Maria_mtx

Καλησπερα! Οτιδηποτε μπορεις να κολλησεις ουσα εγκυος, αλλα δυστυχως δεν μπορεις να το προβλεψεις. Με την ιδια λογικη και τοξοπλασμα μπορει να κολλησεις, και κοξακι και κοκκυτη (τα αναφερω γιατι αυτα ειναι ιδιαιτερα επικινδυνα και τα δυο τελευταια μπορει να τα κολλησουν παιδια στον παιδικο, ακομα και για τον κοβιντ δεν ξερουν τι παρενεργειες μπορει να επιφερει στην κυηση). Προφανως και προφυλασσομαστε οσο μπορουμε, απο την αλλη δεν μπορουμε να μπουμε και σε γυαλα, ειδικα εχοντας αλλα παιδακια. Κι ακομα και σταθμο να μην πανε, στανταρ θα βγεις μια βολτα σε παιδικη χαρα, σε παιδοτοπο, θα βρεθεις με φιλους με αλλα παιδια, δεν γινεται να αποκλεισεις το παιδι απο τα παντα. Οποτε θεωρητικα απο πουθενα δεν καλυπτεσαι. Εχε στο νου σου την μικρη, αν εκδηλωσει καποιο παραξενο συμπτωμα να προσπαθησεις να απομονωθεις, να φορας μασκα κλπ, γιατι και στρεπτοκοκος παιζει πολυ σε παιδικους επισης ακομα και τωρα καλοκαιρι. Και κατα τα αλλα για cmv και τοξοπλασμα, ουτως η αλλως κανεις καθε 3-4 βδομαδες ελεγχο αντισωματων. Κυριως αυτα τα δυο αν τα κολλησεις στο α τριμηνο επιφερουν σοβαρες ανωμαλιες στο εμβρυο, μετεπειτα μειωνονται και οι επιπτωσεις. Ελπιζεις απλα να μην σταθεις τοσο ατυχη. Κι αυτο στο λεω ως παθουσα, στην πρωτη μου εγκυμοσυνη κολλησα cmv κι εκανα αναγκαστικη διακοπη. Αν με ρωτας ομως δεν εχω ιδεα πως το κολλησα, δεν ειχα κανενα συμπτωμα, κανενας απο τους κοντινους μου ανθρωπους επισης δεν ηταν αρρωστοι, ουτε και ειχα τοτε αλλο παιδακι. Κι στην εξεταση ρουτινας στον τριτο μηνα, βγηκαν ξαφνικα θετικα τα αντισωματα.! Γενικα αυτη ειναι μια λοιμωξη που σπανια κανει συμπτωματα. Στα λεω γιατι τοτε τα εψαξα ολα. Οποτε καλως η κακως, αν κατι ειναι να συμβει, θα συμβει. Ειναι κι η τυχη στη μεση.

Πολυ περπατημα, σκαλες, βαρη πρεπει να αποφευγεις. Αν πχ πας για καφε με αμαξι, κι απλα πας και κατσεις να τον πιεις, δεν υπαρχει προβλημα.

Σε νιωθω!! Κι εγω οταν το ανακαλυψαμε δεν πιστευα πως θα φτασω ως εδω. Μετραγα μερες σαν τους φυλακισμενους. Βδομαδα τη βδομαδα επαιρνα μια ανασα. Καταλαβαινω απολυτως τι λες. Σου υπογραφω ομως οτι τελικα θα περασει ο καιρος και θα εχουνε παει ολα καλα. Εμενα οι γιατροι που με παρακολουθουν , που γενικα ειναι και πολυ εμπειροι, ηταν αισιοδοξοι εξ αρχης οτι θα πανε ολα καλα κι οτι εχουν δει απειρες αντιστοιχες περιπτωσεις και στατιστικα κανενα τους περιστατικο δεν γεννησε πριν τις 28 εβδομαδες. Μονο το 10% μεταξυ 28 και 32. Δηλαδη το 90% φτανει μετα τις 32 και το 50% μεταξυ 35 και 37. Ξεκουρασου οσο μπορεις, κανε συχνες επισκεψεις στο γιατρο ωστε να προλαβεις ο μη γενοιτο καποια μειωση, παιρνε τα φαρμακα σου και ολα θα πανε καλα. Ειμαστε εδω να τα λεμε!

Κοριτσι μου κι εγω με 2 εως 2,5 τραχηλο απ τις 24 περιπου με διδυμα. Τωρα εκλεισα τις 32. Μονο ξεκουραση, ουτροτζεσταν και φαρμακο για τις συσπασεις (γιατι εκανα αρκετες). Περιδεση δεν προλαβαμε. Εμενα μου εχει πει πως αν εως τις 34 ανοιξει και δει χοανη η πεσει κατω απο 1,8 περιπου, θα μου βαλει πεσσο για να παρουμε οσες μερες παραπανω μπορεσουμε… Ενεσεις κορτιζονης δεν εχω κανει. Μου εχει πει μονο σε περιπτωση ενδειξεων τοκετου κι αυστηρα και μονο ως τις 34. Πλεον δεν ενδεικνυνται προληπτικως, ουτε αν δεν υπαρχει κινδυνος αμεσου προωρου τοκετου, γιατι συμφωνα με τις τελευταιες μελετες εχουν αρκετες παρενεργειες και στην ενδομητρια αναπτυξη των εμβρυων αλλα και στην μετεπειτα ζωη τους. Οποτε ζυγιζεις οφελη με παρενεργειες. Τελικα παντως ειμαστε πολλες με το ιδιο προβλημα. Αλλα τελικα με πολλη προσοχη φτανουμε σε ασφαλεις βδομαδες σιγα σιγα. Κι εγω τωρα οδευω για τις 34…. και αν παω 36… θα κανουμε παρτυ!! Ευχομαι σε ολες μας κουραγιο και να πανε ολα κατευχην!!!!

Το 5-6 ειναι η ωρα που σηκωνομαι το πρωι…. 🤣🤣 ως τοτε αναθεμα αν εχω κοιμηθει συνολικως 1-1μιση ωρα… αλλα ναι, ετσι οπως τα λες ειναι… φανταζομαι καπως πως θα ειναι το μετα, γιατι εχω ηδη ενα παιδακι… και τι παιδακι… εκανα να κοιμηθω σερι διωρο τρια χρονια… μονο αυτο σου λεω... Εννοειται πως χαιρομαι παρα πολυ που φτασαμε ως εδω και τουλαχιστον τα μωρα πλεον ειναι βιωσιμα οποτε κι αν γεννηθουν… Ειναι μεγαλη ανασα… Γενικα επειδη εχω περασει παρα πολλα και μεχρι να αποκτησω το πρωτο μου και τωρα για αυτη την εγκυμοσυνη, ειμαι ευγνωμων γι αυτο… Απ την αλλη πλεον δεν μπορω να κρυψω την ταλαιπωρια… Συν οτι ειμαι πανω απο δυο μηνες ακινησια λογω τραχηλου… Γενικα ολα μαζι, δεν με εχουνε αφησει να χαρω τιποτα… Αλλα χαλαλι… Με το καλο το μωρακι σου κι εσενα!!

Κοριτσι μου, ο γιατρός μου εξηγεί πως αυτή την στιγμή λόγω διδύμων, το βάρος από τα δύο έμβρυα, δύο πλακούντες κι αμνιακά ισοδυναμεί με το να ήμουν 40η εβδομάδα σε μονήρη κύηση, οπότε είναι λογικό να έχω όλες αυτές τις ενοχλήσεις. Να μην μένω καθόλου με γεμάτη κύστη, γιατί επιβαρύνει και να βρίσκω θέσεις που κάπως με ανακουφίζουν, εν ανάγκη στον καναπέ, πράγμα που κάνω τα τελευταία βράδια για να είμαι πιο όρθια βάζοντας πολλά μαξιλάρια γύρω μου…. βέβαια και πάλι δεν κερδίζω και πολλά γιατί κατά τη διάρκεια της νύχτας αρχίζω και γλιστράω προς τα κάτω για να μπορέσω να κοιμηθώ (πόσο να κάθομαι καθιστή;;) και παθαίνω τα ίδια. Τα ντους κι εμένα με χαλαρώνουν… Ξέρεις πόσες φορές στις 5-6 το πρωί που ξυπνάω μπαίνω για ντους;;; Αλλά ξεξυπνάω ακόμα περισσότερο τελικά έτσι… Για τις κλωτσιές που λες, γίνεται πάρτυ εκεί μέσα και πονάω και να φάω δεν μπορώ πια και να αναπνεύσω επίσης, αλλά σε σχέση με την υπόλοιπη ταλαιπωρία, αυτό μου φαίνεται το πιο ασήμαντο….Πιο πολύ με έχει ξετινάξει η αυπνία δηλαδή και οι πόνοι στο σώμα…

Καλημέρα σε όλες και Χρόνια πολλά!!! Με το καλό τα μωράκια μας, υγιή και δυνατά!! Βρίσκομαι στην 32η βδομάδα , αλλά περιμένω διδυμάκια, οπότε πρώτο 10ήμερο Σεπτέμβρη θα ήταν το ιδανικό σενάριο για εμάς. Ήθελα να σας μεταφέρω την εμπειρία μου τον τελευταίο καιρό όσον αφορά το θέμα του ύπνου. Αρχικά να πω ότι δεν βολεύομαι σε καμία στάση παρά το μαξιλάρι εγκυμοσύνης και άλλα 500 μικρότερα, ταλαιπωρούμαι από δύσπνοια και όταν τελικά με πάρει ο ύπνος σε κάποια στάση μετά από λίγη ώρα ξυπνάω υποφέροντας. Με πονάει η μέση μου, τα ισχύα (αλλά μιλάμε για τρομερό πόνο) και χαμηλά χαμηλά η κοιλιά, δεν μπορώ από τον πόνο να στρίψω (κυριολεκτικά) κι εννοειταί το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι από το πιάσιμο και τον πόνο πετρώνει/συσπάται και όλη η κοιλιά. Σηκώνομαι με το ζόρι για να αρχίσω να ξεπιάνομαι, πάντα πάω και ουρώ και περπατάω λίγα βήματα και μετά ξαπλώνω σε ημιανάκλιση με μαξιλάρια κάτω από τη μέση για να ελαττωθούν σταδιακά τα συμπτώματα (πόνος, πέτρωμα, πιάσιμο). Αυτό μπορεί να γίνει και 5 και 6 φορές κάθε βράδυ. Απλά ρε κορίτσια έχω φτάσει σε σημείο να μη θέλω να κοιμηθω για να μην περάσω όλη αυτή την ταλαιπωρία κάθε τόσο. Δηλαδή πολλές φορές ξυπνάω 5-6 το πρωί κι ενώ νυστάζω πάρα πολύ, προτιμώ να σηκωθώ για να μην το ξαναπάθω. Όταν το πρωτοέπαθα, έλεγα πάει… γεννάω… μιλάμε για τέτοιο πόνο και δυσφορία. Τελικά όμως μου συμβαίνει κάθε νύχτα εδώ και καμιά δεκαριά μέρες… Βιώνετε καμιά σας κάτι παρόμοιο; Πώς τελικά καταφέρνετε και κοιμάστε;

Κι εγω εχω το ιδιο θεμα… Και μαλιστα σε διδυμη κυηση, που ουτως η αλλως το βαρος και η πιεση ειναι πολλαπλασια, καθως και ο κινδυνος προωροτητας αυξημενος….😩 Τωρα ειμαι στην 32η εβδομαδα… Με παρακολουθηση καθε βδομαδα, προγεστερονη, ξεκουραση και χαπια κατα των συσπασεων (γιατι ειχα πολλες και επιβαρυναν τον τραχηλο)…. Ο γιατρος μου λεει πως μετα τις 34 δεν φοβομαστε, γιατι εχει ολοκληρωθει η ωριμανση των οργανων των εμβρυων κι ειδικα στα διδυμα μετα την 34η, ετσι κι αλλιως μπορει να προκυψει τοκετος χωρις να συνυπαρχει και τιποτα αλλο… Βεβαια το ιδανικο σεναριο για εμενα ειναι οι 36… Οποτε μετραω αντιστροφα κι ευχομαι να φτασω εκει για να ειναι οσο το δυνατον πιο καλα σε βαρος… Δε θα σου πω ψεματα, πολυ δυσκολο ολο αυτο που βιωνω… Κλεισμενη ηδη 2 μηνες σπιτι δεν μπορω να κανω τιποτα απο οσα θελω… Δεν εχω κανει καμια ετοιμασια κυριολεκτικα γιατι δεν εχω και βοηθεια και ο συζυγος καλως η κακως δεν το εχει και πολυ με αυτες τις δουλειες… Πλεον κιολας εγω εχω βαρυνει πολυ , οχι απο θεμα κιλων, αλλα πιεσης με την τεραστια κοιλια και τρομερης δυσφοριας συν οτι απο την πολλη ξαπλα ποναω παντου, μεση, γοφους, πλατη, πωπος… Αλλα πιο πολυ με ζοριζει η ψυχολογια, γιατι οσο ειμαι απο το πρωι ως το βραδυ σπιτι, ολο σκεφτομαι αρνητικα σεναρια, ψαχνω, διαβαζω, κι ολο αυτο μονο καλο δεν κανει.

Καλημέρα σε όλες, συγγνώμη που επεμβαίνω κι εγώ απλά να κάνω μια επισήμανση/διόρθωση. Η συγκεκριμένη ειδικότητα λέγεται ιατρική εμβρύου και ο ιατρός ονομάζεται εμβρυομητρικός. Ο εμβρυολόγος είναι τελείως άλλη ειδικότητα (αυτοί που δουλεύουν στα εγραστήρια και κάνουν τις διαδικασίες της ivf). Το διευκρινίζω κυρίως για να υπάρχει σωστή ενημέρωση κι η κοπέλα να ψάξει την σωστή ειδικότητα, μην ψάξει λάθος. Υπάρχει λίστα στο ίντερνετ με όλους τους πιστοποιημένους εμβρυομητρικούς για αυχενική, β´ επιπέδου, γ´ επιπέδου.

Καλημέρα κορίτσι μου και με το καλό το μωράκι σου ! Αρχικά εγώ έχω μια χαζή απορία , πώς γίνεται το ρινικό οστό να είναι φυσιολογικό και η μύτη επίπεδη; Ξαναλέω ότι μπορεί να είναι βλακεία , αλλά κάπως νιώθω πως δεν συνάδουν αυτά τα δύο. Τώρα όσον αφορά την άμνιο, σαν εξέταση να ξέρεις δεν είναι κάτι επώδυνο, απλά μετά θέλει λίγες μέρες προσοχή κι αντιβίωση. Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα αποβολής, αλλά θεωρώ πως αν πας σε έναν καλό εμβρυομητρικό δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Επίσης, στατιστικά τις περισσότερες φορές όλα τα αποτελέσματα βγαίνουν τελικά καλά. Αν παρ´ όλα αυτά έχεις αμφιβολίες, πήγαινε σε έναν άλλο εμβυομητρικό να πάρεις την γνώμη του. Δεν ξέρω πού ζεις, αλλά στην Αθήνα υπάρχουν 1-2 που θεωρούνται οι τοπ στην Ελλάδα.

Καλησπέρα, Από όσα γνωρίζω κι εγώ, δεν υπάρχει πρόβλημα. Κι εγώ τα παίρνω και τα δύο.

Καλησπέρα σε όλες. Θα ήθελα αν υπάρχουν διδυμομανούλες που αντιμετώπισαν πρόβλημα με το μήκος του τραχήλου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, να μοιραστούν τις εμπειρίες τους. Βρίσκομαι στην 31η βδομάδα δίδυμης κύησης και από την 24η ανακαλύψαμε απότομη μείωση του τραχήλου από 3,6 σε 2,2εκατοστά εντός μίας εβδομάδας. Οι γιατροί που με παρακολουθούν (μαιευτήρας με ειδίκευση στις πολύδυμες κυήσεις και υψηλού κινδύνου, μαιευτήρας / ειδικός αναπαραγωγής και εμβρυομητρικός) συμφώνησαν όλοι πως σε εκείνη την φάση δεν έπρεπε να γίνει περίδεση (λέγοντας μου ότι γίνεται ως τις 20 κι ιδανικά ως τις 16 βδομάδες). Οπότε έκτοτε είμαι στο σπίτι, αποφεύγω δουλειές και κυρίως είμαι σε κατάκλιση ή καθιστή αναπαυτικά και λαμβάνω κολπικά 4 υπόθετα προγεστερόνης. Ο τράχηλος πλέον είναι 2-2,2 εκατοστά. Να πω την αλήθεια εγώ αγχώνομαι πολύ για το αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε τις 36 ή εστω 34βδομάδες γιατί πλέον έχω και αρκετές δυνατές συσπάσεις παρόλο που παίρνω και φάρμακο για αυτές. Τα μωρούλια γενικά είναι στις τελευταίες εκατοστιαίες θέσεις ανάπτυξης (όλα τα υπόλοιπα doppler, λώροι, αιματώσεις είναι φυσιολογικά), αλλά σίγουρα εφόσον είναι μικρά μωρά θα παίξει ρόλο η κάθε βδομάδα που θα καταφέρουν να παραμείνουν στην μήτρα. Ενέσεις κορτιζόνης οι γιατροί μου προτείνουν μόνο σε περιπτώση ενδείξεων έναρξης πρόωρου τοκετού και όχι προληπτικώς. Υπάρχουν κοπέλες που να αντιμετώπισαν το ίδιο θέμα, χωρίς περίδεση να μου πουν τις εμπειρίες τους; Άντεξε ο τράχηλος μέχρι να φτάσετε σε ασφαλείς εβδομάδες ;