tesh

απλά απαράδεκτη.Δεν θα της ξαναμιλούσα ποτέ των ποτών

είναι τραγικό πραγματικά.Εγώ τα γέννησα στην 25η εβδομάδα και πέθαναν.Ημουν με μεγάλη κοιλιά λόγω πολυάμνιου. Όταν με έβλεπαν λοιπόν μετά το συμβάν και δεν είχα κοιλιά με ρωτούσαν "ποτε με το καλό γεννάς?" Μα δεν έβλεπαν ότι δεν υπήρχε κοιλιά και άρα και μωρά.Το έβλεπαν αλλα εκεί να καλύψουν την νοσηρή περιέργειά τους. Ο κόσμος κάποιες φορές δεν γνωρίζει πραγ,ατικά και έρχεται σε δύσκολη θέση αλλά και κάποιες φορές γνωρίζει και το κάνει επίτηδες για να δουν τι θα τους πείς και πώς θα αντιδράσεις. Μην δίνεις σημασία σε κανέναν..Προχώρα μπροστά και σκέψου μόνο θετικά.Μακάρι να είχαμε την δύναμη να αλλάζαμε κάποια γεγονότα μα δεν την έχουμε. Άρα μας επιβάλεται να προχωρήσουμε μπροστά.Εύχομαι σε όσες χάσαμε τα μωρά μας γρήγορα να γίνουμε μανούλες.Γιατί θα γίνουμε και θα είμαστε και καλές μανούλες...

προσωπικά μου αρέσει πολυ το Φαίδρα και είχα σκοπό να βγάλω έτσι την μια μπεμπούλα μου πριν την τάξω οπότε και απορρίφθηκε.

εγώ τα ένιωσα στην 18η με ανεπαισθητα φτερουγίσματα αλλα δεν ξέρω αν παιζει ρόλο το ότι ήταν δυο.Η πιο υπέροχη στιγμη της ζωής μου... Σαν να μου έλεγαν μανουλα ειμαστε εδω...

georgiasamar έγραψε: θέλωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω

τελικά βρε κορίτσια για τις περισσότερες απ'ότι διαβάζω ήταν μια κουραστική μέρα με άγχος και την γκρίνια των πεθερικών οι οποίοι μεταμορφώνονται εκείνη την περίοδο ή βγάζουν τα αληθινά τους συναισθήματα και την κακία τους χωρίς να τους νοιάζει που καταστρέφουν την πιο όμορφη υποτίθεται στιγμή της ζωής μας. εμείς πάντως υποσχεθήκαμε να μην ξαναδούμε το βίντεο του γάμου για να μην ξαναμαλώσουμε γι'αυτα τα πρ'αγματα.

οχι για Θεσσαλονίκη ενδιαφέρομαι,πάντως ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

τα ίδια κι εγω στην εγκυμοσυνη μου . Με ξεκούραση και utrogestan όλα θα πάνε καλά.Μην ανησυχείς καθόλου σχεδόν όλες οι κοπέλες το περνάνε αυτό.Φιλάκιαααα

ποσο πολυ λυπάμαι...δεν μπορεις να φανταστεις.Τα λόγια είναι περιττά σαυτες τις περιπτώσεις.Κουράγιο τιποτα αλλο.Το θέμα μου είναι ότι σωστό γιατρό δεν έχω συναντήσει ακόμη.Εχω μεγάλη ανασφάλεια γι'αυτο το θέμα.Θέλω να νιώθω ασφαλής με τον γιατρό μου.Να ξέρω οτι όλα θα πανε καλα,ή οτι τελοσπαντων ολα θα τα κανει καλα και όχι κερδοσκοπικα.

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΣΑΣ?ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΛΕΣ?ΝΙΩΘΑΤΕ ΕΥΤΥΧΙΑ?ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΟΝΟ ΚΟΥΡΑΣΗ,ΑΓΧΟΣ,ΗΜΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟ ΨΑΡΙ ΕΞΩ ΑΠΤΟ ΝΕΡΟ ,ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΣΠΑΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΘΕΡΙΚΑ ΜΕ ΚΑΤΙ ΜΙΚΡΟΠΡΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΜΑΛΑΚΙΕΣ....ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΑΛΑ....ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΑΜΟ, ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΗΘΕΛΑ ΕΓΩ(ΑΛΛΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΘΕΛΕ ΜΕΓΑΛΕΙΑ) ΚΑΙ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ.ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΟΙΤΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝΙΣΟΥΝ...ΟΥΦ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

ραφαελ το είδα το ντοκυμαντερ και έπαθα σοκ. Εβλεπά όλα αυτά ΄που τράβηξα τόσους μήνες στα νοσοκομεία και απο μια άλλη οπτική γωνία βεβαια(απο το τι τραβούσαν τα μωρά μου) Όντως ο Νικολαϊδης κάνει αυτήν την επέμβαση. Εμεις δεν πήγαμε διότι δεν ήμουν σε σωματική κατάσταση να ταξιδέψω(ούτε και ψυχολογική βεβαια)στον 6ο και ήμουν σαν 10μηνών(λεγόμενα γιατρού) θα έσκαγα σαν το μπαλόνι απο το επιπλέον υγρό.Να φανταστέις βγάλαμε 2 λιτρα!!!!και είχε κι αλλο που περίσσευε. Βέβαια τώρα με τρώνε οι τύψεις και λέω γιατι δεν πήγα?Μήπως θα τα έσωζα τα μικράκια μου?Γιατι?γιατι?γιατι?Μας τρώνε τα γιατι και εμενα και τον άντρα μου....Μακάρι να γύριζα τον χρόνο πίσω...Μακάρι

εχω ξαναγράψει την ιστορία μου φίλη eleria...Εν ολίγοις ήμουν έγκυος σε δίδυμα κοριτσάκια και είχα πολλά προβλήματα απο την αρχή της εγκυμοσύνης μου(αιμοραγίες,αποκόλληση,κολικός νεφρού κλπ). Κάποια στιγμή διαπιστώθηκε αυξημένο αμνιακο υγρό το οποίο το προκαλούσε το σύνδρομο υποκλοπής των διδύμων.Με απλά λόγια τρέφονταν απο έναν πλακουντα και το ένα τρεφοταν πολύ και το άλλο καθόλου. Αυτό αντιμετωπίζεται μόνο στην Αγγλία (με λειζερ διαχώριση αγγείων πλακούντα) με 66% επιτυχία.Εδώ στην Ελλάδα μόνο με παρακεντήσεις βγάζοντας το επιπλέον υγρό.Επίπονο και επικίνδυνο. Μεσα στα νοσοκομεία για μήνες.Στην δευτερη παρακέντηση μου έσπασαν τα νερα και μια βδομάδα μετα γεννηθηκαν τα μωράκια μου στην 25η βδομάδα.Το ένα πέθανε στην γέννα και το άλλο μια μέρα μετά.Δεν θα το ξεπεράσω ποτέ. Πάλεψα πολύ μα τα έχασα τα αγγελούδια μου...Τις αγαπώ πολύ...

ποσο πολύ σας αισθάνομαι όλες...΄μόνο κάποιος που έχει βιώσει τέτοια απώλεια μπορεί να καταλάβει.Κρύβομαι απ'όλους για να μην με βλέπουν στενοχωρημένη και όταν μένω μόνη ξεσπάω. Κλαίω ασταμάτητα και γράφω λόγια αγάπης στα κοριτσάκια μου. Ξέρετε πότε νιώθω χαρά? Ισως ακουστεί λίγο μακάβριο μα νιώθω χαρά μόνο όταν πηγαίνω στον τάφο τους. Νιώθω ότι καταλαβαίνουν ότι είναι η μανούλα τους εκεί. Πριν λίγες μέρες κάναμε το μνηματάκι τους. Για να χαίρονται τα αγγελουδάκια μου,να μην νομίζουν οτι δεν τα σκέφτομαι.Ολη μέρα αυτές σκέφτομαι.Πονάω και τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να νιώσω καλα.Πόνος και οργή.Λύπη και απελπισία.Φόβος και απαισιοδοξία.εγώ,ποιός εγώ?το τέρας της αισιοδοξίας και της ελπίδας.Κουρελιάστηκε η ψυχή μου,νιώθω να γέρασα μέσα σε 6 μήνες.Μου λείπετε κοριτσάκια μου,σας αγαπώ πολύ...

εχουν την αίσθηση ότι αυτές τα ξερουν όλα. Οτι εμείς δεν γεννηθήκαμε σε οικογένεια, λες και μεγαλώσαμε στο παγκακι. Η δικιά μου ότι και να κάνω δεν λέει ποτε καλή κουβέντα αλλά κανει μετά τα ίδια. Αγοράζω κουβερλι,κουβέντα δεν είπε.Την επόμενη βδομάδα πήρε κι αυτή. ΄ Εκανε την ίδια διακόσμηση στο σπίτι της χωρίς ποτέ όμως να πεί μπράβο ή ωραίο αυτό ρε παιδί μου. Ζήλια μέχρι αηδίας. Δεν μπορώ να καταλάβω ζηλεύουν τα ίδια τα παιδιά τους?Δεν χαίρονται που έχουν καλές κοπέλες και τους προσέχουν? Ευτυχώς την έχω σε απόσταση λογω ευτράπελων στον γάμο και απο τότε έχω την ησυχία μου.Αντε γιατί καμμια μέρα θα δαγκώσω

χαλάρωσε βρε κορίτσι μου τι τρέλα έίναι αυτή?Δεν χαίρεσαι που έχεις ήδη ένα παιδάκι ενω πολλές δεν έχουν ούτε αυτό? Το γεγονός ότι έχεις ένα παιδάκι δείχνει ότι οργανικά όλα είναι καλα και δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Ψυχολογικά λοιπόν πρέπει να χαλαρώσεις και να απολάυσεις πάνω από όλα την επαφή με τον άντρα σου. Αυτό είναι που θα φέρει και το παιδάκι. Μην μετράς και μην αγχώνεσαι για τίποτα. Θα έρθει απο μόνο του θα δεις!!!Χαλαρωσε και καλή επιτυχία!!!

Αχ μωράκια μου γλυκά ποσο πολύ πονάω σας σκεφτομαι εκεί θαμμένα μόνα σας Να μπορούσα να ζεστάνω με τον πόνο μου το άψυχο σώμα σας Να ποτίσω με τα δακρυά μου το ξερό χώμα σας Να ανάψω ένα κερί να φωτίσω την μουντή την χαραυγή (Και άλλα που έγραψα πολλά για να βγάλω τον πόνο μου για τα μωράκια μου) Σήμερα θα πάω σ'ενα μοναστήρι που κάνουν προσευχή για όλους τους κεκοιμημένους,θα προσευχηθώ για τα μωράκια μου και για όλα τα μωρά του κόσμου που χάθηκαν πριν να ζήσουν... Πόσο πολύ σε νιώθω Wendy...

Εχει δίκιο η "Θέλω να γίνω μαμα"...Εγώ ήμουν στα κρεβάτια(σπιτιού και νοσοκομείου) σε όλη την εγκυμοσύνη,δεν έκανα τιποτα στο σπίτι,ούτε καν φαγητό και δυστηχώς τα έχασα τα διδυμάκια μου(Στον 6ο).Είναι πολύ άσχημο αυτό που πέρασες πραγματικά και μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Κουράγιο,σε καταλαβαίνω απόλυτα αυτήν την στιγμή... Ευχομαι γρήγορα ο Θεούλης να σου στείλει άλλο νινάκι να σε παρηγορεί και να σε κάνει ευτυχισμένη...

ακριβώς το ίδιο πρόβλημα είχα κι εγω. Μιλούσε πολύ και έλεγε βλακείες. επίσης μιλούσε και το συγγενικό της περιβάλλον. Το δυσάρεστο ήταν ότι ο άντρας μου δεν μιλούσε, έπαθε ψυχολογικό(νόμιζε ότι έχουμε πρόβλημα χωρίς καν να προσπαθούμε για μωρό), ώσπου μια φορά το άνοιξα το ρημάδι μου και τους έκανα πλυμένους και άπλυτους. Δεν θυμαμαι καν τι είπα πάνω στα νευρα μου το μόνο που θυμάμαι είναι πως έκλεισα με την φράση "Το πότε θα κάνουμε παιδί ειναι δικο μας θέμα και δεν θα δώσουμε λογαριασμό σε κανέναν". Μαγκωθηκε λίγο ο άντρας μου διότι ημουν απότομη αλλά βρήκαμε την ησυχία μας. Τσιμουδιά απο εκεινη την μέρα για το θέμα. Άκουσε εκει να έχουν ολοι λόγο για την ζωή μας. Βρε ουστ.Το ίδιο συνιστώ σε όλες τις φιλενάδες απο δω μεσα για να βρεότε την ησυχία σας... Φιλάκιαααα

με το ματι θα το καταλαβεις, να μην κολλαει στα χερια, να ειναι μαλακια,αφρατη...εγω έτσι το καταλαβαινω δεν εχω ζυγίσει ποτέ...

κι εμενα τα μπισκοτα ετσι μου βγαινουν αλλα έχω μια τέλεια για τυροπιτάκια (τα οποια γίνονται και λουκανοπιτάκια,ζαμπονοπιτακια κλπ) τα έκανα χτες και ηταν τελεια: 1κουπα γαλα, 1 κούπα σπορέλαιο, 2κ.γ ζαχαρη, 1κ.γ. αλάτι,2αυγά και λίγη μαγιά λιωμένη σε χλιαρό νεράκι. Ζυμώνουμε,αφήνουμε λίγο να φουσκώσει,χωρίζουμε σε 4 η 5 μέρη και ανοιγουμε στρογγυλό φύλλο,κόβουμε σε τριγωνα κομματάκια,βάζουμε την γέμιση και τυλίγουμε σαν τα κρουασανάκια. Επάλειψη με ένα αυγο και γαλα και ψήνουμε στους 170 μέχρι να πάρουν χρυσαφί χρώμα.Δοκιμάστε τα είναι τέλεια!!!

πολλές φορές λόγω άγχους και κυρίως αναμονής δεν μας έρχεται η περίοδος. Ξέρω ότι σε εχει πιάσει ανυπομονησία να μάθεις όμως ηρέμησε ,χαλάρωσε και ότι είναι να γίνει θα γίνει. Αν δεν είσαι μόλις ηρεμήσεις θα σου έρθει, αν πάλι είσαι ίσως να θέλει μερικές μερούλες ακόμη για να βγεί το τεστ θετικό.Υπομονή και ευχομαι τα καλυτερα. Τελικά είναι πολύ γλυκιά αυτή η αναμονή.Την αναπολώ... Απόλαυσε την!!!

Μπορεί εσύ να σκέφτεσαι και να λειτουργείς έτσι. Μπορεί επίσης πολλοί να ξεκινούν την σταδιοδρομία τους μαυτο το σκεπτικό όμως δεν τους αφήνει το "σύστημα". Λοιπόν έχω γράψει την εμπειρία μου στο Ιπποκράτειο το οποίο είναι υποτίθεται δημόσιο νοσοκομείο. Διάβασε αν θέλεις το "Γεννα δια τηλεφώνου" για να καταλάβεις. Πέραν αυτού στον θάλαμο που βρισκόμουν υπήρχαν κοπέλες που έτυχαν ιδιαίτερης μεταχείρισης απο κάποιους γιατρούς και τελικά μου είπαν αυτές και οι συγγενείς τους ότι υποσχέθηκαν να τους δώσουν 1500 ευρουλάκια για να κάνουν την δουλειά τους,το καθήκον τους, αυτό για το οποίο ήδη πληρώνονται και υποχρεούνται να το κάνουν. Λοιπόν πιστεύω ότι το μεγαλύτερο εμπόριο είναι η υγεία του ανθρώπου. Δεν τα λέω προσωπικά σε σένα αλλά έχω χιλιάδες παραδείγματα χρηματισμού γιατρών οι οποίοι αν δεν τα πάρουν σε έχουν πεταμένη υπόθεση.

ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΣΑΣ ΤΟΝ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟ ΓΗΤΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ? ΤΙ ΑΠΟΨΗ ΕΧΕΤΕ?

Σας ευχαριστώ πολύ όλες κορίτσια για την υποστήριξη!!! Πραγματικά δεν έχω το κουράγιο να ασχοληθώ με δικαστήρια και μηνύσεις μιας και ξέρουμε πως λειτουργεί το σύστημα. Με ενδιαφέρει να προχωρήσω την ζωή μου αν και ποτέ δεν θα είναι οπως πριν. Πάντα αυτό το τσίμπημα στην καρδιά θα μου θυμίζει τις μπεμπούλες μου. Ας είναι καλά εκεί που είναι και ξέρουν ότι εγω τις αγαπώ πολύ και τις σκέφτομαι. (Κάνω τι κάνω το κλάμα πάντως δεν το γλιτώνω)

μπραβο μαράκι πολύ χάρηκα που ολα είναι καλα. Τελικά τa utrogestan σώζουν ζωές. Κι εγώ είχα τα ίδια συμπτώματα με σενα στην αρχή της εγκυμοσύνης μου και τα επαιρνα για αρκετό καιρό, να ξεκουράζεσαι και όλα θα πάνε καλα!!!Άντε με το καλό να χαρείς γάμο και βαφτίσια!!!Φιλάκια