- Δεν κρύβει τίποτα: από τη ζημιά που έκανε το μικρό του αδερφάκι μέχρι το ότι ο συμμαθητής του αντέγραψε ή ότι ο γείτονας πέταξε κάτω ένα χαρτάκι. Το παιδί σας έχει πολύ αναπτυγμένο το αίσθημα του τι είναι σωστό και οτιδήποτε παρεκκλίνει από αυτό το εντοπίζει και σας το μεταφέρει.
Κάποια παιδιά λένε αμέσως ό,τι σκέφτονται, ακόμη κι όταν η πληροφορία είναι προσωπική ή δεν χρειάζεται να ειπωθεί μπροστά σε άλλους.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι αγενή ή ότι θέλουν να φέρουν κάποιον σε δύσκολη θέση.
Συχνά χρειάζονται βοήθεια για να μάθουν πότε μιλάμε, τι λέμε, σε ποιον το λέμε
και ποιες πληροφορίες χρειάζεται να κρατάμε για τον εαυτό μας.
🔎 Γιατί Ένα Παιδί Μπορεί Να Τα Λέει Όλα;
Στις ηλικίες 6–12 ετών, τα παιδιά αναπτύσσουν σταδιακά τις κοινωνικές τους δεξιότητες.
Μαθαίνουν να καταλαβαίνουν ότι μια σκέψη μπορεί να είναι αληθινή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να ειπωθεί εκείνη τη στιγμή.
Ένα παιδί μπορεί να μιλήσει χωρίς να σκεφτεί προηγουμένως:
«Χρειάζεται να το πω αυτό;»
Μπορεί επίσης να δυσκολεύεται να καταλάβει ότι μια πληροφορία που φαίνεται ασήμαντη για εκείνο μπορεί να είναι προσωπική
για κάποιον άλλο.
Για παράδειγμα, μπορεί να πει μπροστά σε όλους:
«Η μαμά σου δεν δουλεύει;»
ή:
«Ο Γιώργος πήρε πολύ χαμηλό βαθμό!»
ή:
«Γιατί φοράς αυτό το μπλουζάκι; Είναι παλιό!»
Το παιδί μπορεί να μην έχει πρόθεση να προσβάλει.
Χρειάζεται όμως να μάθει ότι η ειλικρίνεια δεν σημαίνει ότι λέμε κάθε σκέψη μας δυνατά.
🧠 Σκέφτομαι Δεν Σημαίνει Ότι Πρέπει Και Να Το Πω
Ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα είναι να βοηθήσουμε το παιδί να ξεχωρίζει τη σκέψη από την πράξη.
Μπορούμε να του εξηγήσουμε:
«Μπορούμε να σκεφτόμαστε πολλά πράγματα. Δεν χρειάζεται όμως να τα λέμε όλα.»
Για παράδειγμα:
Αν το παιδί δει ότι κάποιος έχει διαφορετικό κούρεμα, μπορεί να το παρατηρήσει.
Δεν χρειάζεται όμως να πει:
«Τα μαλλιά σου είναι περίεργα!»
Μπορεί να σκεφτεί:
«Έχει διαφορετικό κούρεμα από το δικό μου.»
Αυτό είναι μια σκέψη.
Το αν θα την εκφράσει και με ποιον τρόπο είναι μια δεύτερη απόφαση.
🎯 Ο Κανόνας: Σταματώ – Σκέφτομαι – Μιλάω
Ένα απλό σύστημα μπορεί να βοηθήσει πολύ.
Μάθετε στο παιδί να κάνει τρία μικρά βήματα πριν μιλήσει:
🛑 Σταματώ.
🧠 Σκέφτομαι.
🗣️ Μιλάω.
Μπορούμε να του μάθουμε να αναρωτιέται:
✓ Είναι κάτι που χρειάζεται να ειπωθεί;
✓ Είναι η κατάλληλη στιγμή;
✓ Είναι ο σωστός άνθρωπος για να το ακούσει;
✓ Μπορώ να το πω με τρόπο που δεν θα πληγώσει κάποιον;
✓ Είναι προσωπική πληροφορία κάποιου άλλου;
Δεν χρειάζεται το παιδί να κάνει όλες αυτές τις ερωτήσεις κάθε φορά.
Με την εξάσκηση, μπορεί σταδιακά να αρχίσει να κάνει έναν γρήγορο εσωτερικό έλεγχο.
🤫 Προσωπική Πληροφορία Δεν Σημαίνει «Μυστικό»
Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.
Το παιδί πρέπει να μάθει ότι υπάρχουν πληροφορίες που είναι προσωπικές και δεν χρειάζεται να τις μοιραζόμαστε με όλους.
Για παράδειγμα:
τι συμβαίνει μέσα στην οικογένεια,
τι συζητήθηκε στο σπίτι,
προσωπικά θέματα ενός φίλου,
πληροφορίες για την υγεία κάποιου,
οικονομικά θέματα της οικογένειας,
πράγματα που κάποιος του είπε εμπιστευτικά.
Όμως δεν θέλουμε να μάθει ότι πρέπει να κρατά όλα τα πράγματα μυστικά.
Χρειάζεται να ξέρει ότι κανένας ενήλικας δεν πρέπει να ζητά από ένα παιδί να κρατήσει μυστικό κάτι που το φοβίζει,
το κάνει να νιώθει άσχημα ή αφορά την ασφάλειά του.
Αν κάποιος του ζητήσει να κρύψει κάτι που το ανησυχεί, το παιδί πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί και πρέπει να το πει σε έναν ενήλικα εμπιστοσύνης.
👨👩👧 Τι Λέμε Αν Αποκαλύπτει Προσωπικά Θέματα Της Οικογένειας;
Ένα παιδί μπορεί να πει σε έναν φίλο:
«Η μαμά μου είπε ότι δεν έχουμε πολλά χρήματα.»
ή:
«Ο μπαμπάς μου τσακώθηκε χθες με τη μαμά.»
ή:
«Η γιαγιά μου είναι άρρωστη.»
Αν το παιδί το κάνει, δεν χρειάζεται να το μαλώσουμε μπροστά στους άλλους.
Αργότερα, σε ήρεμη στιγμή, μπορούμε να εξηγήσουμε:
«Αυτό που είπες είναι προσωπικό θέμα της οικογένειάς μας. Δεν χρειάζεται να το συζητάς με όλους.»
Και αμέσως μετά να του δώσουμε έναν πρακτικό κανόνα:
«Αν δεν είσαι σίγουρος αν κάτι είναι προσωπικό, μπορείς να με ρωτήσεις πριν το πεις.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει χωρίς να αισθανθεί ότι έκανε κάτι τρομερό.
👫 Όταν Αποκαλύπτει Τα Μυστικά Ενός Φίλου
Αυτό μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στις φιλίες.
Ένα παιδί μπορεί να πει:
«Ο φίλος μου μού είπε ότι του αρέσει ένα κορίτσι!»
ή:
«Η φίλη μου κλαίει κάθε βράδυ επειδή τσακώνεται με τους γονείς της.»
Το παιδί μπορεί να θεωρεί ότι απλώς μοιράζεται μια ενδιαφέρουσα πληροφορία.
Χρειάζεται όμως να καταλάβει ότι η εμπιστοσύνη είναι κάτι που προστατεύουμε.
Μπορούμε να του πούμε:
«Αν ένας φίλος σου σου πει κάτι προσωπικό και δεν κινδυνεύει, δεν το μεταφέρουμε στους άλλους.»
Υπάρχει όμως μια σημαντική εξαίρεση.
Αν το παιδί μάθει ότι ένας φίλος του κινδυνεύει, κακοποιείται, απειλείται ή σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του,
δεν κρατά αυτή την πληροφορία μόνο του.
Τότε χρειάζεται να μιλήσει αμέσως σε έναν ενήλικα εμπιστοσύνης.
🗣️ Πώς Να Του Δείξετε Τη Διαφορά Ανάμεσα Στην Ειλικρίνεια Και Στην Αδιακρισία
Η ειλικρίνεια είναι σημαντική.
Όμως δεν σημαίνει:
«Λέω ό,τι σκέφτομαι χωρίς να σκέφτομαι τις συνέπειες.»
Μπορούμε να δώσουμε στο παιδί απλά παραδείγματα.
Ειλικρίνεια:
«Δεν μου άρεσε πολύ το παιχνίδι.»
Αδιάκριτο σχόλιο:
«Το παιχνίδι σου ήταν χάλια.»
Ειλικρίνεια:
«Νομίζω ότι αυτό το φαγητό δεν μου αρέσει.»
Αδιάκριτο σχόλιο:
«Το φαγητό σου μυρίζει άσχημα.»
Το παιδί χρειάζεται να μάθει ότι μπορούμε να λέμε την αλήθεια με ευγένεια.
🧩 Παίζουμε «Το Λέω Ή Το Κρατάω Για Μένα;»
Ένα απλό παιχνίδι μπορεί να βοηθήσει πολύ.
Δώστε στο παιδί διάφορες καταστάσεις και ζητήστε του να αποφασίσει αν χρειάζεται να μιλήσει.
Για παράδειγμα:
«Ο φίλος σου έχει καινούργια παπούτσια.»
Μπορεί να πει:
«Μου αρέσουν!»
«Ο φίλος σου σου είπε ένα προσωπικό οικογενειακό θέμα.»
Το κρατάμε ιδιωτικό, εκτός αν υπάρχει θέμα ασφάλειας.
«Βλέπεις ότι κάποιος τραυματίστηκε.»
Το λέμε αμέσως σε έναν ενήλικα.
«Δεν σου αρέσει το καινούργιο κούρεμα κάποιου.»
Δεν χρειάζεται να το σχολιάσεις.
Μέσα από τέτοια παραδείγματα το παιδί μαθαίνει να σκέφτεται πριν μιλήσει, χωρίς να αισθάνεται ότι η ομιλία του είναι κάτι κακό.
😄 Όταν Το Παιδί Λέει Πράγματα Που Φέρνουν Σε Δύσκολη Θέση
Μερικές φορές το παιδί μπορεί να πει κάτι μπροστά σε πολλούς ανθρώπους και ο γονιός να νιώσει αμηχανία.
Για παράδειγμα:
«Μαμά, γιατί έχεις τόσο μεγάλη κοιλιά;»
ή:
«Γιατί αυτός ο κύριος περπατάει έτσι;»
ή:
«Γιατί η κυρία είναι τόσο χοντρή;»
Η καλύτερη αντίδραση συνήθως δεν είναι να το ντροπιάσουμε.
Μπορούμε να απαντήσουμε ήρεμα:
«Αυτό είναι κάτι που μπορούμε να συζητήσουμε αργότερα μεταξύ μας.»
Και όταν μείνουμε μόνοι, εξηγούμε:
«Μπορείς να κάνεις ερωτήσεις. Όταν όμως η ερώτηση αφορά το σώμα ή κάτι προσωπικό κάποιου, χρειάζεται να τη συζητήσουμε ιδιωτικά.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει έναν κοινωνικό κανόνα χωρίς να αισθανθεί ότι δεν επιτρέπεται να είναι περίεργο ή να κάνει ερωτήσεις.
👀 Δεν Χρειάζεται Να Κόψουμε Την Περιέργεια Του
Ένα παιδί που ρωτά συνεχώς μπορεί να έχει έντονη περιέργεια.
Αυτό είναι θετικό στοιχείο.
Δεν θέλουμε να του περάσουμε το μήνυμα:
«Μην μιλάς.»
Θέλουμε να του μάθουμε:
«Ρώτα, αλλά μάθε πότε και πώς.»
Μπορούμε να του πούμε:
«Η ερώτησή σου είναι καλή. Ας την κάνουμε όταν θα είμαστε μόνοι μας.»
ή:
«Μπορείς να το ρωτήσεις, αλλά με πιο ευγενικό τρόπο.»
Έτσι διατηρούμε την περιέργεια και ταυτόχρονα καλλιεργούμε κοινωνική επίγνωση, δηλαδή την ικανότητα να καταλαβαίνει
πώς επηρεάζουν τους άλλους τα λόγια και η συμπεριφορά του.
🧠 Όταν Το Παιδί Μιλά Πριν Προλάβει Να Σκεφτεί
Ορισμένα παιδιά μιλούν πολύ γρήγορα και δυσκολεύονται να περιμένουν.
Μπορεί να διακόπτουν, να πετάγονται στη συζήτηση ή να λένε αμέσως την πρώτη σκέψη που τους έρχεται.
Αυτό μπορεί να σχετίζεται απλώς με τον χαρακτήρα και την ηλικία.
Σε ορισμένα παιδιά, όμως, η παρορμητικότητα, δηλαδή η δυσκολία να σταματήσουν για λίγο πριν ενεργήσουν ή μιλήσουν,
μπορεί να είναι πιο έντονη και να εμφανίζεται και σε άλλες καταστάσεις.
Δεν σημαίνει από μόνο του ότι υπάρχει κάποια διαταραχή.
Αν όμως το παιδί δυσκολεύεται συστηματικά να περιμένει τη σειρά του, διακόπτει συνεχώς,
μιλά χωρίς να σκέφτεται και αυτό δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στο σχολείο ή στις φιλίες, αξίζει να συζητηθεί με τον εκπαιδευτικό και, όταν χρειάζεται, με τον κατάλληλο ειδικό.
🏫 Τι Μπορεί Να Κάνει Ο Εκπαιδευτικός;
Το σχολείο είναι ένας χώρος όπου το παιδί μαθαίνει καθημερινά κοινωνικούς κανόνες.
Ο εκπαιδευτικός μπορεί να βοηθήσει χωρίς να εκθέτει το παιδί μπροστά στους συμμαθητές του.
Χρήσιμες πρακτικές είναι:
✓ Να δίνει λίγο χρόνο πριν ζητήσει απάντηση.
✓ Να ενθαρρύνει το παιδί να σηκώνει το χέρι όταν θέλει να μιλήσει.
✓ Να χρησιμοποιεί ένα διακριτικό συμφωνημένο σήμα όταν το παιδί διακόπτει.
✓ Να εξηγεί στην τάξη τη διαφορά ανάμεσα στην ειλικρίνεια και στην προσβολή.
✓ Να επιβραβεύει όταν το παιδί περιμένει τη σειρά του ή διατυπώνει κάτι με πιο κατάλληλο τρόπο.
✓ Να αποφεύγει να το χαρακτηρίζει μπροστά στους άλλους ως «αυτό που τα λέει όλα».
Ο στόχος δεν είναι να γίνει το παιδί σιωπηλό.
Είναι να μάθει να επικοινωνεί με μεγαλύτερο έλεγχο και σεβασμό προς τους άλλους.
🏠 Τι Μπορούν Να Κάνουν Οι Γονείς Στο Σπίτι;
Η εκμάθηση αυτής της δεξιότητας χρειάζεται καθημερινή εξάσκηση.
Μπορείτε να χρησιμοποιείτε απλές φράσεις:
«Σταμάτα λίγο και σκέψου αν χρειάζεται να το πεις.»
«Αυτό είναι δικό μας οικογενειακό θέμα.»
«Αυτό που σου είπε ο φίλος σου δεν είναι δική σου πληροφορία για να τη μοιραστείς.»
«Μπορείς να το πεις, αλλά με πιο ευγενικό τρόπο.»
«Αν δεν είσαι σίγουρος, ρώτησέ με πρώτα.»
Με τον χρόνο, το παιδί μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί μόνο του αυτούς τους κανόνες.
📱 Και Στο Διαδίκτυο;
Στις ηλικίες 6–12 ετών είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μάθει το παιδί ότι δεν μοιραζόμαστε προσωπικές πληροφορίες στο διαδίκτυο.
Δεν δίνουμε σε αγνώστους:
✓ πλήρες όνομα,
✓ διεύθυνση,
✓ σχολείο,
✓ τηλέφωνο,
✓ κωδικούς,
✓ φωτογραφίες που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα,
✓ πληροφορίες για το πού βρισκόμαστε.
Ακόμη και όταν το παιδί χρησιμοποιεί μια εφαρμογή ή ένα παιχνίδι με άλλους ανθρώπους,
χρειάζεται να γνωρίζει ότι δεν μπορεί να ξέρει πάντα ποιος βρίσκεται πίσω από μια οθόνη.
Ένας απλός κανόνας είναι:
«Ό,τι δεν θα έλεγες σε έναν άγνωστο στον δρόμο, δεν χρειάζεται να το γράψεις σε έναν άγνωστο στο διαδίκτυο.»
Και αν κάποιος ζητήσει προσωπικές πληροφορίες ή στείλει κάτι που κάνει το παιδί να αισθανθεί άβολα,
το παιδί πρέπει να ξέρει ότι δεν θα τιμωρηθεί επειδή το είπε στον γονιό.
💡 Χρήσιμες Ιδέες Για Να Μάθει Να Σκέφτεται Πριν Μιλήσει
✓ ★ Χρησιμοποιήστε τον κανόνα «Σταματώ – Σκέφτομαι – Μιλάω».
✓ ★ Κάντε μικρά παιχνίδια ρόλων με καθημερινές καταστάσεις.
✓ ★ Δείξτε τη διαφορά ανάμεσα στην ειλικρίνεια και στην προσβολή.
✓ ★ Εξηγήστε τι σημαίνει προσωπική πληροφορία με παραδείγματα που καταλαβαίνει.
✓ ★ Μην το ντροπιάζετε όταν κάνει ένα κοινωνικό λάθος.
✓ ★ Διορθώστε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, όχι την προσωπικότητα του παιδιού.
✓ ★ Επιβραβεύστε όταν περιμένει, σκέφτεται ή αλλάζει τον τρόπο που μιλά.
✓ ★ Μάθετε του ότι υπάρχουν πληροφορίες που δεν κρατάμε μυστικές όταν αφορούν την ασφάλεια ή την κακοποίηση.
✓ ★ Επαναλάβετε τους κανόνες και στο διαδίκτυο, όπου η προσωπική πληροφορία χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.
✓ ★ Δώστε χρόνο για εξάσκηση. Η κοινωνική επίγνωση αναπτύσσεται σταδιακά.
📌 Ηλικιακή Προσαρμογή Για Παιδιά 6–12 Ετών
Α΄–Β΄ Δημοτικού
Χρησιμοποιούμε πολύ απλούς κανόνες, όπως:
«Σταματώ – σκέφτομαι – μιλάω.»
Μπορούμε να δουλέψουμε με μικρές ιστορίες και παιχνίδια ρόλων.
Γ΄–Δ΄ Δημοτικού
Το παιδί μπορεί να αρχίσει να καταλαβαίνει καλύτερα τη διαφορά ανάμεσα στην προσωπική πληροφορία,
στην ευγένεια και στην ανάγκη να μοιραστεί κάτι.
Μπορούμε να συζητάμε πραγματικές καθημερινές καταστάσεις.
Ε΄–ΣΤ΄ Δημοτικού
Μπορούμε να προσθέσουμε πιο σύνθετα θέματα, όπως η εμπιστοσύνη, τα προσωπικά όρια,
οι πληροφορίες που μοιραζόμαστε με φίλους και η προστασία των προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο.
Στόχος είναι το παιδί να αρχίσει να κάνει μόνο του έναν γρήγορο έλεγχο πριν μιλήσει ή δημοσιεύσει κάτι.
🔦 Ήξερες Ότι…
🔦 Το να λέει ένα παιδί πολλά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι αγενές ή ότι θέλει να δημιουργήσει πρόβλημα.
🔦 Η ικανότητα να καταλαβαίνει τι είναι κατάλληλο να ειπωθεί, πότε και σε ποιον αποτελεί κοινωνική δεξιότητα που αναπτύσσεται σταδιακά.
🔦 Η ειλικρίνεια και η διακριτικότητα δεν είναι αντίθετες. Το παιδί μπορεί να μάθει να λέει την αλήθεια
χωρίς να προσβάλλει ή να αποκαλύπτει προσωπικές πληροφορίες.
🔦 Οι κανόνες που μαθαίνει το παιδί στις καθημερινές συζητήσεις χρειάζεται να εφαρμόζονται και στον ψηφιακό κόσμο, όπου οι προσωπικές πληροφορίες μπορούν να διαδοθούν πολύ εύκολα.
🔦 Αν η δυσκολία να περιμένει, να φιλτράρει ή να ελέγχει την ομιλία του είναι έντονη και εμφανίζεται σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις,
αξίζει να εξεταστεί συνολικά η εικόνα του παιδιού.
⚖️ Μύθοι Και Αλήθειες
❌ Μύθος: «Το παιδί που τα λέει όλα είναι αγενές.»
✔ Αλήθεια: Μπορεί να μην έχει μάθει ακόμη να ξεχωρίζει ποιες πληροφορίες είναι κατάλληλο να μοιράζεται και πώς να εκφράζει μια σκέψη με ευγένεια.
❌ Μύθος: «Πρέπει να του λέμε να μη μιλά τόσο πολύ.»
✔ Αλήθεια: Ο στόχος δεν είναι να γίνει το παιδί σιωπηλό, αλλά να μάθει να σκέφτεται πριν μιλήσει και να προσαρμόζει τον τρόπο που επικοινωνεί.
❌ Μύθος: «Αν κάποιος του πει ένα μυστικό, πρέπει πάντα να το κρατήσει.»
✔ Αλήθεια: Προσωπικές πληροφορίες φίλων δεν πρέπει να διαδίδονται, όμως ένα παιδί δεν πρέπει να κρατά μυστικό κάτι που αφορά κίνδυνο, κακοποίηση ή την ασφάλεια κάποιου.
❌ Μύθος: «Η ειλικρίνεια σημαίνει ότι μπορώ να λέω ό,τι σκέφτομαι.»
✔ Αλήθεια: Μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς και ταυτόχρονα ευγενικοί, διακριτικοί και προσεκτικοί.
❌ Μύθος: «Αν το παιδί αποκαλύπτει προσωπικά πράγματα, το κάνει επίτηδες.»
✔ Αλήθεια: Μπορεί να μην έχει καταλάβει ακόμη ότι μια πληροφορία είναι προσωπική ή ότι η αποκάλυψή της μπορεί να επηρεάσει κάποιον άλλο.
❌ Μύθος: «Αν ένα παιδί διακόπτει συνεχώς, σημαίνει ότι έχει οπωσδήποτε κάποιο πρόβλημα.»
✔ Αλήθεια: Η διακοπή μπορεί να είναι θέμα ηλικίας, ενθουσιασμού ή συνήθειας. Όταν όμως είναι έντονη, επίμονη και επηρεάζει σημαντικά το σχολείο και τις σχέσεις, χρειάζεται να εξεταστεί συνολικά.
👉 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)
❓ Πώς μπορώ να μάθω στο παιδί μου να μη λέει όλα όσα σκέφτεται;
Μάθετέ του έναν απλό κανόνα, όπως «Σταματώ – Σκέφτομαι – Μιλάω», και εξασκηθείτε με καθημερινά παραδείγματα.
❓ Είναι κακό που το παιδί μου είναι πολύ ειλικρινές;
Όχι.
Η ειλικρίνεια είναι σημαντική.
Χρειάζεται όμως να μάθει ότι η αλήθεια μπορεί να λέγεται με τρόπο ευγενικό και κατάλληλο για την περίσταση.
❓ Τι κάνω όταν αποκαλύπτει ένα οικογενειακό θέμα μπροστά σε άλλους;
Μην το ντροπιάσετε εκείνη τη στιγμή.
Αργότερα, εξηγήστε ήρεμα ότι πρόκειται για προσωπική πληροφορία και συμφωνήστε τι μπορεί να μοιράζεται και τι χρειάζεται να παραμένει ιδιωτικό.
❓ Πρέπει να του μάθω να κρατά μυστικά;
Όχι με απόλυτο τρόπο.
Χρειάζεται να ξεχωρίζει την ιδιωτικότητα από ένα «μυστικό» που αφορά την ασφάλειά του ή την ασφάλεια κάποιου άλλου.
Τέτοια θέματα πρέπει να τα λέει σε έναν ενήλικα εμπιστοσύνης.
❓ Πότε χρειάζεται περισσότερη βοήθεια;
Αν το παιδί δυσκολεύεται έντονα και σταθερά να ελέγξει τι λέει, διακόπτει συνεχώς ή η συμπεριφορά του προκαλεί σημαντικά προβλήματα στις φιλίες και στο σχολείο, αξίζει να συζητηθεί με τον εκπαιδευτικό και, όταν χρειάζεται, με τον κατάλληλο ειδικό.
🌱 Από Το «Τα Λέω Όλα» Στο «Ξέρω Πότε Να Μιλήσω»
Το παιδί που μιλά χωρίς φίλτρο δεν χρειάζεται να ακούει συνεχώς «μη μιλάς».
Χρειάζεται να μάθει κάτι πολύ πιο χρήσιμο:
να σκέφτεται πριν μιλήσει.
Να καταλαβαίνει ότι μια σκέψη μπορεί να μείνει σκέψη.
Ότι μια πληροφορία μπορεί να είναι προσωπική.
Ότι η ειλικρίνεια μπορεί να συνδυάζεται με ευγένεια.
Και ότι υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να μιλήσει αμέσως σε έναν ενήλικα, ιδιαίτερα όταν αφορά φόβο, κίνδυνο ή την ασφάλεια κάποιου.
Με μικρές καθημερινές συζητήσεις, παιχνίδια ρόλων και ήρεμη καθοδήγηση, το παιδί μπορεί σταδιακά να αποκτήσει
καλύτερο έλεγχο της επικοινωνίας του χωρίς να χάσει την αυθορμησία και την περιέργειά του.
✨ Μοιραστείτε Την Εμπειρία Σας!
Έχει τύχει το παιδί σας να πει κάτι αυθόρμητα και να δημιουργηθεί μια δύσκολη στιγμή;
Ποια φράση ή ποιος τρόπος φαίνεται να το βοηθά περισσότερο να σκέφτεται πριν μιλήσει;
Οι μικρές εμπειρίες της καθημερινότητας μπορούν να δώσουν χρήσιμες ιδέες και σε άλλους γονείς που προσπαθούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να επικοινωνούν με περισσότερη σκέψη και διακριτικότητα.
🩺 Ιατρική Ειδοποίηση
Το άρθρο έχει ενημερωτικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα και αφορά κυρίως παιδιά ηλικίας 6–12 ετών.
Το να μιλά ένα παιδί πολύ, να διακόπτει ή να αποκαλύπτει πληροφορίες δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη κάποιας διαταραχής.
Αν όμως η δυσκολία στον έλεγχο της ομιλίας, στην αναμονή της σειράς ή στην κοινωνική επικοινωνία είναι
έντονη, επίμονη και επηρεάζει σημαντικά τη σχολική ζωή ή τις σχέσεις του παιδιού,
είναι χρήσιμο να συζητηθεί με τον εκπαιδευτικό και, όταν χρειάζεται, με τον κατάλληλο επαγγελματία.
Recommended Comments