vicky86

Λονδίνο: Μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά και πλήρη δημητριακά, καθώς και νερό, μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο του πρόωρου τοκετού, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο British Medical Journal. Ερευνητές από τη Σουηδία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία, με επικεφαλής τη Λίντα Έγκλουντ-Έγκε από την Ακαδημία Σαλγκρένσκα, ανέλυσαν στοιχεία πρόωρων τοκετών μεταξύ περίπου 66.000 γυναικών, από τις οποίες οι 3.500 (5,3%) είχαν γεννήσει πρόωρα. Η μελέτη έδειξε σημαντική μείωση της πιθανότητας πρόωρου τοκετού, ιδίως για όσες γυναίκες αποκτούσαν το πρώτο τους παιδί και ακολουθούσαν μια διατροφή πλούσια φρούτα, λαχανικά και πλήρη δημητριακά και νερό.Επίσης μειωμένο κίνδυνο, αλλά σε μικρότερο βαθμό, είχαν και όσες έκαναν πιο παραδοσιακή διατροφή με πολλές βραστές πατάτες, ψάρια και μαγειρεμένα λαχανικά. Ο πρόωρος τοκετός, πριν την 37η εβδομάδα της κύησης, έχει συσχετιστεί με διάφορα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας των παιδιών, ενώ ευθύνεται για σχεδόν τα τρία τέταρτα (το 75%) των θανάτων των νεογέννητων. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η διατροφή της εγκύου μπορεί να επηρεάσει άμεσα το έμβρυο και η νέα μελέτη το επιβεβαιώνει. Οι ερευνητές εξηγούν ότι, η λεγόμενη «δυτική» διατροφή, που είναι πλούσια σε αλμυρά και γλυκά σνακ, λευκό ψωμί, τηγανητές πατάτες, σάλτσες, ζυμαρικά, επεξεργασμένο κόκκινο κρέας και γλυκά, δεν φαίνεται να αυξάνει ιδιαίτερα τον κίνδυνο για πρόωρο τοκετό. Εκτιμούν ωστόσο ότι η διατροφή με φρούτα, λαχανικά και πλήρη δημητριακά είναι πιο σημαντική για την έγκυο από το να αποκλείει απλώς τη «δυτική» διατροφή από το μενού της. Σε συνοδευτικό άρθρο στο British Medical Journal, η καθηγήτρια του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου, Λουσίλα Πόστον, σχολιάζει πως, «για μια ακόμη φορά, μια μελέτη δείχνει ότι το να τρώει μια έγκυος υγιεινά, είναι πάντα μια καλή ιδέα. Οι γιατροί οφείλουν να περνάνε αυτό το μήνυμα, ότι οι έγκυες γυναίκες πρέπει να κάνουν υγιεινή διατροφή». Άλλοι παράγοντες, εκτός της διατροφής, που μπορεί να συμβάλουν στον πρόωρο τοκετό, είναι το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ ή ναρκωτικών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς επίσης αν η γυναίκα έχει ήδη γεννήσει ένα παιδί πρόωρα, οπότε αυξάνεται η πιθανότητα να γεννήσει πρόωρα και τα επόμενα παιδιά της. Ακόμα,στις πολύδυμες κυήσεις υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πρόωρου τοκετού. news.in.gr

Κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα για την ημέρα αυτή, τη γιορτή του βιβλίου, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο. Το 2014, υπεύθυνο είναι το Τμήμα της Ιρλανδίας. Το μήνυμα έγραψε η πολυβραβευμένη Ιρλανδή συγγραφέας Siobhàn Parkinson. Έχει γράψει περισσότερα από 25 βιβλία, αρκετά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Την αφίσα φιλοτέχνησε η Niamh Sharkey, πολυβραβευμένη Ιρλανδή εικονογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κινούμενων σχεδίων. Γράμμα στα παιδιά του κόσμου Συχνά οι αναγνώστες ρωτούν τους συγγραφείς πώς γίνεται και γράφουν τις ιστορίες τους – από πού έρχονται οι ιδέες; Από τη φαντασία μου, απαντάει ο συγγραφέας. Α, μάλιστα, μπορεί να πουν οι αναγνώστες. Αλλά πού είναι η φαντασία σας, και από τι είναι φτιαγμένη, και έχουν όλοι φαντασία; Α, λέει τότε ο συγγραφέας, η φαντασία είναι μέσα στο κεφάλι μου βέβαια, και είναι φτιαγμένη από εικόνες και λέξεις, αναμνήσεις και ίχνη από άλλες ιστορίες και λέξεις, κομμάτια από πράγματα και μελωδίες και σκέψεις και πρόσωπα και τέρατα και σχήματα και λέξεις, κινήσεις και λέξεις, κύματα και αραβουργήματα και τοπία και λέξεις, αρώματα και αισθήματα και χρώματα και ρίμες και μικρούς ήχους και ξαφνικούς θορύβους και γεύσεις και εκρήξεις ενέργειας και γρίφους και αύρες και λέξεις. Και στροβιλίζονται όλα εκεί μέσα και τραγουδούν κι αλλάζουν διαρκώς σαν να τα βλέπεις από καλειδοσκόπιο και αιωρούνται και κάθονται και σκέφτονται και τσιγκλούν το κεφάλι. Βέβαια, φαντασία έχει ο καθένας, διαφορετικά δε θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε. Η φαντασία του καθενός, ωστόσο, δεν έχει μέσα της το ίδιο υλικό. Στους μάγειρες ίσως περιέχει γεύσεις κυρίως και στους ζωγράφους χρώματα και σχήματα κυρίως. Όμως η φαντασία των συγγραφέων είναι γεμάτη κυρίως από λέξεις. Με λέξεις λειτουργεί επίσης και η φαντασία εκείνων που διαβάζουν ή ακούν ιστορίες. Η φαντασία του συγγραφέα πλάθει και ανακατεύει και φτιάχνει ιδέες και ήχους και φωνές και χαρακτήρες και γεγονότα μέσα στην ιστορία· και η ιστορία είναι φτιαγμένη από λέξεις και μόνο, στρατιές από κουλουριαστά σημαδάκια που γεμίζουν τις σελίδες. Έρχεται τότε ο αναγνώστης και τα σημαδάκια ζωντανεύουν. Μένουν στη σελίδα, εξακολουθούν να μοιάζουν με στρατιές, αλλά τρεχοβολούν και στη φαντασία του αναγνώστη και ο αναγνώστης τώρα σχηματίζει και συνδέει έτσι τις λέξεις, ώστε η ιστορία να εκτυλίσσεται μέσα στο δικό του ή στο δικό της το κεφάλι, όπως έκανε κάποτε στο κεφάλι του συγγραφέα. Αυτός είναι ο λόγος που ο αναγνώστης είναι εξίσου σημαντικός για την ιστορία με τον συγγραφέα. Υπάρχει μόνο ένας συγγραφέας για κάθε ιστορία, υπάρχουν όμως εκατοντάδες ή χιλιάδες ή μπορεί και εκατομμύρια αναγνώστες, που διαβάζουν στη γλώσσα του συγγραφέα ή σε άλλες γλώσσες στις οποίες μπορεί να έχει μεταφραστεί. Χωρίς τον συγγραφέα η ιστορία δε θα είχε γεννηθεί ποτέ. Αλλά χωρίς τις χιλιάδες των αναγνωστών σε όλο τον κόσμο, η ιστορία δε θα είχε ζήσει όλες τις ζωές που θα μπορούσε να ζήσει. Κάθε αναγνώστης μιας ιστορίας έχει κάτι κοινό με κάθε άλλο αναγνώστη της. Ξεχωριστά ο καθένας, αλλά και μαζί κατά κάποιον τρόπο, ξαναδημιουργούν την ιστορία του συγγραφέα στη δική τους φαντασία - μια πράξη που είναι ταυτόχρονα ιδιωτική και δημόσια, προσωπική και κοινή, ατομική και διεθνής. Και αυτό ίσως είναι ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι. Συνεχίστε να διαβάζετε!

http://i.imgur.com/k30uPur.jpg Η μεταμόρφωση μιας μικρής, πεινασμένης κάμπιας σε μια υπέροχη, πολύχρωμη πεταλούδα! Ένα βιβλίο για την άνοιξη, την πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Ένα βιβλίο για μικρά παιδιά, που υμνεί την ομορφιά και τη μαγεία της Φύσης. Ένα βιβλίο που θα το χαρούν τα πολύ μικρά παιδιά, ενώ, ταυτόχρονα, θα μαθαίνουν διασκεδάζοντας τους αριθμούς ως το δέκα και τις ημέρες της εβδομάδας. Συγγραφέας: Eric Carle Εικονογράφος: Eric Carle http://i.imgur.com/m4Befgj.jpg Στις πολύχρωμες σελίδες αυτού του νέου βιβλίου του Eric Carle τα παιδιά γνωρίζουν μια σειρά ζώα (σκαντζόχοιρος, ελέφαντας, αλεπού, παπαγάλος κ.α.), σε διάφορες δραστηριότητες, που όλες όμως, κατά κάποιο τρόπο, σχετίζονται με την τροφή. Οι εικόνες, ζωγραφισμένες όλες από τον σπουδαίο αυτό καλλιτέχνη και παιδαγωγό, με θαυμάσια κολάζ, εξάπτουν τη φαντασία των παιδιών και προάγουν την αισθητική τους. Παράλληλα, τρέχει μια δεύτερη ενότητα πληροφοριών, που αφορά τη ΔΙΑΤΡΟΦΗ. Συγγραφέας: Eric Carle Εικονογράφος: Eric Carle http://i.imgur.com/SrVHux0.jpg Ο μαγικός κόσμος των εντόμων ξετυλίγεται μπροστά μας, καθώς ο μικρός γρύλος γνωρίζει την ακρίδα, το αλογάκι της Παναγίας, τη μέλισσα, τη λιβελούλα, το τζιτζίκι χωρίς ωστόσο να καταφέρνει να ανταποδώσει τις καλημέρες τους. Μόνο όταν ερωτευμένος προσπαθεί να καλέσει έναν άλλον γρύλο, έκπληκτος θα διαπιστώσει πως βρήκε κι αυτός τη φωνή του. Στο βιβλίο του για τον μικρούλη σιωπηλό γρύλο ο Eric Carle αποκαλύπτει και πάλι την αγάπη και τη γνώση του για τη Φύση - ένα ενδιαφέρον που μοιράζονται μαζί του πολλά παιδιά - δημιουργώντας άλλο ένα έργο που συνδυάζει την απόλαυση του να το ξεφυλλίζεις με τη μάθηση. Συγγραφέας: Eric Carle Εικονογράφος: Eric Carle http://i.imgur.com/OY8XIXW.jpg Από τα πολλά παράξενα της θάλασσας, στο βιβλίο αυτό ο Eric Carle διαλέγει να μας αφηγηθεί μια ιστορία για τον ιππόκαμπο, που είναι ένας από τους πιο στοργικούς μπαμπάδες στον κόσμο. Μια ιστορία φτιαγμένη με λέξεις και υπέροχες πολύχρωμες ζωγραφιές, που θα διασκεδάσει μικρούς και μεγάλους. Ετοιμαστείτε, λοιπόν, να ταξιδέψετε στα μυστικά της θάλασσας, όπου κάποιοι μπαμπάδες....δεν μοιάζουν με τους άλλους! Συγγραφέας: Eric Carle Εικονογράφος: Eric Carle πηγή: www.kesp.edu.gr Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/12/blog-post_2890.html

Ωστόσο, η απόφαση αυτή συνδέεται κυρίως με τις περιπτώσεις εκείνες που αισθανόμαστε ότι τα γεγονότα αυτά μας έχουν καταβάλει, νιώθουμε αδύναμοι, με κακή διάθεση, κουρασμένοι, εξαντλημένοι, με έντονη ανησυχία ή/και φόβους, προβλήματα στον ύπνο, σωματικές ενοχλήσεις, πονοκεφάλους και ιδέες ή/και σκέψεις που είναι έντονες και ενοχλητικές. Με λίγα λόγια, η απόφαση να πάμε σε έναν ψυχολόγο σχετίζεται κυρίως με ότι μπορεί να αισθανόμαστε ότι η καθημερινότητά μας έχει επηρεαστεί σημαντικά και η λειτουργικότητά μας έχει περιοριστεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δυσκολίες που προαναφέρθηκαν μπορεί να ξεπεραστούν και χωρίς εξωτερική βοήθεια, ωστόσο, η ειδοποιός διαφορά είναι ο βαθμός που μπορεί να νιώθουμε ότι η ζωή μας έχει επηρεαστεί από τα παραπάνω. Αξίζει να επισημανθεί ότι οι λόγοι που μας ωθούν στο γραφείο ενός ψυχολόγου δεν σχετίζονται πάντα με σοβαρές ψυχικές διαταραχές. Ας σκεφτούμε, για παράδειγμα, κάποιον που αποφασίζει να επισκεφτεί έναν ειδικό με στόχο να γίνει περισσότερο αποτελεσματικός σε συγκεκριμένους τομείς της ζωής του, ή να αποκτήσει μια περισσότερο θετική ιδέα για τον εαυτό του και τα επιτεύγματά του ή απλά αναζητά ένα διαφορετικό τρόπο ζωής. Θέλω να επισκεφτώ έναν ψυχολόγο, αλλά… Οι επιφυλάξεις σχετικά με την επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο μπορούν να έχουν πολλές πηγές. Αναμφίβολα, πολλοί από εμάς μπορεί να δυσκολεύονται να ομολογήσουν σε φίλους ή συγγενείς την απόφασή τους αυτή, καθώς φοβούνται ότι θα αντιμετωπίσουν κυρίως αρνητικές αντιδράσεις. Έχουμε μεγαλώσει σε μια παράδοση λόγου που θέλει να είμαστε δυνατοί και να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της ζωής μόνοι. Η αναζήτηση βοήθειας μπορεί να εκληφθεί από τους άλλους ως ένδειξη αδυναμίας ή ακόμα χειρότερα ως σημάδι σοβαρής ψυχικής ασθένειας, που μπορεί ακόμα και να μας στιγματίσει. Συμβαίνει συχνά οι άνθρωποι που αποφασίζουν να επισκεφτούν κάποιον ψυχολόγο να θεωρούν ότι η απόφασή τους αυτή συνδέεται με το είναι αδύναμοι να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και ότι έχουν αποτύχει στη ζωή τους. Η ιδέα αυτή συνδέεται ασφαλώς με τις επιταγές της εποχής μας που απαιτεί από εμάς να μην είμαστε τίποτα λιγότερο του τέλειου. Η αλήθεια είναι ότι το να πάρει κάποιος μια απόφαση να συζητήσει για τα θέματα που τον απασχολούν χρειάζεται πολύ περισσότερο κουράγιο, τόλμη, αποφασιστικότητα και δύναμη. Πέρα από τα στερεότυπα Είναι πολύ ανθρώπινο να μην έχουμε όλοι μια σαφή εικόνα για το πώς μπορεί να είναι η συνάντηση με έναν ψυχολόγο, δεδομένου ότι μπορεί να προερχόμαστε από πολύ διαφορετικούς χώρους και δεν έχουμε παρόμοια εμπειρία ή εκπαίδευση. Συχνά, οι άνθρωποι για να αντιμετωπίσουμε άγνωστες εμπειρίες προσπαθούμε να φανταστούμε πώς θα είναι ή ζητάμε πληροφορίες από φίλους και οικείους. Ωστόσο, συχνά φαίνεται να υπερισχύει μια διαστρεβλωμένη εικόνα σχετικά με το τι είναι η θεραπεία. Αυτή η εικόνα μπορεί να συνδέεται με στερεότυπα για το επάγγελμα και τους επαγγελματίες του είδους. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι μοιάζει να πιστεύουν ότι ο ψυχολόγος είναι για άτομα με σοβαρά ψυχικά προβλήματα και συχνά θεωρούν ότι και ο ίδιος μπορεί να αντιμετωπίζει ψυχολογικές δυσκολίες. Τέτοιες προκαταλήψεις είναι πιθανό να μας γεμίσουν με φόβο, ενοχή και δυσπιστία και να αποδυναμώσουν την επιθυμία να επισκεφτούμε έναν ειδικό. Το να λάβουμε πληροφορίες από τον περίγυρό μας μπορεί να είναι ένας τρόπος για να ενημερωθούμε, ωστόσο, περισσότερο σημαντικό είναι να ζητήσουμε πληροφορίες από τον ίδιο τον ειδικό σχετικά με το τι είναι θεραπεία, εξηγώντας του την όποια ανησυχία μας. Είναι μέλημα του ψυχολόγου να μας εξοικειώσει με τη διαδικασία, να απαντήσει στις απορίες μας, αλλά και να μας κρατά ενήμερους καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας μας. Μπορούμε να ζητήσουμε πληροφόρηση σχετικά με την εκπαίδευση του ψυχολόγου, το είδος θεραπείας, τη διαδικασία, τα πρακτικά ζητήματα και οτιδήποτε άλλο δεν κατανοούμε. Είναι σημαντικό να είμαστε καλά πληροφορημένοι, καθώς αυτό θα συμβάλει στο να εξοικειωθούμε με τη διαδικασία και να συμμετέχουμε ενεργά σε αυτή. Ως ένα σημείο είναι φυσιολογικό να βιώνουμε φόβο ή ανησυχία σχετικά με το είδος της σχέσης στην οποία θα εμπλακούμε με έναν ειδικό. Το να εμπιστευτούμε σε ένα άγνωστο άτομο την ιστορία της ζωής μας, τις δυσκολίες, τα άγχη και τις αδυναμίες μας δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Αυτό είναι κάτι που ένας ψυχολόγος γνωρίζει πολύ καλά. Η δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης είναι εξαιρετικής σημασίας και ο ψυχολόγος είναι εκεί για να συζητάμε ακόμα και τις διαφωνίες και τις ενστάσεις μας. Χρειάζεται να αισθανόμαστε σημαντικοί, ότι μας ακούει και ότι λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα όσα λέμε. Συνοπτικά, είναι πιθανό όλοι μας να βιώσουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας μια κατάσταση που μπορεί να μας ωθήσει να επισκεφτούμε έναν ψυχολόγο. Η απόφαση αυτή, ωστόσο, είναι προσωπική, αλλά, αναμφίβολα, δεν είναι απλή. Συχνά, μπορεί να έχουμε δεύτερες σκέψεις και επιφυλάξεις, γεγονός απόλυτα κατανοητό. Μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να έχει τις αμφιβολίες του, αλλά καλό θα ήταν να λάβουμε περισσότερη πληροφόρηση σχετικά με τη δουλειά ενός ψυχολόγου πριν καταλήξουμε σε βεβιασμένα συμπεράσματα. Από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική-Εξελικτική Ψυχολόγο http://enarthro.blogspot.gr/

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό International Journal of Obesity και συμπεριέλαβε παιδιά σε περισσότερες από 1.300 βρετανικές οικογένειες. Από τα συμπεράσματα της μελέτης φάνηκε ότι όσα μωρά συμπλήρωναν λιγότερο από 10 ώρες ύπνου την ημέρα κατανάλωναν περίπου 10% περισσότερες θερμίδες από εκείνα που έφταναν τις 13 ώρες. Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που συνδέει την ποσότητα του ύπνου με την κατανάλωση θερμίδων σε παιδιά μικρότερα των 3 ετών. Προηγούμενες μελέτες σε ενήλικες και μεγαλύτερα παιδιά έχουν συσχετίσει επίσης την έλλειψη ύπνου με την παχυσαρκία, καθώς φαίνεται ότι οδηγεί τους ανθρώπους στο να καταναλώνουν μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού.

Συγκεντρώστε μερικά ξυλάκια, βάψτε τα σε διάφορα χρώματα και φτιάξτε εύκολα μια τραμπάλα, μια τσουλήθρα και μια κούνια! http://i.imgur.com/xlPYvPZ.jpg http://i.imgur.com/AsUmyIc.jpg http://i.imgur.com/hz8JmMF.jpg

Βρίσκεται στην κατηγορία της ανακάλυψης των υλικών που δίνει αφορμές για εξερεύνηση και πειραματισμό στα παιδιά. Η ανακάλυψη των υλικών είναι η γέφυρα που οδηγεί στις πρώτες προμαθηματικές έννοιες. Δραστηριότητα: Σε κάποια ευκαιρία ακόμα και ανάμεσα στις δουλειές και ασχολίες σας μέσα στο σπίτι μαζί με το παιδί παίρνετε κέρματα και βάζετε από ένα σε διάφορα σημεία του σπιτιού που έχουν διαφορετική θερμοκρασία μεταξύ τους. Για παράδειγμα μέσα στο ψυγείο (ψύξη και κατάψυξη), πάνω στο καλοριφέρ, σε ένα παράθυρο που πέφτει ο ήλιος, σε ένα σκιερό μέρος, στη τσέπη του παντελονιού, μέσα σε ένα ποτήρι με παγωμένο νερό κτλ. Αφήνετε τα κέρματα και εξηγείτε στο παιδί ότι θα τα αναζητήσετε σε λίγο για να δείτε τι διαφορετικό έχουν μεταξύ τους. Αφού περάσει κάποια ώρα παίρνετε τα κέρματα και ζητάτε από το παιδί να τα πιάσει και μετά να τα ακουμπήσει σε διάφορα μέρη πάνω του που θα νιώθει τη διαφορά θερμοκρασίας πχ. χέρια, σε κλειστά μάτια, μάγουλα, λαιμό, εσωτερικό καρπού, εσωτερικό αγκώνα κτλ. Αυτό θα δώσει αφορμές για συζήτηση ανάλογα και με την ανταπόκριση του παιδιού πχ. ποιο κέρμα είναι χειμώνας και ποιο καλοκαίρι(ανάλογα με ηλικία) ή σε ποιο μέρος του σώματος καταλαβαίνει τη διαφορά περισσότερο (να αναφέρετε τα σημεία του σώματος με το όνομα τους). Υλικά: διάφορα κέρματα Λεξιλόγιο: ζεστό, κρύο, χλιαρό, μέρη του σώματος Απευθύνεται: Κατάλληλο για παιδιά από 2,5-3 χρονών και πάνω, πολύ χρήσιμο σε παιδιά με μαθησιακά προβλήματα που μπορεί να μπερδεύουν τις λέξεις κρύο-ζεστό, χειμώνας - καλοκαίρι κτλ. Η διάρκεια δεν χρειάζεται να είναι μεγάλη. Όσο ανταποκρίνεται το παιδί καμία ευκαιρία μάθησης δεν είναι χαμένη όσο σύντομη και αν είναι. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/11/blog-post_02.html

Το βασικό μήνυμα είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πως «όσο πιο δυνατό είναι ένα παιδί σε σχέση με το βάρος του, τόσο πιο υγιές είναι». Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Μαρκ Πίτερσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Pediatrics" της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 1.400 παιδιά ηλικίας δέκα έως 12 ετών, σχετικά με το ποσοστό του λίπους στο σώμα τους, το επίπεδο του σακχάρου, την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια (λιπίδια). Η έρευνα έδειξε ότι όσο ισχυρότερο μυικό σύστημα έχει ένα παιδί, σε σχέση με τη σωματική μάζα του, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος να εμφανίσει καρδιοπάθεια ή διαβήτη, καθώς διαθέτει καλύτερη καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία. Τα πιο δυνατά παιδιά έχουν μικρότερο δείκτη σωματικής μάζας (αναλογία βάρους προς ύψος), μικρότερο ποσοστό λίπους στο σώμα τους, μικρότερη περιφέρεια μέσης και γενικότερα βρίσκονται σε καλύτερη σωματική φόρμα. «Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση πως ο μεγάλος δείκτης σωματικής μάζας, η καθιστική συμπεριφορά και η χαμηλή καρδιαγγειακή υγεία συνδέονται με τον διαβήτη, την καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό, όμως τα ευρήματά μας δείχνουν πως η μυϊκή δύναμη πιθανότατα παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στην καρδιομεταβολική υγεία των παιδιών», δήλωσε ο Πίτερσον. Η μυική κατάσταση των παιδιών μετρήθηκε με βάση μία δοκιμασία ελέγχου της δύναμης της λαβής των χεριών τους. Με μια άλλη δοκιμασία, αξιολογήθηκε η καρδιοαναπνευστική κατάστασή τους, δηλαδή πόσο καλά μπορούσε το σώμα τους να μεταφέρει οξυγόνο στους μυς τους στη διάρκεια μιας άσκησης, καθώς επίσης πόσο καλά μπορούσαν οι μύες να απορροφήσουν αυτό το οξυγόνο και να το χρησιμοποιήσουν για να έχουν περισσότερη δύναμη. Η έρευνα είναι μία από τις πρώτες διεθνώς που δείχνουν ξεκάθαρα πως υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στη μυική δύναμη ενός εφήβου και στον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών και μεταβολικών προβλημάτων στην ενήλικη ζωή του. Προηγούμενες μελέτες σε εφήβους είχαν επίσης δείξει ότι η μυϊκή αδυναμία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για πρόωρο θάνατο, ιδίως από καρδιά. ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βοηθά τη μαθησιακή διαδικασία, εξάπτει τη φαντασία και τη περιέργεια, ενισχύει τη συναισθηματική νοημοσύνη. Το παιδί μαθαίνει, εκφράζεται, εφαρμόζει, ανακαλύπτει μέσα από τη διαδικασία του παιχνιδιού. Αυτοί είναι και οι λόγοι που είναι τόσο σημαντικό το παιδί να παίζει αλλά και όσοι ασχολούνται με το παιδί να χρησιμοποιούν το παιχνίδι σαν δρόμο για να το εκπαιδεύσουν. Ένα παιχνίδι για την λεπτή κινητικότητα και τη συγκέντρωση στη προσχολική ηλικία είναι το "Άρπαξε το τουβλάκι"! Υλικά: λαβίδα πάγου, ξυλάκια, τουβλάκια κτλ. Οδηγίες: Τοποθετούμε τα ξυλάκια σε ένα τραπέζι κατάλληλο για το ύψος του παιδιού. Δίνουμε την οδηγία να πιάσει και να μεταφέρει όσα πιο πολλά τουβλάκια μπορεί με τη λαβίδα του πάγου, χωρίς να του πέσουν. Ο σκοπός είναι να γεμίσει ένα σακουλάκι. Θα γίνει πιο ενδιαφέρον και με μεγαλύτερο κίνητρο για το παιδί αν παίζουν δυο μαζί. Ο κανόνας θα είναι να μεταφέρει ο καθένας όσα πιο πολλά μπορεί χωρίς να του πέσουν. Νικητής είναι αυτός με τα περισσότερα τουβλάκια. Οφέλη: Τα βασικά οφέλη έχουν να κάνουν κυρίως με την αυτοσυγκέντρωση και την εξάσκηση στη λεπτή κίνηση των άνω άκρων. Δυναμώνει και ενεργοποιεί τους μικρούς μύες της παλάμης και των δαχτύλων. Όλα αυτά είναι απαραίτητα για την επίδειξη της απαραίτητης δεξιοτεχνίας στην εκμάθηση της γραφής, που αποτελεί τη κορυφή της δεξιότητας στη λεπτή κίνηση. Επίσης ενισχύει σημαντικά το συντονισμό των κινήσεων. Απευθύνεται: Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ως ένα παιχνίδι συγκέντρωσης και ενίσχυσης. Ιδιαίτερα χρήσιμο για παιδιά με ανωριμότητα, αδυναμία στη λεπτή κινητικότητα και στην επίδειξη συγκέντρωσης και εκπόνησης εργασίας για συγκεκριμένο διάστημα. Μπορεί να γίνει από γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2013/04/blog-post_3.html

Στο παρακάτω υπέροχο βίντεο δείτε πως τα κατοικίδια γίνονται οι καλύτεροι προστάτες των μωρών και μάλιστα τα προστατεύουν ακόμα και από τους ίδιους τους γονείς τους σαν να ήταν δικά τους παιδιά.

Η αλήθεια είναι ότι όλοι οι γονείς θέλουμε να είναι τα παιδιά μας συνεργάσιμα, αλλά στην πραγματικότητα όλες αυτές οι αντιδράσεις τους, που μας ενοχλούν τα μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματα τους και αποτελούν τα σκαλοπάτια που οδηγούν στη συναισθηματική, πνευματική και κοινωνική τους εξέλιξη. 1. Τα παιδιά έχουν εκρήξεις θυμού Τη μια φωνάζουν, κλαίνε, χτυπιούνται, κλωτσάνε, και την επόμενη στιγμή επιστρέφουν στο πιο γλυκό και χαρούμενο εαυτό τους. Μπορεί αυτές οι εκρήξεις να τρομάζουν, ή να αποσυντονίζουν τους γονείς, αλλά είναι απαραίτητες για την συναισθηματική εξέλιξη των παιδιών μας. Ο θυμός, η θλίψη, τα νεύρα, όλα είναι απαραίτητα εργαλεία για να μάθουν να εκφράζουν αλλά και να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους. 2. Τα παιδιά κλαίνε με το παραμικρό Για τις παλαιότερες γενιές, το κλάμα ήταν κάτι απαγορευτικό!Για τα αγόρια το κλάμα χαρακτηριζόταν ως κάτι «κοριτσίστικο»και για τα κορίτσια κάτι «μωρουδίστικο». Στην πραγματικότητα, όμως τα δάκρυα είναι πολύ θεραπευτικά. Όπως επιβεβαιώνουν οι ειδικοί, το κλάμα μας ξαλαφρώνει πολύ, μια που μειώνει το επίπεδο των ορμονών του στρες στο σώμα. Αφήνοντας ένα παιδί να κλάψει απλώς το βοηθάμε να νιώσει καλύτερα. Το κλάμα είναι ένα είδος αυτό-ίασης για τα παιδιά για οποιαδήποτε συναισθηματική απώλεια. 3. Τα παιδιά φοβούνται πολλά (και διάφορα) πράγματα Πολλά μικρά παιδιά φοβούνται το σκοτάδι, άλλα τις αστραπές και τις βροντές, άλλα τα έντομα, ενώ κάποια φοβούνται όταν βρίσκονται με ξένους. Με το να τα συμβουλεύουμε να μην φοβούνται το μόνο που κάνουμε είναι να επικυρώνουμε το φόβο τους. Τα παιδιά φοβούνται γιατί νιώθουν να κλονίζεται η ασφάλειά τους. Ναι, ο φόβος είναι κάτι φυσιολογικό και υγιές. Κάποιες μάλιστα φορές τα προστατεύει από πολλά. Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς όταν φοβούνται, είναι να είμαστε παρόντες και να τα καθησυχάζουμε. Και σίγουρα όχι να τα κρίνουμε γι’ αυτά που νιώθουν. 4. Τα παιδιά «χαζεύουν» Για τους γονείς που φροντίζουν για το μπάνιο, το φαγητό, το ντύσιμο και το καθημερινό πρόγραμμα του παιδιού, είναι πολύ ενοχλητικό εκείνο να κινείται με ρυθμούς χελώνας, να αφαιρείται, ή να «αποκοιμιέται» στο πιάτο του. Ωστόσο αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι πως τα παιδιά δεν έχουν τους ίδιους χρόνους με τους μεγάλους, για την ακρίβεια, τα μικρότερα παιδιά δεν έχουν καν την αίσθηση της ώρας. Είναι λοιπόν περιττό να περιμένετε από αυτά να ακολουθούν τους ρυθμούς της οικογένειας. Τα παιδιά πρέπει πρώτα να αποκτήσουν την αίσθηση του χρόνου, ώστε να μπορέσουν να τηρήσουν κάποιο πρόγραμμα. Αν λοιπόν έχετε ένα αργοκίνητο παιδί που βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω από όλους τους άλλους στην οικογένεια, αντί να θυμώσετε μαζί του, απλώς δώστε του χρόνο. 5. Τα παιδιά γκρινιάζουν Τόσο το μικρά παιδιά, όσο και οι έφηβοι είναι ιδιοφυΐες στο να παίρνουν αυτό που θέλουν, όταν το θέλουν. Για να το αποκτήσουν θα κάνουν τα πάντα: Θα κλάψουν, θα γκρινιάξουν, θα επικαλεστούν παράλογα επιχειρήματα, θα απειλήσουν…μέχρι οι γονείς να «σπάσουν» . Αυτό που κάνουν τα παιδιά, όσο κι αν μας κάνει έξαλλους είναι απόλυτα φυσιολογικό. Με τη γκρίνια δοκιμάζουν τα όρια τους (τα δικά τους και τα δικά σας) και παράλληλα μαθαίνουν την τέχνη της διαπραγμάτευσης. Όταν το κάνουν αυτό, μην τα αποπαίρνετε. Διαπραγματευτείτε μαζί τους, ακούστε τα και εξηγήστε τους. Είναι πολύ σημαντικό να μάθουν από νωρίς, το γιατί δεν μπορούν να παίρνουν πάντα αυτό που θέλουν. 6. Τα παιδιά επιμένουν Επιμένουν πολύ, πεισμώνουν, διεκδικούν, στυλώνουν τα πόδια και φωνάζουν: «Όχι, εγώ δεν θα το κάνω αυτό!» Τις περισσότερες δορές αυτή τους η επιμονή μας βγάζει έξω από τα ρούχα μας, αλλά κάθε φορά που νιώθετε έτσι, να θυμάστε ότι είναι δικαίωμα των παιδιών να διεκδικούν, όπως άλλωστε διεκδικείτε κι εσείς! Εμείς θυμώνουμε γιατί ως γονείς απαιτούμε να μας υπακούν. Όμως αυτό είναι απλά αδύνατο. Αδύνατο να υπακούν πάντα! Απλώς ο θυμός δεν είναι καλή απάντηση στην επιμονή τους, Η λύση; Ακούστε τα «αιτήματά» τους, συζητήστε τα με ηρεμία, αξιολογήστε τα και ζητήστε τα δικά τους επιχειρήματα.

Για το παιδί η μητέρα είναι πρότυπο και πιστεύει όλα όσα του λέει. Τέτοια λόγια μπορεί να το στεναχωρήσουν πολύ και νιώθει ότι η μαμά πραγματικά τα εννοεί και δεν αξίζει άλλο την αγάπη της. Όταν η μαμά προσβάλλει και αποσύρει την αγάπη της έστω και λεκτικά το παιδάκι γίνεται ευάλωτο, ανασφαλή και χάνει την αυτοεκτίμηση του. Μια ακόμα λάθος τακτική της μαμάς είναι να χρησιμοποιεί την αγάπη ως εκβιαστικό μέσο. "Αν μ'αγαπάς θα τελειώσεις όλο το φαΐ σου". Το μόνο σίγουρο είναι πως εκείνο σας αγαπά και θέλει να σας βλέπει να χαμογελάτε και πάντα να κερδίζει την αγάπη σας. Η αγάπη μεταξύ μητέρας και παιδιού δε μπορεί να μπει σε καλούπια, δε μετριέται, δεν αποσύρεται και δεν χρειάζεται επιβεβαίωση με προτροπές και εκβιασμούς. Όταν φωνάζουμε, ουρλιάζουμε και καταφεύγουμε σε επιπλήξεις δημιουργούμε μια ένταση που τραυματίζει ψυχικά και συναισθηματικά το παιδάκι. Κάποια σκληρά λόγια μπορεί να μείνουν χαραγμένα στη μνήμη του και δύσκολα θα μπορέσουμε να τα σβήσουμε. Ο ακραίος αυτός τρόπος ξεσπάσματος της μητέρας με τιμωρία και φωνές δημιουργεί φόβο και φυσικά εμποδίζει την επικοινωνία και τη συνεργασία με το παιδάκι. Μια ακόμα τακτική που πολλές μανούλες ακολουθούν είναι αυτή της στέρησης. "Αν δε φας όλο το φαΐ σου, δε θα πάμε βόλτα" "Αν δε συμμαζέψεις το δωμάτιο σου, δε θα σου πάρω παγωτό". Είναι μερικές από τις συνηθισμένες εκφράσεις που οι μανούλες χρησιμοποιούν για να συνετίσουν το παιδάκι τους. Καλό είναι όμως να μη χρησιμοποιούμε τη στέρηση επιφανειακά. Θα πρέπει πρώτα να του εξηγήσουμε τους λόγους για να μπορέσει να καταλάβει και να συνειδητοποιήσει το λάθος του. Η καλύτερη μέθοδος για να συνετίσουμε το άτακτο μπομπιράκι μας είναι η επιμονή και υπομονή να καταλάβει τις λογικές συνέπειες των πράξεων του και ο καλύτερος τρόπος είναι η καλή και σωστή επικοινωνία. Θα πρέπει να καταλάβει ότι η στέρηση ή ο περιορισμός δεν είναι μέσο εκδίκησης αλλά μια δίκαιη συμπεριφορά. Αν νιώσετε λοιπόν ότι η υπομονή σας αρχίζει να εξαντλείται και έχετε ξεπεράσει τα όρια σας ακολουθήστε την παλιά καλή συμβουλή: Πάρτε μια βαθιά ανάσα, κλείστε τα μάτια σας, μετρήστε ως το 10 και επανεκτιμήστε την κατάσταση προσπαθώντας να ηρεμήσετε πριν καταφύγετε σε φωνές και ακραίες αντιδράσεις. Να θυμάστε ότι η σωστή διαπαιδαγώγηση είναι πολύ πιο σημαντική από το αν έφαγε όλο του το φαγητό, αν κοιμήθηκε το μεσημέρι και αν ήπιε όλο το γάλα του.

Υλικά - 1 1/2 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις - 1κ.γ. baking powder - 1κ.γ. σόδα μαγειρικής - 1/2κ.γ. αλάτι - 3 μεγάλες μπανάνες, λιωμένες - 3/4 κούπας λευκή ζάχαρη - 1 αβγό - 1/3 κούπας βούτυρο λιωμένο Εκτέλεση 1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 175C. Αλείψτε μια φόρμα για muffins με λίγο λάδι και έπειτα αναμείξτε σε ένα μεγάλο μπολ το αλεύρι, το baking powder, τη σόδα και το αλάτι και αφήστε τα στην άκρη. 2. Σε ένα άλλο μεγάλο μπολ, αναμείξτε τις μπανάνες, τη ζάχαρη, το αβγό και το λιωμένο βούτυρο. Ρίξτε μέσα σιγά σιγά το μείγμα με το αλεύρι και ανακατέψτε απαλά μέχρι να ομοιογενοποιηθούν. Μοιράστε το μείγμα με κουταλιές μέσα στις φόρμες για muffins. 3. Βάλτε το ταψί στο φούρνο και ψήστε τα muffins για 10 με 15 λεπτά. Αν η φόρμα σας έχει μεγάλες θήκες για muffins, τότε ψήστε τα για 25 με 30 λεπτά. Για να καταλάβετε ότι είναι έτοιμα θα πρέπει όταν τα πιέσετε απαλά να φουσκώσουν πάλι αυτόματα. queen.gr

Οι ερευνητές εντόπισαν αλλαγές στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο των εμβρύων, οι οποίες μπορεί να ευθύνονται για την εμφάνιση της διαταραχής του αυτισμού μετά τη γέννα. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια - Σαν Ντιέγκο και του Ινστιτούτου Άλεν για την Επιστήμη του Εγκεφάλου στο Σιάτλ, με επικεφαλής τον καθηγητή νευροεπιστήμης Ερίκ Κουρσέσν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "New England Journal of Medicine", πραγματοποίησαν μεθανάτιες αυτοψίες σε εγκεφαλικούς ιστούς 22 παιδιών με και χωρίς αυτισμό, που είχαν πεθάνει σε ηλικία δύο έως 15 ετών. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν γενετικούς δείκτες για να εξετάσουν με ποιο τρόπο ο φλοιός του εγκεφάλου είχε «καλωδιωθεί». Η μελέτη αποκάλυψε νευρωνικές ανωμαλίες στο 90% των παιδιών με αυτισμό, έναντι μόλις 10% στα παιδιά που δεν ήσαν αυτιστικά. Οι αλλοιώσεις συμβαίνουν κυρίως στις περιοχές που εμπλέκονται στην κοινωνική και συναισθηματική επικοινωνία, καθώς και τη γλώσσα. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι επειδή οι εγκεφαλικές αλλαγές είναι συνήθως σποραδικές στον εγκεφαλικό φλοιό, αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί ορισμένα παιδιά με αυτισμό εμφανίζουν βελτίωση, αν η αντιμετώπιση του προβλήματος ξεκινήσει έγκαιρα. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο παιδικός εγκέφαλος διαθέτει «πλαστικότητα» τέτοια, που του επιτρέπει σε κάποιες περιπτώσεις να αναδιατάσσει τις νευρωνικές «καλωδιώσεις» του, με αποτέλεσμα το παιδί να έχει πιθανότητες βελτίωσης. «Το γεγονός ότι αυτά τα ελαττώματα συμβαίνουν σποραδικά κατά περιοχές και όχι σε όλο το εύρος του φλοιού, μας δίνει ελπίδες, καθώς και νέα κατανόηση για τη φύση του αυτισμού», δήλωσε ο Ερίκ Κουρσέσν. news247.gr

Η θεραπευτική και παρεμβατική διαδικασία στα παιδιά γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω του παιχνιδιού. Ειδικά όταν αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι συντονισμός κινήσεων, συγκέντρωση, ισορροπία, δημιουργική σκέψη το παιχνίδι είναι μονόδρομος. Το παλιό κλασικό παιχνίδι "Twister", που μπορεί να βρει κανείς σε όλα τα καταστήματα παιχνιδιών αλλά και online πχ. skroutz είναι πολύ απλό στην εκτέλεση του και το παιδί εξασκείται σε πλήθος δεξιοτήτων παίζοντας. Οδηγίες: Το παιχνίδι έχει ένα χαλί με κύκλους από χρώματα και ένα δείκτη τον οποίο γυρνάς. Παίζεται με δυο και περισσότερους παίκτες. - Απλώνετε το χαλάκι με τους κύκλους. - Οι παίκτες βγάζουν τα παπούτσια τους. - Ορίζεται ένα άτομο διαιτητής για να γυρίζει τον δείκτη, να δίνει τις οδηγίες και να επιτηρεί τους παίκτες. - Ο διαιτητής γυρίζει τον δείκτη και ανάλογα με τι τυχαίνει λέει τις οδηγίες πχ. "δεξί πόδι μπλε". Τότε κάθε παίκτης πρέπει να βρει τον κοντινότερο μπλε κύκλο για να τοποθετήσει το δεξί του πόδι. http://i.imgur.com/fAHdaG8.jpg Όποιος ακουμπήσει έξω από τον κύκλο ή πέσει, χάνει. Κερδίζει όποιος μείνει τελευταίος. http://i.imgur.com/0SkQ3cO.jpg Δεξιότητες που εξασκούνται: - Ισορροπία. - Συντονισμός κινήσεων. - Δημιουργική σκέψη. - Υπολογισμό απόστασης και "καλύτερης λύσης". - Συγκέντρωση. - Υπομονή. - Επιδεξιότητα κινήσεων. - Συνείδηση του σώματος του. - Συνείδηση της θέσης του σε σχέση με τους άλλους. Βασικά tips: Η επιτυχία του παιχνιδιού να κεντρίσει και να διατηρήσει το ενδιαφέρον των παιδιών είναι συνήθως αρκετά μεγάλη. Για ενίσχυση της λεπτής κινητικότητας και του συντονισμού χεριού ματιού υπάρχει και το "Twister" που παίζεται μόνο με τα δάχτυλα των χεριών. http://i.imgur.com/UAqaAYM.jpg Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά ως ένα διασκεδαστικό παιχνίδι φυσικών ικανοτήτων. Ενδείκνυται για παιδιά που έχουν έλλειμμα προσοχής και συγκέντρωσης. Επίσης είναι πολύ καλό ως άσκηση σε παιδιά με "αδεξιότητα" στις κινήσεις τους. Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να παίξουν Twister και παιδιά με προβλήματα όρασης και τύφλωσης. Μπορείτε να βρείτε τις οδηγίες εδώ. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/06/twister.html

Μια υπέροχη ιδέα και μια διασκεδαστική κατασκευή είναι να επιχειρήσετε να φτιάξετε μόνοι σας ένα πανέμορφο κουκλόσπιτο και μάλιστα μόνο με χαρτόνι και μαρκαδόρους. Ας ξεκινήσουμε! Τι θα χρειαστούμε! - Χαρτόνι - Μαρκαδόρους - Κολλητική ταινία διπλής όψης ή κόλα http://i.imgur.com/1GJm5If.jpg Επιλέξτε ένα χαρτόνι που μπορεί να διπλώνεται εύκολα. Μπορείτε να επιλέξετε ότι διαστάσεις επιθυμείτε αλλά σε περίπτωση που είναι υπερβολικά μεγάλο θα είναι αρκετά δύσκολο να σταθεί. Ξεκινήστε να διπλώνετε το χαρτόνι. Οι παρακάτω φωτογραφίες δείχνουν βήμα βήμα τον τρόπο που θα το κάνετε! http://i.imgur.com/EoLZdu9.jpg http://i.imgur.com/PJG4hWb.jpg http://i.imgur.com/VyeS7cC.jpg http://i.imgur.com/dvE2YeY.jpg http://i.imgur.com/jfYEaQw.jpg http://i.imgur.com/YJqPRsD.jpg http://i.imgur.com/ZO6qs97.jpg http://i.imgur.com/7U3wS4F.jpg http://i.imgur.com/JYqXN2t.jpg http://i.imgur.com/uJFNa80.jpg http://i.imgur.com/6y01IwS.jpg http://i.imgur.com/FeZtNOG.jpg http://i.imgur.com/D8tWw9s.jpg Τώρα το μικρό σας μπομπιράκι μπορεί να αναλάβει δράση και να αρχίσει να χρωματίζει το κουκλόσπιτο με τα χρώματα που θέλει. Μπορείτε να σχεδιάσετε σκεπή, πόρτα, παράθυρα, λουλούδια, δεντράκια και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. http://i.imgur.com/35HsPGf.jpg http://i.imgur.com/Bg0CpKk.jpg http://i.imgur.com/ZUF2Oct.jpg Βάλτε μέσα τα κουκλάκια σας και αρχίστε το παιχνίδι! Εκτός από σπίτι με την ίδια κατασκευή μπορείτε να φτιάξετε ένα αγρόκτημα, ένα διαστημικό σταθμό ή ένα μαγαζί για την κούκλα (κομμωτήριο, ζαχαροπλαστείο κ.τ.λ) http://i.imgur.com/cBYKt5Y.jpg Καλή έμπνευση!

Ένα από τα εφόδια αυτά είναι η εξυπνάδα. Θα πρέπει οπωσδήποτε το παιδί μας να είναι έξυπνο. Να είναι ευφυέστατο για την ακρίβεια... Δυστυχώς οι ειδικοί μάλλον έχουν αντίθετη γνώμη απ΄τα θέλω μας. Υπάρχουν 5 μύθοι που καταρρίπτοντας τους βλέπουμε την άλλη όψη του νομίσματος. 1. Τα έξυπνα παιδιά έχουν έξυπνους γονείς: Πολλοί γονείς πιστεύουνότι η νοημοσύνη είναι ως επί το πλείστον κληρονομική. Οι επιστήμονες μας λένε ότι ναι μεν η εφυία βρίσκεται και στα γονίδια αλλά σημαντικό ρόλο για την επιτυχία παίζουν το περιβάλλον, η φροντίδα, αλλά και η σκληρή δουλειά του παιδιού. Σύμφωνα με τον Richard Nesbitt, καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και συγγραφέα του βιβλίου «Intelligence and How to Get It», η ανθρώπινη νοημοσύνη είναι απείρως «ευέλικτη». Και η κληρονομικότητα είναι βοηθητική γιατί κυρίως «προδιαθέτει» ένα παιδί να είναι πιο ευαίσθητο στις επιδράσεις του περιβάλλοντος. Μερικά παιδιά αποκτούν κάποιες δεξιότητες γρηγορότερα από άλλα. Για παράδειγμα, μερικά παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν με ελάχιστη βοήθεια, ενώ άλλα απαιτούν περισσότερη προσπάθεια από τους γονείς και το δάσκαλό τους. Συνεπώς αυτό που πρέπει να ξέρουν οι γονείς είναι ότι η εκπαίδευση του κάθε παιδιού θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στις ατομικές του ανάγκες. 2. Τα παιδιά που μαθαίνουν να διαβάζουν νωρίς είναι εξυπνότερα: Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι αν το παιδί τους μάθει να διαβάζει νωρίς θα αποκτήσει γρήγορα και άλλες δεξιότητες. Στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Η εκμάθηση της ανάγνωσης πρέπει να γίνεται σε ένα στάδιο ανάπτυξης όπου το παιδί θα κατανοεί αυτό που διαβάζει. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που μαθαίνουν από τους γονείς τους να διαβάζουν νωρίς παρουσιάζουν με την πάροδο του χρόνου περισσότερες μαθησιακές δυσκολίες σε σύγκριση με τα παιδιά που έμαθαν αργότερα ανάγνωση. Είναι άδικο να βιάζουμε τα πράγματα και να μην τα αφήνουμε να γίνουν στο δικό τους χρόνο. 3. Ο έπαινος βοηθά στην εξυπνάδα: Αν το επαινείς για κάτι έξυπνο θα συνεχίσει να είναι έξυπνο. Εδώ κάπου έχει γίνει ένα μεγάλο μπέρδεμα. Ο έπαινος είναι ένα βασικό στοιχείο της ζωής και ευτυχώς όλο και πιο πολλοί γονείς το χρησιμοποιούν μειώνοντας κατά αυτό τον τρόπο την κριτική. Ωστόσο, οι ειδικοί μας λένε ότι ο υπερβολικός και σε λάθος κατεύθυνση έπαινος, μπορεί να φέρει αντίθετα αποτελέσματα. Αυτό μας διαβεβαιώνει η Carol Dweck , καθηγήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Stanford, η οποία ερευνά εδώ και 40 χρόνια το πώς «επιτυγχάνουν» οι άνθρωποι και ποιοι παράγοντες συμβάλουν στην επιτυχία αυτή. Στην τελευταία της έρευνα Parent Praise η Carol Dweck και οι συνεργάτες της δούλεψαν με παιδιά 14-38 μηνών, με σκοπό να μελετήσουν το πως αυτά επηρεάζονται από τους επαίνους των γονιών τους. Συγκεκριμένα μελέτησαν το πόσο διαφορετικά μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά ο έπαινος που εστιάζει στην προσπάθεια («πρέπει να προσπάθησες πολύ για να τα καταφέρεις», «συγκεντρώθηκες τόση ώρα για να έχεις αυτό το αποτέλεσμα») σε σύγκριση με εκείνον τον έπαινο που εστιάζει στις ικανότητες ή χαρακτηριστικά («είσαι πραγματικά πολύ έξυπνος, ικανός »). ‘ Όταν τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα συμπλήρωσαν τα 7 τους χρόνια, οι ερευνητές προσπάθησαν να διαπιστώσουν σε ποιο βαθμό ήταν πρόθυμα να πάρουν ρίσκα και πώς αξιοποιούσαν την εξυπνάδα τους, στην προσπάθεια τους να επιτύχουν διάφορους στόχους. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως παιδιά που οι γονείς τους τα επαινούσαν για την προσπάθεια που κατέβαλαν και όχι για την εξυπνάδα τους, τα κατάφερναν ασύγκριτα καλύτερα από τα άλλα. «Το να επαινεί κάποιος τα παιδιά για την εξυπνάδα τους τα κάνει να φοβούνται τις δυσκολίες, διότι ταυτίζουν την αποτυχία με την ανικανότητα και την ανοησία», παρατηρεί η καθηγήτρια Carol Dweck και συμπληρώνει «είναι σαν να τους λέμε, πως ο κανόνας του παιχνιδιού είναι να φαίνονται έξυπνα, οπότε δεν πρέπει να ρισκάρουν να κάνουν λάθη». Τα παιδιά αυτά όταν αποτυγχάνουν σε κάτι, θεωρούν ότι απέτυχαν λόγω ανικανότητας (κάτι που θεωρούν πως δεν αλλάζει) και έτσι προσπαθούν όλο και λιγότερο στο μέλλον. Τέλος, τα παιδιά που ακούνε συνέχεια πόσο έξυπνα είναι, φαίνεται να αγωνιούν πολύ για τις επιδόσεις τους, χάνοντας την ουσία, που είναι η ίδια η μάθηση. Από την άλλη τα παιδιά που επαινούνται για την προσπάθεια που καταβάλουν, φαίνεται να πιστεύουν πως η εξυπνάδα, όπως και άλλες ικανότητες, μπορούν να βελτιωθούν και έτσι έχουν την τάση να προσπαθούν περισσότερο για τους στόχους τους και να παίρνουν περισσότερα ρίσκα. 4. Αν ακούν Μότσαρτ από μικρά θα γίνουν έξυπνα: Μία παλαιότερη επιστημονική έρευνα, που είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό Nature, ήταν η πρώτη που είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, μετά από την ακρόαση μουσικών συνθέσεων του Μότσαρτ, οι συμμετέχοντες στο πείραμα τα πήγαιναν καλύτερα σε κάποια νοητικά τεστ. Κι όμως μια νέα αμερικανική μελέτη καταρρίπτει την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι η μουσική παιδεία μεταξύ άλλων προάγει ευφυΐα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ σε άρθρο τους που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο PLoS One, εξηγούν ότι, η μουσική εκπαίδευση ενισχύει τη δημιουργικότητα του παιδιού, την πνευματική καλλιέργειά του και την αυτοπεποίθησή του, αλλά όχι τη νοημοσύνη του. Όποτε αφήστε το παιδί να ακούει ότι του αρέσει. 5. Ντοκιμαντέρ: Οι εκπαιδευτικές σειρές, για μωρά και τα μικρά παιδιά είναι απλώς εμπορικά προϊόντα. Στην πραγματικότητα, αυτά τα βίντεο και οι σειρές σύμφωνα με τον Δόκτορα Vic Strasburger, καθηγητή Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού και εκπρόσωπο της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής είναι ίσως και επιβλαβή. « Τα μωρά χρειάζονται την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή καθώς και την αλληλεπίδραση για να μάθουν. Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν σε μωρά από 8-16 μηνών, όσα περισσότερα βίντεο παρακολουθούσαν τόσο λιγότερες λέξεις ήξεραν. olagiatingunaika.gr

Οι ευκαιρίες για τα παιδιά να εκφραστούν και να μεταδώσουν γραπτά πραγματικές σκέψεις και αλήθειες είναι λίγες. Ο γραπτός λόγος σαν εμπειρία συνήθως γίνεται μέσα από πλαισιωμένες ασκήσεις που σκοπό έχουν να διδάξουν μια συγκεκριμένη μορφή του κάθε φορά πχ. προτάσεις, παραγράφους, φράσεις, έκθεση κτλ. Μια άσκηση που δίνει κίνητρο στο παιδί να σκεφτεί, να κατανοήσει τις ερωτήσεις και να απαντήσει, γραπτά και με σαφήνεια είναι η "Συνέντευξη"!! Εκτός από το ότι αποτελεί αφορμή για να υποβληθεί το παιδί σε γραπτή έκφραση δίνει πολύτιμες πληροφορίες στον ενήλικα για το πως βλέπει το ίδιο τον εαυτό του και τις δυσκολίες του. Αυτός είναι και ο λόγος που αυτή η άσκηση γίνεται πολλές φορές στις πρώτες συναντήσεις με τα παιδιά στα Προγράμματα Αντιμετώπισης Μαθησιακών Δυσκολιών/Δυσλεξίας at home. Παρουσιάζονται παραδείγματα συνεντεύξεων των παιδιών. http://i.imgur.com/G9daAzP.jpg Αγόρι με μαθησιακές δυσκολίες. Η παραπάνω συνέντευξη έγινε στη δεύτερη συνάντηση με το παιδί. Οι πληροφορίες που δίνει για τον εαυτό του είναι σημαντικές. Οι δυσκολίες που σημειώνονται: - φωνηεντικά λάθη πχ. "τρώει" γράμματα: χρηστογενα, παστιτσο - αφήνει ανορθόδοξα κενά μέσα στη λέξη πχ. Μα θημα τι κα, εξη πνος - καταληκτική και θεματική ανορθογραφία πχ. δησκολεβομε, κτινιατρος, ήδα - έλλειψη τονισμού και παρατονισμοί πχ. κιτρινό Σημείωση: Όταν διάβασε την ερώτηση: "Δυσκολεύομαι όταν γράφω", έγινε ο παρακάτω διάλογος: - Τι εννοεί; - Θέλω να γράψεις σε τι δυσκολεύεσαι περισσότερο όταν γράφεις. Αφού το σκέφτηκε λίγο έγραψε "δησκολεβομε". - Δεν έγραψες σε τι δυσκολεύεσαι περισσότερο. - Ναι κυρία δεν μπορούσα να διαλέξω! http://i.imgur.com/kuHAVOR.jpg Αγόρι με ανωριμότητα. Στη συνέντευξη αυτή οι δυσκολίες που παρατηρούνται είναι: - θεματική ορθογραφία πχ. παραμίθι, πολιλογάς - καταληκτική ορθογραφία πχ. λιχούδις, ασκήσης - γραμματικά λάθη πχ. τις ασκήσης - φωνηεντικά λάθη πχ. Αλέξαδρος - όχι σημεία στίξης πχ. τα κεφαλαία στα ονόματα διορθώθηκαν έπειτα από παρατήρηση *Βασικό tip: Τα ερωτήματα της συνέντευξης είναι προσαρμοσμένα για παιδιά που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες. Οι ερωτήσεις μπορούν να αναθεωρηθούν και να αποτελέσει μια δημιουργική άσκηση για όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας. Απευθύνεται: Σε παιδιά σχολικής ηλικίας με Δυσλεξία/μαθησιακές δυσκολίες ως μια άσκηση γραπτής έκφρασης αλλά και ως ευκαιρία να παρουσιάσει καλύτερα τον εαυτό του στον θεραπευτή ή εκπαιδευτικό του. * Το σχέδιο της συνέντευξης είναι βασισμένο σε μια ιδέα από το petitelemon Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/10/blog-post.html

Σε κοιτάζει και σου χαμογελάει το πιο όμορφο μικρό πλασματάκι...και είναι μόνο δικό σου! Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας περνάει με χάδια και αγκαλίτσες! Μια γκριμάτσα σε κάνει να ξεχνάς όλους τους λόγους που σε κάνουν αγχωμένη! Όταν αποκοιμιέται στην αγκαλιά σου νιώθεις την απόλυτη γαλήνη! Δεν είστε πλέον ζευγάρι, είστε οικογένεια! Ένα μικρό ανθρωπάκι γίνεται όλος ο κόσμος σου και εσύ ο δικός του! Βρίσκεις την πιο υπέροχη δικαιολογία για να συνεχίζεις, να χαμογελάς, να ελπίζεις και να ζεις! Ζεις την απόλυτη αγάπη, χωρίς όρους και όρια! Ο χρόνος μηδενίζεται και η ζωή σου ξεκινά πάλι από την αρχή με τις καλύτερες προϋποθέσεις! Ένα τόσο δα πλασματάκι αλλάζει όλη την κοσμοθεωρία σου γιατί μαθαίνεις τι αξίζει πραγματικά σε αυτή τη ζωή! Κάθε μέρα μαθαίνεις, ανακαλύπτεις τις δυνατότητες του εαυτού σου και δημιουργείς μια ζωή που σου δίνει ζωή! Από την πρώτη στιγμή που το παίρνεις στην αγκαλιά σου δε μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς αυτό. Η απόλυτη ευτυχία και ολοκλήρωση.

Μία από τις πιο σημαντικές είναι η διευκόλυνση στην απορρόφηση του ασβεστίου και η καλύτερη υγεία των οστών. Το μεγαλύτερο μέρος της βιταμίνης αυτής τη συνθέτει ο οργανισμός μετά από έκθεση του δέρματος στην ηλιακή ακτινοβολία. Γενικά, έκθεση στον ήλιο 2-3 φορές/ εβδομάδα (15-30 λεπτά) των χεριών, του προσώπου ή των ποδιών μέχρι τώρα θεωρούνταν επαρκής για τις ανάγκες σε βιταμίνη D. Ωστόσο νέες έρευνες έρχονται να πιστοποιήσουν ότι ακόμη και σε χώρες με έντονη ηλιοφάνεια όπως η Ελλάδα, παρατηρούνται χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στα παιδιά, με ενδεχόμενη επίπτωση στην ομαλή ανάπτυξή τους. Για το λόγο αυτό είναι σημαντική η αύξηση της πρόσληψης βιταμίνης D μέσα από τη διατροφή ενός παιδιού. Καλές πηγές της αποτελούν τρόφιμα (όπως τα αυγά, τα λιπαρά ψάρια, τα γαλακτοκομικά, το συκώτι και εμπλουτισμένα προϊόντα όπως δημητριακά πρωινού, καθώς επίσης και εμπλουτισμένοι χυμοί). Ιδιαιτέρως όσον αφορά τα δημητριακά, τα οποία αποτελούν αγαπημένη επιλογή για ένα παιδί και μπορεί να τα καταναλώνει καθημερινά, αναζητείστε και επιλέγετε δημητριακά τα οποία είναι πιο πλούσια σε βιταμίνη D. neadiatrofis.gr

Σε αυτές τις ερωτήσεις ένα δυσλεξικό ή με μαθησιακές δυσκολίες παιδί μπορεί να δώσει τις πιο απίθανες απαντήσεις ή να μην δώσει καμία αφού πραγματικά δεν θα γνωρίζει να απαντήσει. Για παράδειγμα σε μια συνεδρία μας με ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες της ΣΤ' Δημοτικού έγινε η ερώτηση: "Ξέρεις να μου πεις πόσο έχουμε σήμερα;" και η απάντηση ήταν: "Δεν ξέρω κυρία γιατί στο σχολείο γράφουμε μόνο τη μικρή ημερομηνία" και εννοούσε της μορφής: 8/5/12. Για να τοποθετηθεί ένα δυσλεξικό παιδί στον χρόνο πρέπει αυτός με κάποιον τρόπο να γίνει συγκεκριμένος. Πολλές φορές θεωρούμε αυτονόητο ότι ένα παιδί της Ε' Δημοτικού γνωρίζει να αναλύει μια ημερομηνία πχ. 7/3/12. Η αλήθεια είναι όμως ότι για ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες οι μονάδες μέτρησης του χρόνου δεν γίνονται πάντα απολύτως κατανοητές και δημιουργείται σύγχυση πχ. πόσο μεγάλη είναι μια εβδομάδα, ένας μήνας, μια ώρα κτλ. Ο χρόνος εξ ορισμού είναι μια αφηρημένη έννοια. Έχει έναν άναρχο χαρακτήρα ο οποίος είναι ιδιαίτερα δύσκολος για τα παιδιά να τον κατανοήσουν. Είναι λοιπόν αναμενόμενο ένα δυσλεξικό παιδί που δεν μπορεί να οργανώσει τον εαυτό του μέσα σε χρονικά πλαίσια να μην κατανοεί την έννοια του χρόνου στην Γραμματική και στους χρόνους των ρημάτων. Για να καταφέρει ένα δυσλεξικό παιδί να καταλάβει το "Παρελθόν", το "Παρόν" και το "Μέλλον" πρέπει πρώτα να μπορέσει να οργανωθεί μέσα στο πέρασμα του χρόνου όπως αυτό συμβαίνει στη ζωή του, στην καθημερινότητα του. Με ένα απλό ημερολόγιο μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να ορίσει τον χρόνο που περνάει, που έχει περάσει, που θα έρθει. Δραστηριότητα: Αναρτήστε σε ένα εμφανές σημείο ένα ευανάγνωστο ημερολόγιο στο δωμάτιο του παιδιού για να μπορεί να ανατρέχει σε αυτό όποτε χρειάζεται. Με αφορμή αυτό το ημερολόγιο μάθετε και δείξτε στο παιδί: τις εποχές, τους μήνες, τις ημέρες, τις εβδομάδες. Πως μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε: - Δείξτε την αρχή και το τέλος του έτους. - Όλους τους μήνες του χρόνου. - Ποιος είναι ο πρώτος και ποιος ο τελευταίος μήνας τους έτους. - Μετρήστε τους. - Δείξτε σε ποιον μήνα είστε τώρα και ζητήστε να βρει την συγκεκριμένη ημέρα. - Ζητήστε να σας βρει πόσες μέρες έχουν περάσει από την αρχή του μήνα μέχρι εκείνη την ημέρα και πόσες μένουν για να τελειώσει. - Ζητήστε να σας πει ποιος είναι ο επόμενος μήνας. - Σημειώστε γεγονότα που πέρασαν πχ. στις 5 Μαρτίου ήταν τα γενέθλια της αδερφής μου. Πόσες μέρες ή μήνες πέρασαν από τότε; - Σημειώστε τα γεγονότα που θα έρθουν πχ. στις 25 Δεκεμβρίου έχουμε Χριστούγεννα. Πόσος καιρός απομένει; - Πόσες ημέρες θα έχουμε διακοπές; Πόσες εβδομάδες είναι; - Ζητήστε να δει όλους τους μήνες και να καταλάβει πόσες μέρες έχουν οι μήνες. - Υπάρχει κάποιος που διαφέρει από τους υπόλοιπους ; (Φεβρουάριος). - Πόσες ημέρες έχει μια εβδομάδα; - Ποια είναι η πρώτη και η τελευταία ημέρα της σχολικής εβδομάδας; - Πόσες εβδομάδες έχει ένας μήνας; Μια άλλη μεγάλη δυσκολία που αποκαλύπτεται είναι η σύγχυση με τις εποχές. Χρησιμοποιήστε το ημερολόγιο για να το εκπαιδεύσετε: - Δείξτε ποιες και πόσες εποχές έχει ο χρόνος. - Σε ποια εποχή είμαστε τώρα; Σημειώστε μια χαρακτηριστική φράση πάνω στο ημερολόγιο πχ. αν είστε στην Άνοιξη γράψτε "Ανθίζουν τα λουλούδια επιτέλους"!! - Πόσοι μήνες έμειναν για να τελειώσει; - Ποια είναι η επόμενη εποχή; - Ποια εποχή δεν πηγαίνει σχολείο; - Ποια εποχή ξεκινάει το σχολείο; Μπορείτε να εμπλουτίσετε με πολλές ερωτήσεις χρονικού προσανατολισμού που θα έχουν απώτερο σκοπό πάντα, να καταφέρει το παιδί να καταλάβει πότε συμβαίνουν τα "πράγματα γύρω του"! Βασικό tip: Το ημερολόγιο δεν είναι για μια χρήση. Για να γίνουν όλα αυτά κατανοητά θα πρέπει να ρωτάτε συχνά για το "Πότε". Το παιδί πρέπει να συμβουλεύεται το ημερολόγιο καθημερινά και να το ενθαρρύνετε να απαντάει μόνο του ερωτήσεις πχ. το διαγώνισμα είναι για τις 10/3 άρα πόσες ημέρες έχω ακόμα; Λεξιλόγιο: μήνας, διαρκεί, ημέρα, χρόνος, έτος, εβδομάδα, δεκαπενθήμερο, επόμενος, προηγούμενος κτλ. Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας και ιδιαίτερα σε παιδιά με Δυσλεξία και μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αδυναμία να κατανοήσουν και να χειριστούν τον χρόνο. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/03/blog-post_06.html

25 παιδάκια δίνουν απαντήσεις για τον έρωτα και την αγάπη. Έχεις Βαλεντίνο; Τι είναι αγάπη; Τι αγαπάς περισσότερο; Έχεις φιλήσει κάποιον; Τι σχήμα έχει η καρδιά; Πότε θέλεις να παντρευτείς; Απολαύστε τις απαντήσεις και τις απίστευτες γκριμάτσες τους!

Τι προσφέρει ένα παραμύθι: - Εξάσκηση φαντασίας. - Ηθικά διδάγματα και διαμόρφωση συνείδησης. - Θεραπευτικά εργαλεία πχ. ρόλοι, δραματοθεραπεία - Εργαλεία μάθησης πχ. μεταφορικός λόγος, ανάπτυξη λεξιλογίου, ανάπτυξη δομής του λόγου. - Ανάλυση αφηρημένων εννοιών πχ. δικαιοσύνη, θάρρος - Αφορμές για συζήτηση. - Αφορμές για συναισθηματική επαφή με το παιδί μέσα από μια θερμή αφήγηση μιας ιστορίας. - Τρόπο προσέγγισης και επανόρθωσης της σχέσης του μεγάλου με το παιδί. Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα! Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2011/10/blog-post_10.html

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού και έχει σοβαρότατες συνέπειες στη μετέπειτα ζωή του. Δημιουργεί δυσκολίες στις προσωπικές τους σχέσεις, δυσκολεύονται να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν, έχουν τάση προς καταχρήσεις, εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, προβλήματα προσαρμοστικότητας και κατάθλιψη. Ένα δυνατό μήνυμα στέλνει η διαφημιστική καμπάνια της Unicef για την παιδική κακοποίηση. Το συγκλονιστικό βίντεο με τίτλο "Αόρατα παιδιά" μέσα σε λίγα λεπτά περιγράφει τις τραγικές συνέπειες της κακοποίησης στην παιδική ψυχοσύνθεση. http://youtu.be/mfg7QJoa3o4

Κάθε μανούλα δε χορταίνει να έχει στην αγκαλιά το μωρό της αλλά σίγουρα μας έχει περάσει από το μυαλό μήπως το ζορίζουμε ή το πονάμε με τον τρόπο που το κρατάμε ή το σηκώνουμε. Σε καμιά περίπτωση δε θέλετε να νιώσει φόβο, πόνο ή ανασφάλεια. Πριν το σηκώσετε πρέπει πρώτα να αντιληφθεί την παρουσία σας, να σας δει ή να σας ακούσει. Διαφορετικά στην περίπτωση που το πιάσετε απότομα το μωράκι πολύ πιθανόν να φοβηθεί και να τρομάξει. Πριν το σηκώσετε λοιπόν καλό είναι να το προετοιμάσετε βάζοντας τα χέρια σας για λίγο κάτω από την πλατούλα του. Ιδιαίτερη προσοχή θέλει και ο τρόπος που θα τοποθετήσετε τα χέρια σας. Φροντίστε να στηρίξετε καλά το κεφαλάκι του κρατώντας το καλά με το ένα χέρι σας. Αν δεν το στηρίξετε καλά και το κεφάλι του πέσει απότομα προς τα πίσω το μωράκι θα φοβηθεί. Με το άλλο χέρι στηρίξτε τη μέση και τον ποπό του. Σηκώστε το πολύ απαλά και σιγά σιγά φέρτε το κοντά στο στήθος σας για να νιώσει ασφάλεια. Στηρίξτε το σώμα του, έχοντας το ίδιο χέρι που κρατά το κεφάλι του και στην πλάτη, έτσι ώστε το εσωτερικό του καρπού σας να στηρίζει τον αυχένα. Για να το αφήσετε πάλι κάτω στο κρεβάτι του τοποθετήστε το ένα χέρι σας κάτω από το κεφάλι και το άλλο στον ποπό του. Αφήστε πρώτα τον ποπό του και μετά το κεφάλι του.