Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλέ!!! Καλά είμαι!! Χεχεχεχε, απλά ήρθε η μαμά από Θεσσαλονίκη και τρέχουμε για τα τελευταία που έχουν μείνει!

Bell μου, όταν έρθει η ώρα να γεννήσω, να είσαι σίγουρη ότι θα βρω τρόπο να βγάλω... ανακοινωθέν!! Χιχιχιχιχιχι!!!!

Άντε, με συγκίνησες που με έψαξες!! :kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

Mamoli έγραψε:

Καλέ!!! Καλά είμαι!! Χεχεχεχε, απλά ήρθε η μαμά από Θεσσαλονίκη και τρέχουμε για τα τελευταία που έχουν μείνει!

Bell μου, όταν έρθει η ώρα να γεννήσω, να είσαι σίγουρη ότι θα βρω τρόπο να βγάλω... ανακοινωθέν!! Χιχιχιχιχιχι!!!!

Άντε, με συγκίνησες που με έψαξες!! :kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss::kiss:

Ολίβια όπως είπες και στο blog σου, (ναι σε παρακολουθώ B) ) ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ! και η δική μου ήρθε από Ελλαδα, έπλεινε κ σιδέρωσε όλα τα ρουχα μας, ετοίμασε κ τη βαλίτσα του μαιευτηρίου κ έφυγε. Όλα αυτα το Πάσχα. Μόνο που δεν πρόλαβε τη γέννα μου, γιατί ο μικρός ήταν λιγάκι βιαστικός και η μαμά μου είχε ήδη βγάλει το εισητήριο (για 25-7)το οποίο δεν άλλαζε. ΠΗΤ μου 31-7. Πήγαμε να γεννησω μόνοι μας έχοντας μαζί μας και την κορούλα μου μιας κ δεν είχαμε που να την αφλησουμε 4 τα ξημερώματα, στις 15-7!

Με το καλό κ πάλι βρε!

Δημοσίευση

Ολίβια σήμερα έβλεπα τον άνδρα σου και κάποια στιγμή πάνω στην συζήτηση του λέει η Σκορδά : ''..γεννάει η γυναίκα σου 'από ώρα σε ώρα'..'' και μπήκα αμέσως στο F/B! Μετά κατάλαβα ότι εννοούσε 'αυτές τις μέρες'....

Δημοσίευση

bell έγραψε:

Mamoli έγραψε:

Ολίβια όπως είπες και στο blog σου, (ναι σε παρακολουθώ B) ) ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ! και η δική μου ήρθε από Ελλαδα, έπλεινε κ σιδέρωσε όλα τα ρουχα μας, ετοίμασε κ τη βαλίτσα του μαιευτηρίου κ έφυγε. Όλα αυτα το Πάσχα. Μόνο που δεν πρόλαβε τη γέννα μου, γιατί ο μικρός ήταν λιγάκι βιαστικός και η μαμά μου είχε ήδη βγάλει το εισητήριο (για 25-7)το οποίο δεν άλλαζε. ΠΗΤ μου 31-7. Πήγαμε να γεννησω μόνοι μας έχοντας μαζί μας και την κορούλα μου μιας κ δεν είχαμε που να την αφλησουμε 4 τα ξημερώματα, στις 15-7!

Με το καλό κ πάλι βρε![/quote:2t6ghji1]

Μάνα είναι μόνο μία! Δεν το συζητώ! Τι και αν μαζί δεν κάνουμε... Σίγουρα χώρια δεν μπορούμε!! Για να δούμε, εμένα θα είναι εδώ όταν με το καλό γεννήσω ή θα φτάνει Θεσσαλονίκη και θα πρέπει να κάνει αναστροφή; :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

Nickis μου, στη Λόη ήταν σήμερα... Μέχρι και εγώ τρόμαξα όταν το άκουσα... Λέω "Θεέ μου, γεννάω και δεν το κατάλαβα!" Χαχαχαχαχαχαχαχα!!!

Δημοσίευση

Nickis έγραψε:

Mamoli έγραψε:

Nickis μου, στη Λόη ήταν σήμερα... Μέχρι και εγώ τρόμαξα όταν το άκουσα... Λέω "Θεέ μου, γεννάω και δεν το κατάλαβα!" Χαχαχαχαχαχαχαχα!!!

Ωχ! Μπέρδεψα τις ξανθιές.. :blush: Sorry.. η πείνα μου φταίει!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...