το χοντρό μπιζέλι

Και γω έχω καούρες... άστα να πάνε! Έχει ανέβει πια το στομάχι ψηλά και τα πάντα είναι στα πρόθυρα! Και το βράδυ, εκεί που κοιμάμαι, ακριβώς ό,τι και συ! Γενικώς, είχα πολύ λίγες καούρες στην αρχή της εγκυμοσύνης. Τίποτα σχεδόν από τα "κλασικά" συμπτώματα του πρώτου τριμήνου. Όλα καλά θα πάνε!! Είδες; Ζουζουνίτσα, αλλά ζωηρούλα!

Ούτε και γω το κατάλαβα. Ίσως φταίει αυτό, ότι ήμασταν μέσα. Εγώ ας πούμε δεν δούλεψα καθόλου σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε οι έξοδοί μου ήταν το να πηγαίνω τον μικρό στον παιδικό (ευκαιρία να περπατώ), να βλέπω τις κολλητές κάποια πρωινά, να κάνω μερικά ψώνια, λίγες βόλτες οικογενειακές. Χαλαρά πράγματα δηλαδή. Και γω, μη νομίζεις, όλο με κολάν ήμουν και πολύ κάζουαλ γενικώς. Το φχαριστήθηκα. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έχει λείψει και ο άλλος "πιο δημόσιος" εαυτός μου. Θα αργήσω να τον δω μου φαίνεται! Όσο για την κοιλιά... όλο έλεγα πως θα τη βγάζω φωτό κάθε βδομάδα... ούτε αυτό δεν έκανα! Εγώ έχω μπει στην τελική ευθεία πια... Στις 25 μπαίνω για προγραμματισμένη καισαρική καλώς εχόντων των πραγμάτων. Οπότε... μία βδομαδούλα έμεινε! Τα βράδια πέφτω ΞΕΡΗ. Είτε είμαι στον καναπέ είτε στο κρεβάτι, πέφτω ΞΕΡΗ. Αν με πάρει ο ύπνος στον καναπέ κάνει αμάν ο άντρας μου για να με ξυπνήσει και να με πείσει να σηκωθώ να πάω στο κρεβάτι να κοιμηθώ σαν άνθρωπος!! Έχει πολλή φάση αυτό!! Κάποιες φορές και γω τρώω κάποιες φλασιές και νομίζω πως έχω πολλή ώρα να την ακούσω τη ζουζούνα. Πλέον όμως, έχω την εντύπωση ότι ακούει τη φωνή μου και καταλαβαίνει που χαϊδεύω την κοιλιά και μου δίνει σήμα ότι 'Ψιτ, εδώ είμαι, αραχτή!"

Δεν πολυβγάζεις άκρη, αυτό είναι η αλήθεια! Εγώ πάντως θα σου έλεγα, επειδή κοντεύεις στον προορισμό, να χαϊδέψεις και να χαρείς την κοιλίτσα σου όσο μπορείς!

4/3 είναι είναι η καταληκτική σου ημερομηνία; Όχι ε;

@eva96 μου, σου εύχομαι να πάνε όλα κατ' ευχήν!! ❤️ 🙏

Καλημέρα κορίτσια! Πώς είστε; @melitiniღ, διαβάζω αυτά που γράφεις για τον μαιευτήρα σου, αλλ΄ά πραγματικά δεν μπορώ να βγάλω άκρη, τι έχει δηλαδή στο μυαλό του ακριβώς αυτός ο άνθρωπος πέρα από το να σου προκαλέσει ανασφάλεια και αγωνία;! Δεν ξέρω ρε γαμώτο πώς το βλέπουν, οκ, είσαι καλός επιστήμονας αλλά σε τέτοιες ειδικότητες θα πρέπει να έχει κανείς και λίγο ενσυναίσθηση. @eva96, όλα καλά θα πάνε, να προσέχεις! Και μένα μου έχει μείνει κατάλοιπο από τη γρίπη Α που πέρασα τον Γενάρη που με κόλλησε ο μικρός μας. Μασκούλα αν σε βολεύει. Εγώ η χαζή δεν πρόσεξα. Και κόλλησα. Αλλά ευτυχώς την πέρασα σχετικά ήπια. Δεν είχα δηλ. πυρετό και τέτοια. Απλά έχει μείνει το μπούκωμα και ένας βήχας. Κορίτσια, σήμερα μπαίνω στην 37η εβδομάδα. Λίγες μέρες μείνανε. Στις 25 μπαίνω προγραμματισμένα για καισαρική. Εκτός και αν η ζουζούνα θελήσει να μας έρθει νωρίτερα (το καλό που της θέλω να περιμένει, γιατί θα φρικάρω!) Τώρα πια αρχίζω και δυσκολεύομαι λίγο στα σηκώματα, στο να σκύβω, αλλά σε γενικές γραμμές δεν βλέπω πολλές δυσκολίες. Χθες ήταν και η τελευταία μέρα του μικρού μας στον παιδικό. Οπότε από Δευτέρα με περιμένει μια νέα περιπέτεια στο σπίτι!

@eva96 και γω το ίδιο σας εύχομαι! Όλα να πάνε καλά! Είναι δύσκολο να μην έχεις άγχος και στρες, να το προσπαθήσεις όμως όσο μπορείς! Η αλήθεια είναι ότι και το θέμα "ξεκούραση" μου το σχολίασε και μένα ο γιατρός μου και το συσχέτισε με την ανάπτυξη. Θέλουν την ξάπλα μας τα ζουζουνάκια μας! Για να τσουπώσουνε λιγάκι! Οπότε... άραξε! Και με το καλό να την ξαναδείτε το σουκού! Εμείς σήμερα θα πάμε για τον τελευταίο υπέρηχο. Ελπίζω να μας κάνει την τιμή να δούμε το μουτράκι της. Εχει μείνει και το καρδιοτοκογράφημα, λογικά σήμερα θα κανονιστεί και αυτό. Μετρώ μέρες κορίτσια... Και φρικάρω.

Και γω φιλόλογος είμαι, αλλά δυστυχώς έχω αφήσει πίσω μου τον τομέα της εκπαίδευσης εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είμαι ιδιωτική υπάλληλος αλλά την περίοδο αυτή της εγκυμοσύνης ήμουν με αναρρωτική άδεια λόγω επαπειλούμενης κύησης. Παράλληλα προσπαθώ να τελειώσω το διδακτορικό μου, μου έχει μείνει ένα έτος ακόμη. Αθήνα και εγώ.

Να είσαι καλά, κοπέλα μου! Η αλήθεια είναι ότι αν είχα την πολυτέλεια του ηλικιακού χρόνου, ίσως να περίμενα έναν χρόνο ακόμη, κυρίως γιατί ο μικρός μας δεν παύει να είναι και κείνος ένα μεγάλο μωρό! Και είμαι σίγουρη ότι θα τα βρω σκούρα στη διαχείριση (μαζί με μπόλικες ακόμη υποχρεώσεις που τρέχουν και πρέπει να ρυθμιστούν). Δεν ξέρω οι αντοχές μου πώς θα είναι δηλαδή. Δεν φτάνουν οι 24 ώρες την ημέρα!

Καλησπέρα!! Και γω μαμά 45 ετών, έγκυος στο 2ο παιδάκι μου (μόλις μπήκα στον μήνα μου) και με ένα δίχρονο ζουζούνι!

Καλά αυτό με τον λώρο είναι άκυρο που λέει! Και ο μικρός μας, τις περισσότερες φορές ήταν τυλιγμένος με τον λώρο του, 2-3 περασιές του έκανε. Τυλιγόταν, ξετυλιγόταν. Αφού παίζουν με τον λώρο τους! ❤️ Ποτέ όμως η γιατρός δεν ανησύχησε για κάτι ως προς αυτό. Και όταν γέννησα τυλιγμένος ήταν ο κύριος! (Βέβαια δεν ξέρω στον φυσιολογικό τοκετό αν εμπνέει ανησυχία η περιτύλιξη). Τώρα, για την προεκλαμψία, εσύ κάνε τις μετρήσεις σου και όλα θα πάνε κατ' ευχήν! Είναι χαμηλό το ποσοστό, αλλά από μόνο του δε λέει κάτι. Απλά να προσέχεις και να μη συγχύζεσαι!!!

@melitiniღ τι ποσοστό προεκλαμψίας είχες στην αυχενική;

@melitiniღ πρώτη φορά το ακούω!

Ό,τι είναι καλύτερο για την ασφάλεια και των δυο σας! Αυτό να σκέφτεσαι μόνο! Εγώ ακόμα καρδιοτοκογράφημα δεν έχω κλείσει. Στις 11 θα πάμε για υπέρηχο πάλι οπότε κάπου εκεί θα κανονιστεί και αυτό. Όπως το κόβω, μετά την Καθαρά Δευτέρα γεννάω. Θα το επιβεβαιώσουμε στο επόμενο ραντεβού.

Εγώ, να σας πω την αλήθεια, επειδή στην πρώτη εγκυμοσύνη τον πρώτο καιρό ταλαιπωρήθηκα πολύ με τον θηλασμό, δεν είχα το μυαλό να σκεφτώ τις ραγάδες. Έβαζα μόνο την ειδική κρέμα στην τομή της καισαρικής και τις κρέμες για το στήθος. Τώρα αναλόγως πώς θα πάει.

Μπααααα... δεν έχω κάνει ραγάδες περισσότερες απ' όσες είχα ήδη!

Τέλεια!! Μπράβο στη ζουζούνα και σε σένα!

Και γω με καισαρική θα πάω, για τον ίδιο λόγο @eva96. @melitiniღ, βάλε προτεραιότητες. Ας πούμε το ριλάξ δεν νομίζω πως θα το χρησιμοποιήσεις άμεσα. Εγώ δηλαδή τον έβαλα τον μικρό μας στο ριλάξ όταν ήταν 3 μηνών περίπου. Όταν δεν ήταν στην κούνια του (ή στην αγκαλιά μας!) ήταν στην καλαθούνα/πορτ μπεμπέ αραχτός και λάιτ! Σωστή σκέψη από νωρίς ο αποστειρωτής. Εγώ η έξυπνη πίστευα πως θα κάνω αποκλειστικό θηλασμό και δεν είχα πάρει αποστειρωτή. Όταν λοιπόν επιστρέψαμε σπίτι έφαγα φρίκη με την κατσαρόλα και την αποστείρωση και μήπως κάνω κάποιο λάθος στην αποστείρωση και πάρει κανένα μικρόβιο το παιδί. Ευτυχώς αυτό κράτησε πολύ λίγο. Τον αγαπημένο μου αποστειρωτή δεν τον έχω αποχωριστεί καθόλου. Παρόλο που ο μικρός πια είναι 2 ετών, που και που του αποστειρώνω τα μπιμπερό του κυρίως για την αποφυγή των οσμών που (νομίζω) πως έχουν τα μπουκάλια. Να κάνετε καλή επιλογή και στα αφρόλουτρα και τις κρέμες (αλλαγής και ενυδατικές). Εγώ είχα γεννήσει ιδιωτικά και μας έδωσαν πολλά δείγματα από διάφορες εταιρείες. Προτίμησα τα φαρμακευτικά και μέχρι στιγμής έχω μείνει ευχαριστημένη.

34 και 5 εδώ... Κάναμε χθες το doppler, που λόγω της γρίπης πήγε πίσω μία βδομάδα. Η μπουμπού είναι μια χαρά και έχει φτάσει τα 2.5 κιλά! Χθες ήμουν με έναν συνεχόμενο πόνο στα αριστερά της κοιλιάς χαμηλά. Δεν ήταν τελικά κάτι ανησυχητικό. Κάποιο τράβηγμα ήταν, απλά επειδή και η θέση της μπέμπας είναι ισχιακή, ο πόνος είναι πιο έντονος. Ευτυχώς σήμερα υποχώρησε αρκετά. Σε δύο βδομαδούλες θα πάμε πάλι και ελπίζω τότε να μας κάνει την τιμή να δούμε το μουτράκι της! Από ετοιμασίες, είναι λίγο στάσιμα τα πράγματα. Με τα ρουχαλάκια έχω ψιλοτελειώσει. Σεντονάκια θέλω να πάρω, κουβερτούλα και πετσέτες. Γιατί είμαστε τίγκα στα γαλάζια και τα φυστικί. Και μόλις μπει ο Φλεβάρης θα αρχίσω να φτιάχνω τη βαλίτσα. Αν και είμαι σίγουρη ότι μέχρι τελευταία στιγμή θα τα βάζω και θα τα βγάζω! Προχωράτε με φυσιολογικό τοκετό εσείς;

Το επίδομα λοχείας δεν χρειάζεται να το αιτηθείτε στο μαιευτήριο, δίνεται αρκετός χρόνος και μετά τη γέννα, όταν με το καλό γυρίσετε σπίτι. Γίνεται μέσω gov και χρειάζονται συγκεκριμένα χαρτιά, οπότε το κάνετε με την ησυχία σας μετά. Στο μαιευτήριο σας κάνουν την αίτηση για το επίδομα γέννησης που δίνει το κράτος.

Να είσαι καλά, κορίτσι μου! Με το καλό όλα, με δύναμη! ❤️

Δεν θα σου έλεγε τέτοια ο ειδικός, αυτά θα σου τα έλεγε ένα κοντινό σου πρόσωπο που δεν είναι εκπαιδευμένο. Ο ειδικός σε βοηθά να διαχειριστείς την απώλεια, να μη βυθιστείς από τον πόνο, την αγωνία για το μετά, το άγνωστο, τις πιθανότητες που τριβελίζουν το μυαλό, πολλά και διάφορα. Ο χρόνος βοηθά σίγουρα. Από προσωπική πείρα μπορώ να σου πω ότι βοηθήθηκα πολύ. Και όταν ήρθε με το καλό η επόμενη εγκυμοσύνη μπορούσα να παλέψω πιο αποτελεσματικά όλες μου τις αγωνίες. Εσύ σίγουρα ξέρεις καλύτερα τι είναι αυτό που έχεις ανάγκη. Εύχομαι πραγματικά να έρθει η ώρα που θα έχεις χαμόγελα!

Είναι πολύ φυσιολογικό ό,τι νιώθεις και ό,τι φοβάσαι. Είναι νωρίς πολύ για να μπορείς να διαχειριστείς αυτά που ακούς γύρω σου, όταν ακόμη η ίδια η απώλεια δεν έχει ξεπεραστεί. Έχεις σκεφτεί να μιλήσεις με κάποιον ειδικό; Κυρίως για να εξισορροπήσει και το μέσα σου με τέτοια πληγή.

Πολλές φορές σε φέρνω στο μυαλό μου... Να μη χάνεις την ελπίδα σου, το διάστημα της προσπάθειας είναι μικρό. Για να σου έδωσε cyclacur ο/η γιατρός σου (φαντάζομαι παίρνεις και τα καφέ, σωστά;) μάλλον θα ήθελε να επαναφέρει κάπως την πρότερη κατάσταση του κύκλου σου, βλέποντας ότι έχεις πολύ σύντομους κύκλους. Έχε υπομονή, ίσως να χρειαστεί να παρατείνεις λίγο τη συγκεκριμένη θεραπεία (θα σου πει ο/η γιατρός σου ασφαλώς), για να έρθει το σύστημά σου στα ίσα του. Πέρασε(ς) μεγάλο σοκ και ακόμα προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Έχε δύναμη και αισιοδοξία! ❤️

Και γω ξεκίνησα σιγά σιγά τις ετοιμασίες. Με τα ρουχαλάκια που μου έχει δώσει η αδελφή μου αρχικά. Παρήγγειλα και διάφορα για την ομορφούλα μας (φορμάκια, μπιμπερό) και αναμένω τώρα τον άντρα μου να μου κατεβάσει από το πατάρι το πορτ μπεμπέ (και το αυγό) για να τα καθαρίσω και να τα ετοιμάσω. Επειδή δεν θέλω να "εκτοπίσω" τον μικρό μας από την κούνια του, σκέφτομαι το πρώτο διάστημα να δοκιμάσω να κοιμίζω την μπέμπα στο πορτ μπεμπέ (πάνω σε βάση που λογικά θα αγοράσω άμεσα) και να το έχω και αυτό σταθερά μέσα στο υπνοδωμάτιο, μαζί με την κούνια. Πώς θα το πετύχουμε αυτό δεν ξέρω ακόμη! Θα δείξει η πορεία! Ο χώρος γενικώς είναι πολύ περιορισμένος, το σπίτι γενικά είναι μικρό (ούτε καν για 3 άτομα, όχι για 4 που θα γίνουμε), αλλά κάνω υπομονή μέχρι να φτιάξουμε το πάνω που είναι πιο μεγάλο σχετικά. Περνάει ο καιρός. Και προσωπικά φρικάρω με τη νέα πραγματικότητα που έρχεται.