vicky86

Από το 1931, οπότε και ιδρύθηκε, έχει θέσει ως στόχο να βοηθήσει τις γυναίκες σε όλο το κόσμο να περιποιηθούν τον εαυτό τους, ανεξαρτήτως ηλικίας ή τύπου δέρματος. Όλη η Μάρκα σε Μεγάλη Έκπτωση! Ειδικά για αυτή την εβδομάδα, στο online φαρμακείο inatural θα βρείτε όλη την Vichy με Έκπτωση 30%. Με Δωρεάν Αποστολή… …Σε όλη την Ελλάδα! Αρκεί η παραγγελία σας να ξεπερνάει τα 20€ και να συμπεριλάβετε έστω και ένα προϊόν Vichy στις αγορές σας. Μην ξεχάσετε να χρησιμοποιήσετε τον κωδικό VICHY4U πριν την ολοκλήρωση της παραγγελίας σας για να ενεργοποιήσετε τη δωρεάν αποστολή. Και Διαγωνισμός! Μην ξεχάσετε να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό του inatural στο facebook με δώρο το ολοκαίνουρια Αqualia Thermal Serum Δυναμικής Ενυδάτωσης σε 5 τυχερούς. Πρόκειται για ένα Serum δυναμικής ενυδάτωσης με 10% συγκέντρωση Ιαματικού Νερού της Vichy και 3 σάκχαρα: Υαλουρονικό οξύ, Aquabioryl και λ-Καραγενάνες. Το Ιαματικό νερό της Vichy είναι γνωστό για την αναζωογονητική του δράση και την ικανότητα να διανοίγει τα κανάλια επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων. Το Υαλουρονικό οξύ έχει την ικανότητα να δεσμεύει 1.000 φορές το βάρος του σε νερό και προσφέρει στην επιδερμίδα ενυδάτωση μεγάλης διάρκειας. Οι λ-Καραγενάνες αποκαθιστούν την λειτουργία προστασίας της επιδερμίδας με αποτέλεσμα να διατηρούν την ενυδάτωση και να λειαίνουν την επιφάνεια της επιδερμίδας. Οι νικητές θα ανακοινωθούν στη σελίδα του inatural στο facebook στις 16 Μαρτίου. Καλή επιτυχία σε όλους!

Στην πραγματικότητα όμως συχνά αναδύει και μια σειρά αρνητικών συναισθημάτων όπως αγωνία, φόβο, άρνηση, εσωτερική σύγκρουση, τα οποία μάλιστα είναι δύσκολο να εκφραστούν καθώς έρχονται σε αντίθεση με το κοινωνικό πρότυπο. Σε μια άλλη κοινωνική διάσταση, η εγκυμοσύνη, ενώ ουσιαστικά αφορά τους μελλοντικούς γονείς, τελικά δέχεται επιρροές από πολλούς παράγοντες όπως οι οικογένειες καταγωγής των δύο γονέων, το θέμα της εργασίας, το δίκτυο φίλων, τις ενασχολήσεις των γονέων και το περιβάλλον. Τελικά, αν και απόλυτα φυσική, η εγκυμοσύνη είναι μια σύνθετη φάση ζωής η οποία σχετίζεται με και επηρεάζεται από προσωπικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Η ψυχολογία της μητέρας, ήδη από την σύλληψη και την ανακάλυψη της εγκυμοσύνης κατά την επικρατούσα άποψη, επηρεάζει σημαντικά την ψυχοκοινωνική διαμόρφωση του εμβρύου. Και η ανάπτυξή του εμβρύου επηρεάζεται από τα ερεθίσματα στο περιβάλλον της μητέρας από την 9η βδομάδα ως και την γέννηση. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης λοιπόν, απαιτείται από τη μητέρα ψυχοκοινωνική προσαρμοστία, η οποία είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη της γονεϊκής ταυτότητας και συμπεριφοράς καθώς και για το συναισθηματικό δέσιμο με το παιδί. Παράμετροι ψυχοκοινωνικοί (όπως η κουλτούρα, η μόρφωση, η διαθέσιμη υποστήριξη, η προσωπική εμπειρία από τους γονείς, προηγούμενες εγκυμοσύνες ή γέννες), η υγεία της μητέρας και του εμβρύου, καθώς και τα προσωπικά χαρακτηριστικά της μητέρας αλλά και του νεογέννητου σχετίζονται άμεσα με την δημιουργία του απαιτούμενου συναισθηματικού δεσμού με αυτό. Η εγκυμοσύνη είναι περίοδος μετάβασης και για τους δύο γονείς. Είναι η φάση που μπορούν να επεξεργαστούν ανοιχτά θέματα με τον εαυτό τους, τον τρόπο που οι ίδιοι ανατράφηκαν, να επιλέξουν τι γονείς θέλουν να γίνουν. Περισσότερο η μητέρα χρειάζεται σε αυτή τη φάση να αποδεχτεί και να ενσωματώσει το μητρικό ρόλο και να συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του παιδιού της και την ανάγκη συναισθηματικού δεσίματος μαζί του. Αυτή η αλλαγή φάσης ζωής είναι λοιπόν μια ευκαιρία για την μετακίνηση σε ένα υψηλότερο σημείο ενημερότητας του εαυτού και ωρίμανσης απαιτώντας την απόκτηση νέων γνώσεων και δεξιοτήτων. Όλες αυτές οι αλλαγές αποτελούν μια κρίση την οποία η μητέρα (και ο πατέρας) καλείται να διαχειριστεί. Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η μητέρα βιώνει, λιγότερο ή περισσότερο έντονα, και την αγωνία για την ασφάλεια της κύησης . Αρχικά η αγωνία αφορά στην ίδια, στη συνέχεια στο μωρό και μετά στον καλό και χωρίς επιπλοκές τοκετό. Ο στόχος είναι η απόλυτη υγεία της ίδιας και του παιδιού μετά τη γέννησή του. Στην περίοδο της εγκυμοσύνης, η μητέρα χρειάζεται επίσης να αναδιαμορφώσει τη σχέση με το σύντροφο, την πατρική της οικογένεια – ειδικά τη μητέρα της, τους φίλους, να έρθει σε επαφή με το σύστημα υγείας και να αναπτύξει νέα κοινωνικά δίκτυα ώστε να διασφαλίσει ένα χώρο για την ίδια και το παιδί της στον κόσμο. Τελικά, ο εν κατακλείδι στόχος της αναπτυξιακής πορείας της μητέρας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι η απόφαση να δώσει μέρος του εαυτού της, η προθυμία και ικανότητα να κάνει προσωπικές θυσίες για το καλό του εμβρύου και στη συνέχεια παιδιού στο παρόν και το μέλλον. Όταν αυτές οι αλλαγές ολοκληρωθούν επιτυχώς η νέα δομή της οικογένειας που προκύπτει θα έχει λειτουργικές βάσεις. Τυχόν επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης περιπλέκουν ακόμα περισσότερο την εγκυμοσύνη, την συναισθηματική κατάσταση της μητέρας, του πατέρα και τη σχέση του ζευγαριού. Η λήψη ψυχοκοινωνικής βοήθειας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας έχει διαπιστωθεί ότι συντελεί στη δημιουργία του συναισθηματικού δεσίματος μητέρας και εμβρύου/ βρέφους άρα και στην καλύτερη φροντίδα και ανάπτυξη του παιδιού μετά τη γέννησή του, στην καλυτέρευση της σωματικής και ψυχικής υγείας της μητέρας και στη βελτίωση της σχέσης και των ρόλων του ζευγαριού. Αν λοιπόν βιώνετε συναισθηματικές δυσκολίες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας, κατανοείστε ότι αυτές προκύπτουν από όλες αυτές τις ψυχοκοινωνικές αλλαγές που απαιτούνται και θυμηθείτε ότι έχετε πάντα τη δυνατότητα να ζητήσετε υποστήριξη για αυτή τη συμπλοκή φάση ζωής.

Μειώνει τον κίνδυνο του καρκίνου του μαστού. Οι γυναίκες που θηλάζουν μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού μέχρι και 25 τοις εκατό. Η μείωση του κινδύνου του καρκίνου έρχεται σε αναλογία με την συνολική διάρκεια ζωής του θηλασμού. Δηλαδή, όσους πιο πολλούς μήνες μια μητέρα θηλάζει, τόσο μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά μείωσης εμφάνισης του κινδύνου του καρκίνου του μαστού. Μειώνει τον κίνδυνο του καρκίνου της μήτρας και του καρκίνου των ωοθηκών. Ένας από τους λόγους για την θετική επίδραση στην μη εμφάνιση του καρκίνου των ωοθηκών του θηλασμού είναι ότι τα επίπεδα οιστρογόνων είναι χαμηλότερα κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Όσο θηλάζει μια γυναίκα κρατά χαμηλά τα επίπεδα οιστρογόνων, έρευνες έδειξαν ότι μεγάλα διαστήματα θηλασμού μπορούν να βελτιώσουν έως και 50 τα εκατό τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών. Ο καρκίνος των ωοθηκών είναι η έβδομη πιο κοινή αιτία θανάτου από καρκίνο μεταξύ των γυναικών και αντιστοιχεί στο τέσσερα τοις εκατό όλων των καρκίνων της γυναίκας. Δεδομένου ότι είναι δύσκολο να διαγνωστεί και να θεραπευθεί και ότι συχνά έχει μια κακή πρόγνωση (με συνολικό ποσοστό πενταετούς επιβίωσης του 45 τοις εκατό περίπου), η έρευνα για τις στρατηγικές πρόληψης είναι απαραίτητη για την υγεία και την ευημερία των γυναικών σε όλο τον κόσμο! Ελάττωση της οστεοπόρωσης. Μη θηλάζουσες γυναίκες έχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν οστεοπενία και στην συνέχεια οστεοπόρωση σε σχέση με εκείνες που θηλάζουν και έχουν περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από κατάγματα ισχίου στα μετεμμηνοπαυσιακά χρόνια. Δημιουργεί μια απόσταση ασφάλειας μεταξύ δυο γεννήσεων. Δεδομένου ότι ο θηλασμός προκαλεί μια καθυστέρηση της ωορρηξίας,δημιουργείται μια φυσική αντισύλληψη, δημιουργώντας μια απόσταση ασφαλείας και ξεκούραση της μητέρας μεταξύ δυο κυήσεων. Το διάστημα εμφάνισης της ωορρηξίας ποικίλει ανάμεσα στις θηλάζουσες μητέρες, επηρεάζεται και από συναισθηματικούς παράγοντες και είναι από 2 έως 6 μήνες. Προωθεί την συναισθηματική υγεία. Δεν είναι μόνο τα καλά του θηλασμού καλό για το σώμα της μητέρας, είναι καλό για το μυαλό της. Οι μελέτες δείχνουν ότι οι μητέρες που θηλάζουν παρουσιάζουν λιγότερες μετά τον τοκετό εμφανίσεις επιλόχειας κατάθλιψης, άγχους και άλλων μορφών κατάθλιψη από ότι οι μητέρες που δεν θηλάζουν. Βοηθά σημαντικά την απώλεια βάρους μετά τον τοκετό. Οι μητέρες που θηλάζουν εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη μείωση στην περιφέρεια των ισχίων και πολύ μεγαλύτερη απώλεια λίπους από τον πρώτο κιόλας μήνα του θηλασμού, καθώς και σχεδόν διπλάσια απώλεια βάρους στο σύνολο των μηνών που θηλάζουν σε σχέση με εκείνες που δεν το κάνουν!. Οι μητέρες που θηλάζουν τείνουν να έχουν μια επιστροφή στην προ-εγκυμοσύνης κατάσταση από πλευράς βάρους μέσα στους πρώτους 6 μήνες. Η κρίση και οικονομική κατάσταση σήμερα, βοηθά με τον τρόπο της ίσως τόσο στην αυτονόμηση μητέρας μωρού από ένα πρόσθετο κόστος στις νέες οικογένειες. Πολλά ακόμα θα μπορούσαν να ειπωθούν, όμως πολλά από αυτά ίσως δεν χρειάζεται γιατί οι σύγχρονες μητέρες είναι σχεδόν πεπεισμένες για τα τεράστια οφέλη του θηλασμού πέρα από το μωρό και στην δική τους προσωπική υγεία!

Το αποτέλεσμα είναι συγκινητικό, ευχάριστο και γλυκό και η μουσική του Mateo Messina που το συνοδεύει κάνουν ακόμα πιο γλυκιά την αίσθηση καθώς παρακολουθούμε αυτό το σύμβολο της πατρικής αγάπης. Απολαύστε το βίντεο!

σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων στα πλαίσια της στέγασης στο 1οΔημοτικό Ιατρείο του Δήμου Αθηναίων (Καλφοπούλειο) του Κέντρου Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης γυναικών με καρκίνο του μαστού «Έλλη Λαμπέτη». «Η προσφορά γίνεται με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας και θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του 1ου Δημοτικού Ιατρείου «Καλφοπούλειο» (Σόλωνος 78) από εθελοντές γιατρούς της Ελληνικής Εταιρείας Μαστολογίας» αναφέρει σε δήλωση της η Πρόεδρος της ΕΕΜ κ. Λυδία Ιωαννίδου Μουζάκα. Μετά τις εξετάσεις μαστού όσες γυναίκες κρίνουν οι γιατροί της ΕΕΜ ότι πρέπει να υποβληθούν σε μαστογραφία, θα παραπέμπονται στο τμήμα Μαστογραφίας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς», (Συντονιστής Διευθυντής ο κ. Βασίλης Γεωργούντζος), μετά και την σύμφωνη γνώμη του Διοικητού του Νοσοκομείου κ. Χρήστου Τσάμη. Οι γυναίκες που επιθυμούν να εξεταστούν δωρεάν θα πρέπει να κλείσουν τηλεφωνικά ραντεβού -καθημερινά 10.00-18.00- στην Ελληνική Εταιρεία Μαστολογίας, στα τηλέφωνα 210-74 70 257 & 210-77 73 112. Για ραντεβού στο «Έλλη Λαμπέτη» (Καλφοπούλειο Δημοτικό Ιατρείο, Σόλωνος 78) όπου παρέχεται δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού και στα μέλη των οικογενειών τους, όσοι επιθυμούν μπορούν να επικοινωνούν από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή (9.00 – 17.00) στο τηλέφωνο 210 – 77 73 112.

Γι΄αυτό το λόγο πρέπει να είμαστε προσεχτικοί στην επιλογή των λαχανικών και των φρούτων που βάζουμε στο πιάτο μας. Μπορεί να έχετε ακούσει για την “Βρώμικη Δωδεκάδα”, τον ετήσιο κατάλογο με τα 12 εδώδιμα προϊόντα με τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις φυτοφαρμάκων που συντάσσει η αμερικανική ΜΚΟ Environmental Working Group. Στην τελευταία μέτρηση που έκανε το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, βρέθηκαν 165 διαφορετικά είδη φυτοφαρμάκων και παρασιτοκτόνων σε φρούτα και λαχανικά. Ένας από τους τρόπους να αποφύγουμε τα τοξικά υπολείμματα είναι να προτιμήσουμε φρούτα και λαχανικά οργανικής καλλιέργειας. Όμως, για τις περιπτώσεις που τα βιολογικά είναι είτε πολύ ακριβά είτε δεν υπάρχουν η ΜΚΟ κατάρτισε μια “Καθαρή Δεκαπεντάδα” στην οποία περιλαμβάνονται τα φρούτα και τα λαχανικά συμβατικής καλλιέργειας που συγκεντρώνουν τις χαμηλότερες πιθανότητες μόλυνσης από τοξικές ουσίες Η καθαρή δεκαπεντάδα αποτελείται από: 1. Αβοκάντο 2. Γλυκό καλαμπόκι 3. Ανανάς 4. Λάχανο 5. Κατεψυγμένος αρακάς 6. Κρεμμύδια 7. Σπαράγγια 8. Μάνγκο 9. Παπάγια 10. Ακτινίδιο 11. Μελιτζάνα 12. Γκρέηπφρουτ 13. Πεπονάκια 14. Κουνουπίδι 15. Γλυκοπατάτα seleo.gr

Στοιχεία για την Ελλάδα, στην έκθεση της UNICEF «Κρυμμένη σε κοινή θέα», που παρουσιάστηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο, δείχνουν ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται μεταξύ των 39 χωρών που απαγορεύουν τη σωματική τιμωρία των παιδιών σε κάθε περιβάλλον καθώς και στο σπίτι (2006). Όμως επισημαίνουν επίσης την εξάπλωση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού (bullying) που παρουσιάζει οξεία άνοδο στη χώρα μας με το ποσοστό των παιδιών που παραδέχονται ότι άσκησαν εκφοβισμό σε άλλα παιδιά στο σχολείο τουλάχιστον μια φορά στους προηγούμενους 2 μήνες να ανέρχεται σε 27% μεταξύ των 11χρονων και να φθάνει στο 51% μεταξύ 15χρονων. Επιπλέον, η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών με τα υψηλότερα ποσοστά σωματικών συμπλοκών μεταξύ αγοριών-κοριτσιών στην εφηβεία (51%). Σε παγκόσμιο επίπεδο, επισημαίνεται στην ίδια έκθεση ότι λίγο πάνω από 1 στους 3 μαθητές ηλικίας 13 έως 15 ετών σε όλο τον κόσμο βιώνουν σε τακτική βάση τον εκφοβισμό μέσα στο σχολείο. Στη Σαμόα, η αναλογία αυτή είναι σχεδόν 3 στους 4. Σχεδόν το ένα τρίτο των μαθητών 11 έως 15 ετών στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική αναφέρουν ότι έχουν ασκήσει εκφοβισμό σε άλλα παιδιά – στη Λετονία και τη Ρουμανία το παραδέχονται σχεδόν οι 6 στους 10. Η UNICEF, υποδεικνύει έξι στρατηγικές ώστε να γίνει η κοινωνία στο σύνολό της, από τις οικογένειες μέχρι τις κυβερνήσεις, ικανότερη στην πρόληψη και τον περιορισμό της βίας κατά των παιδιών, που περιλαμβάνει τον σχολικό εκφοβισμό, τη σεξουαλική βία, την ανθρωποκτονία, τη βίαια πειθαρχία και τη βία κατά των κοριτσιών. Αυτές υπογραμμίζουν 1) την υποστήριξη των γονέων, κηδεμόνων και οικογενειών 2) την επιμόρφωση των παιδιών με δεξιότητες 3) την αλλαγή νοοτροπιών που ενθαρρύνουν τη βία και τις διακρίσεις 4) την παροχή και προώθηση υποστηρικτικών υπηρεσιών προς τα παιδιά 5) την ενίσχυση των δικαστικών, ποινικών και κοινωνικών συστημάτων και υπηρεσιών 6) την αύξηση των διαθέσιμων δεδομένων και της ευαισθητοποίησης σχετικά με τη βία και το ανθρώπινο και κοινωνικο-οικονομικό κόστος της, προκειμένου να αλλάξουν οι νοοτροπίες και τα πρότυπα. Η UNICEF Ελλάδος, διαθέτει κατάλληλο υλικό σε σχέση με τη βία κατά των παιδιών, αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα για την προστασία των παιδιών, την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και την προώθηση της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών.

Ακούγεται συχνά η φράση: “ο τοκετός μπορεί να χαρακτηριστεί φυσιολογικός μόνο εκ των υστέρων”. Σαν αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας πολλοί μαιευτήρες σ’ όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν τη φυσιολογική γέννα με τις ίδιες μεθόδους που εφαρμόζουν σε επιλεγμένους τοκετούς. Έτσι όμως υπάρχουν πολλές πιθανότητες: ένα φυσιολογικό γεγονός να μετατραπεί σε ιατρική διαδικασία να γίνονται επεμβάσεις που δεν χρειάζονται Περί του φυσιολογικού τοκετού Φυσιολογικός τοκετός είναι αυτός που ξεκινάει αυθόρμητα, μεταξύ της 37ης ως 42ης εβδομάδας κύησης συμπληρωμένων. Από την αρχή μέχρι το τέλος του δεν έχουμε εμφανείς κινδύνους. Το παιδί γεννιέται σε ινιακή προβολή και μετά τη γέννα η μητέρα και το νεογνό είναι σε καλή κατάσταση. Παρ όλη την ευσυνείδητη προσπάθεια κατάταξης σε κυήσεις χαμηλού ή υψηλού κινδύνου, πολλές φορές δεν εντοπίζονται γυναίκες που τελικά θα χρειαστούν ιδιαίτερη φροντίδα λόγω επιπλοκών, ενώ άλλες “υψηλού κινδύνου” τελικά δεν εμφανίζουν προβλήματα. Ως εκ τούτου πολλά σ’ αυτό το δημοσίευμα ισχύουν και για τις δύο περιπτώσεις. Η βασική αρχή για τη φροντίδα του φυσιολογικού τοκετού είναι: . Κάθε γυναίκα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της να συντάσσει μια προσωπική έκθεση, που θα καθορίζει πού θέλει να γεννήσει και ποιοι θέλει να παρευρίσκονται στον τοκετό της. . Η αξιολόγηση του κινδύνου (υψηλού ή χαμηλού) πραγματοποιείται σε κάθε επαφή με το προσωπικό υγείας, καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Είναι μία επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για χαμηλό ή υψηλό κίνδυνο με μια μόνο αξιολόγηση. Παρακολούθηση της φυσικής και συναισθηματικής ακεραιότητας της επιτόκου σε όλη τη διάρκεια του τοκετού και μετά το τέλος του. Δηλαδή μέτρηση της θερμοκρασίας, σφύξεων και αρτηριακής πίεσης κατά τακτά χρονικά διαστήματα, παρακολούθηση των υγρών που προσλαμβάνει και της διούρησης της, αλλά και της ανάγκης της γυναίκας για συναισθηματική υποστήριξη. Επιπλέον να προσέχουμε: να μην διαταράσσεται η ιδιωτικότητά της, να γίνεται σεβαστή η επιθυμία της για παρουσία συγκεκριμένων ατόμων και απομάκρυνση άλλων που δεν είναι απαραίτητοι στο χώρο του τοκετού. Ο φόβος ότι το γεμάτο στομάχι στη διάρκεια ολικής αναισθησίας μπορεί να καταλήξει σε εισρόφηση είναι πραγματικός και σοβαρός. Ωστόσο η απαγόρευση τροφής και υγρών κατά τον τοκετό δεν σημαίνει και άδειο στομάχι και όπως έδειξαν οι έρευνες ούτε η χορήγηση αντιόξινων φαίνεται να προστατεύει από το σύνδρομο του Mendelson. Ο τοκετός απαιτεί από τον οργανισμό πολλή ενέργεια. Επειδή η διάρκεια του δεν μπορεί να καθοριστεί εκ των προτέρων, οι ανάγκες της μητέρας πρέπει να καλύπτονται ώστε να μην διαταραχτεί η υγεία η δική της και του εμβρύου. Η απαγόρευση κάθε πρόσληψης από το στόμα μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και κετονουρία. Για να αποφευχθεί αυτό συνήθως δίνεται διάλυμα γλυκόζης ενδοφλέβια. Τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής στη μητέρα έχουν αξιολογηθεί από μία σειρά τυχαιοποιημένων μελετών. Στη μητέρα η άνοδος της μέσης τιμής γλυκόζης ορού συνοδεύεται από άνοδο του επιπέδου ινσουλίνης. Στο έμβρυο επίσης παρατηρείται άνοδος του επιπέδου γλυκόζης, που μπορεί να επιφέρει πτώση του pH στο αρτηριακό αίμα του λώρου. Υπερινσουλιναιμία στο έμβρυο εμφανίζεται όταν η μητέρα προσλάβει πάνω από 259Γ γλυκόζη ενδοφλέβια κατά τον τοκετό. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι νεογνική υπογλυκαιμία και υψηλά επίπεδα γαλακτικού οξέως στο αίμα του νεογνού. Η υπερβολική χρήση ενδοφλεβίων υγρών που δεν περιέχουν άλατα μπορεί να οδηγήσει σε υπονατριαιμία μητέρας και εμβρύου. Όλες αυτές οι επιπλοκές συνήθως αποφεύγονται αν προσφέρουμε στην επίτοκο υγρά από το στόμα στη διάρκεια του τοκετού ή και ελαφριά γεύματα. Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι η σωστή στάση είναι να μην επεμβαίνουμε ιδιαίτερα στην επιθυμία της επιτόκου για τροφή και υγρά κατά τον τοκετό. Ας μην ξεχνάμε την βασική μας αρχή “στον φυσιολογικό τοκετό θα πρέπει να υπάρχει σημαντικός λόγος για να διαταράξουμε τη φυσική πορεία“. Είναι σωστό να πούμε ότι κάθε γυναίκα θα πρέπει να μπορεί να γεννήσει εκεί που νιώθει ασφάλεια και από πλευράς τόπου κατά το δυνατό περιφερικότερα εφόσον εκεί είναι δυνατή η απαιτούμενη φροντίδα”.. Αυτό μπορεί να είναι το σπίτι, το κέντρο υγείας, το μαιευτήριο. Εάν ο τοκετός πραγματοποιηθεί στο σπίτι ή στο κέντρο υγείας η δυνατότητα πρόσβασης σε πιο εξοπλισμένο κέντρο θα πρέπει ήδη να έχει μελετηθεί. Να σεβόμαστε το δικαίωμα της επιτόκου για ιδιωτικότητα. Κάθε επίτοκος χρειάζεται το δικό της δωμάτιο όπου ο αριθμός των παρευρισκομένων θα είναι περιορισμένος στους τελείως απαραίτητους. Συναισθηματική υποστήριξη από τους υπεύθυνους καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού. .Να σεβόμαστε την επιλογή της επιτόκου όσον αφορά τα άτομα που θα παρευρίσκονται στον τοκετό. Η επίτοκος στον τοκετό της πρέπει να ακολουθείται από τα άτομα που εμπιστεύεται και με τα οποία νιώθει άνετα: τον σύντροφο της, την καλύτερη φίλη της, τη μαία. Να δίνουμε στις γυναίκες όσες πληροφορίες και επεξηγήσεις επιθυμούν. Χρήση μη επεμβατικών – μη φαρμακολογικών μεθόδων για την ανακούφιση του πόνου κατά τον τοκετό, π.χ., μασάζ και τεχνικές χαλάρωσης. Η χορήγηση ενθαρρυντικών πληροφοριών στη μέλλουσα μητέρα και στο σύντροφο της κατά τις προγεννητικές επισκέψεις, και η διαρκής υποστήριξη κατά τον τοκετό, όπως έχει ήδη αναφερθεί, μπορούν να ελαττώσουν σημαντικά την χρήση επεμβατικών – φαρμακολογικών μεθόδων ανακούφισης του πόνου και είναι βασικά η πιο σημαντική πρακτική για τον σκοπό αυτόν. Αλλά υπάρχουν και άλλες πρακτικές που μπορούν να προσφέρουν σημαντική ανακούφιση και πρώτα από όλα η ελευθερία κίνησης και στάσης αλλά και το ντούζ ή το μπάνιο, το άγγιγμα και το μασάζ, μέθοδοι χαλάρωσης που απομακρύνουν την προσοχή της γυναίκας από τον πόνο των συστολών της μήτρας, περιλαμβανομένης και μιας σειράς άλλων με ψυχοσωματική προσέγγιση: ύπνωση, μουσική, biofeedback Αναφέρονται επίσης και μέθοδοι που ενεργοποιούν περιφερικούς αισθητηριακούς υποδοχείς (Simkin 1989) η πιο νέα από αυτές είναι το λεγόμενο TENS (διαδερμικός ερεθισμός με ηλεκτρισμό), αλλά και η χρήση τοπικά ζέστης ή κρύου, ο βελονισμός, η αρωματοθεραπεία, τα βότανα, η ημιφαρμακολογική μέθοδος των ενδοδερμικών ενέσεων αποστειρωμένου νερού σε 4 συγκεκριμένα σημεία στην οσφύ (Enkin et al 1995). Για τις περισσότερες απ’ αυτές τις τεχνικές δεν έχουν ακόμα γίνει τυχαιοποιημένες δοκιμασίες για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα τους. Οι αναφορές ότι οι γυναίκες βρίσκουν ανακούφιση με αυτές προέρχονται βασικά από παρατηρήσεις, ωστόσο επειδή οι περισσότερες απ’ αυτές τις μεθόδους είναι ακίνδυνες, δικαιολογείται η χρησιμοποίηση τους. Επίσης η εκπαίδευση στη συμβουλευτική και στην τέχνη της διαπροσωπικής επικοινωνίας, είναι ζωτικής σημασίας για όσους ασχολούνται με την έγκυο . Παρακολούθηση του εμβρύου με διακεκομμένη ακρόαση. Παρόλο ότι η καταγραφή των εμβρυϊκών παλμών είναι πιο σαφής με την ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία απ’ ότι με την διακεκομμένη ακρόαση (κοιλιοσκόπιο, στηθοσκόπιο, φορητό Doppler), η ερμηνεία είναι δύσκολη. Η καταγραφή ερμηνεύεται διαφορετικά από άτομο σε άτομο και ακόμα και από το ίδιο άτομο σε διάφορους χρόνους (Cohen et al 1982, Van Geijin 1987, Nielsen et al 1987). Η ευαισθησία της μεθόδου όσον αφορά την εξακρίβωση της εμβρυϊκής δυσχέρειας είναι υψηλή αλλά η ειδικότητα είναι χαμηλή (Grant 1989). Αυτό σημαίνει ότι η μέθοδος αυτή χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό ψευδών θετικών και αντίστοιχα μεγάλο αριθμό (μη αναγκαίων) επεμβάσεων, ιδίως αν χρησιμοποιείται σε ομάδα γυναικών με χαμηλού κινδύνου εγκυμοσύνη Μεταξύ των μειονεκτημάτων της ηλεκτρονικής καρδιοτοκογραφίας είναι η τάση που δημιουργείται στους υπεύθυνους αλλά και στους συντρόφους και την οικογένεια της επιτόκου, να εστιάζονται στο μηχάνημα παρά στη γυναίκα. Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός εργασιών που συγκρίνει την διακεκομμένη ακρόαση με την συνεχή καταγραφή των εμβρυϊκών παλμών. Τα ποσοστά καισαρικών και επεμβατικών τοκετών ήταν και τα δύο υψηλότερα σε όλες τις ομάδες με συνεχή ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία. Στις περιπτώσεις δε που υπήρχε η δυνατότητα ελέγχου του pH του αίματος από το κρανίο του εμβρύου, το ποσοστό καισαρικών ήταν ακόμα υψηλότερο. Επιπλέον δεν φαίνεται να αποδεικνύεται ότι το μεγάλο ποσοστό επεμβατικών πρακτικών στην ομάδα με τη συνεχή καρδιοτοκογραφία, προσέφερε σημαντικά οφέλη στα νεογνά. Οι περιγεννητικοί θάνατοι συσχετισμένοι με χαμηλά Apgar δεν ήταν λιγότεροι στις ομάδες με καρδιοτοκογραφία (CTG). Στην μεγαλύτερη από τις έρευνες ,μόνο ένα στοιχείο εμφάνιζε βελτίωση με την ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία: οι νεογνικοί σπασμοί. Μια περαιτέρω ανάλυση αυτής της εργασίας διευκρίνισε ότι οι αυξημένοι νεογνικοί σπασμοί εμφανίζονταν στην ομάδα διακεκομμένης ακρόασης μόνον όταν οι τοκετοί είχαν προκληθεί ή ενισχυθεί με ωκυτοκίνη. Η περαιτέρω παρακολούθηση των βρεφών με σπασμούς έδειξε ίδια συχνότητα μειζόνων νευρολογικών προβλημάτων στις δύο ομάδες. Σε μια περαιτέρω μεγάλη εργασία που έγινε με διακεκομμένη παρακολούθηση σε φυσιολογικούς τοκετούς αλλά με αλλαγή σε συνεχή CTG αν χρειαζόταν να γίνει ενίσχυση με ωκυτοκίνη, ο αριθμός των νεογνικών σπασμών ήταν πολύ χαμηλός . Η διακεκομμένη ηλεκτρονική καρδιοτοκογραφία είναι μια άλλη παραλλαγή. Συνήθως γίνεται καταγραφή για μισή ώρα στην αρχή του τοκετού και από κει και πέρα κατά τακτά χρονικά διαστήματα για 20 περίπου λεπτά κάθε φορά. Και γι’ αυτήν την μέθοδο ωστόσο αναμένουμε, αν μπει σε ευρεία εφαρμογή κατά τον φυσιολογικό τοκετό, να υπάρξουν τα ίδια μειονεκτήματα με την συνεχή καρδιοτοκογραφία, ίσως όχι εξίσου εμφανή. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται ο περιορισμός της κίνησης της γυναίκας και η χαμηλή ειδικότητα, η οποία οδηγεί σε επεμβατικές πρακτικές. Υλικά μιας χρήσης να μην επαναχρησιμοποιούνται και να γίνεται σωστή αποστείρωση – απολύμανση των επαναχρησιμοποιουμένων υλικών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προάγει το μήνυμα: “τρία καθαρά” (three cleans): τα χέρια (των υπευθύνων), το περίνεο (της μητέρας), η περιομφαλική περιοχή (του μωρού). Εργαλεία που έρχονται σε επαφή με άθικτο δέρμα μπορούν απλώς να πλυθούν καλά, εργαλεία που έρχονται σε επαφή με ανοικτό δέρμα ή βλενογόνους πρέπει να αποστειρωθούν σε κλίβανο ή να βράσουν ή να απολυμανθούν με χημικά μέσα, εργαλεία που διαπερνούν το δέρμα πρέπει να είναι αποστειρωμένα. Η χρήση γαντιών για τις κολπικές εξετάσεις κατά τη γέννηση του παιδιού και για τον πλακούντα. Η χρήση γαντιών είναι ένα μέτρο που πρέπει να τηρείται σε όλους τους τοκετούς για να αποφευχθεί η πιθανότητα μόλυνσης της γυναίκας και του προσωπικού, από την άμεση επαφή με το αίμα και άλλα σωματικά υγρά. Ελευθερία στην επιλογή θέσης και κίνησης καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού. Ενθάρρυνση των μη υπτίων θέσεων κατά τον τοκετό. Ήδη αναφέρθηκε ότι ένα βασικό μέσο για την ανακούφιση του πόνου είναι η ελευθερία κίνησης και στάσης. Υπάρχουν εργασίες που δείχνουν ότι κατά το πρώτο στάδιο του τοκετού η ύπτια θέση επηρεάζει τη ροή αίματος στη μήτρα. Η βαριά μήτρα πιέζει την αορτή και την κάτω κοίλη φλέβα με αποτέλεσμα ελαττωμένη ροή αίματος που σαφώς επηρεάζει την κατάσταση του εμβρύου. Επίσης έχει βρεθεί ότι η ύπτια θέση ελαττώνει την ένταση των συστολών . Η όρθια στάση αλλά και η ύπτια με κατάκλιση στο πλάι, σχετίζονται με συστολές μεγαλύτερης έντασης και αποτελεσματικότητας (όσον αφορά τη διαστολή του τραχήλου). Όταν επιτρέπεται στην επίτοκο να στέκεται, να περπατάει, να κάθεται, να στηρίζεται στα τέσσερα, να κάνει ντουζ ή μπάνιο για να χαλαρώσει, ακόμα να εναλλάσσει θέσεις κατά την προτίμηση της, ο τοκετός γίνεται αισθητά λιγότερο επώδυνος (υπάρχει μικρότερη ανάγκη χρήσης αναλγητικών), και σπανιότερα απαιτείται ενίσχυση του με ωκυτοκίνη. Μία εργασία βρήκε σαφώς λιγότερες περιπτώσεις αλλοίωσης παλμών του εμβρύου επί όρθιων στάσεων χωρίς όμως να επιβεβαιωθεί από άλλες μελέτες. Στη μόνη περίπτωση που ωφελεί η ύπτια θέση είναι όταν έχουμε ρήξη θυλακίου και η κεφαλή του εμβρύου δεν έχει εμπεδωθεί. Από την στιγμή όμως που θα επιτευχθεί ικανοποιητική εμπέδωση πάλι η επίτοκος μπορεί να κινείται ελεύθερα. Τα ίδια περίπου ισχύουν και για το δεύτερο στάδιο του τοκετού. Βάσει μιας σειράς εργασιών οι όρθιες στάσεις ή η πλαγία κατάκλιση πλεονεκτούν. Ιδιαίτερα οι όρθιες διευκολύνουν την -εξώθηση, μειώνουν την αίσθηση του πόνο, ελαττώνουν τη συχνότητα τραυματισμού του περινέου και του κόλπου. Μία από αυτές τις εργασίες αναφέρει μικρότερης διάρκειας δεύτερο στάδιο και ορισμένες μικρότερο αριθμό βαθμών Αρ93Γ χαμηλότερων του 7 (όσον αφορά τις επιπτώσεις στο έμβρυο). Η όρθια στάση (με ή χωρίς τη χρήση ειδικής καρέκλας τοκετού), έχει συνδεθεί με αυξημένη απώλεια αίματος κατά το τρίτο στάδιο του τοκετού. Η αιτία δεν έχει διευκρινιστεί: πιθανόν στην όρθια θέση η μέτρηση της απώλειας αίματος να είναι πιο ακριβής, αλλά ίσως και η διαφορά να οφείλεται στην αυξημένη πίεση των αιδοιικών φλεβών και των άλλων φλεβών της πυέλου γενικά . Η έρευνα επίσης έδειξε μικρότερη συχνότητα διαταραχών των εμβρυϊκών παλμών στις όρθιες θέσεις και υψηλότερα pH του αίματος στο λώρο. Όταν δε ερωτήθηκαν οι γυναίκες, έδειξαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τις όρθιες στάσεις, καθώς ανέφεραν λιγότερη αίσθηση πόνου κατά τις συστολές. Καταλήγοντας: οι γυναίκες μπορούν να υιοθετήσουν όποια θέση θέλουν, αποφεύγοντας την κατάκλιση για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να ενθαρρύνονται και να υποστηρίζονται στην προσπάθεια τους να βρουν την πιο ανακουφιστική θέση και στα δύο σταδία του τοκετού. Οι δε υπεύθυνοι θα πρέπει να εκπαιδευτούν με τον τοκετό σε διάφορες στάσεις ώστε να μην δρουν οι ίδιοι ως ανασταλτικοί παράγοντες στην κίνηση και στις θέσεις προτίμησης της επιτόκου. Προσεκτική παρακολούθηση της προόδου του τοκετού, π.χ., με τη χρήση του τοκογραφήματος που προτείνει ο Π.Ο.Υ. Η παρακολούθηση της επιτόκου περιλαμβάνει την αξιολόγηση της γενικής της κατάστασης, της συμπεριφοράς της, των συστολών, της καθόδου της προβάλλουσας μοίρας, αλλά το πιο ακριβές στοιχείο αξιολόγησης είναι η διαστολή του τραχήλου. Στο τοκογράφημα του Π.Ο.Υ. , διαστολή μικρότερη του ενός εκατοστού την ώρα θέτει σε επιφυλακή και ίσως μεταφορά σε πιο εξοπλισμένο κέντρο. Αν η καθυστέρηση συνεχιστεί για 4 επιπλέον ώρες πρέπει να γίνει σοβαρή αξιολόγηση των αιτίων και να παρθούν αποφάσεις δράσης. Οι κανόνες αυτοί είναι αυστηροί, αλλά είναι πολύτιμοι όταν οι αποστάσεις μέχρι το πλησιέστερο εξοπλισμένο κέντρο είναι μεγάλες. Ο παραπεταμένος τοκετός συχνά συνδέεται με κακή έκβαση και για μητέρα και για παιδί. Οπωσδήποτε όμως αυτό δεν είναι απόλυτο. Η αργή πρόοδος θα πρέπει να είναι λόγος αξιολόγησης και όχι παρέμβασης. Πριν τη ρήξη των υμένων, η αργή πρόοδος συνήθως δεν σχετίζεται με δυσαναλογία. Σε τέτοια περίπτωση μια λογική αντιμετώπιση θα ήταν η αναμονή . Μετά όμως τη ρήξη είναι περισσότερες οι πιθανότητες να υπάρχει μηχανικό πρόβλημα. Προληπτική χορήγηση ωκυτοκίνης κατά το τρίτο στάδιο του τοκετού σε γυναίκες που υπάρχει κίνδυνος να αιμορραγήσουν ή που κινδυνεύουν και από μικρή απώλεια αίματος. Κατά τον Π.Ο.Υ. αιμορραγία τρίτου σταδίου είναι η απώλεια πάνω από 500 ml αίματος. Εκτίμηση που γίνεται καθαρά κλινικά και με σχετική δυσκολία. Αυτό το όριο τέθηκε κυρίως γιατί λόγω έντονης αναιμίας των γυναικών σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, αυτή η απώλεια θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους. Σε έναν υγιή πληθυσμό (όπως συμβαίνει στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες), το όριο είναι 1000 ml. Η κοπή του λώρου να γίνεται κάτω από συνθήκες άσηπτες. Προφύλαξη του νεογνού από υποθερμία. Όσο το δυνατόν γρηγορότερη επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα και έναρξη του θηλασμού μέσα στην πρώτη ώρα, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Π.Ο.Υ. για τον θηλασμό . Αμέσως μετά τη γέννηση πρέπει να στεγνώσουμε το μωρό με ζεστές πετσέτες ή πανιά και να το τοποθετήσουμε πάνω στην κοιλιά της μητέρας ή στα χέρια της. Επί τόπου γίνεται μια πρώτη αξιολόγηση της κατάστασης του και επιβεβαιώνεται η ύπαρξη ανοικτού αεραγωγού. Είναι πολύ σημαντικό η θερμοκρασία του μωρού να διατηρηθεί σταθερή, γιατί η πτώση της μπορεί να οδηγήσει σε μεταβολικές διαταραχές. Η άμεση επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα περιορίζει αυτή την απώλεια αλλά είναι σημαντική και για άλλους λόγους: α) από πλευράς ψυχολογίας ενεργοποιεί τη γνωριμία και το “δέσιμο” μητέρας – παιδιού. β) μετά τη γέννηση τους τα μωρά αποικίζονται από βακτηρίδια. Είναι σημαντικό να έρθουν σε επαφή με τα βακτηρίδια του δέρματος της μητέρας και όχι με εκείνα των υπευθύνων ή του νοσοκομείου. Έλεγχος του πλακούντα και των υμένων σε όλες τις περιπτώσεις. Αν υπάρχει υποψία ότι τμήμα του πλακούντα έχει παραμείνει στη μήτρα πρέπει να γίνουν προετοιμασίες για την απομάκρυνση του. Αυτό δεν είναι αναγκαίο αν λείπει τμήμα των υμένων.

Ωστόσο, με αφορμή την εθνική ημέρα ενάντια στο σχολικό εκφοβισμό αξίζει να αναρωτηθούμε πώς μπορούμε να προλάβουμε, να ενημερώσουμε και να βοηθήσουμε ώστε το φαινόμενο αυτό να αρχίσει να ελέγχεται και να μη βρίσκει πρόσφορο έδαφος να αναπτυχτεί. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έχοντας την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Δικτύου ενάντια στο Σχολικό Εκφοβισμό (συμμετέχουν 19 οργανισμοί από συνολικά 13 κράτη της Ε.Ε.), για μία ακόμα χρονιά, υλοποιεί δράσεις ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης παιδιών και ενηλίκων για το φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού ονομάζει την εβδομάδα από τις 2 έως τις 9 Μαρτίου Εβδομάδα Κινητοποίησης κατά του Σχολικού Εκφοβισμού. Ανάμεσα στους στόχους της διοργάνωσης αυτής δεν είναι μόνο η ενημέρωση για το φαινόμενο αλλά και η πρόταση λύσεων τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και αντιμετώπισης. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» θέτει στη διάθεση, καταρχήν των παιδιών, το σύνολο των δυνάμεών του θέλοντας έτσι να τα προσεγγίσει με τα μέσα που τα ίδια χρησιμοποιούν, την τεχνολογία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τον εθελοντισμό. Αναλυτικότερα: ● Το YouSmile, η δράση των μαθητών-εθελοντών του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» (http://www.yousmile.gr/) θα φιλοξενεί διαδικτυακές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές από εφήβους με θέμα το Σχολικό Εκφοβισμό. ● Στο site του Οργανισμού και στα social media θα αναρτώνται άρθρα Ψυχολόγων, έρευνες, προσωπικές ιστορίες και στοιχεία αναφορικά με το φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού. ● Εξειδικευμένη ομάδα Ψυχολόγων του Οργανισμού μας θα υλοποιεί -στοχευμένες στο φαινόμενο- διαδραστικές παρεμβάσεις σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς σε σχολεία α΄βάθμιας και β΄βάθμιας εκπαίδευσης πανελλαδικά. ● Ο «Οδυσσέας», το 1ο Κινητό Εργαστήριο Ενημέρωσης, Εκπαίδευσης και Τεχνολογίας θα βρεθεί στο Δήμο Πειραιά. Ο «Οδυσσέας» θα βρίσκεται στο προαύλιο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά από τις 5 έως και τις 12 Μαρτίου και ώρες 9πμ-9μμ, στελεχωμένος με εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό του Οργανισμού από το οποίο θα πραγματοποιούνται σε μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς και το ευρύ κοινό παρεμβάσεις για το Σχολικό εκφοβισμό. Στην ιστοσελίδα του οργανισμού (www.hamogelo.gr) μπορούν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί να βρουν χρήσιμες πληροφορίες και τρόπους βοήθειας και αποφυγής του πραγματικά εγκληματικού αυτού φαινομένου. Πηγή:capitalhealth.gr

Τέτοια νοσήματα είναι το σύνδρομο Down και η Μεσογειακή Αναιμία, νοσήματα που προκαλούν σοβαρά προβλήματα, τόσο στα ίδια τα άτομα που νοσούν, όσο και στο οικογενειακό περιβάλλον. Οι κυριότερες ενδείξεις για γενετικό έλεγχο του εμβρύου με επεμβατικές μεθόδους είναι: - Η προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία της εγκύου, δηλαδή μεγαλύτερη των 35 ετών - Αυξημένος κίνδυνος στο βιοχημικό ή υπερηχοτομογραφικό έλεγχο 1ου ή 2ου τριμήνου (PAPP-A, αυξημένηαυχενική διαφάνεια, A-test) - Υπερηχογραφικές ανωμαλίες του εμβρύου - Γονέας-φορέας χρωμοσωματικής ανακατάταξης - Προηγούμενο παιδί ή κύηση με χρωματοσωματική ανωμαλία - Οικογένειακό ιστορικό μονογονιδιακού νοσήματος που διαγιγνώσκεται με βιοχημική ή DNA Ανάλυση - Οικογενειακό ιστορικό φυλοσύνδετου νοσήματος - Κίνδυνος για βλάβες του νωτιαίου σωλήνα Χρωμοσωματικές Ανωμαλίες Οφείλονται σε ανωμαλίες στον αριθμό ή στη δομή των χρωματοσωμάτων και αποτελούν τα συχνότερα γενετικά νοσήματα στον άνθρωπο. Στο εργαστήριο όλες οι ανωμαλίες που αφορούν τα χρωμοσώματα, είναι ορατές στο μικροσκόπιο και μελετώνται με τον καρυότυπο. Ένα στα 250 παιδίά που γεννιούνται έχουν κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία με σοβαρές κλινικές συνέπειες για την υγεία. Είναι δυνατόν ένα υγιές άτομο να είναι φορέας χρωμοσωματικής αναδιάταξης και τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απόκτησης παιδιού με σοβαρή χρωμοσωματική ανωμαλία. Ένα έμβρυο όταν συγκεντρώνει περισσότερα ή λιγότερα από 46 χρωμοσώματα, είναι δυνατόν να παρουσιάσει κάποια ανωμαλία στη διάπλαση και ανωμαλία του οργανισμού του. Ένα καθολικό χαρακτηριστικό των περισσότερων χρωμοσωματικών ανωμαλιών είναι η ήπια ως βαρύτατη νοητική στέρηση. Απαιτείται χρωμοσωματικός έλεγχος: - Κατά τη διάρκεια της κύησης, όταν υπάρχουν ενδείξεις - Όταν υπάρχουν κλινικά χαρακτηριστικά γνωστού χρωμοσωματικού συνδρόμου σε νεογέννητα ή σε παιδιά. - Όταν ένα παιδί έχει καθυστέρηση νοητικής ή σωματικής ανάπτυξης - Σε ζευγάρια με προβλήματα υπογονιμότητας και αποβολών Η παρουσία ενός επιπλέον χρωμοσώματος 21 (Τρισωμία 21), κλινική εκδήλωση της οποίας είναι το σύνδρομο Down, αποτελεί τη συχνότερη χρωματοσωματική ανωμαλία στον άνθρωπο με συχνότητα 1 στα 800 νεογέννητα. Με την αύξηση της ηλικίας της εγκύου η συχνότητα της τρισωμίας 21 και άλλων τρισωμιών αυξάνεται σημαντικά. Στην ηλικία των 35 ετών ο κίνδυνος απόκτησης παιδιού με σύνδρομο Down είναι 0,26% και στην ηλικία 45 ετών ο κίνδυνος είναι 5,26%, δηλαδή 20 φορές μεγαλύτερος. Υπάρχουν και σπανιότερες μικρές χρωμοσωματικές ανωμαλίες που δεν φαίνονται στον καρυότυπο με μικροελλείματα και μικροδιπλασσιασμούς που ελέγχονται με μεθόδους μοριακής βιολογίας, όπως η μέθοδος MLPA (διευρυμένος προγεννητικός έλεγχος) και η array CGH (μοριακός καρυότυπος) Μονογονιδιακά νοσήματα Οφείλονται σε μεταλλάξεις γονιδίων και μελετώνται με τεχνικές της Μοριακής Βιολογίας. Τα συχνότερα μονογονιδιακά νοσήματα είναι: - Η Μεσογειακή Αναιμία (α, β, δβ) - Η Κυστική Ίνωση (CF) - Μη-Συνδρομική Νευροαισθητήρια Προομιλητική Βαρηκοΐα - Νωτιαία Μυική Ατροφία (SMA) Τα παραπάνω νοσήματα κληρονομούνται με τον αυτοσωμικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και εμφανίζονται όταν και οι δύο γονείς είναι φορείς της μεταλλαγής. Στην περίπτωση αυτή έχουν 25% πιθανότητα να αποκτήσουν παιδί με νόσο. Άλλα κληρονομούνται όταν ο ένας γονέας πάσχει, όπου υπάρχει 50% πιθανότητα απόκτησης πάσχοντος παιδιού. Υπάρχουν όμως και μονογονιδιακά νοσήματα που εμφανίζονται de novo, χωρίς οι γονείς να είναι φορείς όπως οι σκελετικές δυσπλασίες, η νοητική στέρηση και οι δυσμορφίες όπως τα σύνδρομα εύθραστου Χ και τα κρανιοπροσωπικά σύνδρομα. Τέλος μπορεί να χρειαστεί έλεγχος για επίκτητες λοιμώξεις όπως: - κυτταρομεγαλοιός (CMV) - Ιός epstein-barr (EBV) - Τοξόπλασμα Gondii - ηπατίτιδα B και C - χλαμύδια - Ιός των θηλωμάτων (HPV) - Ερπητοϊός HSV1και HSV2 Η Προγεννητική Διάγνωση γίνεται ως εξής: - Με τη λήψη χοριονικών λαχνών (CVS) την 11η-12η εβδομάδα κύησης - Με αμνιοπαρακέντηση την 17η-20η εβδομάδα της κύησης - Με λήψη εμβρυικού αίματος με ομφαλοκέντηση κατά την 20Η εβδομάδα Τα αποτελέσματα για τις χρωμοσωματικές ανωμαλίες βγαίνουν με τη μοριακή μέθοδο QF-RCR σε 1-3 ημέρες που αποκλείει τα συχνότερα χρωμοσωματικά νοσήματα με σιγουριά της τάξεως 99%. Σε 15-17 ημέρες βγαίνει το τελικό αποτέλεσμα του καρυότυπου του εμβρύου που αποκλείει όλες τις χρωματοσωματικές ανωμαλίες. Για τα μονογονιδιακά νοσήματα τα αποτελέσματα δίνονται σε 2-4 ημέρες. Τα τελευταία χρόνια γίνονται μεγάλες προσπάθειες προκειμένου τα γενετικά νοσήματα να ελέγχονται σε κύτταρα ή στο DNA του εμβρύου που απομονώνονται από το αίμα της εγκύου...

καταρχήν μια πρακτική που φαίνεται να διαφοροποιείται από χώρα σε χώρα και μια συνήθεια που αντιμετωπίζεται από ειδικούς και μη ειδικούς πολύ διαφορετικά. Πριν από τη δεκαετία του ’80 στις χώρες του δυτικού κόσμου επικρατούσε η αντίληψη ότι το να κοιμάται το παιδί με τους γονείς του –ή συχνότερα, στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα του- οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα. Οι γιατροί αποθάρρυναν τους γονείς να κοιμούνται με τα παιδιά τους, προκειμένου να μην τους δημιουργήσουν κακές συνήθειες, διαταραχές ύπνου, να μην τα κάνουν εξαρτημένα, καθώς και να μην βλάψουν το γάμο τους. Μάλιστα, αναζητούσαν τρόπους να εξαλείψουν την ανάγκη τροφής των βρεφών κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να αποφευχθεί η όποια πιθανότητα να κοιμηθούν μαζί παιδιά και γονείς. Ωστόσο, οι διαπολιτισμικές και ανθρωπολογικές μελέτες δείχνουν ότι το να κοιμούνται μητέρα και βρέφος μαζί έχει ως συνέπεια τον καλύτερο συγχρονισμό στο ρυθμό του ύπνου και ξύπνιου και των δύο. Όταν μητέρα και βρέφος κοιμούνται μαζί, υπάρχει μεγαλύτερη ανταλλαγή αισθητηριακών ερεθισμάτων, όπως περισσότερη βλεμματική επαφή ή άγγιγμα. Δεδομένης της σχετικής ανωριμότητας του βρέφους, μέσα από αυτήν την άμεση και συνεχή ανταλλαγή ερεθισμών με τη μητέρα, συστήματα, όπως το καρδιαγγειακό, το αναπνευστικό, το κεντρικό νευρικό και η ομοιόσταση ρυθμίζονται και σταθεροποιείται η λειτουργία τους. Επιπλέον, τα βρέφη που κοιμούνται με τους γονείς τους έχουν λιγότερους ενύπνιους τρόμους, νυχτερινούς εφιάλτες και, γενικά, ο ύπνος τους είναι πιο ήσυχος και με λιγότερο κλάμα. Το μοίρασμα κρεβατιού επιτρέπει την άμεση αντίδραση στα επεισόδια πείνας και αυξάνει τη συχνότητα του θηλασμού. Δίνει στη μητέρα τη δυνατότητα να θηλάζει χωρίς να ξυπνάει εξ’ ολοκλήρου τη νύχτα, κάτι που ειδικά στις εργαζόμενες μητέρες φαίνεται να βοηθά στην παραγωγή γάλακτος, αλλά και τις δίνει την αίσθηση καλύτερης ποιότητας ύπνου. Οι ανθρωπολόγοι επισημαίνουν ότι το μοίρασμα κρεβατιού, όταν γίνεται με ασφάλεια και κατ’ επιλογή, αυξάνει το θηλασμό, αλλά και συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων μέσα στην οικογένεια. Ακόμη, μοιάζει το βρέφος να κοιμάται (ή να αξιολογείται πιο ευνοϊκά από τις μητέρες) για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Για κάποιους ανθρωπολόγους, μάλιστα, φαίνεται αυτή η πρακτική ύπνου να προστατεύει από το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου (SIDS). Επίσης, η συνεχής και υπεύθυνη φροντίδα φαίνεται να προωθεί την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και ασφάλειας στα μικρά παιδιά. Η πρακτική αυτή συμβάλλει στην ενδυνάμωση του δεσμού μητέρας-βρέφους, καθώς η μητέρα φαίνεται να γίνεται περισσότερο συναισθηματικά ευαίσθητη στις ανάγκες του βρέφους και το βρέφος πιο σίγουρο και με αυτοπεποίθηση, καθώς μεγαλώνει. Το να μοιράζεται μια μητέρα το κρεβάτι με το παιδί της θεωρείται από κάποιους ως μια συνεχής ψυχολογική ανατροφοδότηση και ότι ενδυναμώνει τη σχέση των δύο. Στον αντίποδα, για πολλούς ειδικούς, καθώς το βρέφος μεγαλώνει, ωριμάζει σωματικά, αναπτύσσεται γνωστικά και γλωσσικά και αποκτά μια αυξανόμενη ικανότητα για αυτονομία και μια αίσθηση εαυτού ως ξεχωριστή οντότητα. Το να κοιμάται μόνο του φαίνεται να διευκολύνει την ανάπτυξη αυτών των σημαντικών ικανοτήτων. Αντίθετα, το μοίρασμα κρεβατιού δυσχεραίνει την ανάπτυξη της αυτονομίας και της ανεξαρτησίας και παγιώνει μια υπερβολική και μη υγιή εξάρτηση από τη μητέρα. Η φυσιολογική διαδικασία της ανάπτυξης της σεξουαλικής ταυτότητας μπορεί να διαταραχθεί, καθώς το παιδί υπερδιεγείρεται από τη νυχτερινή επαφή με το σώμα των γονέων του. Το παιδί χρειάζεται να αφεθεί σταδιακά στη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας να κατανοήσει τη σεξουαλικότητά του, η οποία συμπορεύεται με τη σωματική και ψυχολογική του ωρίμανση. Επίσης, η ερωτική και σεξουαλική εγγύτητα των γονέων φαίνεται να δέχεται σημαντικό πλήγμα. Το βρέφος μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και σαν ένας ανταγωνιστής για το ενδιαφέρον, την τρυφερότητα και την προσοχή ανάμεσα στους δύο ερωτικούς συντρόφους. Τέλος, υποστηρίζεται ότι το μοίρασμα κρεβατιού μπορεί να είναι επικίνδυνο για τη φυσική ασφάλεια του παιδιού, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος καταπλακώματος, πνιγμού ή ασφυξίας, αλλά και για την υγεία του, στις περιπτώσεις που οι γονείς κάνουν χρήση ουσιών ή αλκοόλ και φαρμάκων. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι το πού κοιμούνται τα παιδιά δεν είναι μια επιφανειακή πρακτική φροντίδας, αλλά ένα πολυδιάστατο φαινόμενο που επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες, όπως οι πολιτισμικές αξίες και παραδόσεις, οι αντιλήψεις αναφορικά με τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού (οι στόχοι ανατροφής), αλλά και ο τρόπος με τον οποίο «βλέπουν» οι γονείς τον ερχομό ενός παιδιού. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη την κουλτούρα μέσα στην οποία ζει μια οικογένεια. Οι γονείς δεν πρέπει να επικρίνονται για τις αποφάσεις τους. Είναι σημαντικό να γίνεται σεβαστή η όποια πρακτική που ακολουθούν. Επίσης, οι γονείς χρειάζεται να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που μπορεί να υπάρχουν σε αυτήν την πρακτική και να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες ασφαλείς συνθήκες. Κλείνοντας, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το πώς νιώθει ένας γονιός που κοιμάται με το παιδί του και το ποιοι λόγοι τον ωθούν να το κάνει. Συμπερασματικά, δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί εκ των προτέρων ότι είναι καλό ή κακό το να μοιράζεται το κρεβάτι του ένας γονιός με το παιδί του, χωρίς πρωτίστως να κατανοηθεί σε βάθος το ειδικό και γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου μια οικογένεια έχει επιλέξει αυτήν την πρακτική. Από την Άννα Ιωαννίδου, MSc Σχολική & Εξελικτική Ψυχολόγο http://enarthro.blogspot.gr/

Αποτελεί μια χαοτική και αυθαίρετη διαδικασία για αυτά αφού δεν κατανοούν τους κανόνες, δεν αποθηκεύουν ένα οπτικό λεξικό, δεν εφαρμόζουν τους κανόνες που γνωρίζουν. Έτσι ενώ η διαδικασία της ορθογραφημένης γραφής στην πλειοψηφία του πληθυσμού αυτοματοποιείται, στα άτομα με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες παραμένει μια πράξη στην οποία δεν έχουν από κάπου "να πιαστούν". Οι επιλογές ανάμεσα στα πέντε /ι/, στα δυο /ο/ και στα δυο /ε/ καθώς και σε άλλα συμπλέγματα είναι πάρα πολλές για να νιώθει ένα δυσλεξικό άτομο ασφαλές για το "αν η λέξη που έγραψα είναι σωστή". 10 βοηθητικοί τρόποι για την Ορθογραφία σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες: - Να τονίζει με έντονο χρώμα (stabilo)/υπογραμμίζει/κυκλώνει τα λάθη του. - Να εκπαιδευτεί στην αυτοδιόρθωση με χρήση λεξικού. - Να γράφει τις λανθασμένες λέξεις και να συμπληρώνει και άλλες από την ίδια οικογένεια με χρήση λεξικού. - Να διορθώνει σκόπιμα λανθασμένες ορθογραφικά λέξεις. Οι λέξεις θα του δίνονται: αυτόνομες, μέσα σε προτάσεις, μέσα σε κείμενο. - Να εκπαιδευτεί να καταλήγει σε κανόνες μέσα από την παρατήρηση των ορθογραφημένων λέξεων πχ. να κυκλώσουμε όλες τις λέξεις που καταλήγουν σε /-ικός,-ική,-ικό/ και να προτρέψουμε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα επίθετα αυτά γράφονται με /-ι/. - Ομαδοποιούμε τα λάθη του πχ. καταληκτικά, θεματικά, φωνητικά. - Προτρέπουμε να φτιάξει προτάσεις και μικρά κειμενάκια με τις λέξεις που έκανε λάθος καθώς και με άλλες λέξεις της ίδιας οικογένειας πχ. πληρώνω, πληρωμή, πληρωμένο. - Χρησιμοποιούμε εναλλακτικούς τρόπους εξάσκησης ορθογραφίας μέσα από παιχνίδια πχ. scrabble, jenga, σταυρόλεξα, κρεμάλα, κρυπτόλεξα. - Προσπαθούμε να εξηγήσουμε την ετυμολογία των λέξεων και εκπαιδεύουμε το παιδί να "αναγνωρίζει" τις λέξεις που κρύβονται μέσα σε μια άγνωστη λέξη. - Χρησιμοποιούμε εικονογραφικές μεθόδους εκμάθησης της ορθογραφίας αφού είναι αρκετά αποτελεσματικές σε παιδιά που δυσκολεύονται να εγκαταστήσουν οπτικό λεξικό. Βασικά tips: Η αυτοδιόρθωση πρέπει να αναδειχτεί σαν μια πολύ σημαντική διαδικασία. Πρέπει επίσης να του κάνουμε γνωστό ποια λάθη συνήθως κάνει και να του εξηγήσουμε τι είναι αυτό που το δυσκολεύει, το μπερδεύει πχ. "Βλέπεις ότι αυτό που σε μπερδεύει είναι το τελικό /ι/ ανάμεσα στο ουδέτερο και θηλυκό ουσιαστικό δηλ. στις λέξεις παιδί-κόρη δεν ξέρεις ποιο /ι/ να βάλεις. Έλα να θυμηθούμε τι βάζουμε στο καθένα και πως τα ξεχωρίζουμε." Η αυτογνωσία των δυσκολιών στο δυσλεξικό παιδί είναι μέρος της παρέμβασης και θεωρείται κύριο κομμάτι της. Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2012/06/10-tips.html

Καλό θα είναι να ενημερώσουμε για τη σύγχρονη επιστημονική γνώση για μια ακόμα φορά σχετικά με τον πιο συχνό γυναικείο καρκίνο. ΛΑΘΟΣ: Οι ηλικιωμένες γυναίκες δεν κινδυνεύουν από καρκίνο του μαστού. ΣΩΣΤΟ.Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Η πιθανότητα εμφάνισής του σε νέες γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών είναι μικρή, ενώ αυξάνεται όσο αυξάνεται και η ηλικία της γυναίκας. Μία γυναίκα 80 ετών παρουσιάζει πενταπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου συγκριτικά με μία γυναίκα 50 ετών. ΛΑΘΟΣ: Ο καρκίνος του μαστού εμφανίζεται μόνο σε γυναίκες. ΣΩΣΤΟ.Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να εμφανιστεί και στους άνδρες, η πιθανότητα όμως είναι πολύ μικρή. Σε κάθε 100 γυναίκες με καρκίνο του μαστού αντιστοιχεί 1 άνδρας. Γι’ αυτό και δεν συστήνεται προληπτικός έλεγχος στους άνδρες, όταν όμως παρατηρήσουν κάποιο ογκίδιο ή σκληρία στην περιοχή του μαστού θα πρέπει να εξεταστούν από χειρουργό μαστού. ΛΑΘΟΣ: Δεν είναι ανάγκη να πάω αμέσως στον γιατρό εάν ψηλαφίσω κάτι σκληρό στο στήθος μου. ΣΩΣΤΌ. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των γυναικών που υποβάλλονται σε τακτικό προληπτικό έλεγχο για τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού είναι μικρότερο από αυτό που θα έπρεπε. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διάγνωση αρκετών όγκων σε πιο προχωρημένο στάδιο. Δυστυχώς, σε αρκετές περιπτώσεις οι Ελληνίδες ψηλαφούν «κάτι σκληρό» στον μαστό τους, αλλά δεν ζητούν τη γνώμη γιατρού και δίνουν τη δική τους εξήγηση. ΛΑΘΟΣ: Εάν ο έλεγχος για τα γονίδια BRCA1/2 βγει αρνητικός, δεν υπάρχει κίνδυνος για καρκίνο του μαστού. ΣΩΣΤΌ. Η ύπαρξη μιας μετάλλαξης σε ένα τέτοιο γονίδιο αυξάνει πάρα πολύ τις πιθανότητες εμφάνισης της νόσου (που φθάνει περίπου στο 80%), ενώ συγχρόνως συνοδεύεται από υψηλή πιθανότητα (περίπου 60%) για εμφάνιση καρκίνου των ωοθηκών. Ο έλεγχος για κληρονομικότητα δεν συστήνεται γενικά, παρά μόνον σε γυναίκες με ισχυρό ιστορικό καρκίνου μαστού στην οικογένειά τους (π.χ. εμφάνιση σε τουλάχιστον δύο συγγενείς, εμφάνιση σε νεαρή ηλικία ή συνδυασμός με καρκίνο ωοθηκών). Είναι όμως σημαντικό να ξέρουμε ότι ακόμη και αν τα γενετικά τεστ αποδειχθούν αρνητικά, η γυναίκα θα πρέπει να συνεχίζει τους προληπτικούς ελέγχους κανονικά. Απλώς, έχει αποκλείσει το μικρό ποσοστό του «κληρονομικού καρκίνου», ενώ εξακολουθεί να κινδυνεύει από τον «τυχαίο» καρκίνο του μαστού. ΛΑΘΟΣ: Επειδή δεν υπάρχει ιστορικό καρκίνου του μαστού στην οικογένειά μου δεν κινδυνεύω. ΣΩΣΤΌ. Η πλειονότητα των περιπτώσεων του καρκίνου του μαστού είναι «τυχαίοι». Αν και οι γυναίκες που έχουν ιστορικό καρκίνου του μαστού στην οικογένεια κινδυνεύουν περισσότερο, η απουσία τέτοιου ιστορικού δεν σημαίνει ότι έχουν κάποια προφύλαξη, αλλά διατηρούν τον μέσο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού που είναι περίπου 1:10. ΛΑΘΟΣ: Τα αντισυλληπτικά προκαλούν καρκίνο του μαστού. ΣΩΣΤΌ. Μερικές παλαιότερες μελέτες και με αντισυλληπτικά διαφορετικής σύνθεσης από αυτά που χρησιμοποιούνται στην εποχή μας, είχαν δείξει μία μικρή αύξηση του κινδύνου, που διαρκούσε μία δεκαετία μετά τη διακοπή τους. Άλλες μελέτες δεν είχαν δείξει καμία επιβάρυνση. Σήμερα, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η χρήση τους θεωρείται ασφαλής, ιδιαίτερα σε ηλικίες μικρότερες των 45 ετών. ΛΑΘΟΣ: Καλό είναι να αποφεύγεται η μαστογραφία, γιατί έχει ακτινοβολία και να γίνεται μόνον υπερηχογράφημα. ΣΩΣΤΟ.Ο κίνδυνος από την ακτινοβολία της μαστογραφίας, ιδιαίτερα με τους σημερινούς μαστογράφους χαμηλής δόσεως, είναι μηδαμινός, ιδιαίτερα όταν συγκριθεί με τα οφέλη από την έγκαιρη διάγνωση που προσφέρει η εξέταση. Το υπερηχογράφημα μπορεί να βοηθήσει αρκετές φορές, ιδιαίτερα σε πυκνούς μαστούς ή σε νεαρές γυναίκες, δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει τη μαστογραφία. Όλες οι γυναίκες θα πρέπει να υποβάλλονται σε μαστογραφία μετά την ηλικία των 40 ετών. ΛΑΘΟΣ: Παντού γίνεται σωστή εκτέλεση της μαστογραφίας. ΣΩΣΤΌ. Η μαστογραφία θα πρέπει να γίνεται σε οργανωμένα κέντρα μαστού, όπου η διενέργεια πολλών εξετάσεων αυξάνει αλλά και διατηρεί την εμπειρία και τη διαγνωστική ικανότητα των γιατρών. Θα πρέπει να γίνεται με μαστογράφο υψηλής ευκρίνειας, κατά προτίμηση ψηφιακής τεχνολογίας (και όχι ψηφιοποιημένο) και ο μαστός να τοποθετείται σωστά στο μηχάνημα, ώστε να περιλαμβάνεται όλη η έκτασή του και οι μασχαλιαίες κοιλότητες. Εάν είναι δυνατόν, θα πρέπει να «διαβάζεται» από δύο ακτινοδιαγνώστες, οι οποίοι πρέπει να έχουν εξειδικευτεί στον μαστό και να βλέπουν μεγάλο αριθμό μαστογραφιών σε καθημερινή βάση. Σε μερικές περιπτώσεις θα χρειαστεί να συμπληρωθεί με υπερηχογράφημα ή και με μαγνητική μαστογραφία. ΛΑΘΟΣ: Καλύτερα να κάνω μαγνητική μαστογραφία, για να αποφύγω και την ακτινοβολία. ΣΩΣΤΟ. Η μαγνητική μαστογραφία δεν είναι πάντα καλύτερη και δεν έχει αντικαταστήσει τη μαστογραφία. Θα σας τη συστήσει ο γιατρός σας σε μερικές περιπτώσεις όταν υπάρχουν ενδείξεις. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι, ενώ μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση μικρών όγκων, αρκετές φορές έχει «λανθασμένα ευρήματα» ή δεν έχει τη διαγνωστική δυνατότητα της ψηφιακής μαστογραφίας σε περιπτώσεις όπως οι μικροασβεστώσεις. Γενικά συστήνεται όταν υπάρχει υποψία καρκίνου σε νέες ασθενείς με νεανικούς πυκνούς μαστούς, σε γυναίκες με υποψία ή μετάλλαξη BRCA 1/2, ιστορικό ακτινοβολίας στον θώρακα, γυναίκες με κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού 20% ή περισσότερο και όταν έχουν τοποθετηθεί προθέματα σιλικόνης για αύξηση του μεγέθους των μαστών. Στον προληπτικό έλεγχο χρησιμοποιείται στην περαιτέρω εκτίμηση ύποπτων κλινικών ή απεικονιστικών ευρημάτων, που παραμένουν αδιευκρίνιστα, παρά την εξάντληση των διαγνωστικών δυνατοτήτων της κλινικής, μαστογραφικής και υπερηχογραφικής προσέγγισης. ΛΑΘΟΣ: Οι γυναίκες που κάνουν μαστεκτομή έχουν πιο επιθετικό καρκίνο. ΣΩΣΤΟ. Στην εποχή μας, με την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου σε μικρό μέγεθος, οι περισσότερες ασθενείς μπορούν να αποφύγουν τη μαστεκτομή και να διατηρήσουν τον μαστό, αφαιρώντας μόνον τον όγκο τοπικά και προσθέτοντας στη συνέχεια ακτινοθεραπεία, χωρίς να επηρεάζεται η πορεία της νόσου. Οταν όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει τεχνικά, γιατί π.χ. υπάρχουν ενδείξεις για πολλαπλές μικρές εστίες καρκίνου στον μαστό, ο μαστός έχει πολύ μικρό μέγεθος ή ο όγκος είναι μικρός αλλά διηθεί τη θηλή, τότε η μαστεκτομή είναι η ενδεδειγμένη λύση και η εμφάνιση της ασθενούς μπορεί να αποκατασταθεί συγχρόνως ή αργότερα με μία επανορθωτική πλαστική επέμβαση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επιλογή της μαστεκτομής δεν σημαίνει πιο επιθετική νόσο. ΛΑΘΟΣ: Η χημειοθεραπεία είναι καλύτερη από την ορμονοθεραπεία. ΣΩΣΤΟ.Μετά τη χειρουργική επέμβαση, η ασθενής συνήθως χρειάζεται να ακολουθήσει κάποια μορφή συστηματικής θεραπείας με φάρμακα, ώστε να προληφθούν μεταστάσεις. Η επιλογή της κατάλληλης επικουρικής θεραπείας εξαρτάται από τα επιμέρους χαρακτηριστικά των κυττάρων του καρκίνου. Ανάλογα με τις αναλύσεις, σε άλλες ασθενείς θα χορηγηθεί ορμονοθεραπεία (ορμονοευαίσθητος καρκίνος με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς) και σε άλλες χημειοθεραπεία (καρκίνος με αρνητικούς ορμονικούς υποδοχείς), ενώ μερικές φορές θα γίνει συνδυασμός των δύο θεραπειών. Τα χαρακτηριστικά του καρκίνου είναι αυτά που θα καθορίσουν ποια είναι η καλύτερη θεραπεία για τη συγκεκριμένη ασθενή. ΛΑΘΟΣ: Η τοποθέτηση σιλικόνης για αποκατάσταση μπορεί να επηρεάσει την πορεία της ασθενούς, ενώ επιπλέον εμποδίζει την παρακολούθηση. ΣΩΣΤΟ.Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η επανορθωτική επέμβαση για αποκατάσταση του μαστού ύστερα από μαστεκτομή με τοποθέτηση σιλικόνης έχει αρνητικές επιπτώσεις στην πορεία της νόσου, ενώ με τα σύγχρονα μέσα δεν υπάρχει η παραμικρή δυσκολία στην παρακολούθηση της ασθενούς. Αντίθετα, στις γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε μαστεκτομή, η αποκατάσταση της εξωτερικής εμφάνισής τους μπορεί να έχει θετική επίδραση στην ψυχολογία τους και συγχρόνως να λύσει πρακτικά προβλήματα της καθημερινότητάς τους (αποφυγή χρήσης τεχνητών μαστών, ευκολία στην ένδυση και στο μπάνιο κ.ά.). ΛΑΘΟΣ: Δεν μπορώ να σιγουρευτώ ότι θα γίνει η σωστή θεραπεία για την περίπτωσή μου. ΣΩΣΤΟ.Ο καρκίνος του μαστού είναι ένα πολύ συχνό νόσημα και γι’ αυτό σήμερα υπάρχουν γιατροί εκπαιδευμένοι και εξειδικευμένοι μόνο σε αυτό το αντικείμενο. Φροντίστε από τον προληπτικό έλεγχο έως και στην περίπτωση που υπάρχει υποψία ή διάγνωση καρκίνου, να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένους ιατρούς. Η θεραπεία μιας γυναίκας με καρκίνο του μαστού θα πρέπει να αποφασίζεται ύστερα από συζήτηση όλων των ευρημάτων από την ομάδα των εξειδικευμένων στον καρκίνο του μαστού ιατρών (ογκολογικό συμβούλιο). Ο χειρουργός μαστού, ο παθολόγος-ογκολόγος και ο ακτινοθεραπευτής-ογκολόγος αποτελούν τις βασικές ειδικότητες αυτής της ομάδος. Φροντίστε να σας εξηγηθούν και να σας αιτιολογηθούν οι θεραπευτικές αποφάσεις, να σας δοθούν γραμμένα όλα τα αποτελέσματα των εξετάσεων, των αναλύσεων και της αγωγής που θα ακολουθήσετε. Μπορείτε επίσης να πάρετε και δεύτερη γνώμη – είναι απόλυτα θεμιτό. ΛΑΘΟΣ: Τα ύποπτα ευρήματα πρέπει να παρακολουθούνται με απεικονιστικές εξετάσεις. ΣΩΣΤΟ. Στην ιατρική κοινότητα πρέπει να γίνει συνείδηση ότι παθολογικά ευρήματα στη μαστογραφία που δεν είναι επαρκώς ύποπτα για καρκίνο του μαστού, μπορεί σήμερα να διερευνηθούν με κατευθυνόμενη βιοψία. Η πρακτική που ακολουθείτο πριν από μερικά χρόνια και που συνίστατο στην παρακολούθηση αυτών των ευρημάτων με τακτικό απεικονιστικό έλεγχο δεν είναι πλέον η ενδεδειγμένη. Για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού υπάρχουν οδηγίες από έγκυρες επιστημονικές εταιρείες, οι οποίες επικαιροποιούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ο ασφαλέστερος και ο αποτελεσματικότερος τρόπος για τη σωστή αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού είναι η γνώση αυτών των οδηγιών και η προσήλωση σε αυτές. Σήμερα η ιατρική πρακτική στηρίζεται ολοένα και περισσότερο σε δεδομένα κλινικών μελετών και πολύ λιγότερο στις προσωπικές απόψεις του γιατρού.

Φανταστείτε ότι οι ώρες της ανυπομονησίας έφτασαν στο τέλος τους και μετά από τους πόνους και την εξάντληση του τοκετού έρχεται επιτέλους η ανταμοιβή! Η γνωριμία σας και οι πρώτες στιγμές με το μωρό σας, είναι πάρα πολύ σημαντικές για την ανάπτυξη του δεσμού μεταξύ σας, όπως αποδεικνύεται από πολλές επιστημονικές έρευνες. Γι αυτό και η πρώτη επαφή της μητέρας και του πατέρα με το μωρό αμέσως μετά τον τοκετό και για την επόμενη μία τουλάχιστον ώρα δεν θα πρέπει να διακόπτεται από το προσωπικό του νοσοκομείου, εκτός και εάν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα της υγείας της μητέρας ή του παιδιού που να το επιβάλλουν. Αυτή είναι και η πρακτική που ακολουθείται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Η διαδικασία της γνωριμίας της μητέρας και του πατέρα με το παιδί σε αυτές τις πρώτες ώρες, ονομάζεται στην αγγλική ορολογία της μαιευτικής Bonding. Είναι ο πρώτος δυνατός δεσμός (bond) ανάμεσα στους γονείς και το μωρό. Σε αυτή την πρώτη ώρα, μεγάλο ρόλο παίζει η σωματική επαφή της μητέρας με το μωρό και αυτό σημαίνει επαφή δέρματος, χωρίς να παρεμβάλλονται ανάμεσά τους ρούχα. Σε αυτή την πρώτη ώρα λαμβάνει χώρα και ο πρώτος θηλασμός. Όταν το μωρό έχει την ευκαιρία, βρίσκει μόνο του το στήθος και συνήθως ο πρώτος θηλασμός όταν συμβαίνει αμέσως μετά τον τοκετό και χωρίς να χωριστεί το μωρό από τη μητέρα του, πετυχαίνει εύκολα και είναι μια καλή αρχή και για τους δύο. Από πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύεται ότι τα μωρά που αμέσως μετά τον τοκετό μένουν σε στενή σωματική επαφή με τη μητέρα τους, χωρίς διακοπή και για τουλάχιστον μια ώρα, «παίρνουν» το στήθος πιο εύκολα και θηλάζουν χωρίς προβλήματα και για περισσότερους μήνες από αυτά, που αμέσως μετά τον τοκετό χωρίζονται από τη μητέρα τους και η επόμενη επαφή τους είναι μετά από ώρες. Επίσης, έχουν λιγότερες δυσκολίες προσαρμογής στον «έξω κόσμο», διατηρούν τη θερμοκρασία και το ζάχαρο τους σε σταθερά επίπεδα και κλαίνε πολύ λιγότερο, από αυτά που έπρεπε μετά τον τοκετό να αποχωριστούν τη μητέρα τους. Οι μητέρες που μετά τον τοκετό μένουν με το παιδί τους, είναι για τις επόμενες ημέρες πιο στοργικές, μιλάνε περισσότερο μαζί του και το αποχωρίζονται πιο δύσκολα, από τις μητέρες στις οποίες δεν προσφέρθηκε η δυνατότητα του bonding. Γιατί όμως ο πρώτος θηλασμός, είναι καλό να λαμβάνει χώρα νωρίς μετά τον τοκετό; Πρώτα-πρώτα το αντανακλαστικό του θηλασμού στο νεογέννητο είναι περίπου μια ώρα μετά τον τοκετό πάρα πολύ ισχυρό και γι' αυτό, όταν ο πρώτος θηλασμός συμβαίνει σε αυτό το χρονικό διάστημα, είναι συνήθως πετυχημένος. Το μωρό πίνει το πρωτόγαλα το οποίο είναι πολύ πλούσιο σε αντισώματα, που το προστατεύουν από την πρώτη στιγμή από τυχόν λοιμώξεις. Παράλληλα, το πρωτόγαλα βοηθά το μωρό να αποβάλλει γρήγορα την πρώτη κένωση, το μηκώνιο, πράγμα που μειώνει τον κίνδυνο του νεογνικού ίκτερου. Από την πλευρά της μητέρας, ο πρώτος θηλασμός αμέσως μετά τον τοκετό, βοηθά στη σύσπαση της μήτρας, την αποβολή του πλακούντα και τη μείωση της αιμορραγίας. Στο σώμα της ξεκινά η παραγωγή των ορμονών της γαλουχίας και το στήθος προετοιμάζεται για να παράγει το κανονικό γάλα τη 2η με 3η μέρα μετά τον τοκετό. Η ελληνική πραγματικότητα Στη χώρα μας, σχεδόν πάντα αμέσως μετά τον τοκετό, το μωρό χωρίζεται από τη μητέρα του για να ζυγιστεί, να πλυθεί και να δειχθεί στους συγγενείς. Κατόπιν, μεταφέρεται στο τμήμα νεογνών ή στο τμήμα λεχωίδων χωριστά από τη μητέρα του και η επόμενη επαφή μεταξύ τους λαμβάνει χώρα μετά από ώρες. Αυτή είναι η πρακτική που ακολουθείται από τα περισσότερα ιδιωτικά και δημόσια μαιευτήρια της χώρας μας, παρά το γεγονός ότι η σημαντικότητα της αδιάκοπης επαφής ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί έχει αποδειχθεί από πολυάριθμες μελέτες, σε πολλές χώρες του εξωτερικού και ήδη τα μαιευτήρια στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες λειτουργούν με βάση τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών. Σίγουρα εσείς, ως μητέρα, θα πρέπει να μπορείτε να ορίζετε τι θα συμβεί με το παιδί σας μετά τον τοκετό. Μιλήστε ανοιχτά με το γιατρό και τη μαία σας, πριν ακόμα φτάσει η στιγμή του τοκετού και προσπαθήστε να μάθετε τις απόψεις τους επάνω στο θέμα. Εκδηλώστε την επιθυμία το μωρό σας να μείνει κοντά σας τουλάχιστον την πρώτη ώρα μετά τον τοκετό, εφόσον φυσικά η κατάστασή σας και η υγεία του μωρού σας το επιτρέπουν. Το μπάνιο και το ζύγισμα μπορούν να περιμένουν. Όσο πιο πολλές γυναίκες εκδηλώνουν αυτή την επιθυμία, τόσο πιο πιθανό είναι να αλλάξει η ρουτίνα στην αίθουσα τοκετών!

Μία νέα μελέτη, όμως, δείχνει πως με ή χωρίς σεξ, το μωρό θα γεννηθεί όποτε θέλει αυτό. Όπως γράφουν στην «Βρετανική Επιθεώρηση Μαιευτικής-Γυναικολογίας» (BJOG) ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Malaya, στη Μαλαισία, χώρισαν σχεδόν 1.100 εγκύους σε δύο ομάδες, ενθαρρύνοντας εκείνες της πρώτης ομάδας να κάνουν συχνά σεξ με στόχο να επιταχύνουν τον τοκετό. Στις υπόλοιπες εθελόντριες είπαν πως αν ήθελαν μπορούσαν να κάνουν σεξ, διότι είναι ασφαλές, αλλά είναι άγνωστη η πιθανή επίδρασή του στον τοκετό. Όλες οι γυναίκες διένυαν την 35η έως 38η εβδομάδα της κυήσεως (η εγκυμοσύνη διαρκεί 40 εβδομάδες). Στη συνέχεια, οι ερευνητές παρακολούθησαν τις εθελόντριές τους έως ότου γέννησαν, για να καταγράψουν πόσο θα διαρκούσε κάθε κύηση και εάν θα χρειάζονταν τελικά ιατρικές παρεμβάσεις για να αρχίσει ο τοκετός ή θα γεννούσαν φυσιολογικά. Το 85% των γυναικών της πρώτης εβδομάδας ακολούθησαν τη σύστασή τους και έκαναν σεξ τρεις φορές κατά μέσον όρο έως ότου γεννήσουν, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις εθελόντριες της δεύτερης ομάδας ήταν 80%, αν και έκαναν σεξ δύο φορές κατά μέσον όρο μέχρι να γεννήσουν. Τα ποσοστά προκλητού τοκετού, όμως, ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες: 22% για την ομάδα που ενθαρρύνθηκε να κάνει σεξ και 20,8% για την άλλη ομάδα – μία διαφορά τόσο μικρή, ώστε μπορεί και να είναι τυχαίο εύρημα, σύμφωνα με τους ερευνητές. Επιπλέον, και στις δύο ομάδες η μέση διάρκεια των κυήσεων ήταν 39 εβδομάδες.Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι με ή χωρίς σεξ, δεν υπάρχει διαφορά στον χρόνο του τοκετού, γράφουν οι ερευνητές. Από την πλευρά του, ο δρ Τζόναθαν Σάφιρ, από το Κολέγιο Ιατρικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο ο οποίος έχει μελετήσει επισταμένα για τις λαϊκές δοξασίες για τον τοκετό, εκτιμά ότι τα νέα ευρήματα υποστηρίζουν την επιστημονική άποψη πως το σεξ δεν επιταχύνει τον τοκετό. «Αν και η νέα μελέτη είναι η πρώτη προσπάθεια να καταγραφεί προσεκτικά η συσχέτιση σεξ και τοκετού, ανάλογα ευρήματα είχαν και προγενέστερες μελέτες στις οποίες οι γυναίκες κλήθηκαν να θυμηθούν τις σεξουαλικές εμπειρίες τους στη διάρκεια της κυήσεως», είπε. Και πρόσθεσε: «Τουλάχιστον η μελέτη επιβεβαίωσε ότι το σεξ είναι ασφαλές κατά το τέλος της κυήσεως, εφ’ όσον βεβαίως δεν υπάρχει ιατρική αντένδειξη γι’ αυτό».

Πρώτη ανάσα, πρώτο κλάμα και να η ζωή γεννά το θαύμα Δυο μάτια ψάχνουν ζεστασιά, τροφή απ' το σώμα, απ' την καρδιά. Καίει ο αέρας μες τα στήθια, στο πρώτο βλέμμα όλη η αλήθεια. Δυο χέρια ψάχνουν στο κορμί πηγή αγάπης για τροφή. Κι είναι ζωή, είναι ευχή, σε μια αγκαλιά παντοτινή Η μάνα μέσα απ' το κορμί να δώσει αίμα και ψυχή Κι είν' η αλήθεια σαν παραμύθι, πρώτη τροφή από τα στήθη. Σταλαγματιά απ' τον ουρανό, δάκρυα απ' άλλης γης Θεό.... Χείλη στο δέρμα ακουμπούν κι απ' την καρδιά ήχους μετρούν. Ένστικτο αρχέγονο, αγνό, πηγή μ' αθάνατο νερό. Μες το κορμί καίει η φωτιά, αγάπης δάκρυ, ζεστασιά. Σμίγουν τα μάτια κι η στιγμή σκορπίζει λάμψη μαγική... Κι είναι ζωή, είναι ευχή, σε μια αγκαλιά παντοτινή Η μάνα μέσα απ' το κορμί να δώσει αίμα και ψυχή Κι είν' η αλήθεια σαν παραμύθι, πρώτη τροφή από τα στήθη. Σταλαγματιά απ' τον ουρανό, δάκρυα απ' άλλης γης Θεό....

Φτιάξτε μια υπέροχη μους με την αγαπημένη μας σοκολάτα! Υλικά (για 8 άτομα) - 200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα ΙΟΝ - 1 κουταλιά στιγμιαίο καφέ - 5 κρόκους αυγών - λίγη βανίλια - 150 γρ. κρέμα γάλακτος - 2 ασπράδια αυγών - 50 γρ. ζάχαρη Τρόπος παρασκευής: Κόβουμε τη σοκολάτα-κουβερτούρα ΊΟΝ σε μικρά κομμάτια και τη λιώνουμε σε μπαιν-μαρί. Διαλύουμε τον καφέ με 3 κουταλιές νερό, τον προσθέτουμε στη λιωμένη κουβερτούρα και ανακατεύουμε. Χτυπάμε τους κρόκους μέχρι να γίνουν αφράτοι, ρίχνουμε τη βανίλια και ανακατεύουμε τους κρόκους με τη λιωμένη κουβερτούρα. Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος-σαντιγί και την προσθέτουμε στο μείγμα ανακατεύοντας ώσπου να αναμιχθούν καλά. Χτυπάμε τα ασπράδια μαζί με την ζάχαρη και τα προσθέτουμε στο μείγμα σοκολάτας ανακατεύοντας προσεκτικά τη μους με μια ξύλινη κουτάλα. Γεμίζουμε με τη μους, μπολ ή ατομικά μπαλάκια και τα βάζουμε στο ψυγείο μέχρι τη στιγμή που θέλουμε να σερβίρουμε. Μπορούμε να γαρνίρουμε με σαντιγί και τριμμένη σοκολάτα ή ότι άλλο προτιμούμε. Συνταγή από ion.gr

Αν και οι άντρες δεν υφίστανται τις έντονες σωματικές αλλαγές που βιώνουν οι γυναίκες, ο ερχομός ενός παιδιού σηματοδοτεί και για αυτούς μια εντελώς νέα φάση στη ζωή τους, ιδιαίτερα αν πρόκειται για το πρώτο τους παιδί. Πολλά πράγματα αλλάζουν και πρέπει και εκείνοι να προσαρμοστούν τόσο σε ψυχικό όσο και σε καθημερινό, πρακτικό επίπεδο. Οι άντρες (όπως άλλωστε και οι γυναίκες) βιώνουν ένα πλήθος διαφορετικών και συχνά αντικρουόμενων συναισθημάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της συντρόφου τους. Στην αρχή όταν πληροφορηθεί την εγκυμοσύνη, ο μελλοντικός πατέρας μπορεί να νιώσει έντονη χαρά και ευφορία, την οποία μοιράζεται με τη γυναίκα του, τους συγγενείς και τους φίλους του. Αυτό μπορεί να ισχύει ακόμα πιο έντονα στην περίπτωση που το μωρό έρχεται μετά από πολλαπλές προσπάθειες και κόπους. Ο πατέρας μπορεί όμως επίσης να νιώσει μούδιασμα, αμηχανία, άγχος, είτε πρόκειται για μια εγκυμοσύνη που έρχεται αναπάντεχα, σε μια δύσκολη περίοδο είτε για μια εγκυμοσύνη επιθυμητή και αναμενόμενη. Την χαρά ή την αμηχανία ακολουθεί σχεδόν πάντα το άγχος και η αγωνία καθώς πλήθος ανησυχίες και ερωτήματα αναδύονται. Ιδιαίτερα οι πρώτοι μήνες της εγκυμοσύνης συνιστούν συχνά μια περίοδο έντονων αμφιβολιών (ακόμα και για ανθρώπους που επιθυμούσαν από καιρό να αποκτήσουν παιδί). «Είναι πράγματι η κατάλληλη στιγμή να αποκτήσω παιδί;», «είμαι αλήθεια έτοιμος να γίνω πατέρας;», «θα μπορέσω να αντεπεξέλθω στις καινούργιες υποχρεώσεις;», «είμαστε έτοιμοι (εγώ και η γυναίκα μου) για αυτή τη μεγάλη αλλαγή;» : είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που μπορεί να αναδυθούν την περίοδο αυτή. 

 Παράλληλα με το πέρασμα των ημερών και των μηνών μπορεί να προστεθούν άγχη σχετικά με την υγεία της γυναίκας του και του μωρού, ερωτήματα για την κύηση και τον τοκετό, για τον αν το μωρό θα γεννηθεί χωρίς προβλήματα. Τα άγχη αυτά είναι φυσιολογικά. Πρόκειται για ερωτήματα που ταλανίζουν όλους τους μελλοντικούς γονείς γίνονται όμως έντονα και τρομακτικά όταν η κύηση είναι επαπειλούμενη.

Μπορούμε να περάσουμε όμορφα τις ώρες στο σπίτι με το παιδί μας φτιάχνοντας παρεούλα κατασκευές με θέμα την Άνοιξη! Συγκεντρώστε απλά υλικά όπως χαρτόνι, κόλα, ψαλίδι, καλαμάκια και μπογιές και ξεκινήστε... Καλή δημιουργία και καλή έμπνευση! 1. Βεντάλια με λουλούδια! http://i.imgur.com/AuS2A9f.jpg http://i.imgur.com/4bRTAf7.jpg http://i.imgur.com/Pxn2Sfw.jpg http://i.imgur.com/of0mmUv.jpg 2. Πεταλούδα με γλειφιτζούρι! http://i.imgur.com/hMQnQeK.jpg http://i.imgur.com/DYFl4BX.jpg 3. Παρτεράκι με λουλουδάκια http://i.imgur.com/TVQyrdl.jpg 4. Μπουκέτο με τουλίπες http://i.imgur.com/2buWhCA.jpg http://i.imgur.com/GVVdZTK.jpg http://i.imgur.com/thuuSpP.jpg http://i.imgur.com/CJZy9z8.jpg http://i.imgur.com/iwzqqmH.jpg 5. Ζωάκια! http://i.imgur.com/YS6vA4X.jpg http://i.imgur.com/74grvyB.jpg http://i.imgur.com/sxsakTq.jpg http://i.imgur.com/5QhdupC.jpg http://i.imgur.com/Iu8Z9dC.jpg από krokotak.com

Σε μια τέτοια κατάσταση είναι φυσιολογικό να είμαστε λίγο (ή περισσότερο) ανήσυχοι, ιδιαίτερα αν είναι η πρώτη φορά. Ωστόσο, μπορεί, όπως πολλές φορές έχουμε πει, με λίγη προετοιμασία να νιώσουμε πιο σίγουροι. Μάλιστα, αν χειριστούμε σωστά τα πράγματα, το να μείνει το παιδί μας μόνο στο σπίτι ίσως αποδειχτεί θετική εμπειρία. Τι πρέπει να εξετάσουμε Σίγουρα ένα παιδάκι 5 ετών δεν μπορεί να μείνει μόνο – ένας έφηβος μπορεί. Τι γίνεται όμως στις ενδιάμεσες ηλικίες; Είναι δύσκολο να καταλάβουμε αν το παιδί μας είναι έτοιμο. Εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει να κρίνουμε. Συνήθως τα παιδιά υποστηρίζουν πως είναι έτοιμα. Όμως, κάποιες φορές ακόμα και μεγάλα παιδιά την ώρα της κρίσης νιώθουν φόβο, έστω κι αν είμαστε σίγουροι για το αντίθετο. Πώς λοιπόν θα κρίνουμε; Γενικά, δεν είναι καλό να αφήνουμε ένα παιδί κάτω των 10 ετών μόνο του. Κυρίως γιατί, αν και υπάρχουν εξαιρέσεις, σε αυτές τις ηλικίες δεν μπορούν να χειριστούν μόνα τους μια κατάσταση ανάγκης. Επίσης, πρέπει να αξιολογήσουμε αν υπάρχουν έμπιστοι γείτονες (που θα μπορούσαν να βοηθήσουν αν συμβεί κάτι), αν η γειτονιά είναι ασφαλής, αν κυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα στον δρόμο κλπ. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε πώς αντιδρά το παιδί μας σε διάφορες καταστάσεις: -Δείχνει υπευθυνότητα σε ότι το αφορά, π.χ. διάβασμα, στα πράγματα του ή τα πράγματα του σπιτιού; -Ακολουθεί σωστά τις εντολές που του δίνουμε; -Πώς χειρίζεται απρόσμενες καταστάσεις; -Μένει ήρεμο όταν κάτι δεν πάει όπως το είχε φανταστεί; -Κατανοεί κανόνες; Τους ακολουθεί; -Μπορεί να κατανοήσει και να ακολουθήσει κανόνες ασφαλείας; -Έχει σωστή και συνετή κρίση ή του αρέσει να παίρνει ρίσκα; -Γνωρίζει κάποιους βασικούς κανόνες πρώτων βοηθειών; Είμαστε πεπεισμένοι πως ότι του έχουμε πει περί μη συναναστροφής του με αγνώστους έχει γίνει κατανοητό και το έχει εφαρμόσει; Ένα τεστ θα μας πείσει! Έστω κι αν πιστεύουμε πως το παιδί μας είναι ώριμο να μείνει μόνο στο σπίτι, καλό θα ήταν να το επιβεβαιώσουμε και στην πράξη, εκ του ασφαλούς όμως την πρώτη φορά. Ας το αφήσουμε λοιπόν για μισή με μία ώρα μόνο, ενώ βρισκόμαστε πολύ κοντά στο σπίτι. Αν όλα πάνε καλά, όταν γυρίσουμε, μπορούμε να συζητήσουμε μαζί του την εμπειρία του και να ρωτήσουμε αν θεωρεί πως θα έπρεπε να έχει κάποιες πρόσθετες γνώσεις για την επόμενη φορά. Κι αν συμβεί κάτι; Το παιδί θα πρέπει να έχει κάποιες βασικές γνώσεις χειρισμού απρόβλεπτων καταστάσεων. Προτού λοιπόν αποφασίσουμε ότι μπορεί να μείνει μόνο στο σπίτι, το παιδί θα πρέπει, για τη δική του ασφάλεια, να γνωρίζει τους βασικούς κανόνες ασφαλείας. -Να ξέρει να καλέσει το 100 και να γνωρίζει τη διεύθυνση του σπιτιού ώστε να τη δώσει. -Να ξέρει να κλειδώνει και να ξεκλειδώνει την εξώπορτα. -Να ξέρει να χειρίζεται το τηλέφωνο του σπιτιού ή/και ένα κινητό. -Να ανάβει και να σβήνει τα φώτα. -Να χειρίζεται με ασφάλεια ηλεκτρικές συσκευές (π.χ. τον φούρνο μικροκυμάτων στην περίπτωση που θέλει να φάει κάτι). -Να γνωρίζει τι να κάνει στην απευκταία περίπτωση που: -Πάρει φωτιά η κουζίνα. -Ένας άγνωστος χτυπήσει την πόρτα. -Κάποιος μας ζητά στο τηλέφωνο ενώ απουσιάζουμε. -Γίνει σεισμός. -Πέσει το ρεύμα. - Υπάρχει διαρροή νερού κλπ. Πηγή: Πρώτο Θέμα

Εάν είστε έγκυος, ίσως να αναρωτιέστε τι κάνει ο πλακούντας και ποιοι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την λειτουργιά του. Απαντήσεις σε όλα σχετικά μ αυτό προσωρινό αλλά άκρος σημαντικό όργανο του εμβρύου. Τι κάνει ο πλακούντας; Ο πλακούντας είναι μια δομή-όργανο που αναπτύσσεται στη μήτρα σας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο πλακούντας παρέχει οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη του μωρού σας και να απομακρύνει τα προϊόντα αποβλήτων από το αίμα του μωρού σας. Συνδέεται με το τοίχωμα της μήτρας σας,με μια πολύ μεγάλη επιφάνεια και με τον ομφάλιο λώρο με το μωρό σας. Στις περισσότερες εγκυμοσύνες, ο πλακούντας βρίσκεται στην κορυφή ή στην πλευρά της μήτρας. Τι επηρεάζει την υγεία πλακούντα; Διάφοροι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την υγεία του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κάποιες αλλάζοντας την λειτουργιά του και κάποιες όχι. Για παράδειγμα: - Την ηλικία της μητέρας. Ορισμένα προβλήματα στον πλακούντα είναι πιο κοινά σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 40. - Η πρόωρη ρήξη των μεμβρανών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το μωρό σας είναι περιτριγυρισμένο από μια μεμβράνη που λέγεται αμνιακός σάκος και περικλείει το αμνιακό υγρό. Αν για κάποιο λόγο, υπάρξει ρήξη των υμένων και διαρροή υγρού από τον σάκο, ο κίνδυνος ορισμένων προβλημάτων του πλακούντα αυξάνει, όπως η πιθανότητα φλεγμονής . - Η υψηλή αρτηριακή πίεση. Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να επηρεάσει τόσο τη δομή όσο και την λειτουργία πλακούντα σας. - Η πολύδυμη κύηση. Εάν είστε έγκυος με περισσότερα από ένα μωρό, ίσως να βρίσκεστε σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων προβλημάτων στον πλακούντα. - Πήξης του αίματος διαταραχές. Κάθε κατάσταση η οποία μειώνει την ικανότητα του αίματος να πήξει ή αυξάνει την πιθανότητα της πήξης αυξάνει επίσης τον κίνδυνο για ορισμένα προβλήματα στον πλακούντα. - Προηγούμενη μήτρας χειρουργική επέμβαση. Εάν είχατε μια προηγούμενη εγχείρηση μήτρα σας, όπως μια καισαρική τομή, είστε σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων προβλημάτων στον πλακούντα. - Προηγούμενη προβλήματα στον πλακούντα. Εάν είχατε ένα πρόβλημα πλακούντα κατά τη διάρκεια μιας προηγούμενης εγκυμοσύνης, ίσως να βρίσκεστε σε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν ξανά. - Η κατάχρηση ουσιών. Ορισμένα προβλήματα στον πλακούντα είναι πιο κοινά σε γυναίκες που καπνίζουν ή χρησιμοποιούν παράνομα ναρκωτικά, όπως η κοκαΐνη, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. - Κοιλιακό τραύμα. Τραύμα στην κοιλιά σας - όπως από μια πτώση ή άλλου είδους πλήγμα στην κοιλιακή χώρα - αυξάνει τον κίνδυνο ορισμένα προβλήματα στον πλακούντα. Ποια είναι τα πιο κοινά προβλήματα στον πλακούντα; 1. Αποκόλληση του πλακούντα 2. Πρόδρομος πλακούντας Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα πιο κοινά προβλήματα στον πλακούντα περιλαμβάνουν αποκόλληση του πλακούντα, προδρομικό πλακούντα και του πλακούντα accreta. Κάθε μία από αυτές τις συνθήκες μπορεί να προκαλέσει δυνητικά βαριά κολπική αιμορραγία. Μετά τον τοκετό, διατήρησε πλακούντα μερικές φορές είναι μια ανησυχία. Αποκόλληση του πλακούντα. Εάν αποκολληθεί ο πλακούντας και αποσπασθεί τμήμα του η ολικά από το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας πριν από τον τοκετό - είτε εν μέρει ή πλήρως - είναι γνωστή ως αποκόλληση του πλακούντα. Αποκόλληση του πλακούντα μπορεί να προκαλέσει διαφορετικούς βαθμούς κολπικής αιμορραγίας και να στερήσουν από το μωρό το οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες, είτε ακαριαία σε μια εκτεταμένη αποκόλληση, είτε σταδιακά σε μιας μικρότερης έκτασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας επείγον τοκετός μπορεί να είναι απολύτως απαραίτητος! Προδρομικός πλακούντας. Αυτή η κατάσταση παρουσιάζεται όταν ο πλακούντας μερικώς ή ολικά καλύπτει τον τράχηλο και την έξοδο του εμβρύου από τη μήτρα. Προδρομικός πλακούντας μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κολπική αιμορραγία πριν ή κατά τον τοκετό. Σχεδόν απαραίτητοι στην περίπτωση του προδρομικού πλακούντα η καισαρική τομή! Στιφρός πλακούντας. Αυτή η κατάσταση εμφανίζεται όταν τα αιμοφόρα αγγεία του πλακούντα αυξηθούν και εισχωρούν πάρα πολύ βαθιά μέσα στο τοίχωμα της μήτρας. Η εμφάνιση στιφρού πλακούντα μπορεί να προκαλέσει κολπική αιμορραγία κατά τη διάρκεια του 3ου τριμήνου της κύησης και σοβαρή απώλεια αίματος μετά τον τοκετό. Στην αντιμετώπιση μπορεί να απαιτηθεί η καισαρική τομή, η σε ανεξέλεγκτη αιμορραγία, η θεραπεία να απαιτήσει χειρουργική αφαίρεση της μήτρας (κοιλιακή υστερεκτομή). Στέρεη πρόσφυση πλακούντα. Εάν ο πλακούντας δεν αποκολληθεί εντός 30 έως 60 λεπτά μετά τον τοκετό, είναι γνωστή ως στέρεη πρόσφυση πλακούντα. Τέτοιος πλακούντας μπορεί να συμβεί επειδή ο πλακούντας γίνεται παγιδευμένος πίσω από ένα εν μέρει κλειστό τράχηλο ή επειδή ο πλακούντας βρίσκεται ακόμα πάνω στο τοίχωμα της μήτρας - είτε χαλαρά (προσκολλημένος πλακούντας) ή βαθιά (στιφρού πλακούντα). Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μια διατήρηση υπολειμμάτων πλακούντα μέσα στη μήτρα μετά τον τοκετό, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη ή απειλητική για τη ζωή απώλεια αίματος στη μητέρα. Ποια είναι τα σημεία ή συμπτώματα που μπορεί να οδηγήσουν σε προβλήματα του πλακούντα; Συμβουλευτείτε το γιατρό σας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αν παρατηρήσετε: - Κολπική αιμορραγία - Κοιλιακό άλγος - Σοβαρός πόνος στην πλάτη - Ταχείες και πολύ έντονες συσπάσεις της μήτρας Τι μπορώ να κάνω για να μειώσω τον κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων στον πλακούντα μου; Τα περισσότερα προβλήματα του πλακούντα δυστυχώς δεν μπορούν να εμποδίσετε την εμφάνιση τους. Ωστόσο, μπορείτε να πάρετε κάποια μέτρα για να έχετε όσο εξαρτάται από το χέρι σας, μια υγιή εγκυμοσύνη. Για παράδειγμα: - Να επισκέπτεστε τον γιατρό σας τακτικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σας - Διαχειριστείτε όσο είναι δυνατόν σημαντικά προβλήματα υγείας, όπως σακχαρώδη διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση, αυξημένο σωματικό βάρος. - Μην καπνίζετε και μην χρησιμοποιείτε παράνομες ναρκωτικές ουσίες. - Μην ακολουθήσετε μια εκλεκτική καισαρική τομή, η καισαρική τομή και ειδικά η επαναλαμβανόμενη αυξάνει την πιθανότητα, παθολογίας του πλακούντα όπως στιφρός πλακούντας, επιχείλιος η επιπωματικός πλακούντας και άλλα! Αν είχατε ένα πρόβλημα με τον πλακούντα κατά τη διάρκεια μιας προηγούμενης εγκυμοσύνης και σχεδιάζετε μια νέα εγκυμοσύνη, μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τους τρόπους για να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης της κατάστασης και πάλι. Να περιμένετε από τον γιατρό σας να παρακολουθεί προσεκτικά την κατάστασή σας σε όλη την εγκυμοσύνη. Πώς είναι η υστεροτοκία, αφαίρεση του πλακούντα; Αν γεννήσετε το μωρό σας κολπικά, θα αφαιρεθεί επίσης ο πλακούντας κολπικά - κατά τη διάρκεια αυτού που είναι γνωστό ως το τρίτο στάδιο του τοκετού η υστεροτοκία Μετά τον τοκετό, θα συνεχίσετε να έχετε ήπιες συσπάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει μασάζ στο κάτω κάτω μέρος της κοιλιάς σας για να ενθαρρύνει τη μήτρα σας να συσπαστεί και να αποβάλει τον πλακούντα. Μπορεί να σας ζητηθεί να πιέσετε για μια ακόμη φορά να αφαιρεθεί ο πλακούντας, που συνήθως ακολουθείτε με ένα μικρό ξέσπασμα του αίματος, γνωστό σαν βιολογική απολίνωση, που φράζονται τα περισσότερα αγγεία που είχαν επικοινωνία μεταξύ τοιχώματος μήτρας και πλακούντα. Ο πλακούντας είναι συνήθως αποκολλάται σε περίπου πέντε λεπτά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να πάρει έως και 30 λεπτά. Αν έχετε μια καισαρική τομή, ο γιατρός σας θα αφαιρέσει τον πλακούντα από τη μήτρα σας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Ο γιατρός σας θα εξετάσει τον πλακούντα για να βεβαιωθεί ότι είναι άθικτος και ολόκληρος. Τυχόν εναπομένοντα υπολείμματα πρέπει να αφαιρεθούν από τη μήτρα για την πρόληψη μιας αιμορραγίας και μιας μόλυνσης. Αν σας ενδιαφέρει, ζητήστε να δείτε τον πλακούντα. Σε μερικούς πολιτισμούς, οι οικογένειες θάβουν τον πλακούντα σε ειδικό χώρο, όπως οι αυλές τους, υπάρχουν και άλλα έθιμα σε σχέση με τον πλακούντα περίεργα η όχι ανάλογα με τον πολιτισμό! Εάν έχετε ερωτήσεις σχετικά με τις πλακούντα ή τα προβλήματα του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μιλήστε με το γιατρό σας. Αυτός μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα τον ρόλο του πλακούντα!

Πρωταγωνίστρια η μικρή Ράιλι και ο δύσκολος δρόμος της προς την ενηλικίωση, που κάποιες φορές φαίνεται ότι είναι στρωμένος με …αγκάθια. Οι δυσκολίες της ξεκινούν όταν αφήνει πίσω της την καθημερινή της ρουτίνα στα μεσοδυτικά και μετακομίζει με την οικογένειά της στο Σαν Φρανσίσκο, καθώς ο πατέρας της αποδέχθηκε μία νέα θέση εργασίας. Προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη νέα της ζωή η μικρή έρχεται αντιμέτωπη με τα συναισθήματά της – χαρά, φόβο, θυμό, αηδία και θλίψη – τα οποία συναισθήματα είναι μικρά ανθρωπάκια που ζουν μέσα στο Κέντρο Ελέγχου του μυαλού της, όπου την βοηθούν συμβουλευτικά, μέσω της καθημερινής ζωής. Καθώς η Ράιλι προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα ζωή της στο Σαν Φρανσίσκο, μια κρίση επέρχεται στο Κέντρο Ελέγχου. Αν και η Χαρά, το βασικό και πιο σπουδαίο συναίσθημα της Ράιλι, προσπαθεί να κρατήσει θετικά τις ισορροπίες, τα συναισθήματα για το ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος περιήγησης στη νέα πόλη, το σπίτι και το σχολείο συγκρούονται. Η ταινία αναμένεται στις κινηματογραφικές αίθουσες αρχές καλοκαιριού. ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΤΡΕΙΛΕΡ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ : (μεταγλωτισμένο ) Πηγή: INVITRO

Έχετε πιθανώς ακούσει ότι αν καταπιούμε τσίχλα αυτή «κολλάει» στο έντερο ή μπορεί να παραμείνει στο στομάχι έως και για επτά χρόνια. Η αλήθεια όμως είναι ότι το γαστρεντερικό μας σύστημα μπορεί να απορρίψει την τσίχλα όπως απορρίπτει οτιδήποτε άλλο τρώμε. Η τσίχλα βέβαια δεν διασπάται όπως οι περισσότερες τροφές, όμως περνά από το γαστρεντερικό σωλήνα και απορρίπτεται από το σώμα μέσα σε μερικές ημέρες, αναφέρει σχετική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Pediatrics. Οι ερευνητές σημειώνουν, ωστόσο, πως υπάρχει κίνδυνος απόφραξης του οισοφάγου ή του εντέρου σε περίπτωση κατάποσης της τσίχλας, οπότε σε καμία περίπτωση δεν είναι καλή συνήθεια να την καταπίνετε. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, οι γονείς δεν θα πρέπει να αφήνουν τα πολύ μικρά παιδιά να τρώνε τσίχλες, καθώς δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν πρέπει να τις καταπίνουν. Η επαναλαμβανόμενη κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε επεισόδια διάρροιας, πόνου στην κοιλιά κ.α. Πηγή: onmed.gr

Το YouTube for Kids ανακοινώθηκε τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου και θα είναι διαθέσιμο δωρεάν σε Android και ios συσκευές της Google. Αρχικά θα αφορά μόνο το κοινό των ΗΠΑ. Το στήσιμο θυμίζει το γνωστό σε όλους μας YouTube, ωστόσο έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για τη διασκέδαση των μικρών παιδιών. Παράλληλα θα υπάρχει χρονόμετρο με το οποίο οι γονείς οι γονείς θα μπορούν να ορίζουν τον χρόνο που θα βλέπει το παιδί τους video και ταυτόχρονα θα απαγορεύεται η είσοδος σε video που απευθύνονται σε ενήλικες. Τα video στο YouTube Kids θα είναι οργανωμένα και θα χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες: Εκπομπές, Μουσική, Εκπαίδευση και Εξερεύνηση.

Είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να κάνουμε το παιδί μας να αγαπήσει το γιαούρτι με λίγη φαντασία και με τα πιο απλά υλικά που υπάρχουν στο σπίτι. Υλικά: - Γιαούρτι (με γεύση βανίλια, φράουλα, μπανάνα) - 2 κουταλιές της σούπας θριμματισμένα μπισκότα της αρεσκείας σας - 1 κουταλιά της σύπας αποξηραμένα φρούτα - Μικρά χάρτινα ποτήρια - ξύλινα ραβδιά (ξυλάκια) Οδηγίες: Σε ποτηράκι βάζουμε αρχικά μια στρώση από τα θριμματισμένα μπισκότα στη συνέχεια απλώνουμε το γιαούρτι και έπειτα τα φρούτα. Τέλος προσθέτουμε ακόμα μια στρώση με μπισκότα. Στερεώνουμε το ξυλάκι στο μείγμα και τα τοποθετούμε στην κατάψυξη για τουλάχιστον μια ώρα. Αφού παγώσουν αφαιρούμε το χάρτινο ποτήρι και σερβίρουμε. Προαιρετικά μπορούμε να προσθέσουμε στα γλειφιτζούρια μας χρωματιστά καραμελάκια, σταγόνες σοκολάτας και δημητριακά! http://i.imgur.com/cUTLjdr.jpg http://i.imgur.com/urcwgHs.jpg http://i.imgur.com/zOtpWJZ.jpg (thoughtfullysimple.com)