ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ

[ΦΡΟΥΚΤΗΝΟΣ]

Δυο εβδομαδες πριν ο γιος μου, 2 χρονων και 9 μηνων, ξεκινησε στον δημοσιο παιδικο σταθμο. Απο την αρχη φανηκε οτι δεν του πολυαρεσει, παροτι καναμε προσαρμογη την πρωτη εβδομαδα με τη δικια μου παρουσια, αυτος δεν ξεκολουσε απο πανω μου. Σιγουρα δεν ηταν ευκολο για το παιδι αφου απο την αρχη δεν μας ειχε αποχωριστει ποτε, ή θα ηταν με μενα ή με το μπαμπα του ή καποιες ελαχιστες φορες με τη γιαγια του.

Περνωντας οι μερες αντι τα πραγματα να γινονται πιο ευκολα γινονταν πιο δυσκολα, εκλαιγε απο το πρωι που τον ξυπνουσα, μου ελεγε δε θελω να παω σχολειο, σταματησε να πινει το γαλα του το πρωι. Και αρχισαν τα ατυχηματα. Κοψαμε την πανα με μεγαλη επιτυχια απο το καλοκαιρι, ενοψει του παιδικου, ακομα και το βραδυ, και ξαφνικα αρχισε να λερωνει το κρεβατι οχι μονο το βραδυ αλλα και στο μεσημεριανο υπνο. Αρχισα παλι να του φοραω πανα αλλα διακριτικα, την εβαζα αφου κοιμοταν και την εβγαζα πριν καλα καλα ξυπνησει γιατι φυσικα και δεν ηθελε να την ξαναφορεσει. Σημερα εκανε κακα του πανω του που δεν ειχε ξανακανει απο τον Ιουνιο!

Τη δευτερη εβδομαδα δε σταματησε να κλαιει απο τη στιγμη που τον πηγαινα, μεχρι τη στιγμη που τον επαιρνα, ή τουλαχιστον ετσι μου ελεγαν. Ενα επιπλεον προβλημα ειναι οτι επιασα τις δασκαλες του να μου λενε ψεμματα, δηλαδη η μια ελεγε οτι κλαιει ολη την ωρα και η αλλη μου ελεγε οτι λιγο αφου φυγω σταματαει. Αλλο, οταν πηγα να τον παρω η μυτη του παιδιου ηταν κοκκινη και μου ειπαν οτι ετριβε τη μυτη του στον καναπε οσο εκλαιγε ενω ηταν φανερο οτι ειχε χτυπησει, αλλο σημαδι κανει το τριψιμο, αλλο το χτυπημα. Αυτα με εκαναν να χασω την εμπιστοσυνη μου στις δασκαλες.

Αλλο ενα θεμα που με προβληματισε ηταν οτι η διευθυντρια του σταθμου απο την πρωτη εβδομαδα μου ειπε οτι το παιδι ισως δεν ειναι ετοιμο για παιδικο και αν σε 1 μηνα δεν προσαρμοστει να τον ξαναπαρω σπιτι!

Η αληθεια ειναι οτι εχω φρικαρει, φοβαμαι μηπως κατι κακο του κανουν του παιδιου, μηπως περναει πολυ ασχημα εκει, μηπως θελουν να "ξεφορτωσουν" οσα παιδια μπορουν γιατι φετος ειχαν υπερπληθωρα αιτησεων στους δημοσιους παιδικους σταθμους.

Δεν ξερω τι να κανω, απο τη μια λεω να κανουμε λιγο υπομονη και να δουμε, απο την αλλη μηπως του κανω μεγαλυτερο κακο?

[sisi2007]

ειναι απολυτα φυσιολογικο να νοιωθεις ετσι κ να εχεις τοσες ανασφαλειες.ειχαμε κ εμεις καποια μικρα προβληματακια την πρωτη χρονια που ξεκινησαμε.η προσαρμογη παντα θα υπαρχει.κ τωρα που ανοιξαν παλι οι παιδικοι παλι ειχαμε ενα θεματακι για καμια εβδομαδα.βεβαια το δικο σου ειναι λιγο παραπανω.αν δεν νοιωθεις καλα με τις δασκαλες κ δεν εχεις εμπιστοσυνη κοιτα να μαθεις πληροφοριες απο αλλες μαμαδες ή συζητα ανοιχτα μ'αυτες.στην τελικη για το παιδι σου προκειται κ θελεις να εισαι 100% σιγουρη οτι περναει καλα.οσο για το μικρο...κανε λιγη υπομονη κ θα περασει.αλλωστε καλυτερα τωρα που ειναι μικρο παρα αργοτερα στα νηπια.θελουν δεν θελουν θα μαθουν οτι μπορουν κ χωρις την μαμα

[mirlitsa]

Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου, αλλά κάνε λίγο υπομονή.

Η αλήθεια είναι ότι έχω ακούσει από πολλές μανούλες με ανάλογα προβλήματα με δημόσιους παιδικούς σταθμούς. Δουλεύεις όμως, έτσι δεν είναι???

Ίσως να φταίει όντως το γεγονός ότι τα παιδιά είναι περισσότερα και οι παιδικοί σταθμοί έχουν ελήψεις από προσωπικό και κοιτάνε να απαλλαγούν από πολλά παιδάκια. Τι να πω....

Μανούλα είσαι, ακολούθησε λοιπόν το ένστικτό σου και ελπίζω να σου βγεί σε καλό!!!

[ΦΡΟΥΚΤΗΝΟΣ]

Σ ευχαριστω για την απαντηση, το θεμα ειναι οτι προσπαθησα να μιλησω ανοιχτα με τις δασκαλες και μου ειπαν οτι κανουν οτι μπορουν. Φυσικα και δεν τις πιστευω γιατι στην εμμεση ερωτηση, δεν το ειπα χυμα, αν το παιδι πηγαινε σε ιδιωτικο σταθμο πως θα τα καταφερναν εκει, αφου το παιδι δεν ειναι ετοιμο συμφωνα με τα λεγομενα τους, η απαντηση ηταν οτι ο ιδιωτικος μπορει να διαθετει ενα ατομο να ασχολειται ολη την ωρα με το παιδι! Με τις αλλες μαμαδες δεν εχω γνωριστει ακομα.

μιρλιτσα το ενστικτο μου αυτη τη στιγμη εχει μπλοκαρει απο την ανησυχια μου βαθεια μεσα μου πιστευω οτι τελικα ολα θα πανε μια χαρα. Οχι δε δουλευω, Αναγκαστηκα να αφησω τη δουλεια για αυτο το παιδι αφου δεν υπηρχε κανεις να το κρατησει και στην πρωην δουλεια μου δε μου εδιναν το εξαμηνο, μετα ηρθε και η κορη μου. Θελω να ξαναγυρισω στη δουλεια αλλα πρωτη προτεραιοτητα εχουν τα παιδια.

[kyriaki78]

Η ομαλή προσαρμογή στο παιδικό σταθμό είναι μια δύσκολη υπόθεση για τα παιδάκια. Κάθε αλλαγή στη ζωή τους, τους προκαλεί άγχος πόσο μάλλον όταν ξαφνικά φεύγουν από την αγκαλιά της μαμάς και καλούνται να ενταχθούν σε ένα ξένο προς αυτά περιβάλλον. Εγώ θα σου πρότεινα να κάνεις υπομονή για λίγο καιρό ακόμη και κυρίως να κάτσεις να κουβεντιάσεις με το παιδί. Να του εξηγήσεις με απλά λόγια τι συμβαίνει και κυρίως να του δώσεις να καταλάβει πόσο πολύ το αγαπάς. Πολλά παιδάκια νομίζουν ότι η μαμά και ο μπαμπάς δε τα αγαπούν πια για αυτό τα αφήνουν στο σχολείο. Εξήγησέ του ότι τώρα που μεγάλωσε θα πηγαίνει στο σχολείο μαζί με τα άλλα παιδάκια όπου θα περνάει εκεί ευχάριστα την ώρα του παίζοντας και ότι το μεσημέρι θα πηγαίνετε να το παίρνετε και θα γυρνάτε σπίτι. Πές του πόσο περήφανη νιώθεις γι' αυτόν και μη ξεχνάς να εκδηλώνεις συνέχεια την αγάπη σου με αγκαλιές και φιλιά που πιθανόν να στα ζητάει πιο επίμονα αυτό το καιρό απ' ότι παλιότερα.

Όλα καλά θα πάνε