Τι κάνετε κοριτσάκια μου????????????
Μου λείψατε!!! Το ξέρω!!! Εξαφανίσθηκα τελείως ξαφνικά, χωρίς να πω σε κανέναν τίποτε!!! Είχα όμως τους λόγους μου!!! Καταρχήν, να σας πω πως Δόξα Τω Θεώ, διανύω την καλύτερη περίοδο της ζωής μου!!! Είμαι μία χαρά…….. καλυτερότερα από ποτέ….. και πλέον δεν έχω κανέναν λόγο να σας κρύβομαι άλλο….. ζητάω συγγνώμη προκαταβολικά για την αδικαιολόγητη & ξαφνική εξαφάνιση μου, αλλά θα καταλάβετε πιστεύω το γιατί!!!
Γύρισα….. με παρεούλα….. 1 ναζιάρικο γαμπρούλη….. βάρους ½ κιλού μόνον….. που έχει ξεσαλώσει μέσα στην κοιλιά & συνεχώς δίνει “το βροντερό παρόν του”!!! Ναι κουκλίτσες μου!!! Είμαι πια γκαστρούλα-φουσκούλα!!! Αλλά πολύύύύύ φουσκούλα!!! Η κοιλιά έχει γίνει 1 ολοστρόγγυλη γιομιστή κοιλούμπα πλέον!!!!! Σε 4 μηνάκια θα πάρω το αντράκι μου αγκαλιά!!!
Τελευταία φορά που έγραψα στο Mammy, ήμουν ήδη έγκυος….. απλά δεν το ήξερα ακόμη… τα κοριτσάκια από τα posts που συνήθιζα περισσότερο να γράφω, το “ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ” το “ΦΟΥΣΚΟΚΟΙΛΙΤΣΕΣ ΙΟΥΛΙΟΥ” και το “ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΛΑΧΤΑΡΑΜΕ 1 ΜΩΡΑΚΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ” ίσως θυμούνται πως είχα εκείνες τις μέρες πολύ έντονες ζαλάδες κι ανακατωσούρες κι ως συνήθως το έριξα στην επάνοδο της αναιμίας και του χαμηλού αιματοκρίτη (έχω χρόνιο θέμα!!!)
Αμ δε!!! Λίγες μέρες αργότερα κρατούσα στα χέρια μου 2 θετικά τεστάκια εγκυμοσύνης & 2 πολύ καλές χοριακές, κλαίγοντας συνέχεια με λυγμούς….. δε μπορούσα να πιστέψω το Θαύμα!!! Που ήρθε μόλις ξεκίνησα τα χαπάκια για την ανεβασμένη Προλακτίνη (ζήτημα να πήρα 6-7 χαπάκια!!!) το μυαλό μου (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!) ξεκόλλησε & ξεμπλόκαρε τις ορμόνες μου!!! Η Ενδοκρινολόγος με διαβεβαίωνε τότε….. πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να πιάσω παιδάκι με τέτοιες τιμές!!! Μάλιστα….. μέσα στο Μάρτη, είχα προγραμματίσει κι άλλη Μαγνητική!!! Της την έσκασα όμως!!! Χρυσανθάκι.... ακολούθησα πιστά τις οδηγίες σου!!!
Ο Θεούλης είχε άλλα σχέδια για μας!!! Ο αντρούλης μου νόμιζε πως του έκανα πλάκα!!! Κόντεψε να βάλει τα κλάμματα το χρυσούλι μου….. δεν το πίστευε με τίποτε!!! Και φυσικά, τα τεστάκια τα έκανα εν αγνοία του!!! Γύρισε στο σπίτι & βρήκε 1 μπιμπερό (να είναι καλά η φιλενάδα μου δίπλα που μου έδωσε την ιδέα!!!) με 2 θετικά τεστάκια μέσα!!! Το 1…. το γνωστό…. που βγάζει πολλές φορές λάθος αποτέλεσμα (αυτό είχα!!!) και το άλλο ψηφιακό…. που έγραφε πεντακάθαρα “ΕΓΚΥΟΣ 3+” εφόσον είχα ήδη μπει στην 5η εβδομάδα!!!
Κι όλα αυτά με 3 μέρες καθυστέρησης μόνο….. γιατί από 1 σημείο και μετά, άρχισα να το πιστεύω….. συγκρατημένα βέβαια, αλλά τα συμπτώματα ήταν πολύ έντονα!!! Το “αποτελειωτικό” εάν μπορώ να το πω έτσι…. ήταν το πρωί του Αγίου Νικολάου που πήγα να πιω το φραπεδάκι μου (είχα φτάσει να πίνω 2 την ημέρα, αλλά όσο μπορούσα πιο ελαφριούς, αφού είχα τις υποψίες μου!!!) και κόντεψα να κάνω εμετό!!! Εκεί σχεδόν βεβαιώθηκα κι απλώς περίμενα την καθυστέρηση…. για να δείξει το τεστ!!! Κι ανήμερα της Αγίας Άννης (Μεγάλη η Χάρη Της…. Την πιστεύω πολύ!!!) μου φανερώθηκε το σποράκι!!! Τυχαίο??? Που είναι η προστάτιδα των άτεκνων γυναικών??? Δε νομίζω!!! Κι ο άντρας μου δεν είχε ιδέα!!! Δεν του είχα πει το παραμικρό!!! Εννοείται πως πήγαμε άμεσα κι ανάψαμε Λαμπάδα στη Χάρη Της, να μας προσέχει το βλασταράκι μας!!! Και συχνά Της ανάβουμε κεράκι…. να φυλάει το μωρό μας!!!
Τώρα διανύω ήδη την 23η εβδομάδα!!! Το Σάββατο που μας πέρασε κάναμε την απολαυστικότατη Β΄ Επιπέδου, καμαρώσαμε το γιοκαρίνι μας να μας κουνάει χεράκια-ποδαράκια & βουρκώσαμε κι επιβεβαιώσαμε πως Δόξα Την Παναγιά μας όλα βαίνουν καλώς…. ο μικρός μεγαλώνει & ζωηρεύει συνέχεια!!! Από την Αυχενική & το A-TEST μας είχανε ψιλιάσει για ζουζουνάκο, απλώς τώρα ήρθε κι η επιβεβαίωση!!! Εγώ πάντα ήθελα κι αγοράκι να κάνω και κοριτσάκι (Βλέπω αγοράκια και μου τρέχουνε τα σάλια!!! Λιώνω!!!) ο αντρούλης μου ήθελε το 1ο να είναι κοριτσάκι….. αλλά επειδή “ψιλο-απογοητεύτηκε” μετά την Αυχενική (πλάκα κάνω….. εννοείται!!!) μου είπε να πάμε να πάρουμε στον μικρούλη μας 1 Play Station (!!!) κι έπειτα από τη Β΄ Επιπέδου….. πως μέχρι να του κάνω την κόρη θα γεννοβολάω συνέχεια!!! Ο καλός μου!!! Το πόσο τρυφερά μιλάει στην κοιλιά….. και το πολύτιμο περιεχόμενό της δε λέγεται….. τον βλέπω & δακρύζω!!! Έχει πάθει το κοκο-μπλόκο του!!! Άσε που συνέχεια αποκαλεί τον μικρό “μπαλαδόρο!!!! Μου ρίχνει κάτι ξεγυρισμένες κλωτσίτσες ο χρυσούλης μου….. αχ…. με τρελαίνει το σπλαχνάκι μου!!! Ανυπομονώ να τον καταλάβει κι ο μπαμπάκας…. μήπως να του έπαιρνα κανένα pampers??? Ακόμη δεν….. του κάνει ναζάκια μωλέ!!!
Έχω ήδη αρχίσει να φοβάμαι τη γέννα, είναι μιά πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, αλλά έχω τον αντρούλη μου να με στηρίζει συνέχεια, πως είμαι πολύ δυνατή & δεν το ξέρω & τη μάνα μου να μου λέει συνέχεια πως μόλις δω το μικρούλη μου θα τα ξεχάσω όλα!!! Γιατί δεν υπάρχει πιο θεϊκή στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας!!! Τι κλάμα έκανε όταν της είπα πως είμαι έγκυος!!! Κλαίγαμε κι οι 2 μαζί!!!! Φοβάμαι πολύ μήπως λόγω κιλών κάνω καισαρική, αλλά ΟΚ, ούτε η 1η θα είμαι, ούτε η τελευταία!!! Ότι είναι καλύτερο για το μωράκι μου & μένα!!! Ο γιατρός θα κρίνει!!!
Το γιατί εξαφανίστηκα όμως και δεν το διέδωσα από την αρχή…. έχει να κάνει κυρίως με την όλη αρχική πορεία της εγκυμοσύνης!!! Το 1ο 3μηνο ήταν “πακετάκι”!!! Πολλοί εμετοί (έχασα 3 κιλά για πλάκα…. υπήρχαν μέρες που ούτε νερό δε μπορούσα να πιω…. με φρυγανιές την έβγαζα!!) πολλές ανακατωσούρες, ζαλάδες σε σημείο να μη μπορώ να πάρω τα πόδια μου καθόλου, λιποθυμικές τάσεις, 1 παλιο-αλλεργία που επί 1 ½ μήνα μου άφησε 1 παλιόβηχα για ενθύμιο (τα κοριτσάκια από το FB ίσως θυμούνται για το βήχα) αλλά που δε μπορούσα να πάρω φάρμακα.. κι αναγκαστικά την έβγαλα με φυτικά-βιολογικά, που στην καλύτερη…. τα ξερνούσα... στο καπάκι ήρθε και 1 αποκόλληση, που με καθήλωσε στο κρεβάτι αυστηρά τις 10 πρώτες μέρες κι έπειτα για πολύ καιρό είχα πολύ λίγες & πολύ προσεκτικές κινήσεις…. ακόμη και το πώς καθόμουν ή το πώς σηκωνόμουν…. αναγκαστικά έμεινα εντός του σπιτιού για περίπου 1 μήνα….. κόντεψα να φρίξω, αλλά χάϊδευα την κοιλιά, μιλούσα στο μικράκι μου συνέχεια κι έπαιρνα δύναμη!!! Πήρα Utrogestan για αρκετό καιρό κι ευτυχώς αίμα είδα μόνο 3 φορές και σχετικά λίγο…. την 1η φορά όμως που είδα…. μέχρι να φτάσουμε στο Μαιευτήριο & ν΄ακούσουμε την καρδούλα με τον υπέρηχο έλιωσα στο κλάμα…. ήμουν σίγουρη πως το είχα χάσει!!! Αλλά ήταν εκεί το καμάρι μου!!! Δυνατό το μικρό μου!!! Διέκοψα και τα μαθηματάκια μου στ΄Αγγλικά, όπου ξαναγύρισα 2 μήνες μετά & τώρα τρέέέέέχω να τα προλάβω…. γιατί στις 15 Μαΐου δίνω κανονικότατα….. όταν πήρα την άδεια από τη γιατρό μου, άρχισα κι εξακολουθώ να μετακινούμαι μόνο με το τουτουδάκι μας….. δε θυμάμαι πότε μπήκα τελευταία φορά σε λεωφορείο!!!
Στην Αυχενική (4/2, όπου έγινε κουβέντα για Αμνιοπαρακέντηση κι ευτυχώς Θεούλη μου δεν χρειάστηκε τελικά, γιατί φοβόμουν πάρα πολύ να την κάνω!!!) είδαμε ναι μεν να έχει μεγαλώσει η αποκόλληση (25/1 την έπαθα) αλλά ο οργανισμός το πάλευε να την καταπολεμήσει…. κι όντως στο A-TEST (28/2) σχεδόν δε φαινότανε τίποτε πια…. και στη Β΄ Επιπέδου, η αποκόλληση, ευτυχώς, αποτελεί πλέον παρελθόν!!! Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως δεν προσέχω τώρα…. αλλά όσο μπορώ δεν κουράζομαι, είναι δουλειές που δεν κάνω πια, έχω βοήθεια από τη γιαγιά μου, την πεθερά, μία πολύ καλή μας φίλη & τη μάνα μου βέβαια, που μας έχει σταθεί όσο κανείς άλλος!!! Κι από μαγείρεμα ακόμη τα πιο εύκολα κάνω…. δεν αντέχω όρθια ούτε για πλάκα…. με τσιγκλάει η μέση μου για τα καλά!!! Ο μικρούλης μου θέλει τη μανούλα του ξεκούραστη!!! Συνήθως η μάνα μου κι η γιαγιά μου με καλύπτουν από θέμα φαγητού….. κι η φίλη μας καμιά φορά….. καλά να είναι όλες τους!!!
Γεννάω παραμονές της Παναγίας, συγκεκριμένα στις 14/7 μπαίνω στο μήνα μου!!! Το δυνατό μου το λιονταράκι…. το χρυσούλι μου!!! Η Γυναικολόγος μου είναι στο “ΕΛΕΝΑΣ”, εκεί έχω κάνει την πλειοψηφία των εξετάσεων, ακόμη και τις χοριακές (με μόλις 7,5 Ευρουλάκια κι αποτελέσματα την ίδια μέρα!!!) κι είναι ζήτημα αν θα προλάβει να με ξεγεννήσει εκείνη, αφού βγαίνει σε άδεια την 1η Αυγούστου…. αλλά όποτε την ρωτάμε για αντικαταστάτη, λέει πως θα μας πει όταν έρθει η ώρα & να μην αγχώνομαι!!! Σχεδόν πάντα στις επισκέψεις μου στο “ΕΛΕΝΑΣ” είτε για τις καθιερωμένες εξετάσεις αίματος-ούρων είτε για επίσκεψη στη γιατρό, έχω τον καλό μου δίπλα μου….. ή τη μάνα μου…..
Έχοντας ήδη μπει από χθες στον 6ο μήνα, έχω πάρει μόλις 4,5 κιλάκια κι όλα σε κοιλιά & στήθος (να είναι καλά οι εμετούληδες!!!) αλλά από εδώ και στο εξής χρειάζεται να προσέχω πολύ, γιατί άρχισα να τρώω συνέχεια (και να έχω τον αχόρταγο!!!) και κυρίως γλυκά…. αχ…. δε μπορώ να αντισταθώ με τίποτε!!! Στο μεταξύ, από τις αρχές του χρόνου, εντοπίσαμε ανεβασμένη τη μεγάλη πίεση, επιτόπου έκανα Ηλεκτροκαρδιογράφημα κι ο Καρδιολόγος συνέστησε απόλυτη αποχή από το αλάτι….. στην αρχή ήμουν πολύ αυστηρή, αλλά δε γίνεται να τα τρως κι όλα ανάλατα…. (αχ Lollipopaki μου πόσο σε καταλαβαίνω!!!) απλώς με πολύ λιγότερο αλάτι & περισσότερο λεμονάκι ή ξυδάκι…. ευτυχώς τώρα πια το έχω συνηθίσει…. ξέρω πως είναι ότι καλύτερο και για μένα και για το μπεμπάκο!!!
Η Γυναικολόγος μας είπε χθες πως αν πάρω μέχρι 12 κιλά συνολικά (άλλα 7,5 δλδ.) είμαι μία χαρά…. αλλά και λιγότερα εάν μπορέσω, ακόμη καλύτερα…. θα φτιάξω πρόγραμμα διατροφής…. δε γίνεται…. χθες, για 1η φορά όσο είμαι έγκυος, δεν έφαγα τίποτε το βράδυ (ήμασταν σπίτι μετά τις 9 & μου είπε η γιατρός εάν μπορώ να τρώω το αργότερο ως τις 9!!!) ήπια μόνο το γάλα μου…. ήταν βασανιστικότατο, αλλά είναι μόνον η αρχή…. έτσι πρέπει…. για καλό είναι!!! Κι εννοείται… έχω πιεσόμετρο στο σπίτι & μετράω τακτικότατα την πίεση…. που ανεβαίνει για πλάκα, η σκασμένη, αν αγχωθώ!!! Τώρα, ανυπομονώ για την Καμπύλη Ζαχάρου, στις 2/5, που εύχομαι να είναι καλή…. να φύγει κι αυτό!!!
Αυτάάάάά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Σας έγραψα 1 ωραιότατη εκθεσούλα ιδεών….. μην έχετε παράπονο καλέέέέέέ…..
Εδώ θα είμαι, δεν εξαφανίζομαι πια, απλώς μέχρι τις εξετασούλες του Μαϊου θα μπαίνω λιγάκι πιο αραιά….. γιατί έχω πολύύύύύύύ διάβασμα!!! Κι είναι η τελευταία μου προσπάθεια!!! Ή που θα το πάρω πια το ρημάδι το Proficiency ή που το κεφάλαιο Αγγλικά κλείνει οριστικά πια για μένα…. και να θέλω να ξαναδώσω…. δεν παίζει τέτοιο ενδεχόμενο…. σε λίγο καιρό θα έχω τον φραντζολάκη μου να με ξεζουμίζει!!! Κι εντός των ημερών θα το πούμε και στο Facebook, όπου θα βάλουμε και φώτος με την κοιλούμπα!!! Σήμερα βέβαια…. δεν ανοίγω βιβλίο!!! Το δικαιούμαι νομίζω!!!
Σας φιλούμε κοριτσάκια μου…… εγώ κι ο μπεμπάκος μου!!!
Υ.Σ.: Ό,τι κι αν έγινε, όσες “περιπετειούλες” κι αν είχα με την εγκυμοσύνη μου, ποτέ μα ποτέ δεν έπαψα να Πιστεύω στο Θεό & να έχω θετικότατες σκέψεις!!! Ναι μεν υπήρξαν στιγμές που φοβήθηκα πολύ, πως θα το χάσω, πως δε θα βγούνε καλές οι εξετάσεις, κτλ. κτλ. αλλά πάντα ήμουν κι εξακολουθώ να είμαι πολύ αισιόδοξη, κυρίως για να στηρίξω το μωράκι μου…. που με είχε & πάντα θα με έχει απόλυτη ανάγκη!!! Κι εκείνος τώρα, με τη σειρά του, μου το ανταποδίδει….. μόλις φάω ή μόλις ξαπλώσω…. αρχίζουνε τρελοί χοροί!!! Μόνον όταν είμαι όρθια ή εν κινήσει δεν τον αισθάνομαι…. είναι ζωηρότατο το πουλάκι μου!!! Με γεμίζει ευτυχία…. Η ΖΩΗ ΜΟΥ!!! Αλλά δε θα βγει από την κοιλίτσα σε 4 μήνες??? Θα τον λίωσωωωωω……..
Υ.Σ.2: Πάω να μπω στα καλοκαιρινά μωράκια!!!!! Εκεί ανήκουμε εγώ κι ο μπέμπης μου!!!!