Γονεϊκότητα

Ας υποθέσουμε ότι στέκεστε σε έναν κήπο και αναρωτιέστε: «Πόσο νερό χρειάζεται κάθε φυτό;» Αν δώσετε στην τριανταφυλλιά 50 λίτρα νερό, μάλλον θα πεθάνει! Το ίδιο ισχύει και με τα παιδιά. Αυτό που πρώτα πρέπει να δείτε είναι τι είδους λουλούδι έχετε στον κήπο σας και πόση φροντίδα χρειάζεται! Ένας διάσημος στοχαστής και γιόγκι, ο Sadhguru J. Vasudev, μας δίνει το δικό του δεκάλογο για το τι σημαίνει καλός γονιός! 1. Ένα παιδί είναι ένα προνόμιο Θεωρήστε ως προνόμιο το ότι ένα παιδί «έφτασε» σπ

Για πολλούς, η απάντηση φαίνεται αυτονόητη. «Και τα δύο, φυσικά.» Κι όμως, αν κοιτάξουμε πιο βαθιά στον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας — τι τα διδάσκουμε, τι αποφεύγουμε να τους πούμε, ποιες συμπεριφορές επαινούμε — θα δούμε ότι οι περισσότεροι γονείς, ίσως χωρίς να το καταλαβαίνουν, επιλέγουν το πρώτο εις βάρος του δεύτερου. Η Παγίδα της «Αρεστής» Προσωπικότητας Από μικρή ηλικία, διδάσκουμε στα παιδιά μας να είναι ευγενικά, να μην «σκάνε» τη φούσκα των άλλων, να μην φέρνουν αντίρρηση, να

Το άγχος είναι απολύτως κατανοητό. Πολλοί γονείς προσπαθούν να «προστατεύσουν» τα παιδιά τους κρατώντας κάθε διαφωνία πίσω από κλειστές πόρτες, πιστεύοντας ότι έτσι τα απομακρύνουν από ένταση, θυμό ή αναστάτωση. Όμως η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η απόλυτη αποφυγή σύγκρουσης δεν προστατεύει πάντα τα παιδιά — μερικές φορές τα στερεί από πολύτιμα μαθήματα ζωής. Οι ειδικοί στην παιδική ανάπτυξη και η σύγχρονη παιδοψυχολογία συμφωνούν σε κάτι σημαντικό: τα παιδ

Τα παιδιά ταυτίζονται από πολύ μικρή ηλικία με τους γονείς τους. Περνάνε μια φάση που οι γονείς τους είναι τα πάντα για εκείνα. Το Α και το Ω στη ζωή τους. Οι πρωταγωνιστές του μικρόκοσμου τους. Είναι λογικό λοιπόν πως η επιρροή που έχει η δική μας συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά αλλά και στα άλλα μέλη της οικογένειας είναι τεράστια. Ακόμη και ο τρόπος που φερόμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό. Η διατροφή μας, τα χόμπι μας, οι καλές και κακές μας συνήθειες. Είναι χρέος μας απέναντι στα παιδιά μας ν

Δεν είναι μόνο οι μεγάλες αποφάσεις, οι κανόνες ή οι αξίες που τους διδάσκουμε συνειδητά. Είναι κυρίως οι μικρές, επαναλαμβανόμενες αλληλεπιδράσεις — ο τόνος της φωνής μας, οι λέξεις που επιλέγουμε, ο τρόπος που αντιδρούμε όταν είμαστε κουρασμένοι ή πιεσμένοι. Αυτή η εσωτερική φωνή — αυτός ο «εσωτερικός διάλογος» που θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή — δεν δημιουργείται τυχαία. Διαμορφώνεται μέσα από τις εμπειρίες του στο σπίτι, και κυρίως μέσα από τον τρόπο που του μιλούν οι γονείς του. Με ά

Η απάντηση είναι ότι σχεδόν όλοι οι γονείς, κάποια στιγμή, έχουν πει κάτι που δεν ήταν ακριβώς η αλήθεια, με στόχο να προστατεύσουν το παιδί ή να διευκολύνουν μια κατάσταση. Η πρόθεσή μας είναι πάντα καλή, αλλά η συχνή χρήση αυτών των «αθώων ψεμάτων» μπορεί να έχει συνέπειες στην ανάπτυξη του παιδιού και στην εμπιστοσύνη που μας δείχνει. Τα παιδιά μαθαίνουν για τον κόσμο μέσα από εμάς, τους γονείς τους. Αν εμείς δεν είμαστε η πηγή της αλήθειας τους, τότε ποιος θα είναι; Η ειλικρίνεια δεν είναι

Πολλοί από εμάς έχουμε καθίσει στην κερκίδα, παρακολουθώντας το παιδί μας να συμμετέχει σε μια εξαντλητική προπόνηση. Η φωνή του προπονητή είναι έντονη, οι ασκήσεις επαναλαμβανόμενες και η κούραση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του παιδιού. Στιγμές όπως αυτές μπορούν να προκαλέσουν έντονα συναισθήματα στους γονείς: η επιθυμία να παρέμβουμε, να το προστατεύσουμε, να κάνουμε τη διαδικασία πιο «εύκολη». Αν και αυτά τα ένστικτα προέρχονται από αγάπη, η πραγματικότητα είναι ότι η ανάπτυξη, η ανθεκτικότητα

Όταν γίνεσαι γονιός χάνεις την αίσθηση του χρόνου http://i.imgur.com/lMw6iQ8.jpg Μερικά αθώα αντικείμενα γίνονται τώρα πολύ επικίνδυνα http://i.imgur.com/k1EWXk9.jpg Ακόμα και οι προτιμήσεις μου στα βιβλία άλλαξαν. Ανακάλυψα ακόμα κάτι παράδοξο στην παιδική λογοτεχνία... http://i.imgur.com/cfXXFku.jpg ...Οι αγαπημένοι μου συγγραφείς δεν είχαν δικά τους παιδιά! Η απόκτηση ενός παιδιού δεν επηρέασε την κοινωνική μου ζωή http://i.imgur.com/1V0nt1D.jpg Μετά από έναν χρόνο ως γονιός, ένα πρ

Ο αόρατος εχθρός στην αυλή του σχολείου Ως γονείς, η μεγαλύτερη επιθυμία μας είναι να βλέπουμε τα παιδιά μας να πηγαίνουν στο σχολείο με χαμόγελο, να κάνουν φίλους και να μαθαίνουν. Η εικόνα του παιδιού που τρέχει χαρούμενο στην αυλή, που γελάει με τους φίλους του και που επιστρέφει σπίτι γεμάτο ιστορίες από την ημέρα του, είναι αυτή που κάθε γονιός ονειρεύεται. Όμως, η πραγματικότητα του σχολικού εκφοβισμού μπορεί να είναι εντελώς αόρατη και να συμβαίνει ακριβώς εκεί που δεν το περιμένουμε — στ

Στη σημερινή γρήγορη ζωή, όπου οι μέρες μας γεμίζουν συνεχώς υποχρεώσεις, δουλειά, οικιακές εργασίες και ηλεκτρονικές συσκευές, μπορεί να φαίνεται σχεδόν αδύνατο να αφιερώσουμε ποιοτικό χρόνο στα παιδιά μας. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι η σύνδεση με τα παιδιά μας δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη ή χρονοβόρα. Υπάρχει μια απλή, αλλά πανίσχυρη πρακτική που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που τα παιδιά νιώθουν την αγάπη, την ασφάλεια και την εκτίμηση – η «Συνήθεια των 5 Λεπτών». ✨ Τι Είναι η Συνήθεια

Μπορεί να ξεκινά μέσα από το παιχνίδι, τα γέλια και τις κοινές αναμνήσεις, όμως συχνά εξελίσσεται σε έναν δεσμό που επηρεάζεται έντονα από το οικογενειακό περιβάλλον και κυρίως από τον τρόπο που λειτουργούν οι γονείς. Τα αδέρφια μπορούν να αποτελέσουν πηγή στήριξης, ασφάλειας και αγάπης. ❤️ Όμως δεν είναι λίγες οι φορές που, μεγαλώνοντας, παρατηρούμε απόσταση, ψυχρότητα ή ακόμη και πλήρη αποσύνδεση. Η αλήθεια είναι πως αυτή η απόσταση δεν εμφανίζεται ξαφνικά στην ενήλικη ζωή.

Συχνά, οι γονείς αντιδρούν με διαφορετικά ένστικτα απέναντι στις ανάγκες των παιδιών τους. Η μητέρα βλέπει πρώτα την ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια, η ζεστασιά και τη φροντίδα, ενώ ο πατέρας τείνει να εστιάζει στην προετοιμασία του παιδιού για τις δυσκολίες του κόσμου, στη σκληραγώγηση και στην ανάπτυξη ανθεκτικότητας. Ποιος έχει δίκιο; Η ψυχολογία λέει: και οι δύο. Τα παιδιά χρειάζονται και τη ζεστασιά της παρηγοριάς και την ώθηση της πρόκλησης για να αναπτύξουν αληθινή δύναμη, αυτοπεποίθησ