Ψυχολογία

Μέχρι πρότινος οι επιστήμονες θεωρούσαν πως τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 3 ή 4 ετών δεν έχουν αναπτύξει γλωσσικές αλλά και γνωστικές δεξιότητες που θα τους επέτρεπαν να έχουν αναμνήσεις από την περίοδο αυτή της ζωής τους. Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη υπό τον Δρ Κάρολ Πίτερσον καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μεμόριαλ του Καναδά απέδειξε ότι τα παιδιά αυτής της ηλικίας όχι μόνο έχουν αναμνήσεις αλλά και μπορούν να τις διηγηθούν λεπτομερώς. Για να αντιληφθεί τη διαδικασία και τον τρόπο με

Όταν το παιδάκι αρχίζει να ψάχνει για την επικύρωση της προσωπικότητάς του, όταν θέλει να κατακτήσει τα πράγματα που του αρέσουν, όταν θέλει να ξεφύγει από την προστασία του γονιού και και να αντιμετωπίσει από μόνο του τον κόσμο, τότε αρχίζει να συναντά τα πρώτα εμπόδια. Νιώθει συνήθως ότι οι δυνάμεις και οι ικανότητες του είναι περιορισμένες γιατί οι γονείς του βάζουν όρια. Μόλις το παιδάκι συναντήσει αυτά τα εμπόδια αντιδρά με 2 τρόπους: Ή υπακούοντας γιατί περιμένει να το ανταμείψετε ή εξο

Στο παιχνίδι με τους φίλους του το παιδί μαθαίνει να συνεργάζεται και να συναγωνίζεται, να συμμορφώνεται με τους κανόνες της ομάδας, να προσδιορίζει το ρόλο του στην κοινωνία, να δίνει την ακριβή αξία στην ιδιοκτησία, μαθαίνει να μοιράζεται. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν είναι καλό να διευκολύνουμε το παιδί από τα πρώτα ακόμα χρόνια στις ευκαιρίες που έχει και στην επιθυμία που δείχνει για κοινωνική ζωή. Αν ένα παιδάκι 3-4 χρονών παίζει χαρούμενα στο σπίτι του οι γονείς μπορεί να βρίσκου

Για πολλά παιδιά στα πρώτα χρόνια ο φόβος είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που γεννιέται από τη συνειδητοποίηση της κατωτερότητας τους και της απειρίας τους. Η προοδευτική κυριαρχία στο περιβάλλον τους τα κάνει να αποκτούν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και να αντιμετωπίζουν ήρεμα καινούργιες καταστάσεις. Υπάρχουν ωστόσο παιδιά που διατηρούν ακόμα και στη σχολική ηλικία αυτή την αγχώδη συμπεριφορά που εκδηλώνεται με φόβο για τα καθήκοντα που έχουν να κάνουν. Η αγωνία, όπως και το άγχος, μπορ

Σίγουρα όλοι οι γονείς έχουν έρθει κάποια στιγμή αντιμέτωποι με την ερώτηση τους: "Μαμά- μπαμπά θα πάρουμε ένα ζωάκι στο σπίτι μας;" Η αγάπη του παιδιού προς τα ζώα είναι ένα αίσθημα ανεκτίμητο. Παίζει τον πρώτο ρόλο στην κοινωνικοποίησή του και φέρνει στην επιφάνεια όλα τα αγνά συναισθήματα του χαρακτήρα του. Για πολλούς λόγους η παρουσία ενός ζώου στη ζωή του παιδιού μπορεί να είναι ευεργετική και σίγουρα συμβάλει θετικά στην ανάπτυξή του. Αυτά τα μικρά πλασματάκια διδάσκουν πίστη, φιλία,

Οι κρίσεις οργής είναι συχνές στα μικρά παιδιά που εκδηλώνουν με αυτό τον τρόπο την αντίδρασή τους στις απαγορεύσεις και στις αποτυχίες. Πίσω από την εκδήλωση οργής ( άγρια κλάματα, χτύπημα στων ποδιών στο έδαφος, σφίξιμο των χεριών κτλ.) υπάρχει χωρίς αμφιβολία μια ανάγκη για σιγουριά, αυτονομία ή κατανόηση για την οποία εμείς δεν πρέπει να αδιαφορήσουμε. Η τάση να κάνει πράγματα που ξεπερνούν τις ικανότητες του μπορεί να το οδηγεί σε αποτυχίες και να προκαλεί την οργή του. Η ίδια συμπεριφορ

Το να νιώθει ένα παιδάκι ότι ντρέπεται είναι πολύ συχνό φαινόμενο. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του εκδηλώνεται σαν μια μορφή αρνητισμού και αποτελεί μια από τις συνηθισμένες πλευρές που σκιαγραφούν την προσωπικότητά του. Η δειλία είναι πολύ συχνή στα παιδιά, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται μπροστά σε ενήλικες και σε άλλα παιδιά που δεν γνωρίζουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις φαίνονται ντροπαλά, δειλά, αγχώδη, αμήχανα και δείχνουν ακόμα πιο περιορισμένα από ότι είναι στην πραγματικότητα. Φυσικά υπάρχουν

Το παιδί μπορεί να μη φοβάται πράγματα που είναι πραγματικά επικίνδυνα και αντίθετα να φοβάται αθώα πράγματα, αφού οι φόβοι του εξαρτιούνται από την πείρα που τα αντιμετωπίζει. Μια εμπειρία είναι η μίμηση των γονιών, με την οποία το παιδί μαθαίνει να φοβάται τα πράγματα τα οποία φοβόμαστε κι εμείς. Για παράδειγμα μια μητέρα που φοβάται τα σκυλιά κάνει και το παιδί να έχει τον ίδιο φόβο. Επιπλέον μια από τις πιο σημαντικές αιτίες του φόβου είναι μια καθόλου ήρεμη οικογενειακή ατμόσφαιρα με συν

Μια νηπιακή ηλικία που δίνει στο παιδί την ευκαιρία να επιδοκιμάζεται και να είναι σεβαστό για τις προθέσεις του και τις προσπάθειές του συμβάλει στο να αναπτύξει σε αυτήν την περίοδο σιγουριά για τις δικές του ικανότητες. Όλοι έχουμε ανάγκη να αισθανόμαστε ότι είμαστε αποδεκτοί και σεβαστοί για το άτομό μας, όταν διαμέσου της επιδοκιμασίας το άτομο αποκτάει σιγουριά και εμπιστοσύνη για τις ικανότητες του. Αν θέλουμε και η επιδοκιμασία έχει μεγάλη σημασία. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι με το πα

Τα άλλα παιδιά, κυρίως τα πιο μικρά, αντιμετωπίζονται από εκείνα σαν παρείσακτα που μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή και την αγάπη των γονιών. Η πρώτη ευκαιρία για να δοκιμάσει αισθήματα ζήλιας και ανταγωνισμού παρουσιάζεται με τη γέννηση ενός μικρού αδερφού, όταν βρίσκεται στη θέση να πρέπει να μοιραστεί με αυτόν την προσοχή των γονιών. Αυτά τα αισθήματα είναι τόσο πιο σφοδρά όσο πιο μικρό είναι το παιδί. Αν το παιδί είναι πέντε ή έξι χρονών έχει άλλες σχέσεις έξω από τον οικογενειακό κόσμο

Περίπου το 10% των παιδιών ηλικίας από 4 ως 6 ετών έχουν βιώσει ένα επεισόδιο εφιάλτη. Ο εφιάλτης είναι μια μικρή αφύπνιση συνήθως στο δεύτερο μισό του ύπνου και συνοδεύετε από φωνές και κλάματα. Το επόμενο πρωί το παιδάκι μας πιθανόν να μην είναι σε θέση να θυμηθεί και να διηγηθεί το όνειρο του. Η κυριότερη αιτία εφιάλτη είναι η θέαση ή η ακρόαση κάτι τρομακτικού για εκείνο κατά τη διάρκεια της ημέρας και ιδιαίτερα όταν αυτό συνέβη λίγο πριν τον ύπνο. Επίσης το άγχος, η κούραση, η αλλαγή πε

Γράφει ο Lucio Della Seta, ψυχαναλυτής της σχολής του Υung, μέλος του “International Association for Analytical Psychology” . Μια ιστορία… Το πρόβλημα είναι ότι οι τιμωρίες, εν γένει, προκαλούν σοβαρά τραύματα στην παιδική ψυχή, διότι συχνότατα είναι ξεσπάσματα θυμού των γονέων ή τυφλή και ανούσια επιθετικότητα, χωρίς καμιά παιδαγωγική βάση. Ο τρόμος που παράγεται εγγράφεται πάνω στα ενοχικά συναισθήματα ή δημιουργούνται και τα δύο μαζί. Θέλω να αναφέρω μια περίπτωση που δεν εγγράφηκε στο εν