Ψυχολογία
95 άρθρα σε αυτή την κατηγορία
-
Οι γονείς στο διάστημα της εγκυμοσύνης σχεδιάζουν τη ζωή τους μαζί του και προσπαθούν να ετοιμαστούν για την νέα αλλαγή. Ετοιμάζονται για μια πλούσια οικογενειακή και κοινωνική ζωή. Η ανατροπή όμως είναι πάντα απρόβλεπτη και ζητά από τους γονείς να διαχειριστούν μια εικόνα για τη ζωή τους που ποτέ δεν περίμεναν. Σε ένα μετεκπαιδευτικό σεμινάριο που συμμετείχαμε ειδικοί και θεραπευτές από όλη την Ελλάδα πήραμε μέρος σε μια πολύ ενδιαφέρουσα βιωματική άσκηση. Ζήτησαν από τους παρευρισκόμενους ν
<p>Οι προσδοκίες που γεννά ο ερχομός ενός παιδιού για τους γονείς αλλά και για το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον αποτελούν κυρίαρχες κινητήριες δυνάμεις.</p>
-
«Πρέπει να σημειώσουμε –έχοντας υπόψη μας όλα τα δεδομένα- ότι δεν μιλάμε για περίπτωση bullying, δηλαδή τον εκφοβισμό για κακοποίηση. Εδώ έχουμε να κάνουμε με σωματικές βλάβες. Πρόκειται δηλαδή για εγκληματικές συμπεριφορές που είναι ποινικά αδικήματα. Συνεπώς, στην περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ο όρος bullying. Αλλωστε έχουμε να κάνουμε με ενηλίκους», τονίζει η καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Βάσω Αρτινοπο
<p>«Τα θύματα πρέπει να μη φοβούνται να μιλήσουν. Θα πρέπει να καταγγέλλουν τη θυματοποίησή τους στην Αστυνομία. Πρέπει να μάθουν τα δικαιώματά τους. Να ενδυναμωθούν σε αυτόν τον τομέα.»</p>
-
Το στρες, που όλοι λίγο πολύ νιώθουμε πριν από μια τέτοια δοκιμασία, είναι ουσιαστικά η φυσική αντίδραση του σώματός μας, ένας τρόπος για να μας βοηθήσει να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της περίστασης. Οι ορμόνες του άγχους όπως η αδρεναλίνη (που εκκρίνει το σώμα σε τέτοιες περιπτώσεις), ουσιαστικά μας βοηθούν στη συγκέντρωση. Όμως όταν τα όρια ξεπερνιούνται και το άγχος αγγίζει την υπερβολή, οι ίδιες ορμόνες προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Η εφίδρωση, τα ρίγη, οι πεταλούδες στο στομάχι
<p>Η έκθεση μπροστά σε κόσμο, μπροστά σε κοινό, αποτελεί για τους περισσότερους από εμάς μια αρκετά στρεσογόνο διαδικασία. Φοβίες για το αν θα γίνει κάποιο λάθος, αν θα κοροϊδέψει το κοινό που παρακολουθεί κλπ.</p>
-
Για πολλά παιδιά στα πρώτα χρόνια ο φόβος είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που γεννιέται από τη συνειδητοποίηση της κατωτερότητας τους και της απειρίας τους. Η προοδευτική κυριαρχία στο περιβάλλον τους τα κάνει να αποκτούν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και να αντιμετωπίζουν ήρεμα καινούργιες καταστάσεις. Υπάρχουν ωστόσο παιδιά που διατηρούν ακόμα και στη σχολική ηλικία αυτή την αγχώδη συμπεριφορά που εκδηλώνεται με φόβο για τα καθήκοντα που έχουν να κάνουν. Η αγωνία, όπως και το άγχος, μπορεί
- Το άγχος είναι ένας φόβος που μας παραλύει μπροστά σε μια κατάσταση ή κάποιο καθήκον.
-
Για πολλά παιδιά στα πρώτα χρόνια ο φόβος είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που γεννιέται από τη συνειδητοποίηση της κατωτερότητας τους και της απειρίας τους. Η προοδευτική κυριαρχία στο περιβάλλον τους τα κάνει να αποκτούν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και να αντιμετωπίζουν ήρεμα καινούργιες καταστάσεις. Υπάρχουν ωστόσο παιδιά που διατηρούν ακόμα και στη σχολική ηλικία αυτή την αγχώδη συμπεριφορά που εκδηλώνεται με φόβο για τα καθήκοντα που έχουν να κάνουν. Η αγωνία, όπως και το άγχος, μ
<p><strong>Το άγχος είναι ένας φόβος που μας παραλύει μπροστά σε μια κατάσταση ή κάποιο καθήκον.</strong></p>
-
Αφού όσες φορές και... να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας. Το ‘πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά του είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Όλο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα. Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει. Και όταν
<p><span style="font-size:14px;">«Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα; Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ρημάδα την ορθογραφία...</span></p>
-
Ακόμη και όταν τα παιδιά δεν αντιδρούν στις αλλαγές με προφανή τρόπο, υποφέρουν σιωπηλά, περιμένοντας από τους γονείς τους και τον στενό περίγυρο να λάβουν τα μηνύματα που προσπαθούν να στείλουν. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ερευνών, το διαζύγιο δεν έχει απαραίτητα τις ίδιες επιπτώσεις σε όλα τα παιδιά. Ωστόσο, σε ποσοστό πάνω από 40% οι επιπτώσεις στον ψυχισμό τους ήταν αρκετά σοβαρές. Καταρχάς, αλλάζει η ποιότητα των σχέσεων του παιδιού με κάθε γονιό χωριστά μετά το διαζύγιο, ενώ το παι
<p><span style="font-size:14px;">Οι επιπτώσεις ενός διαζυγίου στα μέλη της οικογένειας είναι πέραν αμφισβήτησης, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά, τα οποία στην πλειονότητά τους βιώνουν δραματικά τις αλλαγές σε πρακτικό αλλά κυρίως ψυχικό και συναισθηματικό επίπεδο.</span></p>
-
Το να νιώθει ένα παιδάκι ότι ντρέπεται είναι πολύ συχνό φαινόμενο. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του εκδηλώνεται σαν μια μορφή αρνητισμού και αποτελεί μια από τις συνηθισμένες πλευρές που σκιαγραφούν την προσωπικότητά του. Η δειλία είναι πολύ συχνή στα παιδιά, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται μπροστά σε ενήλικες και σε άλλα παιδιά που δεν γνωρίζουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις φαίνονται ντροπαλά, δειλά, αγχώδη, αμήχανα και δείχνουν ακόμα πιο περιορισμένα από ότι είναι στην πραγματικότητα. Φυσικά υπάρχουν υ
<p><strong>Η συστολή ή δειλία είναι η έλλειψη σιγουριάς του παιδιού στον εαυτό του και στις σχέσεις του με τους ανθρώπους.</strong></p>
-
Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες απορίες των υιοθετημένων παιδιών; 1. Ποιοι είναι οι βιολογικοί μου γονείς; 2. Πως μοιάζουν; 3. Σε ποιον μοιάζω; 4. Τι έχουν απογίνει; 5. Δεν με ήθελαν; 6. Γιατί με έδωσαν; 7. Θα τους δω ποτέ; 8. Θα θέλουν κάποια στιγμή να με δουν; Πρέπει να τους συναντήσω; 9. Θέλω να τους συναντήσω; Πως μπορώ να το κάνω; 10. Έχω άλλα αδέρφια; Πηγή: http://www.cyh.com/HealthTopics/HealthTopicDetailsKids.aspx?p=335&np=282&id=1693 Άσπα Μητρακάκη Ειδικ
<p>"Υιοθέτησε. Θα πάρεις πίσω πολύ περισσότερα από όσα θα δώσεις ποτέ."</p>
-
Το παιδί μπορεί να μη φοβάται πράγματα που είναι πραγματικά επικίνδυνα και αντίθετα να φοβάται αθώα πράγματα, αφού οι φόβοι του εξαρτιούνται από την πείρα που τα αντιμετωπίζει. Μια εμπειρία είναι η μίμηση των γονιών, με την οποία το παιδί μαθαίνει να φοβάται τα πράγματα τα οποία φοβόμαστε κι εμείς. Για παράδειγμα μια μητέρα που φοβάται τα σκυλιά κάνει και το παιδί να έχει τον ίδιο φόβο. Επιπλέον μια από τις πιο σημαντικές αιτίες του φόβου είναι μια καθόλου ήρεμη οικογενειακή ατμόσφαιρα με συν
<p><strong>Οι φόβοι του παιδιού μπορεί να είναι λογικοί ή όχι και επίσης υπερβολικοί αν και λογικοί.</strong></p>
-
Πολλές φορές, στην καθημερινότητά μας, για να εξηγήσουμε και να περιγράψουμε τις επιδράσεις των ψυχολογικών καταστάσεων (π.χ. των συναισθημάτων) πάνω στις βιοσωματικές λειτουργίες χρησιμοποιούμε μεταφορικές εκφράσεις, όπως «η καρδιά μου πάει να σπάσει» στις περιπτώσεις φοβίας, «κόπηκε ή πιάστηκε η αναπνοή μου» στις περιπτώσεις μεγάλης στενοχώριας και φόβου, «έχασα τη μιλιά μου» ή «το στομάχι μου δέθηκε κόμπος» σε περιπτώσεις εξαιρετικά υψηλού άγχους ή ενθουσιασμού. Έρευνες στο χώρο των νευροε
<p>Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα περιγράφουν μια κατάσταση η οποία σχετίζεται με συγκεκριμένες οργανικές διαταραχές όπως για παράδειγμα η υπέρταση, και η οποία μπορεί να προκληθεί ή να επιδεινωθεί από ψυχολογικούς παράγοντες όπως είναι το στρες.</p>
