καλησπέρα σε όλες και καλη χρονιά.
Εχω παρα πολυ καιρο να γραψω αλλα με καποιες μιλαμε καθημερινα και γνωριζουν ολη την πορεια μας.
19,12 εκανα εμβρυομεταφορα με 2 πολυ καλα εμβρυα 1 4αα και 1 4αβ, απο δότρια 25 ετών. 30.12 1η χοριακη 695.1, 1.1 2η χοριακη 2114.6 και 3.1 3η χοριακη 5114,6 . την Πεμπτη 8.1 καναμε τον πρωτο υπερηχο. 2 σακοι απο 7 χιλιοστα ο καθενας και 2 λεκιθικικοι ασκοι. Η εικονα ηταν αψογη και ο γιατρος παρα πολυ ευχαριστημενος. Την παρασκευη ξαφνικα το απογευμα για κανα 3ωρο ειχα αιμορραγια ( εχοντας παρει σαλοσπιρ ακριβως την ωρα που ειδα το αιμα). ο γιατρος ηταν ψυχραιμος κ μας ειπε οτι δεν χανονται τα μωρα ετσι , οτι τα κανουν αυτα οι διδυμες κυησεις κ να μην φρικαρω,να κοψω το σαλοσπιρ και να παω κανονικα στο προγραμματισμενο μας ραντεβου 21.1 ( στα γενεθλια μου!!!) να ακουσουμε καρδουλες. Απλα ξεκουραση,οχι υπερβολες.σπιτι κλπ. Από τοτε δεν ξανα ειδα αιμα βεβαια ,αντε καμια σταγονα καφε το οποιο ομως ξερω ειναι τα υπολειμματα. Το αγχος εχει χτυπησει ταβανι΄.Φοβαμαι ενω ολα πηγαινανε τελεια μηπως εγινε κατι και τα εχασα.Αλλα κ αυτος ο γιατρος δεν θα ζηταγε να κανω υπερηχο αν φοβοταν για κατι?ολοι μου λενε οτι θα πανε ολα καλα και συμβαινει αλλα εγω τρεμω.τοσο σκατο (συγγνωμη κιολας) εχουμε φαει και πρωτη φορα πηγαινανε ολα τοσο καλα!