Μετάβαση σε περιεχόμενο
View in the app

A better way to browse. Learn more.

mammyland

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Άρθρα

ΔΙαχείριση άρθρων
Πρόκειται για τη μελέτη CEMCH (Confidential Enquiry Maternal and Child Health), σύμφωνα με την οποία τα παιδιά αυτά έχουν σχεδόν τριπλάσιες πιθανότητες να αποβιώσουν τους πρώτους μήνες της ζωής τους.

Επιπλέον, οι μείζονες συγγενείς δυσπλασίες απαντώνται με διπλάσια συχνότητα (42 ανά 1.000 γεννήσεις) στα νεογνά των διαβητικών γυναικών. Συγκεκριμένα η μελέτη CEMCH επικεντρώθηκε σε 2.356 νεογνά που είχαν γεννηθεί από διαβητικές μητέρες σε χρονικό διάστημα 12 μηνών έως τον Μάρτιο του 2003 και καταγράφηκαν 63 θνησιγενείς τοκετοί και επιπλέον 22 νεογνά που απεβίωσαν πριν την συμπλήρωση της τέταρτη εβδομάδα ζωής.

Επίσης οι διαβητικές μητέρες είχαν υψηλότερη συχνότητα μαιευτικών παρεμβάσεων, περιλαμβανομένης της καισαρικής τομής και του πρόωρου τοκετού. Όπως εξηγεί η Δρ Μαίρη Μακιντος επιστημονική διευθύντρια της CEMCH «μας ανησυχεί ιδιαιτέρως το γεγονός ότι ο διαβήτης τύπου ΙΙ γίνεται συχνότερος και μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο του νεογνού ή σε δυσπλασίες όπως συμβαίνει στην περίπτωση του διαβήτη τύπου Ι».

Αξίζει να σημειωθεί ότι μισές διαβητικές της μελέτης άνηκαν σε μειονότητες και περίπου οι μισές ζούσαν σε αποστερημένες περιοχές. Από άλλες μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι ο διαβήτης τύπου ΙΙ σχετίζεται άμεσα με την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή.

Οι γυναίκες της συγκεκριμένης μελέτης δεν ήταν καθόλου επαρκώς προετοιμασμένες για την εγκυμοσύνη. Συγκεκριμένα καταγράφηκαν χαμηλή πρόσληψη συμπληρωμάτων φυλλικού οξέος, ελάχιστος έλεγχος των επιπέδων του σακχάρου πριν την κύηση και ήταν απίθανο να έχουν ενημερωθεί ιατρικώς.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Τα βρέφη που γεννιούνται από διαβητικές μητέρες έχουν σχεδόν πενταπλάσιες πιθανότητες θνησιγένειας, σύμφωνα με μείζονα μελέτη που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το BBC.</span></span></p>
Guest
Guest
Συγκεκριμένα, ο χρόνος που απαιτείται για να επιτευχθεί η εγκυμοσύνη φαίνεται να επηρεάζει τον κίνδυνο αποβολής, τις εξωμήτριες κυήσεις και τις πολλαπλές γεννήσεις ζωντανών εμβρύων.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Λουντ με επικεφαλής τους Δρ Aννα Αξμον και Λαρς Χαγκμαρ έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 5.302 κυήσεις σε τρεις ομάδες Σουηδών γυναικών. Οι γυναίκες κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήματα ώστε να καθοριστεί ο χρόνος επίτευξης της κύησης.

Οι κυήσεις που κατέληξαν σε αποβολές, τόσο πρόωρα όσο και μετέπειτα, χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να επιτευχθούν εν συγκρίσει με αυτές που κατέληξαν σε γεννήσεις ζώντων εμβρύων. Ομοίως ο κίνδυνος εξωμήτριας κύησης σχετιζόταν άμεσα με τον χρόνο επίτευξης της κύησης.

Αντίθετα, οι πολλαπλές γεννήσεις ζωντανών εμβρύων συσχετίστηκαν με συντομότερο χρόνο επίτευξης της κύησης, ενώ δεν παρατηρήθηκε σχέση μεταξύ χρόνου και θνησιγένειας. Μεταξύ των κυήσεων που κατέληξαν σε γέννηση ενός ζώντος εμβρύου, ο χρόνος επίτευξης σχετιζόταν άμεσα με τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Ο χρόνος που απαιτείται για να επιτευχθεί η κύηση φαίνεται να επηρεάζει το αποτέλεσμα της, σύμφωνα με σουηδική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Fertility and Sterility.</span></span></p>
Guest
Guest
Όπως τονίζουν όμως Αμερικανοί επιστήμονες, η λύση υπάρχει και δεν είναι άλλη από ένα μωρό. Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Ιατρικής και Επιστήμης Charles Drew στο Λος Άντζελες, το Χάρβαντ και το Πανεπιστήμιο της Νεβάδα, η πατρότητα μειώνει σημαντικά τα επίπεδα τεστοστερόνης και κάνει τους άντρες πιο ήπιους και πιο ...πολιτισμένους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό συμβαίνει, γιατί από τη φύση τους ο άνθρωπος, αλλά και τα ζώα, γίνονται λιγότερο επιθετικοί όταν βρίσκονται κοντά σε ένα βρέφος. Πόσο μάλλον όταν είναι το δικό τους.

Τα μωρά μειώνουν την τεστοστερόνη

Οι ερευνητές συνέκριναν τα επίπεδα της τεστοστερόνης παίρνοντας ως δείγμα 126 άνδρες ηλικίας 21 ετών 38 ετών, όλοι με χώρα καταγωγής την Κίνα. Οι 66 ήταν ανύπανδροι, οι 30 παντρεμένοι χωρίς παιδιά και οι υπόλοιποι 30 παντρεμένοι με παιδιά. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση: Proceedings of the Royal Society.

Οι επιστήμονες τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, ενώ κάθε πρωί και απόγευμα έπαιρναν δείγμα από το σάλιο τους. Η έρευνα έδειξε, πως οι ελεύθεροι είχαν τα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από όλους. Ακολουθούσαν οι παντρεμένοι χωρίς παιδιά, με μικρή όμως διαφορά και μετά οι παντρεμένοι με παιδιά με αρκετή διαφορά από τους υπόλοιπου.

Η ομάδα των ερευνητών με επικεφαλής τον Δρ. Πίτερ Γκρέι από το Πανεπιστήμιο Dr Peter Gray of Charles Drew, εξήγησαν το αποτέλεσμα, λέγοντας, ότι η αυξημένη τεστοστερόνη έχουν σχέση με την "προσπάθεια ζευγαρώματος" ενώ η χαμηλότερη με τις σταθερές σχέσεις -δηλαδή την απόσυρση του άνδρα από την "ανταγωνιστική αρένα" διεκδίκησης ενός συντρόφου- και κυρίως με την πατρότητα.

Η φύση δε θέλει υψηλή τεστοστερόνη και μωρά μαζί
Από την πλευρά του ο Δρ. Νικ Νιβ, ψυχολόγος από το βρετανικό Πανεπιστήμιο Northumbria τονίζει, ότι η μείωση της συγκεκριμένης ορμόνης έχει στόχο να κάνει τα αρσενικά να μένουν και να βοηθούν στην ανατροφή του παιδιού, καθώς η φύση δε θέλει η τεστοστερόνη να είναι υψηλή όταν υπάρχουν μωρά και τονίζει, πως "είναι μία δύσκολη περίοδος για τους άνδρες και μπορεί να ξεσπάσουν στο παιδί τους.

Είναι ο τρόπος της φύσης να κάνει τους άνδρες πιο πολιτισμένους, έστω και για μικρό χρονικό διάστημα". Μάλιστα, επισημαίνει, πως η αλλαγή του επιπέδου τεστοστερόνης και κατ' επέκταση της συμπεριφοράς, δε συμβαίνει μόνο στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα.

Τέλος, τονίζει, ότι πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις, γιατί τα επίπεδα τεστοστερόνης έχουν σχέση τόσο με την ηλικία -όσο μεγαλώνει ένας άνδρας τόσο μειώνεται η ορμόνη- όσο και με κοινωνικούς παράγοντες, που καθορίζουν τη συμπεριφορά μας.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Θα χαρακτηρίζατε τον άντρα της ζωής σας λιγάκι οξύθυμο, λιγάκι νευρικό, λιγάκι ...απολίτιστο;</span></span> <span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Μη χάνετε την ψυχραιμία σας, δε φταίει αυτός αλλά η τεστοστερόνη.</span></span></p>
Guest
Guest
H αγάπη και η τρυφερότητα από τους γονείς ή όσους απλώς φροντίζουν το νεογνό έχουν ζωτική σημασία στην ανάπτυξη των εγκεφαλικών συνάψεων που ελέγχουν το άγχος, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επαφή με το κοινωνικό περιβάλλον.

O Σεθ Πόλακ, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Oυινσκόνσιν και οι συνεργάτες του κατέληξαν στο παραπάνω συμπέρασμα, συγκρίνοντας τη συμπεριφορά παιδιών που μεγάλωναν με τους βιολογικούς τους γονείς στις HΠA και συνομηλίκων τους από τα ορφανοτροφεία στη Pωσία και στη Pουμανία, που είχαν υιοθετήθεί από Aμερικανούς.

«Oταν τα παιδιά από τα ορφανοτροφεία ήταν βρέφη, οι ενήλικες που τα φροντίζαν ήταν τόσο λίγοι που σπάνια μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους», εξηγεί ο δρ Πόλακ στην έρευνα που δημοσιεύεται στο Proceedings of the National Academy of Sciences. Tα τριάντα εννιά παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν 4,5 ετών, ενώ τα δεκαοκτώ ζούσαν με τους θετούς γονείς επί δύο χρόνια και δέκα μήνες.

Oι μελετητές παρακολουθήσαν τη συμπεριφορά των παιδιών, ενώ έπαιζαν με συνομηλίκους τους ή απλώς κάθονταν στα γόνατα της μητέρας τους. Oι ερευνητές έλαβαν δείγμα ούρων τόσο πριν όσο και μετά την επαφή του παιδιού με τη μητέρα και μετρήσαν την περιεκτικότητα σε δύο ορμόνες, της βαζοπρεσίνη, η οποία μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε τα γνωστά μας πρόσωπα και να ζούμε σε κοινωνικές ομάδες και την οξυτοκίνη, η οποία μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια και προστασία και περιορίζει τα επίπεδα του άγχους.

Tα παιδιά από τα ορφανοτροφεία, όπως αποδείχθηκε, είχαν χαμηλότερες συγκεντρώσεις βαζοπρεσίνης, και αντιθέτως με αυτά που μεγαλώναν με τους βιολογικούς τους γονείς, τα επίπεδα της οξυτοκίνης δεν αυξάνονταν με τα χάδια και τη μητρική αγκαλιά.

Aναπάντητο ερώτημα

«Eίναι εκπληκτικό ότι παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που τα ορφανά παιδιά πέρασαν δίπλα στους θετούς τους γονείς η έλλειψη στις ορμόνες της στοργής παραμένει», επισημαίνει η Tέρι Mόφιτ ψυχίατρος στο King’s College του Λονδίνου. «Tο αναπάντητο ερώτημα είναι κατά πόσο η έλλειψη των ορμονών που εμφανίζουν τώρα τα παιδιά θα επηρεάσει τη συμπεριφορά τους στο μέλλον».

Oι ερευνητές πιστεύουν ότι τα παιδιά που στερούνται την επαφή με ενήλικα όταν είναι νεογνά, ουδέποτε αναπτύσσουν ορισμένα κυκλώματα στον εγκέφαλο. «Πιστεύαμε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ολοκληρωμένος κατά τη γέννηση του μωρού. Σήμερα όμως βλέπουμε ότι η κοινωνική εμπειρία επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη του και ενισχύει τους υποδοχείς των προαναφερθέντων ορμονών», κατέληξε ο δρ Πόλακ.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">H στέρηση του μητρικού χαδιού και της ζεστής αγκαλιάς στην πρώτη βρεφική ηλικία επιφέρει σημαντικές μεταβολές στη δομή του εγκεφάλου, τέτοιες ώστε το παιδί να εξελιχθεί σε αγχώδη ενήλικα, ανίκανο να δημιουργήσει θερμές και ειλικρινείς σχέσεις με το περιβάλλον του.</span></span></p>
Guest
Guest
Ερευνητές βρήκαν ότι μεταξύ 1.820 εγκύων γυναικών, αυτές με τις μεγαλύτερες ανησυχίες για την εγκυμοσύνη τους είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν πρόωρα από αυτές που είχαν ελάχιστο άγχος.

Τα ευρήματα έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Journal of Psychosomatic Medicine. H ένταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών σε ορισμένες μελέτες, χωρίς όμως και να υποδεικνύονται κάποιες απλές λύσεις στο πρόβλημα.

Για την τρέχουσα μελέτη, ερευνητές εξέτασαν γυναίκες που ανησυχούσαν για την εγκυμοσύνη τους, δηλαδή είχαν άγχος για τον τοκετό και τη γέννηση, ή προβληματίζονταν έντονα για συνήθη πρώιμα προβλήματα κατά την εγκυμοσύνη όπως αιμορραγία και ναυτία. Ο σκοπός ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσον ο κίνδυνος πρώιμου τοκετού επηρεάζεται από τύπους άγχους που οι γυναικολόγοι μπορούν αρκετά εύκολα να αντιμετωπίσουν.

Για παράδειγμα, οι φόβοι μιας γυναίκας για τον τοκετό μπορούν να κατευναστούν με λεπτομερή συζήτηση με τον γιατρό της, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης με επικεφαλής τη δρα Suezanne T. Orr του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Καρολίνας στην πόλη Greenville της Βόρειας Καρολίνας.

Φόβοι για την εγκυμοσύνη

Οι ερευνητές ζήτησαν από τις 1.820 γυναίκες να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο για τους φόβους τους κατά τη διάρκεια της πρώτης επίσκεψής τους στο γιατρό για προγεννητικό έλεγχο. Οι γυναίκες ρωτήθηκαν κατά πόσον είχαν άγχος για την εργασία και τον τοκετό, για την υγεία του παιδιού, για τη ναυτία, τους πόνους, την αιμορραγία κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της εγκυμοσύνης, ή για προβλήματα υγείας σε προηγούμενες ή στην τρέχουσα εγκυμοσύνη. Στη συνέχεια τους δόθηκαν «βαθμοί» από 0 μέχρι 6.

Συνολικώς, η ομάδα της Orr βρήκε ότι γυναίκες που είχαν βαθμούς 5 ή 6 είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού από αυτές με μικρότερους βαθμούς. «Εάν επιπρόσθετη έρευνα επιβεβαιώσει τα ευρήματά μας» γράφουν «τότε αυτό μπορεί να δείχνει την ανάγκη για παρέμβαση, ώστε να περιοριστούν οι αυθόρμητοι πρόωροι τοκετοί. Το άγχος είναι μια κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί». Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι ανησυχίες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, μπορούν σε γενικές γραμμές να κατευναστούν με κατάλληλη εκπαίδευση.

«Εγκυοι μπορούν να λάβουν πληροφορίες από τους ειδικούς σχετικά με τα σημάδια και τα συμπτώματα μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης και τη διαδικασία του τοκετού έτσι ώστε να μειώσουν τις ανησυχίες τους, άρα και τις πιθανότητες για πρόωρο τοκετό», επισημαίνει η ομάδα.

  • <p><strong><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Γυναίκες, οι οποίες είναι ιδιαιτέρως αγχωμένες για την εγκυμοσύνη τους, ίσως διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να γεννήσουν πρόωρα,</span></span></strong><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;"> δείχνει νέα μελέτη.</span></span></p>
Guest
Guest
Γιατροί, διατροφολόγοι, προσωπικό φροντίζουν για την κάθε ανάγκη τους, ώστε να γεννηθούν υγιή μωρά, τα οποία, μόλις μπορέσουν να ταξιδέψουν, θα συναντήσουν τους γονείς τους, που ζουν σε μεγαλουπόλεις του κόσμου. Γιατί αυτή η κλινική ευγονίας στην Ινδία είναι η πρώτη που εφαρμόζει το πρόγραμμα «Μήτρες προς ενοικίαση».

«Μπορεί να ακούγεται φρικτό, όμως δεν είναι», λέει η γιατρός Νάινα Πατέλ, η πνευματική μητέρα του προγράμματος, που φέρνει σε επαφή ζευγάρια, κυρίως από τη Δύση, που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν και παρένθετες Ινδές μητέρες, που επιθυμούν να βοηθήσουν οικονομικά τις οικογένειές τους.

Οι γυναίκες, με εξωσωματική κυοφορούν έμβρυο που προέρχεται από το ωάριο και το σπερματοζωάριο ζευγαριών που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν με φυσιολογικό τρόπο. Μετά από εννέα μήνες τα ζευγάρια παίρνουν το πολυπόθητο μωρό και οι Ινδές γυναίκες χρήματα που αντιστοιχούν σε εργασία 15 ετών.

Η εμπορευματοποίηση του θεσμού της παρένθετης μητέρας είναι νόμιμη στην Ινδία από το 2002, όπως και σε άλλες χώρες, ανάμεσά τους και στις ΗΠΑ. Ομως η Ινδία είναι η πρώτη χώρα, και η Ανάντ η πρώτη πόλη, στην οποία η διαδικασία δεν αποτελεί μία σπάνια θεραπεία, αλλά εντάσσεται σε οργανωμένο πρόγραμμα αναπαραγωγής. Ηδη 50 ζευγάρια από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ταϊβάν έχουν μωρό το οποίο γεννήθηκε στην Ανάντ. Οι επικριτές της πρακτικής κατηγορούν τα ζευγάρια για εκμετάλλευση των φτωχών γυναικών της Ινδίας.

«Σε κάποιο σημείο του κόσμου υπάρχει μία γυναίκα που θέλει απελπισμένα ένα μωρό, και εδώ στην Ανάντ υπάρχουν γυναίκες που απελπισμένα θέλουν να νικήσουν τη φτώχεια. Δεν κρύβεται τίποτε κακό στη διαδικασία, απλώς βοηθούν η μία την άλλη», λέει η γιατρός Πατέλ, που στηρίζει ψυχολογικά τις παρένθετες μητέρες.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι το πρόγραμμα της Ανάντ εγείρει σειρά δύσκολων ερωτήσεων για την ηθική, τα όρια της σύγχρονης επιστήμης, των νέων τεχνικών, της παγκοσμιοποίησης, της ανθρώπινης εκμετάλλευσης και για μία από τις πιο φυσιολογικές επιθυμίες του ανθρώπου, την απόκτηση παιδιών.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Στους πρόποδες των λόφων στην Ανάντ, μία ινδική πόλη διάσημη για το γάλα των αγελάδων της, λειτουργεί μια κλινική ευγονίας. Αυτή την περίοδο στην κλινική του Νοσοκομείου Καϊβάλ φιλοξενούνται 50 έγκυες γυναίκες.</span></span></p>
Guest
Guest
Το περιστατικό συνέβη στην Γερμανία όπου διαμένει η 26-χρονη κοπέλα και ενώ βρισκόταν μόνη της στο διαμέρισμα ένιωσε αφόρητους πόνους με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τηλεφωνήσει στο μαιευτήριο η σε κάποιον δικό της.

Όταν επιτέλους κατάφερε να καλέσει το ασθενοφόρο ήταν ήδη αργά αφού οι πόνοι είχαν γίνει αφόρητοι και θα γεννούσε από στιγμή σε στιγμή.

Η κοπέλα μπήκε στην μπανιέρα και γέννησε αβοήθητη το πρώτο της παιδί και μάλιστα όταν έφθασε το ασθενοφόρο είχε ήδη κόψει τον ομφάλιο λώρο και πλύνει το μωρό.

Οι νοσοκόμοι τους μετέφεραν στο πλησιέστερο νοσοκομείο της πόλης για να υποβάλουν σε εξετάσεις την ίδια και το μωρό.

Ο ευτυχής μπαμπάς του μωρού βρισκόταν για δουλειές στην Τσεχία και έμαθε τα καλά νέα πολύ αργότερα!

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Μια έγκυος γυναίκα, από την Τσεχία, γέννησε το πρώτο της παιδί εντελώς μόνη της αφού δεν πρόλαβε να πάει στο μαιευτήριο!</span></span></p>
Guest
Guest
Εξυπνότερα είναι τα μωρά που γεννούν οι μητέρες που κατανάλωναν ψάρια κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, αφού τα λιπαρά οξέα τα οποία περιέχουν (ω-3) βοηθούν σημαντικά την ανάπτυξη της όρασης, της γνωστικής ικανότητας, της προσοχής, της πληρότητας, του ύπνου και της ευφυΐας.

Επιπλέον, τα λιπαρά οξέα μειώνουν κατά 31% τους πρόωρους τοκετούς πριν από τις 34 εβδομάδες κύησης, επιμηκύνουν τη διάρκεια της κύησης και αυξάνουν ελαφρώς το βάρος γέννησης του νεογνού.

Οι σημαντικές αυτές ανακοινώσεις έγιναν από ξένους ομιλητές κατά τη διάρκεια του 7ου Πανελλήνιου Συμποσίου της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής, το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.

Ο Γερμανός καθηγητής Παιδιατρικής κ. Μπέρτολντ Κολέτσκο τόνισε ότι, με βάση τα ευρήματα των μελετών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε σε νέες συστάσεις για τη διατροφή των γυναικών στην εγκυμοσύνη, με έμφαση την πρόσληψη των λιπαρών οξέων των ψαριών (ω-3). Η Επιτροπή συστήνει ότι η πρόσληψη λίπους κατά την κύηση και το θηλασμό πρέπει να κυμαίνεται στα ίδια με τα συνιστώμενα στο γενικό πληθυσμό επίπεδα.

Επίσης, οι έγκυες και οι θηλάζουσες μητέρες θα πρέπει να επιδιώκουν μια μέση διατροφική πρόσληψη τουλάχιστον 200 mg λιπαρών οξέων την ημέρα, ώστε να μπορούν να αποθηκεύονται οι αναγκαίες ποσότητες στον εγκέφαλο του βρέφους κατά την περίοδο μετά τη γέννηση, ενώ οι γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης θα πρέπει να επιδιώκουν να καταναλώνουν μία με δύο μερίδες θαλασσινών ψαριών την εβδομάδα. Η τροφή αυτή επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη της οπτικής οξύτητας και της γνωστικής ικανότητας του βρέφους.

Τα ψάρια πρέπει να είναι ποικίλα με προτίμηση στα μικρά ψάρια, καθώς έχουν πολύ μικρότερο κίνδυνο από τα μεγάλα να είναι μολυσμένα. Αρκετές μελέτες υποστηρίζουν ότι η πρόσληψη ψαριών ή άλλων πηγών λιπαρών οξέων μακριάς αλυσίδας ω-3 αποτρέπει την πρόωρη γέννα αυξάνοντας ελαφρώς τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και το βάρος του μωρού κατά τη γέννηση.

Τροφικές αλλεργίες

Στο Συμπόσιο, η πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας κ. Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου αναφέρθηκε και στις τροφικές αλλεργίες στα παιδιά, με πιο βασική αυτήν στο γάλα της αγελάδας. Η πιθανότητα να εκδηλωθεί η συγκεκριμένη αλλεργία στα βρέφη και τα νήπια -εξήγησε- είναι 6%. Στην περίπτωση, ωστόσο, που υπάρχει επιβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, η πιθανότητα αυτή εκτοξεύεται στο 80%.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη της τροφικής αλλεργίας είναι η γενετική προδιάθεση (ιστορικό αλλεργίας σε τουλάχιστον ένα γονέα ή αδελφό), η πρώιμη εισαγωγή αλλεργιογόνων στη διατροφή του βρέφους αλλά και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Η κυρία Παπαδοπούλου επεσήμανε ότι τα παιδιά των πόλεων εκδηλώνουν πιο συχνά αλλεργίες. Σε αυτό συμβάλλει ο αυξημένος βαθμός καθαριότητας και η έκθεση του οργανισμού σε ποικίλα οικιακά και εξωοικιακά αεροαλλεργιογόνα (παθητικό κάπνισμα, μόλυνση του περιβάλλοντος).

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η ζωή σε φάρμες και κοντά σε στάβλους προστατεύει από την αλλεργία, σε αντίθεση με τη ζωή σε αστικοποιημένες περιοχές.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Γιατροί και ειδικοί συστήνουν στις γυναίκες που κυοφορούν και θηλάζουν τη συχνή κατανάλωση λιπαρών ψαριών έτσι ώστε να βοηθήσουν σημαντικά στην ανάπτυξη της όρασης και της γνωστικής ικανότητας των παιδιών τους. </span></span></p>
Guest
Guest
Όπως προκύπτει από την έρευνα, τα άτομα που είχαν χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης είναι πιθανότερο να έχουν κατάθλιψη και άγχος μετέπειτα στη ζωή τους.

Οι ανεπιθύμητες καταστάσεις στη μήτρα που παρεμβαίνουν στην ανάπτυξη του εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκαλούν εγκεφαλικές διαφορές. Ο δρ Ίαν Κόλμαν από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα στον Καναδά και Βρετανοί συνεργάτες του μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία 4.600 Βρετανών που είχαν γεννηθεί το 1946 και έλαβαν μέρος σε 40ετή μελέτη. Τελικά, διαπίστωσαν ότι ακόμα και τα άτομα με ήπια ή μετριοπαθή συμπτώματα κατάθλιψης ή άγχους κατά την πορεία της ζωής τους ήταν μικρότερα βρέφη συγκριτικά με τα άτομα που είχαν καλύτερη ψυχολογική υγεία.

Πρόκειται για μια σχέση δοσοεξάρτησης. Όσο το σωματικό βάρος γέννησης προοδευτικά μειώνεται, είναι πιθανότερο το άτομο να υποφέρει από διαταραχές της διάθεσης στη ζωή του. Οι επιστήμονες απλά μελέτησαν τα ιατρικά αρχεία και όχι τις πιθανές αιτίες.

Είναι πιθανόν όταν οι μητέρες αγχώνονται, οι ορμόνες του στρες να περνούν δια μέσω του πλακούντα στο έμβρυο. Αν η θεωρία αυτή είναι σωστή, τότε θα διαπιστώσουμε ότι όταν συμβαίνει ένα στρεσογόνο συμβάν, τα άτομα που γεννήθηκαν με χαμηλό βάρος είναι πιθανότερο να αγχωθούν ή να εξελεγχθούν σε καταθλιπτικά.

Ένα από τα ευρήματα που προκαλούν έκπληξη είναι ότι τα άτομα που είχαν χειρότερη ψυχολογική υγεία κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν επίσης φτάσει στα αναπτυξιακά ορόσημα, όπως να σταθούν όρθιοι και να περπατήσουν, συγκριτικά με τα άτομα που είχαν καλύτερη ψυχολογική υγεία.

Η ομάδα των ατόμων με απουσία συμπτωμάτων είχε το υψηλότερο σωματικό βάρος γέννησης, ενώ η ομάδα με επαναλαμβανόμενα σοβαρά συμπτώματα είχαν το χαμηλότερο σωματικό βάρος γέννησης. Πάντως, δεν είναι γενικός κανόνας ότι τα παιδιά με χαμηλό σωματικό βάρος έχουν κακή ψυχολογική υγεία, καθώς στα ιατρικά αρχεία του 1946 δεν αναφερόταν αν τα παιδιά είχαν γεννηθεί πρόωρα ή όχι. Το χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης από μόνο του δεν αποτελεί πρόβλημα.

Είναι πρόβλημα όταν έχει γεννηθεί το βρέφος μικρό λόγω ανεπιθύμητων ενδομήτριων καταστάσεων. Όταν η μητέρα αγχώνεται η αιματική ροή στη μήτρα περιορίζεται και το έμβρυο λαμβάνει λιγότερα θρεπτικά συστατικά, κατάσταση που συντελεί σε χαμηλότερο βάρος γέννησης.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Τελικά τα τροφαντά μωρά, ίσως, είναι και πιο ευτυχισμένα, σύμφωνα με διεθνή μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Biological Psychiatry. </span></span></p>
Guest
Guest
Είναι ο αιφνίδιος θάνατος φαινομενικά υγιούς βρέφους, ηλικίας μικρότερης του ενός έτους, ο οποίος παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια του ύπνου και παραμένει ανεξήγητος μετά από λεπτομερή έλεγχο που περιλαμβάνει πλήρη αυτοψία, νεκροψία και διερεύνηση όλων των συνθηκών θανάτου του βρέφους.
Πρόκειται για ένα παγκόσμιο φαινόμενο με συχνότητα 0.2 ανά 1000 ζώντα νεογνά, με μεγαλύτερη συχνότητα στους νέγρους της Αμερικής και τους Ινδιάνους, η οποία φτάνει το 1.5 ανά 1000 ζώντα νεογνά.
Το φαινόμενο, παρατηρείται κατά την διάρκεια του ύπνου, κυρίως σε αγοράκια με ποσοστό 60 - 70%, ενώ η μεγαλύτερη συχνότητα αφορά βρέφη ηλικίας 2 - 4 μηνών.

Είναι, επίσης, πιο συχνό κατά τους χειμερινούς μήνες με κυριότερο τον Ιανουάριο και συμβαίνει τις βραδινές, κυρίως, ώρες με μεγαλύτερη συχνότητα γύρω στις 9 το πρωί.
Αφορά κυρίως βρέφη ηλικίας 3 εβδομάδων με 9 μηνών, ενώ το 90% των θανάτων συμβαίνει πριν τον 6 μήνα και μόνο το 1% αφορά τα νεογνά.

Εάν προϋπάρχει περιστατικό με Σύνδρομο Αιφνίδιου Θανάτου, τότε οι πιθανότητες να παρουσιαστεί ξανά ανέρχονται στα 10/1000 ζώντα νεογνά.
Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός της πρόκλησης του συνδρόμου, δεν είναι τελείως γνωστός και στη βιβλιογραφία έχουν περιγραφεί πάνω από 70 πιθανά αίτια και εκλυτικοί παράγοντες.

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε από επιστήμονες του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Βοστόνης των Ηνωμένων Πολιτειών, η ύπαρξης ανατομικής ανωμαλίας στο εγκέφαλο.
Η βιοψία έγινε σε εγκεφαλικό στέλεχος 31 παιδιών με αιφνίδιο θάνατο και 10 παιδιών που πέθαναν από άλλη αιτία.
Βρέθηκαν λιγότεροι υποδοχείς σεροτονίνης, η οποία δρα σαν νευροδιαβιβαστής μεταξύ των κυττάρων.
Η σεροτονίνη που παράγεται στον εγκέφαλο, επηρεάζει το κέντρο της αναπνοής, της θερμορύθμισης του σώματος και το ξύπνημα από τον ύπνο.

Η ανωριμότητα των κέντρων ελέγχου όπως του θερμοστάτη, του καρδιακού και αναπνευστικού ρυθμού, καθώς ωριμάζουν και μεταπίπτουν από τον εμβρυϊκό στο βρεφικό τύπο συνήθως μεταξύ του 2ου προς 3ο μήνα.
Η περίοδος αυτή είναι ευαίσθητη και μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα προσαρμογής.
Στην πρώτη βρεφική περίοδο, λόγω ανωριμότητας του εγκεφαλικού στελέχους, το βρέφος είναι πολύ ευάλωτο σε διάφορους στρεσιογόνους παράγοντες.
Βρέθηκε, ότι τα βρέφη όταν κοιμούνται μπρούμυτα σε μαλακό στρώμα εισπνέουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα σε σχέση με τα βρέφη που κοιμούνται σε σταθερό στρώμα και δεν βουλιάζει το κεφάλι.

Αν συνυπάρχουν μαξιλάρια, σεντόνια, παιχνίδια και αλλά αντικείμενα, τότε παρατηρείται μεγαλύτερη περιεκτικότητα διοξειδίου του άνθρακα στον εισπνεόμενο αέρα.
Επίσης, μετρήθηκε η αναπνευστική δυσκολία και η αντίσταση όταν το βρέφος ήταν σε θέση μπρούμυτα και βρέθηκε να είναι 30 με 40 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με την ανάσκελα θέση.

Επιπλέον, η ύγρανση του σεντονιού με την αναπνοή, το γάλα, ρινικές και άλλες εκκρίσεις δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο την αναπνοή και μειώνουν την πιθανότητα θερμορύθμισης στην περίπτωση που ζεσταίνεται πολύ το βρέφος.
Θεωρείται, ότι για να προκληθεί το σύνδρομο είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν και οι τρεις αιτιολογικοί παράγοντες.

Οι εξωγενείς επιβαρυντικοί παράγοντες, το ευάλωτο και ανώριμο της ηλικίας και η κρίσιμη περίοδος ανάπτυξης του βρέφους, τα οποία συμβάλλουν στην εμφάνιση του συνδρόμου.

Παράγοντες κινδύνου:
Βρέφη που κοιμούνται μπρούμυτα - Πολύ μαλακό κρεβάτι - Πρόωρο βρέφος - Πολλαπλές εγκυμοσύνες - Ύπαρξη στο περιβάλλον παρόμοιων θανάτων - Μητέρες καπνίστριες - Έφηβες μητέρες - Μικρά μεσοδιαστήματα τοκετών - Καθυστερημένη ή ατελής περιγεννητική φροντίδα - Συνθήκες φτώχειας
Τι να προσέξετε

Στις ΗΠΑ πριν από το 1992 η συχνότητα ήταν 1.2 ανά 1000 ζώντα βρέφη και το 1997 μετά την εκστρατεία για ασφάλεια στον ύπνο, η συχνότητα μειώθηκε πέραν του 50%, στο 0.77/1000 ζώντα βρέφη.
Η θέση στο πλάι με το κεφάλι στο πλάι που προβαλλόταν σαν η δεύτερη καλύτερη λύση, σήμερα δεν ισχύει και συστήνεται σε όλους η θέση ανάσκελα με το κεφάλι στο πλάι.
Μαζί με αυτή την σημαντική πληροφορία έχουν εκδοθεί οδηγίες για την ασφαλή θέση του μωρού στο κρεβάτι.

Να είναι ξαπλωμένα πάντα σε ανάσκελα θέση.

Απαγορεύονται οι καπνιστές κοντά στο βρέφος και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Να μην αφήνονται τα μωρά να ζεσταίνονται πολύ. Ιδανική θερμοκρασία - 18-20 0C.

Το κρεβάτι να έχει σταθερό στρώμα, χωρίς μαξιλάρι.

Απομακρύνονται όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται δίπλα από το κεφάλι του βρέφους.

Το βρέφος να μην κοιμάται στον καναπέ, καρέκλες η σε μαξιλάρια.

Να μην κοιμάται μαζί με τους γονείς στο ίδιο κρεβάτι. - Οι πρώτοι 6 μήνες να βρίσκεται στο δωμάτιο σας.

Να μην σκεπάζεται το κεφάλι και το πρόσωπο του βρέφους.

Οι πιπίλες μπορεί να καθησυχάσουν τα βρέφη και να μειώσουν την πιθανότητα θανάτου της κούνιας.


  • Ο ορισμός του συνδρόμου του αιφνίδιου θανάτου των βρεφών έχει περιγραφεί για πρώτη φορά το 1969.
Guest
Guest
Kαι αυτό συμβαίνει, διότι η ανθρώπινη εξέλιξη στο πέρασμα των χιλιετιών φρόντισε, ώστε η σπονδυλική τους στήλη να προσαρμόζεται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στα νέα δεδομένα της εγκυμοσύνης.

Ανθρωπολόγοι που μελετούν την ανθρώπινη σπονδυλική στήλη διαπίστωσαν ότι οι κατώτεροι σπόνδυλοι του γυναικείου σκελετού εξελίχθηκαν κατά τρόπο, ώστε να περιορίζεται η πίεση στη πλάτη και τη μέση κατά τη διάρκεια της κυοφορίας, όταν η κοιλία αυξάνεται σε όγκο, κατά ένα τρίτο, και το κέντρο βάρους μετατοπίζεται προς τα μπροστά.

Ακόμα και αν δεν είχε πραγματοποιηθεί η μελέτη, οι γυναίκες εμπειρικά ανταποκρίνονται στην αλλαγή δίνοντας στο σώμα τους κλίση προς τα πίσω. Ομως, η λύση του ενός προβλήματος δημιουργεί άλλα, αφού αυτή η κλίση ασκεί μεγαλύτερη πίεση στην σπονδυλική στήλη και τους μύες.

Και στο σημείο αυτό, λένε οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και του Τέξας, σε έρευνά τους που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature, βλέπουμε τον ρόλο που διαδραμάτισε η εξέλιξη.

Οι ανθρωπολόγοι γνώριζαν από παλιότερα ότι η κατώτερη σπονδυλική στήλη στον άνθρωπο ανέπτυξε τη μοναδική πρόσθια κλίση, για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των πιέσεων που δημιουργήθηκαν, όταν οι απώτατοι πρόγονοι μας, τα πρωτεύοντα, απέκτησαν όρθια στάση. Οι ερευνητές αναζήτησαν ένα μηχανισμό που θα βοηθούσε στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που προκαλεί το επιπλέον βάρος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στην τελευταία έρευνα διαπίστωσαν, εξηγεί η Κάθρι Ουίτκαμ, λέκτορας του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ότι η εξέλιξη βοήθησε, ώστε η κατώτερη σπονδυλική στήλη στις γυναίκες να είναι πιο δυνατή και ταυτόχρονα πιο εύκαμπτη.

Μετά τη μελέτη 19 εγκύων γυναικών, η δρ Oυίτκαμ διαπίστωσε στο ύψος της μέσης ότι η καμπύλη της γυναικείας σπονδυλικής στήλης εκτείνεται σε τρεις σπονδύλους ενώ στους άνδρες μόνο σε δύο. Επίσης, τα σημεία σύνδεσης ανάμεσα στους σπονδύλους είναι μεγαλύτερα στις γυναίκες και σχηματισμένα διαφορετικά, έτσι ώστε να είναι πιο σταθερά και να σπάζουν δυσκολότερα.

Καθώς τα γονίδια μεταδίδονται από τη μία γενιά στην άλλη, η σημασία κάθε εγκυμοσύνης είναι τεράστια. Χωρίς την προσαρμογή της σπονδυλικής στήλης, εξηγεί η δρ Ουίτκαμ, οι γυναίκες που κυοφορούσαν θα ένιωθαν πολύ μεγαλύτερο πόνο στη μέση και θα δυσκολεύονταν πολύ περισσότερο να ξεφύγουν από τους θήτες τους. Κάτι τέτοιο θα έβαζε τέλος και στην εγκυμοσύνη και φυσικά στη γενετική διαδοχή.

Η δρ Λίζα Σαπίρο, του πανεπιστημίου του Τέξας και ο ειδικός στη μελέτη των απολιθωμάτων πρωτευόντων, ανθρωπολόγος δρ Ντάνιελ Λίμπερμαν μελέτησαν δύο ομάδες απολιθωμένων σπονδύλων. Ετσι ανακάλυψαν τρία συστήματα σπονδύλων στο ένα απολίθωμα αλλά κανένα στο δεύτερο. Αλλα ευρήματα υπέδειξαν ότι το πρώτο απολίθωμα ανήκε σε θηλυκό και το δεύτερο σε αρσενικό αυστραλοπίθηκο.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η δρ Σαπίρο, η ευκαμψία της γυναικείας σπονδυλικής στήλης δεν είναι απολύτως αποτελεσματική, καθώς οι γυναίκες που κυοφορούν συχνά διαμαρτύρονται για πόνους στη μέση.

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Κάρεν Ρόζενμπεργκ, διευθύντρια του τμήματος ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου του Ντελαγουέρ, χαρακτήρισε «εξαιρετική» την εργασία της δόκτορος Ουίτκαμ. Η δρ Ρόζενμπεργκ, η οποία μελετά την εξελικτική πορεία του τοκετού, τόνισε ότι η τελευταία εργασία είναι η πρώτη που αποδεικνύει ότι η εγκυμοσύνη επιφέρει αλλαγές στον ανθρώπινο σκελετό.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Είναι γνωστό ότι οι έγκυες γυναίκες μπορούν να σταθούν όρθιες και να περπατήσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.</span></span></p>
Guest
Guest
Oταν μια γυναίκα κοιτάξει πίσω στο χρόνο μπορεί να ανακαλύψει ότι κανείς δεν την προειδοποίησε για τον κίνδυνο να χάσει το τρένο της μητρότητας και να εμπλακεί σε ένα δύσκολο αγώνα για να αποκτήσει ένα παιδί.

Tα τελευταία χρόνια, στην Eλλάδα, όπως και σε όλο τον δυτικό κόσμο, ενισχύεται όλο και περισσότερο η τάση της χρονικής «μετάθεσης» του γάμου. Aυτό συνεπάγεται ότι όλο και πιο πολλές Eλληνίδες γεννούν το πρώτο τους παιδί μετά τα τριάντα ή τα τριάντα πέντε τους χρόνια. Σύμφωνα με στοιχεία της Eθνικής Στατιστικής Yπηρεσίας, το 1979 οι γυναίκες που γεννούσαν σε ηλικία πάνω από 30 ετών αντιπροσώπευαν το 22,5%, ποσοστό που το 1989 έφθασε στο 25,7% για να εκτιναχθεί το 1999 στο 41,9%.

Oπως διαπιστώνουν ωστόσο, οι επιστήμονες, ο χρόνος δεν κυλά υπέρ των γυναικών αλλά εναντίον τους. Oσο πιο αργά τόσο πιο πολύ αυξάνουν οι πιθανότητες μειωμένης γονιμότητας ή αποβολής κατά την κύηση. Nεότερες επιστημονικές μελέτες υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι η γονιμότητα της γυναίκας αρχίζει να φθίνει ήδη από τα 27 έτη.

«Πολλές νεαρές γυναίκες που θέλουν να “εδραιώσουν” πρώτα την καριέρα τους και μετά να κάνουν οικογένεια θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι έχουν πάρει “λάθος δρόμο” αν πιστεύουν ότι έχουν την “πολυτέλεια” να περιμένουν τα 35 ή περισσότερο για να κάνουν παιδί», σημειώνει η Aμερικανίδα οικονομολόγος Sylvia AnHewlett στο βιβλίο της «Δημιουργώντας μια ζωή: Eπαγγελματίες Γυναίκες και η αναζήτηση παιδιών», που εκδόθηκε πρόσφατα και προκάλεσε σάλο στις HΠA.

H άποψη αυτή ακούγεται «σκληρή», ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι η απόφαση για ένα παιδί δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της γυναίκας, αλλά υπόθεση του ζευγαριού και πως εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Aκούγεται επίσης, «αντιφεμινιστική». Πάντως, η κ. Hewlett είναι από τις πλέον επιτυχημένες γυναίκες στο χώρο της και δεν προτείνει «επιστροφή στο σπίτι». H ίδια κατάφερε να γίνει μητέρα στα πενήντα της, ύστερα από πολλά έτη επισκέψεων σε ιατρεία... Oπως γράφει στο βιβλίο της, «κανείς δεν μας προειδοποίησε για το σώμα μας και τις δυνατότητές του».

H Hewlett υποστηρίζει ότι οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερωθούν για τα εμπόδια που βάζει ο χρόνος στη μητρότητα. Oχι για να αφήσουν την καριέρα τους, αλλά για να κάνουν τις επιλογές τους, στο μέτρο που αυτό είναι δυνατόν. Oπως συμπληρώνει η συγγραφέας, «το κράτος και ο ιδιωτικός τομέας οφείλουν να υιοθετήσουν πολιτικές “φιλικές στις οικογένειες”, ώστε να μπορούν οι γυναίκες που θα κάνουν παιδί να βοηθηθούν στην επαγγελματική τους πορεία».

Xαρακτηριστικά αναφέρει το φωτεινό παράδειγμα της IBM, που καθιέρωσε τα «διαλείμματα καριέρας»: Oι εργαζόμενες της IBM που κάνουν παιδί έχουν τη δυνατότητα να αποχωρήσουν έως και τρία χρόνια από την εργασία και να επιστρέψουν στην ίδια ή παρόμοια θέση με αυτήν που κατείχαν πριν να κάνουν παιδί.

Σχετικά με τη γονιμότητα της γυναίκας, τα τελευταία χρόνια επικρατεί μια υπερ-αισιοδοξία. Σε μια έρευνα στις HΠA, ρωτήθηκαν 12.500 γυναίκες «πότε αρχίζει να μειώνεται η γυναικεία γονιμότητα» και το 40% απάντησε ότι αρχίζει να πέφτει περίπου στα 40 έτη. Aυτό, ωστόσο, είναι λάθος. «Mε τα μέχρι πρότινος δεδομένα εθεωρείτο ότι η μείωση της γονιμότητας της γυναίκας ξεκινά από τα 35. Nεότερες μελέτες όμως, που έγιναν στις HΠA, υποστηρίζουν ότι η μείωση αρχίζει σε νεαρότερη ηλικία, πιθανώς μετά τα 27έτη», επισημαίνει ο κ. Bασίλης Tαρλατζής, αναπληρωτής καθηγητής Mαιευτικής Γυναικολογίας και Aνθρώπινης Aναπαραγωγής στο Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Tα επιστημονικά δεδομένα δεν είναι βεβαίως επαρκή, αλλά θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε μια επανεκτίμηση του ζητήματος της γονιμότητας της γυναίκας».

Oσο προχωρεί η ηλικία τόσο αυξάνεται η πιθανότητα για «λάθη» της φύσης στο γενετικό υλικό των ωαρίων, επισημαίνει ο κ. Tαρλατζής, υπάρχει δηλαδή μεγαλύτερο ποσοστό χρωματοσωματικών ανωμαλιών, ενώ προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν και κατά την κύηση. Yπολογίζεται ότι η πιθανότητα αποβολής είναι περίπου 15% για τις γυναίκες έως 30 ετών, 20% μετά τα 35 και 50% για τις γυναίκες στα 45 έτη. «H φύση έχει βάλει κάποια όρια, τα οποία προς το παρόν, η επιστήμη δεν μπορεί να υπερβεί», λέει χαρακτηριστικά ο κ.Tαρλατζής.

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η χρονική μετάθεση της μητρότητας συχνά δεν είναι το αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής των γυναικών: Oι κοινωνικές αλλαγές των τελευταίων χρόνων έχουν επιδράσει τα μέγιστα στον θεσμό της οικογένειας και η απόφαση για γάμο φαίνεται όλο και πιο «δύσκολη» σε άνδρες και γυναίκες. Eκτός αυτού, όμως, ο σημαντικότερος ίσως παράγοντας που βάζει «βόμβα» στην απόφαση για ένα παιδί είναι η ανεργία και οι οικονομικές δυσκολίες.

  • <p><span style="font-family:Verdana;"><span style="color:#333333;">Tο πολυτιμότερο ίσως αγαθό του δυτικού ανθρώπου, ο χρόνος, «τορπιλίζει» τη μητρότητα. Oσο περνά ο καιρός τόσο το βιολογικό ρολόι γίνεται αμείλικτο.</span></span></p>
Guest
Guest

Account

Navigation

Αναζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.