Εμενα γιατι δεν μου άρεσαν;;;

Μαλλον είχε πεσει πολυ διάβασμα.

Αν θελετε να σας πω για τα φοιτικα πολυ ευχαριστώς. :woohoo: :woohoo: :woohoo: :woohoo: :woohoo: :woohoo: :woohoo: :woohoo:

Αντε να βαλω και εγω κανα τραγουδακι που άκουγα σαν μαθητρια λυκειου.

οποτε καλυτερα τα φοιτητικα χρονια απο τα μαθητικαααα?

mama_xina έγραψε:

οποτε καλυτερα τα φοιτητικα χρονια απο τα μαθητικαααα?

Σαφώς!!!

Καταρχην έμενα μόνη μου σε άλλη πόλη(Αγρινιο --> Αθήνα).

Εκανα ότι γουσταρα ότι ώρα γουσταρα.Δεν εδινα λογαριασμο σε κανεναν κ.α.

Και επειδη δε μπορω να βλέπω την ομορφουλα μου με 0 καρμα πάρε ένα +.

Αμαν και αυτη η τσουπριτσα πια.

Αντλησεις με το θηλαστρο κανει και κάθε 6 ώρες σου κατεβαζει το κάρμα;;;;;

αχχχχχχχ αξεχαστα θα μου μεινουν!!!! τι σκανταλιες,τι πειραγματα

τι αθωες εποχες!!!!!

αυτο ομως που μου εχει μεινει εμενα πολυ ειναι το δημοτικο ειμασταν παιδια μιας γειτονιας και μαζι ειμασταν απο το νηπειαγωγειο μεχρι το λυκειο(μετα σκορπισαμε)

ομως ακομη και τωρα μετα απο χρονια οργανωνουμε συναντησεις και θυμομαστε με νοσταλγια τα παλια μαθητικα μας χρονια...

ολη αυτη η παρεα των μικρων ζιζανιων συναντιεται ακομη και τωρα εγω ειμαι εκεινη με το κιτρινο καρω(πολυ ιν ε?????)μοδα της εποχης :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

και να μια προσφατη μας δεν μας εχει πιασει οολους βεβαια

Δυστηχως...εκτος απο ελαχιστα πραγματα,δεν εχω κατι ωραιο να θυμαμαι απο τοτε...οταν σκεφτομαι εκεινα τα χρονια..μου ανεβαινει κατι σαν κομπος στο λαιμο.

Ειμουν καλη μαθητρια σχετικα,οχι αριστη αλλα καλη,περνουσα τις ταξεις με καλο μεσο ορο χωρις ποτε να κατσω να διαβασω με τις ωρες.Ομως αυτα που συνεβεναν στη ζωη μου οσο πηγαινα σχολειο,με εχουν σημαδεψει...

Δεν ηταν η ανεμελη ζωη για μενα...εγω επρεπε να πηγαινω σχολειο κ να δουλευω για να πληρωνω τα αγγλικα μου,να εχω το χαρτζηλικι μου,να παω την 5ημερη μου....οχι γιατι ειμουν απο φτωχη οικογενεια...καθε αλλο...απλα ειμουν σε μια αδιαφορη οικογενεια...που πιστεψτε με ειναι πολυ πιο σκληρο απο τη φτωχια...

ΜΠΕΜΠΟΥΛΗ, τι ωραία που έχετε επαφή. Αυτό είναι το μόνο που θα ήθελα να ξαναζήσω απ' τα μαθητικά μου χρόνια! Ήθελα, από καθαρή περιέργεια, για να είμαι ειλικρινής, να μάθω τι απέγιναν όλοι αυτοί οι συμμαθητές για τους οποίους κάποτε είχαμε σχηματίσει και άποψη τι θα κάνουν στη ζωή τους. Πέσαμε μέσα? Πώς άλλαξαν στο πέρασμα του χρόνου? ΄Πώς προχώρησαν επαγγελματικά? Και πολλές άλλες ερωτήσεις μου που θα ήθελα να απαντηθούν.

ζουμπι έγραψε:

Δυστηχως...εκτος απο ελαχιστα πραγματα,δεν εχω κατι ωραιο να θυμαμαι απο τοτε...οταν σκεφτομαι εκεινα τα χρονια..μου ανεβαινει κατι σαν κομπος στο λαιμο.

Ειμουν καλη μαθητρια σχετικα,οχι αριστη αλλα καλη,περνουσα τις ταξεις με καλο μεσο ορο χωρις ποτε να κατσω να διαβασω με τις ωρες.Ομως αυτα που συνεβεναν στη ζωη μου οσο πηγαινα σχολειο,με εχουν σημαδεψει...

Δεν ηταν η ανεμελη ζωη για μενα...εγω επρεπε να πηγαινω σχολειο κ να δουλευω για να πληρωνω τα αγγλικα μου,να εχω το χαρτζηλικι μου,να παω την 5ημερη μου....οχι γιατι ειμουν απο φτωχη οικογενεια...καθε αλλο...απλα ειμουν σε μια αδιαφορη οικογενεια...που πιστεψτε με ειναι πολυ πιο σκληρο απο τη φτωχια...

Πω πω ρε ζούμπι, τι βιώματα έχεις κι εσύ! Διάβασα κι άλλη μία απάντηση σου σ΄ένα άλλο θέμα και καταλαβαίνω ότι από πολύ μικρή αναγκάστηκες να αναλάβεις ρόλους που βάραιναν τους παιδικούς σου ώμους. Ελπίζω η ζωή να σε αντάμειψε στη συνέχεια....

χαχαχαχα παναγιωτα με εκανες και γελασα!

το θεμα αυτο το ανοιξα κορισακια γιατι επιρεαστκα απο μια δασκαλα-φιλη μου πο συναντηθηκαν με τους παλιους της συμμαθητες μετα απο 25χρονια! εχθες της εκανα "ανακριση" μου ειπε οτι στην αρχη ενιωθαν αβολα γιατι ειχαν αλλαξει πολυ οι φατσες τους και δεν θυμοντουσαν κανεναν!μετα ομως μου ειπε οτι ηταν σαν να μην ειχε περασει ουτε μιση μερα!το αστειο ειναι οτι το τμημα της εβγαλε δηκιγορους-γιατρους-καλλιτεχνες!ααααχ τι τελειο ε?

εμενα το τμημα μου στο λυκειο αντι για δαιτολογους κατεληξε να εχει νοσηλευτριες χειρουργιου παναγια μου!α και μια λιμενοφυλακα!!!! χαχαχαχαπως θα ειναι αραγε οι παλιοι μας συμμαθητες σε 20χρονια....?