Γειά σας! Είμαι καινούργια στην παρέα σας, και θέλω να μοιραστώ μαζί σας κατί που με πονάει πολύ. Είμαι σήμερα έγκυος ακριβώς 23 εβδομάδων. Μετά απο 6 χρόνια προσπάθειας, 6 αποβολές κι ενα εξωμήτριο με αφαίρεση σάλπιγγας, κάνοντας εξωσωματική, κυοφορώ τώρα με μεγάλη μου χαρά ένα πολυπόθυτο κοριτσάι, πάνω που έχασα καθε ελπίδα. Θα μου πειτε τωρα, σίγουρα είναι ολη η οικογένεια κι ο σύζυγος στα σύννεφα, ε;; Οχι!!!! ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ. Ο άντρας μου δεν ενδιαφέρεται καν, δεν ασχολειται. Γιατί; Διότι είναι σχεδόν σίγουρος πως θα το χάσω κι αυτό. Παρόλο που οι αποβολές μου ηταν ολες στις πρωτες εβδομαδες. Η πεθερά μου μου έκανε ολοκληρο σκηνικό μεσα σε καταστημα βρεφικών να μην αγοράσω τιποτα, γιατί ''σκέψου αν το χάσεις''! Κι αυτό ηταν στην 18η εβδομαδα! Ο κόσμος γύρισε και με κοιτούσε περίεργα.. Βοήθεια; Καμμία! Ηθική υποστήριξη ανυπαρκτη. Αν τολμησω να αγορασω κατι για το μωρό, εχω γκρίνια και χαμό. Αναγκάζομαι να τα κρυβω. Μετα απο τόσα χρόνια που λαχταράω να το ζήσω, δεν με αφήνουν! Με κάνουν να κλαίω συνέχεια και δεν νοιάζεται κανείς. Αν τελικά ολα πάνε καλά, κι ερθει το μωρό, τότε θα μαζευτούνε ολοι σαν τις μύγες μέσα στο σπίτι μου, και δεν θα μπορώ να τους ξεφορτωθω. Θα φταίω αν δεν βαλω κανεναν μέσα;;; Πού είναι ολους αυτούς τους μήνες που δεν με αφήνουν να χαρω;; 

Συγγνώμη για το μεγάλο μου μήνυμα, νοιώθω να πνίγομαι! Συμβουλές και σχόλια θα εκτιμηθούν ιδιαίτερα!

ζηστο οσο μπορεις για ενα λογο παραπανω!!!! για ολους αυτους που νιωθεις πως σου φερονται καπως...

ισως βεβαια το κανουν απο αγαπη μη τυχον γινει κατι γτ φοβουνται λογω ιστορικου κ μετα εσυ που εχεις ενθουσιαστει τοσο πεσεις σε καταθλιψη...

εγω ειμαι 28 κ εμαθα πως ειμαι εγκυος! αλλα φοβαμαι αποβολη η εξωμητριο! εχω συνεχεια πονους περιοδου κ τις μερες περιοδου μου ειχα λιγο αιμα!!!!! εσυ τι συμπτωματα ειχες??? χθες στο κολπικο ο γιατρος δε μπορουσε να δει γτ εχω χοριακη 937! εγω ομως ειδα να ελεγχει πιο πολυ τη δεξια πλευρα στην οποια ειχε ενα ωοθυλακιο μεγαλο! κ φοβαμαι!