ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΤΙ ΕΧΩ.ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΘΕΛΕΙ (25 ΗΜΕΡΩΝ ΕΙΝΑΙ) ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΑΕΙ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ.4 ΩΡΙΤΣΕΣ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΟΧΙ.ΤΟ ΚΟΙΤΑΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΚΛΑΙΩ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ.ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ.ΜΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ ΠΟΛΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ.ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΥΖΗΤΩ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΜΕΝΑ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΡΩΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΚΕΙ.ΠΟΠΟ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ? ΕΙΜΑΙ ΧΑΛΙΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΠΩΣ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΩΣ ΤΗ ΜΑΜΑ ΤΟΥ.

τι κανει δηλαδη βρε παιδι μου και πιστευεις πως δε σε θελει το παιδι;

μηπως εχει τιποτα κολικους και κλαιει; απλα να σου πω πως οι γιαγιαδες λογω πειρας ξερουν να κανουν ενα μωρο να ηρεμει ενω η νεα μανουλα ψαχνεται με αποτελεσμα να αμφισβητει καμια φορα τον εαυτο της, αν ειναι καλη μαμα γιατι δεν τα καταφερνει και τετοια...

αν παλι νομιζει σοβαρα πως το μωρο θα μαθει πιο πολυ τη μαμα σου γιατι το αφηνεις; κρατησε το και μολις σιγουρευτεις για τα αισθηματα σου το ξανακραταει η γιαγια να ξεκουραστεις!

Παιχνίδια της λοχείας είναι αυτά...

Μην στεναχωριέσαι, αυτές οι άκυρες σκέψεις θα φύγουν σιγά σιγά καθώς οι ορμόνες σου θα επανέλθουν.

Μια χαρά μαμά είσαι και για το μωράκι σου η καλύτερη του κόσμου! Αλήθεια λέω

Και να κοιτάς να ξεκουράζεσαι αφού μπορεί η μητέρα σου να σε βοηθάει. Για να μπορείς να απολαμβάνεις ακόμα περισσότερο τις υπόλοιπες ώρες της μέρας που δένεστε. Οι στιγμές μετο νεογέννητο είναι ανεπανάληπτες, μην αφήνεις τε΄τοιες σκέψεις να τις χαλάνε.

τισ πιο πολλεσ ωρεσ εγω το χω το μωρο απλα ειναι η μαλακια τησ λοχειασ που με κανει να σκεφτομαι ετσι.το μεσημερι ομωσ ειναι η μαμα μου γιατι εγω δουλευω.πρεπει να δουλεψω.(δικη μασ δουλεια).πρεπει να πηγαινω να βοηθαω τον αντρα μου.το μωρο δεν κανει κατι διαφορετικο σε μενα απλα εγω ειμαι ετοιμη για τρελλοκομειο φαινεται.απλα μου ρχεται η σκεψη τησ αποριψησ του μωρου προσ εμενα.ολοι μου λενε πωσ αυτο δεν γινεται τη μαμα του ο καθενβασ την ξεχωριζει.απλα εγω ειμαι τρελλη μαλλον.

μαρακι 2 έγραψε:

απλα μου ρχεται η σκεψη τησ αποριψησ του μωρου προσ εμενα.

Όπως το λες, μια σκέψη ειναι... Δεν ισχύει. Εννοείται ότι το μωράκι σου εσένα θέλει. Άντε βγείτε καμιά βολτίτσα μαζί να ξεσκάσετε

να στε καλα βρε κοριτσακια κατι πρεπει να κανω με το θεμα αλλιωσ δεν το γλυτωνω το μονοκλινο στο δαφνι

εισαι πολυ γλυκια...

1. Η επιλοχιος καταθλιψη μην νομιζεις οτι ειναι παντα μια κατασταση κατα την οποια πεφτουμε στα ταρταρα και κλαιμε ολη μερα. Η ψυχολογια ειναι ατιμο πραγμα, να σεβεσαι αυτο που νιωθεις, να το αγκαλιασεις, να το αποδεχτεις και σε λιγο καιρο θα περασει.

2. Ειναι λογικο να νιωθεις και ενοχες που το αφηνεις. Εισαι αναγκασμενη να δουλευεις, εχεις ολα τα δικια του κοσμου. Μην νιωθεις ενοχες, δεν βοηθα σε τιποτ.

3. να το συζητας. Με ολους. Με τις φιλες σου. Εδω μεσα. Οπου μπορεις. Μην το κρατας μεσα σου καθολου.

Εισαι μια χαρα, εισαι πολυ γλυκουλα, εισαι ανθρωπος και οχι ρομποτ.

Το μωρακι σου σε θελει μια χαρα, αλλα αυτη τη στιγμη ουσιαστικα θελει να επιβιωσει. Δεν το νοιαζει ποιος το ταϊζει. Θελει να μεγαλωσει. Τη μυρωδια σου, τον ηχο σου ομως τα αναγνωριζει και τα χει πολυ αναγκη, το κανουν να νιωθει ασφαλεια. Ουτε αυτο ξερει το γιατι. Αλλα ετσι νιωθει, τι να κανουμε τωρα.

Αν ειναι και το πρωτο σου, η εμπειρια της μαμας σου ειναι πολυτιμη και ισως καποια πραγματα που ξερει πως να τα κανει, σε κανουν να νιωθεις οτι τα κανει καλυτερα.

Δεν ξερω.

Ξερω οτι εισαι απολυτως νορμαλ, καλα και μανουλα.

Να σου ζησει!!!!

να μη σκεφτεσαι ετσι,ειναι νωρις ακομα γι'αυτο νοιωθεις ετσι.αλλωστε το μωρο σου ειναι πολυ μικρο για να μπορει να νοιωθει την απορριψη.τωρα χρειαζεται φροντιδα κ αγαπη κ νομιζω πως η μαμα σου τα καταφερνει μια χαρα κ στα δυο.δεν ειναι τυχαιο που λενε του παιδιου μου το παιδι...κλπ..κλπ..το μωρο σου παντα θα σε θελει κ παντα θα σ'αγαπαει.εγω απο την μερα που γεννηθηκε το αφηνα στις γιαγιαδες μεχρι που εγινε 2,5 κ πηγε παιδικο.τις ιδιες ενοχες ειχα κ εχω ακομα.αχ...καταραμενη φτωχεια...μακαρι να μην χρειαζοταν να δουλευουμε,να μεγαλωνουμε τα παιδακια μας αλλα....αχ αλλα...θα δεις με τον καιρο θα σου περασει αλλα ποτε δεν θα παψεις να νοιωθεις την αγωνια πως ειναι,αν εφαγε,αν χτυπησε αν..αν...δε πα να το κλεισεις σε γυαλα, παντα θα αγωνιας.μου το ελεγαν κ ελεγα ειναι τρελοι.ολα καλα θα πανε κ ποτε μην σκεφτεις αν εισαι καλη μανα.για το καθε παιδι η μανα του ειναι η καλυτερη που υπαρχει κ δεν την αλλαζει ουτε με τα καλυτερα....παιχνιδια!!!χιχιχι!!!

αγαπεσ μου να ειστε ολεσ καλα και τα παιδακια σασ.ευχαριστω πολυ πολυ για τισ απαντησεισ

Αχ κοριτσακι μου πηγαινεις για δουλεια τοσο νωρις; πωπω εχεις φορτωθει πολλα βρε συ γι αυτο και η ψυχολογια σου εχει μεταπτωσεις....

Οταν γυριζεις στο μωρακι σου μη βαζεις κακιες σκεψεις στο μυαλο σου το μωρο σου θελει πανω απ' ολα εσενα! απλα απ'οτι φενεται εισαι υπευθηνη μανουλα και επιδη αναγκαζεσαι να το αφηνεις λιγο φοβασαι μη σε αποριψει αλλα αυτο δεν θα συμβει να το ξερεις! απολαυσε το μωρακι σου και κανε αν μπορεις και κατι για τον εαυτο σου να ξεφυγει το μυαλο σου και ολα θα πανε καλα!

τι να κανω βλεπεισ η καταραμενη φτωχεια τα κανει ολα.χρειαζομαστε χρηματα.που θα παει θα μου περασει πιστευω ολο αυτο,μηπωσ το θελω κιολασ?

Παλι καλα που χεις τη μαμα σου να σε ξεκουραζει!Της λοχειας ειναι αυτα τα αγχη,βιωσε τα κ ξεπερασε τα να σου ζησει και καλη συνεχεια!

Ax Μαρακι μου εισαι μια καινουργια μανουλα που αγαπαει το μωρακι της.Ειναι πολυ τρυφερο και κατανοητο αυτο που νιωθεις το ιδιο ενιωθα και νιωθω ακομα για την μικρουλα μου κι ας ειμαστε 24 ωρες το 24ωρο μαζι,αυτοκολλητακια.