Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Σαν σημερα ειχα τη παλινδρομη............. Ηταν εφτα η ωρα, σηκωθηκα με φοβερους πονους στη μεση, παω στη τουαλετα και βλεπω πολλη αιμα σαν να ειναι πρωτη μερα της περιοδου :( Πηρα τηλ κατευθειαν το γυναικολογο, εκεινος μου ειπε να ηρεμησω, να ξαπλωσω και να παω σε μια ωρα στη κλινικη να με δει. Αυτη η μια ωρα ηταν αιωνας............ Παω στη κλινικη και δυστυχως εγινε αυτο που φοβομουν, ανημερα του Αγιου Ελευθεριου ελευθερωθηκα κι εγω απο το μωρο μου. Ηταν πολυ μικρο μου ειχε πει ο γιατρος, ημουν στην 11η εβδομαδα και αυτο ηταν στην 8η εβδομαδα, μακαρι να μπορουσα να το σωσω............Δυστυχως δεν χτυπουσε η καρδουλα του, δυστυχως εγινε αποξυση :( Ημουν σα χαμενη, δεν ηξερα πως να αντιδρασω, πως να το πω στον αντρα μου στη μανα μου και γενικα σε οσους ηξεραν οτι ημουν εγκυος? :dry: Περασε ενας ολοκληρος χρονος, αυτη η απωλεια θα με τυρραναει παντα. Εχω τυψεις, μηπως εκανα κατι εγω αθελα και το εχασα? Ειναι μεγαλος βαρος για μια γυναικα οταν εχει χασει ενα μωρο. Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου, ο χρονος που θα ερθει να φερει ολα τα μωρακια που πηρε και ακομα περισσοτερα. :kiss:

Δημοσίευση

ειναι πονος βαρυς και φορτιο μεγαλο στην ψυχη μας..οσες εχουμε χασει μωρακια καταλαβαινει η μια την αλλη...δυστυχως θα το ξαναπω γιατι μετα απο πεντε μηνες απο την αποξεση αυτο καταλαβαινω...πως ολα γινονται για καποιον λογο...μας ειναι αδιανοητο να το χωνεψουμε,αλλα μαλλον ετσι ειναι..δεν ειναι οτι φταιξαμε καπου..μαλλον επρεπε να συμβει..

δεν ξερω αν θα το ξεπερασω ακομα κι αν ερθει ενα αλλο μωρο να γεμισει την κοιλια μου και την ζωη μου..ακομα εχω την φωτο του υπερηχου στο κομοδινο μου..ηταν 9 εβδομαδων κοριτσακι κι εφυγε νωρις..

Δημοσίευση

κορίτσια πάνε 2 μήνες από τη δική μου αποβολή και ακόμα το θυμάμαι σαν να ήταν χθες. το μόνο σίγουρο και για μένα είναι πως δε θα το ξεχάσω ποτέ όσα παιδιά και να κάνω!!! αυτό το γεγονός έχει στιγματίσει τη ζωή μου και δε θα φύγει ποτέ από το μυαλό μου, απλά πιστεύω πως αν έρθει ένα μωράκι στη ζωή μου θα είναι λίγο μαλακός ο πόνος μου για αυτό που έχασα... τα υπερυχογραφήματα τα έχω κρατήσει όλα και τα έχω βάλει σε ένα ντοσιέ σε διαφάνιες και δε θα τα πετάξω ποτέ, γιατί κάθε φορά που τα βλέπω είναι σαν να έχω αυτό το μωράκι στην αγκαλιά μου...

:(:(:(

Δημοσίευση

Πότε δεν ξεχνάς ένα παιδί που έχεις χάσει.

Η απώλεια παραμένει απώλεια όσος καιρος κι αν περάσει.

Ένα άλλο όμως μωρό θα γεμίσει με ζεστασιά το σπίτι

και θα ξαναφέρει το χαμόγελο...

bibibo λύπαμαι πολύ. :(

Δημοσίευση

κουράγιο....οτι και να πούμε αυτός ο πόνος θα είναι πάντα εκεί να μας θυμίζει ότι κάποιες ψυχές στον ουρανό είναι οι δικές μας,τα μωρακια μας που δεν προλάβαμε ούτε μια αγκαλιά να τα κάνουμε...εγώ τις έχασα πριν 3 περίπου μήνες...ακόμα τριγυρνούν στο μυαλό μου τα γεγονότα ,αυτά που έζησα και πολλές φορές τα βράδυα κλαίω γτ ο πόνος μου φαίνεται αβάσταχτος...περιμένω πως κ πως να παω να αναψω κεράκια και να αφήσω λουλουδάκια για να ξέρουν πως η μανούλα τις αγαπάει πολύ πολύ...πάντα θα μας πονάει...πάντα...

Δημοσίευση

τι να πω ελενη μου να απαλυνει τον πονο που νιωθεις??? δεν υπαρχει καμια λεξη παρα μονο να αγκαλιασεις την μικρη σου και να της δωσεις ενα γλυκο φιλι.

ισως ετσι νιωσεις καλυτερα.........

Δημοσίευση

Bibibo μου πώς σε καταλαβαίνω!!!

Αν δεν είχα εκείνη την παλίνδρομη το μωράκι μου θα ήταν τώρα δύομιση χρονών. Ήμουν έγκυος στην έκτη εβδομάδα και είχα κλείσει ραντεβού με το γιατρό για έναν απλό έλεγχο. Με όση χαρά πήγαμε στο γιατρό, με άλλη τόση λύπη φύγαμε καθώς στην εξέταση είχε αρχισει και με εγκατέλειπε το μωράκι μου με λίγο στην αρχή αίμα. Μας στέλνει κατευθείαν στο νοσοκομείο για εισαγωγη προκειμένου την άλλη μέρα το πρωί να κάνω απόξυση. Ο Θεός με βοήθησε και μετά από τρείς ώρες απέβαλλα φυσιολογικά. Απόξυση δεν χρειάστηκε. Το αίμα όμως αυτό δεν μπορώ να το ξεχάσω μέχρι σήμερα. Είναι σαν να σου ξεριζώνουν τα σωθηκά. Δεν μπορώ να το περιγράψω!!!! Εύχομαι να μην το ζήσει καμία κοπέλα.

Εύχομαι τα μωράκια που χάσαμε να μας βλέπουν από ψηλά, είμαι σίγουρη οτι το ξέρουν, το νιώθουν οτι τα αγαπάμε και οτι για πάντα θα είναι στην καρδιά μας όσα παιδιά και αν μας δώσει ο Θεος. Ήταν αγγελούδια που τα ήθελε ο Θεούλης μας κοντά του γιατί θα ήταν πανέμορφα.

Αχχχ Bibibo μου με έκανες να κλάψω.........

Δημοσίευση

Bibibo μου δεν είπα πως είχες τέτοια πρόθεση προς Θεού. Απλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου. Ήθελα να το βγάλω από μέσα μου.Έυχομαι και σε σένα γρήγορα μία εγκυμοσύνη που θα εξελιχθεί τέλεια μέχρι να κρατήσεις το μωράκι σου στην αγκαλίτσα σου.

Φιλάκια πολλά!!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @Elli13 μου σε ευχαριστώ πολύ για το σεμινάριο που μου προτεινες το παρακολούθησα και αξίζει φουλ!! Και μετά τους 5 μήνες θα κάνω και το επόμενο, εξαιρετικά κατατοπιστικά και βοηθητικά όλα παρά την όποια πληροφορία ήδη είχα. Το προτείνω σε κάθε νέα μαμά 
    • Στο σπίτι σας θα ηρεμήσετε και θα μπουν όλα σε μια σειρά! Θυμάμαι τη μέρα που γέννησα το αγοράκι μου που όλο το πρωί ήταν εκεί ο άντρας μου, οι γονείς μου, ήρθε και η αδερφή μου και η κολλητή μου και ήταν όλα χαρούμενα και φωτεινά. Και το βράδυ, έφυγαν όλοι, μείναμε οι τρεις μας στο μισοσκόταδο και είπαμε "και τώρα;!". Όλο το βράδυ προσπαθούσα να μην με πάρει ο ύπνος γιατί τον είχα μόνο πάνω μου για να κοιμηθεί και να θηλάσει. Τώρα το σκέφτομαι και αναπολώ αλλά τότε θυμάμαι να σκέφτομαι τι πρέπει να κάνω, τα κάνω καλά;; 🥹🥹 Υπέροχες, αϋπνες, κουραστικές και απαιτητικές μέρες που περνάνε γρήγορα και ανυπομονώ να ρουφήξω κάθε εξαντλητική στιγμή που θα είναι γεμάτη τρυφερότητα και αγάπη. Κουράγιο λοιπόν, είναι δύσκολο, το ξέρουμε όλες. Γκρινιαξε, μίλα, μην κρατάς τα συναισθήματα μέσα σου και δώσε πολλά φιλιά σε αυτά τα μικρά γλυκά πατουσακια ❤️ Χθες βράδυ λέγαμε γενναω, είχα συσπάσεις δυνατές αλλά όχι σαφώς περιοδικές και ο γιατρός μου είπε να μην πάμε ακόμα στο μαιευτήριο και κουραστω άδικα αλλά να πάμε αμέσως αν πυκνώσουν η αν έχω αίμα η πάρα πολύ πόνο. Κοιμήθηκα και το βράδυ είχα μόνο πονακια, ηρέμησα μετά. Με είδε τώρα το πρωί που όμως δεν πονούσα πλέον τόσο αν και ακόμα πονάω λίγο και είπε ότι έχω 1-2 διαστολή και ότι αυτή η λανθάνουσα φάση μπορεί να κρατήσει και μια βδομάδα ακόμα! Για να δούμε πως θα πάει... Εσύ Ρένα πως πας; Πόσο είσαι τώρα;
    • Εεε ναι όταν είναι ενας γιατρος τι κανεις η γέννα ήταν πιο επείγον.. Ναι ισχύει και εμένα τα λεφτά του γιατρού δεν με πείραζαν αλλά το να πληρώσω ξανά ιδιωτική κλινική τόσα που θέλουν δεν τα ξανά δίνω  Ααα οπότε θα ξανά πας εμβρυολογο για έλεγχο και θα σου πει αν χρειαστεί να κάνεις νιπτ; θα περιμένουμε νέα σας.. εμένα μου είπε σε ένα μήνα να ξανά παω για υπέρηχο.. τώρα περιμένω να πάω εμβρυολογο και εγώ να έχουμε μια καλύτερη εικόνα του μωρού γιατί ούτε βάρος δεν έχει μετρήσει 
    • @Xristina_B εγώ είμαι του Ιουνίου αλλά επειδή δεν υπάρχει ομάδα μιλάω στου Μαϊου κι εδω..έχω κάνει αυχενική..όλα καλά αν κ ο γιατρός θέλει να ξαναδεί την καρδιά γτ λόγω μεγέθους κ θέσης του μωρού δεν μπορούσε να κάνει τις μετρήσεις που ήθελε...την Τετάρτη λοιπόν έχουμε την εξέταση.. εύχομαι να είναι όλα καλά στην αυχενική, ενημέρωσε μας.. πραγματικά πολύ δύσκολο αυτό π περνάς με τους εμετούς...
    • @Elk αυτες τις βλακείες έχει το δημόσιο νοσοκομείο.... αλλά ειλικρινά τόσα λεφτά που θα γλυτώσεις από το ιδιωτικό.εμενα τα χρήματα του γιατρού δεν με νοιάζουν καθόλου αλλά του μαιευτηρίου ειλικρινά τα θεωρώ πεταμένα... εμείς την Τετάρτη έχουμε ραντεβού στην Αθήνα με τον εμβρυολογο,γτ ήθελε στην αυχενική από 16-18 εβδομάδα να δει πάλι την καρδιά..θα είμαι ακριβώς 17 εβδομάδων...κ μετά έχω ραντεβού με τον γιατρό μου....
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...