Elli13

Χριστόπουλος Παναγιώτης ονομάζεται

Εγώ είχα τον Χριστόπουλο Παναγιώτη, που το παλεύει μέχρι τέλους για φυσιολογικό τοκετό, τόσο που στην δεύτερη γέννα τον παρακαλούσα εγώ για καισαρική και δεν δέχτηκε 😅. Ναι οποιοσδήποτε μπορεί να απευθυνθεί εκεί, είναι baby friendly νοσοκομείο και επειδή γέννησα δύο φορές εκεί, το προτείνω παντού με κλειστά μάτια. Οι μαίες θα ξαναπώ ότι είναι διαμάντια, τους χρωστάω πολλά!!

Κορίτσια μου, επειδή είστε η παρέα μου αυτά τα τελευταία χρόνια με όσα δύσκολα πέρασα, και πήρα πολλή δύναμη από εσάς, μπήκα να γράψω για άλλη μια φορά, δυστυχώς, άσχημα νέα.. Ξέρετε πόσο θα έχουμε ταλαιπωρηθεί να αποκτήσουμε τα δύο μας κοριτσάκια, πόσο κλάμα και πόνο ζήσαμε, κόντεψα να χάσω τη ζωή μου από την αιμορραγία.. αλλά τα καταφέραμε, ήρθαμε και στο νησί που τόσο πολύ το θέλαμε. Και πριν καλά καλά αρχίσουμε να απολαμβάνουμε τη νέα μας ζωή, πριν ακόμα ηρεμήσουμε.... Μας χτύπησε την πόρτα και εμας το κακό. Καρκίνο ο σύζυγος και γυρνάμε άμεσα Αθήνα (εκείνος είναι ήδη εκεί εδώ και μέρες). Κάντε μια προσευχή σας παρακαλώ να πάνε όλα καλά 🙏

Καλησπέρα και με το καλό το μωρό σου!! Εγώ γέννησα και τις δύο μου κόρες στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και έχω να πω μόνο τα καλύτερα! Οι μαίες τρομερές, υποστηρικτικές, με βοήθησαν πρακτικά και ψυχολογικά σε κάθε στάδιο. Χωρίς εκείνες δεν ξέρω αν θα είχα καταφέρει να γεννήσω φυσιολογικα. Επιπλέον υποστηρίζουν πολύ τον θηλασμό και είναι δίπλα στην κάθε μαμά εξατομικευμένα. Για εμένα κλάσεις ανώτερο το συγκεκριμένο νοσοκομείο από κάθε ιδιωτικό!

Κορίτσι μου αρχικά να σου ζήσει το μωράκι σου! Γερό και καλότυχο να είναι! Διανύεις μια δύσκολη περίοδο, εγώ και στις δύο λοχειες μου δεν ήμουν καθόλου καλά ψυχολογικά παρόλο που δεν είχα ιδιαίτερα θέματα και έναν σύζυγο υποστηρικτικό. Δεν μπορώ να φανταστώ σε όλο αυτό το χάος να είχα και νεύρα από τον σύζυγό. Θα είχα τρελαθεί. Βαλε τα όρια σου σε παρακαλώ , πέρασες πολλά και σου αξίζει ηρεμία αυτή τη στιγμή που παλεύεις με ένα νεογέννητο. Πρέπει να ενημερωθεί πως λειτουργεί ο θηλασμός, αλίμονο αν όσες θηλάζουμε αποκλειστικά, ζυγίζουμε τα γραμμάρια που πίνει το μωρό. Σαμποτάρει τον θηλασμό άθελά του, παρόλο που το κάνει με καλή πρόθεση. Το σώμα μας είναι πανέξυπνο, όπως και των μωρων μας. Σου το έχουν γράψει και πιο πάνω, λειτουργεί με ζήτηση και προσφορά. Οσο το μωρό θηλάζει, τόσο θα αυξάνεται το γάλα σου. Προσωπικά, καμία απο τις δύο κόρες μου δεν έκανε μαραθωνίους θηλασμους, δεν τις είχα δηλαδή όλη μέρα στο στήθος. Θήλαζαν (ναι συχνά τις πρώτες μέρες) και ηρεμουσαν και κοιμόντουσαν. Φυσικά στην πρώτη που ήμουν άπειρη είχα άγχος αν τρώει αρκετά, αλλά οι πάνες και η ηρεμία της (συν οι ζυγίζεις που έκανε η παιδίατρος) μου έδειξαν ότι όλα πήγαιναν τέλεια. Κάνε αυτό που θα σε κάνει ΕΣΈΝΑ ήρεμη και χωρίς να αγχώνεσαι/στεναχωριέσαι. Στην τελική σημασία έχει να απολαύσεις το μωράκι σου που πάλεψες τόσο γι'αυτό 💞

Αυτό που κατάλαβα από το σεμινάριο είναι ότι όσο είναι νεογέννητα, πίνουν από μπιμπερο λόγω του αντανακλαστικού που έχουν, να κάνουν θηλαστικη κίνηση για λόγους επιβίωσης. Αυτό κάπου στους 3 μήνες χάνεται και εκεί είναι που αν έχει χαθεί η επαφή με το μπιμπερο ή την πιπίλα, ξαφνικά δεν τα θέλουν. Έτσι την πάτησα κ γω. Επαναπαυτηκα στο ότι σαν νεογέννητο επινε και δικό μου και φόρμουλα, και σταμάτησα να δίνω (από βαρεμάρα). Τώρα το παλεύω με τις ασκήσεις που προτείνει η κα Χρυσή, και θα δούμε. Θέλει επιμονή καθημερινή χωρίς όμως πίεση, γιατί εκεί είναι που θα το συνδέσει με κάτι αρνητικό και δεν θα το δεχτεί με τίποτα..

Χαχαχα ισχύει 😅😅 Αφού αδιαθετησα πριν 1 μήνα (θηλάζω αποκλειστικά) και είπα στον σύζυγο τόσο αυθόρμητα ότι δεν θέλω να με ακουμπήσει ξανά. Πόσο οξύμωρο όμως... Δίνω τη σκυτάλη στις επόμενες τώρα με πολλές πολλές ευχές για υγιή σπορακια 🩷🩷🩷

Τώρα βρήκα λίγο χρόνο να σας διαβάσω στα γρήγορα. Αρχικά να ευχηθώ καλή χρονιά, με υγεία, αγάπη και πολλη πολλή ευτυχία στα σπιτικά σας 🩷🩷 Για τα κορίτσια που έχουν απελπιστει και έχουν χάσει την ελπίδα τους θέλω να πω ότι έχετε απόλυτο δίκιο. Είναι τρομερά ψυχοφθόρο όλο αυτό. Και δεν θα μάθουμε ποτέ το γιατί. Γιατί πεδευομαστε τόσο μερικές από μας, γιατί χάνουμε το ένα μωρό πίσω από το άλλο, γιατί δεν έρχεται το θετικο τεστ.. Κρατήστε όμως μια μικρή φλόγα ελπίδας μέσα σας αναμμένη. Μόνο έτσι θα καταφέρετε να μην το βάλετε κάτω. Το γράφω με όλη μου την αγάπη και την ενσυναίσθηση, ως μια μαμά δύο κοριτσιών που έριξα πολλά πολλά δάκρυα μέχρι να τις αποκτησω. @Elk κορίτσι μου πολύ χάρηκα που θα έρθει και το αγοράκι στην όμορφη οικογένεια σου 🩷 με το καλό!! @marinamanoulitsa να σου ζήσει ο παίδαρος! Να είναι υγιής και καλότυχος. Είσαι από τα κορίτσια που δεν θα ηρεμούσα αν δεν έπαιρνες "απολυτήριο" από το φόρουμ!! 😅🩷 Όσες είστε κοντά στον τοκετό εύχομαι ολόψυχα με το καλό, να έχετε όμορφες γέννες και υγιή μωράκια στην αγκαλιά σας!! Τα γράφω μαζεμένα γιατί δεν έχω πολύ χρόνο πλέον να μπαίνω συχνά, ωστόσο αυτό το φόρουμ είναι ένα κομμάτι μου που έχω μοιραστεί πολλά δύσκολα συναισθήματα, από το 2022 που μπήκα πρώτη φορά. Και τώρα (μην γελάσετε) είμαι στην αντίπερα όχθη και τρέμω στην ιδέα να ξανά μείνω έγκυος. Τόσο που σκέφτομαι να βάλω σπιράλ. Εγώ που τα τελευταία 3 χρόνια ήμουν με τεστ ωορρηξίας και εγκυμοσύνης κάθε μήνα (μέτοχος έπρεπε να γίνω με τόσα λεφτά που τους έχω ακουμπήσει). Ήρθε η ώρα να απολαύσω τα κορίτσια μου, να ξαναβρώ λίγο τον εαυτό μου, και να ισορροπήσω στη Νέα αυτή πραγματικότητα. Φιλιά πολλά 🥰

Χαίρομαι πάρα πολύ που σε βοήθησε ☺️ Είχα κάνει κ στην πρώτη μου κόρη, αλλού, και ατομική συνεδρία με άλλη κοπέλα (πεταμένα λεφτά), οπότε είχα ένα μέτρο σύγκρισης. Της συγκεκριμένης μάλιστα παρακολούθησα πρόσφατα και άλλα σεμινάρια (διακοπή πανας και αρνητές μπιμπερο), και δίνει τρομερές πληροφορίες!

Αυτό ακριβώς έκανα στην μεγάλη μου γιατί ήταν (και είναι) ένα παιδί δύσκολο στον ύπνο. Φτάσαμε 2 ετών για να κοιμηθεί σερί. Σε τέτοια παιδιά (velcro babies), βοηθάει τρομερά η συγκοιμηση. Είναι ο μόνος τρόπος για να κοιμηθεί η μαμά. Ευτυχώς το δεύτερο, βγήκε τελείως διαφορετικό και δεν χρειάστηκε ούτε ένα βράδυ να κοιμηθούμε μαζί. Έπιασαν τόπο τα λεφτά που είχα δώσει κάποτε για το λίκνο 😂 @Naty_ κορίτσι μου υπάρχουν κάποιοι τρόποι για να μάθει το μωράκι σιγά σιγά να κοιμάται λίγο πιο αυτόνομα, αλλά είναι τόσο μικρουλι ακόμα που έχει ανάγκη την αγκαλιά σας. Ειδικά αν πονάει... Είναι επίσης όπως έγραψα πιο πάνω και θέμα ιδιοσυγκρασίας του κάθε μωρού. Να βάζεις τον καθένα στη θέση του αν σου λένε βλακείες (γιατί βλακείες λένε ξεκάθαρα). Προσωπικά με βοήθησε πολύ το σεμινάριο βρεφικού ύπνου της m for mamma (έτσι είναι το όνομα της σελίδας στο Instagram). Τσεκαρε το αν θέλεις γιατί με την μεγάλη μου αυτό το "πάνω κάτω στο δωμάτιο" το πλήρωσα κάπως ακριβά μέχρι που πήγε 14 μηνών και μου έπεσαν τα χέρια και η μέση, και το έκοψα αναγκαστικά γιατί ήμουν έγκυος. Στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς 🩷

Να σου ζήσει κορίτσι μου, γέρος και τυχερός να είναι και να έχετε μια υπέροχη ζωή 🧿🩷 Θα σου πω και γω με τη σειρά μου να δώσεις χρόνο. Θα δεις πως σιγά σιγά όλα θα μπουν στη θεση τους και θα τα καταφέρεις άψογα. Η αρχή είναι όντως δύσκολη, όχι μόνο για τα πρώτα μας παιδάκια, αλλά και για εμάς τις ίδιες. Και εγώ έτρεμα τη στιγμή που θα έρθουμε στο νησί και θα μείνω ολομόναχη με τα δύο μωρά. Αλλά βρήκα τα πατήματα μου σιγά σιγά και η μεγάλη συνήθισε και έστρωσε πολύ η συμπεριφορά της. Θα σου πω μόνο ότι καταφέρνω τα μεσημέρια και τις κοιμιζω και τις δύο ταυτόχρονα (ναι ταυτόχρονα!) και ξαπλώνω και εγώ. Το θεωρώ προσωπικό μου επίτευγμα αυτό 😂😂 Να περάσετε υπέροχα τις γιορτές, και να χαρεις όσο μπορείς αυτή τη βρεφική μωρουδιλα που ξέρεις πόσο γρήγορα φεύγει 🥹🩷

Καλημέρα, διάβασα το θέμα σου με το μεγάλο σου παιδάκι και ήθελα να σου πω την εμπειρία μου μήπως σε βοηθήσει. Εμένα όταν γεννήθηκε η μικρή, η πρώτη μου κόρη ήταν 21 μηνών. Απέναντι στο μωρό δεν έβγαλε καμία ζήλια, καμία κακή συμπεριφορά. Ίσα ίσα ήταν όλο γλυκες και αγάπες. Αλλά ηταν προφανές ότι έπαθε σοκ από την όλη συμπεριφορά της. Τη νύχτα ξυπνούσε συνεχώς και με φωναζε. Μόλις έφευγα ξυπνούσε. Γκρίνια πολλή, ξεσπάσματα, άρνηση για όλα. Αλλά εμένα κόλλησε ακόμα περισσότερο μαζί μου. Εκτός κ αν υπήρχε κ άλλος φροντιστής μπροστά, πχ η μαμά μου, ήθελε μόνο εκείνη. Αυτό που βοηθάει είναι φυσικά ο χρόνος. Θα συνηθίσει σιγά σιγά και θα βρείτε ισορροπίες. Επίσης, τα γνωστά που λένε παντού αλλά πραγματικά πιάνουν.. Να συμμετέχει το μεγάλο στη φροντίδα του μωρού, πχ φέρε μου την πάνα του μωρού κλπ. Νιώθει ότι συμμετέχει και δεν είναι αποκλεισμένο. Να περνάτε χρόνο οι δυο σας μόνο, έστω κ μισή ώρα όταν κοιμάται το μωρό, ώστε να συνδεθείτε ξανά. Μην στεναχωριέσαι, θα το ξεπεράσει το μικρουλι σου, απλά δεν ξέρει πως να διαχειριστεί τη νέα κατάσταση και τα συναισθήματα του. Να σου ζήσουν 🩷

Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου κορίτσι μου. Μπήκα για να σου γράψω, γιατί σε μια από τις αποβολές μου πήρα χάπια. Δυστυχώς.. δεν θέλω να σε τρομάξω αλήθεια αλλά θέλω να είσαι προετοιμασμένη ότι θα έχεις δυνατές συσπάσεις και αρκετό αίμα. Μην κάνεις την δική μου χαζομάρα, αν το αίμα είναι πολύ σε ποσότητα πάρε αμέσως τον γιατρό σου. Κόντεψα να χάσω τη ζωή μου από την αιμορραγία αλλά ήμουν 11 εβδομάδων. Κουράγιο και μεγάλη αγκαλιά. Δεκέμβρη έχασα το πρώτο μωράκι μου(το πρώτο που άκουσα καρδιά, πριν είχα και μια βιοχημική). Ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα της ζωής μου. Ακολούθησαν κ άλλες αποβολές (οι παλιές τα ξέρουν), σύνολο 4 μωράκια έχασα. Αλλά φέτος κάνω Χριστούγεννα με τα κορίτσια μου 2 ετών και 4μηνων η δεύτερη και όλα μοιάζουν με κακό όνειρο πια. Είναι τρομερά επώδυνο (ακόμα κλαίω όταν τα θυμάμαι) αλλά μην τα παρατάτε, θα γεμίσει η αγκαλιά σας 🙏🩷❤️‍🩹

Καλημέρα κορίτσι μου! Δυστυχώς εδώ στο νησί στην πόλη που μένουμε εναν βρεφικό έχει και φάγαμε άκυρο γιατί η μετάθεση βγήκε όταν έκλεισαν οι αιτήσεις. Και το κακό είναι ότι παίρνουν από 18 μηνών κ πάνω που σημαίνει ότι ούτε την μπέμπα μπορώ να την πάω από Σεπτέμβρη που τελειώνει το 9μηνο μου. Έχω αγχωθει πολύ με αυτό το θέμα αλλά ο,τι είναι τώρα... Με το καλό, κοντεύεις κ συ 🙏🙏

Καλό μήνα κορίτσια μου! Εμφανίστηκα κ γω επιτέλους και εν συντομία πριν 2 εβδομάδες μετακομίσαμε στο νησί. 9,5 ώρες ταξίδι με ένα δίχρονο Ταρζανακι, ένα βρέφος 2,5 μηνων και ένα σκυλάκι. Σκηνές απείρου κάλλους 😂😂 Σήμερα ο σύζυγος ξεκίνησε δουλειά, το σπίτι με πολύ κόπο μπήκε σε μια σειρά και προσπαθώ τώρα να βρω ισορροπίες με τα κορίτσια μου γιατί η μεγάλη ζηλεύει πάρα πολύ και έχουμε γκρίνιες και κλάματα. Επίσης πείτε μου όσες έχετε παιδάκια 2 ετών, είναι όλα έτσι ή το δικό μου μόνο; Παιδιά ... Μιλάμε για πολύ ζόρι στα πάντα. Να αλλάξει ρούχα, να αλλάξει πάνα, να φάει, να κοιμηθεί. Αν νυστάζει κιόλας εκεί η κατάσταση ξεφεύγει. Είναι λες και παίρνει ναρκωτικά. Ένα άλλο παιδί που ειλικρινά δυσκολεύομαι πολύ να διαχειριστω. Ίσως φταίει η έλευση του νέου μέλους, ίσως και η ηλικία της που δεν την λένε άδικα terrible two. Είναι όμως και η κούραση που έχει φτάσει ταβανι που δεν με αφήνει να είμαι πάντα ψύχραιμη δυστυχώς και μετά έρχονται οι τύψεις. Βλέπω φωτογραφίες της από όταν ήταν μωράκι και με πιάνουν τα κλάματα. Που πήγε αυτό το χαρούμενο κοριτσάκι που όλο γελούσε; Τώρα έχει νεύρα γκρίνια και μόνιμα κάνει ζαβολιες και εγώ καταλήγω να φωνάζω στο τέλος. Και όχι ότι αλλάζει κάτι που φωνάζω, με γράφει κανονικά και γελάει κιόλας. Σας ζαλισα με τα δικά μου αλλά είμαι λίγο πελαγωμενη να πω την αλήθεια. Μετακομιση, βρέφος που θηλάζω αποκλειστικά, βοήθεια μηνδεν (ενώ Αθήνα είχα την μαμά μου), και φοβάμαι μήπως εγω φταίω για όλη αυτή την κατάσταση.