Επιλόχεια Κατάθλιψη

Η περίοδος της λοχείας θεωρείται περίοδος αυξημένης επικινδυνότητας για διαταραχές της διάθεσης στις γυναίκες. Σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται οι γυναίκες με ιστορικό διταραχών της διάθεσης, καθώς και αυτές που ένιωσαν κατάθλιψη στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι επιλόχειες καταθλιπτικές διαταραχές διακρίνονται στις εξής τρεις κατηγορίες: 1. Την επιλόχειο θλίψη, 2. Τη μη ψυχωτική επιλόχειο κατάθλιψη και 3. Την επιλόχειο ψύχωση. Η επιλόχειος θλίψη είναι η πιο συχνή από τις τρεις, με συχνότητα που κυμαίνεται από 30-75%. Χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν την ευμεταβλητότητα του συναισθήματος, την ευερεθιστότητα, τα κλάματα, το άγχος, και τη διαταραχή σε ύπνο και όρεξη. Η επιλόχειος θλίψη δεν έχει τάση να διαρκεί πολύ και είναι καλοήθης. Τα συμπτώμτα συνήθως κορυφώνονται την 4η-5η ημέρα της λοχείας και υφίενται την 10η περίπου ημέρα. Η επιλόχειος κατάθλιψη είναι επίσης σχετικά συχνή, 10-15%, που είναι μία συχνότητα παρόμοια με αυτήν του γενικού γυναικείου πληθυσμού. Αν και οι περισσότερες γυναίκες με επιλόχεια κατάθλιψη βιώνουν καταθλιπτικά συμπτώματα κατά τον 1ο μήνα μετά τον τοκετό, τα συμπτώματα μερικές φορές αναπτύσσονται από το τέλος της εγκυμοσύνης. Τα σημεία και συμπτώματα δεν διαφοροποιούνται από αυτά της μείζονος κατάθλιψης. Η επιλόχεια ψύχωση είναι σπάνια και συμβαίνει σε συχνότητα 0,1 έως 0,2 % μετά τη γέννηση. Η εικόνα της είναι εντυπωσιακή και μπορεί να αρχίσει είτε νωρίς, τη 2η ή 3η ημέρα μετά τον τοκετό, είτε συχνότερα μέσα στις πρώτες 2 εβδομάδες. Τα πρώϊμα συμπτώματα περιλαμβάνουν ανησυχία, ευερεθιστότητα και διαταραχές ύπνου. Αργότερα αναπτύσσεται καταθλιπτική ή αναβασμένη διάθεση, ευμεταβλητότητα του συναισθήματος, ψευδαισθήσεις και παραληρήματα.

Θεραπεία

Η επιλόχεια θλίψη διαρκεί λίγο και είναι ελαφράς βαρύτητας. Δεν απαιτείται ιδιαίτερη θεραπεία, πέρα από την υποστήριξη της ασθενούς. Αντικαταθλιπτικά φάρμακα, όπως σερταλίνη (Seropram), βενλαφαξίνη (Efexor), και φλουοξετίνη (Ladose), έχουν χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία στην επιλόχεια κατάθλιψη. Άλλες θεραπείες περιλαμβάνουν τα οιστρογόνα, την προγεστερόνη, τη γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και τη διαπροσωπική ψυχοθεραπεία. Κανένα τρέχον δεδομένο δεν υποστηρίζει ότι η επιλόχεια κατάθλιψη θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διαφορετικά από τη μη επιλόχεια κατάθλιψη. Η επιλόχεια ψύχωση είναι μία επείγουσα ψυχιατρική κατάσταση και τυπικά απαιτεί θεραπεία με νοσηλεία. Η κατάλληλη άμεση αντιμετώπιση περιλαμβάνει σταθεροποιητές της διάθεσης και αντιψυχωτικά, ενώ ενδέχεται να χρειαστεί η ηλεκτροσπασμοθεραπεία.

http://www.obrela.gr/index.htm

Επιλόχεια Κατάθλιψη

Η περίοδος της λοχείας θεωρείται περίοδος αυξημένης επικινδυνότητας για διαταραχές της διάθεσης στις γυναίκες. Σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται οι γυναίκες με ιστορικό διταραχών της διάθεσης, καθώς και αυτές που ένιωσαν κατάθλιψη στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι επιλόχειες καταθλιπτικές διαταραχές διακρίνονται στις εξής τρεις κατηγορίες: 1. Την επιλόχειο θλίψη, 2. Τη μη ψυχωτική επιλόχειο κατάθλιψη και 3. Την επιλόχειο ψύχωση. Η επιλόχειος θλίψη είναι η πιο συχνή από τις τρεις, με συχνότητα που κυμαίνεται από 30-75%. Χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν την ευμεταβλητότητα του συναισθήματος, την ευερεθιστότητα, τα κλάματα, το άγχος, και τη διαταραχή σε ύπνο και όρεξη. Η επιλόχειος θλίψη δεν έχει τάση να διαρκεί πολύ και είναι καλοήθης. Τα συμπτώμτα συνήθως κορυφώνονται την 4η-5η ημέρα της λοχείας και υφίενται την 10η περίπου ημέρα. Η επιλόχειος κατάθλιψη είναι επίσης σχετικά συχνή, 10-15%, που είναι μία συχνότητα παρόμοια με αυτήν του γενικού γυναικείου πληθυσμού. Αν και οι περισσότερες γυναίκες με επιλόχεια κατάθλιψη βιώνουν καταθλιπτικά συμπτώματα κατά τον 1ο μήνα μετά τον τοκετό, τα συμπτώματα μερικές φορές αναπτύσσονται από το τέλος της εγκυμοσύνης. Τα σημεία και συμπτώματα δεν διαφοροποιούνται από αυτά της μείζονος κατάθλιψης. Η επιλόχεια ψύχωση είναι σπάνια και συμβαίνει σε συχνότητα 0,1 έως 0,2 % μετά τη γέννηση. Η εικόνα της είναι εντυπωσιακή και μπορεί να αρχίσει είτε νωρίς, τη 2η ή 3η ημέρα μετά τον τοκετό, είτε συχνότερα μέσα στις πρώτες 2 εβδομάδες. Τα πρώϊμα συμπτώματα περιλαμβάνουν ανησυχία, ευερεθιστότητα και διαταραχές ύπνου. Αργότερα αναπτύσσεται καταθλιπτική ή αναβασμένη διάθεση, ευμεταβλητότητα του συναισθήματος, ψευδαισθήσεις και παραληρήματα.

Θεραπεία

Η επιλόχεια θλίψη διαρκεί λίγο και είναι ελαφράς βαρύτητας. Δεν απαιτείται ιδιαίτερη θεραπεία, πέρα από την υποστήριξη της ασθενούς. Αντικαταθλιπτικά φάρμακα, όπως σερταλίνη (Seropram), βενλαφαξίνη (Efexor), και φλουοξετίνη (Ladose), έχουν χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία στην επιλόχεια κατάθλιψη. Άλλες θεραπείες περιλαμβάνουν τα οιστρογόνα, την προγεστερόνη, τη γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, και τη διαπροσωπική ψυχοθεραπεία. Κανένα τρέχον δεδομένο δεν υποστηρίζει ότι η επιλόχεια κατάθλιψη θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διαφορετικά από τη μη επιλόχεια κατάθλιψη. Η επιλόχεια ψύχωση είναι μία επείγουσα ψυχιατρική κατάσταση και τυπικά απαιτεί θεραπεία με νοσηλεία. Η κατάλληλη άμεση αντιμετώπιση περιλαμβάνει σταθεροποιητές της διάθεσης και αντιψυχωτικά, ενώ ενδέχεται να χρειαστεί η ηλεκτροσπασμοθεραπεία.

http://www.obrela.gr/index.htm

Η κατάθλιψη προκαλεί πρόωρο τοκετό

Οι γυναίκες που αναπτύσσουν κατάθλιψη στη διάρκεια της κυήσεως διατρέχουν αυξημένες πιθανότητες να γεννήσουν...πρόωρα τα μωρά τους, αναφέρουν επιστήμονες από το King’s College, στο Λονδίνο.

Όπως είπαν σε πρόσφατο συνέδριο του βρετανικού Ιδρύματος Ψυχιατρικής, μελέτησαν 25 εγκύους με μείζονα κατάθλιψη, οι οποίες όμως δεν έπαιρναν φάρμακα γι’ αυτήν, καθώς και 35 εγκύους δίχως κατάθλιψη.

Αν και κατά μέσον όρο οι έγκυοι με την κατάθλιψη γέννησαν τα μωρά τους μόλις 2 μέρες νωρίτερα από τις υπόλοιπες, τρεις από τις καταθλιπτικές εγκύους γέννησαν πρόωρα (πριν από την 37η εβδομάδα της κυήσεως).

Αντιθέτως, καμία από τις εγκύους δίχως κατάθλιψη δεν γέννησε πρόωρα.

Επιπλέον, οι έγκυοι με την κατάθλιψη είχαν υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης CRH (λέγεται παράγοντας έκκρισης της κορτικοτροφίνης), η οποία σχετίζεται με το στρες αλλά φυσιολογικά εκκρίνεται από τον πλακούντα στη διάρκεια της κυήσεως.

Η ορμόνη CRH είναι απαραίτητη για την φυσιολογική ανάπτυξη των οργάνων στα έμβρυα, αλλά τα υψηλότερα επίπεδά της στις εγκύους με κατάθλιψη ενδέχεται να ευθύνονται για την πρόωρη γέννηση των μωρών.

Μία άλλη διαφορά ήταν ότι όταν τα μωρά έγιναν οκτώ εβδομάδων, όσα είχαν γεννηθεί από μητέρες με κατάθλιψη είχαν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης στο σάλιο τους.

Η κορτιζόλη είναι μία άλλη ορμόνη του στρες.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που γεννιούνται από μητέρες με έντονο στρες στη διάρκεια της κυήσεως, έχουν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα τους όταν γίνουν 10 ετών.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το εύρημα της νέας μελέτης για τα μωρά, υποδηλώνει ότι όντως το στρες «περνάει» από τις εγκύους στα μωρά.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την δρα Βερόνικα Ο’Κην, περιγεννητική ψυχίατρο στο King’s College, είπαν στους συνέδρους ότι στο 30% των περιπτώσεων πρόωρου τοκετού, οι μαιευτήρες δεν μπορούν να εξηγήσουν τι τον προκάλεσε.

Επειδή, ωστόσο, πολλές από αυτές τις γυναίκες πάσχουν από έντονο ψυχικό στρες κατά την εγκυμοσύνη τους, μπορεί κάλλιστα να έχει συντελέσει αυτό στην πρόωρη γέννηση των μωρών.

Επιπλέον, η δρ Ο’Κην επεσήμανε ότι είναι μύθος πως η επιλόχειος κατάθλιψη εκδηλώνεται μετά τον τοκετό, καθώς στο περίπου 50% των περιπτώσεων αρχίζει πριν από αυτόν.

Οι επιστήμονες, πάντως, τονίζουν ότι όλ’ αυτά δεν σημαίνουν πως οι έγκυοι πρέπει να παίρνουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Εντούτοις, θα μπορούσαν να βοηθηθούν εάν απευθύνονταν σε έναν ειδικό για ψυχολογική υποστήριξη.

Η κατάθλιψη προκαλεί πρόωρο τοκετό

Οι γυναίκες που αναπτύσσουν κατάθλιψη στη διάρκεια της κυήσεως διατρέχουν αυξημένες πιθανότητες να γεννήσουν...πρόωρα τα μωρά τους, αναφέρουν επιστήμονες από το King’s College, στο Λονδίνο.

Όπως είπαν σε πρόσφατο συνέδριο του βρετανικού Ιδρύματος Ψυχιατρικής, μελέτησαν 25 εγκύους με μείζονα κατάθλιψη, οι οποίες όμως δεν έπαιρναν φάρμακα γι’ αυτήν, καθώς και 35 εγκύους δίχως κατάθλιψη.

Αν και κατά μέσον όρο οι έγκυοι με την κατάθλιψη γέννησαν τα μωρά τους μόλις 2 μέρες νωρίτερα από τις υπόλοιπες, τρεις από τις καταθλιπτικές εγκύους γέννησαν πρόωρα (πριν από την 37η εβδομάδα της κυήσεως).

Αντιθέτως, καμία από τις εγκύους δίχως κατάθλιψη δεν γέννησε πρόωρα.

Επιπλέον, οι έγκυοι με την κατάθλιψη είχαν υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης CRH (λέγεται παράγοντας έκκρισης της κορτικοτροφίνης), η οποία σχετίζεται με το στρες αλλά φυσιολογικά εκκρίνεται από τον πλακούντα στη διάρκεια της κυήσεως.

Η ορμόνη CRH είναι απαραίτητη για την φυσιολογική ανάπτυξη των οργάνων στα έμβρυα, αλλά τα υψηλότερα επίπεδά της στις εγκύους με κατάθλιψη ενδέχεται να ευθύνονται για την πρόωρη γέννηση των μωρών.

Μία άλλη διαφορά ήταν ότι όταν τα μωρά έγιναν οκτώ εβδομάδων, όσα είχαν γεννηθεί από μητέρες με κατάθλιψη είχαν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης στο σάλιο τους.

Η κορτιζόλη είναι μία άλλη ορμόνη του στρες.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που γεννιούνται από μητέρες με έντονο στρες στη διάρκεια της κυήσεως, έχουν υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα τους όταν γίνουν 10 ετών.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το εύρημα της νέας μελέτης για τα μωρά, υποδηλώνει ότι όντως το στρες «περνάει» από τις εγκύους στα μωρά.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την δρα Βερόνικα Ο’Κην, περιγεννητική ψυχίατρο στο King’s College, είπαν στους συνέδρους ότι στο 30% των περιπτώσεων πρόωρου τοκετού, οι μαιευτήρες δεν μπορούν να εξηγήσουν τι τον προκάλεσε.

Επειδή, ωστόσο, πολλές από αυτές τις γυναίκες πάσχουν από έντονο ψυχικό στρες κατά την εγκυμοσύνη τους, μπορεί κάλλιστα να έχει συντελέσει αυτό στην πρόωρη γέννηση των μωρών.

Επιπλέον, η δρ Ο’Κην επεσήμανε ότι είναι μύθος πως η επιλόχειος κατάθλιψη εκδηλώνεται μετά τον τοκετό, καθώς στο περίπου 50% των περιπτώσεων αρχίζει πριν από αυτόν.

Οι επιστήμονες, πάντως, τονίζουν ότι όλ’ αυτά δεν σημαίνουν πως οι έγκυοι πρέπει να παίρνουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Εντούτοις, θα μπορούσαν να βοηθηθούν εάν απευθύνονταν σε έναν ειδικό για ψυχολογική υποστήριξη.