Το πρώτο σας φιλί...

[melinamama]

Κορίτσια θυμάστε το πρώτο σας φιλί;πείτε αναμνήσεις;πως νιώσατε;

εγώ πήγαινα κάθε καλοκαίρι με τους γονείς μου στο ίδιο μέρος διακοπές.Στα 13 μου ερωτεύτηκα ένα αγόρι που ούτε καν το ήξερα.Κάθε βράδυ τον έβλεπα στην παραλία που έκοβε βόλτες κ αυτός.Αλλά τίποτα.Τελείωσε το καλοκαίρι,γυρίσαμε αθήνα τον σκεφτόμουν όλο το χρόνο!Έρχεται το επόμενο καλοκαίρι,ξαναπαμε διακοπές όταν τον ξανάείδα τρελάθηκα από τη χαρά μου!Αλλά κ πάλι τίποτα αφού ούτε καν τον γνώριζα!Γυρίσαμε αθήνα, ήρθε ο χειμώνας στο σχολείο δεν είχα επιτυχίες με αγόρια.Ώσπου ήρθε κ το επόμενο καλοκαίρι 15 χρόνων πια εγώ!Όταν τον ξαναείδα η καρδιά μου πήγε να σπάσει!Αλλά τίποτε κ πάλι.Τον αγαπούσα τόσο πολύ που αν τα φτιάχναμε θα ήταν το παν το τέλειο!Μια μέρα πάμε με την μάνα μου σ ένα μοναστήρι για προσκύνημα.Έκανα τέτοια προσευχή...Είπα θεούλη μου ας τα φτιάξω μ αυτό το αγόρι κ ας το πληρώσω μετά ακριβά.Και κορίτσια την άλλη μέρα ήρθε κ μου μίλησε!!Με λένε τάδε μου λέει εσένα;θες να πάμε βόλτα;πήγαμε τα ειπάμε κ την άλλη μέρα με φίλησε! μου δώσε τέτοιο φιλί που ακόμα το θυμάμαι..3 χρόνια παλευα γι αυτόν(πότε δεν το μαθε)!Για τις επόμενες 10 μέρες είμασταν μαζί.Αλλά δυστυχώς το έμαθαν οι γονείς μου και επειδή ήταν πολύ αυστηροί με πλακωσαν στο ξύλο κ φύγαμε αρον αρον για αθήνα.Δεν ήταν τόσο άδικο;μου διέλυσαν την ψυχή τότε!Του χρόνου δεν τον ξαναείδα.Έμαθα ότι έφυγε από το μέρος αυτό.(έμενε μόνιμα).Πάντα όμως θα θυμάμαι το πρώτο μου φιλί κ τώρα κορίτσια που παω σ αυτό το μέρος πλέον με τον άντρα μου κ την κόρη μου πάντα κοιτάω εκείνο το παγκάκι που με πρώτοφίλησε κ κρυφά κυλάει ένα μικρό δάκρυ...

[melinamama]

Τίποτα βρε κορίτσια;καμία ανάμνηση;

[ΚΑΤΚΑΤ]

Οταν ημουν 15 χρονων ειχα παει σε ενα αγορι να του πω οτι αρεσει σε μια φιλη μου (αφου τον ψαρεψω πριν για να δω αν εχει κοριτσι, μην την εκθεσω.... Ηταν μαλιστα ενα χρονο πιο μικρος απο μας...Και αυτο το ηλιθιο συμπερανε απο αυτα που του ελεγα οτι μιλαγα για τον ευατο μου και ξαφνικα με αρπαει...και με φιλαει στο στομα! Καλα, ο ουρανος σφοντυλι μου ηρθε! Εμεινα καγκελο! Του εδωσα μια σπρωξια και τον απομακρυνα και δεν εβρισκα λεξη να πω, ειχα μεινει αφωνη! "Συγγνωμη συγγνωμη μου λεει, αλλα μου αρεσες απο την πρωτη στιγμη που σε ειδα, και ειμαι ερωτευμενος μαζι σου αλλα φοβομουν να σου μιλησω, και δεν πιστευα οτι μπορει να ενδιαφεροσουν εσυ για μενα κτλ κτλ..."

Ειλικρινα δεν εχω νιωσει πιο ρομπα ποτε στη ζωη μου απο τοτε. Δεν ηξερα τι να πω. Να εκθεσω τη φιλη μου για να τον ξεφορτωθω,δεν ηθελα. Να τον βαρεσω, δεν εφταιγε. Του ειπα τελικα οτι του τα ειπα ολα αυτα απο αντιδραση για το αγορι μου(που δεν ειχα) το οποιο με ειχε τσαντισει..

Στη φιλη μου ειπα τι εγινε εννοειται..

Εν ολιγοις, το πρωτο μου φιλι, αισχος...