Παρόλο που κάθε περίπτωση και κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός, άλλες οι συνθήκες κ.λπ. μπορώ να σου παραθέσω το δικό μου παράδειγμα. Στα 42 ξεκινήσαμε τις προσπάθειες με εξωσωματική (έχω ΣΠΩ). Στην πρώτη προσπάθεια καταφέραμε να φτιάξουμε ένα εμβρυάκι (παρόλη την υπερπαραγωγή ώριμων ωαρίων) πολύ καλής ποιότητας, έμεινα έγκυος, αλλά δυστυχώς πριν προλάβουμε να το ακούσουμε απέβαλα. Στα 42,5 ξεκινήσαμε πάλι από την αρχή, καταφέραμε να φτιάξουμε περισσότερα εμβρυάκια που μορφολογικά ήταν τα περισσότερα πολύ καλά. Έμεινα έγκυος έχοντας κάνει μεταφορά 2 εμβρύων, προχώρησε το ένα και η εγκυμοσύνη προχώρησε καλά, με τα άγχη και τις αγωνίες βέβαια στο φουλ. Μόλις έκλεισε ο χρόνος του μικρού μας ξεκίνησα πάλι προετοιμασία εμβρυομεταφοράς, όπου και μεταφέραμε επίσης 2 έμβρυα (όχι άριστης ποιότητας, αλλά αρκετά καλά). Προχώρησε το ένα και ήδη εδώ και 6 μήνες, 45 και πλέον πια, κρατώ στα χέρια μου τη μικρή μου μπεμπούλα. Πιστεύω πως ήμουν πολύ τυχερή που σε αυτή την ηλικία μπόρεσα να έχω και πολύ καλή παραγωγή ωαρίων (το ΣΠΩ πιστεύω συντέλεσε σε αυτό) και ευτυχώς με κάποια από αυτά να είναι καλής ποιότητας για να γίνουν εμβρυάκια 5 ημερών και να προχωρήσουν. α
Σου εύχομαι μια τέτοια έκβαση σαν τη δική μου! Πάντα να έχεις θετική σκέψη! <3
Από
το χοντρό μπιζέλι, · Δημοσίευση
