Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημερα σε ολες τις μανουλες. Ειμαι καινουρια στο φορουμ και γραφω για πρωτη φορα. Ελπιζω να γραφω στη σωστη ενοτητα. Θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας και να ακουσω τη γνωμη σας για ένα προβλημα που αντιμετωπιζουμε με τον μικρο μας.

Εχω ένα αγορακι 15 μηνων. Σε γενικες γραμμες είναι ένα καλο μωρο με τις γνωστες γκρινιες και μουρμουρες που εχουν όλα. Το θεμα μου είναι ότι τις περισσοτερες φορες που θα συναντησουμε καποιον γνωστο μας/φιλο η συγγενινη που δεν τον ξερει καλα και κανουν την κινηση να του μιλησουν / αγκαλιασου κτλ. βαζει τα κλαματα. Το ιδιο και οσες φορες εχουμε παει επισκεψη σε καποιο σπιτι. Για παραδειγμα πηγαμε σε καποια γενεθλια και το πηρε μια μακρινη συγγενης που δεν την ηξερε αγκαλια (παρεπιπτοντως δεν εβαλε τα κλαμματα) αλλα όταν τον πηγε μεσα στο σπιτι με τα αλλα παιδακια και με την μουσικη να παιζει δυνατα δεν ξερω τι επαθε και αρχισε να κλαιει και δεν σταματησε την μουρμουρα γενικα μεχρι να φυγουμε. Όταν παμε για ψωνια στο σουπερ μαρκετ (και γενικα σε πολυκαταστηματα που εχει κοσμο) η βγαινουμε για φαγητο η παει στην παιδικη χαρα η στην πλατεια με την γιαγια και του μιλησει καποιος αλλα δεν τον πειραξει είναι μια χαρα. Δεν ξερω όμως τι του συμβαινει όταν παμε επισκεψη γιατι τοτε συμβαινει τις περισσοτερες φορες. Η αληθεια είναι ότι από το πρωι μεχρι το απογευμα είναι με την γιαγια γιατι δουλευουμε και εγω και ο συζηγος μου. Και είναι σε ένα περιβαλλον ησυχο χωρις φωνες, φασαρια κτλ. Δεν ξερω τι να κανω και ο αντρας μου απελπιζεται γιατι αισθανεται ότι είναι το παιδακι μας αντικοινωνικο. Καναμε / κανουμε κατι λαθος?

Πως μπορω να τον κανω (όχι να τρεχει στον καθενα δεν γινεται να μας αρεσουν ολοι) αλλα να μην κλαιει με το που βρισκεται καπου.

Θα ηθελα πολύ να διαβασω τις συμβουλες σας και αν ξερετε και καποιο σχετικο βιβλιο / αρθρο που θα μπορουσα να διαβασω για να μπορεσω να βρω μια λυση γιατι κάθε φορα που είναι να τον παρω καπου σκεφτομαι τι και πως θα το αντιμετωπισω.

Ευχαριστω και συγγνωμη για το μεγαλο ποστ.

Δημοσίευση

Να σου ζησει το αγορακι σου! :)

Μπες λιγο στην θεση του... Αν εσυ εισουν με διαφορους κινεζους που δεν καταλαβαινες τι λενε αλλα πεταγαν που και που κανα ελληνικο... και σε πιαναν και σε αγγιζαν και σε μεταφεραν μακρια απο τους οικειους σου δεν θα τρομαζες η τουλαχιστον να δυσφορουσες?

Δωστου χρονο... Πηγαινε τον σε παιδακια και κατσε μαζι του να παιξεις. Σιγα σιγα θα εξοικειωθει.. Ειναι λογικο οταν αλλαζει π[εριβαλλον να αγχωνετε. Μην απελπιζεστε και καθιστε μαζι του να παιξετε,μιλησετε οταν θα εισαστε και με αλλους για να ηρεμη. Και σιγα σιγα θα εξοικειωθει!! :)

Δημοσίευση

ΤΡΙΣΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου. Η αληθεια ειναι πως δεν εχουμε πολλα παιδακια ιδιας ηλικιας στο περιβαλλον μας. Και στα γενεθλια που πηγαμε ηταν για παιδακια 8 ετων. Αλλα εχει δει και πιο μικρα αγνωστα παιδακια που τους γελαει και φωναζει χαρουμενος. Το προβλημα αντιμετωπιζεται στους μεγαλους κυριως και περισσοερο σε αυτους που του δινουν σημασια. Αν δεν ασχοληθει καποιος μαζι του ειναι οκ (ετσι καταλαβαινω).

Δημοσίευση

μην ανησυχεις!!!!!!!! ;) σιγα-σιγα μονος του θα εξοικειωθει!!!!!ειδικα μολις παει σχολειο η συμπερηφορα του απεναντι στους αλλους θα αλλαξει!!!!προς το παρον θελει μανουλα-μπαμπακα και γιαγιουλα!!!δεν ειναι κακο αυτο!!!! :)

Δημοσίευση

Manoula

κατ´αρχήν παίζει σημαντικό ρόλο αν αυτήν την συμπεριφορά

την είχε από μικρούλης ή το απέκτησε τώρα...

Ο μπεμπάκος μου πέρασε μια φάση 1 ολόκληρο μήνα

-μικρότερος βέβαια-, από 3,5 εώς 4,5 μηνών

που τρόμαζε κ έκλαιγε απαρηγόρητος ακόμα

κ αν περνούσε μύγα από κόντα του...

Δωματιο άλλαζα κ μόλις ξαναγυρνουσα

έκλαιγε από την τρομάρα του

που με έβλεπε μπροστά του ξαφνικά!!!

Δεν σου συζητω για τρίτους!!! Ήταν κ είναι

καλόβολο κ κοινωνικο μωρό

αλλά σε εκείνο τον μήνα της ζωής σου

((ήταν κ πάνω σε άλμα ανάπτυξης)) τρόμαζε

κ με το φτέρνισμα μου!!!

Περνάνε φάσεις τα μωράκια.... Μήπως απλά θέλει

αγκαλιές κ ασφάλεια, μέχρι να ξανά-νιώσει δυνατός

κ θα επανέλθει...

Αν πάλι ήταν έτσι «κλειστό» μωράκι από πάντα,

βοήθησε το να νιώσει ασφαλή με τους ξένους!

Παιξ´τε μαζί (με τους ξένους), δώσε τους ένα φιλί

για να καταλάβει πως δεν «δαγκώνουν»,

κ κυρίως μην τον αφήνεις από την αγκαλίτσα σου!

Ετσι όπως τα περιγράψεις δεν είναι καθόλου ανησυχιτικο!

Κάθε μωρό έχει τους ρυθμούς του κ φυσικά

τον χαρακτήρα του!!!

Ίσως δεν συμπαθεί την πολυκοσμία

γιατί θα νιώθει άβολα...

Παίζει ρόλο το πως μεγαλώνει, επομένως είναι όλα οκ!

Εγώ τον μπεμπίνο μου (11 μηνών σχεδόν)

δεν τον έχω αφήσει ΠΟΤΕ κ επίσης από 7 ημερών

βγαίνουμε βόλτα κάθε μέρα!!! Πάρκα, πλατείες, cafe,

θάλασσα, όλα τα κάνουμε μαζί...

Στους τραπεζικούς υπαλλήλους ζητάει αγκαλιά,

στους βενζινοπώλες φωνάζει για να του δώσουν σημασία

στο πίσω καθισμα

κ άλλα τέτοια χαριτωμένα!!!

Δώσε χρόνο στο αγγελούδι σου

κ αν κάτι σου «καρφωθει» στο μυαλό

συζήτησε το κ με τον γιατρό σας

που θεωρητικά(!) παρακολουθεί το παιδί

κ θα έχει πιο έγκυρη γνώμη κ συμβουλή!

Να σου ζήσει το γλυκό σου!

Κάνε το 100 αγκαλιές... !!!

Δημοσίευση

Κοριτσια σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας και να σας ζησουν τα παιδακια σας.

Προσπαθω να τον εχω κοντα μου οσο μπορω και να τον παιρνω μαζι μου οπου μπορω. Βεβαια το προγραμμα που εχει δεν βολευει και πολυ (γιατι κοιμαται γυρω στις 9.30 καθε βραδυ) και ετσι αν παμε καπου η θα γυρισουμε νωρις η καποιες φορες τον αφηνουμε σπιτι. Βασικα το κανει αυτο απο πολυ μικρος. Δεν ηθελε πολλα πολλα με αγνωστους και ολο με εψαχνε αν τυχαινε και τον επαιρνε καποιος και ολοι λενε ''μαμακιας''. Με ενοχλει λιγο αυτη η ταμπελα.

Δημοσίευση

Είναι τοοοοσο ηλίθιος ο κόσμος!!!

Φυσικά κ είναι ...μαμάκιας,

τι να είναι δηλ;;; Γιαγιάκας; Γειτονάκιας;

Τιιιιι;;;

Μωρό είναι κ έχει ανάγκη την μαμά του...

Τι πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο

από το να νιώθει ένα μωράκι ασφάλεια

στην ΜΑΜΑ του

κ όόόχι στον ...μπακάλη!!!

Προσπάθησε να μην σε επηρεάζουν

με τις κακίες αυτές ((κ εγώ τα ακούω

κ οοολες μας νομίζω!))

κ προκαλεσεις άγχος στο μωρό σου, άθελα σου!

Νιώθει κ καταλαβαίνει τα πάντα!!!

Εγώ πλέον όταν τον αποκαλούν «μαμάκια»

απαντω : Δοξα τον Θεό που είναι φυσιολογικό

το παιδί μου...!!!

Δημοσίευση

χαχα συμφωνω με τα κοριτσια σε οοοολα!!!

οσον αφορα το 'μαμακιας' ο δικος μου που ειναι 2 χρονων παρολο που ειναι ανεξαρτητο παιδι,δυναμικο και δεν ειναι πολυ της αγκαλιας ειναι πολυ προσκολημενο πανω μου!!

παει σε ολους,χαιρεταει ολο τον κοσμο αλλα αν κανω να φυγω εχουμε κλαμματα!!!

προσωπικα αν κι εγω τον λεω χαιδευικα μαμακια μου αρεσει πολυ που το μωρο μου νιωθει ασφαλεια και σιγουρια σε μενα και οχι καπου αλλου

το απολυτα φυσιολογικο και λογικο δηλαδη

Δημοσίευση

Κοριτσια σας ευχαριστω πολυ γιατ τις απαντησεις σας. Ο προβλιματισμος μου δεν ειναι βεβαια τα σχολια των αλλων. Απλα ετσι το ανεφερα. Το θεμα μου ειναι πως να βοηθησω τον μικρο για να νιωθει πιο καλα. Να ας πουμε χτες πηγαμε Σουπερ Μαρκετ. Ε δεν εβγαλε αχνα. Δεν ειναι οτι το κανει συνεχεια. Απλα οσο το τριγυριζω στο μυαλο βλεπω πως το κανει σε χωρους μικρους με κοσμο και τυχει να του μιλησει καποιος. Τελος παντων. Θα προσπαθησω να τον κανω να νιωσει πιο ανετα. Και τωρα που θα παμε διακοπες και θα ειμαστε με κοσμο συνεχεια ελπιζω να βελτιωθει λιγο η κατασταση.

Δημοσίευση

και σε μενα περασε μια φαση για δυο μηνες που ηθελε μονο εμενα και τον μπαμπα της αλλα εδω και μια βδομαδα φαινετε να της εχει περασει

χθες το αποκορυφωμα

πηγαμε σε ενα παιδικο παρτυ και πηγε σε μια θεια της σχεδον δυο ωρες την κρατουσε

δεν εχεις ιδεα ποσο μου κακοφανηκε :dry::P

θελω τη μπεμπα μου μονο δικη μου!!!!!!! :P:blush:

Δημοσίευση

Όχι ενταξει αυτό το συναισθημα δεν το εχω νιωσει ακομα. Καμμια φορα βεβαια με ενοχλει ενώ γυριζω από την δουλεια και παω κατω στην πεθερα μου να τον δω δεν ερχεται απευθειας σε μενα και καθεται με την γιαγια αλλα το προσπερναω.

Τι ειμαστε και μεις οι μανουλες μια τα θελουμε κοινωνικα και να τους αρεσει ο κοσμος και από την άλλη αν είναι μαζι με καποιον αλλον μας κακοφαινεται.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...