vicky86

Μια εύκολη συνταγή με 5 μόνο υλικά έτοιμα σε 10 λεπτά για το φούρνο για να απολαύσετε λαχταριστά κουλουράκια με το πρωινό γάλα τα παιδιά και το καφέ οι μεγάλοι. Υλικά •150 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του •1 αυγό •110 γρ. ζάχαρη άχνη •1 φλιτζάνι Nutella •2 κ.σ. βούτυρο [φυτική μαργαρίνη] Εκτέλεση Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 ° C και στρώστε στο ταψί του φούρνο μια λαδόκολλα. Βάλτε όλα τα υλικά εκτός από το αλεύρι σε ένα μίξερ και ανακατέψτε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Προσθέστε σταδιακά και το αλεύρι και συνεχίζετε να χτυπάτε με το “γάντζο” του μίξερ για 2-3′ ακόμα. Επειδή η ζύμη θα είναι ελαφρώς κολλώδης, βρέξτε τα χέρια σας και πλάστε μπαλάκια σε μέγεθος καρυδιού, τα πιέζετε ελαφρά και τα τοποθετείτε στη λαδόκολλα στο ταψί με 2,5 εκ. διάστημα μεταξύ τους. Ψήστε για 10-12 λεπτά. Βγάζετε από φούρνο τα αφήνετε να κρυώσουν μέσα στο ταψί για 5′, μετά τα βγάζετε και τα απολαμβάνετε. sintayes.gr

Είναι τα διασημότερα παιχνίδια όλων των εποχών, εκείνα που αποτέλεσαν το πρώτο κοινό στοιχείο ανάμεσα σε παιδιά όλου του κόσμου. Δεν είναι μόνο τα Lego ή η Barbie, τα διασημότερα τουβλάκια και η πιο γνωστή κούκλα, αυτά που κράτησαν εκατομμύρια παιδικά χεράκια. Υπήρχαν κι άλλα παιχνίδια που έκαναν θραύση και το TIME έκανε τη λίστα με τα διασημότερα από αυτά. LEGO Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία παιχνιδιών στον κόσμο, με κέρδη 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια για το πρώτο εξάμηνο του 2014 σε σύγκριση με τα 2 δισ. της Mattel. Τα διάσημα τουβλάκια έκαναν ντεμπούτο το 1958. Barbie Σύμφωνα με την Mattel, την εταιρεία που βγάζει τη διάσημη κούκλα, μία πωλείται κάθε τρία δευτερόλεπτα. Εκανε ντεμπούτο το 1959, αλλάζοντας πάνω από 150 καριέρες. G.I. Joe Οι πολεμικές φιγούρες, που το όνομά τους σημαίνει Government-Issued Joe όπως ήταν δηλαδή γνωστοί οι Αμερικανοί στρατιώτες στο Β” Παγκόσμιο Πόλεμο, πρωτοεμφανίστηκαν εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου. Nerf Bow and Arrow Αυτό το διάσημο τόξο κυκλοφόρησε το 1991, από εταιρεία που μέχρι τότε ειδικευόταν σε μπασκέτες. Chatty Cathy Η πρώτη κούκλα που «μιλούσε» και έλεγε «Ας παίξουμε» και «Σ’αγαπώ». Εμφανίστηκε το 1959. Easy Bake Oven Ηταν το πρώτο παιχνίδι που επέτρεπε στα παιδιά να φτιάξουν βρώσιμο φαγητό και βγήκε στην αγορά το 1963. Super Soaker Το τεράστιο νεροπίστολο ήταν δημιούργημα μηχανικού της NASA, ο οποίος έδωσε στα παιδιά ένα νέο λόγο για να μπουγελώνονται το 1989. Doc McStuffins Παιχνίδι βασισμένο σε σειρά της Disney, που πέρυσι ξεπέρασε τις 500 εκατομμύρια πωλήσεις και ήταν η πρώτη μαύρη φιγούρα που έγινε διάσημη ανάμεσα σε όλα τα παιδιά. Φιγούρες του Star Wars Οι φανατικοί της σειράς ξεκίνησαν τη συλλογή τους το 1977 με αυτές τις φιγούρες. View-Master Ο τρόπος που εκατομμύρια παιδιά χάζευαν εικόνες γνωρίζοντας όλο τον κόσμο κυκλοφόρησε στην αγορά το 1939. Κύβος του Ρούμπικ Η υπέρτατη σπαζοκεφαλιά. Πάνω από 350 εκατομμύρια έχουν πουληθεί τα τελευταία 40 χρόνια, από τότε που το δημιούργησε στη Βουδαπέστη ο καθηγητής αρχιτεκτονικής Ερνο Ρούμπικ. Leap Pad Κυκλοφόρησε το 1999 και βοθά τα παιδιά να μάθουν να διαβάζουν, ενώ παίζουν και έρχονται σε επαφή με την τεχνολογία. «Λαχανούλης» Η κούκλα αυτή ήταν η πρώτη που δεν συνδεόταν με μία διάσημη ταινία, κόμικ ή τηλεοπτικό πρόγραμμα και όλοι ήθελαν να αποκτήσουν. Κυκλοφόρησε το 1983. iefimerida.gr

Μαμάδες παραδεχτείτε το... κάποια πράγματα ο μπαμπάκας τα κάνει καλύτερα... Όταν η μαμά ξυπνάει και τρέχει μες στο άγχος να ετοιμαστεί για τη δουλεία και να φτιάξει πρωινό εμείς απολαμβάνουμε το χουζούρι μας! http://i.imgur.com/qTYy714.jpg Το μαγείρεμα μαζί του είναι παιχνίδι http://i.imgur.com/qV0sSjr.jpg Ο μπαμπάς μου δε φοβάται να με πετάξει ψηλά http://i.imgur.com/ikXzh31.jpg Ο μπαμπάς μου αγοράζει πιο ωραία πράγματα από τη μαμά όπως αυτοκίνητα, κινητά, i pads και laptops http://i.imgur.com/xKsmIxn.jpg Κάνουμε τις καλύτερες συνωμοσίες για πράγματα που ξέρουμε ότι θα μαλώσει η μαμά. http://i.imgur.com/3qENyz7.jpg Ο μπαμπάς μ'αφήνει να λερωθώ στο παιχνίδι και δε νοιάζεται αν θα λερωθεί και ο ίδιος. http://i.imgur.com/b6S7nzg.jpg Με αφήνει να κάνω τον ίδιο παιχνίδι. http://i.imgur.com/1MOOZKg.jpg Οι μπαμπάδες φτιάχνουν καλύτερα σάντουιτς από τη μαμά, γιατί βάζουν μέσα πολύ βούτυρο και μπέικον και σαλάμι και πάριζα καθόλου ντομάτα και μπόλικη κέτσαπ. http://i.imgur.com/nyGWqsB.jpg Ο μπαμπάς μου μπορεί να κουβαλάει όλα τα βάρη του σπιτιού. http://i.imgur.com/Mhtt6Xo.jpg Ο μπαμπάς μου είναι το καλύτερο μαξιλάρι. http://i.imgur.com/WX9gQf4.jpg Με αφήνει να τον κάνω πανεύκολα ότι θέλω. http://i.imgur.com/JzqkAou.jpg

,η υφυπουργός Υγείας Κατερίνα Παπακώστα. «Σκοπός του νομοσχεδίου, είναι να αλλάξει την κουλτούρα απέναντι στον μητρικό θηλασμό», ανέφερε η υφυπουργός. Ειδικότερα, δημιουργείται σταθμός/χώρος θηλασμού σε δημόσιες υπηρεσίες που εξυπηρετούν κοινό, σε φορείς παροχής υπηρεσιών υγείας, σε αερολιμένες, σε λιμένες, σε σταθμούς υπεραστικών λεωφορείων, σε σταθμούς μέσων σταθερής τροχιάς, σε μουσεία, σε αρχαιολογικούς χώρους, σε χώρους άθλησης, σε εμπορικά κέντρα, καθώς και σε άλλους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Επίσης, οι εργαζόμενες θηλάζουσες μητέρες στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, θα μπορούν να αντλούν με έκθλιψη και να αποθηκεύουν το μητρικό γάλα, κατά τη διάρκεια του ωραρίου εργασίας τους και εντός του χώρου που ορίζεται από το φορέα εργασίας τους και ο οποίος ονομάζεται Σταθμός/Χώρος Θηλασμού στην Εργασία. Στα δημόσια Νοσοκομεία, στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα που λειτουργούν με τη μορφή Ν.Π.Ι.Δ. και σε ιδιωτικές Κλινικές προωθείται η ανάπτυξη της Πρωτοβουλίας «Φιλικά προς τα Βρέφη Νοσοκομεία» (Φ.Β.Ν.) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, προκειμένου να ενισχυθεί η προαγωγή του μητρικού θηλασμού. Σημειώνεται, ότι ως «Φιλικά προς τα Βρέφη Νοσοκομεία» έχουν ανακηρυχθεί από τη UNICEF ήδη δύο Δημόσια Νοσοκομεία, το Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο-Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου» και το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», ενώ έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες αξιολόγησης και για το πρώτο Ιδιωτικό Μαιευτήριο της χώρας, το «Μητέρα». Δημιουργείται Τράπεζα Γάλακτος στα δημόσια Νοσοκομεία, στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα που λειτουργούν με τη μορφή Ν.Π.Ι.Δ. και στις ιδιωτικές Κλινικές που διαθέτουν μονάδα νεογνών. Στο πλαίσιο ανάπτυξης του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας οργανώνονται προγράμματα και δράσεις προαγωγής του μητρικού θηλασμού, ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των γυναικών και φορέων με στόχο τη διασφάλιση της συνέχειας των υπηρεσιών και παρεμβάσεων και μετά την έξοδο από το μαιευτήριο. Συστήνεται στο υπουργείο Υγείας «Μητρώο Επιμορφωτών για την Προαγωγή του Μητρικού Θηλασμού» και εξετάζεται η δυνατότητα, να δημιουργηθεί συμβολικά μέσα στο υπουργείο Υγείας, ο πρώτος Σταθμός/Χώρος Θηλασμού, ο οποίος θα λειτουργήσει πιλοτικά. Σύμφωνα με την κ. Παπακώστα, το οικονομικό κόστος των Σταθμών/Χώρων Θηλασμού και των Τραπεζών Γάλακτος δεν μπορεί να εκτιμηθεί πριν την έκδοση των προβλεπομένων Υπουργικών Αποφάσεων που θα ρυθμίσουν τις προδιαγραφές δημιουργίας και λειτουργίας τους. «Ο Μητρικός Θηλασμός είναι δικαίωμα του ανθρώπου, ενώ η προαγωγή του αποτελεί μια πολύ καλή επένδυση για την Δημόσια Υγεία και την πρόληψη», επισήμανε η υφυπουργός, ενώ ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Μητρικού Θηλασμού, Καθηγητής και Διευθυντής της Α' Πανεπιστημιακής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Παίδων ''Αγία Σοφία'' Γεώργιος Χρούσος σημείωσε, ότι «η καλύτερη επένδυση που έχει να κάνει μια χώρα είναι στην προγεννητική ηλικία και στα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής, δηλαδή στην προσχολική ηλικία. Συνεπώς, αυτό που επιχειρείται σήμερα, είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά για τον Πολιτισμό μας, για τη χώρα μας και για την κουλτούρα μας». Ωστόσο, παρά τις επιστημονικές διαπιστώσεις και τις διακηρύξεις των διεθνών οργανισμών, τα ποσοστά του μητρικού θηλασμού, ιδιαίτερα στο Δυτικό κόσμο, διατηρούνται σε χαμηλά επίπεδα. Στο διεθνή χώρο τα ποσοστά αποκλειστικού μητρικού θηλασμού για τους 6 μήνες κυμαίνονται από 22% στη Γερμανία, 12% στη Σουηδία και στις Η.Π.Α. και 9,7% στην Αυστρία, μέχρι κάτω του 1% στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πολλαπλά οφέλη Για τη χώρα μας η Εθνική Μελέτη Συχνότητας και Προσδιοριστικών Παραγόντων Μητρικού Θηλασμού κατέγραψε ότι στο μαιευτήριο θήλασαν αποκλειστικά το 41% των γυναικών, ενώ στο τέλος του 6ου μήνα το ποσοστό αποκλειστικού θηλασμού σχεδόν μηδενίστηκε (0,9%). Στο τέλος του πρώτου χρόνου ποσοστό 6,4% των γυναικών συνέχιζε τον μη αποκλειστικό θηλασμό. Όπως είπε η υφυπουργός, τα επιστημονικά δεδομένα αποδεικνύουν, ότι τα οφέλη του μητρικού θηλασμού είναι πολλαπλά και μεγάλα τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί. Παιδιά ηλικίας 7-8 που θήλασαν τουλάχιστον για 6 μήνες εμφάνισαν 10 βαθμούς υψηλότερο IQ από αντίστοιχα που δεν θήλασαν. Παιδιά που θηλάζουν για 1 χρόνο εμφανίζουν κατά 50% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και κατά 10 φορές μικρότερη πιθανότητα να εισαχθούν στο νοσοκομείο κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Παιδιά που θήλασαν έστω και για 1 μήνα, εμφανίζουν 21% χαμηλότερο κίνδυνο για εμφάνιση λευχαιμίας. Ανάμεσα σε παιδιά που θήλασαν και σε άλλα που δεν θήλασαν, παρατηρήθηκε μειωμένη εμφάνιση λοιμώξεων του αναπνευστικού, ωτίτιδων, γαστρεντερίτιδων, νεκρωτικής εντεροκολίτιδας και διαφόρων τύπων αλλεργιών. Παιδιά που θηλάζουν έχει βρεθεί, ότι εμφανίζουν στο μέλλον μειωμένο κίνδυνο για εκδήλωση παχυσαρκίας, στεφανιαίας νόσου και της νόσου του Crohn. Για τη μητέρα μειώνεται ο κίνδυνος για την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού, ή του ενδομητρίου, καθώς και για την εμφάνιση οστεοπόρωσης από τη μητέρα που θήλασε τα παιδιά της. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2013 στις ΗΠΑ, 4.981 περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, 53.847 περιπτώσεις υπέρτασης και 13.946 περιπτώσεις εμφράγματος του μυοκαρδίου θα προληφθούν τα επόμενα χρόνια, εάν το 90% των 15χρονων σήμερα Αμερικανίδων θηλάσει κάθε παιδί της για τον πρώτο χρόνο ζωής του. “Το σημαντικότερο όμως είναι το γεγονός ότι μέσα από το θηλασμό δημιουργείται ένας ισχυρός δεσμός ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί, συμβάλλοντας στη δημιουργία αρμονικής σχέσης μεταξύ τους, στην ύπαρξη ψυχικής υγείας και στη διαμόρφωση υγιούς προσωπικότητας του παιδιού”, είπε η κ. Παπακώστα. Ο μητρικός θηλασμός όμως έχει και οικονομικά οφέλη. Το άμεσο και έμμεσο οικονομικό κόστος που προκαλεί η εγκατάλειψη του μητρικού θηλασμού υπολογίστηκε σε 2 έρευνες που αφορούσαν τις ΗΠΑ. Το 2001 το υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ υπολόγισε, ότι για τα πρώτα δύο χρόνια ζωής θα εξοικονομούνταν 3,6 δισεκ. δολάρια, εάν τα ποσοστά αποκλειστικού θηλασμού αυξάνονταν από 64% εντός των Μαιευτηρίων και 29% στο τέλος του 6ου μήνα, σε 75% και 50% αντίστοιχα. Τα στοιχεία είναι πιθανό να υποεκτιμούν το κόστος, καθώς περιλαμβάνουν το κόστος που προκαλούν μόνο τρεις παιδικές ασθένειες (μέση ωτίτιδα, γαστρεντερίτιδα και νεκρωτική εντεροκολίτιδα). Έρευνα για το 2007 υπολόγισε εκ νέου το κόστος περιλαμβάνοντας δέκα από παιδικά νοσήματα (πλην του διαβήτη τύπου 2, για τον οποίο δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία) και κατέληξε, ότι εάν το 90% των Αμερικανικών οικογενειών συμμορφωνόταν με την οδηγία για αποκλειστικό θηλασμό για τους 6 πρώτους μήνες ζωής, οι ΗΠΑ θα εξοικονομούσαν ετήσια 13 δις δολάρια και θα προλάμβαναν 911 θανάτους, οι συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι θάνατοι βρεφών. ethnos.gr

Εκατοντάδες προϊόντα έχουν αφιερωθεί στην φροντίδα των μωρών: αυτά πρέπει να περιέχουν φόρμουλες που σέβονται την επιδερμίδα των μωρών και να μην περιέχουν τοξικές ουσίες. Σύμφωνα όμως με την έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό, τα περισσότερα προϊόντα βρίσκονται στην αγορά παρά την εναντίωση της Εθνικής Υπηρεσίας ασφάλειας φαρμάκων και προϊόντων υγιεινής (ANSM). Από τα 52 προϊόντα που έλεγξε το περιοδικό, τα 28 πρέπει να αποσυρθούν, αν και πρόκειται για επώνυμα. Το περιοδικό προειδοποιεί ακόμα για τα προϊόντα που στην συσκευασία τους φέρουν την επισήμανση «υποαλλεργικό» αλλά χωρίς αναφορά στην αρμόδια οδηγία. Έτσι, 11 από τα προϊόντα περιέχουν δυνητικά αλλεργιογόνα συστατικά παρά την επιγραφή της ετικέτας τους. Επίσης, 6 στα 9 μαντηλάκια καθαρισμού, που ελέχθησαν, έχουν απαγορευτεί για τον καθαρισμό του βρέφους. Ένα τοξικό συντηρητικό, φαινοξυαιθανόλη, βρέθηκε σε τέσσερις αναφορές. Αυτό το συστατικό, επικίνδυνο για το συκώτι και τα ερυθρά αιμοσφαίρια του μωρού, δεν συνιστάται για παιδιά κάτω των 3 ετών. Σε μεγάλες δόσεις, μπορεί να επηρεάσει την ορμονική ανάπτυξη του βρέφους. Διεισδύει στον οργανισμό μέσω της επιδερμίδας και μπορεί να απορροφηθεί από τον οργανισμό μεγάλη ποσότητα όταν αυτό δεν ξεπλένεται. onmed.g

Και τούτο διότι στόχος των αλλαγών είναι να μειωθούν τα αντικείμενα που διδάσκονται στα δημοτικά σχολεία, αλλά και να μειωθεί η ύλη στα βασικά μαθήματα, σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα «μελέτης» των μαθητών στο σχολείο ώστε να έχουν προετοιμαστεί σωστά όταν έχουν πλέον επιστρέψει στο σπίτι και να μην έχουν επιπλέον φόρτο εργασίας. Όπως αναφέρει και το Vima.gr, με θέμα τις αλλαγές στο δημοτικό συνεδριάζει την ερχόμενη εβδομάδα το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας υπό την προεδρία του πρώην πρύτανη, καθηγητή πανεπιστημίου κ. Σωκράτη Κάτσικα. Στη συνεδρίαση όλες οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες της χώρας (δάσκαλοι, καθηγητές, ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί) θα κληθούν να καταθέσουν τις προτάσεις τους για τις αλλαγές που θεωρούν ότι πρέπει να γίνουν. Από την πλευρά του, το υπουργείο Παιδείας θα καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση που επίσης θα συζητηθεί στο ΕΣΥΠ. Η μελέτη στο σχολείο Ένας από τους προβληματισμούς του υπουργείου, αλλά και της διδασκαλικής κοινότητας έχει να κάνει με την μελέτη στο σχολείο. Ήτοι: πώς το σχολείο θα προετοιμάζει τον μαθητή με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρειάζεται να μελετάει με τις ώρες στο σπίτι. Σε αυτό το πλαίσιο αναμένεται ότι θα προταθεί μια μορφή «μελέτης» στα δημοτικά σχολεία που θα γίνεται στη διάρκεια του διδακτικού χρόνου και όχι ως εξωσχολική δραστηριότητα. Οπως λένε πηγές του υπουργείου που μίλησαν στο «Βήμα», αν ενταχθεί κάτι τέτοιο στο πρόγραμμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων των σχολείων, δεν έχει πολλές πιθανότητες να πετύχει καθώς οι μαθητές θα είναι κουρασμένοι από την ημέρα τους στο σχολείο. Παράλληλα με τη μείωση της ύλης που σχεδιάζεται στα δημοτικά θα αυξηθούν οι εξωσχολικές δραστηριότητες έτσι ώστε τα παιδιά να παραμένουν με ευχαρίστηση στα σχολεία τους και να χαλαρώνουν μετά την ολοκλήρωση των μαθησιακών υποχρεώσεών τους. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό που έχει γίνει, η συζήτηση αυτή θα ξεκινήσει την ερχόμενη εβδομάδα στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας και το Τμήμα Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσής του, όπου και θα κατατεθούν οι προτάσεις του υπουργείου για τις αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα των δημοτικών. Στη συνέχεια θα γίνει διάλογος και με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες της χώρας ώστε έως το τέλος του χρόνου να έχουν ληφθεί οι σχετικές αποφάσεις και τον Ιανουάριο του 2015 να κατατεθεί στη Βουλή για ψήφιση το σχετικό σχέδιο νόμου. Μειώνονται τα διδασκόμενα αντικείμενα Τα μαθήματα που διδάσκονται στο δημοτικό δεν αναμένεται να μειωθούν αλλά αναμένεται να μειωθούν τα διδασκόμενα αντικείμενα, τα οποία σήμερα είναι 17. Πάντως, εκπαιδευτικοί αλλά και επιστημονικές ενώσεις έχουν ζητήσει στο παρελθόν αναδιάρθρωση και εξορθολογισμό της διδακτέας ύλης στα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών, των Μαθηματικών και της Γεωγραφίας στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού. Και ειδικά σε συγκεκριμένα διδακτικά κεφάλαια τα οποία κρίνονται δυσνόητα ή επουσιώδη και σε ορισμένες περιπτώσεις επαναλαμβάνονται σε διάφορες τάξεις. Επίσης στόχος είναι ο συγχρονισμός της ύλης συναφών μαθημάτων. iefimerida.gr

Αναρωτιέστε τι πρέπει να κάνετε ώστε να είναι όσο το δυνατό πιο ανώδυνο το διαζύγιο για το παιδί σας; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα "Οι γονείς κάνουν τη διαφορά", "Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά", "Οι γονείς χωρίζουν" και "Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση", κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει. Τι θέλουν τα παιδιά… Να τους πείτε την αλήθεια για το διαζύγιό σας με απλές εξηγήσεις ανάλογες της ηλικίας τους. Να τα προστατεύσετε από το "γονεϊκό πόλεμο". Να τα προτρέπετε να αναπτύξουν και να διατηρήσουν ανεξάρτητη σχέση με τον κάθε γονιό. Να τα καθησυχάζετε ότι δεν είναι υπεύθυνα για το διαζύγιο. Να τηρεί ο κάθε γονιός αυτά που έχει δεσμευθεί ως προς το χρόνο που θα περνά μαζί τους. Να τα αγαπάτε, να είστε υπομονετικοί μαζί τους, να τα καταλαβαίνετε, να τα συμβουλεύετε και να τους θέτετε όρια. Να τα κάνετε να νιώθουν την άνεση να εκδηλώνουν τα συναισθήματα της αγάπης και της τρυφερότητας προς τον κάθε γονιό τους χωρίς να δυσφορεί ο άλλος. Να έχουν προσωπικό χώρο στο σπίτι του γονιού που έφυγε, ώστε να κοιμούνται κάποια βράδια εκεί και να φυλάσσουν τα πράγματά τους. Να υποστηρίζονται οικονομικά και από τους δύο γονείς τους. Τι δε θέλουν τα παιδιά… Να τα υποχρεώνετε να πάρουν το μέρος του ενός γονιού προκειμένου να τον υπερασπιστούν ή να τιμωρήσουν τον άλλο γονιό. Να τους λέτε δυσάρεστες λεπτομέρειες για τη δικαστική διαμάχη στην οποία έχετε εμπλακεί. Να τα κάνετε να αισθάνονται ένοχα επειδή αγαπούν και τους δύο γονείς τους. Να παίρνει ο ένας γονιός αποφάσεις που αφορούν το δικαίωμα των παιδιών να επισκέπτονται τον άλλο γονιό. Να χρησιμοποιούνται ως ταχυδρόμοι μηνυμάτων ή ως κατάσκοποι μεταξύ των γονιών τους. Να απαιτείτε να κρατούν μυστικά από τον άλλο γονιό. news.gr

*Μαγειρική σόδα Βάλτε πάνω στους λεκέδες μαγειρική σόδα. Αφήστε το για 10 λεπτάκια και τρίψτε καλά με ένα σφουγγάρι.. Ξεπλύνετε με άφθονο νερό και αν οι λεκέδες επιμένουν, επαναλάβετε τη διαδικασία. *Ξύδι Ζεστάνετε πρώτα ένα φλιτζάνι του τσαγιού με ξύδι. Ρίξτε το μέσα στην κούπα και αφήστε να δράσει για 4 με 5 ώρες. Τρίψτε καλά με ένα σφουγγάρι και ξεπλύνετε με άφθονο νερό. *Αλάτι Βάλτε σε ένα σφουγγάρι μια κουταλιά της σούπας αλάτι και τρίψτε την κούπα στα σημεία που υπάρχουν οι λεκέδες.

Η επαφή και το χάδι κατά την βρεφική ηλικία από έναν αφοσιωμένο γονιό μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερα προσαρμοσμένα στην ζωή τους παιδιά πολύ αργότερα. Βρέφη που σχημάτισαν δυνατό δέσιμο με έστω και έναν από τους γονείς είχαν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάζουν προβλήματα συναισθηματικά ή συμπεριφοράς όταν έφταναν στην σχολική ηλικία, σε σύγκριση με παιδιά που δεν είχαν βιώσει τέτοιου είδους στενές σχέσεις. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Iowa διαπίστωσαν ότι αυτή η ιδιαίτερη εγγύτητα με έναν γονιό έχει ευεργετική επίδραση είτε πρόκειται για την μητέρα είτε για το πατέρα του βρέφους. Η έρευνά τους έρχεται να προστεθεί σε έναν μεγάλο όγκο σύγχρονων ερευνών που αναδεικνύουν την μεγάλη σημασία και επίδραση των γονιών κατά τα πρώτα στάδια της ζωής ως προς την συναισθηματική και νοητική ανάπτυξη του παιδιού τους. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική χρονική περίοδο, ένα πραγματικό παράθυρο ευκαιρίας, κατά το οποίο η μητέρα ή ο πατέρας ή και οι δύο πρέπει να σχηματίσουν μια σταθερή και ασφαλή σύνδεση και σχέση με το παιδί τους. Η περίοδος αυτή αφορά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του κάθε ανθρώπου, κρίσιμα για την κοινωνική και συναισθηματική του ανάπτυξη, και επομένως, τουλάχιστον ένας από τους γονείς θα πρέπει να ενθαρρύνεται να κάνει αυτήν την επένδυση ζωής σε αυτά τα κρίσιμα χρόνια. Η έρευνα αυτή είναι ελπιδοφόρα ακόμα για μονο-γονεικές οικογένειες και ανύπαντρες μητέρες, όσο και για άνεργους πατέρες που φροντίζουν τα παιδιά τους. Κατά την έρευνα, εξετάστηκαν οι σχέσεις 86 βρεφών ηλικίας 15 μηνών με τους γονείς τους. Οι ερευνητές παρακολούθησαν αυτά τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 8 ετών. Η έκπληξη στα ευρήματά τους ήταν ότι τα βρέφη που είχαν δυνατό δέσιμο και με τους δύο γονείς δεν είχαν επιπρόσθετα συναισθηματικά και νοητικά οφέλη κατά την παιδική ηλικία, σε σύγκριση με εκείνα τα παιδιά που εγκατέστησαν καλή επικοινωνία μόνο με έναν γονιό. Συμπέραναν έτσι ότι μια ζεστή, ασφαλής και θετική σύνδεση με τουλάχιστον έναν γονιό αρκεί για να εξασφαλίσει τις ανάγκες του παιδιού για ασφάλεια και για να θέσει τις βάσεις για ομαλή ωρίμανση συναισθηματική και συμπεριφοράς. Πηγή: University of Iowa, Nemours Foundation Mετάφραση: ΣτέλιοςΠαπαβέντσης – pediatros-thes.gr

Επιπλέον, από το τρίτο παιδί και μετά, ανεξάρτητα από την ηλικία των γονιών, οι τελευταίοι δεν νιώθουν ουσιαστικά κάποια ξεχωριστή χαρά, όπως ένιωσαν με το πρώτο και το δεύτερο παιδί τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγαπούν λιγότερο τα επόμενα παιδιά τους. Αυτά είναι τα κυριότερα συμπεράσματα μια νέας βρετανοκαναδικής επιστημονικής έρευνας, με επικεφαλής τους καθηγητές Μίκο Μιρσκίλα της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου (LSE) και Ραχήλ Μαργκόλις του Πανεπιστημίου Γουέστερν του Καναδά, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό δημογραφίας "Demography", σύμφωνα με τις βρετανικές «Ιντιπέντεντ» και «Τέλεγκραφ». Η έρευνα, που έγινε σε συνεργασία με το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών, παρακολούθησε ένα μεγάλο δείγμα άγγλων και γερμανών γονιών επί 18 χρόνια, πολύ περισσότερο χρονικό διάστημα από προηγούμενες παρεμφερείς μελέτες. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι νέοι γονείς ηλικίας 35 έως 49 ετών νιώθουν πολύ μεγαλύτερη ευτυχία μετά τη γέννηση ενός παιδιού, από ό,τι οι νεότεροι γονείς που έκαναν οικογένεια σε ηλικία 23 έως 34 ετών. Γενικότερα, το ζευγάρι που καθυστερεί να κάνει παιδί, νιώθει μεγαλύτερη χαρά μετά το ευτυχές γεγονός. Η χαρά των νεότερων γονιών συνήθως εξανεμίζεται ένα έως δύο χρόνια μετά τη γέννηση, ενώ ειδικά όσοι έγιναν γονείς πολύ νέοι, στα 18 έως 22 χρόνια τους, είδαν την ευτυχία τους να μειώνεται σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα πιθανώς εξηγούν γιατί όλο και περισσότεροι άνθρωποι -παρατηρώντας τις εμπειρίες των γύρω τους- επιλέγουν πλέον να ξεκινούν την οικογένειά τους και να κάνουν παιδί σε πιο προχωρημένη ηλικία, πράγμα που ισχύει ιδίως για τους πιο μορφωμένους. Αντίθετα, οι λιγότερο μορφωμένοι τείνουν να κάνουν παιδί νωρίτερα, αλλά βλέπουν την ευτυχία τους να μένει στάσιμη ή και να υποχωρεί σχεδόν αμέσως μετά την «άφιξη» του παιδιού. Η μελέτη δείχνει μια γενικότερη τάση μεταξύ όλων των γονιών: η ευτυχία τους αυξάνεται τον χρόνο πριν και μετά τη γέννηση του παιδιού, αλλά ακολουθεί η συναισθηματική πτώση. Μόνο οι πιο μεγάλοι σε ηλικία γονείς είναι πιο «ανθεκτικοί» στα συναισθήματα ευτυχίας. Από την άλλη, άσχετα με την ηλικία που γίνεται κανείς γονιός, η μελέτη δείχνει ότι κάθε επόμενο παιδί φέρνει λιγότερη χαρά. Η χαρά του πρώτου παιδιού -πριν και μετά τη γέννηση- είναι περίπου διπλάσια από αυτήν που νιώθουν οι γονείς με το δεύτερο παιδί. Η πρόσθετη χαρά για το τρίτο παιδί είναι σχεδόν αμελητέα, ενώ για τα επόμενα ουσιαστικά ανύπαρκτη. Αυτό, κατά τους ερευνητές, δεν σημαίνει ότι ο γονιός δεν αγαπά το παιδί του, απλώς δεν νιώθει πια την χαρά της καινούριας εμπειρίας του να αποκτά ένα παιδί, ενώ επιπλέον γρήγορα αντιλαμβάνεται και τις πρόσθετες πιέσεις στον οικονομικό προϋπολογισμό της οικογένειας με κάθε παιδί που προστίθεται. Τέλος, η έρευνα επιβεβαιώνει τη γενική αντίληψη ότι, σε σχέση με τους άνδρες, οι γυναίκες νιώθουν μεγαλύτερη χαρά πριν και αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού. Από την άλλη, όμως, οι γυναίκες αισθάνονται στη συνέχεια μια πιο απότομη μείωση της ευτυχίας τους, από ό,τι οι άνδρες γονείς - ίσως, όμως, επειδή αρχικά είχαν χαρεί περισσότερο. Σε βάθος χρόνου, πάντως, η μελέτη διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ μιας μητέρας και ενός πατέρα, όσον αφορά την ευτυχία που φέρνουν τα παιδιά. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο τρόπος για να θυμούνται και να εφαρμόζουν πρέπει να είναι πιο σωματοποιημένος και να συνδεθεί με εικόνες και βιωματικές εμπειρίες. Για αυτό λοιπόν η παρακάτω άσκηση προσπαθεί, με τη χρήση των εικόνων ως μεσολαβητές, να βοηθήσει τα παιδιά με Μαθησιακές δυσκολίες να συνδέσουν τις αισθήσεις τους με τα κατάλληλα επίθετα. Άσκηση: Εκτυπώνετε σχέδια από διάφορα ουσιαστικά και γράφετε μέσα φράσεις για κάθε μια από τις 5 αισθήσεις. Το παιδί θα πρέπει ανάλογα να συμπληρώσει με το αντίστοιχο επίθετο δίνοντας έτσι πληροφορίες για κάθε ουσιαστικό. Παράδειγμα 1 http://i.imgur.com/wyixu62.jpg Κάθε φράση συμπληρώνεται απο ένα επίθετο! Παράδειγμα 2 http://i.imgur.com/dkTgJYq.jpg Με αυτή τη μορφή δίνεται η άσκηση στο παιδί! Tip: Αν για κάποιο ουσιαστικό δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλες οι αισθήσεις (πχ. τραπέζι) τότε μπορείτε να ζητήσετε να γράψει περισσότερα επίθετα για τις αισθήσεις που ήδη έχετε χρησιμοποιήσει! Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/10/blog-post_20.html

Η μεγάλη κατανάλωση γάλατος δεν συνοδεύεται από μικρότερο κίνδυνο καταγμάτων, όπως συνήθως πιστεύεται λόγω του αυξημένου ασβεστίου και των πρωτεϊνών για τα οστά, αλλά αντίθετα με μεγαλύτερη πιθανότητα κατάγματος και πρόωρου θανάτου τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες. Σε αυτό το «αιρετικό» συμπέρασμα κατέληξε μια νέα μεγάλη σουηδική επιστημονική μελέτη, η οποία όμως πρέπει να επιβεβαιωθεί από μελλοντικές έρευνες, προτού οι επιστήμονες προχωρήσουν σε νέες διατροφικές συστάσεις. Η έρευνα, από την άλλη, συσχετίζει το πρόβλημα μόνο με το γάλα και όχι με τα άλλα γαλακτοκομικά, αφού βρήκε ότι όσες γυναίκες τρώνε πολύ γιαούρτι και τυρί, κινδυνεύουν λιγότερο από κάταγμα ή πρόωρο θάνατο. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Καρλ Μικάελσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δγημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, το «New Scientist» και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέφεραν ότι ο αυξημένος κίνδυνος μπορεί να οφείλεται στα υψηλά επίπεδα γαλακτόζης, η οποία προέρχεται από διάσπαση της λακτόζης, δύο μορφών σακχάρου που περιέχονται στο γάλα και οι οποίες, όπως έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες σε πειραματόζωα, αυξάνουν το οξειδωτικό στρες και τη χρόνια φλεγμονή στον οργανισμό. Μέχρι σήμερα μια διατροφή πλούσια σε γάλα και γενικά σε γαλακτοκομικά προϊόντα θεωρείται ότι μειώνει την πιθανότητα καταγμάτων λόγω οστεοπόρωσης. Οι Σουηδοί επιστήμονες διευκρίνισαν, πάντως, ότι η έρευνά τους διαπίστωσε μια συσχέτιση ανάμεσα στο πολύ γάλα και στον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων και πρόωρου θανάτου και όχι μια άμεση σχέση αιτίας – αποτελέσματος, γι” αυτό τα απρόσμενα ευρήματά τους πρέπει να αντιμετωπιστούν με επιφύλαξη, τουλάχιστον προς το παρόν. Οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία για δύο ομάδες, μία 61.433 γυναικών ηλικίας 39 – 74 ετών και μία 45.339 ανδρών ηλικίας 45 – 79 ετών, αναφορικά με τις διατροφικές συνήθειές τους και την κατανάλωση γάλατος, γιαουρτιού και τυριού. Η γυναικεία ομάδα παρακολουθήθηκε επί 20 έτη και η ανδρική επί 11. Στη διάρκεια αυτών των περιόδων οι επιστήμονες κατέγραψαν πόσα κατάγματα έπαθαν οι άνθρωποι και πόσοι πέθαναν πρόωρα. Η στατιστική ανάλυση για τις γυναίκες έδειξε ότι η αυξημένη κατανάλωση γάλατος όχι μόνο δεν μείωνε καθόλου τον κίνδυνο κατάγματος, αλλά μάλλον τον αύξανε. Μέσα σε μια δεκαετία, 42 στις 1.000 γυναίκες που έπιναν πολύ γάλα, έπαθαν κάταγμα, έναντι 35 στις 1.000 που ήταν ο μέσος όρος και 31 στις 1.000 μεταξύ όσων έπιναν λίγο γάλα ή καθόλου. Επιπλέον, οι γυναίκες που έπιναν πάνω από τρία ποτήρια γάλα τη μέρα (κατά μέσο όρο 680 μιλιγκράμ), είχαν υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου (180 γυναίκες στις 1.000) μέσα σε μια δεκαετία, σε σχέση με όσες έπιναν λιγότερο από ένα ποτήρι (κατά μέσο όρο 60 μιλιγκράμ), από τις οποίες πέθαναν 110 στις 1.000 μέσα στην ίδια δεκαετία, ενώ ο μέσος όρος (ανεξάρτητα από την κατανάλωση γάλατος) ήταν 126 θάνατοι στις 1.000 γυναίκες. Όσες έπιναν πάνω από τρία ποτήρια ημερησίως, είχαν 90% μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, 60% μεγαλύτερο κίνδυνο κατάγματος ισχύου και 15% οποιουδήποτε άλλου κατάγματος, σε σχέση με όσες έπιναν λιγότερο από ένα ποτήρι τη μέρα, όπως είπε ο Καρλ Μικάελσον. Όσον αφορά τους άνδρες, παρατηρήθηκε επίσης ότι η αυξημένη κατανάλωση γάλατος σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, αν και σε μικρότερο βαθμό από ό,τι στις γυναίκες (περίπου 10% για τρία ποτήρια και πάνω). Η περαιτέρω ανάλυση επιβεβαίωσε ότι η μεγαλύτερη κατανάλωση γάλατος συνδεόταν με «ανεβασμένους» βιοδείκτες οξειδωτικού στρες και φλεγμονής. Σε κάθε περίπτωση, η κατανάλωση μόνο ενός ποτηριού γάλατος τη μέρα δεν φαίνεται να αποτελεί οποιοδήποτε πρόβλημα (το πρόβλημα αρχίζει μετά τα δύο ποτήρια), ενώ η μελέτη διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο σε όλα τα είδη γάλατος (με πολλά, λίγα ή καθόλου λιπαρά κ.α.). Αντίθετα, όπως διαπιστώθηκε, τα γαλακτοκομικά προϊόντα (κυρίως γιαούρτι, τυρί), που έχουν πολύ πιο χαμηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη, συνδέονται με μειωμένη πρόωρη θνησιμότητα και λιγότερα κατάγματα, ιδίως μεταξύ των γυναικών. «Τα ευρήματά μας μπορεί να θέσουν σε αμφισβήτηση την ισχύ των συστάσεων για την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων γάλατος ως μέτρου πρόληψης των καταγμάτων» τονίζουν οι ερευνητές, αλλά προσθέτουν ότι «τα ευρήματα αυτά πρέπει να τύχουν ανεξάρτητης επιβεβαίωσης, προτού μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν για νέες διατροφικές συστάσεις». Ειδικοί από άλλες χώρες συμφώνησαν ότι τα ευρήματα πρέπει να διασταυρωθούν από άλλες έρευνες, καθώς η κατανάλωση γάλατος εμφανίζει αυξητική τάση διεθνώς, παράλληλα με την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Ορισμένοι επιστήμονες επεσήμαναν ότι η νέα μελέτη εγείρει περισσότερα ερωτήματα, παρά δίνει απαντήσεις. enikos.gr

Υλικά συνταγής Οι ποσότητες είναι για 10 cupcakes. Διπλασιάστε τη ποσότητα για 20 κ.λ.π. -3/4 φλ. τσαγιού πραλίνα φουντουκιού - 1 μεγάλο αβγό - 5 κουταλιές της σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις Για γαρνίρισμα [προαιρετικά]: - 2 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένα φουντούκια * Εκτέλεση συνταγής 1. Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Σε ένα ταψί τοποθετείτε 10-12 χαρτάκια θηκούλες για cupcake [ίσως χρειαστούν περισσότερες ανάλογα με το μέγεθός τους]. 2. Βάλτε μισό φλιτζάνι πραλίνα [τα 2/3] και τα αβγά σε ένα μέτριο μπολ και τα χτυπάτε καλά. 3. Προσθέτετε το αλεύρι σταδιακά και χτυπάτε [με το χέρι ή το μίξερ χειρός] μέχρι να αναμειχθούν καλά. 4. Με ένα κουταλάκι γεμίζετε κατά τα 3/4 περίπου, τις θηκούλες και τις ψήνετε για 11-12΄[όχι πιο πολύ μη τα παραψήσετε]. Τα βγάζετε από το φούρνο και τα αφήνετε να κρυώσουν καλά. 5. Μόλις κρυώσουν παίρνετε την υπόλοιπη πραλίνα [το 1/3] και το βάζετε στο φούρνο μικροκυμάτων μέχρι να γίνει υγρό περίπου 15-20 δευτερόλεπτα. Βουτήξτε τις κορυφές του κάθε cupcake στη πραλίνα, έτσι ώστε να καλυφθεί πλήρως. Πασπαλίστε τις κορυφές των cupcakes με τα ψιλοκομμένα φουντούκια [προαιρετικά]. * * Αντί για φουντούκια μπορείτε να γαρνίρετε με μαύρη ή άσπρη ή πολύχρωμη τρούφα σοκολάτας ή και σκέτα . Πηγή: sintayes.gr

http://i.imgur.com/WFyGlKC.png - Το πρώτο σχεδιάγραμμα δείχνει έναν τυπικό κύκλο ύπνου ενός βρέφους κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Διαρκεί συνολικά 1 με 2 ώρες. Το μωρό από την κατάσταση της εγρήγορσης – ξυπνητό – πέφτει γρήγορα στην κατάσταση ύπνου REM – του λεγόμενου ανήσυχου ύπνου με όνειρα. Είναι ο ύπνος όπου το μωρό κινεί τους βολβούς των ματιών του, είναι ανήσυχο και κινείται συχνά, μπορεί να βγάζει φωνούλες, κάνει άρρυθμες που και που γρήγορες ανάσες σα να βλέπει όνειρο, τινάζει χέρια πόδια – μυοκλονίες και ζωηρά νεογνικά αντανακλαστικά – , και ξυπνάει εύκολα με εξωτερικά ερεθίσματα. Ακολουθεί μικρό σχετικά διάστημα ύπνου NonREM – πρόκειται για τον βαθύ ύπνο κατά τον οποίο το μωρό δεν κουνάει μάτια χέρια ή πόδια, δεν βλέπει όνειρα, δεν κάνει φωνούλες ούτε τινάγματα και δεν ξυπνάει εύκολα από τα εξωτερικά ερεθίσματα. Έπειτα μεταβαίνει γρήγορα πάλι σε ανήσυχο ύπνο REM και τελικά ξυπνάει. - Η δεύτερη γραμμή δείχνει μια συχνή παραλλαγή κύκλου ύπνου στα νεογέννητα και βρέφη. Σε αυτήν, η διάρκεια του κύκλου ύπνου είναι επίσης 1 με 2 ώρες, αλλά το μωρό δεν πέφτει ποτέ σε βαθύ ύπνο NonREM. Από την εγρήγορση μεταβαίνει γρήγορα σε ανήσυχο ύπνο REM και παραμένει εκεί μέχρι να ξυπνήσει. Αρκετοί μικροί ύπνοι ενός μικρού βρέφους κατά την διάρκεια της ημέρας και κατά τις πρώτες πρωινές ώρες ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. - Η τρίτη γραμμή δείχνει τον τυπικό κύκλο ύπνου ενός μεγαλύτερου παιδιού και ενήλικα. Η διάρκειά του είναι πολύ μεγαλύτερη – περίπου 3 με 4 ώρες. Από την κατάσταση εγρήγορσης το μεγαλύτερο παιδί μεταβαίνει σταδιακά και απευθείας στον βαθύ ύπνο NonREM, ο οποίος διαρκεί πολύ περισσότερο. Ακολουθεί ο ύπνος με όνειρα REM, και έπειτα σταδιακά το παιδί ξυπνάει. Επομένως, μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες όταν πέφτουμε για ύπνο τυπικά δεν περνούμε πρώτα από τον ανήσυχο ύπνο ονείρων όπως τα μωρά, αλλά κατευθείαν στον βαθύ ύπνο. - Ο ύπνος των ονείρων REM είναι εντελώς απαραίτητος για την επεξεργασία των ερεθισμάτων της ημέρας από τον εγκέφαλο του μωρού. Το ανώριμο νεογέννητο χρειάζεται άφθονο ύπνο REM ώστε να ωριμάσει τάχιστα και να χτίσει συνδέσεις στους νευρώνες του κατά τα κρίσιμα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Από την άλλη, ο ύπνος NonREM είναι σημαντικός για την σωματική ξεκούραση και εμφανίζει τη μεγαλύτερη έκκριση αυξητικής ορμόνης. Με άλλα λόγια, ο ύπνος REM χτίζει το μυαλό του παιδιού, ο ύπνος NonREM το σώμα του, ο ύπνος REM είναι το εργαλείο της ψυχοκινητικής ωρίμανσης, ο NonREM της σωματικής αύξησης. Η φύση έχει προβλέψει να έχει επενδύσει κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου σε μεγάλη διάρκεια ανήσυχου ύπνου, ώστε να καλυφτούν οι τεράστιες ανάγκες του σε ψυχοκινητική ωρίμανση. Αργότερα, όταν η παιδική ηλικία οδηγεί σε μεγαλύτερη κινητικότητα, σωματική καταπόνηση κατά την διάρκεια της ημέρας, αυξάνεται σταδιακά ο βαθύς ύπνος ώστε ο οργανισμός να ξεκουράζεται περισσότερο και να επιταχύνεται η σωματική ανάπτυξη. - Οι κύκλοι ύπνου ενός βρέφους διαρκούν πολύ λιγότερο από τους μεγαλύτερους ανθρώπους, και μάλιστα συμπίπτουν χρονικά με τον συνήθη χρόνο πέψης και κένωσης του στομάχου από το μητρικό γάλα: 1 με 2 ώρες. Τα ανθρώπινα βρέφη είναι σχεδιασμένα να κοιμούνται ανήσυχα και να ξυπνούν συχνά. Είναι σχεδιασμένα να τσεκάρουν το περιβάλλον τους, να λαμβάνουν την επανασύνδεση με τους γονείς τους και να θηλάζουν συχνά. Ένα βρέφος μπορεί σε μία νύχτα να περάσει από πολλούς κύκλους ύπνου, με μεγαλύτερες διάρκειες βαθέως ύπνου NonREM στην αρχή της νύχτας και σχεδόν καθόλου βαθύ ύπνο προς το τέλος της νύχτας και το πρωί. - Οι μεταβάσεις από την μια κατάσταση εγρήγορσης στην άλλη μπορεί να γίνονται πολύ γρήγορα στα μωρά, τόσο πιο γρήγορα όσο πιο κοντά στην γέννηση βρίσκονται. Όλοι οι γονείς έχουν παρατηρήσει ότι αρκετές φορές τα μωρά τους κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής μπορεί την μια στιγμή να κλαίνε και την άλλη απότομα να φαίνονται να κοιμούνται βαθιά, για να ξυπνήσουν και πάλι απότομα και να κλαίνε για τάισμα. Όσο πιο πολύ ωριμάζει νευρολογικά ένα βρέφος τόσο πιο σταδιακά και ξεκάθαρα γίνονται τα σημάδια του. Ιδιοσυγκρασικοί παράγοντες παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο από παιδί σε παιδί. - Τα μικρά βρέφη τείνουν να ξυπνούν πολύ εύκολα γιατί περνούν τον περισσότερο χρόνο της ημέρας σε κατάσταση ανήσυχου ύπνου REM. Όταν βρίσκονται σε ανήσυχο ύπνο μπορεί να ξυπνήσουν από έναν απότομο ήχο, από τις ίδιες τις δικές τους ακούσιες κινήσεις χεριών ή ποδιών, όταν τα κουνήσεις ή όταν προσπαθήσεις να τα μεταφέρεις από το ένα μέρος στο άλλο. Πολλές φορές το νεογέννητο θα αποκοιμηθεί στην αγκαλιά ή κατά τον θηλασμό, αλλά δεν θα πέσει ΑΜΕΣΩΣ σε βαθύ ύπνο, όπως δείχνουν τα πρώτα δύο σχεδιαγράμματα. Επομένως αν η μητέρα προσπαθήσει να το βάλει στο κρεβάτι του είναι πιθανό να ξυπνήσει. Πρέπει να περιμένει να κοιμηθεί βαθιά, να περάσει στο επόμενο στάδιο – αν περάσει στον συγκεκριμένο κύκλο ύπνου – και μετά να τον αφήσει. - Τα περισσότερα μωρά που θηλάζουν, με το τέλος ενός κύκλου ύπνου ξυπνούν, δείχνουν σημάδια πείνας και η μαμά τους τα θηλάζει για να αποκοιμηθούν και πάλι. Αυτή είναι μια νορμάλ διαδικασία προβλεπόμενη από την ανθρώπινη φύση. Εάν στο τέλος ενός κύκλου ύπνου η μητέρα δεν ανταποκριθεί προσφέροντας το στήθος της αλλά δοκιμάσει υποκατάστατους τρόπους να επαναφέρει το μωρό της στον ύπνο – απλή αγκαλιά, κούνημα, πιπίλα, φάσκιωμα κα – είναι πιθανό σε κάποιο στάδιο, και ανάλογα και με την ιδιοσυγκρασία του κάθε μωρού, να τα καταφέρει, αλλά το μωρό βρίσκεται σε κίνδυνο να χάνει γεύματα από το στήθος με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την επιτυχία του θηλασμού ή την πρόσληψη βάρους. Επίσης, απαραίτητο κομμάτι μιας ομαλής για το βρέφος ψυχοκινητικής ανάπτυξης είναι η κατάλληλη και έγκαιρη απόκριση των γονιών του στις εκάστοτε ανάγκες του. Η μη απόκριση – όπως η εφαρμογή του ελεγχόμενου κλάματος σε βρέφη ώστε να «κοιμούνται όλη νύχτα» βρίσκεται προς την αντίθετη κατεύθυνση, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τον θηλασμό και την υγιή ψυχοκινητική ανάπτυξη του μωρού. - Πολλοί νέοι γονείς ξαφνιάζονται με τον ύπνο των μωρών τους: «Το μωρό μου δεν κοιμάται», «κουνιέται συνέχεια και είναι ανήσυχο στον ύπνο του», «κλαίει και κάνει φωνές στον ύπνο του», «κοιμάται μόνο στην αγκαλιά μου και μόλις πάω να το αφήσω ξυπνάει», «κοιμάται μόνο στο στήθος μου» και πολλά άλλα. Όλες αυτές οι εκπλήξεις θα ήταν λιγότερες και λιγότερο δυσάρεστες αν οι νέοι γονείς ήταν πιο κατάλληλα προετοιμασμένοι και γνώριζαν – με ευθύνη των επαγγελματιών υγείας – την φυσιολογική κατάσταση των βρεφών και τι πρέπει να περιμένουν και τι όχι. Οι δύσκολοι πρώτοι μήνες με το μωρό γίνονται πιο εύκολοι όταν ξέρεις τι να περιμένεις με αυτό και όταν έχεις ρεαλιστικές προσδοκίες βασισμένες στην φυσιολογία του μωρού και όχι στο τι μη ρεαλιστικό περιμένουν πολιτισμικές επιβολές και αντιλήψεις του παρελθόντος που βρίσκονται μακριά από την σύγχρονη επιστημονική γνώση. Η προκαταβολική καθοδήγηση – anticipatory guidance –για το τι είναι φυσιολογικό στον ύπνο των βρεφών είναι κρίσιμης σημασίας για το αίσθημα ευεξίας των νέων γονιών. Αυτός είναι ένας κύριος λόγος που απέναντι σε ένα βρέφος που ξυπνάει κάθε 2 ώρες τη νύχτα για τάισμα στο στήθος δύο μητέρες βιώνουν την κατάσταση εντελώς διαφορετικά: η μία θεωρώντας ότι είναι κάτι παθολογικό απελπίζεται και προσπαθεί μάταια να το κοιμίσει με πιπίλα ή σε άλλο δωμάτιο, η άλλη αναφέρει ότι ξεκουράζεται μια χαρά, θεωρώντας το κάτι φυσιολογικό και παροδικό, και λαμβάνοντας όλα τα κατάλληλα ρεαλιστικά μέτρα για να κάνει την ζωή της πιο προσαρμόσιμη σε αυτήν την κατάσταση – ύπνο στο ίδιο δωμάτιο, να αποκοιμιέται το μωρό στο στήθος, ξαπλωτό θηλασμό, ευκαιριακοί ύπνοι της μητέρας κατά την διάρκεια της ημέρας, όχι ξόδεμα ενέργειας σε μάταιες και επίπονες προσπάθειες υποκατάστατων. Σ Παπαβέντσης MBBS MRCPCH DCH IBCLC 2014 pediatros-thes.gr

Οπως επισημαίνει σε σχετικό άρθρο το LiveScience, στην πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετές εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για τα παιδιά ενός και δύο ετών και ακόμη ένα-ετών, αλλά η επίσημη καθοδήγηση από την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία δηλώνει ότι: «θα πρέπει να αποφεύγεται η τηλεόραση και άλλα μέσα ψυχαγωγίας με οθόνη στα βρέφη και τα παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών» Γιατί όμως η ηλικία αυτή αποτελεί ορόσημο; Οι Ευρωπαίοι ερευνητές έχουν διαφορετικές απόψεις σε κάθε χώρα. Στη Γερμανία, ορισμένοι παιδοψυχολόγοι συμβουλεύουν ότι η χρήση της οθόνης θα πρέπει να αποφεύγεται μέχρι την ηλικία των έξι ετών, στη Φινλανδία και σε άλλες Σκανδιναβικές χώρες, δεν θέτουν κάποιο όριο, ενώ στην Ισπανία και την Πολωνία, ορίζουν τα 2 χρόνια ως το κατώτατο όριο. Όλοι επεσήμαναν ωστόσο, ότι το να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι την παθητική παρακολούθηση τηλεόρασης με την διαδραστική και συμμετοχική χρήση των smartphones, tablets, βιντεοπαιχνιδιών και Leapsters φαίνεται παράλογο. Φαίνεται ότι, κάπως ειρωνικά, παρόλο που η παγκόσμια αγορά έχει αναπτύξει την συγκεκριμένη, τεχνολογία είμαστε ακόμα πολύ μακριά από την επίτευξη μιας παγκόσμιας συναίνεσης σχετικά με την ηλικία στην οποία επιτρέπεται η χρήση οθόνης. Οι οθόνες είναι ουσιαστικά μια επιφάνεια που δημιουργεί και περιέχει ένα εναλλακτικό κόσμο. Πρέπει λοιπόν να σκεφτούμε τις έννοιες που εμφανίζονται σε αυτό τον «άλλο κόσμο» και να σκεφτούμε αν τα παιδιά κάτω των δύο ετών μπορούν να τις κατανοήσουν με έναν τρόπο που θα μπορούσε να έχει ένα νόημα, και θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξή τους. Για παράδειγμα, αυτό είναι αποδεδειγμένο ότι παρά το γεγονός ότι έχουν μόνο έξι μήνες διαφορά, τα παιδιά 3 ετών ξεπερνούν σταθερά τα παιδιά 2μιση ετών στην κατανόηση της σχέσης ανάμεσα σε ένα σύμβολο και μια πραγματική αναπαράσταση ενός αντικειμένου. Έρευνα από την Τζούντι Ντελόουτς του Κέντρο Μελέτης του Παιδιού στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και τους συνεργάτες της, δείχνουν ότι μερικά παιδιά κάνουν και λάθη στην κλίμακα, για παράδειγμα, εκλαμβάνοντας τα αυτοκίνητα παιχνίδια για πραγματικά αυτοκίνητα. Επίσης οι παιδοψυχολόγους τονίζουν ότι οι διαδραστικές εφαρμογές μπορούν να παρεμβαίνουν στην ικανότητα κατανόησης ιστοριών του παιδιού, κυρίως επειδή όταν οι γονείς διαβάζουν το βιβλίο στο παιδί τους τείνουν να επικεντρώνονται περισσότερο στα διαδραστικά στοιχεία από ό, τι στην ιστορία, κάτι που δεν θα συνέβαινε με ένα τυπωμένο βιβλίο. Δεν έχει σημασία πόσο ακριβές και εξατομικευμένο θα είναι το λογισμικό, δεν μπορεί ποτέ να παρουσιάσει το εύρος και την ποιότητα των γλωσσικών σημάτων ενός ανθρώπινου ομιλητή. Η ικανότητα να δοκιμάσει να μιμηθεί τον ήχο και τις εκφράσεις του προσώπου, τις χειρονομίες, τους ήχους της φωνής και τη γλώσσα του σώματος του γονιού, είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των γλωσσικών ικανοτήτων. Από την άλλη, οι τεχνοκράτες, θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι, δεδομένης της δημοτικότητας των tablet τόσο στους ενήλικες όσο και στα μικρά παιδιά, θα μπορούσε να χρησιμεύσει για να τους φέρει κοντά. Όμως εδώ τίθεται θέμα ποιότητας, αφού συνήθως τα τυπωμένα βιβλία περνάνε από σκληρή ανταγωνιστική διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμους εμπειρογνώμονες με μεγάλη εμπειρία στο είδος, που συμβουλεύουν σχετικά με την ποιότητα του βιβλίου πριν από τη δημοσίευση. Αντίθετα οι κριτικές των παιχνιδιών στο App Store σίγουρα δεν γίνονται από παιδοψυχολόγους. Επίσης η μονόπλευρη απεικόνιση του κόσμου στα λογισμικά που απευθύνονται σε παιδιά, είναι ένα άλλο σημαντικό ζήτημα, αφού οι ενήλικες και συνομήλικοι τους παρουσιάζουν πολύπλοκες συμπεριφορές που δεν συμπίπτουν πάντα με τα πρότυπα των ψηφιακών εφαρμογών και είναι αδύνατο να προβλεφθούν και να μοντελοποιηθούν. Πολλοί θα υποστηρίξουν ότι ορισμένες εφαρμογές υπάρχουν απλά για να ψυχαγωγούν τα παιδιά και να βρίσκουν για λίγο την ησυχία τους οι γονείς. Ωστόσο κατά πόσο αυτό το υλικό είναι κατάλληλο για την ψυχαγωγία των νηπίων, όταν οι περισσότεροι γονείς δεν γνωρίζουν καν ποια είναι τα ιδανικά επίπεδα φωτεινότητας της οθόνης, ώστε να μην παρεμβαίνει στην σωστή ανάπτυξη της όρασης τους. Τέλος, καθώς τα tablet είναι ακόμα πολύ καινούργια στον τεχνολογικό στίβο, γνωρίζουμε ελάχιστα για τις πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες στα παιδιά 2 ετών από την εκτεταμένη αλληλεπίδραση με οθόνες αφής. Μάλιστα, όσο διαδραστικές κι αν είναι οι εφαρμογές και οι εικόνες έχουν εντελώς διαφορετικές ιδιότητες από τα περισσότερα άλλα αντικείμενα με τα οποία τα μικρά παιδιά μπορούν να αλληλεπιδράσουν στην καθημερινότητα τους. Η αφή είναι το πρώτο και το νούμερο ένα μέσο επικοινωνίας και μάθησης στην πρώιμη παιδική ηλικία. Θα πρέπει να είναι σε θέση να πιάσουν, να ζουλήξουν ή και να προσπαθήσουν να μασήσουν τα αντικείμενα προκειμένου να κατανοήσουν τις βασικές τους ιδιότητες. Δεν έχουμε ιδέα τι θα συμβεί αν αντικαταστήσουμε το χρόνο που δαπανάται σε αυτές τις εμπειρίες με τις παραλλαγές που χρησιμοποιούνται στην ψηφιακή τεχνολογία, όπου απλά θα πατάνε μία οθόνη. Σε μια εποχή που οι οθόνες είναι μέρος της καθημερινότητας μας και υπάρχουν παντού, είναι αδύνατον να τις αποφεύγουμε εντελώς. Οι γονείς θα πρέπει σίγουρα να μην πανικοβληθούν όταν το μωρό τους συναντά μια οθόνη, αλλά τουλάχιστον μέχρι να έχουμε σωστά κριτήρια αξιολόγησης με γνώμονα την έρευνα για την καταλληλότητα των οθονών για τα νήπια, το καλύτερο είναι να ελαχιστοποιήσουμε την αλληλεπίδραση των παιδιών με αυτές και να δώσουμε βάρος στην φυσική επαφή.

Η απάντηση, σύμφωνα με την επιστημονική εκπομπή «Inside The Human Body» που προβάλλεται στο βρετανικό BBC, κρύβεται στο βαθούλωμα του άνω χείλους, ακριβώς κάτω από τα ρουθούνια μας! Το πρόσωπο ενός βρέφους παίρνει μορφή μεταξύ του 2ου και του 3ου μήνα της κύησης. Αν δεν συμβεί τότε, δεν συμβαίνει ποτέ! Και σύμφωνα με τους ειδικούς, το σημείο αυτό στο πάνω μέρος του άνω χείλους είναι το επίκεντρο, το «σημείο μηδέν» του ανθρώπινου προσώπου, η βάση γύρω από την οποία περιστρέφεται η όλη διαδικασία μορφοποίησης του. Δείτε το Βίντεο: omned.gr

Πότε είναι θετική και πότε αρνητική όσον αφορά την ψυχολογία του παιδιού η συμμετοχή του σε μια ομάδα; Τι συμβαίνει όταν τα κοντά παιδιά τοποθετούνται στις τελευταίες σειρές της παρέλασης; Όταν τα παχουλά κορίτσια κρύβονται στη μέση για να αποφύγουν την έκθεση στο κοινό που σχολιάζει; Και τι συμβαίνει με την ανάληψη του αισθήματος της ευθύνης; (Η διαλεκτική της ομάδας) α)Οι κοινές ανάγκες δημιουργούν κοινό κώδικα: Και κάθε άτομο έχει κάποιες ανάγκες που χρειάζεται να ικανοποιηθούν. (π.χ.:Πεινάει) Κάποιες φορές για να μπορέσει να τις ικανοποιήσει χρειάζεται τη βοήθεια των άλλων. (π.χ.:γυρνάει απ” τη δουλειά κουρασμένος-η και δεν έχει κουράγιο να μαγειρέψει) Οι κοινοί στόχοι των ατόμων όταν επικοινωνηθούν, δημιουργούν μια εστία αλληλοβοήθειας. (π.χ.: ο-η σύντροφος μαγειρεύει κάτι για να φάνε). Η εφάπαξ ικανοποίηση μιας ανάγκης δεν την εξαφανίζει όπως παρατηρούμε εύκολα από το φαινόμενο της πείνας. Με λίγα λόγια οι ανάγκες είναι επαναλαμβανόμενες. Άρα μπορούν να υπάγονται σε κάποιο μοτίβο κάλυψης ανάλογα με το ρυθμό ανάδυσής τους, δηλαδή να ικανοποιούνται με βάση ένα πρόγραμμα.Έτσι αν ένα ή περισσότερα άτομα “ακολουθούν” ένα πρόγραμμα, συνεννοούνται με βάση αυτό κι έχουν κάτι κοινό: Ένα κώδικα, μια γλώσσα με την οποία στήνουν το πρόγραμμα κάλυψης αναγκών και πολλά άλλα. Το “πρόγραμμα” μπορεί να αντιστοιχεί σε ένα αυτοκίνητο που είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μας μετακινεί γρήγορα αλλά δε μας υπαγορεύει “που να πάμε’. Οι ανάγκες μας για γρήγορη μετακίνηση μεταφράζονται μέσα απ’το αμάξι ως καύσιμα που χρειάζεται για να κινηθεί. Τέλος για να χρησιμοποιήσουμε αυτοκίνητο οφείλουμε να γνωρίζουμε τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας για να συνεννοούμαστε με τους υπόλοιπους, άσχετα με το ποιος είναι ο προορισμός μας. Όλα αυτά συνθέτουν το σκελετό μιας συλλογικής ανάγκης όμως μέχρι στιγμής δεν δίνουν ταυτότητα σ’αυτό που προσπαθούμε να ορίσουμε: Την ομάδα. β)(πως) ο στόχος της ομάδας μέσα στο χρόνο της δίνει ταυτότητα: Το “που” θα πάει το αυτοκίνητο είναι μια διαδρομή που, για να μπορέσει να επιτευχθεί, βασίζεται πάνω στις ανάγκες (καύσιμα που κάνουν το αμάξι να κινείται). Για την κάθε ομάδα είναι διαφορετικός ο προορισμός (το που). Π.χ.: Για μια οικογένεια η “διαδρομή” είναι η εργασία των γονέων και το μεγάλωμα των παιδιών. Για ένα πολιτικό κόμμα είναι η άσκηση πίεσης για την αλλαγή στον τρόπο που το κράτος διαχειρίζεται ένα οικονομικό θέμα. Για μια μειονότητα είναι ο αγώνας για αποδοχή από την ευρύτερη κοινωνία και ισότητα με τα υπόλοιπα μέλη. Για ένα κράτος είναι η προστασία και ευημερία των πολιτών του με τρόπο ώστε να εκφράζονται ελεύθερα και δημιουργικά προς αλλήλους. Το σύνολο των δραστηριοτήτων που δείχνει προς τα που πάει μια ομάδα σε συνδυασμό και σχέση το “από που έρχεται” και “που επιθυμεί να καταλήξει’, αποτελεί την ταυτότητα της ομάδας. Παραδείγματος χάριν: Η σύγχρονη νεοελληνική κοινωνία ξεκίνησε στο πρώτο μισό του δεκάτου εννάτου αιώνα μετά την ανεξαρτητοποίησή της από την οθωμανική αυτοκρατορία (από που ερχόμαστε) και σήμερα δυσπραγεί οικονομικά. Βαδίζει προς ένα οικονομικό τέλμα (που πηγαίνουμε). Είναι ο σκοπός της αυτός; Όχι. Παρ’όλα αυτά αυτό αποτελεί ένα σύγχρονο χαρακτηριστικό της. Το γεγονός ότι συλλογικά επιθυμούμε ως μέλη αυτής της κοινωνίας να αποφύγουμε το οικονομικό τέλμα δίνει κάποια αίσθηση για τις μελλοντικές μας κινήσεις, πράγμα που ενδυναμώνει τους δεσμούς μας ως ομάδα προς αυτό το σκοπό. Οι παλιοί λέγανε πως “στα δύσκολα οι Έλληνες μονιάζουν’. Η αλήθεια είναι πως οι δυσκολίες, σύμφωνα και με τις παραπάνω προτάσεις, ξανα-ορίζουν την ομάδα γιατί ανανεώνουν την ταυτότητά της, δηλαδή της δίνουν ένα μελλοντικό στόχο προς επίτευξη, ένα νέο ταξίδι. γ)Η ομάδα σε ζωντανή σχέση με το άτομο: Οι ομάδες όμως, όπως είπαμε πιο πριν, αποτελούνται από άτομα. Η συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες είναι ένας τρόπος με τον οποίο ο εγωισμός μεταμορφώνεται σε αλτρουϊσμό. Η προαγωγή του ομαδικού στόχου εντός του κάθε ατόμου που συναπαρτίζει μια ομάδα, ουσιαστικά κάνει το “εγώ” να επενδύει και να οργανώνει τις προτεραιότητές του με τρόπο ώστε η ατομική του ανάπτυξη να έχει άμεση σύνδεση με τη βιωσιμότητα της ομάδας και ταυτόχρονα η βιωσιμότητα της ομάδας να αποτελεί δείκτη για την ατομική ανάπτυξη. Αυτή η ισορροπία είναι πάντα το ζητούμενο μιας ομάδας με ταυτότητα, δηλαδή με συγκεκριμένη πορεία που χαράχτηκε στο παρελθόν, εντοπίζεται στο παρόν και φαίνεται να έχει μέλλον. Π.χ.: Ο ποδοσφαιριστής που βάζει γκολ για την ομάδα του η οποία τελικά κερδίζει την αναμέτρηση με την αντίπαλη ομάδα δεν είναι περισσότερο νικητής από τους υπόλοιπους οι οποίοι αλληλοβοηθήθηκαν από την άμυνα ως την επίθεση και την τελική επίτευξη του τέρματος. Αυτό όμως ακούγεται κάπως εξιδανικευμένο. Τί γίνεται στις περιπτώσεις που χάνει η ομάδα ή όταν φοβόμαστε ότι θα χάσει; δ)Η συλλογική ευθύνη και η ανάληψή της. Η συμμετοχή σε ομαδικές δραστηριότητες είναι κάτι που μας εκθέτει σαν άτομα και δείχνει το βαθμό που μπορούμε να σχετιζόμαστε και να προσαρμοζόμαστε στην επίτευξη ενός ομαδικού στόχου. Είναι ένα διαρκές τεστ για το πόσο έτοιμοι είμαστε να αφήσουμε τις ατομικές μας απολαύσεις και ανάγκες και να διαθέσουμε τις δυνάμεις μας αλλά και την τόλμη μας να κάνουμε λάθος προς ένα στόχο που μας ξεπερνά. Αυτό δεν είναι εύκολο και πολλές φορές μπορεί να νιώσουμε πνιγμένοι κάτω από την πίεση των υποχρεώσεων που έχουμε αναλάβει σε συνδυασμό με την κρισιμότητα της κατάστασης της ομάδας με την οποία ταυτιζόμαστε. Αυτό το τελευταίο άγχος είναι που στην καθομιλουμένη λέμε “βάρος της ευθύνης”. Ο πραγματικός αλτρουϊσμός είναι η γνώση του πόσο βάρος ευθύνης μπορούμε να αντέξουμε ως άτομα. Αυτό το όριο είναι κάτι που σταθμίζουμε καθημερινά: α)με το να δοκιμάζουμε τον εαυτό μας μέσα σε διάφορους ρόλους στην κοινωνία (π.χ.: οι διάφορες εργασίες που αναλαμβάνουμε και πόσο αυτές μας καλύπτουν ταυτόχρονα προσωπικές ανάγκες και ανάγκες της ομάδας υπαγωγής μας) και β)με το να ελαφρύνουμε το βάρος της ευθύνης αποδίδοντας σ’αυτό κύρος, θαυμασμό, εύσημα και υλικές απολαυές. Η κοινωνία όντας ουσιαστικά ένας συλλογικός νους έχει μέσα της τη σοφία (η οποία εκφράζεται μέσα απ” την ανταλλαγή ιδεών) να μετατρέπει τις μεγάλες ευθύνες σε ευχάριστες ή θελκτικές διαδικασίες. Αίρει δηλαδή κάπως το φόβο ανάληψής τους (αυτή είναι μια απ” τις εκφάνσεις της κουλτούρας). Π.χ.: Όλοι έχουμε ανάγκη να τρώμε. Όμως δε τρώμε “για να μη πεθάνουμε’. Για να μη βιώνουμε τη θλίψη του καταναγκαστικού χαρακτήρα της πείνας συλλογικά φτιάξαμε τρόπους όπου η ανάγκη αυτή καλύπτεται διασκεδαστικά, δηλαδή χωρίς φόβο ότι “κάτι κακό θα συμβεί αν δε φάμε”. Αυτοί οι τρόποι ονομάζονται “ελληνική κουζίνα” στην οποία όλοι μετέχουμε, είτε σαν καταναλωτές είτε σαν παραγωγοί ιδεών. ε)η συμβολοποίηση της ευθύνης Ένα άλλο παράδειγμα όπου μια μεγάλη συλλογική ανάγκη συνυπάρχει με μεγάλο κύρος και θαυμασμό είναι η υστεροφημία των ανθρώπων που ανέλαβαν σημαντικές ευθύνες. Αυτό στην πραγματικότητα είναι η συνύπαρξη της ευθύνης για προστασία και συνέχιση της κοινωνίας με το κύρος και τον θαυμασμό γι’αυτούς που ανέλαβαν τέτοια ευθύνη. Ο κοινωνικός ιστός για να κρατηθεί ελαστικός και να έχει λειτουργική συνοχή είναι θεμιτό να θυμίζει στον εαυτό του τη δύναμη της συλλογικότητας. Τέτοιες διαστάσεις της κοινωνικής ζωής εκφράζονται και μέσα από συμβολισμούς όπως οι εθνικές επέτειοι. Αυτό έχει σχέση με τον ιστορικό άξονα της ομαδικής ταυτότητας (από που ξεκινήσαμε). Τέτοιος είναι ο χαρακτήρας της σημερινής επετείου της 25ης Μαρτίου. Είναι μια συμβολική διάσταση που συνοψίζει αυτά που είπαμε παραπάνω. Ο συμβολισμός αυτής της επετείου κορυφώνεται με την εκδήλωση που αποτελεί η στρατιωτική παρέλαση. Στην παρέλαση λοιπόν αναπαράγεται και βιώνεται σε καθέναν ξεχωριστά η δύναμη της συλλογικότητας υπό τον κοινό σκοπό που ανέλαβαν οι άνθρωποι που δημιούργησαν το νεο-ελληνικό κράτος. Ο εορτασμός μιας εθνικής επετείου είναι στην πραγματικότητα η συμμετοχή στη συνέχεια της ιστορικής ταυτότητας ενός έθνους-κράτους.Είναι σαν να λέει το κάθε μέλος “ναι ανήκω κι εγώ σ’αυτή την ομάδα γιατί αναγνωρίζω τους κόπους της για να φτάσει ως εδώ και μετέχω σ’αυτούς”. Ακόμα κι αν κάποιος δεν πιστεύει στο συμβολισμό και την πρακτική της παρέλασης είναι δύσκολο να αρνηθεί τη δύναμη που αυτή αποπνέει όταν περνά από μπροστά του. Γι’αυτό είναι σημαντικό η δύναμη αυτή να μην δίνει την αίσθηση του αποκλεισμού ώστε να μη περιθωριοποιεί τους ανθρώπους που συναπαρτίζουν τον κοινωνικό ιστό. Άλλωστε ο σκοπός μιας κοινωνίας είναι να περιλαμβανει όλα τα μέλη της εξίσου. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές σε ευαίσθητες υπο-ομάδες όπως μια σχολική κοινότητα. Τα παιδιά βρίσκονται ακόμα σε εξέλιξη όσον αφορά την εκμάθηση των τρόπων διάρθρωσης της κοινωνίας και τα επίπεδα διαβάθμισης των ευθυνών. Για να μπορέσουν να νιώσουν ότι “ανήκουν” στο σύνολο της κοινωνίας πρέπει να έχουν την αίσθηση ότι με τις δικές τους προσωπικές δυνάμεις τους μπορούν να εκφράσουν κάτι κοινό όπως ο συμβολισμός της παρέλασης. Το σχολείο δεν είναι στρατός γι’αυτό πρέπει η σχολική παρέλαση να είναι ευαίσθητη στις αναπτυξιακές ιδιαιτερότητες όσων συμμετέχουν (διαφορές σωματότυπων, διαχωρισμοί σε “όμορφα και άσχημα παιδιά’) αλλιώς χάνει το νόημα του περιέχειν σε μια κοινή προσπάθεια, πράγμα το οποίο αποτελεί την ουσία της κοινωνικότητας και δημιουργεί εσωστρέφεια και ντροπή. Αν τα παιδιά νιώθουν ότι η ατομικότητά τους υπολείπεται αυτού που προσπαθεί να μεταδώσει ο κοινός συμβολισμός τότε θα νιώσουν πληγωμένα και περιθωριοποιημένα. Αυτό δε λειτουργεί αρνητικά μόνο για τους αποκλεισμένους αλλά επιβαρύνει και αυτούς που συμμετέχουν με μια αίσθηση “εκλεκτού” που η σκιά της είναι η μετατροπή της συλλογικής ευθύνης σε “υπερ-ηρωισμό’. Αυτό δεν μπορεί να είναι καλός οιωνός για μια ζωντανή κοινωνία που θέλει να έχει μέλλον. Άλλωστε η σχολική παρέλαση είναι μια αντανάκλαση του συμβολισμού της στρατιωτικής παρέλασης σε σχολικό περιβάλλον . Η ουσία της πρέπει είναι η συμμετοχή και όχι η επίδειξη ισχύος αν θέλει να μεταδίδει την ουσία του ιδεώδους για το οποίο υφίσταται η κοινωνία μας: Τη δημοκρατία. Είναι μια εξαιρετικά ευαίσθητη διαδικασία ακριβώς γιατί περιλαμβάνει μέσα της ένα συμβολισμό δύναμης ο οποίος μπάινει σε πράξη τώρα από τα ευαίσθητα μέλη της κοινωνίας που αποτελούν τα παιδιά. boro.gr

Υλικά: - 1 κούπα ξηρούς καρπούς και σπόρους της αρεσκείας σας - 1 κούπα βρώμη - 2 κούπες δημητριακά της αρεσκείας σας - ξερά φρούτα (μισή κούπα περίπου) - 130γρ. μαύρη ζάχαρη μαλακή - 160γρ. μέλι - 60γρ. βούτυρο - λίγο αλάτι και άρωμα βανίλιας (προαιρετικά) Διαδικασία: Βάζουμε σε ένα ταψάκι την βρώμη και τους ξηρούς καρπούς. Τα ανακατεύουμε όλα μαζί και αν θέλετε τα βάζετε για 6-8 λεπτά στο φούρνο για να ροδίσουν και να γίνουν πιο γευστικά. Κόβουμε τα αποξηραμένα φρούτα σε μικρά κομματάκια. Σε ένα κατσαρολάκι ρίχνουμε το μέλι, τη μαύρη ζάχαρη και το βούτυρο και ανακατεύουμε. Όταν αρχίζει να αφρίζει η καραμέλα είναι σχεδόν έτοιμη. Συνεχίστε για 1-2 λεπτά το βράσιμο για να λιώσει η μαύρη ζάχαρη καλά και το μείγμα να δέσει. Ρίχνουμε μέσα στην καραμέλα τη βρώμη με τους ξηρούς καρπούς και ανακατεύουμε. Στο σημείο αυτό προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά. (τα φρούτα και τα δημητριακά) Ρίχνουμε σε ένα ταψάκι το μείγμα αφού πρώτα έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί. Με τη βοήθεια ενός άλλου χαρτιού από πάνω το στρώνουνε και το απλώνουμε ομοιόμορφα. Όσο πιο λιγότερο το πατήσετε τόσο πιο αφράτες θα γίνουν οι μπάρες. Το βάζουμε στο ψυγείο για μισή ώρα να κρυώσει. Αφού κρυώσει μπορείτε να λιώσετε σοκολάτα (λευκή ή μαύρη) και να απλώσετε λίγη από πάνω. Κόβουμε σε λωρίδες και οι μπάρες είναι έτοιμες. Τις κλείνουμε σε αεροστεγές δοχείο για να διατηρούνται. http://i.imgur.com/Hbs469N.jpg http://i.imgur.com/Aaprenm.jpg

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Μέρεντιθ Μπράουερ, από το Ιατρικό Κέντρο Ronald Reagan του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, παρακολούθησαν 198 εθελόντριες, ηλικίας 20 έως 45 ετών, ενώ είχαν υποβληθεί για διάφορους λόγους σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Η δρ Μπράουερ και οι συνεργάτες της κατέγραψαν πόσα ωάρια παρήγαγαν σε κάθε κύκλο εξωσωματικής και πόσα υγιή έμβρυα δημιουργούνταν από τη γονιμοποίηση αυτών των ωαρίων. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι νεαρές γυναίκες παρήγαγαν πολύ περισσότερα ωάρια και περισσότερα γενετικώς υγιή έμβρυα. Παράλληλα διαπιστώθηκε ότι η επίτευξη εγκυμοσύνης μετά τα 40, και ιδίως μετά τα 42 χρόνια, είναι δέκα φορές πιο δύσκολη απ” ό,τι μετά τα 30. Αναλυτικά, μία γυναίκα ηλικίας κάτω των 35 ετών χρειαζόταν μόλις 3,8 ωάρια για να δημιουργηθεί ένα υγιές έμβρυο, μία γυναίκα ηλικίας 35-37 ετών χρειαζόταν 4,4 ωάρια, μία γυναίκα ηλικίας 38-40 ετών 9,4 ωάρια και μία γυναίκα ηλικίας 41-42 ετών 10,1 ωάρια. Στα 43, απαιτούνταν 44 ωάρια για να παραχθεί ένα υγιές έμβρυο. Το σώμα της γυναίκας κατά κανόνα απελευθερώνει κάθε μήνα μόνο ένα ωάριο και με βάσει τα παραπάνω, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μία 43χρονη γυναίκα χρειάζεται σχεδόν 4 χρόνια για να μείνει έγκυος, αντί για τους 4,5 μήνες που θα χρειαζόταν στα 37 της. Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να περιμένουν πολύ πριν αρχίσουν τις προσπάθειες τεκνοποίησης, δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης. Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, από τα μωρά που γεννήθηκαν το 2012 μόλις το 38,4% είχαν μαμά ηλικίας έως και 29 ετών. Περισσότερα από ένα στα δύο (το 56,5%) γεννήθηκαν από γυναίκες ηλικίες 30 έως και 39 ετών, ενώ το 5% έχουν μητέρες ηλικίας άνω των 40 ετών. onmed.gr

Τα φιλιά μεταξύ των γονέων κάνουν καλό στο παιδί καθώς σύμφωνα η έρευνα έδειξε ότι τα ζευγάρια που αισθάνονται «τυχερά» που είναι μαζί και φιλιούνται συχνά είναι πιο πιθανό να είναι καλύτεροι γονείς. Οι ερευνητές αναφέρουν, ότι η μελέτη τους επιβεβαιώνει την άποψη ότι μια «γεμάτη και ολοκληρωμένη ερωτική σχέση οδηγεί σε πιο επιτυχημένη ανατροφή παιδιών». Όταν τόσο οι άντρες, όσο και οι γυναίκες πιστεύουν ότι έχουν μια πολύ καλή σχέση, μεταδίδουν τα θετικά τους συναισθήματα και στα παιδιά τους, επαινώντας τα συχνά, αντί να τους φωνάζουν. Τα τακτικά φιλιά και ο κοινός χρόνος για την απόλαυση κοινών ενδιαφερόντων, αλλά και η γενικότερη αίσθηση ικανοποίησης που απολαμβάνει ένα ζευγάρι, συμβάλλει στην ευτυχία της οικογένειας. Αντίθετα, στα ζευγάρια που έχει τεθεί θέμα διαζυγίου, που ο ένας «σπάει τα νεύρα» στον άλλον, που μαλώνουν συχνά και μετανιώνουν για τη δημιουργία της σχέσης τους είναι πιο πιθανό να… βγάλουν τα αρνητικά τους συναισθήματα επάνω στα παιδιά τους, μέσα από φωνές και καυγάδες. Η συγκεκριμένη έρευνα αποκάλυψε ακόμη, ότι οι άντρες είναι πιο αισιόδοξοι από τις γυναίκες αναφορικά με την κατάσταση της σχέσης τους, συγκριτικά με τις γυναίκες. Οι άντρες ήταν πιο πιθανό να δηλώσουν «πολύ ευτυχισμένοι» μέσα στη σχέση τους (ποσοστό 69%). Το αντίστοιχο ποσοστό στις γυναίκες ήταν 65%. Όπως αναφέρει η Daily Telegraph, το 37% των γυναικών ανέφεραν ότι ο σύντροφός τους «τους τη δίνει στα νεύρα σπάνια ή ποτέ», ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άντρες ήταν 43%. «Οι χαρούμενες μαμάδες και οι χαρούμενοι μπαμπάδες είναι καλύτεροι γονείς. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε, τι είναι αυτό που κάνει έναν άντρα “καλό πατέρα” και τι μια γυναίκα “καλή μαμά”. Η ανάλυσή μας δείχνει ότι μια “ολοκληρωμένη, υγιής σχέση” παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ως προς αυτό» δήλωσε η Dr Svetlana Speight.

2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης στην Αθήνα Οκτώβριος 2014 - Μάιος 2015 Εργαστήρι Μαιρηβή 1 & 2 Νοεμβρίου, Παραστάσεις Αφήγησης: Καμέλ Γκενούν «Ο άνθρωπος που ήθελε να δει τους αγγέλους» & «Το κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά που μιλούσε στα πουλιά» 14, 15 & 16 Νοεμβρίου, Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: David Zuazola «Λερωμένα φτερά» Με παραμύθια από την Αλγερία και κουκλοθέατρο από τη Χιλή συνεχίζονται τα ταξίδια τον Νοέμβριο, στο εργαστήρι Μαιρηβή. Συγκεκριμένα, ένας από τους σημαντικότερους αφηγητές της Γαλλίας, ο Καμέλ Γκενούν θα μας συστήσει έναν άνθρωπο «που ήθελε να δει τους αγγέλους» (Σάββατο 1η Νοεμβρίου), και θα μας πει την ιστορία του κοριτσιού με τα «χρυσά μαλλιά που μιλούσε στα πουλιά» (Κυριακή 2 Νοεμβρίου), ενώ με τον πολυβραβευμένο David Zuazola από τη Χιλή, θα μάθουμε πώς μπορεί να πετάξει κανείς με «λερωμένα φτερά» (14, 15 & 16 Νοεμβρίου). Το αναλυτικό πρόγραμμα έχει ως εξής: Παραστάσεις Αφήγησης, Καμέλ Γκενούν – Γαλλία / Αλγερία Σάββατο 1 Νοεμβρίου, ώρα 21:00 : «Ο άνθρωπος που ήθελε να δει τους αγγέλους» Κυριακή 2 Νοεμβρίου, ώρα 18:00 : «Το κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά που μιλούσε στα πουλιά» Οι παραστάσεις αφήγησης είναι στην γαλλική γλώσσα με παράλληλη μετάφραση –συναφήγηση από τον Στέλιο Πελασγό Καλλιτεχνικός διευθυντής: Στέλιος Πελασγός Με την υποστήριξη ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης Παραστάσεις θεάτρου κούκλας, David Zuazola - Χιλή «Λερωμένα φτερά» Παρασκευή 14 Νοεμβρίου, ώρα 21:00 Σάββατο 15 Νοεμβρίου, ώρα 17:00 Κυριακή 16 Νοεμβρίου, ώρα 17:00 Λίγα λόγια για το φεστιβάλ... Κούκλες από όλο τον κόσμο θα ταξιδέψουν για δεύτερη συνεχή χρόνια στην Αθήνα, με αφορμή το δεύτερο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης, που θα πραγματοποιηθεί από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο του 2015 στο εργαστήρι Μαιρηβή. Χάρτινες και πάνινες, μικρές και μεγάλες, κατασκευασμένες από τα πιο απίθανα υλικά, αλλά και θέατρο σκιών ή μαριονέτες, με χώρα προέλευσης την Ιταλία, την Ισπανία, τη Χιλή, την Αργεντινή, την Αλγερία, το Μαρόκο, τον Λίβανο, την Τσεχία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Τουρκία, έρχονται να μας πουν τη δική τους ιστορία... Την ίδια περίοδο, οι κουκλοπαίκτες θα μας μάθουν να φτιάχνουμε κούκλες στο πλαίσιο των προγραμματισμένων εργαστηρίων, ενώ παραμυθάδες και αφηγητές απ' όλο τον κόσμο, σημαντικοί άνθρωποι του λόγου και της μνήμης θα μας μεταφέρουν στην «παιδική ηλικία του κόσμου» και θα μας μυήσουν στη μαγική τέχνη του παραμυθιού. Παράλληλα, το εργαστήρι Μαιρηβή είναι ανοιχτό τις καθημερινές και την Κυριακή και δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να το επισκεφτούν, να ξεναγηθούν στον ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό χώρο του, να συμμετάσχουν σε ένα εκπαιδευτικό δρώμενο και να παρακολουθήσουν «Τα μαγικά σεντούκια», μια παράσταση που μας θυμίζει πως ο αγώνας εναντίων σοβαρών δυσκολιών στη ζωή είναι αναπόφευκτος, και πως αν κανείς δεν λιγοψυχήσει και τις αντιμετωπίσει απτόητος, τότε κυριαρχεί σε όλα τα εμπόδια και στο τέλος αναδεικνύεται νικητής. http://www.mairivi.gr/apps/gr/gcn/news/spag/18_1409050929.html Λίγα λόγια για τις παραστάσεις του Νοεμβρίου και τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες... Ο Καμέλ Γκενούν γεννήθηκε το 1953 στο νότο της Γαλλίας, από μητέρα γαλλίδα και πατέρα αλγερινό. Έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλγερία και επέστρεψε στην Γαλλία το 1962. Δούλεψε στα λιμάνια, στα φορτηγά και στις οικοδομές πριν να αφιερωθεί στην κοινωνικοπολιτιστική εμψύχωση. Το 1987 ανακαλύπτει τον κόσμο της αφήγησης και αρχίζει την μαθητεία του δίπλα στους μάστορες της πρώτης γενιάς της αναβίωσης της αρχαίας αυτής τέχνης, μέχρι να γυρίσει στις ρίζες και να βρει τον δικό του δρόμο. Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αφηγητές της Γαλλίας και είναι καλλιτεχνικός διευθυντής φεστιβάλ και συνιδρυτής της «Πορείας των παραμυθάδων» ένα πεζοπορικό φεστιβάλ που κάθε χρόνο περνά από διαφορετικά χωριά της Γαλλίας και των γαλλόφωνων περιοχών. Οι παραστάσεις του χαρακτηρίζονται από μεγάλη μουσικότητα στην φωνή και στις κινήσεις, πολλές μάλιστα έχουν δημιουργηθεί μαζί με μουσικούς. «Λερωμένα φτερά» Μια μέρα, οι άνθρωποι και τα ζώα σταμάτησαν να γεννιούνται. Και η βλάστηση σταμάτησε να αναπτύσσεται. Και τα ποτάμια, οι λίμνες και η θάλασσα ξεράθηκαν... Τότε, οι άνθρωποι έφτιαξαν ένα χωριό με ό,τι είχε απομείνει. Σε εκείνο το χωριό γεννήθηκε ένα κορίτσι με ένα ζευγάρι φτερά. Ο θρύλος λέει ότι ή είναι ένας άγγελος που θα σώσει τον κόσμο ή είναι ένα κακό πνεύμα που θα τον καταστρέψει εντελώς. Τότε εμφανίζεται ένας μυστηριώδης ταξιδιώτης... «Θα πάρω το κορίτσι υπό την προστασία μου μέχρι να γίνει 16 χρονών. Αν είναι άγγελος θα την αφήσω να κάνει το έργο της. Αν είναι κακό πνεύμα, θα το καταστρέψω...» Τα σκηνικά της ιστορίας είναι φτιαγμένα με μηχανισμούς από παλιά και άχρηστα αντικείμενα. Αυτή η περίεργη αισθητική, μαζί με τη μουσική και την αφήγηση του ηθοποιού μας μεταφέρουν σε μία ρομαντική ατμόσφαιρα. Ο David Zuazola γεννήθηκε στη Χιλή. Είναι ηθοποιός, μουσικός και κουκλοπαίκτης. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Santiago της Χιλής. Ξεκίνησε σαν κουκλοπαίκτης με την ομάδα του Jordi Bertran στη Βαρκελώνη. Μετά από τη συμμετοχή του σε πολλές θεατρικές ομάδες, ξεκινάει τη σόλο καριέρα του με την παράσταση «Λερωμένα Φτερά», με την οποία ταξιδεύει σε Φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Έχει κερδίσει το Βραβείο Καλύτερου Φανταστικού Κόσμου (Βαρσοβία, Πολωνία 2011) το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού Θεάτρου κούκλας (Μοντενέγρο 2012) και το Βραβείο Καλύτερης Παράστασης Θεάτρου κούκλας (Βίτολα 2013). Το πρόγραμμα του φεστιβάλ έχει ως εξής: Δεκέμβριος 2014 Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: Karromato - Τσεχία «Ξύλινο τσίρκο» Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, ώρα 21:00 Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, ώρα 17:00 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, ώρα 17:00 Παραστάσεις Αφήγησης: Χαλιμά Χαμντάν, Μαρόκο - Γαλλία Σάββατο 13 Δεκεμβρίου, ώρα 21:00 : Χίλιες και μία νύχτες στον κύκλο Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, ώρα: 18:00 : Ο Μαχμπούλ, ο σοφός που έλεγε αστεία & Εργαστήρι: Φτιάχνω μια κούκλα, φτιάχνω μια ιστορία Ιανουάριος 2015 Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: Cengiz Ozek Shadow theater - Τουρκία “Garbage Monster” (Το τέρας των σκουπιδιών) Παρασκευή 2 Ιανουαρίου, ώρα 21:00 Σάββατο 3 Ιανουαρίου, ώρα 17:00 Κυριακή 4 Ιανουαρίου, ώρα 17:00 Φεβρουάριος 2015 Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: Cia, Mikropodium - Ουγγαρία “Stop” Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, ώρα 21:00 Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, ώρα 17:00 Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, ώρα 17:00 & Εργαστήρι από Andras Lenart (οι ώρες και οι μέρες θα ανακοινωθούν προσεχώς) Μάρτιος 2015 Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: Diergo Stirman - Αργεντινή “Entremets” (Επιδόρπιο) Παρασκευή 6 Μαρτίου, ώρα 21:00 Σάββατο 7 Μαρτίου, ώρα 17:00 Κυριακή 8 Μαρτίου, ώρα 17:00 Απρίλιος 2015 Παραστάσεις θεάτρου κούκλας: Atelier 13, Georgi Spansovh - Βουλγαρία “Baron Munhausen” Παρασκευή 3 Απριλίου, ώρα 21:00 Σάββατο 4 Απριλίου, ώρα 17:00 Κυριακή 5 Απριλίου, ώρα 17:00 Μάιος 2015 Παραστάσεις Αφήγησης: Τζιχάντ Νταρβίς Λίβανος - Γαλλία Σάββατο 9 Μαΐου, ώρα 21:00 : Ιστορίες ζωής μέσα σε πόλεμο Κυριακή 10 Μαΐου, ώρα 18:00 : Χασάν αλ Μπασρί, το ταξίδι του Σεβάχ του στεριανού «Κουκλοθέατρο Μαιρηβή» Σαχτούρη 4 & Σαρρή, Ψυρρή, τηλ. 210 52 22 181 http://www.mairivi.gr/apps/gr/gcn/parastaseis/spag/18_1409132028.html Εισιτήριο 10 ευρώ Μειωμένο καί παιδιά 8 ευρώ Ομαδικό 7 ευρώ Για τα μέλη της UNIMA 6 ευρώ απαραίτητη η κράτηση θέσης: 6942420062

Σουηδοί επιστήμονες παρακολούθησαν 28 μωράκια και κατέγραψαν πως περνούν τα πρώτα 70 λεπτά της ζωής τους. Τα πρώτα λεπτά της ζωής ενός νεογέννητου λοιπόν κυλάνε κάπως έτσι: Λεπτό 0: Το μωράκι έρχεται στον κόσμο και κάνει αισθητή την παρουσία του με ένα δυνατό κλάμα. Λεπτό 2: Η πρώτη αγκαλίτσα της μανούλας Λεπτό 2,5: Το μωράκι ανοίγει τα μάτια του και αντικρίζει το πρόσωπο σας Λεπτό 8: Το μωράκι αναζητεί το στήθος σας Λεπτό 18: Το μωράκι ξεκουράζεται και κοιμάται Λεπτό 36: Το μωρό αρχίζει να ψάχνει το στήθος σας αυτή τη φορά με μεγαλύτερη επιμονή Λεπτό 62: Ξεκινά ο πρώτος θηλασμός Λεπτό 70: Αφού χορτάσει απολαμβάνει ακόμα έναν υπνάκο Τα αποτελέσματά αυτά παρουσιάστηκαν στο «Acta Paediatrica» και δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση «Science News».

Ωστόσο, μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι ίσως θα έπρεπε να ξανασκεφτούμε το θέμα από άποψη υγείας των παιδιών και γενικά δημόσιας υγείας. Οι Βρετανοί επιστήμονες αναφέρουν ότι, αν τα ρολόγια έμεναν μόνιμα στη θερινή ώρα, τα παιδιά θα είχαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να ασκηθούν σωματικά και γενικά να κάνουν διάφορες δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου μετά το σχολείο, επειδή ο ήλιος θα έδυε πιο αργά. Οι ερευνητές της σχολής Υγιεινής & Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τη δρα Άννα Γκούντμαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό «Journal of Behavioural Νutrition and Physical Activity», σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν 23.000 παιδιά ηλικίας πέντε έως 16 ετών από εννέα χώρες. Οι επιστήμονες βρήκαν ότι η δραστηριότητα των παιδιών είναι αυξημένη κατά 15% έως 20% σε καθημερινή βάση τις μέρες του καλοκαιριού σε σχέση με εκείνες του χειμώνα (τα παιδιά φορούσαν ειδικές ηλεκτρονικές συσκευές καταγραφής των κινήσεών τους). Επειδή, όταν τα ρολόγια πάνε πίσω (χειμερινή ώρα), δύει πιο νωρίς και τα απογεύματα γίνονται λιγότερο φωτεινά, οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτό έχει ως συνέπεια να μη διευκολύνονται τα παιδιά μετά το σχολείο να παίζουν, να ασκούνται και γενικά να κάνουν διάφορες ψυχαγωγικές δραστητριότητες, κάτι που είναι γνωστό ότι βοηθά στη σωματική και ψυχική υγεία τους. Με αυτό το σκεπτικό, οι Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ρολόγια θα πρέπει να ρυθμιστούν μόνιμα μια ώρα πιο μπροστά και να μην γυρίζουν πίσω κάθε Οκτώβριο, κάτι που, όπως λένε, θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Το ζήτημα αυτό έχει κατά καιρούς απασχολήσει σοβαρά μερικές χώρες, ιδαίτερα τη Βρετανία, όπου έχει συζητηθεί και στο Κοινοβούλιο, αλλά χωρίς να ληφθεί απόφαση. Στην Αυστραλία, το 2008, δημιουργήθηκε μέχρι και πολιτικό κόμμα με βασική διεκδίκηση τη μόνιμη θερινή ώρα. «Η ύπαρξη πρόσθετου χρόνου με φως μέσα στη μέρα θα επηρέαζε κάθε παιδί σε μια χώρα, κάθε μέρα του έτους, έχοντας πολύ πιο θετικές επιπτώσεις από πολλά άλλα πιθανά μέτρα για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας» δήλωσε η κ. Γκούντμαν. Όπως είπε, η θετική επίδραση φαίνεται να είναι η ίδια τόσο για τα αγόρια, όσο και για τα κορίτσια, τόσο για τα παιδιά με κανονικό βάρος, όσο και για όσα έχουν περισσότερα κιλά από το φυσιολογικό, ανεξαρτήτως κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου της οικογένειάς τους. Η Γκούντμαν εκτίμησε ότι σε μια χώρα, όπως η Αγγλία, υπάρχει μια ξαφνική μείωση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας κατά 5% εξαιτίας της αλλαγής της ώρας σε χειμερινής. Η συνεργάτης της στην έρευνα Άσλεϊ Κούπερ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, δήλωσε ότι «η εισαγωγή μόνιμης θερινής ώρας δεν θα έλυνε το πρόβλημα της γενικά χαμηλής σωματικής δραστηριότητας, όμως πιστεύουμε ότι είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση». Ο αντίλογος είναι ότι, αν τα ρολόγια έδειχναν μόνιμα τη θερινή ώρα, τα πρωϊνά θα ήταν πιο σκοτεινά, πράγμα που θα δυσκόλευε τα παιδιά να πάνε στο σχολείο και τους εργαζόμενους στη δουλειά τους. Η εισαγωγή του θεσμού της αλλαγής ώρας στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έγινε το 1975. Η αλλαγή γίνεται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (θερινή ώρα – μια ώρα μπροστά) και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (χειμερινή ώρα – μια ώρα πίσω), στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουιτς. Έτσι, η θερινή ώρα στην Ελλάδα είναι τρεις ώρες μπροστά από την ώρα Γκρίνουιτς, ενώ η χειμερινή δύο ώρες μπροστά. imerisia.gr

Παιδιά που κάνουν φασαρία, που δεν απενεργοποιούν τα κινητά τους –παρ'όλες τις απαγορεύσεις– που επιλέγουν να μην ακούν τους ενήλικες που τους λένε τι να κάνουν και τι να μην κάνουν. Παιδιά που απλά επιλέγουν να μην υπακούουν σε ενήλικες, οι οποίοι φαίνεται να μην έχουν καμία πειθώ και τρόπο να επιβληθούν. Η βασική διαφορά ανάμεσα σε ένα παιδί και σε έναν ενήλικα, είναι η επιλογή, σωστά; Και πέρα από συγκεκριμένες υποχρεώσεις που έχουμε, όπως το να πληρώσουμε τη δόση του δανείου, τους λογαριασμούς μας ή τη διατροφή της οικογένειας, όλοι οι ενήλικες έχουμε επιλογές: Από το «θα φορέσω τακούνια σήμερα» ή «θέλω γάλα στον καφέ μου» μέχρι το «είναι η κατάλληλη στιγμή να αποκτήσω μωρό;» και «πώς θα είναι η ζωή μου αν χωρίσω;». Οι μικρές ή μεγάλες αποφάσεις είναι το χαρακτηριστικό της ζωής των ενηλίκων. Τώρα, θυμηθείτε την παιδική σας ηλικία: Σε μεγάλο βαθμό τρώγατε ό,τι σαν έδιναν. Φορούσατε ό,τι σας έλεγαν και οι επιλογές σας, τις περισσότερες φορές, περιορίζονταν στο ποιος θα είναι ο καλύτερος φίλος σας ή με ποιόν θα παίξετε εκείνη την ημέρα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι μια συναισθηματική αναφορά στις παλιές καλές ημέρες, όταν τα παιδιά ήταν ευχαριστημένα παίζοντας και με ένα τούβλο ή ήταν ευγνώμονα και με ένα γλυκό τις ημέρες των Χριστουγέννων. Η ρήση των Άγγλων ότι «τα παιδιά πρέπει να φαίνονται και να μην ακούγονται», είναι οριακά καταχρηστική και ίσως επιτρέπει σε γονείς και εκπαιδευτικούς να δρουν πολλές φορές σαδιστικά, με το πρόσχημα της πειθαρχίας. Μια αναφορά όμως της Ofsted, Υπηρεσίας στη Μεγ. Βρετανία για τα εκπαιδευτικά στάνταρντ και θέματα που αφορούν την παιδική ηλικία, έδειξε ότι σχεδόν 700.000 παιδιά που φοιτούν σε σχολεία της Μ.Βρετανίας, δεν έχουν καθόλου καλή συμπεριφορά και το γεγονός εντυπωσιάζει. Δεν είναι οι καρέκλες που πετιούνται μέσα στις τάξεις που προκαλούν το πρόβλημα, αλλά οι εκπαιδευτικοί που δεν μπορούν να επιβάλλουν την ησυχία και να σταματήσουν τη φλυαρία των παιδιών και την έλλειψη προσοχής μέσα στις τάξεις. Στην ετήσια έκθεσή της, η Ofsted εντόπισε την «περιστασιακή αποδοχή» του χαμηλού επιπέδου και της αναστάτωσης, που σημαίνει ότι «οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει πλέον να παλέψουν για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος, στο οποίο όλα τα παιδιά θα εκπαιδεύονται σωστά και θα κάνουν καλά αυτό που πρέπει». Η πειθαρχία 30 χρόνια πριν μέχρι σήμερα Υπάρχει μια θεωρία για όλα αυτά. Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1980: Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια υπολογιστών εμφανίστηκαν με τη μορφή του Pac–man και το να είσαι γονιός απεικόνιζε το αν είσαι πετυχημένος ή αποτυχημένος. Η ψυχολογία έγινε παρανοϊκή στο θέμα της «αυτοεκτίμησης», ενώ το MTV κυριαρχούσε. Το 1986, λοιπόν, απαγορεύτηκε η σωματική τιμωρία στα δημόσια σχολεία, σε πολλές χώρες στο δυτικό κόσμο. Οι μαμάδες πήγαν να εργαστούν και επέστρεφαν σπίτι με ενοχικά συναισθήματα. Στους μπαμπάδες αυτό δεν άρεσε και τα διαζύγια άνθισαν. Και εδώ αρχίζει ένας υπέροχος ανταγωνισμός μεταξύ των δύο αντικρουόμενων γονικών παρορμήσεων: Πειθαρχία έναντι επιεικούς ανεκτικότητας. Οι γονείς άρχισαν να γίνονται «φίλοι» με τα παιδιά τους. Και μέσα σε 10 χρόνια το χάσμα μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων που υπήρχε αρχικά, μειώθηκε πάρα πολύ. Φτάνουμε στο 2014 και οι τάξεις στα σχολεία διαταράσσονται από εφήβους – παιδιά, συνδεδεμένα με την τεχνολογία και έναν κενό τρόπο ζωής. Με πλεόνασμα πορνό. Με πλύση εγκεφάλου από ριάλιτυ σόου, όπου τα προτρέπουν να «ακολουθήσουν τα όνειρά τους» και δυσαρεστημένους γονείς, στερημένους μεν από χρόνο, αλλά υπερβολικούς με τα δώρα. Σίγουρα, αυτό μπορεί να θεωρηθεί μια τεράστια υπεραπλούστευση και η λύση οπωσδήποτε δεν θα ήταν οι μαμάδες να μείνουν στο σπίτι με αγχολυτικά χάπια ή χάνοντας την οικονομική τους ανεξαρτησία. Υπάρχει όριο στις επιλογές του παιδιού; Ανάμεσα σε όλο αυτό το χάος βρίσκεται το κρίσιμο ζήτημα της «επιλογής» και των «ευκαιριών». Με τη σύγχυση των γονιών για τη θετική άσκηση του γονικού τους ρόλου και την ελεύθερη ανατροφή των παιδιών, τα παιδιά του σήμερα δεν δέχονται τίποτα άλλο παρά μόνο επιλογές από μαμάδες και μπαμπάδες που προσπαθούν τόσο σκληρά για να κάνουν το σωστό. Ακούμε πολύ συχνά σε συζητήσεις γονέων τη φράση: «δεν πρέπει το παιδί να κάνει κάτι που δεν του αρέσει ή δεν το επιλέγει». Καθημερινά αυτό εφαρμόζεται σε όλα τα κορίτσια και τα αγόρια, που θα μπορούσαν να: συμμετάσχουν στην παραγωγή της θεατρικής ομάδας ή σε αγώνες στο κολυμβητήριο, να κάνουν τη σχολική εργασία τους, να τραγουδήσουν στη χορωδία, να βοηθήσουν στην οργάνωση της χριστουγγενιάτικης σχολικής γιορτής, να πετύχουν ένα στόχο. Κάθε φορά που ένας εκπαιδευτικός προφέρει τις λέξεις «είναι προαιρετικό», φαίνεται σαν τα παιδιά να έχουν «αναλάβει τον κόσμο». Θα μπορούσε βέβαια κανείς να πει: Γιατί όχι, η ζωή έτσι δεν είναι; Προτιμάς να είσαι εδώ ή εκεί, να εξασκείς αυτό ή εκείνο το επάγγελμα; Υπάρχει ο αντίλογος: Οποιοσδήποτε από εμάς θα μπορούσε να κάνει κάτι που δεν ήθελε ποτέ να κάνει, αλλά αναγκάστηκε. Λοιπόν, εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Ας δούμε με μια ανέμελη άποψη, ότι όσο ένα 10χρονο αγόρι, αυτό που θα ήθελε πραγματικά να κάνει είναι να παρακολουθεί τηλεόραση όλη την ημέρα - αλλά αυτό δεν είναι μια «επιλογή», τόσο θα μπορούσε να του δοθεί η ευκαιρία να προθυμοποιηθεί/ανταγωνιστεί/πρέπει να πάει/κάνει την εργασία του. Η συνέπεια αυτής της ευρείας επιλογής στα παιδιά οδηγεί σε αίθουσες διδασκαλίας γεμάτες εφήβους που επιλέγουν να μην σταματούν τη φασαρία, που επιλέγουν να μην απενεργοποιούν τα κινητά τους τηλέφωνα, που επιλέγουν να μην ακούν το μάθημα, γιατί απλά ένας ενήλικας τους το λέει να το πράξουν. Και, στο μυαλό τους, οι ενήλικες δεν έχουν καμιά εξουσιοδότηση και ισχύ για κάτι τέτοιο. Άλλωστε, στην πραγματικότητα, μια πληθώρα επιλογών που δίνονται, είναι σκουπίδια για τα παιδιά, ειδικά για τα μικρότερα σε ηλικία. Πολύ συχνά δεν παραθέτουμε επιλογές για το τί θα φάνε, επιτρέποντάς τους να κοιτάνε ανέκφραστα το ψυγείο και ζητώντας τους να αποφασίσουν γρήγορα; Τι συμβαίνει με εμάς; Είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι για να πάρουμε εμείς μια ακόμα απόφαση ή προσπαθούμε σκληρά να ευχαριστήσουμε τα παιδιά και ως εκ τούτου, για μια στιγμή έστω, νιώθουμε ότι είμαστε καλοί γονείς; Οι πιθανότητες είναι να απαντήσουν «κροκέτες ψαριού ή κοτόπουλου ». Στη συνέχεια να επιμένουν ότι είπαν «πίτσα», ενώ άλλες φορές να αρνούνται να φάνε, 20 λεπτά αργότερα, αποκαλώντας σας κακή μητέρα –επειδή καθυστερήσατε την ετοιμασία του φαγητού τους. Τα παιδιά έχουν ανάγκη την πειθαρχία Η επιλογή είναι πάντα κάτι κουραστικό. Τα παιδιά, χρειάζονται ισχυρά όρια και σαφείς, συνεπείς κατευθύνσεις. Όταν σερφάρουμε στο Διαδίκτυο αναζητώντας συμβουλές για γονείς (για τους εμβολιασμούς των παιδιών, τον ύπνο, τη διατροφή, την εκπαίδευση ... ο κατάλογος είναι ατελείωτος), είμαστε τόσο πλημμυρισμένοι από αντιφατικές ιδέες, ώστε δεν μπορούμε να ακούσουμε τις δικές μας. Και πραγματικά, χωρίς τόσες επιλογές, θα μπορούσαμε ίσως πιο εύκολα να γνωρίζουμε τί είναι καλύτερο για την ανατροφή που δίνουμε εμείς, στα δικά μας παιδιά. Με τον ίδιο τρόπο, το θέμα της επιλογής δεν είναι διαφορετικό για τα παιδιά. Το ίδιο ισχύει και για την ανατροφή τους και το χρονοδιάγραμμα των δραστηριοτήτων τους, που μπορεί να τους επιτρέπει να περάσουν μια ολόκληρη μέρα ελεύθερη από τους ενήλικες, εγκαταλείποντας πολύ ωραία το σπίτι μέχρι την ώρα του βραδινού φαγητού, ενώ είναι πιο πιθανό να ακούτε το κινητό τους τηλέφωνο να χτυπά, παρά να ακούτε τη φωνή τους. Ίσως οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να πρέπει να αναπτύξουν μια ήρεμη και με σεβασμό, ουσιαστική καλλιέργεια για την εκμάθηση. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει μόνο στο σπίτι: Λιγότερες διαπραγματεύσεις με τα παιδιά μας. Να προσφέρουμε λιγότερες επιλογές, δίνοντας λίγο παραπάνω τον χρόνο μας και ένα εκατομμύριο αγκαλιές, αλλά όχι υλικά αγαθά. Τα παιδιά έχουν σίγουρα την ανάγκη για πειθαρχία και χρειάζεται να θυμηθούν μια σημαντική παλιά φράση: «Επειδή το λέω εγώ. Γιατί είμαι ενήλικας.» Της Άννας Σουλιώτη πηγή:paratiritis.gr

Αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή δεν γνωρίζουν Τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξουν στο γραπτό http://i.imgur.com/0Ow5exJ.jpg Η χαρούμενη Φατσούλα αυτοδιόρθωσης που λειτουργεί σαν "μπούσουλας" ελέγχου! Το παιδί μαθαίνει ότι πρέπει να ολοκληρώσει τη Φατσούλα σε 4 βήματα τα οποία αντιστοιχούν σε 4 σημεία προσοχής για το γραπτό που πρέπει να παραδώσει. Κάθε φορά που ελέγχει, το πρόσωπο γεμίζει, μέχρι που φτάνει στη τελική του μορφή! Τα σημεία προσοχής που ελέγχονται είναι: - Σημεία στίξης. - Όρια λέξεων. - Μορφολογία λέξεων & ορθογραφία. - Εικόνα γραπτού και ολοκλήρωση διαδικασίας. Tip: Μπορείτε να φτιάξετε όποιο σκίτσο θέλετε αρκεί να ολοκληρώνεται σε 4 βήματα! Άσπα Μητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός - Κοινωνική Ανθρωπολόγος ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας email: amitrakaki@gmail.com http://dyslexiaathome.blogspot.gr/2014/10/4.html