Διαπαιδαγώγηση

1. Τονίστε την καλή συμπεριφορά. Για παράδειγμα αν κάθεται στον καναπέ και περιμένει να ετοιμαστεί το φαγητό αλλά παράλληλα μαλώνει με τον αδερφό του ή κάνει φασαρία μην τονίσετε μόνο το τελευταίο γεγονός. Θυμηθείτε πρώτα να επαινέσετε ότι κάθεται στον καναπέ και περιμένει και μετά ζητήστε του να κάνει και το επιπλέον πχ. ησυχία. 2. Αγνοήστε όσο μπορείτε τις ασήμαντες "κακές" συμπεριφορές. Αν θέλετε να αλλάξετε σημαντικά άσχημες συμπεριφορές πρέπει πρώτα να μπορείτε να προσπερνάτε τις απλά "ενο

Και ποιος δεν έχει κοντοσταθεί για να δει αν η μαμά τελικά θα ενδώσει και θα του αγοράσει αυτό που θέλει; Αυτή και πολλές παρόμοιες σκηνές εκτυλίσσονται σε εστιατόρια, μαγαζιά, φιλικά σπίτια, στην παιδική χαρά, στο ίδιο το σπίτι του παιδιού. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς υποκύπτουν στις επιθυμίες του παιδιού τους και εκείνο μαθαίνει να εκμεταλεύεται την αδυναμία τους αυτή. Γιατί όμως, όσο δύσκολο κι αν είναι θα πρέπει να λέμε "όχι" στα αγγελούδια μας; Πώς να μη κακομάθ

1. Κάθε φορά που το παιδάκι σας θέλει να επικοινωνήσει μαζί σας και να σας μιλήσει , φροντίστε να του δώσετε όλη σας την προσοχή ξεκλέβοντας χρόνο από όλες τις άλλες υποχρεώσεις σας. Στην επικοινωνία σας απαραίτητα στοιχεία είναι να μιλάτε με τα μάτια, τα χέρια, τα λόγια, με αγάπη και σεβασμό. Δεν πρέπει να το κρίνετε συνεχώς για τις πράξεις του αλλά να το ακούτε προσεκτικά και να προσπαθήσετε να το βοηθήσετε να εκφράσει αυτά που θέλει να πει σε περίπτωση που δυσκολεύεται να το κάνει. Το παιδάκι

Καθοδηγήστε το όμως και ενθαρρύνεται το με τέτοιο τρόπο ώστε να κάνει μόνο του τις εργασίες και να του δίνετε τη βοήθεια σας όταν χρειάζεται. Κομματιάστε το έργο που έχει να κάνει σε μικρά σκαλοπάτια έτσι ώστε το παιδί σας να μπορεί να τα ανέβει με περισσότερη ευκολία και επιτυχία. Σε κάθε σωστή κίνηση δείξτε τον ενθουσιασμό σας. Αν τυχόν αποτύχει ενθαρρύνεται το να προσπαθήσει πάλι και δώστε κάποιες συμβουλές για τη σωστή κατεύθυνση, ώστε το αποτέλεσμα να είναι επιτυχές. 2.Βοηθήστε το παιδί

Γιατί μαλώνουν; ....Γιατί δε μπορούν να παίξουν αγαπημένα; .... Είναι ερωτήματα που σας τυραννάνε και σας στεναχωρούν. Όλα τα αδελφάκια μαλώνουν για πολλούς και διάφορους λόγους αλλά σχεδόν πάντα μετά από λίγο συμπεριφέρονται σαν να μην έγινε απολύτως τίποτα και συνεχίζουν να παίζουν πάλι μαζί και να γελάνε. Γιατί μαλώνουν; Μερικές από τις αιτίες είναι: -Η έλλειψη της αποκλειστικότητας των γονιών -Η στέρηση συναισθηματικής κάλυψης -Η αλλαγή στη στάση των γονιών -Η σύγκριση ανάμεσα στα παιδιά

1. Απειλώντας τα παιδιά σας ότι θα φύγετε χωρίς αυτά Έχει συμβεί σε όλους μας. Φτάνει η ώρα να φύγετε από το πάρκο και τα παιδιά δεν σας ακούνε. Τρέχουν, κρύβονται, αρνούνται. Εκνευρίζεστε όλο και περισσότερο. Είναι δελεαστικό να ακολουθήσετε αυτή την τακτική εφόσον τα παιδιά δεν συμμορφώνονται με ότι τους λέτε, όμως η απειλή της εγκατάλειψης (δεν έχει σημασία αν θα μπορούσε να φέρει αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη περίπτωση) είναι εξαιρετικά επιζήμια για τα παιδιά. Η αίσθηση του δεσίματος με τ

Αρχικά θα πρέπει να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά του και να εντοπίσουμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους γκρινιάζει. Πολλά παιδάκια γκρινιάζουν συνέχεια και με το παραμικρό και άλλα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και σε κάποιες περιόδους. Αναρωτηθείτε μήπως γκρινιάζει όταν θέλει κάτι από εσάς και δεν το παίρνει, όταν είναι κουρασμένο ή όταν είναι νευρικό για κάτι που δε μπορεί να καταφέρει. Πολλές φορές ένα παιδί μπορεί να έχει μια τέτοια αντίδραση αν έχει συμβεί μια αλλαγή στο οικογενε

Δύο γεγονότα, καθ΄ όλα ευπρόσδεκτα, άλλαξαν κατά τη δεκαετία του ΄70 τον ρόλο των παιδιών στις δυτικές κοινωνίες. Το ένα ήταν η επικράτηση της αντισύλληψης: το παιδί, προϊόν πλέον απόφασης και όχι τύχης, τοποθετήθηκε στην κορυφή του οικογενειακού οικοδομήματος. Το άλλο ήταν η μετάβαση από την κοινωνία των στερήσεων στην κοινωνία της αφθονίας. Πριν από τη δεκαετία του ΄70, το κυρίαρχο μήνυμα της ανατροφής ήταν: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα». Σήμερα, τα παιδιά μαθαίνουν όχι μόνο πώς μπορούν, αλλά

Και επειδή πολύ συχνά, με όλες αυτές τις ανεπιθύμητες παρεμβάσεις, δημιουργούνται εντάσεις και παρεξηγήσεις, ας δούμε πώς μπορείτε να τους βάλετε όλους στη θέση τους ευγενικά και χωρίς να χαλάσετε τις σχέσεις σας: • Δημιουργήστε κοινό μέτωπο με το σύντροφό σας: Αν και οι δύο γονείς είναι ενωμένοι και συμφωνούν στον τρόπο ανατροφής των παιδιών, τότε είναι δυσκολότερο για κάποιον τρίτο (π.χ. πεθερά) να παρέμβει και να αρχίσει την κριτική. • Χρησιμοποιήστε τον παιδίατρο ή το δάσκαλο: Πείτε, δηλ

Ίσως είναι λέξεις και φράσεις που ακούγαμε από τη δική μας μανούλα και τότε λέγαμε "αποκλείεται να τις πω στο δικό μου παιδί". Οι "απαγορευμένες φράσεις" τις περισσότερες φορές είναι αντίκτυπο των νεύρων που προκαλεί η κούραση και η καθημερινή μας ρουτίνα. Μερικές από αυτές μπορεί να πληγώσουν το παιδί χωρίς να το καταλάβουμε και μάλιστα όταν δεν τις χρησιμοποιούμε στο σωστό χρόνο. Εντοπίσαμε τις σημαντικότερες λάθος εκφράσεις: "Με κούρασες με τις ερωτήσεις" Το παιδί ανακαλύπτει και μαθαίνει

Θυμίζει κάτι σε βομβαρδισμένο τοπίο και αρκούν μόνο λίγα λεπτά για να γίνει. Το θέαμα ενός δωματίου με αραδιασμένα και πεταμένα βιβλία, παιχνίδια και ρούχα σίγουρα προκαλεί πανικό και σύγχυση. Πώς πρέπει όμως να συμπεριφερθούμε και πώς μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση; Αρχικά θα πρέπει να πούμε πως σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να φτάσουμε σε σημείο κόντρας και φυσικά να στερήσουμε στο παιδί τη δημιουργικότητα του και την ελευθερία της έκφρασης. Το παιδάκι θέλει πάντα να εξερευνά κ

Αυτήν την κατάσταση φαίνεται ότι το παιδάκι των τριών ετών αρχίζει να τη συνειδητοποιεί. Καταλαβαίνει ότι διαθέτει μια δική του θέληση, δικά του μέσα και ότι μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Αυτή τη συνειδητοποίηση ακολουθεί η επιθυμία του παιδιού για επαλήθευση. Το παιδάκι για μια ορισμένη περίοδο έχει την τάση να κάνει το αντίθετο και να αντιδράει σε αυτό που του λέει ο ενήλικας. Με λίγα λόγια γίνεται αντιρρησίας, αρνητικό, αντιδραστικό και ξεροκέφαλο. Τα όχι του συχνά ενοχλούν τους γονείς π