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΛΕΥΩ ΑΠΟ ΘΕΜΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ.ΑΝΤΕ ΡΕ ΣΥ ΜΟΥ ΛΕΙΨΕΣ , ΜΠΕΣ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ.

[K.T.K.]

αχ βρε ζουμπι μου διαβαζοντας αυτα που γραφεις νομιζα πως αναφεροσουν σε μενα αλλα δυστυχως υπαρχουν κι αλλοι με τα ιδια "βασανα"!!!!!!κι εγω αρχισα πια να την βλεπω αλλιως τη ζωη και να απολαμβανω επιτελους την κορουλα μου γιατι με την δικαιολογια οτι η κορη μου θελει αδερφακι κι αγχωνομαι που της το στερω,της στερουσα συγχρονως και την μανουλα της που την εχει τοσο πολυ αναγκη σ'αυτην την τρυφερη ηλικια!!!!!!γιναμε μια φορα μανουλες και νοιωσαμε την ευλογια,αν ειναι να το ξαναζησουμε θα περιμενουμε καρτερικα!!!!!αν οχι θα εχουμε να απολαμβανουμε τα παιδακια μας να μεγαλωνουν!υπαρχουν δυστυχως κι αλλες γυναικες που δεν εχουν καν αυτο που εμεις θεωρουμε "λιγο" και θελουμε κι αλλο!!!!!!!ολα αυτα τα γραφω μηπως και διαβαζοντας τα,τα χωνεψω επιτελους κι εγω!!!!!

υπομονη λοιπον κι οοοολα θα γινουν!!!!!!!!

αληθεια ποσο χρονων ειναι η κορουλα σου?αν και στο παρελθον ειχαμε μιλησει αρκετες φορες δεν θυμαμαι!!!

[ζουμπι]

Καλημερα κοριτσια.Σας ευχαριστω πολυ για τα καλα σας λογια.Προσπαθησα να στειλω π.μ σε καθεμια σας αλλα δεν τα καταφερα με ολες...δεν ξερω γιατι,εχουν αλλαξει καπως τα πραγματα στο site κ μεχρι να τα ξαναβρω....τελος παντων τα γραφω εδω...

Χαιρομαι πολυ γιατι βλεπω πως με αυτο το κειμενο που εγραψα πετυχα το σκοπο μου.Δηλ.αγγιξα το μυαλο,τη σκεψη κ τη ψυχη καποιων γυναικων που βιωνουν μια παρομοια κατασταση με εμενα.

Δεν υπαρχουν μαγικα ραβδακια να φυγουν μεμιας ολα αυτα που μπορει να νοιωθει μια γυναικα στην προσπαθεια της να φερει στον κοσμο ενα παιδι η αλλο ενα παιδι.Τα ψυχολογικα σκαμπανεβασματα,η θλιψη,το αναπαντητο γιατι,η αδικια ειναι συναισθηματα που επικρατουν.Ομως γινονται πολυ πιο ηπια οταν τα μοιραζεσε με ανθρωπους που ξερεις πως θα σε καταλαβουν κ θα σε νοιωσουν...εστω θα σε ακουσουν με ενδιαφερον..

Αυτο που θελω να "βρωντοφωναξω"ειναι να μην χανουμε την μαχη,να μην παραδινουμε τα οπλα.Σε αυτο το λαθος επεσα εγω.Φυσικα ακομα το παλευω.Ομως τωρα πια εχω καταλαβει τι παλευω.Αυτο που γραφει παραπανω κ η κ.τ.κ.

Τα πραγματα ειναι απλα,εμεις τα κανουμε συνθετα.

κ.τ.κ..η κορη μου ειναι 7 ετων.ναι..παλιοτερα μιλουσαμε πολυ συχνα.

συννεφακι επειδη εγω ειμαι λιγο ασχετη με τη "τεχνολογια" στειλε μου π.μ...τι εγινε με εσενα;θελω πολυ να μαθω.

maria+fotis πολλα φιλια σου στελνω,σε τι φαση σε βρισκω τωρα..;;

rebbeka με το καλο κ με εναν πονο!

Σας ευχαριστω για αλλη μια φορα ολες,θα τα λεμε...να ξερετε οτι για μενα ειναι πολυ βασικο το οτι καταφερα να ξαναμπω εδω κ με βοηθατε πολυ με τη στηριξη σας.Φιλια!!!!

[XELONITSA]

σωστή....μαζί σου κι εγώ Ζούμπι.

[Βανια]

Ζούμπι μου δυστυχως ξερεις τι λέει μια παροιμία :όταν ο ανθρωπος κάνει σχέδια βλεπει ο θεός και γελάει για αυτό το λόγο καλό είαι να αφήνουμε κάποια πράγματα στην τύχη τους .Πάντα οταν γίνετε κάτι ψάχνουμε να βρούμε λόγο γιατι να γίνει αυτο σε εμάς τρελλαινομαστε πέφτουμε σε κατάθληψη ξεχνάμε οτι έχουμε και έναν σύζυγο και ίσως και ένα παιδί και κλεινόμασδτε στο δικό μας κόσμο , αν είναστε δυνατές κάποια στιγμη κάνει το ΄κύκλο του και βγαίνουμε πολύ πιο δυνατές συνηθως εγω λέω :ΤΟ ΕΖΗΣΑ ΚΑΙ ΑΥΤΌ ΤΩΡΑ ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΧΕΙ ΣΕΙΡΑ !

Συνφωνώ μαζί σου άσε τα πράγματα στην τύχη τους μην αγχώνεσε καλό θα ήταν να έχεις ένα αδεφάκι γα τη κόρη σου και εγω για το Σταυύρο αλλα τι να κάνουμε δνε έχει τύχη εγω προσωπικά δνε έκαν καμια απολύτως προσπάθεια δεν ηθελα να μου γίνει εμμονη ιδέα δοξα τω Θεο εχω το Σταύρο μου τωρα αν δνε εχω άλλο τι να κάνω ; ξερεις διαφωνω απόλυτα με αυτό που λένε :ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ =ΚΑΝΕΝΑ το θεωρω μεγάλη ύβρεις να συγκρίνεις ένα παιδακι με μαθηματική ποσότητα δηλαδη τι εγω εχω ένα και νοιαζομα λιγότερο η περισσότερο απο κα΄ποια άλλη μαμά που έχει 2 η κα΄ποια άλλη που έχει 5 ; τα συναισθήματα είναι περσσότερα ηυ λιγότερα ; η αγάπη που δινεις και παίρνεις μετριετε ; εγω ξέρω να πω ότι για όλα υφιστατε λόγος δείξε όλη τη προσοχη σου στην οικογενεία σου και δεν ξέρεις ισως καποια στιγμή κατι αλλάξει . Έλεγα να ειχε ο Σταυρος μου έναν αδερφο-η να μην είναι μονος του ναι η αλήθεια είναι οτι οταν έχασα τον πατέρα μου η σκεψη οτι ειχα την αδεφη μου δίπλα και τον αδεόμου ήταν βάλσαμο αλλα απο την άλλη ο πονος είναι ο ίδιος .Μετα να έλεγα να είχα ένα μωρό ακόμα και πριν μια εβδομάδα ο άντρας μου μετά απο 18 χρόνια εργασίας στον ίδιο χώρο είναι άνεργος και έχω τόσα να σκεφτώ να μπορέσουμε να δούμε τη θακάνουμε τα έξοδα τρέχουν όπως οι περισσότεροι έλληνες υπάρχουν δάνεια έχω τον Σταύρο με τις λογοθεραπείες που πρέπει αν τα δίνω καθε μηνα και πάνω απο όλα έχω να στιλώσω έναν άντρα που στην πιο παραγωγικη του ηλικια 39 μενει ανεργος και νιωθει μουδιασμένος και ξερεις τη λεώ ευτυχώς που έχω μόνο το Σταύρο γιατι άλλο ένα παιδί τώρα θα μου έφερνε μια ακόμα σκεψη αυτό βέβαια δνε σημαίνει οτι αν ερχόταν σδνε θα την βρίσκαμε τη λύση . Ζούμπι μου βγές έξω δες τον ήλιο και δες και στα ματια την κόρη σου έχεις τόσα πράγματα να κάνεις μαζί της καιμε τον άντρα σου μην αφήσεις την απώλεια που είχες να σου στερήσει όυτε μια στιγμή απο όλες αυτές τις μοναδικές στιηγμές που μπορείς να απολαυσεις . Θα ληθελα παρά πολυ να νιώσεις μέσα σου καλά και όταν εισαι εσυ έτοιμη θα τα πουμε και απο κοντά . ΦΙΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ