boubouka82

καθε μερα σηκονομαι με ενα αγχος.τωρα καθομαι μονη με το μωρο και προσπαθω να μην κανω ασχημες σκεψεις..δν θελω να με παρει απο κατω.τοφειλω στο παιδι μου..χεσεμε εμενα..το παιδι μενει ορφανο απο μανα οχι απο πατερα πιστευω..ευρυχως που εχω την μανα μου και την θεια μου και με συνεφερνουν..αλλιως θα ταχα φορεσει τα μανικια..χιχι..ο αντρας μου και πιστευω οι περισσοτεροι δεν μας καταλαβαινουν οσο και να προσπαθουν..η ψυχολογια της γυναικας ειναι μεγαλο πραγμα..φοβαμαι να μενω μονη με το μωρο αλλα μενω.τι ειναι και αυτο;μεγαλο λαθος που διαβασα τα φορουμ το και επιρεαστηκα ετσι..μονη μου τα δημιουργω με αγχος μηπως το παθω και εγω.και γτ να το παθω;διαλογος του παραλογιυ...πφφφφ

καθε μερα σηκονομαι με ενα αγχος.τωρα καθομαι μονη με το μωρο και προσπαθω να μην κανω ασχημες σκεψεις..δν θελω να με παρει απο κατω.τοφειλω στο παιδι μου..χεσεμε εμενα..το παιδι μενει ορφανο απο μανα οχι απο πατερα πιστευω..ευρυχως που εχω την μανα μου και την θεια μου και με συνεφερνουν..αλλιως θα ταχα φορεσει τα μανικια..χιχι..ο αντρας μου και πιστευω οι περισσοτεροι δεν μας καταλαβαινουν οσο και να προσπαθουν..η ψυχολογια της γυναικας ειναι μεγαλο πραγμα..φοβαμαι να μενω μονη με το μωρο αλλα μενω.τι ειναι και αυτο;μεγαλο λαθος που διαβασα τα φορουμ το και επιρεαστηκα ετσι..μονη μου τα δημιουργω με αγχος μηπως το παθω και εγω.και γτ να το παθω;διαλογος του παραλογιυ...πφφφφ

κοριτσια καλησπερα..ειμαι νεα μαμα εχω γεννησει πριν 2 μηνες..ολα πηγαν καλα στην γεννα φ.τ. οταν γυρησα σπιτι ενω στην αρχη πηγαιναν ολα καλα ξαφνικα με επιασε μια κριση πανικου οτι δεν θα τα καταφερω οτι δεν θα γινω καλη μανα και ολα αυτα γιατι ειχαν ερθει μαναδες γιαγιαδες και ηταν πανω απο το κεφαλι μου προσεχε το ενα προσεχε το αλλο να φανταστειτε ανεβασα πιεση απο το αγχος..απο τοτε και καθε μερα σηκωνομαι με ενα αγχος και ενα κομπο στο στομαχι.ανχονομαι για το μωρο πως θα περασει η μερα.βοηθεια εχω και απο τον αντρα μου και απο την μανα μου αλλα μενω και μονη μου..στην αρχη φοβομουν να μεινω μονη με το μωρο δεν ξερω γιατι..και τωρα παλι φοβαμαι αλλα καθομαι αλλα παντα επιζητω ναναι καποιος μαζι μου..μπηκα στα φορουμ και διαβασα για επιλοχειο καταθλιψη δεν ξερω αν εχω η αν εχω επιρεαστει απο αυτα που διαβασα απο τις κοπελες που το επαθαν αλλα καθε μερα φοβαμαι μην και καλα τρελαθω οπως ελεγε μια,φοβαμαι μην σαλταρω και εγω και θελω να αυτοκτονησω (φτου φτου φτου μακρια) δλδ ειλικρινα οντως νομιζω οτι το χανω με ολες αυτες τις σκεψεις που κανω..σιγουρα ειναι επιρεασμενες οι ορμονες μου αλλα νιωθω πολυ ασχημα που καθησα και διαβασα οοολα αυτα και τωρα αντε νατα βγαλω απο το μυαλο μου..γενικος ειναι αγχοδεις τυπος αλλα τωρα παραγινε το κακο..τι να κανω πειτε μου?τοχει περασει καμια?το συζηταω με την θεια μου κολητη μου αλλα και παλι το αγχος δεν φευγει απο μεσα μου...