Ρενια88

Κορίτσια μου δινετε δύναμη. 4 Χρόνια προσπαθουμε... Σκέφτομαι κι εγώ για σπερματεγχυση....

Γειά σας κορίτσια Με το καλό ευχομαι και στις 2. Θα σας πω την δική μου ιστορία ελπίζω όσο καλύτερα μπορώ. Είμαι κι εγώ γυναίκα ναυτικού. Στην αρχή το αφήσαμε να έρθει μόνο του τα χρόνια όμως περνούσαν και με το μισό χρόνο μπαρκαρισμενο πολλές ευκαιρίες πήγαν χαμένες. Όμως να που τελικά μετά από 4 Χρόνια γάμου (παντρευτηκαμε το 2012) κάνω τεστ βγαίνει θετικό. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη ελπίδες όνειρα. .. Εγώ είμαι από Θεσσαλονίκη αλλά μένω στην Αθήνα γτ και εκει ειναι οι δικοι του,δεν μπορώ να τον βάλω να ζει μέσα στην βαλίτσα του. Μόλις μάθαμε τα νέα λοιπόν προγραμματισαμε να πάω στους δικούς μου μέχρι να γεννήσω γιατί εκείνος θα εφευγε πάλι ταξίδι. Ήμουν 4εβδομαδων. Την 5 η εβδομάδα το έχασα. Η καρδιά δεν χτύπησε ποτέ. Σταμάτησε να μεγαλώνει και ο οργανισμός μου ευτυχώς (μου είπε η γιατρός μου ) το απέβαλε. Γιατί όταν άρχισαν τα προβλήματα μου συστησε χάπια μήπως και τα καταφέρει. Από τότε ακόμα προσπαθούμε. Έχουμε πάει για εξετάσεις εγώ είμαι καλά δυστυχώς υπάρχουν θέματα με τον άντρα μου. Ελπίζουμε να τα ξεπεράσουμε και να κρατήσουμε σύντομα ένα μωρό στην αγκαλιά μας.