Έψαχνε τη φωτογραφική μηχανή ο άντρας μου και μέσα στη τσάντα μου βρήκε και τα γυαλιά μου! Τα έβαλα για τη φωτογραφία. Τη βγάλαμε για να κάνω διαφήμιση στη μαία μου. Ότι μαζί της οι τοκετοί θυμίζουν σπα!

Μόνο που ο χαβαλές σταμάτησε μόλις γέννησα και ξαναρχίζει σιγά σιγά τώρα που ηρεμω.

Αθηνουλα μου, κοριτσακι μου, μην ασχολεισαι και μην αφηνεις τιποτα και κανεναν να χαλαει την ευτυχια σας!!!

ασχολησου με τα παιδακια σου και φροντισε να απολαυσεις τις υπεροχες στιγμες μαζι τους, γιατι δε γυρνουν πισω!!!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ φωτογραφια!!!! εισαι η παρηγορια της καθε φοβισμενης μελλουσας μανουλας!!!!! εγκυουλες... να πως ειναι ο τοκετος!!!!:laugh:

Μα ναι βρε Αθηνούλα, δεν μπορείς να απαντάς πάντα με καυστικό χιούμορ ή να έχεις πάντα χιούμορ. Κάποια στιγμή στα σπάνε τα νεύρα καισυμφωνώ. Αυτό που λέω εγώ είναι ότι κάποτε χρειάζεται να απαντάς κ σαν αγρίμι γιατί κ ο άγιος φοβέρα θέλει.

Δεν είμαι υπέρ του καυγά, αλλα κάποια στιγμή χρειάζεται για να σφήγγουν τα οπίσθια (για να μην το πω αλλιώς).

Είναι μια δύσκολη κατάσταση κ ίσως εγω στην θέση σου να το περνούσα κ χειρότερα με τον χαρακτήρα που έχω κ να γινότανε μεγάλο "πατιρντι" !!!!

Πάντως όταν φτάνεις στα όριά σου, κάποιες φορές καλό είναι να τους το κάνεις λιανά !!!

AthinaK έγραψε:

Η μεγάλη μου κόρη δυσκολεύτηκε τις πρώτες μέρες που δεν ήμουν στο σπίτι. Μετά τη ζάλισαν οι γιαγιάδες και εγινε ιδιαίτερα νευρική. Όλο όχι λέει και κλαίει εύκολα. Τη νυχτα δεν κοιμαται καλα.

Θα βρουμε τους ρυθμούς μας. Μερικές φορές δεν θέλει την αδερφη της, άλλες πάλι τη φιλάει και τη αλλάζει.

Της δινω οση περισσοτερη προσοχη μπορώ και αρχίζει να συνηθίζει ότι το παιδί θηλάζει.

Όσο για το θεμα που άνοιξα. Εγώ δεν είμαι άνθρωπος που έχει ανάγκη να ξεσπάσει κάπου. Θέλω χαβαλέ και γέλιο. Να φανταστείτε στον τοκετό πιο πολύ γέλασα από ότι πόνεσα. Όταν αρχίζει όμως το μπίρι μπίρι, η κλεισούρα, οι πόνοι και η έλλειψη ύπνου, κάπου γίνομαι κομμάτια.

έχεις απόλυτο δίκιο. Κ εγώ μαζί σου Αθηνά μου !!!!

Είτε είχες 2ο παιδί είτε όχι η κόρη σου θα το έλεγε το όχι γιατί πολύ απλά βρίσκετε στην ηλικία του "όχι"! Στην αρχή που θήλαζα την κόρη μου ο γιος μου ερχόταν και την ενοχλούσε, του εξήγησα ότι και αυτός όταν ήταν μικράκι έτσι έπινε το γάλα του κλπ. και τώρα της λέει "πιες το γάλα σου μην κοιτάς αλλού!" και την προσέχει ιδιαίτερα, βέβαια καμμιά φορά την ενοχλεί αλλά είναι φυσικό, άλλωστε αδελφάκια είναι και θα μαλώσουν και θα δείρει ό ένας τον άλλον (αργότερα). πάντως όπου πάει θέλει και την αδελφή του μαζί, όπως στον παιδικό σταθμό θέλει να έρχεται και αυτή μαζί του! Πάμε όλοι μαζί (εγώ και τα παιδιά) βέβαια γιατί δεν υπάρχει και άλλη λύση!!

Υπομονή κια όλα θα στρώσουν θέλουν μόνο τον χρόνο τους!

ωραία φωτογραφία και εγώ μετάνιωσα που δεν γέννησα σε μπανιέρα!! Γιατί στο νοσοκομείο που γέννησα ο χώρος που είναι η μπανιέρα είναι τόσο ωραίος και ρομαντικός, γεννάς με το φως των κεριών!!!

Καταρχάς ο θηλασμός είναι μια απόλυτα ΙΔΙΩΤΙΚΗ στιγμή και δεν πρέπει να παρίστανται άλλοι (εκτός από τον μπαμπά, αν νιώθουμε άνετα και πάλι).

Εγώ τις παρεμ΄βασεις τις έχω κόψει από τώρα με την εξής ατάκα:δεν ξέρω, οτι πει ο παιδίατρος.