KONSTANTIA

Καλημέρα φίλη μου. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μικρή για σπιράλ και ότι πρέπει να στραφείς προς την χρήση προφυλακτικών για το θέμα της αντισύλληψης αλλά και το θέμα των ΣΜΝ. Κανένας μα κανένας δεν μπορεί να σου εξασφαλίζει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για ΣΜΝ, όλοι δυνητικά μπορούμε να κάνουμε παρασπονδίες στην ερωτική μας ζωή και αυτό μπορεί να έχει αρνητική επίπτωση στην υγεία μας. Όπως έχω διαβάσει και εγώ αλλά και από κοπέλες εδώ μέσα που κατέθεσαν τις εμπειρίες τους από την τοποθέτηση σπιράλ, λέγανε ότι τους ενοχλούσε, κάποιες όντως παρουσιάσανε φλεγμονή, κάποιες άλλες αιμοραγία.

Φίλη μου, έχω μια ερώτηση να κάνω, μιας και εντελώς άσχετη. Σου είπαν ότι αυτή η μετάλλαξη μπορεί να είναι κάτι αλλά μπορεί και να μην είναι τπτ; Και θα πρέπει να αποφασίσεις εσύ, χωρίς να έχεις επιστημονική κατάρτηση, αν θα κρατήσεις το παιδί σου που μπορεί να έχει ή όχι κάτι που κανείς δεν ξέρει να σου πει τι είναι;

Καλημέρα φίλη μου. Και εγώ χρειάστηκε να κάνω αυτή την εξέταση στον μικρό για να διαπιστώσουμε αν έχει πάθει ουρολοίμοξη που σε αυτή την ηλικία δεν κάνει πυρετό και φυσικά δεν πονάει το μωρό. Για την ιστορία, η εξέταση βγήκε καθαρή, το παιδί δεν είχε ουρολοίμοξη αλλά είχε κολικούς και είχε περιορίσει την διατροφή του οπότε δεν έπαιρνε το αναμενόμενο βάρος. Αν θες να δώσεις ξένο - πράγμα στο οποίο δεν είμαι αντίθετη - να δώσεις. Εγώ από εμπειρία θα σου πω ότι κόβοντας τον θηλασμό στους 2 μήνες με χάπια και πόνο και κλάμα και στρεφόμενη στο ξένο (επέστρεψα στην δουλειά μου) το παιδί μου έπινε πολύ λιγότερο γάλα από ότι με τον θηλασμό και το βάρος του δεν αυξανόταν όπως έπρεπε. Μακάρι να μπορούσα να κάτσω σπίτι και να τον θήλαζα τουλάχιστον 6 μήνες! Καταλαβαίνω το άγχος σου, την άγνοια σου, όλες τα έχουμε περάσει και τα περνάμε και εύχομαι να πάρεις την καλύτερη απόφαση για το παιδί σου!

Κορίτσια μου εσείς καήκατε στο φούρνο και εμένα έμεινε ο άντρας μου με τον μικρό και το σκυλί στο δρόμο με το αυτοκίνητο και περιμένουν την οδική βοήθεια......Άμα δεν σε θέλει το ρημάδι, δεν σε θέλει!!! Τέλος!

Μπράβο @Finally!!! Για το κουράγιο σου, για την υπομονή σου και για την πίστη σου ότι όλα θα πάνε καλά! Καλή και τελειόμηνη κύηση!!!

Δυστυχώς δεν έχω εμπειρία για να σε βοηθήσω. Η πάνα είναι ένα θέμα που και εμένα με προβληματίζει - θα το ξεκινήσω με το καλό από την επόμενη άνοιξη και βλέπουμε πότε θα την κόψουμε. Όπως όλα τα πράγματα όμως έτσι και αυτό θέλει υπομονή. Ίσως αν του έλεγες ότι η μαμά και ο μπαμπάς δεν φοράνε πανα το βράδυ γιατί είναι ΜΕΓΑΛΟΙ και σηκώνονται και πάνε στην τουαλέτα, ίσως θέλοντας να ενταχθεί στον κόσμο των μεγάλων (σύνηθες για τα παιδιά) να σε φωνάζει την νύχτα και να τον πηγαίνεις στην τουαλέτα και σιγά σιγά πιστέυω θα το κόψει και αυτό και θα κοιμάται συνεχόμενα μέχρι το πρωι

Εμείς σωσίβιο παιδικό δεν καταδεχόμαστε να βάλουμε, αν δούμε στην θάλασσα κανένα φλαμίγκο τεράστιο, μονόκερο ή στρώμα θέλει πρώτος να ανέβει. Επίσης θέλει να μπαίνουμε στη θάλασσα αγκαλιά και να τον κρατάω από τα χεράκια να χτυπάει τα πόδια του....Χθες στο πάρκο ήταν μια μαμά με ένα αγοράκι 16 μηνών και ο δικός μου κρεμότανε σαν την μαιμού από μια οριζόντια δοκό και εγώ να προσπαθώ να μην πέσει και όταν γύρισα και συναντήθηκαν τα βλέμματα μας ένιωσα στο βλέμμα της μια συμπόνοια προς το πρόσωπό μου ?

@Diwni μου καλή, δόξα τον Θεό είμαστε καλά! Τρέχουμε, σκαρφαλώνουμε, μαλώνουμε, τσατιζόμαστε και η μαμά τρέχει όλη μέρα να μας προλάβει!!! Εσείς είσαιστε καλά; Παρεπιπτόντως όλα τα θέματα τα χ@ζουμε λίγο, ειδικά της φιλενάδας μας της @Rosemary η καθεμία τον λέει τον πόνο της ? Εμείς κορίτσια 9500 κιλά, 85 πόντοι και κρατάμε κορμί για την παραλία ?

Φίλη μου, δεν έχω μπει σε αυτή την διαδικασία και εύχομαι σε καμία κοπέλα να μην χρειαστεί να μπει όχι γιατί δεν θα αγαπήσει όπως λες το παιδί σαν δικό της - γιατί δικό της θα είναι αφού αφενός θα έχει το DNA του άντρα της και αφετέρου θα μεγαλώνει μέσα στην δική της μήτρα και θα τρέφεται από το δικό της αίμα για 9 μήνες - αλλά για το ψυχολογικό φορτίο που κουβαλάει μια κοπέλα που έφτασε σε αυτή την επιλογή λόγω κάποιων αποτυχιών. Μόλις ακούσεις το χτύπο της καρδούλας του στον υπέρηχο όχι απλά θα το αγαπήσεις αλλά θα πάθεις μεγάλο έρωτα!!!

Καλημέρα σας και καλό μήνα. Απαντώ τηλεγραφικά γιατί είμαι στην δουλειά: Καρεκλάκι chicko στο σπίτι γιατί είναι μικρό και δεν έχουμε χώρο για εκείνα τα μεγάλα, μαμά και πεθερά έχουν εκείνα τα μεγάλα, η μεν μαμά μου ένα peg τέτοιο και η πεθερά μου ένα από τα ikea πλαστικό άσπρο. Σκουπίζεις, σφουγγαρίζεις κάθε μέρα και την αφήνεις να μπουσουλήσει, να προσπαθήσει και θα δεις πόσο γρήγορα θα περπατήσει! Πολυβόλο είμαι λέμε!!!!

Κατάλαβα. Ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι και στην δεύτερη εγκυμοσύνη ο διαβήτης κύησης επανέρχεται, έτσι τουλάχιστον θυμάμαι από τον ενδοκρινολόγο μου. Εσύ έκανες 2 καμπύλες αυτή την φορά λόγω διαβήτη στην προηγούμενη εγκυμοσύνη?

@kate_ με έχεις μπερδέψει πολύ! Όταν σου είπα ότι λόγω προηγούμενης κύησης με διαβήτη (γιατί αν βγει έστω και μια τιμή από τις 2 παθολογική έχεις διαβητη κύησης) μου είπες ότι δεν ήταν παθολογική καμία από τις 2. Τώρα λες ότι στην 1η εγκυμοσύνη είχες παθολογική καμπύλη. Εγώ συνιστώ ανεπιφύλακτα να πας σε ενδοκρινολόγο και να σου δώσει αυτός διατροφή και να σε παρακολουθεί και να μην ρισκάρεις

Διαφωνώ και εγώ με τους 5λεπτους θηλασμούς αν και το έχω ξανακούσει από άλλη κοπέλα και μου φάνηκε κουλό. Διαφωνώ επίσης ότι το μπιμπερό προκαλεί σώνει και ντε κολικούς. Το παιδί σου μπορεί να υποφέρει από κολικούς ακόμα και αν θηλάζεις αποκλειστιστικά. Νομίζω 6-8 πάνες τις θες σε καθημερινή βάση ειδικά για να είναι ενυδατωμένο το μωρό. Όσον αφορά το βάρος είναι ένα μεγάλο θέμα, πολλές κοπέλες το περνάνε με τα παιδάκια τους. Μην προβληματίζεσαι για τα κιλά και τις καμπύλες, σημασία έχει το μωρό σου να είναι υγιές. Ο δικός μου γιός είναι 19 μηνών και 9,5 κιλά.

Σκέφτομαι τόση ώρα αν πρέπει να γράψω και πως να γράψω αυτά που σκέφτομαι....Να σου μιλήσω σαν ξένη ή σαν να είσαι η αδερφή μου; Ιδού η απορία! Για μένα, πρώτη σου προτεραιότητα είναι το μωρό που κουβαλάς γιατί είμαι βέβαιη ότι δεν θέλεις να γίνει η στεναχώρια σου αιτία ή η απαράδεκτη του συμπεριφορά να χαθεί αυτή η ψυχούλα που κουβαλάς μέσα σου. Το να φύγεις οριστικά από όλο αυτό είναι πολύ σκληρό και δύσκολο αλλά μπορεί να σου εξασφαλίσει και την ψυχική σου ηρεμία αργότερα, όταν όλα τα έχουν ξεθυμάνει. Το να μείνεις και να το παλέψεις είναι και αυτό μια εκδοχή αλλά έως πότε και εξαρτάται με τον αν πιστέυεις ότι οι άνθρωποι αλλάζουν. Θα μου πεις τώρα που είσαι έγκυος και δεν βάζει κώλο κάτω και προτιμάει τους φίλους, όταν με το καλό θα γεννήσεις και θα είσαι με το μωρό όλη μέρα που θα κλαίει και θα γκρινιάζει γιατί να θέλει να είναι εκεί; Νομίζω ότι έκανες καλά που απομακρύνθηκες έστω για λίγο, κοίταξε να ηρεμήσεις, μίλα και με δικούς σου ανθρώπους που εμπιστέυεσαι και σε αγαπάνε και δες και τι θα κάνει ο σύντροφό σου, αν θα σε αναζητήσει κλπ. Όσο για αυτό που είπες παραπάνω ότι αυτός έδειχνε να επιθυμεί περισσότερο το παιδί από εσένα είναι γιατί κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να κρατήσουν τους άλλους κοντά τους ακόμα και με τέτοιους τρόπους. Μάλλον θεώρησε ότι μένοντας έγκυος δεν θα φύγεις από κοντά του ποτέ, ότι και να έκανε.

Άρα δεν έχεις διαβήτη κύησης. Απλά σε πιάνει άγχος μήπως αποκτήσεις. Στον διαβήτη κύησης η καμπύλη βγαίνει παθολογική στην 1η αλλά μπορεί ακόμα και στην 2η ώρα (η δική μου και στις 2 μετρήσεις ήταν 191 και 192 αντίστοιχα).

Το ποιος έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο @Μελούλα μου θα φανεί αφού θα φέρεις πρώτα ο Θεός το μωράκι σου στον κόσμο και εσύ θα είσαι 24h/7d μητέρα και εκείνη 8-10 ώρες ημερησίως εργαζόμενη. Το ότι οι συνθήκες εργασίας είναι άθλιες είναι γνωστό τοις πάσι και αυτό δεν περιορίζεται σε αυτό το επάγγελμα που κάνει η φίλη σου αλλά δυστυχώς σε όλα. Εγώ πάντως με κοπέλες που βρισκόμουν και κάναμε παρέα έχουμε χαθεί γιατί εγώ είμαι εργαζόμενη μητέρα και αυτές απλά εργαζόμενες.

Κορίτσια μου διάβασα τα ποσταρίσματά σας και θα ήθελα να πω και εγώ την άποψή μου. Σίγουρα υπάρχουν φιλίες που κρατάνε χρόνια, δεκαετίες και ο φίλος πια γίνεται κάτι περισσότερο και από συγγενής. Όταν όμως ξεκινάς μια φιλία στα 25 ή στα 30 είναι κομματάκι δύσκολο να κρατήσει και να νιώσεις για τον άλλο πράγματα που θα σε οδηγήσουν και να τον κάνεις κουμπάρο. Όπως καταλαβαίνω @Μελούλα εσύ είσαι παντρεμένη και έγκυος και πιθανόν η "φίλη" σου ελεύθερη και ανεξάρτητη οπότε πως περιμένεις να αφήσει την ξέφρενη ζωή της και να έρθει σπίτι σου για καφέ και αφού λες ότι όπου πάει κάνει "κολλητές"; Κοίτα την εγκυμοσύνη σου και το σπίτι σου και μια συμβουλή από μια μεγαλύτερη (φαντάζομαι ότι είμαι μεγαλύτερη από εσένα): οι φίλες έξω από το σπίτι και μακρυά από τον άντρα σου!

Καρατχήν καλή και τελειόμηνη κύηση να έχεις! Εφόσον υπάρχει ιστορικόμε προηγούμενη κύηση καλό θα είναι να πας σε διαβητολόγο χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι θα κάνεις και ινσουλίνη. Μπορεί να σου δώσει κάποιες κατευθύνσεις διατροφικά και να την αποφύγεις.

Δεν τα δίνω αλεσμένα

Και εγώ από Θεσσαλονίκη έστειλα.

Φίλη μου, καταλαβαίνω το άγχος σου που δεν τρώει φρούτα. Εγώ ξεκίνησα σταδιακά ένα ένα τα φρούτα, αλεσμένα, πρόσθετα και λίγο πρόβειο μέσα και λίγη κρέμα για να δέσει κάπως και το τάιζα. Τώρα που κοντέυουμε 20 μηνών και επειδή από κιλά είμαστε για κλάματα έχω προσθέσει και άλλα θερμιδογόνα πράγματα μέσα (ταχίνι, φυστικοβούτυρο κλπ) για να δούμε Θεού πρόσωπο!

Φίλη μου, καταρχήν εύχομαι μια τελειόμηνη κύηση! Μην αγχώνεσαι, οι περισσότερες κοπέλες κάποια στιγμή στην κύηση τους μια αποκόλληση την παθαίνουν, εγώ την έπαθα στην 12η εβδομάδα και είχα αιμοραγία σαν περίοδο αλλά πήρατην προγεστερόνη μου, έμεινα και στο κρεβάτι για μια βδομάδα και όλα κύλησαν ομαλά.

@Rosemary δεν σηκώνει μπράβο σε αυτά! Δυστυχώς αν δεν είμαστε αλληλέγγυοι μεταξύ μας δεν έχουμε από κανέναν να περιμένουμε τπτ! Αύριο θα πάω στα ΕΛΤΑ να στείλω πάνες, μωρομάντηλα, γάλατα σε σκόνη, κρέμες και ίσως και φάρμακα στον Δήμο Νέας Μάκρης που μίλησα μαζί τους.

Κορίτσια, γνωρίζετε κοπέλες από τις περιοχές που κάηκαν; Μπορούμε να τις βοηθήσουμε; Εγώ θα ήθελα πολύ να συνδράμω με είδη πρώτης ανάγκης και ρουχαλάκια για μωρά. Όποια ξέρει, ας γράψει εδώ.

Κορίτσια μου, επέστρεψα η γκρινιάρα, ήμουν 1 βδομάδα σε διακοπές και είχα την ατυχία να ζήσω στο πετσί μου την αδιαφορία αυτών που λέγονται "γονείς" επειδή απλά φέρανε στον κόσμο ένα μωρό και των λοιπών κηδεμόνων του....Από που να ξεκινήσω....Περπατούσε ξυπόλυτο στην αυλή που έχει πέτρες, χόρτα και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να του πληγώσει τα ποδαράκια, με μια πάνα ΜΟΝΟ, να το έχουνε φάει τα κουνούπια, τρεφότανε με κρουασάν και συσκευασμένους χυμούς, στην θάλασσα δεν ήθελε να βάλει μαγιό (κορίτσι) και καθότανε στην άμμο (!), κάποιες μέρες δεν το ξέβγαζαν από την θάλασσα - το αφήνανε με την αλμύρα, αντηλιακό του έβαζα εγώ κάθε μέρα και του φορούσα και το καπελάκι του που δεν το είχε συνηθήσει και δεν το ήθελε....Φυσικά και γίνανε επιπλήξεις και από εμάς αλλά και από ξένους ανθρώπους που είδαν με τα μάτια τους κάποια από τα παραπάνω περιστατικά και η απάντηση που πήραμε αμφότεροι είναι ότι δεν θέλουν να το κάνουν το μωρό ας πούμε βλαμμένο αλλά με χειρότερες λέξεις...?